Marcos 4
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs NVT
1 Chꞌín Jesús mé kjuankíxin chꞌán kjua̱ko̱xi̱n chꞌán chrínta nta̱yaon ínaá. A̱ ntá ntiha mé kójnkotsé nchónhya chojni tí tjen chꞌán. Ntá ijnko ntabárco̱ tjenkátaón nta̱ kꞌui̱tꞌótjen chꞌán, a̱ ntá ntaha kjuákꞌe chꞌán kjua̱ko̱xi̱n chꞌán. Ntá kaín tí sín tsíkójnkotsé mé kuíto̱he sín chrínta nta̱yaon kꞌuéjókinhin sín.
1 Mais uma vez, Jesus começou a ensinar à beira-mar. Em pouco tempo, uma grande multidão se juntou ao seu redor. Então ele entrou num barco e sentou-se, enquanto o povo ficou na praia.
2 Nchónhya nkehe kjuako chꞌán kjuíncheyóe̱xin chꞌán. Ntá ntáchro chꞌán kíxin:
2 Ele os ensinou contando várias histórias na forma de parábolas, como esta:
3 ―Tinhínrá tíhi: Ijnko chojni sákjuíkꞌe̱nka̱ no̱nte̱e.
3 “Ouçam! Um lavrador saiu para semear.
4 Mé xi̱kaha sákjuíkꞌe̱nka̱ chꞌán iso tí noatrigo a. Ntá iso noa la tsíkꞌánotjen nti̱a ntá kui koxroxe kꞌuìnka̱ va tí noa.
4 Enquanto espalhava as sementes pelo campo, algumas caíram à beira do caminho, e as aves vieram e as comeram.
5 A̱ ntá iso noa na mé kꞌuítji chríkꞌá xro̱ tí kohya itsjé nche ntá tjoka kꞌuayan kíxin tjínhya chónta nche.
5 Outras sementes caíram em solo rochoso e, não havendo muita terra, germinaram rapidamente,
6 A ntá tió kjui̱to̱n ya̱on la ntá tí ka la chján; la ko chóntahya nuèe a̱ ntá xámá.
6 mas as plantas logo murcharam sob o calor do sol e secaram, pois não tinham raízes profundas.
7 A̱ ntá í so noa kjuítsínkakꞌá tí siín kachꞌi̱ la ntá tí kachꞌi̱ kꞌuánkí la ntá tí noa í kꞌónahya kíxin sítja tí kachꞌi̱.
7 Outras sementes caíram entre espinhos, que cresceram e sufocaram os brotos, sem nada produzirem.
8 A̱ ntá íso tí noa kꞌuítji nche jína la ntá kꞌuayan la ko kꞌuánkí nte̱to la ko kꞌóna jína. A̱ ntá ijnko noa la mé kꞌóna treinta neno noa. A̱ ntá í jnko la mé kꞌóna sesenta neno noa, a̱ ntá í jnko la kꞌóna ijnko ciento neno noa ―ichro chꞌán.
8 Ainda outras caíram em solo fértil e germinaram, cresceram e produziram uma colheita trinta, sessenta e até cem vezes maior que a quantidade semeada”.
9 Ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Tí nkexro tjinkaon chrókuinhin la chrókuinhin ―ichro chꞌán.
9 Então ele disse: “Quem tem ouvidos para ouvir, ouça com atenção!”.
10 A̱ ntá chrꞌéxi̱n, tió kuíto̱he chꞌín Jesús jehó chꞌán, a̱ ntá tí sín tjejó chjinaxón tí tjen chꞌán la ko tí teyó sín kꞌuájiko chꞌán mé kjuanchankíhi sín chꞌán kíxin nkexrí tꞌaxrjexín tí nkehe kjuíncheyóe̱xin chꞌán.
10 Mais tarde, quando Jesus estava sozinho com os Doze e os outros que estavam reunidos ao seu redor, perguntaram-lhe qual era o significado das parábolas.
11 Ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―A̱ ntá jahará la Dios mé sintanohará tí nkehe tienxínhya chojni kuènte tí kjuachaxin kuènte Dios, a̱ ntá tí sín titekakonhya la ó kjui̱ntayóa̱xuán kaín nkehe kuínhin sín.
