Mateus 13
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs VC
1 A̱ ntá tí ya̱on a ntá chꞌín Jesús kꞌuaxrjexín chꞌán nchia la sákjuí chꞌán kjuákꞌetja̱xi̱n chꞌán chrínta nta̱yaon.
1 Naquele dia, saiu Jesus e sentou-se à beira do lago.
2 Ntá kꞌuíxikóchjina nchónhya chojni tí tjen chꞌán la ntá jehe chꞌán mé kꞌui̱tꞌótjen chꞌán ijnko ntabárco̱ kjuákꞌetja̱xi̱n chꞌán la kaín sín na tí chrínta nta̱ ó kuíto̱he sín.
2 Acercou-se dele, porém, uma tal multidão, que precisou entrar numa barca. Nela se assentou, enquanto a multidão ficava à margem.
3 A̱ ntá nchónhya nkehe kjuako chꞌán kjuíncheyóe̱xin chꞌán, ntáchro chꞌán kíxin: ―Éxí ijnko chꞌín sákjuíkꞌe̱nka̱ no̱nte̱e
3 E seus discursos foram uma série de parábolas.
4 mé xi̱kaha sákjuíkꞌe̱nka̱ chꞌán iso tí noatrigo a. Ntá iso noa la tsíkꞌánótjen nti̱a ntá ikui koxroxe kꞌuìnka̱ va noa.
4 Disse ele: Um semeador saiu a semear. E, semeando, parte da semente caiu ao longo do caminho; os pássaros vieram e a comeram.
5 A̱ ntá iso noa na mé kꞌuítji chríkꞌá xro̱ tí kohya itsjé nche ntá tjoka kꞌuayan kíxin ntaha tjínhya chónta nche.
5 Outra parte caiu em solo pedregoso, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque a terra era pouco profunda.
6 Ntá tí kjui̱to̱n ya̱on la ntá tí ka la xámá kíxin ni̱nkahya chónta nuèe.
6 Logo, porém, que o sol nasceu, queimou-se, por falta de raízes.
7 A̱ ntá í so noa kjuítsínkakꞌá tí siín kachꞌi̱ na kꞌuánkí tí kachꞌi̱ a na ntá í xitjahya kꞌuánkí tí noatrigo a kíxin tsíkja̱te tí kachꞌi̱.
7 Outras sementes caíram entre os espinhos: os espinhos cresceram e as sufocaram.
8 A̱ ntá tí noa tsíkꞌitjí nche jína na ntá tió kꞌuánkí la mé kꞌóna jína. Iso tí no na jnkoko̱á noatje mé kꞌóna ciento neno noa, a̱ ntá í jnko mé kꞌóna sesenta neno noa, a̱ ntá í jnko mé kꞌóna treinta.
8 Outras, enfim, caíram em terra boa: deram frutos, cem por um, sessenta por um, trinta por um.
9 Tí nkexro tjinkaon chrókuinhin la chrókuinhin ―ichro chꞌín Jesús.
9 Aquele que tem ouvidos, ouça.
10 Ntá iso tí sín kꞌuájiko chꞌín Jesús mé kóchjinehe chꞌán sín la ntá kjuanchankíhi sín kíxin: ―¿Nkekuènté xi̱kaha nixje̱hé sín ncheyóe̱xián? ―ichro sín.
10 Os discípulos aproximaram-se dele, então, para dizer-lhe: Por que lhes falas em parábolas?
11 A̱ ntá chꞌín Jesús kjuáte̱he chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―Jahará la Dios me tsjinki̱tsa tso̱nohará tí nkehe noehya í so chojni kuènte tí kjuachaxin kuènte Dios. A̱ ntá tí jehe sín a la náhí.
11 Respondeu Jesus: Porque a vós é dado compreender os mistérios do Reino dos céus, mas a eles não.
12 Tí nkexro ó chónta nkehe la a̱ntsí tsꞌáyéhe̱ sín kíxin a̱ntsí má tsochónta sín. A̱ ntá tí nkexro chóntahya la kjónté tí ntsí chónta sín la tsꞌaxrjehe sín.
