Marcos 4

San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Chꞌín Jesús mé kjuankíxin chꞌán kjua̱ko̱xi̱n chꞌán chrínta nta̱yaon ínaá. A̱ ntá ntiha mé kójnkotsé nchónhya chojni tí tjen chꞌán. Ntá ijnko ntabárco̱ tjenkátaón nta̱ kꞌui̱tꞌótjen chꞌán, a̱ ntá ntaha kjuákꞌe chꞌán kjua̱ko̱xi̱n chꞌán. Ntá kaín tí sín tsíkójnkotsé mé kuíto̱he sín chrínta nta̱yaon kꞌuéjókinhin sín.
1 Novamente Jesus começou a ensinar à beira-mar. Reuniu-se ao seu redor uma multidão tão grande que ele teve que entrar num barco e assentar-se nele. O barco estava no mar, enquanto todo o povo ficava na beira da praia.
2 Nchónhya nkehe kjuako chꞌán kjuíncheyóe̱xin chꞌán. Ntá ntáchro chꞌán kíxin:
2 Ele lhes ensinava muitas coisas por parábolas, dizendo em seu ensino:
3 ―Tinhínrá tíhi: Ijnko chojni sákjuíkꞌe̱nka̱ no̱nte̱e.
3 "Ouçam! O semeador saiu a semear.
4 Mé xi̱kaha sákjuíkꞌe̱nka̱ chꞌán iso tí noatrigo a. Ntá iso noa la tsíkꞌánotjen nti̱a ntá kui koxroxe kꞌuìnka̱ va tí noa.
4 Enquanto lançava a semente, parte dela caiu à beira do caminho, e as aves vieram e a comeram.
5 A̱ ntá iso noa na mé kꞌuítji chríkꞌá xro̱ tí kohya itsjé nche ntá tjoka kꞌuayan kíxin tjínhya chónta nche.
5 Parte dela caiu em terreno pedregoso, onde não havia muita terra; e logo brotou, porque a terra não era profunda.
6 A ntá tió kjui̱to̱n ya̱on la ntá tí ka la chján; la ko chóntahya nuèe a̱ ntá xámá.
6 Mas quando saiu o sol, as plantas se queimaram e secaram, porque não tinham raiz.
7 A̱ ntá í so noa kjuítsínkakꞌá tí siín kachꞌi̱ la ntá tí kachꞌi̱ kꞌuánkí la ntá tí noa í kꞌónahya kíxin sítja tí kachꞌi̱.
7 Outra parte caiu entre espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas, de forma que ela não deu fruto.
8 A̱ ntá íso tí noa kꞌuítji nche jína la ntá kꞌuayan la ko kꞌuánkí nte̱to la ko kꞌóna jína. A̱ ntá ijnko noa la mé kꞌóna treinta neno noa. A̱ ntá í jnko la mé kꞌóna sesenta neno noa, a̱ ntá í jnko la kꞌóna ijnko ciento neno noa ―ichro chꞌán.
8 Outra ainda caiu em boa terra, germinou, cresceu e deu boa colheita, a trinta, sessenta e até cem por um".
9 Ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Tí nkexro tjinkaon chrókuinhin la chrókuinhin ―ichro chꞌán.
9 A seguir Jesus acrescentou: "Aquele que tem ouvidos para ouvir, ouça! "
10 A̱ ntá chrꞌéxi̱n, tió kuíto̱he chꞌín Jesús jehó chꞌán, a̱ ntá tí sín tjejó chjinaxón tí tjen chꞌán la ko tí teyó sín kꞌuájiko chꞌán mé kjuanchankíhi sín chꞌán kíxin nkexrí tꞌaxrjexín tí nkehe kjuíncheyóe̱xin chꞌán.
10 Quando ele ficou sozinho, os Doze e os outros que estavam ao seu redor lhe fizeram perguntas acerca das parábolas.
11 Ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―A̱ ntá jahará la Dios mé sintanohará tí nkehe tienxínhya chojni kuènte tí kjuachaxin kuènte Dios, a̱ ntá tí sín titekakonhya la ó kjui̱ntayóa̱xuán kaín nkehe kuínhin sín.
