Mateus 13

San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 A̱ ntá tí ya̱on a ntá chꞌín Jesús kꞌuaxrjexín chꞌán nchia la sákjuí chꞌán kjuákꞌetja̱xi̱n chꞌán chrínta nta̱yaon.
1 Mais tarde, naquele mesmo dia, Jesus saiu de casa e sentou-se à beira-mar.
2 Ntá kꞌuíxikóchjina nchónhya chojni tí tjen chꞌán la ntá jehe chꞌán mé kꞌui̱tꞌótjen chꞌán ijnko ntabárco̱ kjuákꞌetja̱xi̱n chꞌán la kaín sín na tí chrínta nta̱ ó kuíto̱he sín.
2 Logo, uma grande multidão se juntou ao seu redor. Então ele entrou num barco, sentou-se e ensinou o povo que permanecia na praia.
3 A̱ ntá nchónhya nkehe kjuako chꞌán kjuíncheyóe̱xin chꞌán, ntáchro chꞌán kíxin: ―Éxí ijnko chꞌín sákjuíkꞌe̱nka̱ no̱nte̱e
3 Jesus contou várias parábolas, como esta: “Um lavrador saiu para semear.
4 mé xi̱kaha sákjuíkꞌe̱nka̱ chꞌán iso tí noatrigo a. Ntá iso noa la tsíkꞌánótjen nti̱a ntá ikui koxroxe kꞌuìnka̱ va noa.
4 Enquanto espalhava as sementes pelo campo, algumas caíram à beira do caminho, e as aves vieram e as comeram.
5 A̱ ntá iso noa na mé kꞌuítji chríkꞌá xro̱ tí kohya itsjé nche ntá tjoka kꞌuayan kíxin ntaha tjínhya chónta nche.
5 Outras sementes caíram em solo rochoso e, não havendo muita terra, germinaram rapidamente,
6 Ntá tí kjui̱to̱n ya̱on la ntá tí ka la xámá kíxin ni̱nkahya chónta nuèe.
6 mas as plantas logo murcharam sob o calor do sol e secaram, pois não tinham raízes profundas.
7 A̱ ntá í so noa kjuítsínkakꞌá tí siín kachꞌi̱ na kꞌuánkí tí kachꞌi̱ a na ntá í xitjahya kꞌuánkí tí noatrigo a kíxin tsíkja̱te tí kachꞌi̱.
7 Outras sementes caíram entre espinhos, que cresceram e sufocaram os brotos.
8 A̱ ntá tí noa tsíkꞌitjí nche jína na ntá tió kꞌuánkí la mé kꞌóna jína. Iso tí no na jnkoko̱á noatje mé kꞌóna ciento neno noa, a̱ ntá í jnko mé kꞌóna sesenta neno noa, a̱ ntá í jnko mé kꞌóna treinta.
8 Ainda outras caíram em solo fértil e produziram uma colheita trinta, sessenta e até cem vezes maior que a quantidade semeada.
9 Tí nkexro tjinkaon chrókuinhin la chrókuinhin ―ichro chꞌín Jesús.
9 Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.
10 Ntá iso tí sín kꞌuájiko chꞌín Jesús mé kóchjinehe chꞌán sín la ntá kjuanchankíhi sín kíxin: ―¿Nkekuènté xi̱kaha nixje̱hé sín ncheyóe̱xián? ―ichro sín.
10 Os discípulos vieram e lhe perguntaram: “Por que o senhor usa parábolas quando fala ao povo?”.
11 A̱ ntá chꞌín Jesús kjuáte̱he chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―Jahará la Dios me tsjinki̱tsa tso̱nohará tí nkehe noehya í so chojni kuènte tí kjuachaxin kuènte Dios. A̱ ntá tí jehe sín a la náhí.
11 Ele respondeu: “A vocês é permitido entender os segredos do reino dos céus, mas a outros não.
12 Tí nkexro ó chónta nkehe la a̱ntsí tsꞌáyéhe̱ sín kíxin a̱ntsí má tsochónta sín. A̱ ntá tí nkexro chóntahya la kjónté tí ntsí chónta sín la tsꞌaxrjehe sín.
