Marcos 4
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs ACF
1 Chꞌín Jesús mé kjuankíxin chꞌán kjua̱ko̱xi̱n chꞌán chrínta nta̱yaon ínaá. A̱ ntá ntiha mé kójnkotsé nchónhya chojni tí tjen chꞌán. Ntá ijnko ntabárco̱ tjenkátaón nta̱ kꞌui̱tꞌótjen chꞌán, a̱ ntá ntaha kjuákꞌe chꞌán kjua̱ko̱xi̱n chꞌán. Ntá kaín tí sín tsíkójnkotsé mé kuíto̱he sín chrínta nta̱yaon kꞌuéjókinhin sín.
1 E outra vez começou a ensinar junto do mar, e ajuntou-se a ele grande multidão, de sorte que ele entrou e assentou-se num barco, sobre o mar; e toda a multidão estava em terra junto do mar.
2 Nchónhya nkehe kjuako chꞌán kjuíncheyóe̱xin chꞌán. Ntá ntáchro chꞌán kíxin:
2 E ensinava-lhes muitas coisas por parábolas, e lhes dizia na sua doutrina:
3 ―Tinhínrá tíhi: Ijnko chojni sákjuíkꞌe̱nka̱ no̱nte̱e.
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 Mé xi̱kaha sákjuíkꞌe̱nka̱ chꞌán iso tí noatrigo a. Ntá iso noa la tsíkꞌánotjen nti̱a ntá kui koxroxe kꞌuìnka̱ va tí noa.
4 E aconteceu que semeando ele, uma parte da semente caiu junto do caminho, e vieram as aves do céu, e a comeram;
5 A̱ ntá iso noa na mé kꞌuítji chríkꞌá xro̱ tí kohya itsjé nche ntá tjoka kꞌuayan kíxin tjínhya chónta nche.
5 E outra caiu sobre pedregais, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque não tinha terra profunda;
6 A ntá tió kjui̱to̱n ya̱on la ntá tí ka la chján; la ko chóntahya nuèe a̱ ntá xámá.
6 Mas, saindo o sol, queimou-se; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 A̱ ntá í so noa kjuítsínkakꞌá tí siín kachꞌi̱ la ntá tí kachꞌi̱ kꞌuánkí la ntá tí noa í kꞌónahya kíxin sítja tí kachꞌi̱.
7 E outra caiu entre espinhos e, crescendo os espinhos, a sufocaram e não deu fruto.
8 A̱ ntá íso tí noa kꞌuítji nche jína la ntá kꞌuayan la ko kꞌuánkí nte̱to la ko kꞌóna jína. A̱ ntá ijnko noa la mé kꞌóna treinta neno noa. A̱ ntá í jnko la mé kꞌóna sesenta neno noa, a̱ ntá í jnko la kꞌóna ijnko ciento neno noa ―ichro chꞌán.
8 E outra caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu; e um produziu trinta, outro sessenta, e outro cem.
9 Ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Tí nkexro tjinkaon chrókuinhin la chrókuinhin ―ichro chꞌán.
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 A̱ ntá chrꞌéxi̱n, tió kuíto̱he chꞌín Jesús jehó chꞌán, a̱ ntá tí sín tjejó chjinaxón tí tjen chꞌán la ko tí teyó sín kꞌuájiko chꞌán mé kjuanchankíhi sín chꞌán kíxin nkexrí tꞌaxrjexín tí nkehe kjuíncheyóe̱xin chꞌán.
10 E, quando se achou só, osque estavam junto dele com os doze interrogaram-no acerca da parábola.
11 Ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―A̱ ntá jahará la Dios mé sintanohará tí nkehe tienxínhya chojni kuènte tí kjuachaxin kuènte Dios, a̱ ntá tí sín titekakonhya la ó kjui̱ntayóa̱xuán kaín nkehe kuínhin sín.
11 E ele disse-lhes: A vós vos é dado saber os mistérios do reino de Deus, mas aos que estão de fora todas estas coisas se dizem por parábolas,
12 Kíxin kjónté tsꞌikon sín la éxí kꞌuíkonhya sín, la ko kjónté tsinhin sín la tsienxínhya sín kíxin ntá chrókꞌuixitoxi̱nhya tí tjenka̱yáxin sín a la ko chrókjuìinhya tí iji̱é sín―ichro chꞌán.
12 Para que, vendo, vejam, e não percebam; e, ouvindo, ouçam, e não entendam; para que não se convertam, e lhes sejam perdoados os pecados.
13 Ntá ntáche chꞌán sín kíxin: ―¿Á kiénxinhyará jahará nkexrí tꞌaxrjexín tí nkehe kjui̱ntayóa̱xian ní? ¿A̱ ntá nkexrí chrókiénxinrá tí í so nkehe na̱xa̱ si̱ntayóa̱xian?
