Marcos 15

San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 A̱ ntá ó kꞌuínkaséyan ntá tí sín ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an kójnkotséko sín tí sín táda la ko tí sín tjako tí ley la ko kaín tí sín tꞌe̱to̱an kuènte ni̱nko mé kójnkotsé sín ikjo kíchó sín. Ntá kjuixin ntá kjuínchenteto sín tí chꞌín Jesús ntá kjuíkaán sín chꞌán tí tjen tí chꞌín Pilato.
1 De manhã bem cedo, os principais sacerdotes, os líderes do povo e os mestres da lei — todo o alto conselho — se reuniram para discutir o que fariam em seguida. Então amarraram Jesus, o levaram e o entregaram a Pilatos.
2 Ntá tí chꞌín Pilato mé kjuanchankí chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―¿Á jaha tí Rey kuènte tí sín judío? ―ichro chꞌán. Ntá kjuáte̱he chꞌín Jesús ntáchro chꞌán kíxin: ―Kja̱xian jaha ntáchrua ―ichro chꞌán.
2 Pilatos lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
3 A̱ ntá tí sín ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an mé kꞌueka sín chꞌán nchónhya jie̱.
3 Os principais sacerdotes o acusaram de vários crimes,
4 Ntá chꞌín Pilato xíkjanchankí chꞌán ínaá ntáchro chꞌán kíxin: ―¿Jaha, nkekuènté tjate̱ehya ninkehó? Tsjehé kíxin nchónhya jie̱ tꞌeka sín tí jaha ―ichro chꞌán.
4 e Pilatos perguntou: “Você não vai responder? O que diz de todas essas acusações?”.
5 A̱ ntá chꞌín Jesús la ninkehó kjuáte̱ehya chꞌán. Ntá chꞌín Pilato la í noehya chꞌán nkehe tsjenka̱yáxin chꞌán.
5 Mas, para surpresa de Pilatos, Jesus não disse coisa alguma.
6 A̱ ntá chꞌín Pilato mé kuènhen chꞌán kíxin tí kia a tsjanjon chꞌán kjuachaxin kíxin sátsji ijnko chojni tjechjina, éxí tjinkaon tsjanchia tí sín tsíkójnkotsé tí kia a.
6 A cada ano, durante a festa da Páscoa, era costume libertar um prisioneiro, qualquer um que a multidão escolhesse.
7 A̱ ntá ntiha tjechjina ijnko chꞌín mé itꞌin Barrabás, la ko í so sín kuítekakuenhya sín tí síxre̱é ntá kꞌóyán sín chojni.
7 Um dos prisioneiros era Barrabás, um revolucionário que havia cometido assassinato durante uma revolta.
8 Ntá kui nchónhya chojni kjuankíxin sín kjuanchehe sín tí chꞌín Pilato kíxin chrókjuichꞌe chꞌán éxí kaín nánó xi̱kaha.
8 A multidão foi a Pilatos e pediu que ele libertasse um prisioneiro, como de costume.
9 Ntá kjuáte̱he chꞌín Pilato kíxin: ―¿Á tjinkáonrá tsi̱to̱ha̱ sátsji tí chꞌín Rey tꞌe̱tue̱nhen tí sín judío? ―ichro chꞌán.
9 Pilatos perguntou: “Querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.
10 Mé xi̱kaha ichro chꞌán kíxin jehe chꞌán la ó nohe chꞌán kíxin kjuachji̱no̱xínhin xriko tí sín ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an, a̱ ntá tsé sín tí chꞌín Jesús kjuíkénhen sín chꞌán.
10 (Pois havia percebido que os principais sacerdotes tinham prendido Jesus por inveja.)
11 A̱ ntá tí sín ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an a mé kjuínchekóninkaon sín kaín tí chojni siín, ntáche sín kíxin íchá jína chrókjuanchia sín kíxin chrókꞌuatjánta chꞌán tí chꞌín Barrabás.
