Mateus 21

San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ntá kjuíji chjina sín chjasin Jerusalén, mé kjuíji sín tí chjasin ntsí Betfagé itjen chjinaxón tí jna̱ Olivo. Ntá chꞌín Jesús kꞌue̱tue̱nhen chꞌán iyó tí sín kꞌuájiko chꞌán
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, pararam no povoado de Betfagé, que fica perto do monte das Oliveiras. Dali Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 ntáchro chꞌán kíxin: ―Sátjirá tí chjasin ntsí itjen tóhe ntiha. Ntiha mé tsꞌítjará ijnko kolócho tjechroé va la ko ijnko kolóchóxjan. Ntá tjasinta̱nke̱hérá va ntá tsjíkuanará va ntihi.
2 com a seguinte ordem:
3 A̱ ntá tí jnkojín nkexro tsjanchankíhará nkekuènté tjasinta̱nke̱hérá va la ntá tsontáchrorá kíxin “Ìnchéni tꞌichjánxi̱nhin va la ntá tió tsjixin ntá tuénxín tsjikaáni va”, ichrorá ―ichro chꞌín Jesús.
3 Se alguém falar alguma coisa, digam que o Mestre precisa deles. Assim deixarão vocês trazerem logo os animais.
4 Mé xi̱kaha kónhen kíxin tsoxiteyá tí nkehe chrónka ijnko chꞌín kꞌuéchrónka itén Dios ósé ntáchro xi̱kihi:
4 Isso aconteceu para se cumprir o que o profeta tinha dito:
5 Mé xi̱kaha ichro tí itén Dios ósé.
5 “Digam ao povo de Jerusalém: Agora o seu rei está chegando. Ele é humilde e está montado num jumento e num jumentinho, filho de jumenta.”
6 Ntá tí iyó sín mé sákjuí sín la kjuínchexiteyá sín tí nkehe kꞌue̱to̱an chꞌín Jesús.
6 Então os discípulos foram e fizeram o que Jesus havia mandado.
7 Ntá kjui̱ka̱o sín kolócho la ko xje̱en va la kuakitsje sín ika titsáte sín ntá kjuínchekamá sín va ntá kjuákꞌekjen chꞌín Jesús.
7 Levaram a jumenta e o jumentinho, jogaram as suas capas sobre eles, e Jesus montou.
8 Ntá itsjé chojni kuakitsje sín ka titsáte sín na kjuentoá sín ka tinkákꞌikjínxi̱n sín ka tí nti̱a tsꞌatsínkaxín chꞌín Jesús. La iso sín xraá kajni la ko chaon nta yoa tsíkóchrínjin sín la tinkákjasin sín nti̱a a.
8 Da grande multidão que ia com eles, alguns estendiam as suas capas no chão, e outros espalhavam no chão ramos que tinham cortado das árvores.
9 Ntá iso sín tsítaón nti̱a la ko í so sín chréhe̱ iton chꞌán mé kjuankíxin sín itsje sín kíxin: ―Tjancheheni kjuasáyé tí nkexro kꞌuaxrjeníxin tí rey David. Jína tí nkexro kjui̱xi̱n kjua̱cha̱xién ihni̱é Ìnchéni. Tjancheheni kjuasáyé Dios ―ichro sín itsje sín.
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor! Hosana a Deus nas alturas do céu!
10 Ntá kꞌuíxenhen chꞌín Jesús tí chjasin Jerusalén la ntá kaín tí sín ntiha mé kóxakonhen sín la itsjé sín kjuanchankí sín kíxin: ―¿Xá nkexro tíhi? ―ichro sín.
10 Quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade ficou agitada, e o povo perguntava: — Quem é ele?
11 La ntá nchónhya sín kjuáte̱he sín ntáchro sín kíxin: ―Tíhi mé tí nkexro Jesús chrónka itén Dios kjui̱xi̱n chꞌán chjasin Nazaret estado Galilea ―ichro sín.