13 E disse-lhes: Não percebeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?
14 A̱ ntá tí nkexro sákjuíkꞌe̱nka̱ tí tje a mé yóhe̱ ijnko nkexro sákjuíkjako itén Dios.
14 O que semeia, semeia a palavra;
15 A̱ ntá iso chojni la éxí tí tje kjuítsínka nti̱a; kíxin kuínhin sín itén Dios, ntá chrꞌéxi̱n ó kui chꞌín Tsochren kjuínchekꞌitjáyan chꞌán tí tan jína kuínhin sín.
15 E, os que estão junto do caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo-a eles ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que foi semeada nos seus corações.
16 A̱ ntá í so chojni la éxí yóhe̱ tí tje kjuítsínkakꞌá xro̱: mé kuínhin sín itén Dios ntá tjoka kóxrjínhi̱n sín kuítekaon sín.
16 E da mesma forma os que recebem a semente sobre pedregais; os quais, ouvindo a palavra, logo com prazer a recebem;
17 Kjánchó ni̱nkahya chónta nuèe, a̱ ntá séhya kuíto̱he; a̱ ntá itsi tí kjuaxróxinhya tso̱nhen sín, o̱ tsochónkíhi sín chojni kíxin tí itén Dios kuítekaon sín ntá tsíto̱he sín tí tinkáchónki sín Dios.
17 Mas não têm raiz em si mesmos, antes são temporãos; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição, por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 A̱ ntá í so chojni la éxí yóhe̱ tí tje kꞌuínka chríkꞌá kachꞌi̱ na mé kuínhin sín itén Dios
18 E outros são os que recebem a semente entre espinhos, os quais ouvem a palavra;
19 kjánchó tóxakonhen sín tí nkehe siín chjasintajni la ko tí nkehe tjete tóxrjínhi̱n sín la ko tjinkaon sín tsochónta sín kaín xín nkehe. Kaín tíha mé tꞌinkákonhe̱n tí itén Dios kuínhin sín a, la tí chojni xi̱kaha la xitjahya sichꞌehe sín xra̱ Dios.
19 Mas os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas e as ambições de outras coisas, entrando, sufocam a palavra, e fica infrutífera.
20 A̱ ntá í so chojni kuínhin tí itén Dios na kuinkáchónki sín la ntá xi̱kaha jína chꞌehe sín Dios xra̱. La iso sín la éxí yóhe̱ tí tje kꞌuínka tí nonte jína kꞌóna treinta neno noa la ko iso sín la yóhe̱ tí tje kꞌóna sesenta neno noa la ko iso sín la yóhe̱ tí tje kꞌóna ciento neno noa ―mé xi̱kaha ichro chꞌín Jesús.
20 E estes são os que foram semeados em boa terra, os que ouvem a palavra e a recebem, e dão fruto, um trinta, e outro sessenta, e outro cem.
21 Kja̱xin ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―¿Á chrókui̱ka̱onni xrohi tjeche chrókjuakꞌemá chrínkí ntacajón o̱ chrínkí cama? Kjá náhí. Tí xrohi la noi chrókjuakꞌe tsꞌinkaséyanxín.
21 E disse-lhes: Vem porventura a candeia para se meter debaixo do alqueire, ou debaixo da cama? não vem antes para se colocar no velador?
22 Mé xi̱kaha kaín tí nkehe tjejómá jie tso̱noxín chrꞌéxi̱n la ko kaín tí nkehe ninkexró noehya jie la tso̱noxín chrꞌéxi̱n.
22 Porque nada há encoberto que não haja de ser manifesto; e nada se faz para ficar oculto, mas para ser descoberto.
23 A̱ ntá tí nkexro tjinkaon chrókuinhin la chrókuinhin tíhi ―ichro chꞌán.
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Kja̱xin ntáchro chꞌán kíxin: ―Chrókjuenka̱yáxinrá jína tí nkehe tjejótinhinrá. Tí nkehe tjáchoayárá jahará la Dios la kja̱xin tíha tsjáchoayá chꞌán tí nkehe tsꞌayéhérá jahará, a̱ ntá a̱ntsí má tsꞌayéhéra tí jahará tjejontinhinrá.
24 E disse-lhes: Atendei ao que ides ouvir. Com a medida com que medirdes vos medirão a vós, e ser-vos-á ainda acrescentada a vós que ouvis.
25 A̱ ntá tí nkexro chónta nkehe la a̱ntsí má tsꞌáyéhe̱ sín. A̱ ntá tí nkexro chóntahya la kjónté tí ntsí chónta la tsꞌaxrjehe ―ichro chꞌán.
25 Porque ao que tem, ser-lhe-á dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Kja̱xin ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Tí kjuachaxin tꞌe̱to̱an Dios tóyóhe̱ ijnko chojni sátsjikꞌe̱nka̱ nonte.
26 E dizia: O reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra.
27 Ntá sákjuíkꞌajua chꞌán tí tie la ko kꞌuàya chꞌán tí nchítjen. A̱ ntá xi̱kahó kꞌuátsínka iso ya̱on la ko iso tie, a̱ ntá tí tje la kꞌuayan la kꞌuánkí. A̱ ntá tí nkexro kꞌue̱nka̱ la noehya chꞌán nkexrí kónhen tíha.