11 Ele respondeu: “A vocês é permitido entender o segredo do reino de Deus, mas uso parábolas para falar aos de fora,
12 Kíxin kjónté tsꞌikon sín la éxí kꞌuíkonhya sín, la ko kjónté tsinhin sín la tsienxínhya sín kíxin ntá chrókꞌuixitoxi̱nhya tí tjenka̱yáxin sín a la ko chrókjuìinhya tí iji̱é sín―ichro chꞌán.
12 de modo que: ‘Mesmo que vejam o que faço, não perceberão, e ainda que ouçam o que digo, não compreenderão. Do contrário, poderiam voltar-se para mim, e ser perdoados’”.
13 Ntá ntáche chꞌán sín kíxin: ―¿Á kiénxinhyará jahará nkexrí tꞌaxrjexín tí nkehe kjui̱ntayóa̱xian ní? ¿A̱ ntá nkexrí chrókiénxinrá tí í so nkehe na̱xa̱ si̱ntayóa̱xian?
13 Então Jesus disse: “Se vocês não entendem o significado desta parábola, como entenderão as demais?
14 A̱ ntá tí nkexro sákjuíkꞌe̱nka̱ tí tje a mé yóhe̱ ijnko nkexro sákjuíkjako itén Dios.
14 O lavrador lança sementes ao anunciar a mensagem.
15 A̱ ntá iso chojni la éxí tí tje kjuítsínka nti̱a; kíxin kuínhin sín itén Dios, ntá chrꞌéxi̱n ó kui chꞌín Tsochren kjuínchekꞌitjáyan chꞌán tí tan jína kuínhin sín.
15 As sementes que caíram à beira do caminho representam os que ouvem a mensagem, mas Satanás logo vem e a toma deles.
16 A̱ ntá í so chojni la éxí yóhe̱ tí tje kjuítsínkakꞌá xro̱: mé kuínhin sín itén Dios ntá tjoka kóxrjínhi̱n sín kuítekaon sín.
16 As que caíram no solo rochoso representam aqueles que ouvem a mensagem e, sem demora, a recebem com alegria.
17 Kjánchó ni̱nkahya chónta nuèe, a̱ ntá séhya kuíto̱he; a̱ ntá itsi tí kjuaxróxinhya tso̱nhen sín, o̱ tsochónkíhi sín chojni kíxin tí itén Dios kuítekaon sín ntá tsíto̱he sín tí tinkáchónki sín Dios.
17 Contudo, uma vez que não têm raízes profundas, não duram muito. Assim que enfrentam problemas ou são perseguidos por causa da mensagem, cedo desanimam.
18 A̱ ntá í so chojni la éxí yóhe̱ tí tje kꞌuínka chríkꞌá kachꞌi̱ na mé kuínhin sín itén Dios
18 As que caíram entre os espinhos representam outros que ouvem a mensagem,
19 kjánchó tóxakonhen sín tí nkehe siín chjasintajni la ko tí nkehe tjete tóxrjínhi̱n sín la ko tjinkaon sín tsochónta sín kaín xín nkehe. Kaín tíha mé tꞌinkákonhe̱n tí itén Dios kuínhin sín a, la tí chojni xi̱kaha la xitjahya sichꞌehe sín xra̱ Dios.
19 mas logo ela é sufocada pelas preocupações desta vida, pela sedução da riqueza e pelo desejo por outras coisas, não produzindo fruto.
20 A̱ ntá í so chojni kuínhin tí itén Dios na kuinkáchónki sín la ntá xi̱kaha jína chꞌehe sín Dios xra̱. La iso sín la éxí yóhe̱ tí tje kꞌuínka tí nonte jína kꞌóna treinta neno noa la ko iso sín la yóhe̱ tí tje kꞌóna sesenta neno noa la ko iso sín la yóhe̱ tí tje kꞌóna ciento neno noa ―mé xi̱kaha ichro chꞌín Jesús.
20 E as que caíram em solo fértil representam os que ouvem e aceitam a mensagem e produzem uma colheita trinta, sessenta ou até cem vezes maior que a quantidade semeada”.
