Marcos 15
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs ARIB
1 A̱ ntá ó kꞌuínkaséyan ntá tí sín ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an kójnkotséko sín tí sín táda la ko tí sín tjako tí ley la ko kaín tí sín tꞌe̱to̱an kuènte ni̱nko mé kójnkotsé sín ikjo kíchó sín. Ntá kjuixin ntá kjuínchenteto sín tí chꞌín Jesús ntá kjuíkaán sín chꞌán tí tjen tí chꞌín Pilato.
1 Logo de manhã tiveram conselho os principais sacerdotes com os anciãos, os escribas e todo o sinédrio; e maniatando a Jesus, o levaram e o entregaram a Pilatos.
2 Ntá tí chꞌín Pilato mé kjuanchankí chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―¿Á jaha tí Rey kuènte tí sín judío? ―ichro chꞌán. Ntá kjuáte̱he chꞌín Jesús ntáchro chꞌán kíxin: ―Kja̱xian jaha ntáchrua ―ichro chꞌán.
2 Pilatos lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Respondeu-lhe Jesus: É como dizes.
3 A̱ ntá tí sín ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an mé kꞌueka sín chꞌán nchónhya jie̱.
3 e os principais dos sacerdotes o acusavam de muitas coisas.
4 Ntá chꞌín Pilato xíkjanchankí chꞌán ínaá ntáchro chꞌán kíxin: ―¿Jaha, nkekuènté tjate̱ehya ninkehó? Tsjehé kíxin nchónhya jie̱ tꞌeka sín tí jaha ―ichro chꞌán.
4 Tornou Pilatos a interrogá-lo, dizendo: Não respondes nada? Vê quantas acusações te fazem.
5 A̱ ntá chꞌín Jesús la ninkehó kjuáte̱ehya chꞌán. Ntá chꞌín Pilato la í noehya chꞌán nkehe tsjenka̱yáxin chꞌán.
5 Mas Jesus nada mais respondeu, de maneira que Pilatos se admirava.
6 A̱ ntá chꞌín Pilato mé kuènhen chꞌán kíxin tí kia a tsjanjon chꞌán kjuachaxin kíxin sátsji ijnko chojni tjechjina, éxí tjinkaon tsjanchia tí sín tsíkójnkotsé tí kia a.
6 Ora, por ocasião da festa costumava soltar-lhes um preso qualquer que eles pedissem.
7 A̱ ntá ntiha tjechjina ijnko chꞌín mé itꞌin Barrabás, la ko í so sín kuítekakuenhya sín tí síxre̱é ntá kꞌóyán sín chojni.
7 E havia um, chamado Barrabás, preso com outros sediciosos, os quais num motim haviam cometido um homicídio.
8 Ntá kui nchónhya chojni kjuankíxin sín kjuanchehe sín tí chꞌín Pilato kíxin chrókjuichꞌe chꞌán éxí kaín nánó xi̱kaha.
8 E a multidão subiu e começou a pedir o que lhe costumava fazer.
9 Ntá kjuáte̱he chꞌín Pilato kíxin: ―¿Á tjinkáonrá tsi̱to̱ha̱ sátsji tí chꞌín Rey tꞌe̱tue̱nhen tí sín judío? ―ichro chꞌán.
9 Ao que Pilatos lhes perguntou: Quereis que vos solte o rei dos judeus?
10 Mé xi̱kaha ichro chꞌán kíxin jehe chꞌán la ó nohe chꞌán kíxin kjuachji̱no̱xínhin xriko tí sín ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an, a̱ ntá tsé sín tí chꞌín Jesús kjuíkénhen sín chꞌán.
10 Pois ele sabia que por inveja os principais sacerdotes lho haviam entregado.
11 A̱ ntá tí sín ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an a mé kjuínchekóninkaon sín kaín tí chojni siín, ntáche sín kíxin íchá jína chrókjuanchia sín kíxin chrókꞌuatjánta chꞌán tí chꞌín Barrabás.