11 A multidão respondia: — Este é o
12 A̱ ntá chꞌín Jesús mé kꞌuíxenhen chꞌán tí ni̱nko la ntá kuakitsje chꞌán kaín tí sín nchekjixin nkehe ntiha la ko tí sín tꞌe̱na nkehe ntiha. La kótéka chꞌán tí mesa tjinkítóxixín sín chichaon la ko tí silla tjejókjen tí sín nchekji kontóá.
12 Jesus entrou no pátio do Templo e expulsou todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 La ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Tí xroon itén Dios tsíkjin sín ósé mé ntáchro kíxin: “Tí nto̱na imé itꞌin nchia tsonixja̱naxian sín.” A̱ ntá jahará tí nchia i tsíkji̱chꞌénará itjue̱é xíche̱e―mé xi̱kaha ichro chꞌín Jesús.
13 Ele lhes disse:
14 Ntaha nkaxenhen ni̱nko kóchjinehe chꞌín Jesús iso tí sín tꞌikonhya la ko iso tí sín xitjahya tji la ntá chꞌín Jesús mé kjuínchekito̱he chꞌán sín jína.
14 Cegos e coxos iam encontrar Jesus no pátio do Templo, e ele os curava.
15 A̱ ntá tí sín ncha̱tꞌá tjetoan la ko tí sín maestro tjako tí ley mé kꞌuíkon sín kaín tí kjuaxroan kjuíchꞌe chꞌán la ko kuínhin sín kíxin iso chánjan mé itsje sín nkaxenhen ni̱nko ntáchro sín kíxin: “Chjéheni kjuasáyé tí nkexro kꞌuaxrjeníxin rey David”, ichro sín. Ntá kuínhin tí sín a xi̱kaha ntá kónínkaon sín
15 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ficaram zangados quando viram as coisas maravilhosas que ele fazia e ouviram as crianças gritando no pátio do Templo: —
16 la nixje̱he̱ sín tí chꞌín Jesús ntáchro sín kíxin: ―¿Á kuínhín tí nkehe itsje tí chánjan? ―kjuanchankí sín. Ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Ó kui̱nha̱n. Kjánchó, ¿á nunca kjui̱nchekuáxinhyará tí xroon itén Dios? La xi̱kihi chro:―mé xi̱kaha ichro chꞌín Jesús.
16 E eles disseram a Jesus: — Você está ouvindo o que estão dizendo? Jesus respondeu:
17 Ntá jehe chꞌán mé kuíto̱he chꞌán sín la kꞌuaxrjexín chꞌán chjasin Jerusalén la sákjuí chꞌán chjasin Betania la ntiha kꞌo̱kꞌéhe chꞌán tí tie a.
17 Então Jesus os deixou, saiu da cidade e foi para o povoado de Betânia. E passou a noite ali.
18 A̱ ntá tí kóya̱on nchítjen ntá kjan sín chjasin Jerusalén ínaá la ikui sín nti̱a ntá chꞌín Jesús mé ikꞌuén chꞌán kjinta.
18 No dia seguinte, quando estava voltando para a cidade, Jesus teve fome.
19 Ntá kꞌuíkon chꞌán itjen ijnko nta tꞌóna to higo chjino nti̱a. La ntá sákjuítsjehe chꞌán tí nta, ntá kꞌuíkon chꞌán kíxin jehó ka itsa tí nta, na̱xa̱ kꞌónahya to. A̱ ntá jehe chꞌán mé nixje̱he̱ chꞌán tí nta, ntáchro chꞌán kíxin: ―Í nunca tsꞌónahya to ínaá ―ichro chꞌán. Ntá tí nta tꞌóna to higo mé tuénxín xámá.
19 Ele viu uma figueira na beira da estrada e foi até lá, mas não encontrou nada; só folhas. Aí disse para a figueira: E na mesma hora a figueira secou.
20 Ntá tí sín kꞌuájiko chꞌín Jesús mé kꞌuíkon sín kíxin xi̱kaha kónhen tí nta, ntá chrakon sín la kjuanchankíhi sín tí chꞌín Jesús kíxin: ―¿Nkekuènté kíxin tí nta tꞌóna to higo tuénxín xámá? ―ichro sín.
