Mateus 13
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs NAA
1 A̱ ntá tí ya̱on a ntá chꞌín Jesús kꞌuaxrjexín chꞌán nchia la sákjuí chꞌán kjuákꞌetja̱xi̱n chꞌán chrínta nta̱yaon.
1 Naquele mesmo dia, Jesus saiu de casa e se assentou à beira-mar.
2 Ntá kꞌuíxikóchjina nchónhya chojni tí tjen chꞌán la ntá jehe chꞌán mé kꞌui̱tꞌótjen chꞌán ijnko ntabárco̱ kjuákꞌetja̱xi̱n chꞌán la kaín sín na tí chrínta nta̱ ó kuíto̱he sín.
2 E grandes multidões se reuniram em volta dele, de modo que entrou num barco e se assentou. E toda a multidão estava em pé na praia.
3 A̱ ntá nchónhya nkehe kjuako chꞌán kjuíncheyóe̱xin chꞌán, ntáchro chꞌán kíxin: ―Éxí ijnko chꞌín sákjuíkꞌe̱nka̱ no̱nte̱e
3 E de muitas coisas lhes falou por parábolas, dizendo:
4 mé xi̱kaha sákjuíkꞌe̱nka̱ chꞌán iso tí noatrigo a. Ntá iso noa la tsíkꞌánótjen nti̱a ntá ikui koxroxe kꞌuìnka̱ va noa.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e, vindo as aves, a comeram.
5 A̱ ntá iso noa na mé kꞌuítji chríkꞌá xro̱ tí kohya itsjé nche ntá tjoka kꞌuayan kíxin ntaha tjínhya chónta nche.
5 Outra parte caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 Ntá tí kjui̱to̱n ya̱on la ntá tí ka la xámá kíxin ni̱nkahya chónta nuèe.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 A̱ ntá í so noa kjuítsínkakꞌá tí siín kachꞌi̱ na kꞌuánkí tí kachꞌi̱ a na ntá í xitjahya kꞌuánkí tí noatrigo a kíxin tsíkja̱te tí kachꞌi̱.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram.
8 A̱ ntá tí noa tsíkꞌitjí nche jína na ntá tió kꞌuánkí la mé kꞌóna jína. Iso tí no na jnkoko̱á noatje mé kꞌóna ciento neno noa, a̱ ntá í jnko mé kꞌóna sesenta neno noa, a̱ ntá í jnko mé kꞌóna treinta.
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto: a cem, a sessenta e a trinta por um.
9 Tí nkexro tjinkaon chrókuinhin la chrókuinhin ―ichro chꞌín Jesús.
9 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Ntá iso tí sín kꞌuájiko chꞌín Jesús mé kóchjinehe chꞌán sín la ntá kjuanchankíhi sín kíxin: ―¿Nkekuènté xi̱kaha nixje̱hé sín ncheyóe̱xián? ―ichro sín.
10 Então os discípulos se aproximaram de Jesus e lhe perguntaram: — Por que o senhor fala com eles por meio de parábolas?
11 A̱ ntá chꞌín Jesús kjuáte̱he chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―Jahará la Dios me tsjinki̱tsa tso̱nohará tí nkehe noehya í so chojni kuènte tí kjuachaxin kuènte Dios. A̱ ntá tí jehe sín a la náhí.
11 Ao que Jesus respondeu:
12 Tí nkexro ó chónta nkehe la a̱ntsí tsꞌáyéhe̱ sín kíxin a̱ntsí má tsochónta sín. A̱ ntá tí nkexro chóntahya la kjónté tí ntsí chónta sín la tsꞌaxrjehe sín.
12 Pois ao que tem, mais será dado, e terá em abundância; mas, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
13 Mé xi̱kaha kjui̱ntayóa̱xuán kjuákua̱xia̱n sín kíxin jehe sín tꞌikon sín la ntá kjónté tjátso̱anhya sín la tjejótinhin sín a̱ ntá kjónté kienxínhya sín.
13 Por isso, falo com eles por meio de parábolas: porque, vendo, não veem; e, ouvindo, não ouvem, nem entendem.
14 Mé xi̱kaha ó xiteyá tí nkehe kꞌuéchrónka chꞌín Isaías tí nkexro kꞌuéchrónka itén Dios, mé ntáchro chꞌán xi̱kihi:
14 Assim, neles se cumpre a profecia de Isaías:
15 Mé xi̱kaha tsíkjin chꞌín Isaías.
15 Porque o coração deste povo
16 Ntá ntáchro chꞌín Jesús ínaá kíxin: ―A̱ ntá jahará la imá náxrjón tjejorá kíxin tꞌikonrá la ko tinhínrá.
16 — Bem-aventurados, porém, são os olhos de vocês, porque veem; e bem-aventurados são os ouvidos de vocês, porque ouvem.