12 Ao que tem, se lhe dará e terá em abundância, mas ao que não tem será tirado até mesmo o que tem.
13 Mé xi̱kaha kjui̱ntayóa̱xuán kjuákua̱xia̱n sín kíxin jehe sín tꞌikon sín la ntá kjónté tjátso̱anhya sín la tjejótinhin sín a̱ ntá kjónté kienxínhya sín.
13 Eis por que lhes falo em parábolas: para que, vendo, não vejam e, ouvindo, não ouçam nem compreendam.
14 Mé xi̱kaha ó xiteyá tí nkehe kꞌuéchrónka chꞌín Isaías tí nkexro kꞌuéchrónka itén Dios, mé ntáchro chꞌán xi̱kihi:
14 Assim se cumpre para eles o que foi dito pelo profeta Isaías: Ouvireis com vossos ouvidos e não entendereis, olhareis com vossos olhos e não vereis,
15 Mé xi̱kaha tsíkjin chꞌín Isaías.
15 porque o coração deste povo se endureceu: taparam os seus ouvidos e fecharam os seus olhos, para que seus olhos não vejam e seus ouvidos não ouçam, nem seu coração compreenda; para que não se convertam e eu os sare {Is 6,9s}.
16 Ntá ntáchro chꞌín Jesús ínaá kíxin: ―A̱ ntá jahará la imá náxrjón tjejorá kíxin tꞌikonrá la ko tinhínrá.
16 Mas, quanto a vós, bem-aventurados os vossos olhos, porque vêem! Ditosos os vossos ouvidos, porque ouvem!
17 Chaxín xrja̱nka kíxin itsjé tí sín kꞌuéchrónka itén Dios la ko tí sín jína mé kꞌuétjinkaon sín chrókꞌuikon sín tí nkehe tꞌikonrá la ntá kꞌuíkonhya sín la ko kꞌuétjinkaon sín chrókuinhin sín tí nkehe tjejotinhínrá la ntá kuíenhya sín.
17 Eu vos declaro, em verdade: muitos profetas e justos desejaram ver o que vedes e não o viram, ouvir o que ouvis e não ouviram.
18 ’Tinhínrá nkexrí tꞌaxrjexín tí chꞌín sákjuíkꞌe̱nka̱ no̱nte̱e.
18 Ouvi, pois, o sentido da parábola do semeador:
19 Tí nkexro kuínhin tí itén Dios chrónka nkexrí tí kjuachaxin kuènte Dios la ntá kíenxínhya sín la yóhe̱ tí noa xènjintja nti̱a. Ó kui chꞌín Tsochren ntá kjuínchekꞌitjáyan chꞌán tí itan jína kuínhin sín.
19 quando um homem ouve a palavra do Reino e não a entende, o Maligno vem e arranca o que foi semeado no seu coração. Este é aquele que recebeu a semente à beira do caminho.
20 A̱ ntá tí tje kjuítsínkakꞌá xro̱ la mé tꞌaxrjexín kíxin tí chojni kuínhin itén Dios la tjoka kóxrjínhi̱n sín la kuinkáchónki sín.
20 O solo pedregoso em que ela caiu é aquele que acolhe com alegria a palavra ouvida,
21 Kjánchó ni̱nkahya chónta nuèe na ntá itsi tí kjuaxróxinhya o̱ tsochónkíhi sín chojni chrókꞌóyán sín kíxin tí itén Dios kuítekaon sín, a̱ ntá tsíto̱he sín tí tinkáchónki sín Dios.
21 mas não tem raízes, é inconstante: sobrevindo uma tribulação ou uma perseguição por causa da palavra, logo encontra uma ocasião de queda.