20 Os discípulos viram isso, ficaram muito admirados e disseram: — Como a figueira secou depressa!
21 Ntá kjuáte̱he chꞌín Jesús, ntáchro chꞌán kíxin: ―Ntá chaxín ntáxrja̱n kíxin tí tinkachónkirá Dios chaxín la ntá jehya jehó tí nta xi̱kaha kónhen, la kja̱xin chrónixje̱herá tí jna̱ i kíxin: “Sátjíxian ntihi sátjíkjia̱nkiá nta̱yaon”, la mé xi̱kaha tso̱nhen.
21 Então Jesus disse:
22 Tí tinkachónkirá Dios kaín nkehe tsjancheherá chꞌán la tsꞌayéhérá ―ichro chꞌín Jesús.
22 Se crerem, receberão tudo o que pedirem em oração.
23 Ntá kjuixin ntá chꞌín Jesús mé kꞌuíxenhen chꞌán tí ni̱nko ntiha. Ntá tió tjetjako chꞌán ntá kóchjina iso tí sín ncha̱tꞌa tꞌe̱to̱an la ko tí sín táda judío tꞌe̱to̱an la kjuanchankíhi sín chꞌán ntáchro sín kíxin: ―¿Nkehe tí kjuachaxin chonta kíxin xi̱kaha chꞌe la ko nkexro tí kjuanjon kjuachaxin? ―mé xi̱kaha kjuanchankí sín.
23 Jesus chegou ao Templo, e, quando já estava ensinando, alguns chefes dos sacerdotes e alguns líderes judeus chegaram perto dele e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu essa autoridade?
24 Ntá kjuáte̱he chꞌín Jesús ntáchro chꞌán kíxin: ―Ntá kja̱xian janhan tsjánchánkíhará ijnko nkehe siná tsjate̱herá ntá janhan tso̱tjo̱nka̱rá nkehe tí kjuachaxin chonta tjétꞌa̱ tí xra̱ i.
24 Jesus respondeu:
25 ¿A̱ ntá nkexro kꞌue̱tue̱nhen chꞌín Juan kíxin tsi̱ki̱te chꞌán chojni? ¿Á Dios ní o̱ á chojni ó? ―mé kjuanchankí chꞌín Jesús. Ntá jehe sín itjo sín kíchó sín kíxin: ―A̱ ntá tí tsontáchroni kíxin Dios tsíkꞌe̱tue̱nhen tí chꞌín Juan ntá tsjanchankí tí chꞌín a kíxin nkekuènté kuítekakuenhyani chꞌán.
25 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas? Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
26 A̱ ntá tí tsontáchroni kíxin chojni ó tsíkꞌe̱tue̱nhen chꞌán la ntá chrako̱nhe̱nni tí chojni kíxin kaín sín kuítekaon sín kíxin chꞌín Juan la nixja chꞌán itén Dios ―ichro sín.
26 Mas, se dissermos que foram pessoas, temos medo do que o povo pode fazer, pois todos acham que João era profeta .
27 A̱ ntá kjuáte̱he sín ntáche sín tí chꞌín Jesús kíxin: ―Náhí, noehyani ―ichro sín. Ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―La ko kja̱xin janhan tso̱xrja̱nkahya nkexro kjuanjon kjuachaxin kíxin tjétꞌa̱ tí xra̱ ―ichro chꞌán.
27 Por isso responderam: — Não sabemos.
28 Ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―¿Nkehe tsixrorá? Itjen ijnko chojni chónta yaá xje̱en chꞌán la ijnko ya̱on nixje̱he̱ chꞌán ijnko xjan ntáchro chꞌán kíxin: “Xje̱enni ijie la sátsjia tꞌakjínjián to uva no̱nte̱eni”, ichro chꞌán.
28 Jesus continuou:
29 Ntá kjuáte̱he tí xjan kíxin: “Náhí tjinkakonhyani”, ichro chꞌán. A̱ ntá chrꞌéxi̱n ntá kꞌuíxitoxi̱n tí kjuenka̱yáxin chꞌán la sákjuíkjichꞌe chꞌán tí xra̱ a.
29 — Ele respondeu: “Eu não quero ir.” Mas depois mudou de ideia e foi.