17 Chaxín xrja̱nka kíxin itsjé tí sín kꞌuéchrónka itén Dios la ko tí sín jína mé kꞌuétjinkaon sín chrókꞌuikon sín tí nkehe tꞌikonrá la ntá kꞌuíkonhya sín la ko kꞌuétjinkaon sín chrókuinhin sín tí nkehe tjejotinhínrá la ntá kuíenhya sín.
17 Pois em verdade lhes digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vocês estão vendo, mas não viram; e quiseram ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram.
18 ’Tinhínrá nkexrí tꞌaxrjexín tí chꞌín sákjuíkꞌe̱nka̱ no̱nte̱e.
18 — Ouçam, portanto, o que significa a parábola do semeador.
19 Tí nkexro kuínhin tí itén Dios chrónka nkexrí tí kjuachaxin kuènte Dios la ntá kíenxínhya sín la yóhe̱ tí noa xènjintja nti̱a. Ó kui chꞌín Tsochren ntá kjuínchekꞌitjáyan chꞌán tí itan jína kuínhin sín.
19 A todos os que ouvem a palavra do Reino e não a compreendem, vem o Maligno e arrebata o que lhes foi semeado no coração. Este é o que foi semeado à beira do caminho.
20 A̱ ntá tí tje kjuítsínkakꞌá xro̱ la mé tꞌaxrjexín kíxin tí chojni kuínhin itén Dios la tjoka kóxrjínhi̱n sín la kuinkáchónki sín.
20 O que foi semeado em solo rochoso, esse é o que ouve a palavra e logo a recebe com alegria.
21 Kjánchó ni̱nkahya chónta nuèe na ntá itsi tí kjuaxróxinhya o̱ tsochónkíhi sín chojni chrókꞌóyán sín kíxin tí itén Dios kuítekaon sín, a̱ ntá tsíto̱he sín tí tinkáchónki sín Dios.
21 Mas ele não tem raiz em si mesmo, sendo de pouca duração. Quando chega a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandaliza.
22 A̱ ntá tí tje kjuítsínkakꞌá kachꞌi̱ na mé éxí yóhe̱ ijnko chojni kuínhin itan jína kjánchó tjitoxi̱enhya nti̱e sín kíxin tóxakonhen sín tí xra̱ chónta sín chjasintajni la ko tjinkaon sín tsochónta sín itsjé nkehe. Kaín tíha mé tꞌinkákonhe̱n tí itén Dios kuínhin sín la ntá xi̱kaha xitjahya sichꞌehe sín xra̱ Dios.
22 O que foi semeado entre os espinhos é o que ouve a palavra, porém as preocupações deste mundo e a fascinação das riquezas sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
23 A̱ ntá tí tje kꞌuínka tí nonte chónta nche jína na mé yóhe̱ tí chojni kuínhin tí itén Dios na ko kíenxín sín la ntá xi̱kaha jína chꞌehe sín Dios xra̱. Na iso sín la yóhe̱ éxí tí tje kꞌóna ijnko ciento neno noa la iso sín la yóhe̱ tí kꞌóna sesenta neno noa la iso sín la yóhe̱ tí kꞌóna treinta neno noa ―mé xi̱kaha chrónka chꞌín Jesús.
23 Mas o que foi semeado em boa terra é o que ouve a palavra e a compreende; este frutifica e produz a cem, a sessenta e a trinta por um.
24 Ntá chꞌín Jesús kjuíncheyóe̱xin chꞌán ínaá ntáchro chꞌán kíxin: ―Tí kjuachaxin kuènte Dios mé yóhe̱ ijnko chꞌín kꞌue̱nka̱ noa jína no̱nte̱e chꞌán.
24 Jesus lhes propôs outra parábola, dizendo:
25 A̱ ntá tió kꞌuéjójua kaín sín ntá ikui ijnko nkexro nínkakonhen sín la kꞌue̱nka̱ chꞌán kajnto chríkꞌá tí noa a la ntá sákjuí chꞌán.