22 A̱ ntá tí tje kjuítsínkakꞌá kachꞌi̱ na mé éxí yóhe̱ ijnko chojni kuínhin itan jína kjánchó tjitoxi̱enhya nti̱e sín kíxin tóxakonhen sín tí xra̱ chónta sín chjasintajni la ko tjinkaon sín tsochónta sín itsjé nkehe. Kaín tíha mé tꞌinkákonhe̱n tí itén Dios kuínhin sín la ntá xi̱kaha xitjahya sichꞌehe sín xra̱ Dios.
22 O terreno que recebeu a semente entre os espinhos representa aquele que ouviu bem a palavra, mas nele os cuidados do mundo e a sedução das riquezas a sufocam e a tornam infrutuosa.
23 A̱ ntá tí tje kꞌuínka tí nonte chónta nche jína na mé yóhe̱ tí chojni kuínhin tí itén Dios na ko kíenxín sín la ntá xi̱kaha jína chꞌehe sín Dios xra̱. Na iso sín la yóhe̱ éxí tí tje kꞌóna ijnko ciento neno noa la iso sín la yóhe̱ tí kꞌóna sesenta neno noa la iso sín la yóhe̱ tí kꞌóna treinta neno noa ―mé xi̱kaha chrónka chꞌín Jesús.
23 A terra boa semeada é aquele que ouve a palavra e a compreende, e produz fruto: cem por um, sessenta por um, trinta por um.
24 Ntá chꞌín Jesús kjuíncheyóe̱xin chꞌán ínaá ntáchro chꞌán kíxin: ―Tí kjuachaxin kuènte Dios mé yóhe̱ ijnko chꞌín kꞌue̱nka̱ noa jína no̱nte̱e chꞌán.
24 Jesus propôs-lhes outra parábola: O Reino dos céus é semelhante a um homem que tinha semeado boa semente em seu campo.
25 A̱ ntá tió kꞌuéjójua kaín sín ntá ikui ijnko nkexro nínkakonhen sín la kꞌue̱nka̱ chꞌán kajnto chríkꞌá tí noa a la ntá sákjuí chꞌán.
25 Na hora, porém, em que os homens repousavam, veio o seu inimigo, semeou joio no meio do trigo e partiu.
26 La ntá tí noatrigo kꞌuánkí la ntá ó sítinta̱a la ntá ntiha kja̱xin kónoxíxin kꞌuánkí tí kajnto.
26 O trigo cresceu e deu fruto, mas apareceu também o joio.
27 Ntá tí sín chꞌe xra̱ mé sákjuínixje̱he̱ sín tí lámo̱e sín la ntáchro sín kíxin: “Tí noa kꞌuènká no̱nta̱a la noa jína tíha. A̱ ntá ¿nketí kjui̱xi̱n tí kajnto tsíkꞌayan?” ichro sín kjuanchankí sín.
27 Os servidores do pai de família vieram e disseram-lhe: - Senhor, não semeaste bom trigo em teu campo? Donde vem, pois, o joio?
28 Ntá kjuáte̱he tí ìnché tí nonte ntáchro kíxin: “Kjá ijnko nkexro nínkakonna mé kjuíchꞌe xi̱kaha”, ichro chꞌán. Ntá tí sín chꞌe xra̱ mé kjuanchankí sín kíxin: “¿Á tjinkávan kíxin sátsjini tsakitsjenkíni tí kajnto?” ichro sín.
28 Disse-lhes ele: - Foi um inimigo que fez isto! Replicaram-lhe: - Queres que vamos e o arranquemos?
29 A̱ ntá kjuáte̱he chꞌán kíxin: “Náhí. Tí sátsjia tsakítsjenkiá tí kajnto la kjá chónte tí katrigo tsꞌaxrjenkí.
29 - Não, disse ele; arrancando o joio, arriscais a tirar também o trigo.
30 Íchá jína ti̱to̱hé kíxin tsꞌánkíkué tsjixin tsotjájiani. Ntá tsꞌe̱tue̱nhenni tí sín tsotjá kíxin senó tsꞌejo sín tí kajnto la sinchenteto sín kíxin tsoche la ntá chrꞌéxi̱n tsotjá sín tí noatrigo ntá tsꞌinkachjina tí noa a” ―mé xi̱kaha chrónka chꞌín Jesús.
