Mateus 13
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs NTLH
1 A̱ ntá tí ya̱on a ntá chꞌín Jesús kꞌuaxrjexín chꞌán nchia la sákjuí chꞌán kjuákꞌetja̱xi̱n chꞌán chrínta nta̱yaon.
1 Naquele mesmo dia Jesus saiu de casa, foi para a beira do lago da Galileia, sentou-se ali e começou a ensinar.
2 Ntá kꞌuíxikóchjina nchónhya chojni tí tjen chꞌán la ntá jehe chꞌán mé kꞌui̱tꞌótjen chꞌán ijnko ntabárco̱ kjuákꞌetja̱xi̱n chꞌán la kaín sín na tí chrínta nta̱ ó kuíto̱he sín.
2 A multidão que se ajuntou em volta dele era tão grande, que ele entrou num barco e sentou-se; e o povo ficou em pé na praia.
3 A̱ ntá nchónhya nkehe kjuako chꞌán kjuíncheyóe̱xin chꞌán, ntáchro chꞌán kíxin: ―Éxí ijnko chꞌín sákjuíkꞌe̱nka̱ no̱nte̱e
3 Jesus usou parábolas para ensinar muitas coisas. Ele disse:
4 mé xi̱kaha sákjuíkꞌe̱nka̱ chꞌán iso tí noatrigo a. Ntá iso noa la tsíkꞌánótjen nti̱a ntá ikui koxroxe kꞌuìnka̱ va noa.
4 Quando estava espalhando as sementes, algumas caíram na beira do caminho, e os passarinhos comeram tudo.
5 A̱ ntá iso noa na mé kꞌuítji chríkꞌá xro̱ tí kohya itsjé nche ntá tjoka kꞌuayan kíxin ntaha tjínhya chónta nche.
5 Outra parte das sementes caiu num lugar onde havia muitas pedras e pouca terra. As sementes brotaram logo porque a terra não era funda.
6 Ntá tí kjui̱to̱n ya̱on la ntá tí ka la xámá kíxin ni̱nkahya chónta nuèe.
6 Mas, quando o sol apareceu, queimou as plantas, e elas secaram porque não tinham raízes.
7 A̱ ntá í so noa kjuítsínkakꞌá tí siín kachꞌi̱ na kꞌuánkí tí kachꞌi̱ a na ntá í xitjahya kꞌuánkí tí noatrigo a kíxin tsíkja̱te tí kachꞌi̱.
7 Outras sementes caíram no meio de espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas.
8 A̱ ntá tí noa tsíkꞌitjí nche jína na ntá tió kꞌuánkí la mé kꞌóna jína. Iso tí no na jnkoko̱á noatje mé kꞌóna ciento neno noa, a̱ ntá í jnko mé kꞌóna sesenta neno noa, a̱ ntá í jnko mé kꞌóna treinta.
8 Mas as sementes que caíram em terra boa produziram na base de cem, de sessenta e de trinta grãos por um.
9 Tí nkexro tjinkaon chrókuinhin la chrókuinhin ―ichro chꞌín Jesús.
9 E Jesus terminou, dizendo:
10 Ntá iso tí sín kꞌuájiko chꞌín Jesús mé kóchjinehe chꞌán sín la ntá kjuanchankíhi sín kíxin: ―¿Nkekuènté xi̱kaha nixje̱hé sín ncheyóe̱xián? ―ichro sín.
10 Então os discípulos chegaram perto de Jesus e perguntaram: — Por que é que o senhor usa
11 A̱ ntá chꞌín Jesús kjuáte̱he chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―Jahará la Dios me tsjinki̱tsa tso̱nohará tí nkehe noehya í so chojni kuènte tí kjuachaxin kuènte Dios. A̱ ntá tí jehe sín a la náhí.
11 Jesus respondeu:
12 Tí nkexro ó chónta nkehe la a̱ntsí tsꞌáyéhe̱ sín kíxin a̱ntsí má tsochónta sín. A̱ ntá tí nkexro chóntahya la kjónté tí ntsí chónta sín la tsꞌaxrjehe sín.
12 Pois quem tem receberá mais, para que tenha mais ainda. Mas quem não tem, até o pouco que tem lhe será tirado.
13 Mé xi̱kaha kjui̱ntayóa̱xuán kjuákua̱xia̱n sín kíxin jehe sín tꞌikon sín la ntá kjónté tjátso̱anhya sín la tjejótinhin sín a̱ ntá kjónté kienxínhya sín.
13 É por isso que eu uso parábolas para falar com essas pessoas. Porque elas olham e não enxergam; escutam e não ouvem, nem entendem.