12 Pois ao que tem, mais lhe será dado, e terá em grande quantia; mas do que nada tem, até o que tem lhe será tirado.
13 Mé xi̱kaha kjui̱ntayóa̱xuán kjuákua̱xia̱n sín kíxin jehe sín tꞌikon sín la ntá kjónté tjátso̱anhya sín la tjejótinhin sín a̱ ntá kjónté kienxínhya sín.
13 É por isso que uso parábolas: eles olham, mas não veem; escutam, mas não ouvem nem entendem.
14 Mé xi̱kaha ó xiteyá tí nkehe kꞌuéchrónka chꞌín Isaías tí nkexro kꞌuéchrónka itén Dios, mé ntáchro chꞌán xi̱kihi:
14 “Cumpre-se, desse modo, a profecia de Isaías que diz: ‘Quando ouvirem o que digo, não entenderão. Quando virem o que faço, não compreenderão.
15 Mé xi̱kaha tsíkjin chꞌín Isaías.
15 Pois o coração deste povo está endurecido; ouvem com dificuldade e têm os olhos fechados, de modo que seus olhos não veem, e seus ouvidos não ouvem, e seu coração não entende, e não se voltam para mim, nem permitem que eu os cure’.
16 Ntá ntáchro chꞌín Jesús ínaá kíxin: ―A̱ ntá jahará la imá náxrjón tjejorá kíxin tꞌikonrá la ko tinhínrá.
16 “Felizes, porém, são seus olhos, pois eles veem; e seus ouvidos, pois eles ouvem.
17 Chaxín xrja̱nka kíxin itsjé tí sín kꞌuéchrónka itén Dios la ko tí sín jína mé kꞌuétjinkaon sín chrókꞌuikon sín tí nkehe tꞌikonrá la ntá kꞌuíkonhya sín la ko kꞌuétjinkaon sín chrókuinhin sín tí nkehe tjejotinhínrá la ntá kuíenhya sín.
17 Eu lhes digo a verdade: muitos profetas e justos desejaram ver o que vocês têm visto e ouvir o que vocês têm ouvido, mas não puderam.
18 ’Tinhínrá nkexrí tꞌaxrjexín tí chꞌín sákjuíkꞌe̱nka̱ no̱nte̱e.
18 “Agora, ouçam a explicação da parábola sobre o lavrador que saiu para semear.
19 Tí nkexro kuínhin tí itén Dios chrónka nkexrí tí kjuachaxin kuènte Dios la ntá kíenxínhya sín la yóhe̱ tí noa xènjintja nti̱a. Ó kui chꞌín Tsochren ntá kjuínchekꞌitjáyan chꞌán tí itan jína kuínhin sín.
19 As sementes que caíram à beira do caminho representam os que ouvem a mensagem sobre o reino e não a entendem. Então o maligno vem e arranca a semente que foi lançada em seu coração.
20 A̱ ntá tí tje kjuítsínkakꞌá xro̱ la mé tꞌaxrjexín kíxin tí chojni kuínhin itén Dios la tjoka kóxrjínhi̱n sín la kuinkáchónki sín.
20 As que caíram no solo rochoso representam aqueles que ouvem a mensagem e, sem demora, a recebem com alegria.
21 Kjánchó ni̱nkahya chónta nuèe na ntá itsi tí kjuaxróxinhya o̱ tsochónkíhi sín chojni chrókꞌóyán sín kíxin tí itén Dios kuítekaon sín, a̱ ntá tsíto̱he sín tí tinkáchónki sín Dios.
21 Contudo, uma vez que não têm raízes profundas, não duram muito. Assim que enfrentam problemas ou são perseguidos por causa da mensagem, cedo desanimam.
