Marcos 14
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs NVT
1 Na̱xa̱ tꞌitjáyan iyó ya̱on ntá tsjasin sín tí kia pascua, la ko sine sín tí nio̱tja̱ tsíkjikohya tí xro̱a̱n nchekꞌánkí nio̱tja̱. Ntá tí sín ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an la ko tí sín maestro tjako tí ley mé kjueyá sín kíxin nkexrí sichꞌiyehe sín tí chꞌín Jesús kíxin tsotsé sín chꞌán a̱ ntá tsꞌóyán sín chꞌán.
1 Faltavam dois dias para a Páscoa e para a Festa dos Pães sem Fermento. Os principais sacerdotes e mestres da lei ainda procuravam uma oportunidade de prender Jesus em segredo e matá-lo.
2 Ntá ntáchro sín kíxin: ―Kjánchó jehya ya̱on kia chrókónhen tíha kíxin chrókꞌuixitéhya chojni chrókónínkaon sín ―ichro sín.
2 “Mas não durante a festa da Páscoa, para não haver tumulto entre o povo”, concordaram entre eles.
3 A̱ ntá chꞌín Jesús kjuákꞌe chꞌán chjasin Betania nto̱e chꞌín Simón, tí chꞌín kꞌuéchónta chinlepra. A̱ ntá tí tjene chꞌín Jesús ntá xrína̱hya ikui ijnko tjan kui̱ka̱o tjan ijnko xro̱ mé tjiá tí aceite xraxé itsjo nardo, imá tjete tsíkꞌite. Ntá tí tjan a mé kuakitje̱he̱ tjan tí xro̱ a ntá kui̱ki̱te tjan kja chꞌín Jesús tí aceite a.
3 Enquanto isso, Jesus estava em Betânia, na casa de Simão, o leproso. Quando ele estava à mesa, uma mulher entrou com um frasco de alabastro contendo um perfume caro, feito de essência de nardo. Ela quebrou o frasco e derramou o perfume sobre a cabeça dele.
4 A̱ ntá iso tí sín tjejó ntiha kónínkakonhen sín tjan ntáchro sín kíxin: ―¿Nkekuènte kjuínchexénhen tjan tí aceite náxrjón xraxé?
4 Alguns dos que estavam à mesa ficaram indignados. “Por que desperdiçar um perfume tão caro?”, perguntaram.
5 Íchá jína chrókóxi̱xi̱n iní ciento chichaon denario tí aceite a ntá tí chichaon a mé chrókui̱to̱nhe̱n tí chojni nòa ―mé xi̱kaha ichro sín kꞌuántaxínhi̱n sín tjan.
5 “Poderia ter sido vendido por trezentas moedas de prata, e o dinheiro, dado aos pobres!” E repreenderam a mulher severamente.
6 Ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Nté ti̱to̱hérá tjan; ¿nkekuènte tꞌantaxínhínrá tjan? Ó ncho̱xon tí nkehe kjuíchꞌena tjan.
6 Jesus, porém, disse: “Deixem-na em paz. Por que a criticam por ter feito algo tão bom para mim?
7 A̱ ntá tí chojni nòa la ó xráxín tsꞌejókoará sín la jína tsjínki̱tsará sín jnkojín ya̱on. Ntá janhan la jnkochríxínhya tsꞌejóni.
7 Vocês sempre terão os pobres em seu meio e poderão ajudá-los sempre que desejarem, mas nem sempre terão a mim.
8 Ntá jehe tjan kjuíchꞌe tjan kaín nkehe tjinkaon tjan tsjanjon tjan. Ó senó kjuíncheka tjan xro̱a̱n cuerpo kuènta̱na kíxin tsoxravána.
8 Ela fez o que podia e ungiu meu corpo de antemão para o sepultamento.
9 Chaxín ntáxrja̱n kíxin ti tsjako sín tí tan jína tsaáxin chojni nkuíxín chjasintajni ntá tsochronka sín kíxin xi̱kaha kjuíchꞌe tí jehe tjan, a̱ ntá xi̱kaha tsoxraxinkakonxín sín tjan kíxin xi̱kaha kjuíchꞌe tjan ―ichro chꞌán.