11 Mas os principais sacerdotes incitaram a multidão a pedir que lhes soltasse antes a Barrabás.
12 Ntá chꞌín Pilato kjuanchankí chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―A̱ ntá tí chꞌín tíki̱texínrá kíxin chꞌín Rey tꞌe̱tue̱nhen tí sín judío la ¿nkehe tjinkáonrá si̱tꞌaha̱ chꞌán? ―ichro chꞌán.
12 E Pilatos, tornando a falar, perguntou-lhes: Que farei então daquele a quem chamais reis dos judeus?
13 Ntá jehe sín kjuáte̱he sín kꞌóyako sín kjuanchia sín kíxin: ―¡Tjakénka̱nia chꞌán ntacruz!
13 Novamente clamaram eles: Crucifica-o!
14 Ntá chꞌín Pilato mé kjuanchankíhi chꞌán tí jehe sín kíxin: ―¿Xá nkehe tí jínahya kjuíchꞌe chꞌán? ―ichro chꞌán. Kjánchó a̱ntsí má itsen kꞌóyako sín kjuanchia sín kíxin: ―¡Tjakénka̱nia chꞌán ntacruz! ―ichro sín.
14 Disse-lhes Pilatos: Mas que mal fez ele? Ao que eles clamaram ainda mais: Crucifica-o!
15 Ntá chꞌín Pilato mé tjinkaon chꞌán sinchexiteyá chꞌán tí nkehe kjuanchia tí sín kꞌuíxité ntá kuíto̱he chꞌán kíxin sátsji tí chꞌín Barrabás. Ntá kꞌue̱to̱an chꞌán kíxin tsjate sín tí chꞌín Jesús. Ntá kjuixin ntá kjuanjon chꞌán kjuachaxin kíxin tí sín soldado sátsjiko sín chꞌán tsja̱kꞌe̱nka̱ni sín chꞌán ntacruz.
15 Então Pilatos, querendo satisfazer a multidão, soltou-lhe Barrabás; e tendo mandado açoitar a Jesus, o entregou para ser crucificado.
16 Ntá tí sín soldado a mé sákjuíko sín chꞌán tí nta̱sin tí palacio. Ntaha kójnkotséxin kaín tí sín soldado.
16 Os soldados, pois, levaram-no para dentro, ao pátio, que é o pretório, e convocaram toda a corte;
17 Ntá ntiha kuakitsje sín iké chꞌán ntá kjuínchekꞌinkáya sín chꞌán ijnko ka kjátse tié la ko kjua̱kꞌe̱nka̱ya sín kja chꞌán ijnko corona tsíkꞌóna ntachꞌi̱.
17 vestiram-no de púrpura e puseram-lhe na cabeça uma coroa de espinhos que haviam tecido;
18 Ntá kjuankíxin kꞌuíxité sín ntáchro sín kíxin: ―Jnkochríxín tsjakꞌe tsétue̱nhén tí sín judío ―ichro sín.
18 e começaram a saudá-lo: Salve, rei dos judeus!
19 Na ntá ntavara chjéhe sín ikja chꞌán na ko nta̱té sín kui̱ki̱te sín chꞌán. Kꞌuéjóxin tochꞌin sín nkayakon chꞌán kjuíchꞌeyáxixín sín éxí imá chrókjuikosáyehe sín chꞌán.
19 Davam-lhe com uma cana na cabeça, cuspiam nele e, postos de joelhos, o adoravam.
20 Ntá tió kjuixin xi̱kaha kjuíchꞌehe sín chꞌán kjuanoá sín chꞌán ntá kuakitsjehe sín chꞌán tí ka kjátse tié tsíkjinchekꞌinkáya sín chꞌán ntá kjuínchekꞌinkáya sín chꞌán iké chꞌán xráxín ínaá. Ntá kuakitsjexín sín chꞌán ntiha sákjuíko sín chꞌán kíxin ntá tsja̱kꞌe̱nka̱ni sín chꞌán ntacruz.