22 A̱ ntá tí tje kjuítsínkakꞌá kachꞌi̱ na mé éxí yóhe̱ ijnko chojni kuínhin itan jína kjánchó tjitoxi̱enhya nti̱e sín kíxin tóxakonhen sín tí xra̱ chónta sín chjasintajni la ko tjinkaon sín tsochónta sín itsjé nkehe. Kaín tíha mé tꞌinkákonhe̱n tí itén Dios kuínhin sín la ntá xi̱kaha xitjahya sichꞌehe sín xra̱ Dios.
22 As que caíram entre os espinhos representam outros que ouvem a mensagem, mas logo ela é sufocada pelas preocupações desta vida e pela sedução da riqueza, de modo que não produzem fruto.
23 A̱ ntá tí tje kꞌuínka tí nonte chónta nche jína na mé yóhe̱ tí chojni kuínhin tí itén Dios na ko kíenxín sín la ntá xi̱kaha jína chꞌehe sín Dios xra̱. Na iso sín la yóhe̱ éxí tí tje kꞌóna ijnko ciento neno noa la iso sín la yóhe̱ tí kꞌóna sesenta neno noa la iso sín la yóhe̱ tí kꞌóna treinta neno noa ―mé xi̱kaha chrónka chꞌín Jesús.
23 E as que caíram em solo fértil representam os que ouvem e entendem a mensagem e produzem uma colheita trinta, sessenta e até cem vezes maior que a quantidade semeada”.
24 Ntá chꞌín Jesús kjuíncheyóe̱xin chꞌán ínaá ntáchro chꞌán kíxin: ―Tí kjuachaxin kuènte Dios mé yóhe̱ ijnko chꞌín kꞌue̱nka̱ noa jína no̱nte̱e chꞌán.
24 Esta foi outra parábola que Jesus contou: “O reino dos céus é como um agricultor que semeou boas sementes em seu campo.
25 A̱ ntá tió kꞌuéjójua kaín sín ntá ikui ijnko nkexro nínkakonhen sín la kꞌue̱nka̱ chꞌán kajnto chríkꞌá tí noa a la ntá sákjuí chꞌán.
25 Enquanto os servos dormiam, seu inimigo veio, semeou joio no meio do trigo e foi embora.
26 La ntá tí noatrigo kꞌuánkí la ntá ó sítinta̱a la ntá ntiha kja̱xin kónoxíxin kꞌuánkí tí kajnto.
26 Quando a plantação começou a crescer, o joio também cresceu.
27 Ntá tí sín chꞌe xra̱ mé sákjuínixje̱he̱ sín tí lámo̱e sín la ntáchro sín kíxin: “Tí noa kꞌuènká no̱nta̱a la noa jína tíha. A̱ ntá ¿nketí kjui̱xi̱n tí kajnto tsíkꞌayan?” ichro sín kjuanchankí sín.
27 “Os servos do agricultor vieram e disseram: ‘O campo em que o senhor semeou as boas sementes está cheio de joio. De onde ele veio?’.
28 Ntá kjuáte̱he tí ìnché tí nonte ntáchro kíxin: “Kjá ijnko nkexro nínkakonna mé kjuíchꞌe xi̱kaha”, ichro chꞌán. Ntá tí sín chꞌe xra̱ mé kjuanchankí sín kíxin: “¿Á tjinkávan kíxin sátsjini tsakitsjenkíni tí kajnto?” ichro sín.
28 “‘Um inimigo fez isso’, respondeu o agricultor. “‘Devemos arrancar o joio?’, perguntaram os servos.
29 A̱ ntá kjuáte̱he chꞌán kíxin: “Náhí. Tí sátsjia tsakítsjenkiá tí kajnto la kjá chónte tí katrigo tsꞌaxrjenkí.
29 “‘Não’, respondeu ele. ‘Se tirarem o joio, pode acontecer de arrancarem também o trigo.
30 Íchá jína ti̱to̱hé kíxin tsꞌánkíkué tsjixin tsotjájiani. Ntá tsꞌe̱tue̱nhenni tí sín tsotjá kíxin senó tsꞌejo sín tí kajnto la sinchenteto sín kíxin tsoche la ntá chrꞌéxi̱n tsotjá sín tí noatrigo ntá tsꞌinkachjina tí noa a” ―mé xi̱kaha chrónka chꞌín Jesús.
