Marcos 4
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs ARIB
1 Chꞌín Jesús mé kjuankíxin chꞌán kjua̱ko̱xi̱n chꞌán chrínta nta̱yaon ínaá. A̱ ntá ntiha mé kójnkotsé nchónhya chojni tí tjen chꞌán. Ntá ijnko ntabárco̱ tjenkátaón nta̱ kꞌui̱tꞌótjen chꞌán, a̱ ntá ntaha kjuákꞌe chꞌán kjua̱ko̱xi̱n chꞌán. Ntá kaín tí sín tsíkójnkotsé mé kuíto̱he sín chrínta nta̱yaon kꞌuéjókinhin sín.
1 Outra vez começou a ensinar à beira do mar. E reuniu-se a ele tão grande multidão que ele entrou num barco e sentou-se nele, sobre o mar; e todo o povo estava em terra junto do mar.
2 Nchónhya nkehe kjuako chꞌán kjuíncheyóe̱xin chꞌán. Ntá ntáchro chꞌán kíxin:
2 Então lhes ensinava muitas coisas por parábolas, e lhes dizia no seu ensino:
3 ―Tinhínrá tíhi: Ijnko chojni sákjuíkꞌe̱nka̱ no̱nte̱e.
3 Ouvi: Eis que o semeador saiu a semear;
4 Mé xi̱kaha sákjuíkꞌe̱nka̱ chꞌán iso tí noatrigo a. Ntá iso noa la tsíkꞌánotjen nti̱a ntá kui koxroxe kꞌuìnka̱ va tí noa.
4 e aconteceu que, quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 A̱ ntá iso noa na mé kꞌuítji chríkꞌá xro̱ tí kohya itsjé nche ntá tjoka kꞌuayan kíxin tjínhya chónta nche.
5 Outra caiu no solo pedregoso, onde não havia muita terra: e logo nasceu, porque não tinha terra profunda;
6 A ntá tió kjui̱to̱n ya̱on la ntá tí ka la chján; la ko chóntahya nuèe a̱ ntá xámá.
6 mas, saindo o sol, queimou-se; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 A̱ ntá í so noa kjuítsínkakꞌá tí siín kachꞌi̱ la ntá tí kachꞌi̱ kꞌuánkí la ntá tí noa í kꞌónahya kíxin sítja tí kachꞌi̱.
7 E outra caiu entre espinhos; e cresceram os espinhos, e a sufocaram; e não deu fruto.
8 A̱ ntá íso tí noa kꞌuítji nche jína la ntá kꞌuayan la ko kꞌuánkí nte̱to la ko kꞌóna jína. A̱ ntá ijnko noa la mé kꞌóna treinta neno noa. A̱ ntá í jnko la mé kꞌóna sesenta neno noa, a̱ ntá í jnko la kꞌóna ijnko ciento neno noa ―ichro chꞌán.
8 Mas outras caíram em boa terra e, vingando e crescendo, davam fruto; e um grão produzia trinta, outro sessenta, e outro cem.
9 Ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Tí nkexro tjinkaon chrókuinhin la chrókuinhin ―ichro chꞌán.
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 A̱ ntá chrꞌéxi̱n, tió kuíto̱he chꞌín Jesús jehó chꞌán, a̱ ntá tí sín tjejó chjinaxón tí tjen chꞌán la ko tí teyó sín kꞌuájiko chꞌán mé kjuanchankíhi sín chꞌán kíxin nkexrí tꞌaxrjexín tí nkehe kjuíncheyóe̱xin chꞌán.
10 Quando se achou só, os que estavam ao redor dele, com os doze, interrogaram-no acerca da parábola.
11 Ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―A̱ ntá jahará la Dios mé sintanohará tí nkehe tienxínhya chojni kuènte tí kjuachaxin kuènte Dios, a̱ ntá tí sín titekakonhya la ó kjui̱ntayóa̱xuán kaín nkehe kuínhin sín.