9 “Eu lhes digo a verdade: onde quer que as boas-novas sejam anunciadas pelo mundo, o que esta mulher fez será contado, e dela se lembrarão”.
10 A̱ ntá chꞌín Judas Iscariote mé ijnko teyóxin sín kꞌuájiko chꞌín Jesús a mé sákjuítsjehe chꞌán tí sín ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an kíxin tsochrónka chꞌán nkexrí tsotsé sín tí chꞌín Jesús.
10 Então Judas Iscariotes, um dos Doze, foi aos principais sacerdotes para combinar de lhes entregar Jesus.
11 A̱ ntá jehe sín la chéhe̱ sín kuínhin sín ntá ntáchro sín kíxin chaxín tsjanjon sín chichaon tsꞌáyéhe̱ tí chꞌín Judas. Ntá kjuankíxin chꞌán kjueyá chꞌán nkexrí tsochrónka chꞌán kíxin tsotsé sín tí chꞌín Jesús.
11 Quando souberam por que ele tinha vindo, ficaram muito satisfeitos e lhe prometeram dinheiro. Então ele começou a procurar uma oportunidade para trair Jesus.
12 A̱ ntá kui tí ya̱on xrankíxixín kia sine sín nio̱tja̱ tsíkjikohya tí xro̱a̱n nchekꞌánkí nio tió tsꞌóyán sín tí kolélo kuènte kia pascua. A̱ ntá tí sín kꞌuájiko chꞌín Jesús mé kjuanchankíhi sín chꞌán kíxin: ―¿Nketí tjinkávan sátsjini sincheyaxíxinni kíxin sineni kuènte tí kia pascua? ―ichro sín.
12 No primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento, quando o cordeiro pascal era sacrificado, os discípulos de Jesus lhe perguntaram: “Onde quer que lhe preparemos a refeição da Páscoa?”.
13 Ntá kꞌue̱tue̱nhen chꞌán iyó tí sín kꞌuájiko chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―Sátjirá chjasin Jerusalén ntá ntiha tsoxetará ijnko chꞌín yámá tóa tjiá nta̱. Tí chꞌín a tsochréhérá.
13 Então Jesus enviou dois deles a Jerusalém, com as seguintes instruções: “Ao entrarem na cidade, um homem carregando uma vasilha de água virá ao seu encontro. Sigam-no.
14 A̱ ntá tí nchia tsꞌixenhen chꞌán la tsjanchankíhírá tí ìnché nchia, tsontáchrorá kíxin: “Kꞌue̱to̱an tí Maestro kíxin: ¿Nketí tjen tí cuarto sinexínko chꞌán tí sín xriko chꞌán tí kia pascua a?”, xi̱kaha mé tsixrorá.
14 Digam ao dono da casa em que ele entrar: ‘O Mestre pergunta: Onde fica o aposento no qual comerei a refeição da Páscoa com meus discípulos?’.
15 Ntá tsja̱ko̱hará chꞌán ijnko cuarto jié, yóxin piso mé chónta kaín nkehe tꞌichjánxi̱n. Mé ntaha mé si̱ncheyaxíxinrá tí nkehe sineni ―ichro chꞌán.
15 Ele os levará a uma sala grande no andar superior, que já estará arrumada. Preparem ali a refeição”.
16 Ntá jehe sín la sákjuí sín chjasin Jerusalén na ntá éxí chrónka chꞌín Jesús mé xi̱kaha kꞌuitja sín. Ntá tí cuarto a mé kjuíncheyaxíxin sín tí nkehe sine sín kuènte tí kia pascua.
16 Então os dois discípulos foram à cidade e encontraram tudo como Jesus tinha dito, e ali prepararam a refeição da Páscoa.