11 Nesse momento, os principais sacerdotes instigaram a multidão a pedir a libertação de Barrabás em vez de Jesus.
12 Ntá chꞌín Pilato kjuanchankí chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―A̱ ntá tí chꞌín tíki̱texínrá kíxin chꞌín Rey tꞌe̱tue̱nhen tí sín judío la ¿nkehe tjinkáonrá si̱tꞌaha̱ chꞌán? ―ichro chꞌán.
12 Pilatos lhes perguntou: “Então o que farei com este homem que vocês chamam de ‘rei dos judeus’?”.
13 Ntá jehe sín kjuáte̱he sín kꞌóyako sín kjuanchia sín kíxin: ―¡Tjakénka̱nia chꞌán ntacruz!
13 “Crucifique-o!”, gritou a multidão.
14 Ntá chꞌín Pilato mé kjuanchankíhi chꞌán tí jehe sín kíxin: ―¿Xá nkehe tí jínahya kjuíchꞌe chꞌán? ―ichro chꞌán. Kjánchó a̱ntsí má itsen kꞌóyako sín kjuanchia sín kíxin: ―¡Tjakénka̱nia chꞌán ntacruz! ―ichro sín.
14 “Por quê?”, quis saber Pilatos. “Que crime ele cometeu?” Mas a multidão gritou ainda mais alto: “Crucifique-o!”.
15 Ntá chꞌín Pilato mé tjinkaon chꞌán sinchexiteyá chꞌán tí nkehe kjuanchia tí sín kꞌuíxité ntá kuíto̱he chꞌán kíxin sátsji tí chꞌín Barrabás. Ntá kꞌue̱to̱an chꞌán kíxin tsjate sín tí chꞌín Jesús. Ntá kjuixin ntá kjuanjon chꞌán kjuachaxin kíxin tí sín soldado sátsjiko sín chꞌán tsja̱kꞌe̱nka̱ni sín chꞌán ntacruz.
15 Para acalmar a multidão, Pilatos lhes soltou Barrabás. Então, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o aos soldados romanos para que fosse crucificado.
16 Ntá tí sín soldado a mé sákjuíko sín chꞌán tí nta̱sin tí palacio. Ntaha kójnkotséxin kaín tí sín soldado.
16 Os soldados levaram Jesus para o palácio do governador (lugar conhecido como Pretório) e chamaram todo o regimento.
17 Ntá ntiha kuakitsje sín iké chꞌán ntá kjuínchekꞌinkáya sín chꞌán ijnko ka kjátse tié la ko kjua̱kꞌe̱nka̱ya sín kja chꞌán ijnko corona tsíkꞌóna ntachꞌi̱.
17 Vestiram Jesus com um manto vermelho, teceram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça.
18 Ntá kjuankíxin kꞌuíxité sín ntáchro sín kíxin: ―Jnkochríxín tsjakꞌe tsétue̱nhén tí sín judío ―ichro sín.
18 Então o saudavam, zombando: “Salve, rei dos judeus!”.
19 Na ntá ntavara chjéhe sín ikja chꞌán na ko nta̱té sín kui̱ki̱te sín chꞌán. Kꞌuéjóxin tochꞌin sín nkayakon chꞌán kjuíchꞌeyáxixín sín éxí imá chrókjuikosáyehe sín chꞌán.
19 Batiam em sua cabeça com uma vara, cuspiam nele e ajoelhavam-se, fingindo adorá-lo.
20 Ntá tió kjuixin xi̱kaha kjuíchꞌehe sín chꞌán kjuanoá sín chꞌán ntá kuakitsjehe sín chꞌán tí ka kjátse tié tsíkjinchekꞌinkáya sín chꞌán ntá kjuínchekꞌinkáya sín chꞌán iké chꞌán xráxín ínaá. Ntá kuakitsjexín sín chꞌán ntiha sákjuíko sín chꞌán kíxin ntá tsja̱kꞌe̱nka̱ni sín chꞌán ntacruz.
20 Quando se cansaram de zombar dele, tiraram o manto vermelho e o vestiram com suas roupas. Então o levaram para ser crucificado.