11 E ele lhes disse: A vós é confiado o mistério do reino de Deus, mas aos de fora tudo se lhes diz por parábolas;
12 Kíxin kjónté tsꞌikon sín la éxí kꞌuíkonhya sín, la ko kjónté tsinhin sín la tsienxínhya sín kíxin ntá chrókꞌuixitoxi̱nhya tí tjenka̱yáxin sín a la ko chrókjuìinhya tí iji̱é sín―ichro chꞌán.
12 para que vendo, vejam, e não percebam; e ouvindo, ouçam, e não entendam; para que não se convertam e sejam perdoados.
13 Ntá ntáche chꞌán sín kíxin: ―¿Á kiénxinhyará jahará nkexrí tꞌaxrjexín tí nkehe kjui̱ntayóa̱xian ní? ¿A̱ ntá nkexrí chrókiénxinrá tí í so nkehe na̱xa̱ si̱ntayóa̱xian?
13 Disse-lhes ainda: Não percebeis esta parábola? como pois entendereis todas as parábolas?
14 A̱ ntá tí nkexro sákjuíkꞌe̱nka̱ tí tje a mé yóhe̱ ijnko nkexro sákjuíkjako itén Dios.
14 O semeador semeia a palavra.
15 A̱ ntá iso chojni la éxí tí tje kjuítsínka nti̱a; kíxin kuínhin sín itén Dios, ntá chrꞌéxi̱n ó kui chꞌín Tsochren kjuínchekꞌitjáyan chꞌán tí tan jína kuínhin sín.
15 E os que estão junto do caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo-a eles ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que neles foi semeada.
16 A̱ ntá í so chojni la éxí yóhe̱ tí tje kjuítsínkakꞌá xro̱: mé kuínhin sín itén Dios ntá tjoka kóxrjínhi̱n sín kuítekaon sín.
16 Do mesmo modo, aqueles que foram semeados nos lugares pedregosos são os que, ouvindo a palavra, imediatamente com alegria a recebem;
17 Kjánchó ni̱nkahya chónta nuèe, a̱ ntá séhya kuíto̱he; a̱ ntá itsi tí kjuaxróxinhya tso̱nhen sín, o̱ tsochónkíhi sín chojni kíxin tí itén Dios kuítekaon sín ntá tsíto̱he sín tí tinkáchónki sín Dios.
17 mas não têm raiz em si mesmos, antes são de pouca duração; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 A̱ ntá í so chojni la éxí yóhe̱ tí tje kꞌuínka chríkꞌá kachꞌi̱ na mé kuínhin sín itén Dios
18 Outros ainda são aqueles que foram semeados entre os espinhos; estes são os que ouvem a palavra;
19 kjánchó tóxakonhen sín tí nkehe siín chjasintajni la ko tí nkehe tjete tóxrjínhi̱n sín la ko tjinkaon sín tsochónta sín kaín xín nkehe. Kaín tíha mé tꞌinkákonhe̱n tí itén Dios kuínhin sín a, la tí chojni xi̱kaha la xitjahya sichꞌehe sín xra̱ Dios.
19 mas os cuidados do mundo, a sedução das riquezas e a cobiça doutras coisas, entrando, sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
20 A̱ ntá í so chojni kuínhin tí itén Dios na kuinkáchónki sín la ntá xi̱kaha jína chꞌehe sín Dios xra̱. La iso sín la éxí yóhe̱ tí tje kꞌuínka tí nonte jína kꞌóna treinta neno noa la ko iso sín la yóhe̱ tí tje kꞌóna sesenta neno noa la ko iso sín la yóhe̱ tí tje kꞌóna ciento neno noa ―mé xi̱kaha ichro chꞌín Jesús.
20 Aqueles outros que foram semeados em boa terra são os que ouvem a palavra e a recebem, e dão fruto, a trinta, a sessenta, e a cem, por um.