17 A̱ ntá ó kóntó ntá ó kjuíji chꞌín Jesús la ko tí teyó sín kꞌuájiko chꞌán tí nchia ntiha.
17 Ao anoitecer, Jesus chegou com os Doze.
18 Ntá kꞌuéjó sín, a̱ ntá tió tjejóne sín ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Chaxín ntáxrja̱n kíxin ijnko tí jahará tjejóne jnkoko̱á ntihi mé sinchekjiráni ―ichro chꞌán.
18 Quando estavam à mesa, comendo, Jesus disse: ‘Eu lhes digo a verdade: um de vocês que está aqui comendo comigo vai me trair”.
19 Ntá jehe sín mé kjuankíxin kꞌuává sín. Ntá kjuankíxin sín jnkojnko kjuanchankíhi sín tí jehe chꞌán kíxin: ―¿Á janhan ní? ―ichro sín.
19 Aflitos, eles protestaram: “Certamente não serei eu!”.
20 Ntá kjuáte̱he chꞌín Jesús ntáchro chꞌán kíxin: ―Jehe chꞌán mé ijnko tí teyóxinrá, mé tí nkexro tjene̱kian jnkoko̱á plato ntihi.
20 Jesus respondeu: “É um dos Doze. É alguém que come comigo da mesma tigela.
21 Chaxín tí Xje̱en Dios Kꞌóna Chojni mé tso̱nhen éxí nixja xroon itén Dios. Kjánchó nòa tí chꞌín sinchekji chꞌán. Íchá jína tí chꞌín a la chrókokjíehya chꞌán ―mé xi̱kaha ichro chꞌán.
21 Pois o Filho do Homem deve morrer, como as Escrituras declararam há muito tempo. Mas que terrível será para aquele que o trair! Para esse homem seria melhor não ter nascido”.
22 A̱ ntá nachrohe tjejóne sín na chꞌín Jesús kuákja chꞌán ijnko nio̱tja̱, ntá kjuanchia chꞌán kjuasáyé Dios. Ntá kjuixin ntá kóchrítꞌo̱ chꞌán tí nio̱tja̱ ntá kjuanjon chꞌán kꞌuáyéhe̱ sín. Ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Interá, tíhi mé cuerpo kuènta̱na ―ichro chꞌán.
22 Enquanto comiam, Jesus tomou o pão e o abençoou. Em seguida, partiu-o em pedaços e deu aos discípulos, dizendo: “Tomem, porque este é o meu corpo”.
23 Na ntá kja̱xin kuákja chꞌán ijnko vaso na ntá kjuanchia chꞌán kjuasáyé Dios ntá chjéhe chꞌán sín ikꞌuí sín kaín sín tí nkehe tjiá.
23 Então tomou o cálice de vinho e agradeceu a Deus. Depois, entregou-o aos discípulos, e todos beberam.
24 Ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Tíhi mé jni̱na mé chrónkaxín kíxin chaxín tsoxiteyá tí nkehe ni̱xin tso̱nhen na mé tsꞌitjí kíxin tsaáxin nchónhya chojni.
24 Então Jesus disse: “Este é o meu sangue, que confirma a aliança. Ele é derramado como sacrifício por muitos.
25 Chaxín ntáxrja̱n kíxin tsꞌíhya janhan tí ìnté to uva ínaá tí na̱xa̱ tsjixrakáhya tí ya̱on itsi kjuachaxin kuènte Dios, a̱ ntá ti ya̱on a xikꞌía ìnté to uva ni̱xin ―mé xi̱kaha ichro chꞌín Jesús.