14 Mé xi̱kaha ó xiteyá tí nkehe kꞌuéchrónka chꞌín Isaías tí nkexro kꞌuéchrónka itén Dios, mé ntáchro chꞌán xi̱kihi:
14 E assim acontece com essas pessoas o que disse o
15 Mé xi̱kaha tsíkjin chꞌín Isaías.
15 Pois a mente deste povo está fechada:
16 Ntá ntáchro chꞌín Jesús ínaá kíxin: ―A̱ ntá jahará la imá náxrjón tjejorá kíxin tꞌikonrá la ko tinhínrá.
16 Jesus continuou, dizendo:
17 Chaxín xrja̱nka kíxin itsjé tí sín kꞌuéchrónka itén Dios la ko tí sín jína mé kꞌuétjinkaon sín chrókꞌuikon sín tí nkehe tꞌikonrá la ntá kꞌuíkonhya sín la ko kꞌuétjinkaon sín chrókuinhin sín tí nkehe tjejotinhínrá la ntá kuíenhya sín.
17 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: muitos profetas e muitas outras pessoas do povo de Deus gostariam de ver o que vocês estão vendo, mas não puderam; e gostariam de ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram.
18 ’Tinhínrá nkexrí tꞌaxrjexín tí chꞌín sákjuíkꞌe̱nka̱ no̱nte̱e.
18 — Então escutem e aprendam o que a
19 Tí nkexro kuínhin tí itén Dios chrónka nkexrí tí kjuachaxin kuènte Dios la ntá kíenxínhya sín la yóhe̱ tí noa xènjintja nti̱a. Ó kui chꞌín Tsochren ntá kjuínchekꞌitjáyan chꞌán tí itan jína kuínhin sín.
19 As pessoas que ouvem a mensagem do vem e tira o que foi semeado no coração delas.
20 A̱ ntá tí tje kjuítsínkakꞌá xro̱ la mé tꞌaxrjexín kíxin tí chojni kuínhin itén Dios la tjoka kóxrjínhi̱n sín la kuinkáchónki sín.
20 As sementes que foram semeadas onde havia muitas pedras são as pessoas que ouvem a mensagem e a aceitam logo com alegria,
21 Kjánchó ni̱nkahya chónta nuèe na ntá itsi tí kjuaxróxinhya o̱ tsochónkíhi sín chojni chrókꞌóyán sín kíxin tí itén Dios kuítekaon sín, a̱ ntá tsíto̱he sín tí tinkáchónki sín Dios.
21 mas duram pouco porque não têm raiz. E, quando por causa da mensagem chegam os sofrimentos e as perseguições, elas logo abandonam a sua fé.
22 A̱ ntá tí tje kjuítsínkakꞌá kachꞌi̱ na mé éxí yóhe̱ ijnko chojni kuínhin itan jína kjánchó tjitoxi̱enhya nti̱e sín kíxin tóxakonhen sín tí xra̱ chónta sín chjasintajni la ko tjinkaon sín tsochónta sín itsjé nkehe. Kaín tíha mé tꞌinkákonhe̱n tí itén Dios kuínhin sín la ntá xi̱kaha xitjahya sichꞌehe sín xra̱ Dios.
22 Outras pessoas são parecidas com as sementes que foram semeadas no meio dos espinhos. Elas ouvem a mensagem, mas as preocupações deste mundo e a ilusão das riquezas sufocam a mensagem, e essas pessoas não produzem frutos.
23 A̱ ntá tí tje kꞌuínka tí nonte chónta nche jína na mé yóhe̱ tí chojni kuínhin tí itén Dios na ko kíenxín sín la ntá xi̱kaha jína chꞌehe sín Dios xra̱. Na iso sín la yóhe̱ éxí tí tje kꞌóna ijnko ciento neno noa la iso sín la yóhe̱ tí kꞌóna sesenta neno noa la iso sín la yóhe̱ tí kꞌóna treinta neno noa ―mé xi̱kaha chrónka chꞌín Jesús.
23 E as sementes que foram semeadas em terra boa são aquelas pessoas que ouvem, e entendem a mensagem, e produzem uma grande colheita: umas, cem; outras, sessenta; e ainda outras, trinta vezes mais do que foi semeado.
24 Ntá chꞌín Jesús kjuíncheyóe̱xin chꞌán ínaá ntáchro chꞌán kíxin: ―Tí kjuachaxin kuènte Dios mé yóhe̱ ijnko chꞌín kꞌue̱nka̱ noa jína no̱nte̱e chꞌán.