20 Depois de o terem assim escarnecido, despiram-lhe a púrpura, e lhe puseram as vestes. Então o levaram para fora, a fim de o crucificarem.
21 A̱ ntá ijnko chꞌín tsíkji̱xi̱n chjasin Cirene, mé itꞌin chꞌán Simón, mé xje̱en chꞌán mé tí chꞌín Alejandro la ko tí chꞌín Rufo, mé tsíkji̱xi̱n chꞌán no̱nte̱e chꞌán, ntá kꞌuátsínka chꞌán ntiha. Ntá tí sín soldado a mé kꞌue̱tue̱nhen sín chꞌán kíxin tsochréhe̱ chꞌán tsamá chꞌán tí ntacruz tsjakꞌenkáni chꞌín Jesús.
21 E obrigaram certo Simão, cireneu, pai de Alexandre e de Rufo, que por ali passava, vindo do campo, a carregar-lhe a cruz.
22 A̱ ntá sákjui̱ko sín tí chꞌín Jesús ijnko tjo itꞌin Gólgota, na mé nkíve̱e sín tꞌaxrjexín kíxin Tjo Calavera.
22 Levaram-no, pois, ao lugar do Gólgota, que quer dizer, lugar da Caveira.
23 Ntá ntiha chjéhe sín chꞌán xranvino tsíkꞌixinkíkjanxín xro̱a̱n mirra chrókꞌui chꞌán, kjánchó kꞌuíhya chꞌán.
23 E ofereciam-lhe vinho misturado com mirra; mas ele não o tomou.
24 Ntá tí sín soldado kjua̱kꞌe̱nka̱ni sín chꞌán tí ntacruz a. Kjuixin ntá kjuíchꞌexín sín suerte tí ké chꞌán kíxin tso̱nohe sín nkexéhe tí ka sátsjiko sín jnkojnko sín.
24 Então o crucificaram, e repartiram entre si as vestes dele, lançando sortes sobre elas para ver o que cada um levaria.
25 A̱ ntá ó las nueve nchítjen tí kjua̱kꞌe̱nka̱ni sín chꞌán tí ntacruz a.
25 E era a hora terceira quando o crucificaram.
26 Ntá ikja tí ntacruz kjua̱kꞌe̱nka̱ni sín ijnko ntachiso ntsí tsíkjin sín nixja nkekuènte kjuínchekjasóte sín chꞌán na mé ntáchro kíxin: “Jehe chꞌán mé Rey kuènte tí sín judío”.
26 Por cima dele estava escrito o título da sua acusação: O REI DOS JUDEUS.
27 Na ko kja̱xin kꞌuéjóyáni sín ntacruz yaá tí síche̱e la ijnko la nánko chjina la í jnko la nó kjon tí tjen chꞌín Jesús.
27 Também, com ele, crucificaram dois salteadores, um à sua direita, e outro à esquerda.
28 Na mé xi̱kaha xiteyá éxí nixja xroon itén Dios ntáchro kíxin: “Éxí yóhe̱ ijnko chojni kjuasin jie̱ mé kꞌuíkon sín chꞌán”.
28 {E cumpriu-se a escritura que diz: E com os malfeitores foi contado.}
29 Ntá tí sín kꞌuatsínka ntiha mé kjuanoá sín chꞌán la ko kꞌuántaxínhi̱n sín chꞌán tinkátjíá kja sín ntáchro sín kíxin: ―Kjá na ntáchrua kíxin chrókꞌoxíka tí ni̱nko, a̱ ntá iní ya̱on koá la ó chrókjuixin chrókjui̱chꞌéna ínaá,ichrua.
29 E os que iam passando blasfemavam dele, meneando a cabeça e dizendo: Ah! tu que destróis o santuário e em três dias o reedificas.
30 Nchekaá a̱sán jahvá tjasinka̱jinxián tí ntacruz méhe̱ ―ichro sín.
30 salva-te a ti mesmo, descendo da cruz.