25 Eu lhes digo a verdade: não voltarei a beber vinho até aquele dia em que beberei um vinho novo no reino de Deus”.
26 Ntá kjuixin itsje sín ijnko himno kuènte Dios ntá sákjui̱ sín tí jna̱ Olivo.
26 Então cantaram um hino e saíram para o monte das Oliveiras.
27 Ntá chꞌín Jesús ntáchro chꞌán kíxin: ―Ijie tie kaín rá tsochrakonrá ntá tsi̱to̱nará. Ntá tsoxiteyá éxí ntáchro xroon iten Dios kíxin: “Tsꞌóyán sín tí nkexro tꞌayakonhen tí kolélo ntá tso̱kohya nkexro tsꞌayakonhen va, a̱ ntá tsjichroe va.”
27 No caminho, Jesus disse: “Todos vocês me abandonarão, pois as Escrituras dizem: ‘Deus ferirá e as ovelhas serão dispersas’.
28 A̱ ntá tió tsoxechónna ntá sátsjia estado Galilea ntá ntiha tsoxetani ―ichro chꞌán.
28 Mas, depois de ressuscitar, irei adiante de vocês à Galileia”.
29 Ntá ntáchro chꞌín Pedro kíxin: ―Kjónté kaín sín tsíto̱ha sín ntá janhan la náhí ―ichro chꞌán.
29 Pedro declarou: “Mesmo que todos os outros o abandonem, eu jamais farei isso”.
30 Ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Chaxín ntáxrja̱n kíxin ijie tie tí na̱xa̱ tsjehya kochínto̱a yáya, la jaha mé si̱nchemána níya kíxin chonhyana, tsixrua ―ichro chꞌán.
30 Jesus respondeu: “Eu lhe digo a verdade: esta mesma noite, antes que o galo cante duas vezes, você me negará três vezes”.
31 Ntá itsen kjuáte̱he chꞌín Pedro ntáchro chꞌán kíxin: ―Kjónté koína itsꞌén la si̱ntamáhya tí jaha ―ichro chꞌán. La ko xi̱kaha ntáchro sín kaín sín.
31 Pedro, no entanto, insistiu enfaticamente: “Mesmo que eu tenha de morrer ao seu lado, jamais o negarei!”. E todos os outros discípulos disseram o mesmo.
32 Ntá kjuíji sín ijnko nonte mé itꞌin Getsemaní. Ntá kꞌue̱tue̱nhen chꞌín Jesús tí sín kꞌuájiko chꞌán kíxin: ―Tjejorá ntihyó nachrohe janhan tsonixja̱ha̱ Dios ―ichro chꞌán.
32 Então foram a um lugar chamado Getsêmani, e Jesus disse a seus discípulos: “Sentem-se aqui enquanto vou orar”.
33 Ntá sákjuíko chꞌán tí chꞌín Pedro la ko tí chꞌín Jacobo la ko tí chꞌín Juan. Ntá kjuankíxin imá kꞌuává a̱sén chꞌán kóxakonhen chꞌán.
33 Levou consigo Pedro, Tiago e João e começou a sentir grande pavor e angústia.
34 Ntá ntáche chꞌán sín kíxin: ―Imá tꞌává a̱senná éxí chrókꞌuén xi̱kaha. Ijie la ntihyó tito̱hará tjejotsjehérá ―ichro chꞌán.
34 “Minha alma está profundamente triste, a ponto de morrer”, disse ele. “Fiquem aqui e vigiem.”
35 Ntá sákjuí chꞌán ijnko kjínhya ntá kjuákꞌexín tochꞌin chꞌán. Ntá kjuankíxin chrónóe̱he̱ chꞌán Dios kíxin chrókjuanjon chꞌán kjuachaxin kíxin chrókjuasótehya chꞌán tí nkehe chrókónhen chꞌán tí ya̱on a.
35 Ele avançou um pouco e curvou-se até o chão. Então orou para que, se possível, a hora que o esperava fosse afastada dele.
36 A̱ ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Itꞌéni jaha. Jaha mé chonta kaín xín kjuachaxin na ntá chrónóa̱hani tsjakjínhínni kaín tí jínahya tso̱nhenni tsjasóteni jie. Jehya kíxin chrókónhen éxí tjinkaonni jeheni. Náhí. Éxí tjinkávan jaha ―ichro chꞌán.