24 Jesus contou outra parábola . Ele disse ao povo:
25 A̱ ntá tió kꞌuéjójua kaín sín ntá ikui ijnko nkexro nínkakonhen sín la kꞌue̱nka̱ chꞌán kajnto chríkꞌá tí noa a la ntá sákjuí chꞌán.
25 Certa noite, quando todos estavam dormindo, veio um inimigo, semeou no meio do trigo uma erva ruim, chamada joio, e depois foi embora.
26 La ntá tí noatrigo kꞌuánkí la ntá ó sítinta̱a la ntá ntiha kja̱xin kónoxíxin kꞌuánkí tí kajnto.
26 Quando as plantas cresceram, e se formaram as espigas, o joio apareceu.
27 Ntá tí sín chꞌe xra̱ mé sákjuínixje̱he̱ sín tí lámo̱e sín la ntáchro sín kíxin: “Tí noa kꞌuènká no̱nta̱a la noa jína tíha. A̱ ntá ¿nketí kjui̱xi̱n tí kajnto tsíkꞌayan?” ichro sín kjuanchankí sín.
27 Aí os empregados do dono das terras chegaram e disseram: “Patrão, o senhor semeou sementes boas nas suas terras. De onde será que veio este joio?”
28 Ntá kjuáte̱he tí ìnché tí nonte ntáchro kíxin: “Kjá ijnko nkexro nínkakonna mé kjuíchꞌe xi̱kaha”, ichro chꞌán. Ntá tí sín chꞌe xra̱ mé kjuanchankí sín kíxin: “¿Á tjinkávan kíxin sátsjini tsakitsjenkíni tí kajnto?” ichro sín.
28 — “Foi algum inimigo que fez isso!”, respondeu ele.
29 A̱ ntá kjuáte̱he chꞌán kíxin: “Náhí. Tí sátsjia tsakítsjenkiá tí kajnto la kjá chónte tí katrigo tsꞌaxrjenkí.
29 — “Não”, respondeu ele, “porque, quando vocês forem tirar o joio, poderão arrancar também o trigo.
30 Íchá jína ti̱to̱hé kíxin tsꞌánkíkué tsjixin tsotjájiani. Ntá tsꞌe̱tue̱nhenni tí sín tsotjá kíxin senó tsꞌejo sín tí kajnto la sinchenteto sín kíxin tsoche la ntá chrꞌéxi̱n tsotjá sín tí noatrigo ntá tsꞌinkachjina tí noa a” ―mé xi̱kaha chrónka chꞌín Jesús.
30 Deixem o trigo e o joio crescerem juntos até o tempo da colheita. Então eu direi aos trabalhadores que vão fazer a colheita: ‘Arranquem primeiro o joio e amarrem em feixes para ser queimado. Depois colham o trigo e ponham no meu depósito.’ ”
31 Ntá chꞌín Jesús kja̱xin kjuíncheyóe̱xin ínaá ntáchro chꞌán kíxin: ―Tí kjuachaxin kuènte Dios mé éxí yóhe̱ ijnko tje mostaza kꞌue̱nka̱ ijnko chojni no̱nte̱e chꞌán.
31 Jesus contou outra parábola . Ele disse ao povo:
32 Tí tje a mé a̱ntsí má ntsí la ntá tí í so tje la kánhyó, a̱ ntá chrꞌéxi̱n ntá tsꞌayan tí nta mostaza la tsꞌánkí ijnko nta imá jié la tí í so nta la kánhyó. Ntá koxroxe xritjaká mé itsi va sichꞌéna va ka̱ké va tí chríkꞌá tí chaon nta.
32 Ela é a menor de todas as sementes; mas, quando cresce, torna-se a maior de todas as plantas. Ela até chega a ser uma árvore, de modo que os passarinhos vêm e fazem ninhos nos seus ramos.
33 Kja̱xin kjuíncheyóe̱xin chꞌán tíhi mé ntáchro chꞌán kíxin: ―Tí kjuachaxin kuènte Dios mé éxí yóhe̱ tí xro̱a̱n tꞌánkíxin nio̱tja̱. Kjuinkíkja̱nxi̱n ijnko chojni chjin iní medida harina ntá tí chꞌo mé kꞌuánkí.
33 Jesus contou mais esta parábola para o povo:
34 Chꞌín Jesús kjua̱ko̱he̱ chꞌán tí chojni la kjuíncheyóe̱xón chꞌán la nixjahya chꞌán ninkehó tí kohya nkehe chrókjuincheyóe̱xin chꞌán.