30 Deixai-os crescer juntos até a colheita. No tempo da colheita, direi aos ceifadores: arrancai primeiro o joio e atai-o em feixes para o queimar. Recolhei depois o trigo no meu celeiro.
31 Ntá chꞌín Jesús kja̱xin kjuíncheyóe̱xin ínaá ntáchro chꞌán kíxin: ―Tí kjuachaxin kuènte Dios mé éxí yóhe̱ ijnko tje mostaza kꞌue̱nka̱ ijnko chojni no̱nte̱e chꞌán.
31 Em seguida, propôs-lhes outra parábola: O Reino dos céus é comparado a um grão de mostarda que um homem toma e semeia em seu campo.
32 Tí tje a mé a̱ntsí má ntsí la ntá tí í so tje la kánhyó, a̱ ntá chrꞌéxi̱n ntá tsꞌayan tí nta mostaza la tsꞌánkí ijnko nta imá jié la tí í so nta la kánhyó. Ntá koxroxe xritjaká mé itsi va sichꞌéna va ka̱ké va tí chríkꞌá tí chaon nta.
32 É esta a menor de todas as sementes, mas, quando cresce, torna-se um arbusto maior que todas as hortaliças, de sorte que os pássaros vêm aninhar-se em seus ramos.
33 Kja̱xin kjuíncheyóe̱xin chꞌán tíhi mé ntáchro chꞌán kíxin: ―Tí kjuachaxin kuènte Dios mé éxí yóhe̱ tí xro̱a̱n tꞌánkíxin nio̱tja̱. Kjuinkíkja̱nxi̱n ijnko chojni chjin iní medida harina ntá tí chꞌo mé kꞌuánkí.
33 Disse-lhes, por fim, esta outra parábola. O Reino dos céus é comparado ao fermento que uma mulher toma e mistura em três medidas de farinha e que faz fermentar toda a massa.
34 Chꞌín Jesús kjua̱ko̱he̱ chꞌán tí chojni la kjuíncheyóe̱xón chꞌán la nixjahya chꞌán ninkehó tí kohya nkehe chrókjuincheyóe̱xin chꞌán.
34 Tudo isto disse Jesus à multidão em forma de parábola. De outro modo não lhe falava,
35 Mé xi̱kaha kjuako chꞌán kíxin tsoxiteyá tí nkehe tsíchrónka ijnko nkexro kꞌuéchrónka itén Dios ntáchro xi̱kihi:
35 para que se cumprisse a profecia: Abrirei a boca para ensinar em parábolas; revelarei coisas ocultas desde a criação {Sl 77,2}.
36 Ntá kjuixin nixje̱he̱ chꞌín Jesús tí sín a ntá sákjuí sín kaín sín la jehe chꞌán kꞌuíxenhen chꞌán nchia. Ntá kóchjina tí sín kꞌuájiko chꞌán la ntáchro sín kíxin: ―Chro̱nkaxián nkexrí tꞌaxrjexín tí kajnto kꞌuánkíkué tí noa trigo tí nonte ―ichro sín.
36 Então despediu a multidão. Em seguida, entrou de novo na casa e seus discípulos agruparam-se ao redor dele para perguntar-lhe: Explica-nos a parábola do joio no campo.
37 Ntá chꞌín Jesús kjuáte̱he chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―Tí nkexro kꞌue̱nka̱ tí noa jína mé tí Xje̱en Dios Kꞌóna Chojni.
37 Jesus respondeu: O que semeia a boa semente é o Filho do Homem.
38 A̱ ntá tí nonte mé chjasintajni tíha. Tí noa jína mé éxí yóhe̱ tí chojni kuákja kjuachaxin kuènte Dios. La ntá tí kajnto mé éxí yóhe̱ tí chojni tꞌe̱tue̱nhen Tsochren.