21 Kja̱xin ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―¿Á chrókui̱ka̱onni xrohi tjeche chrókjuakꞌemá chrínkí ntacajón o̱ chrínkí cama? Kjá náhí. Tí xrohi la noi chrókjuakꞌe tsꞌinkaséyanxín.
21 Em seguida, Jesus lhes perguntou: “Alguém acenderia uma lâmpada e a colocaria sob um cesto ou uma cama? Claro que não! A lâmpada é colocada num pedestal, de onde sua luz brilhará.
22 Mé xi̱kaha kaín tí nkehe tjejómá jie tso̱noxín chrꞌéxi̱n la ko kaín tí nkehe ninkexró noehya jie la tso̱noxín chrꞌéxi̱n.
22 Da mesma forma, tudo que está escondido será revelado, e tudo que está oculto virá à luz.
23 A̱ ntá tí nkexro tjinkaon chrókuinhin la chrókuinhin tíhi ―ichro chꞌán.
23 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça com atenção!”.
24 Kja̱xin ntáchro chꞌán kíxin: ―Chrókjuenka̱yáxinrá jína tí nkehe tjejótinhinrá. Tí nkehe tjáchoayárá jahará la Dios la kja̱xin tíha tsjáchoayá chꞌán tí nkehe tsꞌayéhérá jahará, a̱ ntá a̱ntsí má tsꞌayéhéra tí jahará tjejontinhinrá.
24 Então acrescentou: “Prestem muita atenção ao que vão ouvir. Com o mesmo padrão de medida que adotarem, vocês serão medidos, e mais ainda lhes será acrescentado.
25 A̱ ntá tí nkexro chónta nkehe la a̱ntsí má tsꞌáyéhe̱ sín. A̱ ntá tí nkexro chóntahya la kjónté tí ntsí chónta la tsꞌaxrjehe ―ichro chꞌán.
25 Pois ao que tem, mais lhe será dado; mas do que não tem, até o que tem lhe será tirado”.
26 Kja̱xin ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Tí kjuachaxin tꞌe̱to̱an Dios tóyóhe̱ ijnko chojni sátsjikꞌe̱nka̱ nonte.
26 Jesus também disse: “O reino de Deus é como um lavrador que lança sementes sobre a terra.
27 Ntá sákjuíkꞌajua chꞌán tí tie la ko kꞌuàya chꞌán tí nchítjen. A̱ ntá xi̱kahó kꞌuátsínka iso ya̱on la ko iso tie, a̱ ntá tí tje la kꞌuayan la kꞌuánkí. A̱ ntá tí nkexro kꞌue̱nka̱ la noehya chꞌán nkexrí kónhen tíha.
27 Noite e dia, esteja ele dormindo ou acordado, as sementes germinam e crescem, mas ele não sabe como isso acontece.
28 A̱ ntá tí nche mé kjuíchꞌe xra̱ jehó. Senó kꞌuayan tí chaon tí ka, a̱ ntá kjui̱nta̱a, a̱ ntá chrꞌéxi̱n icha tí noa tsjinjin;
28 A terra produz as colheitas por si própria. Primeiro aparece uma folha, depois se formam as espigas de trigo e, por fim, o cereal amadurece.
29 a̱ ntá tió tsícha tí noa, a̱ ntá tsakjinjin sín tí noa kíxin ó kjuixraká tí ya̱on tsotjá sín.
29 E, assim que o cereal está maduro, o lavrador vem e o corta com a foice, pois chegou o tempo da colheita”.
30 Kja̱xin ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―¿Nkehe chrókóyóhe̱ tí kjuachaxin tꞌe̱to̱an Dios, nkehe chrókóyóe̱xin tíha?
30 Jesus disse ainda: “Como posso descrever o reino de Deus? Que comparação devo usar para ilustrá-lo?
31 Mé éxí yóhe̱ tí tje itꞌin mostaza tsíkꞌinka nonte. Tíha mé ijnko tje imá ntsí, a̱ ntá tí í so tje siín chjasintajni la kénhyó.
31 É como uma semente de mostarda plantada na terra. É a menor das sementes,
32 A̱ ntá jnkonaá tsíkꞌinka tí tje la tsíkꞌayan tsíkꞌánkí imá ihyé, a̱ ntá tí í so nta la kánhyó. A̱ ntá kja̱xin tí chaon tí nta tsíkꞌánkí imá ihyé, a̱ ntá kjónté koxroxe xritjaka la jína tsꞌo̱kꞌéhe va chrínkí tí tsꞌvan chaon tí nta.