11 Ele lhes disse: "A vocês foi dado o mistério do Reino de Deus, mas aos que estão fora tudo é dito por parábolas,
12 Kíxin kjónté tsꞌikon sín la éxí kꞌuíkonhya sín, la ko kjónté tsinhin sín la tsienxínhya sín kíxin ntá chrókꞌuixitoxi̱nhya tí tjenka̱yáxin sín a la ko chrókjuìinhya tí iji̱é sín―ichro chꞌán.
12 a fim de que, ‘ainda que vejam, não percebam, ainda que ouçam, não entendam; de outro modo, poderiam converter-se e ser perdoados! ’"
13 Ntá ntáche chꞌán sín kíxin: ―¿Á kiénxinhyará jahará nkexrí tꞌaxrjexín tí nkehe kjui̱ntayóa̱xian ní? ¿A̱ ntá nkexrí chrókiénxinrá tí í so nkehe na̱xa̱ si̱ntayóa̱xian?
13 Então Jesus lhes perguntou: "Vocês não entendem esta parábola? Como, então, compreenderão todas as outras parábolas?
14 A̱ ntá tí nkexro sákjuíkꞌe̱nka̱ tí tje a mé yóhe̱ ijnko nkexro sákjuíkjako itén Dios.
14 O semeador semeia a palavra.
15 A̱ ntá iso chojni la éxí tí tje kjuítsínka nti̱a; kíxin kuínhin sín itén Dios, ntá chrꞌéxi̱n ó kui chꞌín Tsochren kjuínchekꞌitjáyan chꞌán tí tan jína kuínhin sín.
15 Algumas pessoas são como a semente à beira do caminho, onde a palavra é semeada. Logo que a ouvem, Satanás vem e retira a palavra nelas semeada.
16 A̱ ntá í so chojni la éxí yóhe̱ tí tje kjuítsínkakꞌá xro̱: mé kuínhin sín itén Dios ntá tjoka kóxrjínhi̱n sín kuítekaon sín.
16 Outras, como a semente lançada em terreno pedregoso, ouvem a palavra e logo a recebem com alegria.
17 Kjánchó ni̱nkahya chónta nuèe, a̱ ntá séhya kuíto̱he; a̱ ntá itsi tí kjuaxróxinhya tso̱nhen sín, o̱ tsochónkíhi sín chojni kíxin tí itén Dios kuítekaon sín ntá tsíto̱he sín tí tinkáchónki sín Dios.
17 Todavia, visto que não têm raiz em si mesmas, permanecem por pouco tempo. Quando surge alguma tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo a abandonam.
18 A̱ ntá í so chojni la éxí yóhe̱ tí tje kꞌuínka chríkꞌá kachꞌi̱ na mé kuínhin sín itén Dios
18 Outras ainda, como a semente lançada entre espinhos, ouvem a palavra;
19 kjánchó tóxakonhen sín tí nkehe siín chjasintajni la ko tí nkehe tjete tóxrjínhi̱n sín la ko tjinkaon sín tsochónta sín kaín xín nkehe. Kaín tíha mé tꞌinkákonhe̱n tí itén Dios kuínhin sín a, la tí chojni xi̱kaha la xitjahya sichꞌehe sín xra̱ Dios.
19 mas quando chegam as preocupações desta vida, o engano das riquezas e os anseios por outras coisas, sufocam a palavra, tornando-a infrutífera.
20 A̱ ntá í so chojni kuínhin tí itén Dios na kuinkáchónki sín la ntá xi̱kaha jína chꞌehe sín Dios xra̱. La iso sín la éxí yóhe̱ tí tje kꞌuínka tí nonte jína kꞌóna treinta neno noa la ko iso sín la yóhe̱ tí tje kꞌóna sesenta neno noa la ko iso sín la yóhe̱ tí tje kꞌóna ciento neno noa ―mé xi̱kaha ichro chꞌín Jesús.
20 Outras pessoas são como a semente lançada em boa terra: ouvem a palavra, aceitam-na e dão uma colheita de trinta, sessenta e até cem por um".