21 Kja̱xin ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―¿Á chrókui̱ka̱onni xrohi tjeche chrókjuakꞌemá chrínkí ntacajón o̱ chrínkí cama? Kjá náhí. Tí xrohi la noi chrókjuakꞌe tsꞌinkaséyanxín.
21 Disse-lhes mais: Vem porventura a candeia para se meter debaixo do alqueire, ou debaixo da cama? não é antes para se colocar no velador?
22 Mé xi̱kaha kaín tí nkehe tjejómá jie tso̱noxín chrꞌéxi̱n la ko kaín tí nkehe ninkexró noehya jie la tso̱noxín chrꞌéxi̱n.
22 Porque nada está encoberto senão para ser manifesto; e nada foi escondido senão para vir à luz.
23 A̱ ntá tí nkexro tjinkaon chrókuinhin la chrókuinhin tíhi ―ichro chꞌán.
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Kja̱xin ntáchro chꞌán kíxin: ―Chrókjuenka̱yáxinrá jína tí nkehe tjejótinhinrá. Tí nkehe tjáchoayárá jahará la Dios la kja̱xin tíha tsjáchoayá chꞌán tí nkehe tsꞌayéhérá jahará, a̱ ntá a̱ntsí má tsꞌayéhéra tí jahará tjejontinhinrá.
24 Também lhes disse: Atendei ao que ouvis. Com a medida com que medis vos medirão a vós, e ainda se vos acrescentará.
25 A̱ ntá tí nkexro chónta nkehe la a̱ntsí má tsꞌáyéhe̱ sín. A̱ ntá tí nkexro chóntahya la kjónté tí ntsí chónta la tsꞌaxrjehe ―ichro chꞌán.
25 Pois ao que tem, ser-lhe-á dado; e ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
26 Kja̱xin ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Tí kjuachaxin tꞌe̱to̱an Dios tóyóhe̱ ijnko chojni sátsjikꞌe̱nka̱ nonte.
26 Disse também: O reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra,
27 Ntá sákjuíkꞌajua chꞌán tí tie la ko kꞌuàya chꞌán tí nchítjen. A̱ ntá xi̱kahó kꞌuátsínka iso ya̱on la ko iso tie, a̱ ntá tí tje la kꞌuayan la kꞌuánkí. A̱ ntá tí nkexro kꞌue̱nka̱ la noehya chꞌán nkexrí kónhen tíha.
27 e dormisse e se levantasse de noite e de dia, e a semente brotasse e crescesse, sem ele saber como.
28 A̱ ntá tí nche mé kjuíchꞌe xra̱ jehó. Senó kꞌuayan tí chaon tí ka, a̱ ntá kjui̱nta̱a, a̱ ntá chrꞌéxi̱n icha tí noa tsjinjin;
28 A terra por si mesma produz fruto, primeiro a erva, depois a espiga, e por último o grão cheio na espiga.
29 a̱ ntá tió tsícha tí noa, a̱ ntá tsakjinjin sín tí noa kíxin ó kjuixraká tí ya̱on tsotjá sín.
29 Mas assim que o fruto amadurecer, logo lhe mete a foice, porque é chegada a ceifa.
30 Kja̱xin ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―¿Nkehe chrókóyóhe̱ tí kjuachaxin tꞌe̱to̱an Dios, nkehe chrókóyóe̱xin tíha?
30 Disse ainda: A que assemelharemos o reino de Deus? ou com que parábola o representaremos?
31 Mé éxí yóhe̱ tí tje itꞌin mostaza tsíkꞌinka nonte. Tíha mé ijnko tje imá ntsí, a̱ ntá tí í so tje siín chjasintajni la kénhyó.