32 mas se torna a maior de todas as hortaliças, com ramos tão grandes que as aves fazem ninhos à sua sombra”.
33 Mé xi̱kaha chꞌín Jesús kjua̱ko̱he̱ chꞌán tí jehe sín, kjuíncheyóe̱xin chꞌán nchónhya nkehe éxí tí nkehe a kíxin chrókjuacha chrókienxín sín tíha.
33 Jesus usou muitas histórias e ilustrações semelhantes para ensinar o povo, conforme tinham condições de entender.
34 Kaínxín nkehe kjua̱ko̱he̱ chꞌán tí jehe sín la kjuíncheyóe̱xin chꞌán. A̱ ntá jehó tí sín kꞌuájiko chꞌán la chrónka chꞌán nkexrí tꞌaxrjexín kaín tí nkehe kjuíncheyóe̱xin chꞌán.
34 Na verdade, só usava parábolas para ensinar em público. Depois, quando estava sozinho com seus discípulos, explicava tudo para eles.
35 A̱ ntá tí ya̱on a la ntá ó kóntó ntá ntáche chꞌín Jesús tí sín kꞌuájiko chꞌán a kíxin: ―Sátsjini tóhe tí nta̱yaon ―ichro chꞌán.
35 Ao anoitecer, Jesus disse a seus discípulos: “Vamos atravessar para o outro lado do mar”.
36 Ntá kuíto̱he sín kaín tí chojni a ntá sákjuíko sín tí chꞌín Jesús na̱xa̱ tjenkáya chꞌán tí ntabárco̱ la ko kja̱xin í so ntabárco̱ sákjuí koí.
36 Com ele a bordo, partiram e deixaram a multidão para trás, embora outros barcos os seguissem.
37 Ntá xrína̱hya tji̱a̱n chjéhe xri̱nto̱ la ntá síchrica nta̱ tꞌixenhen tí ntabárco̱, ó mero tso̱kaón nta̱ tí ntabárco̱.
37 Logo uma forte tempestade se levantou. As ondas arrebentavam sobre o barco, que começou a encher-se de água.
38 A̱ ntá chꞌín Jesús na mé tjejua chꞌán tí tjarꞌi nóton tí tjejó sín nkaxenhen tí ntabárco̱ a tjekjón chꞌán ijnko ka. Na ntá kjuínchekjàya̱ sín chꞌán ntáchro sín kíxin: ―¡Maestro! ¿Á nto̱sán kíxin tsꞌitjáyanni, tsꞌaniánkíni nta̱ ní? ―ichro sín.
38 Jesus dormia na parte de trás do barco, com a cabeça numa almofada. Os discípulos o acordaram, clamando: “Mestre, vamos morrer! O senhor não se importa?”.
39 A̱ ntá chꞌín Jesús kꞌuàya chꞌán, kꞌue̱tue̱nhen chꞌán tí xri̱nto̱ la ko tí nta̱ kíxin tsꞌixita, ntáchro chꞌán kíxin: ―Tániá, tjakꞌeta ―ichro chꞌán. Na ntá tí xri̱nto̱ la ko tí nta̱ kꞌuíxratá.
39 Jesus despertou, repreendeu o vento e disse ao mar: “Silêncio! Aquiete-se!”. De repente, o vento parou, e houve grande calmaria.
40 Ntá kjuanchankíhi chꞌán tí sín kꞌuájiko chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―¿Nkekuènté kíxin imá chrakonrá? ¿Á na̱xa̱ tinkachónkihyará Dios? ―ichro chꞌán.
40 Então Jesus lhes perguntou: “Por que estão com medo? Ainda não têm fé?”.
41 Ntá imá chrakon sín ntá kjo sín kíchó sín kíxin: ―¿Xá nkexro tíhi? Kjónté xri̱nto̱ la ko nta̱yaon la mé kjuínchexiteyéhe̱ chꞌán ―ichro sín.
41 Apavorados, os discípulos diziam uns aos outros: “Quem é este homem? Até o vento e o mar lhe obedecem!”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.