21 A̱ ntá ijnko chꞌín tsíkji̱xi̱n chjasin Cirene, mé itꞌin chꞌán Simón, mé xje̱en chꞌán mé tí chꞌín Alejandro la ko tí chꞌín Rufo, mé tsíkji̱xi̱n chꞌán no̱nte̱e chꞌán, ntá kꞌuátsínka chꞌán ntiha. Ntá tí sín soldado a mé kꞌue̱tue̱nhen sín chꞌán kíxin tsochréhe̱ chꞌán tsamá chꞌán tí ntacruz tsjakꞌenkáni chꞌín Jesús.
21 Um homem chamado Simão, de Cirene, passava ali naquele momento, vindo do campo. Os soldados o obrigaram a carregar a cruz. (Simão era pai de Alexandre e Rufo.)
22 A̱ ntá sákjui̱ko sín tí chꞌín Jesús ijnko tjo itꞌin Gólgota, na mé nkíve̱e sín tꞌaxrjexín kíxin Tjo Calavera.
22 Levaram Jesus a um lugar chamado Gólgota (que quer dizer “Lugar da Caveira”).
23 Ntá ntiha chjéhe sín chꞌán xranvino tsíkꞌixinkíkjanxín xro̱a̱n mirra chrókꞌui chꞌán, kjánchó kꞌuíhya chꞌán.
23 Ofereceram-lhe vinho misturado com mirra, mas ele recusou.
24 Ntá tí sín soldado kjua̱kꞌe̱nka̱ni sín chꞌán tí ntacruz a. Kjuixin ntá kjuíchꞌexín sín suerte tí ké chꞌán kíxin tso̱nohe sín nkexéhe tí ka sátsjiko sín jnkojnko sín.
24 Então os soldados o pregaram na cruz. Depois, dividiram as roupas dele e tiraram sortes para decidir quem ficava com cada peça.
25 A̱ ntá ó las nueve nchítjen tí kjua̱kꞌe̱nka̱ni sín chꞌán tí ntacruz a.
25 Eram nove horas da manhã quando o crucificaram.
26 Ntá ikja tí ntacruz kjua̱kꞌe̱nka̱ni sín ijnko ntachiso ntsí tsíkjin sín nixja nkekuènte kjuínchekjasóte sín chꞌán na mé ntáchro kíxin: “Jehe chꞌán mé Rey kuènte tí sín judío”.
26 Uma tabuleta anunciava a acusação feita contra ele: “O Rei dos Judeus”.
27 Na ko kja̱xin kꞌuéjóyáni sín ntacruz yaá tí síche̱e la ijnko la nánko chjina la í jnko la nó kjon tí tjen chꞌín Jesús.
27 Dois criminosos foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
28 Na mé xi̱kaha xiteyá éxí nixja xroon itén Dios ntáchro kíxin: “Éxí yóhe̱ ijnko chojni kjuasin jie̱ mé kꞌuíkon sín chꞌán”.
28 Assim, cumpriram-se as Escrituras que diziam: “Ele foi contado entre os rebeldes”.
29 Ntá tí sín kꞌuatsínka ntiha mé kjuanoá sín chꞌán la ko kꞌuántaxínhi̱n sín chꞌán tinkátjíá kja sín ntáchro sín kíxin: ―Kjá na ntáchrua kíxin chrókꞌoxíka tí ni̱nko, a̱ ntá iní ya̱on koá la ó chrókjuixin chrókjui̱chꞌéna ínaá,ichrua.
29 O povo que passava por ali gritava insultos e sacudia a cabeça em zombaria. “Olhe só!”, gritavam. “Você disse que destruiria o templo e o reconstruiria em três dias.
30 Nchekaá a̱sán jahvá tjasinka̱jinxián tí ntacruz méhe̱ ―ichro sín.
30 Pois bem, salve a si mesmo e desça da cruz!”
31 Ntá tí sín ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an la ko tí sín tjako tí ley mé kjuanoá sín chꞌán ikjo sín kíchó sín kíxin: ―Ó kjuínchekaá chꞌán chojni ókjé ntá jehe chꞌán mé xitjahya sinchekaá chꞌán a̱sén chꞌán.