30 Deixem os dois crescerem juntos até a colheita. Então, direi aos ceifeiros que separem o joio, amarrem-no em feixes e queimem-no e, depois, guardem o trigo no celeiro’”.
31 Ntá chꞌín Jesús kja̱xin kjuíncheyóe̱xin ínaá ntáchro chꞌán kíxin: ―Tí kjuachaxin kuènte Dios mé éxí yóhe̱ ijnko tje mostaza kꞌue̱nka̱ ijnko chojni no̱nte̱e chꞌán.
31 Então Jesus contou outra parábola: “O reino dos céus é como a semente de mostarda que alguém semeia num campo.
32 Tí tje a mé a̱ntsí má ntsí la ntá tí í so tje la kánhyó, a̱ ntá chrꞌéxi̱n ntá tsꞌayan tí nta mostaza la tsꞌánkí ijnko nta imá jié la tí í so nta la kánhyó. Ntá koxroxe xritjaká mé itsi va sichꞌéna va ka̱ké va tí chríkꞌá tí chaon nta.
32 É a menor de todas as sementes, mas se torna a maior das hortaliças; cresce até se transformar em árvore, e vêm as aves e fazem ninho em seus galhos”.
33 Kja̱xin kjuíncheyóe̱xin chꞌán tíhi mé ntáchro chꞌán kíxin: ―Tí kjuachaxin kuènte Dios mé éxí yóhe̱ tí xro̱a̱n tꞌánkíxin nio̱tja̱. Kjuinkíkja̱nxi̱n ijnko chojni chjin iní medida harina ntá tí chꞌo mé kꞌuánkí.
33 Jesus também contou a seguinte parábola: “O reino dos céus é como o fermento usado por uma mulher para fazer pão. Embora ela coloque apenas uma pequena quantidade de fermento em três medidas de farinha, toda a massa fica fermentada”.
34 Chꞌín Jesús kjua̱ko̱he̱ chꞌán tí chojni la kjuíncheyóe̱xón chꞌán la nixjahya chꞌán ninkehó tí kohya nkehe chrókjuincheyóe̱xin chꞌán.
34 Jesus sempre usava histórias e comparações como essas quando falava às multidões. Na verdade, nunca lhes falava sem usar parábolas.
35 Mé xi̱kaha kjuako chꞌán kíxin tsoxiteyá tí nkehe tsíchrónka ijnko nkexro kꞌuéchrónka itén Dios ntáchro xi̱kihi:
35 Cumpriu-se, desse modo, o que foi dito por meio do profeta: “Eu lhes falarei por meio de parábolas; explicarei coisas escondidas desde a criação do mundo”.
36 Ntá kjuixin nixje̱he̱ chꞌín Jesús tí sín a ntá sákjuí sín kaín sín la jehe chꞌán kꞌuíxenhen chꞌán nchia. Ntá kóchjina tí sín kꞌuájiko chꞌán la ntáchro sín kíxin: ―Chro̱nkaxián nkexrí tꞌaxrjexín tí kajnto kꞌuánkíkué tí noa trigo tí nonte ―ichro sín.
36 Em seguida, deixando as multidões do lado de fora, Jesus entrou em casa. Seus discípulos lhe pediram: “Por favor, explique-nos a história do joio no campo”.
37 Ntá chꞌín Jesús kjuáte̱he chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―Tí nkexro kꞌue̱nka̱ tí noa jína mé tí Xje̱en Dios Kꞌóna Chojni.
37 Jesus respondeu: “O Filho do Homem é o agricultor que planta as boas sementes.
38 A̱ ntá tí nonte mé chjasintajni tíha. Tí noa jína mé éxí yóhe̱ tí chojni kuákja kjuachaxin kuènte Dios. La ntá tí kajnto mé éxí yóhe̱ tí chojni tꞌe̱tue̱nhen Tsochren.