36 E clamou: “Aba, Pai, tudo é possível para ti. Peço que afastes de mim este cálice. Contudo, que seja feita a tua vontade, e não a minha”.
37 Ntá kjan chꞌán ntá kꞌuitjaxín chꞌán tí sín kuíto̱he la tjejójua sín. Ntá ntáche chꞌán tí chꞌín Pedro kíxin: ―Simón, tjechrian jaha. ¿Xá xitjahya chrókjuakꞌetsjehé ijnko hora?
37 Depois, voltou aos discípulos e os encontrou dormindo. “Simão, você está dormindo?”, disse ele a Pedro. “Não pode vigiar comigo nem por uma hora?
38 Ijie la tjejotsjehérá la ko chronóe̱hérá Dios kíxin títo̱ehya chꞌán tí Jínahya chrókjuichroerá. Tí a̱sánrá ntáchro kíxin chrókjui̱nchexiteyárá tí jína kjánchó tí cuérpo̱rá la tsjachahya ―ichro chꞌán.
38 Vigiem e orem para que não cedam à tentação, pois o espírito está disposto, mas a carne é fraca.”
39 Ntá sákjuí chꞌán ínaá chrónóe̱he̱ chꞌán Dios. Ntá ó jehe xi̱kahó xínixja chꞌán.
39 Então os deixou novamente e fez a mesma oração de antes.
40 Ntá ikjan chꞌán la ó tjejójua sín ínaá kíxin kui̱hi̱ sín kotáchrin. Ntá í noehya sín nkexrí chrókjuate̱he sín.
40 Quando voltou pela segunda vez, mais uma vez encontrou os discípulos dormindo, pois não conseguiam manter os olhos abertos. Eles não sabiam o que dizer.
41 Ntá níxin sáxíkji chꞌán ntá kjan chꞌán ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―A̱ ntá jie tjejochrinrá tꞌo̱kꞌáhará. Ntá ó tjen. A̱ ntá jie kjuixraká tí hora kíxin tí Xje̱en Dios Kꞌóna Chojni tsꞌáyéhe̱ tí sín chónta jie̱ sinchekjasóte sín chꞌán.
41 Ao voltar pela terceira vez, disse: “Vocês ainda dormem e descansam? Basta; chegou a hora. O Filho do Homem está para ser entregue nas mãos de pecadores.
42 Ntá tꞌàyará sátsjini kíxin ó kjui tí nkexro sinchekjina.
42 Levantem-se e vamos. Meu traidor chegou”.
43 Na̱xa̱ tjenixja chꞌín Jesús ntá xrína̱hya kjuíji chꞌín Judas, mé ijnko tí teyóxin sín kꞌuájiko chꞌín Jesús. Nchónhya chojni kjui̱ka̱o chꞌán kjuíjiko sín chica espada la ko inta. Na mé kjua̱cha̱xién tí sín ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an la ko tí sín maestro tjako tí ley la ko tí sín táda tꞌe̱to̱an ni̱nko mé kjui̱xi̱n sín.
43 No mesmo instante, enquanto Jesus ainda falava, Judas, um dos Doze, chegou com uma multidão armada de espadas e pedaços de pau. Tinham sido enviados pelos principais sacerdotes, mestres da lei e líderes do povo.
44 A̱ ntá tí chꞌín Judas mé tí chꞌín sinchekji tsíntáchro chꞌán kíxin: ―Tí chꞌín sine̱kian kochíto mé jehe tíha la itse̱rá chꞌán sátjikoará chꞌán ―ichro chꞌán.
44 O traidor havia combinado com eles um sinal: “Vocês saberão a quem devem prender quando eu o cumprimentar com um beijo. Então poderão levá-lo em segurança”.
45 Ntá kjui sín ntá tuénxín kóchjinehe chꞌín Judas tí chꞌín Jesús ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Maestro, Maestro ―ichro chꞌán. Na ntá kjóneko chꞌán kochíto.