31 Os principais sacerdotes e os mestres da lei também zombavam de Jesus. “Salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo!”, diziam.
32 A̱ ntá chaxín jehe chꞌán tí Cristo tí Rey kuènte tí nación Israel ntá chrókꞌuikonni kíxin jehó chꞌán chrókjuinkaji̱nxi̱n chꞌán a̱sén chꞌán tí ntacruz ntá kja̱xin chrókuitekaonni chꞌán ―ichro sín. Kjónté tí yaá sín kja̱xin tjejóyáni ntacruz mé kꞌuántaxínhi̱n sín chꞌán.
32 “Que esse Cristo, o rei de Israel, desça da cruz agora mesmo para que vejamos e creiamos nele!” Até os homens crucificados com Jesus o insultavam.
33 A̱ ntá tió kui chonkíxin mé kꞌuíxin tie kuenté chjasintajni, kóxrjenhen tí sítié hasta las tres kónjín
33 Ao meio-dia, desceu sobre toda a terra uma escuridão que durou três horas.
34 ntá tí hora a mé itsen kꞌuèya chꞌín Jesús ntáchro chꞌán kíxin: ―Eloi, Eloi, ¿lama sabactani? ―tí nkíve̱e sín mé tꞌaxrjexín kíxin: Itꞌéni, Itꞌéni, ¿nkekuènté kui̱to̱héni?,mé xi̱kaha ichro chꞌán.
34 Por volta das três da tarde, Jesus clamou em alta voz: “ Eloí, Eloí, lamá sabactâni? ”, que quer dizer: “Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?”.
35 Ntá iso sín siín ntiha kuínhin sín, ntá ntáchro sín kíxin: ―Tinhínrá kíxin tꞌíye̱he̱ chꞌán tí chꞌín Elías tí chꞌín kꞌuéchrónka itén Dios ósé ―ichro sín.
35 Alguns dos que estavam ali, ouvindo isso, disseram: “Ele está chamando Elias”.
36 Ntá ijnko tí jehe sín siín ntiha kuinká chꞌán kuákja chꞌán ijnko ka ntá kjuínchekjataxín chꞌán vino náxrjónhya ntá kjua̱kꞌe̱kjen chꞌán ijnko nta kjínjin ntá kjuínchechjina chꞌán tí tjen irꞌva chꞌín Jesús chrókꞌui chꞌán tí vino náxrjónhya. Ntáchro tí chꞌín a kíxin: ―Tsíto̱heni tsotsjeheni á chaxín tsi tí chꞌín Elías tsjinkaji̱n tí jehe chꞌán ―ichro chꞌán.
36 Um deles correu, ensopou uma esponja com vinagre e a ergueu num caniço para que ele bebesse. “Esperem!”, disse ele. “Vamos ver se Elias vem tirá-lo daí.”
37 Ntá chꞌín Jesús itsen kꞌuíyato chꞌán ntá kjuixin kꞌuén chꞌán.
37 Então Jesus clamou em alta voz e deu o último suspiro.
38 A̱ ntá tí ka tjenkákuènxín nkaxenhen ni̱nko mé yaá kꞌóna kꞌuichje kjuankíxixín noi la hasta nonte kꞌuichje.
38 A cortina do santuário do templo se rasgou em duas partes, de cima até embaixo.
39 Ntá tí chꞌín capitán romano mé tjen chꞌán chokꞌèxin tí tjen chꞌín Jesús ntá kꞌuíkon chꞌán kíxin xi̱kaha ó kjuixin kꞌuén chꞌán ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Chaxín tí nkexro i la Xje̱en Dios ―ichro chꞌán.
39 Quando o oficial romano que estava diante dele viu como ele havia morrido, exclamou: “Este homem era verdadeiramente o Filho de Deus!”.