27 E dormisse, e se levantasse de noite ou de dia, e a semente brotasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 A̱ ntá tí nche mé kjuíchꞌe xra̱ jehó. Senó kꞌuayan tí chaon tí ka, a̱ ntá kjui̱nta̱a, a̱ ntá chrꞌéxi̱n icha tí noa tsjinjin;
28 Porque a terra por si mesma frutifica, primeiro a erva, depois a espiga, por último o grão cheio na espiga.
29 a̱ ntá tió tsícha tí noa, a̱ ntá tsakjinjin sín tí noa kíxin ó kjuixraká tí ya̱on tsotjá sín.
29 E, quando já o fruto se mostra, mete-se-lhe logo a foice, porque está chegada a ceifa.
30 Kja̱xin ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―¿Nkehe chrókóyóhe̱ tí kjuachaxin tꞌe̱to̱an Dios, nkehe chrókóyóe̱xin tíha?
30 E dizia: A que assemelhare-mos o reino de Deus? ou com que parábola o representaremos?
31 Mé éxí yóhe̱ tí tje itꞌin mostaza tsíkꞌinka nonte. Tíha mé ijnko tje imá ntsí, a̱ ntá tí í so tje siín chjasintajni la kénhyó.
31 É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 A̱ ntá jnkonaá tsíkꞌinka tí tje la tsíkꞌayan tsíkꞌánkí imá ihyé, a̱ ntá tí í so nta la kánhyó. A̱ ntá kja̱xin tí chaon tí nta tsíkꞌánkí imá ihyé, a̱ ntá kjónté koxroxe xritjaka la jína tsꞌo̱kꞌéhe va chrínkí tí tsꞌvan chaon tí nta.
32 Mas, tendo sido semeado, cresce; e faz-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem aninhar-se debaixo da sua sombra.
33 Mé xi̱kaha chꞌín Jesús kjua̱ko̱he̱ chꞌán tí jehe sín, kjuíncheyóe̱xin chꞌán nchónhya nkehe éxí tí nkehe a kíxin chrókjuacha chrókienxín sín tíha.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, segundo o que podiam compreender.
34 Kaínxín nkehe kjua̱ko̱he̱ chꞌán tí jehe sín la kjuíncheyóe̱xin chꞌán. A̱ ntá jehó tí sín kꞌuájiko chꞌán la chrónka chꞌán nkexrí tꞌaxrjexín kaín tí nkehe kjuíncheyóe̱xin chꞌán.
34 E sem parábolas nunca lhes falava; porém, tudo declarava em particular aos seus discípulos.
35 A̱ ntá tí ya̱on a la ntá ó kóntó ntá ntáche chꞌín Jesús tí sín kꞌuájiko chꞌán a kíxin: ―Sátsjini tóhe tí nta̱yaon ―ichro chꞌán.
35 E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Ntá kuíto̱he sín kaín tí chojni a ntá sákjuíko sín tí chꞌín Jesús na̱xa̱ tjenkáya chꞌán tí ntabárco̱ la ko kja̱xin í so ntabárco̱ sákjuí koí.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros barquinhos.
37 Ntá xrína̱hya tji̱a̱n chjéhe xri̱nto̱ la ntá síchrica nta̱ tꞌixenhen tí ntabárco̱, ó mero tso̱kaón nta̱ tí ntabárco̱.
37 E levantou-se grande temporal de vento, e subiam as ondas por cima do barco, de maneira que já se enchia.
38 A̱ ntá chꞌín Jesús na mé tjejua chꞌán tí tjarꞌi nóton tí tjejó sín nkaxenhen tí ntabárco̱ a tjekjón chꞌán ijnko ka. Na ntá kjuínchekjàya̱ sín chꞌán ntáchro sín kíxin: ―¡Maestro! ¿Á nto̱sán kíxin tsꞌitjáyanni, tsꞌaniánkíni nta̱ ní? ―ichro sín.
38 E ele estava na popa, dormindo sobre uma almofada, e despertaram-no, dizendo-lhe: Mestre, não se te dá que pereçamos?
39 A̱ ntá chꞌín Jesús kꞌuàya chꞌán, kꞌue̱tue̱nhen chꞌán tí xri̱nto̱ la ko tí nta̱ kíxin tsꞌixita, ntáchro chꞌán kíxin: ―Tániá, tjakꞌeta ―ichro chꞌán. Na ntá tí xri̱nto̱ la ko tí nta̱ kꞌuíxratá.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento, e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E o vento se aquietou, e houve grande bonança.
40 Ntá kjuanchankíhi chꞌán tí sín kꞌuájiko chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―¿Nkekuènté kíxin imá chrakonrá? ¿Á na̱xa̱ tinkachónkihyará Dios? ―ichro chꞌán.
40 E disse-lhes: Por que sois tão tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Ntá imá chrakon sín ntá kjo sín kíchó sín kíxin: ―¿Xá nkexro tíhi? Kjónté xri̱nto̱ la ko nta̱yaon la mé kjuínchexiteyéhe̱ chꞌán ―ichro sín.
41 E sentiram um grande temor, e diziam uns aos outros: Mas quem é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.