45 Assim que chegaram, Judas se aproximou de Jesus. “Rabi!”, exclamou ele, e o beijou.
46 A̱ ntá tí sin kjuíji mé tsé sín tí chꞌín Jesús, sákjuíko sín chꞌán.
46 Os outros agarraram Jesus e o prenderam.
47 A̱ ntá ijnko chꞌín tjentaxín ntiha mé kuakitsje chꞌán chica espada kóchrínjin chꞌán ta̱tsjon tí chꞌín chꞌehe tí ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an xra̱.
47 Mas um dos que estavam com Jesus puxou a espada e feriu o servo do sumo sacerdote, cortando-lhe a orelha.
48 Ntá chꞌín Jesús mé ntáche chꞌán tí sín a kíxin: ―¿Nkekuènté kíxin éxí chrótse̱rá xíche̱e mé xi̱kaha kꞌuinkakoará chica espada la ko inta kíxin tso̱tse̱ráni?
48 Jesus perguntou: “Por acaso sou um revolucionário perigoso, para que venham me prender com espadas e pedaços de pau?
49 Kaín ya̱on kjuakꞌé nkaxenhen ni̱nko kjuákohará, ¿ntá nkekuènté tse̱hyaráni? Kjánchó tꞌichjánxi̱n xi̱kaha tso̱nhen kíxin tsoxiteyá tí nkehe nixja xroon itén Dios ―ichro chꞌán.
49 Por que não me prenderam no templo? Todos os dias estive ali, no meio de vocês, ensinando. Mas estas coisas estão acontecendo para que se cumpra o que dizem as Escrituras”.
50 Ntá kaín tí sín kꞌuájiko chꞌán na mé kuíto̱he sín chꞌán jehó chꞌán ntá sákjuí sín.
50 Então todos o abandonaram e fugiram.
51 A̱ ntá ijnko chꞌín ntasoá mé kja̱xin tinkáchréhe̱ chꞌán ntiha, a̱ ntá jehó ijnko kamantá tjetsáte chꞌán, ntá kja̱xin itsé sín chꞌán.
51 Um jovem que os seguia vestia apenas um lençol de linho. Quando a multidão tentou agarrá-lo,
52 Kjánchó tí ké chꞌán ó tsítsé sín ntá kjónté tjóchín chꞌán sákjuí chꞌán.
52 ele deixou para trás o lençol e escapou nu.
53 Ntá sákjuíko sín tí chꞌín Jesús tí nto̱e tí ncha̱tꞌá imá tꞌe̱to̱an. Ntaha mé tsíkójnkotsé kaín tí sín ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an la ko tí sín táda tꞌe̱to̱an ni̱nko la ko tí sín maestro tjako tí ley.
53 Levaram Jesus para a casa do sumo sacerdote, onde estavam reunidos os principais sacerdotes, os líderes do povo e os mestres da lei.
54 Ntá chꞌín Pedro la ikjín tjechréhe̱ chꞌán ntá kjuíji chꞌán tí nta̱sin nto̱e tí ncha̱tꞌá imá tꞌe̱to̱an a. Ntaha síche xrohi. A̱ ntá ntiha tjejótja̱xi̱n tí sín policía tjejóchjíxro̱he sín, ntá kja̱xin chꞌán ntahó kuíto̱he chꞌán tjechjíxro̱he chꞌán.
54 Pedro seguia Jesus de longe e entrou no pátio do sumo sacerdote. Ali, sentou-se com os guardas para se aquecer junto ao fogo.
55 Ntá tí sín tꞌe̱tue̱nhen tí sín ncha̱tꞌá la ko kaín tí sín tꞌe̱to̱an kjueyá sín chojni kíxin tsochrónka sín nkehe tí jie̱ chónta chꞌín Jesús kíxin jína chrókꞌóyán sín chꞌán. Kjánchó ninkexró kꞌuitjahya sín tsjinki̱tsa tsochrónka.