38 O campo é o mundo, e as boas sementes são o povo do reino. O joio são as pessoas que pertencem ao maligno,
39 Tí nkexro nínkakonhenni mé kꞌue̱nka̱ tí kajnto mé Tsochren tíha. A̱ ntá tí tsotjá sín la mé tsjeje̱ chjasintajni. A̱ ntá tí sín tsotjá la mé tí sín ángel.
39 e o inimigo que plantou o joio no meio do trigo é o diabo. A colheita é o fim dos tempos, e os que fazem a colheita são os anjos.
40 Éxí xrenájín tí kajnto la tsoche mé xi̱kaha tso̱nhen tió tsjixixín tsjeje̱ chjasintajni.
40 “Da mesma forma que o joio é separado e queimado no fogo, assim será no fim dos tempos.
41 Tí Xje̱en Dios Kꞌóna Chojni mé tsꞌe̱tue̱nhen tí sín ángel kíxin tsakitsjexín sín tí tjetꞌe̱to̱an Dios kaín tí chojni tjachroe í so chojni la ko tí sín chꞌe tí nkehe jínahya.
41 O Filho do Homem enviará seus anjos, e eles removerão do reino tudo que produz pecado e todos que praticam o mal
42 La tsochrꞌán sín sátsji sín tí tja̱ siín xrohi la ntaha tsotsjánka sín la sinetaón neno sín.
42 e os lançarão numa fornalha ardente, onde haverá choro e ranger de dentes.
43 Ntá kaín xín tí sín nchexiteyá tí nkehe tjinkaon Dios mé éxí tí ya̱on xi̱kaha tsotsjehe sín tí tjetꞌe̱to̱an Itꞌéni Dios. Tí nkexro tjinkaon chrókuinhin la chrókuinhin ―mé xi̱kaha ichro chꞌín Jesús.
43 Então os justos brilharão como o sol no reino de seu Pai. Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”
44 ’Tí kjuachaxin kuènte Dios mé éxí yóhe̱ ijnko nkehe tjete tjemá ijnko nonte. Ijnko chojni kꞌuitja chꞌán tí nkehe tjete la ntá kjua̱kꞌe̱ma̱ chꞌán ínaá ntahó. Ntá chéhe̱ chꞌán sákjuí chꞌán la kjuínchekji chꞌán kaín nkehe chónta chꞌán la ntá ikjan chꞌán la kꞌue̱na chꞌán tí nonte a.
44 “O reino dos céus é como um tesouro escondido que um homem descobriu num campo. Em seu entusiasmo, ele o escondeu novamente, vendeu tudo que tinha e, com o dinheiro da venda, comprou aquele campo.”
45 Ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Kja̱xin tí kjuachaxin kuènte Dios mé éxí yóhe̱ ijnko nkexro tjeyá xro̱ perla náxrjón.
45 “O reino dos céus também é como um negociante que procurava pérolas da melhor qualidade.
46 Ntá tió tsꞌitja chꞌán ijnko xro̱ imá tjete la ntá sátsji chꞌán sinchekji chꞌán kaín nkehe chónta chꞌán kíxin tsꞌe̱na chꞌán tí xro̱ perla.
46 Quando descobriu uma pérola de grande valor, vendeu tudo que tinha e, com o dinheiro da venda, comprou a tal pérola.”
47 Ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Kja̱xin tí kjuachaxin kuènte Dios mé éxí yóhe̱ ijnko nchísén tséya chojni koche tꞌenkí sín tí nta̱yaon la ntá tsotsé nchónhya clase koche.
47 “O reino dos céus é, ainda, como uma rede de pesca que foi lançada ao mar e pegou peixes de todo tipo.
48 Ntá tió tsíkaón koche tí nchísén tséya sín va la ntá tsakitsjenkí sín la tsjakꞌe sín chrínta nta̱ la ntaha tsꞌejótja̱xi̱n sín la tsíchéhe sín koche jína la tꞌe̱nka̱ sín ntaxra. La ntá tí jehya koche jína la itꞌe sín.
48 Quando a rede estava cheia, os pescadores a arrastaram até a praia, sentaram-se e juntaram os peixes bons em cestos, jogando fora os ruins.