25 Mas, enquanto todos estavam dormindo, veio o inimigo dele, semeou o joio no meio do trigo e foi embora.
26 La ntá tí noatrigo kꞌuánkí la ntá ó sítinta̱a la ntá ntiha kja̱xin kónoxíxin kꞌuánkí tí kajnto.
26 E, quando as plantas cresceram e produziram fruto, apareceu também o joio.
27 Ntá tí sín chꞌe xra̱ mé sákjuínixje̱he̱ sín tí lámo̱e sín la ntáchro sín kíxin: “Tí noa kꞌuènká no̱nta̱a la noa jína tíha. A̱ ntá ¿nketí kjui̱xi̱n tí kajnto tsíkꞌayan?” ichro sín kjuanchankí sín.
27 Então os servos do dono da casa chegaram e disseram: “Patrão, o senhor não semeou boa semente no seu campo? De onde, então, vem o joio?”
28 Ntá kjuáte̱he tí ìnché tí nonte ntáchro kíxin: “Kjá ijnko nkexro nínkakonna mé kjuíchꞌe xi̱kaha”, ichro chꞌán. Ntá tí sín chꞌe xra̱ mé kjuanchankí sín kíxin: “¿Á tjinkávan kíxin sátsjini tsakitsjenkíni tí kajnto?” ichro sín.
28 Ele, porém, lhes respondeu: “Um inimigo fez isso.” Mas os servos lhe perguntaram: “O senhor quer que a gente vá e arranque o joio?”
29 A̱ ntá kjuáte̱he chꞌán kíxin: “Náhí. Tí sátsjia tsakítsjenkiá tí kajnto la kjá chónte tí katrigo tsꞌaxrjenkí.
29 O dono da casa respondeu: “Não! Porque, ao separar o joio, vocês poderão arrancar também com ele o trigo.
30 Íchá jína ti̱to̱hé kíxin tsꞌánkíkué tsjixin tsotjájiani. Ntá tsꞌe̱tue̱nhenni tí sín tsotjá kíxin senó tsꞌejo sín tí kajnto la sinchenteto sín kíxin tsoche la ntá chrꞌéxi̱n tsotjá sín tí noatrigo ntá tsꞌinkachjina tí noa a” ―mé xi̱kaha chrónka chꞌín Jesús.
30 Deixem que cresçam juntos até a colheita. E, no tempo da colheita, direi aos ceifeiros: ‘Ajuntem primeiro o joio e amarrem-no em feixes para ser queimado; mas recolham o trigo no meu celeiro.’”
31 Ntá chꞌín Jesús kja̱xin kjuíncheyóe̱xin ínaá ntáchro chꞌán kíxin: ―Tí kjuachaxin kuènte Dios mé éxí yóhe̱ ijnko tje mostaza kꞌue̱nka̱ ijnko chojni no̱nte̱e chꞌán.
31 Jesus lhes propôs outra parábola, dizendo:
32 Tí tje a mé a̱ntsí má ntsí la ntá tí í so tje la kánhyó, a̱ ntá chrꞌéxi̱n ntá tsꞌayan tí nta mostaza la tsꞌánkí ijnko nta imá jié la tí í so nta la kánhyó. Ntá koxroxe xritjaká mé itsi va sichꞌéna va ka̱ké va tí chríkꞌá tí chaon nta.
32 Esse grão é, na verdade, a menor de todas as sementes, mas, quando cresce, é maior do que as hortaliças, e chega a ser uma árvore, de modo que as aves do céu vêm se aninhar nos seus ramos.
33 Kja̱xin kjuíncheyóe̱xin chꞌán tíhi mé ntáchro chꞌán kíxin: ―Tí kjuachaxin kuènte Dios mé éxí yóhe̱ tí xro̱a̱n tꞌánkíxin nio̱tja̱. Kjuinkíkja̱nxi̱n ijnko chojni chjin iní medida harina ntá tí chꞌo mé kꞌuánkí.
33 Jesus lhes contou ainda outra parábola:
34 Chꞌín Jesús kjua̱ko̱he̱ chꞌán tí chojni la kjuíncheyóe̱xón chꞌán la nixjahya chꞌán ninkehó tí kohya nkehe chrókjuincheyóe̱xin chꞌán.
34 Jesus disse todas estas coisas às multidões por parábolas e sem parábolas nada lhes dizia.
35 Mé xi̱kaha kjuako chꞌán kíxin tsoxiteyá tí nkehe tsíchrónka ijnko nkexro kꞌuéchrónka itén Dios ntáchro xi̱kihi:
35 Isso aconteceu para se cumprir o que foi dito por meio do profeta: “Abrirei a minha boca em parábolas; publicarei coisas ocultas desde a criação do mundo.”