55 Lá dentro, os principais sacerdotes e todo o conselho dos líderes do povo tentavam, sem sucesso, encontrar provas contra Jesus, para que pudessem condená-lo à morte.
56 Kjánchó itsjé sín ntáchro sín kjuachꞌia ó tꞌeka sín chꞌán jie̱ kíxin jnkokónhya tí nkehe ntáchro sín.
56 Muitas testemunhas falsas deram depoimentos, mas elas se contradiziam.
57 Ntá kꞌuínkatjen iso sín ntá chaxínhya tí jie̱ kjuanchia sín. Ntá ntáchro sín kíxin:
57 Por fim, alguns homens se levantaram e apresentaram o seguinte testemunho falso:
58 ―Jeheni ó kuínhinni kíxin ntáchro chꞌán kíxin tsꞌóxíka chꞌán tí ni̱nko tsíkjichꞌénaxín chojni tja ntá iní ya̱on koá la ó tsjakꞌe chꞌán í jnko ni̱nko jehya chojni sichꞌéna―ichro sín.
58 “Nós o ouvimos dizer: ‘Destruirei este templo feito por mãos humanas e em três dias construirei outro, não feito por mãos humanas’”.
59 Kjónté xi̱kaha la jnkokónhya tí nkehe chrónka sín.
59 Mas nem assim seus depoimentos eram coerentes.
60 Ntá tí chꞌín tꞌe̱tue̱nhen tí sín ncha̱tꞌá kꞌuínkatjen chꞌán tí tjejó kaín sín ntá kjuanchankíhi chꞌán tí chꞌín Jesús kíxin: ―¿Á ninkehó tjate̱ehya jaha? ¿Á chaxín tí jie̱ tꞌeka sín tí jaha? ―ichro chꞌán.
60 Então o sumo sacerdote se levantou diante dos demais e perguntou a Jesus: “Você não vai responder a essas acusações? O que tem a dizer em sua defesa?”.
61 Ntá chꞌín Jesús tání chꞌán la ninkehó tjate̱ehya chꞌán. Ntá xíkjanchankí tí ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an ntáchro chꞌán kíxin: ―¿Á jaha tí Cristo Xje̱en Dios imá tjóá? ―ichro chꞌán.
61 Jesus, no entanto, permaneceu calado e não deu resposta alguma. Então o sumo sacerdote perguntou: “Você é o Cristo, o Filho do Deus Bendito?”.
62 Ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Chaxín janhan tíha. Ntá chrꞌéxi̱n tsꞌikonrá kíxin tí Xje̱en Dios Kꞌóna Chojni mé tsjakꞌetja̱xi̱n chꞌán tí tja chjina kjuachaxin kuènte Dios la ko itjui̱ mé tsꞌinkaji̱nxi̱n chꞌán nkaya nka̱jní ―ichro chꞌán.
62 “Eu sou”, disse Jesus. “E vocês verão o Filho do Homem sentado à direita do Deus Poderoso e vindo sobre as nuvens do céu.”
63 A̱ ntá tí ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an kótséchje chꞌán tí iké chꞌán kjua̱ko̱xi̱n chꞌán kíxin imá nínkaon chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―Tꞌichjánxi̱nhya í so chojni tsochrónka nkehe.
63 Então o sumo sacerdote rasgou as vestes e disse: “Que necessidade temos de outras testemunhas?
64 Jahará ó kuínhínrá kíxin kꞌuántaxínhi̱n chꞌán Dios. ¿Ntá nkehe tsixrorá? ―ichro chꞌán. Ntá kaín sín kjuáte̱he sín kíxin chrókꞌuen chꞌán.