21 Kja̱xin ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―¿Á chrókui̱ka̱onni xrohi tjeche chrókjuakꞌemá chrínkí ntacajón o̱ chrínkí cama? Kjá náhí. Tí xrohi la noi chrókjuakꞌe tsꞌinkaséyanxín.
21 Ele lhes disse: "Quem traz uma candeia para ser colocada debaixo de uma vasilha ou de uma cama? Acaso não a coloca num lugar apropriado?
22 Mé xi̱kaha kaín tí nkehe tjejómá jie tso̱noxín chrꞌéxi̱n la ko kaín tí nkehe ninkexró noehya jie la tso̱noxín chrꞌéxi̱n.
22 Porque não há nada oculto, senão para ser revelado, e nada escondido senão para ser trazido à luz.
23 A̱ ntá tí nkexro tjinkaon chrókuinhin la chrókuinhin tíhi ―ichro chꞌán.
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça!
24 Kja̱xin ntáchro chꞌán kíxin: ―Chrókjuenka̱yáxinrá jína tí nkehe tjejótinhinrá. Tí nkehe tjáchoayárá jahará la Dios la kja̱xin tíha tsjáchoayá chꞌán tí nkehe tsꞌayéhérá jahará, a̱ ntá a̱ntsí má tsꞌayéhéra tí jahará tjejontinhinrá.
24 "Considerem atentamente o que vocês estão ouvindo", continuou ele. "Com a medida com que medirem, vocês serão medidos; e ainda mais lhes acrescentarão.
25 A̱ ntá tí nkexro chónta nkehe la a̱ntsí má tsꞌáyéhe̱ sín. A̱ ntá tí nkexro chóntahya la kjónté tí ntsí chónta la tsꞌaxrjehe ―ichro chꞌán.
25 A quem tiver, mais lhe será dado; de quem não tiver, até o que tem lhe será tirado".
26 Kja̱xin ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Tí kjuachaxin tꞌe̱to̱an Dios tóyóhe̱ ijnko chojni sátsjikꞌe̱nka̱ nonte.
26 Ele prosseguiu dizendo: "O Reino de Deus é semelhante a um homem que lança a semente sobre a terra.
27 Ntá sákjuíkꞌajua chꞌán tí tie la ko kꞌuàya chꞌán tí nchítjen. A̱ ntá xi̱kahó kꞌuátsínka iso ya̱on la ko iso tie, a̱ ntá tí tje la kꞌuayan la kꞌuánkí. A̱ ntá tí nkexro kꞌue̱nka̱ la noehya chꞌán nkexrí kónhen tíha.
27 Noite e dia, quer ele durma quer se levante, a semente germina e cresce, embora ele não saiba como.
28 A̱ ntá tí nche mé kjuíchꞌe xra̱ jehó. Senó kꞌuayan tí chaon tí ka, a̱ ntá kjui̱nta̱a, a̱ ntá chrꞌéxi̱n icha tí noa tsjinjin;
28 A terra por si própria produz o grão: primeiro o talo, depois a espiga e, então, o grão cheio na espiga.
29 a̱ ntá tió tsícha tí noa, a̱ ntá tsakjinjin sín tí noa kíxin ó kjuixraká tí ya̱on tsotjá sín.
29 Logo que o grão fica maduro, o homem lhe passa a foice, porque chegou a colheita".
30 Kja̱xin ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―¿Nkehe chrókóyóhe̱ tí kjuachaxin tꞌe̱to̱an Dios, nkehe chrókóyóe̱xin tíha?
30 Novamente ele disse: "Com que compararemos o Reino de Deus? Que parábola usaremos para descrevê-lo?
31 Mé éxí yóhe̱ tí tje itꞌin mostaza tsíkꞌinka nonte. Tíha mé ijnko tje imá ntsí, a̱ ntá tí í so tje siín chjasintajni la kénhyó.
31 É como um grão de mostarda, que, quando plantada, é a menor semente de todas.
32 A̱ ntá jnkonaá tsíkꞌinka tí tje la tsíkꞌayan tsíkꞌánkí imá ihyé, a̱ ntá tí í so nta la kánhyó. A̱ ntá kja̱xin tí chaon tí nta tsíkꞌánkí imá ihyé, a̱ ntá kjónté koxroxe xritjaka la jína tsꞌo̱kꞌéhe va chrínkí tí tsꞌvan chaon tí nta.