30 A̱ ntá tí itꞌé xjan a mé kjuínixje̱he̱ chꞌán tí í jnko xjan la jnkokón kꞌue̱tue̱nhen chꞌán la kjuáte̱he tí xjan kíxin: “Jeén, ó sátsjini”, ichro chꞌán. La ntá chaxínhya sátsíkji chꞌán ―ichro chꞌín Jesús.
30 — O pai foi e deu ao outro filho a mesma ordem. E este disse: “Sim, senhor.” Mas depois não foi.
31 Ntá kjuanchankí chꞌín Jesús kíxin: ―¿Nkexéhe tí yaá chánjan kjuínchexiteyá tí nkehe kꞌue̱tue̱nhen itꞌé? ―ichro chꞌán. Ntá kjuáte̱he sín kíxin: ―Tí xjan sa̱o ―ichro sín. Ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Méxra̱ chaxín tjo̱nka̱rá kíxin tí sín nchekjènki̱ la ko tí chojni chjin chꞌiyehe nchónhya chojni ntoa la sa̱oxín tsꞌixenhen sín tí kjuachaxin tꞌe̱to̱an Dios la ntá jahará la náhí.
31 — Qual deles fez o que o pai queria? — perguntou Jesus. E eles responderam: — O filho mais velho. Então Jesus disse a eles:
32 Kíxin chꞌín Juan Bautista mé ikui chꞌán kjua̱ko̱hará chꞌán nkexrí chrókꞌuejorá la ntá jahará kuítekákuenhyará tí chrónka chꞌán. A̱ ntá tí sín nchekjènki̱ la ko tí chojni chjin chꞌiyehe nchónhya chojni ntoa mé kuítekaon sín. A̱ ntá jahará kjónté xi̱kaha kꞌuíkonrá la kjuítoxi̱énhyará tí tjenka̱yáxinrá la ko kuítekákonhyará ―ichro chꞌín Jesús.
32 Pois João Batista veio para mostrar a vocês o caminho certo, e vocês não creram nele; mas os cobradores de impostos e as prostitutas creram. Porém, mesmo tendo visto isso, vocês não se arrependeram e não creram nele.
33 Ntá chꞌín Jesús ntáchro chꞌán kíxin: ―Tsinhínrá ijnko nkehe si̱ntayóa̱xian. Éxí ijnko chꞌín kꞌue̱nka̱xin chꞌán itsjé ntanoa tꞌóna to uva no̱nte̱e chꞌán. Ntá kjuíchꞌéna chꞌán ijnko corral. La ko ijnko tjo̱ kjuíchꞌéna chꞌán tòye̱ kíxin tsꞌénya sín ìnté to uva. La ko kjuíchꞌéna chꞌán ijnko tja̱tꞌo̱ noi kíxin tsꞌi̱tꞌótjen chꞌán tsotsjehe chꞌán nkuíxín.’A̱ nta kjuínchekjen chꞌán tí no̱nte̱e chꞌán iso tí sín chꞌe xra̱ ntá kjuixin ntá sákjuí chꞌán imá ikjín.
33 Jesus disse:
34 A̱ ntá tí kjuixraká tí ya̱on kꞌóna nkehe ntá jehe chꞌán mé ichrꞌán chꞌán iso tí chojni chꞌehe chꞌán xra̱ kíxin tsjikjanchehe sín tí sín chꞌe xra̱ no̱nte̱e chꞌán kíxin tsjanjon sín tí nkehe tsakja chꞌán.
34 Quando chegou o tempo da colheita, o dono mandou alguns empregados a fim de receber a parte dele.
35 A̱ ntá tí sín tꞌayakonhen tí nonte mé itsé sín tí sín kjuíkjanchia tí nkehe la kjuate sín iso la ko í so la kꞌóyán sín la í so la ixro̱ kꞌuíchexín sín.
35 Mas os lavradores agarraram os empregados, bateram num, assassinaram outro e mataram ainda outro a pedradas.
36 A̱ ntá tí ìnché nonte a xíchrꞌán chꞌán iso chojni chꞌehe chꞌán xra̱ ínaá, a̱ ntá tí sín chꞌe xra̱ la kja̱xin xi̱kahó kjuíchꞌehe sín tí sín kjuíji.