34 Jesus usava parábolas para dizer tudo isso ao povo. Ele não dizia nada a eles sem ser por meio de parábolas.
35 Mé xi̱kaha kjuako chꞌán kíxin tsoxiteyá tí nkehe tsíchrónka ijnko nkexro kꞌuéchrónka itén Dios ntáchro xi̱kihi:
35 Isso aconteceu para se cumprir o que o profeta tinha dito: “Usarei parábolas quando falar com esse povo e explicarei coisas desconhecidas desde a criação do mundo.”
36 Ntá kjuixin nixje̱he̱ chꞌín Jesús tí sín a ntá sákjuí sín kaín sín la jehe chꞌán kꞌuíxenhen chꞌán nchia. Ntá kóchjina tí sín kꞌuájiko chꞌán la ntáchro sín kíxin: ―Chro̱nkaxián nkexrí tꞌaxrjexín tí kajnto kꞌuánkíkué tí noa trigo tí nonte ―ichro sín.
36 Então Jesus deixou a multidão e voltou para casa. Os discípulos chegaram perto dele e perguntaram: — Conte para nós o que quer dizer a
37 Ntá chꞌín Jesús kjuáte̱he chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―Tí nkexro kꞌue̱nka̱ tí noa jína mé tí Xje̱en Dios Kꞌóna Chojni.
37 Jesus respondeu:
38 A̱ ntá tí nonte mé chjasintajni tíha. Tí noa jína mé éxí yóhe̱ tí chojni kuákja kjuachaxin kuènte Dios. La ntá tí kajnto mé éxí yóhe̱ tí chojni tꞌe̱tue̱nhen Tsochren.
38 O terreno é o mundo. As sementes boas são as pessoas que pertencem ao .
39 Tí nkexro nínkakonhenni mé kꞌue̱nka̱ tí kajnto mé Tsochren tíha. A̱ ntá tí tsotjá sín la mé tsjeje̱ chjasintajni. A̱ ntá tí sín tsotjá la mé tí sín ángel.
39 O inimigo que semeia o joio é o próprio Diabo. A colheita é o fim dos tempos, e os que fazem a colheita são os anjos.
40 Éxí xrenájín tí kajnto la tsoche mé xi̱kaha tso̱nhen tió tsjixixín tsjeje̱ chjasintajni.
40 Assim como o joio é ajuntado e jogado no fogo, assim também será no fim dos tempos.
41 Tí Xje̱en Dios Kꞌóna Chojni mé tsꞌe̱tue̱nhen tí sín ángel kíxin tsakitsjexín sín tí tjetꞌe̱to̱an Dios kaín tí chojni tjachroe í so chojni la ko tí sín chꞌe tí nkehe jínahya.
41 O Filho do Homem mandará os seus anjos, e eles ajuntarão e tirarão do seu Reino todos os que fazem com que os outros pequem e também todos os que praticam o mal.
42 La tsochrꞌán sín sátsji sín tí tja̱ siín xrohi la ntaha tsotsjánka sín la sinetaón neno sín.
42 Depois os anjos jogarão essas pessoas na fornalha de fogo, onde vão chorar e ranger os dentes de desespero.
43 Ntá kaín xín tí sín nchexiteyá tí nkehe tjinkaon Dios mé éxí tí ya̱on xi̱kaha tsotsjehe sín tí tjetꞌe̱to̱an Itꞌéni Dios. Tí nkexro tjinkaon chrókuinhin la chrókuinhin ―mé xi̱kaha ichro chꞌín Jesús.
43 Então o povo de Deus brilhará como o sol no Reino do seu Pai. Se vocês têm ouvidos para ouvir, então ouçam.
44 ’Tí kjuachaxin kuènte Dios mé éxí yóhe̱ ijnko nkehe tjete tjemá ijnko nonte. Ijnko chojni kꞌuitja chꞌán tí nkehe tjete la ntá kjua̱kꞌe̱ma̱ chꞌán ínaá ntahó. Ntá chéhe̱ chꞌán sákjuí chꞌán la kjuínchekji chꞌán kaín nkehe chónta chꞌán la ntá ikjan chꞌán la kꞌue̱na chꞌán tí nonte a.
44 — O
45 Ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Kja̱xin tí kjuachaxin kuènte Dios mé éxí yóhe̱ ijnko nkexro tjeyá xro̱ perla náxrjón.
45 — O
46 Ntá tió tsꞌitja chꞌán ijnko xro̱ imá tjete la ntá sátsji chꞌán sinchekji chꞌán kaín nkehe chónta chꞌán kíxin tsꞌe̱na chꞌán tí xro̱ perla.