31 É como um grão de mostarda que, quando se semeia, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 A̱ ntá jnkonaá tsíkꞌinka tí tje la tsíkꞌayan tsíkꞌánkí imá ihyé, a̱ ntá tí í so nta la kánhyó. A̱ ntá kja̱xin tí chaon tí nta tsíkꞌánkí imá ihyé, a̱ ntá kjónté koxroxe xritjaka la jína tsꞌo̱kꞌéhe va chrínkí tí tsꞌvan chaon tí nta.
32 mas, tendo sido semeado, cresce e faz-se a maior de todas as hortaliças e cria grandes ramos, de tal modo que as aves do céu podem aninhar-se à sua sombra.
33 Mé xi̱kaha chꞌín Jesús kjua̱ko̱he̱ chꞌán tí jehe sín, kjuíncheyóe̱xin chꞌán nchónhya nkehe éxí tí nkehe a kíxin chrókjuacha chrókienxín sín tíha.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, conforme podiam compreender.
34 Kaínxín nkehe kjua̱ko̱he̱ chꞌán tí jehe sín la kjuíncheyóe̱xin chꞌán. A̱ ntá jehó tí sín kꞌuájiko chꞌán la chrónka chꞌán nkexrí tꞌaxrjexín kaín tí nkehe kjuíncheyóe̱xin chꞌán.
34 E sem parábola não lhes falava; mas em particular explicava tudo a seus discípulos.
35 A̱ ntá tí ya̱on a la ntá ó kóntó ntá ntáche chꞌín Jesús tí sín kꞌuájiko chꞌán a kíxin: ―Sátsjini tóhe tí nta̱yaon ―ichro chꞌán.
35 Naquele dia, quando já era tarde, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Ntá kuíto̱he sín kaín tí chojni a ntá sákjuíko sín tí chꞌín Jesús na̱xa̱ tjenkáya chꞌán tí ntabárco̱ la ko kja̱xin í so ntabárco̱ sákjuí koí.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia com ele também outros barcos.
37 Ntá xrína̱hya tji̱a̱n chjéhe xri̱nto̱ la ntá síchrica nta̱ tꞌixenhen tí ntabárco̱, ó mero tso̱kaón nta̱ tí ntabárco̱.
37 E se levantou grande tempestade de vento, e as ondas batiam dentro do barco, de modo que já se enchia.
38 A̱ ntá chꞌín Jesús na mé tjejua chꞌán tí tjarꞌi nóton tí tjejó sín nkaxenhen tí ntabárco̱ a tjekjón chꞌán ijnko ka. Na ntá kjuínchekjàya̱ sín chꞌán ntáchro sín kíxin: ―¡Maestro! ¿Á nto̱sán kíxin tsꞌitjáyanni, tsꞌaniánkíni nta̱ ní? ―ichro sín.
38 Ele, porém, estava na popa dormindo sobre a almofada; e despertaram-no, e lhe perguntaram: Mestre, não se te dá que pereçamos?
39 A̱ ntá chꞌín Jesús kꞌuàya chꞌán, kꞌue̱tue̱nhen chꞌán tí xri̱nto̱ la ko tí nta̱ kíxin tsꞌixita, ntáchro chꞌán kíxin: ―Tániá, tjakꞌeta ―ichro chꞌán. Na ntá tí xri̱nto̱ la ko tí nta̱ kꞌuíxratá.
39 E ele, levantando-se, repreendeu o vento, e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E cessou o vento, e fez-se grande bonança.
40 Ntá kjuanchankíhi chꞌán tí sín kꞌuájiko chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―¿Nkekuènté kíxin imá chrakonrá? ¿Á na̱xa̱ tinkachónkihyará Dios? ―ichro chꞌán.
40 Então lhes perguntou: Por que sois assim tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Ntá imá chrakon sín ntá kjo sín kíchó sín kíxin: ―¿Xá nkexro tíhi? Kjónté xri̱nto̱ la ko nta̱yaon la mé kjuínchexiteyéhe̱ chꞌán ―ichro sín.
41 Encheram-se de grande temor, e diziam uns aos outros: Quem, porventura, é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.