38 O campo é o mundo. A boa semente são os filhos do Reino. O joio são os filhos do Maligno.
39 Tí nkexro nínkakonhenni mé kꞌue̱nka̱ tí kajnto mé Tsochren tíha. A̱ ntá tí tsotjá sín la mé tsjeje̱ chjasintajni. A̱ ntá tí sín tsotjá la mé tí sín ángel.
39 O inimigo, que o semeia, é o demônio. A colheita é o fim do mundo. Os ceifadores são os anjos.
40 Éxí xrenájín tí kajnto la tsoche mé xi̱kaha tso̱nhen tió tsjixixín tsjeje̱ chjasintajni.
40 E assim como se recolhe o joio para jogá-lo no fogo, assim será no fim do mundo.
41 Tí Xje̱en Dios Kꞌóna Chojni mé tsꞌe̱tue̱nhen tí sín ángel kíxin tsakitsjexín sín tí tjetꞌe̱to̱an Dios kaín tí chojni tjachroe í so chojni la ko tí sín chꞌe tí nkehe jínahya.
41 O Filho do Homem enviará seus anjos, que retirarão de seu Reino todos os escândalos e todos os que fazem o mal
42 La tsochrꞌán sín sátsji sín tí tja̱ siín xrohi la ntaha tsotsjánka sín la sinetaón neno sín.
42 e os lançarão na fornalha ardente, onde haverá choro e ranger de dentes.
43 Ntá kaín xín tí sín nchexiteyá tí nkehe tjinkaon Dios mé éxí tí ya̱on xi̱kaha tsotsjehe sín tí tjetꞌe̱to̱an Itꞌéni Dios. Tí nkexro tjinkaon chrókuinhin la chrókuinhin ―mé xi̱kaha ichro chꞌín Jesús.
43 Então, no Reino de seu Pai, os justos resplandecerão como o sol. Aquele que tem ouvidos, ouça.
44 ’Tí kjuachaxin kuènte Dios mé éxí yóhe̱ ijnko nkehe tjete tjemá ijnko nonte. Ijnko chojni kꞌuitja chꞌán tí nkehe tjete la ntá kjua̱kꞌe̱ma̱ chꞌán ínaá ntahó. Ntá chéhe̱ chꞌán sákjuí chꞌán la kjuínchekji chꞌán kaín nkehe chónta chꞌán la ntá ikjan chꞌán la kꞌue̱na chꞌán tí nonte a.
44 O Reino dos céus é também semelhante a um tesouro escondido num campo. Um homem o encontra, mas o esconde de novo. E, cheio de alegria, vai, vende tudo o que tem para comprar aquele campo.
45 Ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Kja̱xin tí kjuachaxin kuènte Dios mé éxí yóhe̱ ijnko nkexro tjeyá xro̱ perla náxrjón.
45 O Reino dos céus é ainda semelhante a um negociante que procura pérolas preciosas.
46 Ntá tió tsꞌitja chꞌán ijnko xro̱ imá tjete la ntá sátsji chꞌán sinchekji chꞌán kaín nkehe chónta chꞌán kíxin tsꞌe̱na chꞌán tí xro̱ perla.
46 Encontrando uma de grande valor, vai, vende tudo o que possui e a compra.
47 Ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Kja̱xin tí kjuachaxin kuènte Dios mé éxí yóhe̱ ijnko nchísén tséya chojni koche tꞌenkí sín tí nta̱yaon la ntá tsotsé nchónhya clase koche.
47 O Reino dos céus é semelhante ainda a uma rede que, jogada ao mar, recolhe peixes de toda espécie.
48 Ntá tió tsíkaón koche tí nchísén tséya sín va la ntá tsakitsjenkí sín la tsjakꞌe sín chrínta nta̱ la ntaha tsꞌejótja̱xi̱n sín la tsíchéhe sín koche jína la tꞌe̱nka̱ sín ntaxra. La ntá tí jehya koche jína la itꞌe sín.