40 Kja̱xin ntiha kꞌuejó iso chojni chjin, ikjín kꞌuéjó sín tsjehe sín. Tjejóko sín tjan María Magdalena la ko í jnko tjan María na mé ijnko xje̱en tjan itꞌin Jacobo na mé tí chꞌín tsoyo, ichro sín, la ko í jnko mé itꞌin José. La ko kja̱xin ntaha kjuákꞌe tí tjan Salomé.
40 Algumas mulheres observavam de longe. Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o mais jovem, e de José, e Salomé.
41 A̱ ntá tí chojni chjin i mé kuinkáchréhe̱ sín tí chꞌín Jesús ntá kjui̱ka̱o sín chꞌán kíxin kꞌuékjinki̱tsa sín chꞌán tí kꞌuékjakꞌe chꞌán estado Galilea la ko kja̱xin í so chojni chjin ínaá chréhe̱ sín chꞌán sákjuíko sín chꞌán chjasin Jerusalén.
41 Eram seguidoras de Jesus e o haviam servido na Galileia. Também estavam ali muitas mulheres que foram com ele a Jerusalém.
42 A̱ ntá ó kóntó tí ya̱on a mé tí ya̱on tꞌóyaxínhin sín kíxin tí xrankíxixín tí ya̱on tꞌo̱kꞌéhe sín,
42 Tudo isso aconteceu na sexta-feira, o dia da preparação, antes do sábado. Ao entardecer,
43 mé kui ijnko chꞌín itꞌin José chjasén chꞌán mé Arimatea. Jehe chꞌán mé koí chꞌán tꞌe̱to̱an chꞌán tí xra̱ kuènte tí síxre̱é. Kja̱xin jehe chꞌán tjechónhen chꞌán itsi tí kjuachaxin kuènte Dios. Chrakonhya chꞌán sákjuí chꞌán nto̱e chꞌín Pilato kjuíkjanchia chꞌán tí cuerpo kuènte chꞌín Jesús.
43 José de Arimateia foi corajosamente a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. (José era um membro respeitado do conselho dos líderes do povo e esperava a chegada do reino de Deus.)
44 Ntá chꞌín Pilato chrakon chꞌán kíxin ó tsíkjixin tsíkꞌen chꞌín Jesús, ntá kꞌuíye̱he̱ chꞌán tí chꞌín capitán a kjuanchankíhi chꞌán kíxin á chaxín xi̱kaha kónhen.
44 Surpreso com o fato de Jesus já estar morto, Pilatos chamou o oficial romano e perguntou se fazia muito tempo que ele havia morrido.
45 Ntá chrónka tí chꞌín capitán kíxin chaxín ó kjuixin kꞌuén chꞌán. Ntá kuínhin chꞌín Pilato xi̱kaha ntá kjuanjon chꞌán kjuachaxin kíxin tsjikakja chꞌín José tí cuerpo kuènte chꞌín Jesús.
45 O oficial confirmou que Jesus estava morto, e Pilatos disse a José que podia levar o corpo.
46 Ntá chꞌín José mé kꞌue̱na chꞌán ijnko ka sábana náxrjón. Ntá kjuinkajin chꞌán tí cuerpo kuènte chꞌín Jesús, a̱ ntá jehe tí ka a mé kjuínchekꞌisímá chꞌán tí cuerpo kuènte chꞌán. Ntá kjua̱kꞌe̱nka̱ya chꞌán ijnko tòye̱ tsíxrayá itjo̱. Ntá ijnko xro̱ jié mé kꞌuíkjèxin chꞌán tí ntója tí tòye̱.
46 José comprou um lençol de linho, desceu o corpo de Jesus da cruz, envolveu-o no lençol e colocou-o num túmulo escavado na rocha. Então rolou uma grande pedra na entrada do túmulo.
47 A̱ ntá tí tjan María Magdalena la ko tí tjan María ìné chꞌín José mé kꞌuíkon sín nketí xrává chꞌán.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, viram onde o corpo de Jesus tinha sido sepultado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.