36 Ntá kjuixin nixje̱he̱ chꞌín Jesús tí sín a ntá sákjuí sín kaín sín la jehe chꞌán kꞌuíxenhen chꞌán nchia. Ntá kóchjina tí sín kꞌuájiko chꞌán la ntáchro sín kíxin: ―Chro̱nkaxián nkexrí tꞌaxrjexín tí kajnto kꞌuánkíkué tí noa trigo tí nonte ―ichro sín.
36 Então, despedindo as multidões, Jesus foi para casa. E, aproximando-se dele os seus discípulos, disseram: — Explique-nos a parábola do joio do campo.
37 Ntá chꞌín Jesús kjuáte̱he chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―Tí nkexro kꞌue̱nka̱ tí noa jína mé tí Xje̱en Dios Kꞌóna Chojni.
37 E Jesus respondeu:
38 A̱ ntá tí nonte mé chjasintajni tíha. Tí noa jína mé éxí yóhe̱ tí chojni kuákja kjuachaxin kuènte Dios. La ntá tí kajnto mé éxí yóhe̱ tí chojni tꞌe̱tue̱nhen Tsochren.
38 O campo é o mundo. A boa semente são os filhos do Reino; o joio são os filhos do Maligno.
39 Tí nkexro nínkakonhenni mé kꞌue̱nka̱ tí kajnto mé Tsochren tíha. A̱ ntá tí tsotjá sín la mé tsjeje̱ chjasintajni. A̱ ntá tí sín tsotjá la mé tí sín ángel.
39 O inimigo que o semeou é o diabo. A colheita é o fim dos tempos, e os ceifeiros são os anjos.
40 Éxí xrenájín tí kajnto la tsoche mé xi̱kaha tso̱nhen tió tsjixixín tsjeje̱ chjasintajni.
40 Pois, assim como o joio é colhido e jogado no fogo, assim será no fim dos tempos.
41 Tí Xje̱en Dios Kꞌóna Chojni mé tsꞌe̱tue̱nhen tí sín ángel kíxin tsakitsjexín sín tí tjetꞌe̱to̱an Dios kaín tí chojni tjachroe í so chojni la ko tí sín chꞌe tí nkehe jínahya.
41 O Filho do Homem mandará os seus anjos, que ajuntarão do seu Reino todos os que servem de pedra de tropeço e os que praticam o mal
42 La tsochrꞌán sín sátsji sín tí tja̱ siín xrohi la ntaha tsotsjánka sín la sinetaón neno sín.
42 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
43 Ntá kaín xín tí sín nchexiteyá tí nkehe tjinkaon Dios mé éxí tí ya̱on xi̱kaha tsotsjehe sín tí tjetꞌe̱to̱an Itꞌéni Dios. Tí nkexro tjinkaon chrókuinhin la chrókuinhin ―mé xi̱kaha ichro chꞌín Jesús.
43 Então os justos resplandecerão como o sol, no Reino de seu Pai. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
44 ’Tí kjuachaxin kuènte Dios mé éxí yóhe̱ ijnko nkehe tjete tjemá ijnko nonte. Ijnko chojni kꞌuitja chꞌán tí nkehe tjete la ntá kjua̱kꞌe̱ma̱ chꞌán ínaá ntahó. Ntá chéhe̱ chꞌán sákjuí chꞌán la kjuínchekji chꞌán kaín nkehe chónta chꞌán la ntá ikjan chꞌán la kꞌue̱na chꞌán tí nonte a.
44 — O Reino dos Céus é semelhante a um tesouro escondido no campo, que um homem achou e escondeu. Então, transbordante de alegria, vai, vende tudo o que tem e compra aquele campo.
45 Ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Kja̱xin tí kjuachaxin kuènte Dios mé éxí yóhe̱ ijnko nkexro tjeyá xro̱ perla náxrjón.
45 — O Reino dos Céus é também semelhante a um homem que negocia e procura boas pérolas.
46 Ntá tió tsꞌitja chꞌán ijnko xro̱ imá tjete la ntá sátsji chꞌán sinchekji chꞌán kaín nkehe chónta chꞌán kíxin tsꞌe̱na chꞌán tí xro̱ perla.
46 Quando encontrou uma pérola de grande valor, ele foi, vendeu tudo o que tinha e comprou a pérola.
47 Ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Kja̱xin tí kjuachaxin kuènte Dios mé éxí yóhe̱ ijnko nchísén tséya chojni koche tꞌenkí sín tí nta̱yaon la ntá tsotsé nchónhya clase koche.