48 Quando está repleta, os pescadores puxam-na para a praia, sentam-se e separam nos cestos o que é bom e jogam fora o que não presta.
49 Mé xi̱kaha tso̱nhen tió tsjeje̱ chjasintajni. Sátsji tí sín ángel la tsakitsjekjan sín chojni jínahya la tsito̱he tí chojni jína.
49 Assim será no fim do mundo: os anjos virão separar os maus do meio dos justos
50 La tsochrꞌán sín tí sín jínahya sátsji sín tí tjen tja̱ tí siín xrohi la ntaha tsotsjánka sín la ko sinetaón neno sín.
50 e os arrojarão na fornalha, onde haverá choro e ranger de dentes.
51 Ntá chꞌín Jesús mé kjuanchankí chꞌán kíxin: ―¿Á tiénxinrá jahará kaín tí nkehe ní? ―ichro chꞌán. Ntá kjuáte̱he sín kíxin: ―Jeén, Ìnchéni, ó kíenxínni ―ichro sín.
51 Compreendestes tudo isto? Sim, Senhor, responderam eles.
52 Ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Ijnko maestro nohe tí nkehe kuènte ley la ntá ó nohe chꞌán kuènte tí kjuachaxin kuènte Dios la jehe chꞌán la éxí yóhe̱ ijnko ìnché nchia chónta itsjé nkehe tjete tjejóchjina la ntá nohe chꞌán tsakitsje tí nkehe tjete ni̱xin la tí nkehe tjete ntaxin ―mé xi̱kaha ichro chꞌín Jesús.
52 Por isso, todo escriba instruído nas coisas do Reino dos céus é comparado a um pai de família que tira de seu tesouro coisas novas e velhas.
53 Ntá kjuixin nixja chꞌín Jesús kjuíncheyóe̱xin chꞌán tíha na ntá sákjuíxin chꞌán ntiha.
53 Após ter exposto as parábolas, Jesus partiu.
54 La ntá sákjuí chꞌán chjasén chꞌán Nazaret. Ntaha kjuankíxin kjua̱ko̱xi̱n chꞌán tí ni̱nko Israel. Ntá itsjé sín la kóxakonhen sín kuínhin sín tí tjako chꞌán la ntáchro sín kíxin: ―Tí chꞌín i la, ¿nketí tsíxrako̱he̱ chꞌán kíxin imá nohe chꞌán la ko nkexrí kíxin tjasin chꞌán kjuaxroan?
54 Foi para a sua cidade e ensinava na sinagoga, de modo que todos diziam admirados: Donde lhe vem esta sabedoria e esta força miraculosa?
55 ¿Á jehya tíhi xje̱en tí chꞌín carpintero la ìné chꞌán mé María? La ko chóxinni tí kíchó chꞌán a mé chꞌín Jacobo la ko chꞌín José la ko chꞌín Simón la ko chꞌín Judas.
55 Não é este o filho do carpinteiro? Não é Maria sua mãe? Não são seus irmãos Tiago, José, Simão e Judas?
56 Kja̱xin tí sín chjin kíchó chꞌán na ntihi tjejó sín. Méxra̱ ¿nkexrí nohe chꞌán kaín tí nkehe? ―ichro sín.
56 E suas irmãs, não vivem todas entre nós? Donde lhe vem, pois, tudo isso?
57 Mé xi̱kaha chrohya sín tsitekakonhen sín chꞌán. Ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Nkuíxín tjikosáyehe chojni ijnko nkexro chrónka itén Dios. A̱ ntá tí sín chjasén chꞌán la ko kaín tí sín nto̱e chꞌán mé tjikosáyehya sín chꞌán ―ichro chꞌán.
57 E não sabiam o que dizer dele. Disse-lhes, porém, Jesus: É só em sua pátria e em sua família que um profeta é menosprezado.
58 A̱ ntá tsjéhya kjuaxroan kjuasin chꞌán ntiha kíxin kuítekakuenhya sín chꞌán.
58 E, por causa da falta de confiança deles, operou ali poucos milagres.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.