36 Aí o dono mandou mais empregados do que da primeira vez. E os lavradores fizeram a mesma coisa.
37 ’A̱ ntá xi̱kaha tsíkónhen ntá kjuenka̱yáxin chꞌán ichrꞌán chꞌán tí xje̱en chꞌán, la kjá chróchóntehe sín kjuasáyé tí xje̱en chꞌán, ichro chꞌán.
37 Depois de tudo isso, ele mandou o seu próprio filho, pensando: “O meu filho eles vão respeitar.”
38 A̱ ntá tí kꞌuíkon tí sín chꞌe xra̱ tí xje̱en chꞌán la ntá jehó sín kjuenka̱yáxin sín kíxin: “Tí chꞌín i mé tsꞌáyéhe̱ chꞌán kaín nkehe. Tsꞌóyánni chꞌán kíxin ntá tsito̱ekoni kaín tí nkehe kuènte chꞌán”, ichro sín.
38 Mas, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
39 Ntá itsé sín tí xje̱en chꞌán ntá kuakitsjexín sín chꞌán tí nonte ntaha ntá kꞌóyán sín chꞌán ―mé xi̱kaha kjuako chꞌín Jesús.
39 — Então agarraram o filho, e o jogaram para fora da plantação, e o mataram.
40 Ntá kjuanchankíhi chꞌín Jesús tí sín kóchjina, ntáchro chꞌán kíxin: ―Tió itsi tí ìnché tí nonte a la, ¿nkehe sichꞌehe chꞌán tí sín chꞌe xra̱? ―ichro chꞌín Jesús.
40 Aí Jesus perguntou:
41 Ntá kjuáte̱he sín kíxin: ―Mé tsjiji chꞌán la tsi̱konóe̱hya chꞌán tí sín jínahya la tsꞌóyán chꞌán sín la tsjeyá chꞌán ókjé chojni sinchekjen chꞌán tí nonte a. Tsjeyá chꞌán chojni jína tsjanjon tí to tsjixraká tí ya̱on tsꞌínjin sín to ―ichro sín.
41 Eles responderam: — Com certeza ele vai matar aqueles lavradores maus e vai arrendar a plantação a outros. E estes lhe darão a parte da colheita no tempo certo.
42 Ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―¿Á nunca kjui̱nchekuáxinhyará tí xroon itén Dios tsíkjin sín ósé? Mé ntáchro xi̱kihi:Mé xi̱kaha ichro itén Dios.
42 Jesus então perguntou:
43 Ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Tjo̱nka̱rá kíxin Dios tsakitsjahará tí kjuachaxin kuènte chꞌán la ntá sinchekꞌáyéhe̱ chꞌán tí sín chꞌe xra̱ jína.
43 E Jesus terminou:
44 A̱ ntá jnkojín nkexro tsjitsínka chrítaón tí xro̱ i mé tso̱kuen chꞌán la tí tsꞌánótjen tí xro̱ tsoxratja ijnko chojni la jehe sín tsꞌóna inche ―mé xi̱kaha ichro chꞌín Jesús.
44 Quem cair em cima dessa pedra ficará em pedaços. E, se a pedra cair sobre alguém, essa pessoa vai virar pó.
45 Ntá tí sín ncha̱tꞌá tjetoan la ko tí sín fariseo mé kuínhin xi̱kaha kjuíncheyóe̱xin chꞌín Jesús ntá kienxín sín kíxin kaín tí ntáchro chꞌán kjuíncheyóe̱xin chꞌán kíxin tí jehe sín xi̱kaha tso̱nhen sín.
45 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus ouviram as parábolas que Jesus contou e sabiam que ele estava falando a respeito deles.
46 La ntá tjinkaon sín chrókjuinchekjasóte sín chꞌán kjánchó chrako̱nhe̱n sín tí chojni kíxin kaín sín ntáchro sín kíxin chaxín tí nkehe nixja chꞌín Jesús la kuènte Dios.
46 Por isso queriam prendê-lo, mas tinham medo da multidão porque o povo achava que Jesus era profeta .

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.