32 No entanto, plantada, ela cresce e se torna a maior de todas as hortaliças, com ramos tão grandes que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra".
33 Mé xi̱kaha chꞌín Jesús kjua̱ko̱he̱ chꞌán tí jehe sín, kjuíncheyóe̱xin chꞌán nchónhya nkehe éxí tí nkehe a kíxin chrókjuacha chrókienxín sín tíha.
33 Com muitas parábolas semelhantes Jesus lhes anunciava a palavra, tanto quanto podiam receber.
34 Kaínxín nkehe kjua̱ko̱he̱ chꞌán tí jehe sín la kjuíncheyóe̱xin chꞌán. A̱ ntá jehó tí sín kꞌuájiko chꞌán la chrónka chꞌán nkexrí tꞌaxrjexín kaín tí nkehe kjuíncheyóe̱xin chꞌán.
34 Não lhes dizia nada sem usar alguma parábola. Quando, porém, estava a sós com os seus discípulos, explicava-lhes tudo.
35 A̱ ntá tí ya̱on a la ntá ó kóntó ntá ntáche chꞌín Jesús tí sín kꞌuájiko chꞌán a kíxin: ―Sátsjini tóhe tí nta̱yaon ―ichro chꞌán.
35 Naquele dia, ao anoitecer, disse ele aos seus discípulos: "Vamos atravessar para o outro lado".
36 Ntá kuíto̱he sín kaín tí chojni a ntá sákjuíko sín tí chꞌín Jesús na̱xa̱ tjenkáya chꞌán tí ntabárco̱ la ko kja̱xin í so ntabárco̱ sákjuí koí.
36 Deixando a multidão, eles o levaram no barco, assim como estava. Outros barcos também o acompanhavam.
37 Ntá xrína̱hya tji̱a̱n chjéhe xri̱nto̱ la ntá síchrica nta̱ tꞌixenhen tí ntabárco̱, ó mero tso̱kaón nta̱ tí ntabárco̱.
37 Levantou-se um forte vendaval, e as ondas se lançavam sobre o barco, de forma que este foi se enchendo de água.
38 A̱ ntá chꞌín Jesús na mé tjejua chꞌán tí tjarꞌi nóton tí tjejó sín nkaxenhen tí ntabárco̱ a tjekjón chꞌán ijnko ka. Na ntá kjuínchekjàya̱ sín chꞌán ntáchro sín kíxin: ―¡Maestro! ¿Á nto̱sán kíxin tsꞌitjáyanni, tsꞌaniánkíni nta̱ ní? ―ichro sín.
38 Jesus estava na popa, dormindo com a cabeça sobre um travesseiro. Os discípulos o acordaram e clamaram: "Mestre, não te importas que morramos? "
39 A̱ ntá chꞌín Jesús kꞌuàya chꞌán, kꞌue̱tue̱nhen chꞌán tí xri̱nto̱ la ko tí nta̱ kíxin tsꞌixita, ntáchro chꞌán kíxin: ―Tániá, tjakꞌeta ―ichro chꞌán. Na ntá tí xri̱nto̱ la ko tí nta̱ kꞌuíxratá.
39 Ele se levantou, repreendeu o vento e disse ao mar: "Aquiete-se! Acalme-se! " O vento se aquietou, e fez-se completa bonança.
40 Ntá kjuanchankíhi chꞌán tí sín kꞌuájiko chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―¿Nkekuènté kíxin imá chrakonrá? ¿Á na̱xa̱ tinkachónkihyará Dios? ―ichro chꞌán.
40 Então perguntou aos seus discípulos: "Por que vocês estão com tanto medo? Ainda não têm fé? "
41 Ntá imá chrakon sín ntá kjo sín kíchó sín kíxin: ―¿Xá nkexro tíhi? Kjónté xri̱nto̱ la ko nta̱yaon la mé kjuínchexiteyéhe̱ chꞌán ―ichro sín.
41 Eles estavam apavorados e perguntavam uns aos outros: "Quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem? "

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.