49 Mé xi̱kaha tso̱nhen tió tsjeje̱ chjasintajni. Sátsji tí sín ángel la tsakitsjekjan sín chojni jínahya la tsito̱he tí chojni jína.
49 Assim será no fim dos tempos. Os anjos virão, separarão os perversos dos justos
50 La tsochrꞌán sín tí sín jínahya sátsji sín tí tjen tja̱ tí siín xrohi la ntaha tsotsjánka sín la ko sinetaón neno sín.
50 e os lançarão na fornalha ardente, onde haverá choro e ranger de dentes.
51 Ntá chꞌín Jesús mé kjuanchankí chꞌán kíxin: ―¿Á tiénxinrá jahará kaín tí nkehe ní? ―ichro chꞌán. Ntá kjuáte̱he sín kíxin: ―Jeén, Ìnchéni, ó kíenxínni ―ichro sín.
51 Vocês entendem todas essas coisas?” “Sim”, responderam eles.
52 Ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Ijnko maestro nohe tí nkehe kuènte ley la ntá ó nohe chꞌán kuènte tí kjuachaxin kuènte Dios la jehe chꞌán la éxí yóhe̱ ijnko ìnché nchia chónta itsjé nkehe tjete tjejóchjina la ntá nohe chꞌán tsakitsje tí nkehe tjete ni̱xin la tí nkehe tjete ntaxin ―mé xi̱kaha ichro chꞌín Jesús.
52 Então ele acrescentou: “Todo mestre da lei que se torna discípulo no reino dos céus é como o dono de uma casa que tira do seu tesouro verdades preciosas, tanto novas como velhas”.
53 Ntá kjuixin nixja chꞌín Jesús kjuíncheyóe̱xin chꞌán tíha na ntá sákjuíxin chꞌán ntiha.
53 Quando Jesus terminou de contar essas parábolas, deixou aquela região
54 La ntá sákjuí chꞌán chjasén chꞌán Nazaret. Ntaha kjuankíxin kjua̱ko̱xi̱n chꞌán tí ni̱nko Israel. Ntá itsjé sín la kóxakonhen sín kuínhin sín tí tjako chꞌán la ntáchro sín kíxin: ―Tí chꞌín i la, ¿nketí tsíxrako̱he̱ chꞌán kíxin imá nohe chꞌán la ko nkexrí kíxin tjasin chꞌán kjuaxroan?
54 e voltou para Nazaré, cidade onde tinha morado. Enquanto ensinava na sinagoga, todos se admiravam e perguntavam: “De onde lhe vêm a sabedoria e o poder para realizar milagres?
55 ¿Á jehya tíhi xje̱en tí chꞌín carpintero la ìné chꞌán mé María? La ko chóxinni tí kíchó chꞌán a mé chꞌín Jacobo la ko chꞌín José la ko chꞌín Simón la ko chꞌín Judas.
55 Não é esse o filho do carpinteiro? Conhecemos Maria, sua mãe, e também seus irmãos, Tiago, José, Simão e Judas.
56 Kja̱xin tí sín chjin kíchó chꞌán na ntihi tjejó sín. Méxra̱ ¿nkexrí nohe chꞌán kaín tí nkehe? ―ichro sín.
56 Todas as suas irmãs moram aqui, entre nós. Onde ele aprendeu todas essas coisas?”.
57 Mé xi̱kaha chrohya sín tsitekakonhen sín chꞌán. Ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Nkuíxín tjikosáyehe chojni ijnko nkexro chrónka itén Dios. A̱ ntá tí sín chjasén chꞌán la ko kaín tí sín nto̱e chꞌán mé tjikosáyehya sín chꞌán ―ichro chꞌán.
57 E sentiam-se muito ofendidos. Então Jesus lhes disse: “Um profeta recebe honra em toda parte, menos em sua cidade e entre sua própria família”.
58 A̱ ntá tsjéhya kjuaxroan kjuasin chꞌán ntiha kíxin kuítekakuenhya sín chꞌán.
58 E, por causa da incredulidade deles, realizou ali apenas uns poucos milagres.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.