64 Todos ouviram a blasfêmia. Qual é o veredicto?”. E todos o julgaram culpado e o condenaram à morte.
65 Ntá ikjé sín la kjuankíxin sín kui̱ki̱te sín chꞌán nta̱te sín. Na iso sín na kꞌuíkjehe̱ sín ikon chꞌán na ntá kjuate sín chꞌán na ko kjuanchankíhi sín chꞌán kíxin: ―Tónoha kíxin nkexro kjuatia ―ichro sín. A̱ ntá tí sín policía kuènte ni̱nko chjéhe sín nkayakon chꞌán.
65 Então alguns deles começaram a cuspir em Jesus. Vendaram seus olhos e lhe deram socos. “Profetize para nós!”, zombavam. E os guardas lhe davam tapas enquanto o levavam.
66 Ntá tí nta̱sin nonte itjen chꞌín Pedro. Ntá ikui ijnko tjan chꞌehe tjan xra̱ tí ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an.
66 Enquanto isso, Pedro estava lá embaixo, no pátio. Uma das criadas que trabalhava para o sumo sacerdote passou por ali
67 Ntá kꞌuíkon tjan kíxin tjechjíxro̱he chꞌín Pedro. Ntá komá tjan chꞌán ntá ntáchro tjan kíxin: ―Jaha la kja̱xin xrikoa tí chꞌín Jesús kjui̱xi̱n chjasin Nazaret ―ichro tjan.
67 e viu Pedro se aquecendo junto ao fogo. Olhou bem para ele e disse: “Você é um dos que estavam com Jesus de Nazaré”.
68 Ntá chꞌín Pedro kjuínchemá chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―Chonhya chꞌán la ko nonahya tí nkehe ntáchrua ―ichro chꞌán. Ntá kꞌuaxrjexín chꞌán ntiha sákjui chꞌán ntója. Ntá xrína̱hya itsje ijnko kochínto̱a.
68 Ele, porém, negou. “Não faço a menor ideia do que você está falando!”, disse, e caminhou em direção à saída. Naquele instante, o galo cantou.
69 Ntá tí tjan a mé kꞌuíkon tjan tí jehe chꞌán ntá chénka tí sín síntaxín ntaha kíxin: ―A̱ ntá tí chꞌín i mé jnkojín tí sín a ―ichro tjan.
69 Quando a criada o viu ali, começou a dizer aos outros: “Este homem com certeza é um deles!”.
70 Kjánchó kjuínchemá chꞌán ínaá. Ntá a̱ntsí chrꞌéxi̱n tí sín kꞌuéjóntaxín ntáche sín tí chꞌín Pedro kíxin: ―Chaxín kja̱xian jaha tsíkjíxian estado Galilea kíxin tjatso̱anxínni kíxin nixja jaha éxí nixja tí jehe sín ―ichro sín.
70 Mas Pedro negou novamente. Um pouco mais tarde, alguns dos que estavam por lá confrontaram Pedro, dizendo: “Você deve ser um deles, pois é galileu”.
71 Ntá chꞌín Pedro kjuankíxin chꞌán kjuínchenohe chꞌán Dios ntáchro chꞌán kíxin: ―Chonhya tí chꞌín ntáchrorá jahará ―ichro chꞌán.
71 Ele, porém, começou a praguejar e jurou: “Não conheço esse homem de quem vocês estão falando!”.
72 Ntá yóxin itsje kochínto̱a. Ntá chꞌín Pedro mé xraxinkaon chꞌán kíxin nkexrí ó chrónka chꞌín Jesús kíxin: “Na̱xa̱ tsotsjehya kochínto̱a yáya mé ó tsjixin si̱nchemána níya kíxin chonhyana.”Ntá xraxinkaon chꞌán tíha la ntá kjuankíxin chꞌán tsjánka chꞌán kíxin ntoáhya kjuíchꞌe chꞌán kjuínchemá chꞌán tí chꞌín Jesús.
72 E, no mesmo instante, o galo cantou pela segunda vez. Então Pedro se lembrou das palavras de Jesus: “Antes que o galo cante duas vezes, você me negará três vezes”. E começou a chorar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.