46 Quando encontra uma pérola que é mesmo de grande valor, ele vai, vende tudo o que tem e compra a pérola.
47 Ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Kja̱xin tí kjuachaxin kuènte Dios mé éxí yóhe̱ ijnko nchísén tséya chojni koche tꞌenkí sín tí nta̱yaon la ntá tsotsé nchónhya clase koche.
47 — O
48 Ntá tió tsíkaón koche tí nchísén tséya sín va la ntá tsakitsjenkí sín la tsjakꞌe sín chrínta nta̱ la ntaha tsꞌejótja̱xi̱n sín la tsíchéhe sín koche jína la tꞌe̱nka̱ sín ntaxra. La ntá tí jehya koche jína la itꞌe sín.
48 E, quando está cheia, os pescadores a arrastam para a praia e sentam para separar os peixes: os que prestam são postos dentro dos cestos, e os que não prestam são jogados fora.
49 Mé xi̱kaha tso̱nhen tió tsjeje̱ chjasintajni. Sátsji tí sín ángel la tsakitsjekjan sín chojni jínahya la tsito̱he tí chojni jína.
49 No fim dos tempos também será assim: os anjos sairão, e separarão as pessoas más das boas,
50 La tsochrꞌán sín tí sín jínahya sátsji sín tí tjen tja̱ tí siín xrohi la ntaha tsotsjánka sín la ko sinetaón neno sín.
50 e jogarão as pessoas más na fornalha de fogo. E ali elas vão chorar e ranger os dentes de desespero.
51 Ntá chꞌín Jesús mé kjuanchankí chꞌán kíxin: ―¿Á tiénxinrá jahará kaín tí nkehe ní? ―ichro chꞌán. Ntá kjuáte̱he sín kíxin: ―Jeén, Ìnchéni, ó kíenxínni ―ichro sín.
51 Então Jesus perguntou aos discípulos: — Sim! — responderam eles.
52 Ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Ijnko maestro nohe tí nkehe kuènte ley la ntá ó nohe chꞌán kuènte tí kjuachaxin kuènte Dios la jehe chꞌán la éxí yóhe̱ ijnko ìnché nchia chónta itsjé nkehe tjete tjejóchjina la ntá nohe chꞌán tsakitsje tí nkehe tjete ni̱xin la tí nkehe tjete ntaxin ―mé xi̱kaha ichro chꞌín Jesús.
52 Jesus disse:
53 Ntá kjuixin nixja chꞌín Jesús kjuíncheyóe̱xin chꞌán tíha na ntá sákjuíxin chꞌán ntiha.
53 Quando Jesus acabou de contar essas parábolas , saiu dali
54 La ntá sákjuí chꞌán chjasén chꞌán Nazaret. Ntaha kjuankíxin kjua̱ko̱xi̱n chꞌán tí ni̱nko Israel. Ntá itsjé sín la kóxakonhen sín kuínhin sín tí tjako chꞌán la ntáchro sín kíxin: ―Tí chꞌín i la, ¿nketí tsíxrako̱he̱ chꞌán kíxin imá nohe chꞌán la ko nkexrí kíxin tjasin chꞌán kjuaxroan?
54 e voltou para a cidade de Nazaré, onde ele tinha morado. Ele ensinava na sinagoga , e os que o ouviam ficavam admirados e perguntavam: — De onde vêm a sabedoria dele e o poder que ele tem para fazer milagres?
55 ¿Á jehya tíhi xje̱en tí chꞌín carpintero la ìné chꞌán mé María? La ko chóxinni tí kíchó chꞌán a mé chꞌín Jacobo la ko chꞌín José la ko chꞌín Simón la ko chꞌín Judas.
55 Por acaso ele não é o filho do carpinteiro? A sua mãe não é Maria? Ele não é irmão de Tiago, José, Simão e Judas?
56 Kja̱xin tí sín chjin kíchó chꞌán na ntihi tjejó sín. Méxra̱ ¿nkexrí nohe chꞌán kaín tí nkehe? ―ichro sín.
56 Todas as suas irmãs não moram aqui? De onde é que ele consegue tudo isso?
57 Mé xi̱kaha chrohya sín tsitekakonhen sín chꞌán. Ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Nkuíxín tjikosáyehe chojni ijnko nkexro chrónka itén Dios. A̱ ntá tí sín chjasén chꞌán la ko kaín tí sín nto̱e chꞌán mé tjikosáyehya sín chꞌán ―ichro chꞌán.
57 Por isso ficaram desiludidos com ele. Mas Jesus disse:
58 A̱ ntá tsjéhya kjuaxroan kjuasin chꞌán ntiha kíxin kuítekakuenhya sín chꞌán.
58 Jesus não pôde fazer muitos milagres ali porque eles não tinham fé.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.