31 Ntá tí sín ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an la ko tí sín tjako tí ley mé kjuanoá sín chꞌán ikjo sín kíchó sín kíxin: ―Ó kjuínchekaá chꞌán chojni ókjé ntá jehe chꞌán mé xitjahya sinchekaá chꞌán a̱sén chꞌán.
31 De igual modo também os principais sacerdotes, com os escribas, escarnecendo-o, diziam entre si: A outros salvou; a si mesmo não pode salvar;
32 A̱ ntá chaxín jehe chꞌán tí Cristo tí Rey kuènte tí nación Israel ntá chrókꞌuikonni kíxin jehó chꞌán chrókjuinkaji̱nxi̱n chꞌán a̱sén chꞌán tí ntacruz ntá kja̱xin chrókuitekaonni chꞌán ―ichro sín. Kjónté tí yaá sín kja̱xin tjejóyáni ntacruz mé kꞌuántaxínhi̱n sín chꞌán.
32 desça agora da cruz o Cristo, o rei de Israel, para que vejamos e creiamos, Também os que com ele foram crucificados o injuriavam.
33 A̱ ntá tió kui chonkíxin mé kꞌuíxin tie kuenté chjasintajni, kóxrjenhen tí sítié hasta las tres kónjín
33 E, chegada a hora sexta, houve trevas sobre a terra, até a hora nona.
34 ntá tí hora a mé itsen kꞌuèya chꞌín Jesús ntáchro chꞌán kíxin: ―Eloi, Eloi, ¿lama sabactani? ―tí nkíve̱e sín mé tꞌaxrjexín kíxin: Itꞌéni, Itꞌéni, ¿nkekuènté kui̱to̱héni?,mé xi̱kaha ichro chꞌán.
34 E, à hora nona, bradou Jesus em alta voz: Eloí, Eloí, lamá, sabactani? que, traduzido, é: Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
35 Ntá iso sín siín ntiha kuínhin sín, ntá ntáchro sín kíxin: ―Tinhínrá kíxin tꞌíye̱he̱ chꞌán tí chꞌín Elías tí chꞌín kꞌuéchrónka itén Dios ósé ―ichro sín.
35 Alguns dos que ali estavam, ouvindo isso, diziam: Eis que chama por Elias.
36 Ntá ijnko tí jehe sín siín ntiha kuinká chꞌán kuákja chꞌán ijnko ka ntá kjuínchekjataxín chꞌán vino náxrjónhya ntá kjua̱kꞌe̱kjen chꞌán ijnko nta kjínjin ntá kjuínchechjina chꞌán tí tjen irꞌva chꞌín Jesús chrókꞌui chꞌán tí vino náxrjónhya. Ntáchro tí chꞌín a kíxin: ―Tsíto̱heni tsotsjeheni á chaxín tsi tí chꞌín Elías tsjinkaji̱n tí jehe chꞌán ―ichro chꞌán.
36 Correu um deles, ensopou uma esponja em vinagre e, pondo-a numa cana, dava-lhe de beber, dizendo: Deixai, vejamos se Elias virá tirá-lo.
37 Ntá chꞌín Jesús itsen kꞌuíyato chꞌán ntá kjuixin kꞌuén chꞌán.
37 Mas Jesus, dando um grande brado, expirou.
38 A̱ ntá tí ka tjenkákuènxín nkaxenhen ni̱nko mé yaá kꞌóna kꞌuichje kjuankíxixín noi la hasta nonte kꞌuichje.
38 Então o véu do santuário se rasgou em dois, de alto a baixo.
39 Ntá tí chꞌín capitán romano mé tjen chꞌán chokꞌèxin tí tjen chꞌín Jesús ntá kꞌuíkon chꞌán kíxin xi̱kaha ó kjuixin kꞌuén chꞌán ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Chaxín tí nkexro i la Xje̱en Dios ―ichro chꞌán.
39 Ora, o centurião, que estava defronte dele, vendo-o assim expirar, disse: Verdadeiramente este homem era filho de Deus.