47 — O Reino dos Céus é ainda semelhante a uma rede que foi lançada ao mar e apanhou peixes de toda espécie.
48 Ntá tió tsíkaón koche tí nchísén tséya sín va la ntá tsakitsjenkí sín la tsjakꞌe sín chrínta nta̱ la ntaha tsꞌejótja̱xi̱n sín la tsíchéhe sín koche jína la tꞌe̱nka̱ sín ntaxra. La ntá tí jehya koche jína la itꞌe sín.
48 E, quando já estava cheia, os pescadores a arrastaram para a praia e, assentados, escolheram os bons para os cestos e jogaram fora os ruins.
49 Mé xi̱kaha tso̱nhen tió tsjeje̱ chjasintajni. Sátsji tí sín ángel la tsakitsjekjan sín chojni jínahya la tsito̱he tí chojni jína.
49 Assim será no fim dos tempos: os anjos sairão, separarão os maus dentre os justos
50 La tsochrꞌán sín tí sín jínahya sátsji sín tí tjen tja̱ tí siín xrohi la ntaha tsotsjánka sín la ko sinetaón neno sín.
50 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
51 Ntá chꞌín Jesús mé kjuanchankí chꞌán kíxin: ―¿Á tiénxinrá jahará kaín tí nkehe ní? ―ichro chꞌán. Ntá kjuáte̱he sín kíxin: ―Jeén, Ìnchéni, ó kíenxínni ―ichro sín.
51 Então Jesus perguntou: Eles responderam: — Sim!
52 Ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Ijnko maestro nohe tí nkehe kuènte ley la ntá ó nohe chꞌán kuènte tí kjuachaxin kuènte Dios la jehe chꞌán la éxí yóhe̱ ijnko ìnché nchia chónta itsjé nkehe tjete tjejóchjina la ntá nohe chꞌán tsakitsje tí nkehe tjete ni̱xin la tí nkehe tjete ntaxin ―mé xi̱kaha ichro chꞌín Jesús.
52 Então Jesus lhes disse:
53 Ntá kjuixin nixja chꞌín Jesús kjuíncheyóe̱xin chꞌán tíha na ntá sákjuíxin chꞌán ntiha.
53 Quando Jesus acabou de contar essas parábolas, retirou-se dali.
54 La ntá sákjuí chꞌán chjasén chꞌán Nazaret. Ntaha kjuankíxin kjua̱ko̱xi̱n chꞌán tí ni̱nko Israel. Ntá itsjé sín la kóxakonhen sín kuínhin sín tí tjako chꞌán la ntáchro sín kíxin: ―Tí chꞌín i la, ¿nketí tsíxrako̱he̱ chꞌán kíxin imá nohe chꞌán la ko nkexrí kíxin tjasin chꞌán kjuaxroan?
54 E, chegando à sua terra, ensinava-os na sinagoga, de modo que se maravilhavam e diziam: — De onde lhe vêm esta sabedoria e estes poderes miraculosos?
55 ¿Á jehya tíhi xje̱en tí chꞌín carpintero la ìné chꞌán mé María? La ko chóxinni tí kíchó chꞌán a mé chꞌín Jacobo la ko chꞌín José la ko chꞌín Simón la ko chꞌín Judas.
55 Não é este o filho do carpinteiro? A sua mãe não se chama Maria, e seus irmãos não são Tiago, José, Simão e Judas?
56 Kja̱xin tí sín chjin kíchó chꞌán na ntihi tjejó sín. Méxra̱ ¿nkexrí nohe chꞌán kaín tí nkehe? ―ichro sín.
56 Todas as suas irmãs não vivem entre nós? Então, de onde lhe vem tudo isto?
57 Mé xi̱kaha chrohya sín tsitekakonhen sín chꞌán. Ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Nkuíxín tjikosáyehe chojni ijnko nkexro chrónka itén Dios. A̱ ntá tí sín chjasén chꞌán la ko kaín tí sín nto̱e chꞌán mé tjikosáyehya sín chꞌán ―ichro chꞌán.
57 E escandalizavam-se por causa dele. Jesus, porém, lhes disse:
58 A̱ ntá tsjéhya kjuaxroan kjuasin chꞌán ntiha kíxin kuítekakuenhya sín chꞌán.
58 E não fez ali muitos milagres, por causa da incredulidade deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.