40 Kja̱xin ntiha kꞌuejó iso chojni chjin, ikjín kꞌuéjó sín tsjehe sín. Tjejóko sín tjan María Magdalena la ko í jnko tjan María na mé ijnko xje̱en tjan itꞌin Jacobo na mé tí chꞌín tsoyo, ichro sín, la ko í jnko mé itꞌin José. La ko kja̱xin ntaha kjuákꞌe tí tjan Salomé.
40 Também ali estavam algumas mulheres olhando de longe, entre elas Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago o Menor e de José, e Salomé;
41 A̱ ntá tí chojni chjin i mé kuinkáchréhe̱ sín tí chꞌín Jesús ntá kjui̱ka̱o sín chꞌán kíxin kꞌuékjinki̱tsa sín chꞌán tí kꞌuékjakꞌe chꞌán estado Galilea la ko kja̱xin í so chojni chjin ínaá chréhe̱ sín chꞌán sákjuíko sín chꞌán chjasin Jerusalén.
41 as quais o seguiam e o serviam quando ele estava na Galiléia; e muitas outras que tinham subido com ele a Jerusalém.
42 A̱ ntá ó kóntó tí ya̱on a mé tí ya̱on tꞌóyaxínhin sín kíxin tí xrankíxixín tí ya̱on tꞌo̱kꞌéhe sín,
42 Ao cair da tarde, como era o dia da preparação, isto é, a véspera do sábado,
43 mé kui ijnko chꞌín itꞌin José chjasén chꞌán mé Arimatea. Jehe chꞌán mé koí chꞌán tꞌe̱to̱an chꞌán tí xra̱ kuènte tí síxre̱é. Kja̱xin jehe chꞌán tjechónhen chꞌán itsi tí kjuachaxin kuènte Dios. Chrakonhya chꞌán sákjuí chꞌán nto̱e chꞌín Pilato kjuíkjanchia chꞌán tí cuerpo kuènte chꞌín Jesús.
43 José de Arimatéia, ilustre membro do sinédrio, que também esperava o reino de Deus, cobrando ânimo foi Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
44 Ntá chꞌín Pilato chrakon chꞌán kíxin ó tsíkjixin tsíkꞌen chꞌín Jesús, ntá kꞌuíye̱he̱ chꞌán tí chꞌín capitán a kjuanchankíhi chꞌán kíxin á chaxín xi̱kaha kónhen.
44 Admirou-se Pilatos de que já tivesse morrido; e chamando o centurião, perguntou-lhe se, de fato, havia morrido.
45 Ntá chrónka tí chꞌín capitán kíxin chaxín ó kjuixin kꞌuén chꞌán. Ntá kuínhin chꞌín Pilato xi̱kaha ntá kjuanjon chꞌán kjuachaxin kíxin tsjikakja chꞌín José tí cuerpo kuènte chꞌín Jesús.
45 E, depois que o soube do centurião, cedeu o cadáver a José;
46 Ntá chꞌín José mé kꞌue̱na chꞌán ijnko ka sábana náxrjón. Ntá kjuinkajin chꞌán tí cuerpo kuènte chꞌín Jesús, a̱ ntá jehe tí ka a mé kjuínchekꞌisímá chꞌán tí cuerpo kuènte chꞌán. Ntá kjua̱kꞌe̱nka̱ya chꞌán ijnko tòye̱ tsíxrayá itjo̱. Ntá ijnko xro̱ jié mé kꞌuíkjèxin chꞌán tí ntója tí tòye̱.
46 o qual, tendo comprado um pano de linho, tirou da cruz o corpo, envolveu-o no pano e o depositou num sepulcro aberto em rocha; e rolou uma pedra para a porta do sepulcro.
47 A̱ ntá tí tjan María Magdalena la ko tí tjan María ìné chꞌín José mé kꞌuíkon sín nketí xrává chꞌán.
47 E Maria Madalena e Maria, mãe de José, observavam onde fora posto.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.