Marcos 11
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs NVT
1 Ntá tió kjuíji chjina sín chjasin Jerusalén chjinaxón tí chjasin Betfagé la ko chjasin Betania chokꞌèxin tí jna̱ Olivo ntá kꞌue̱tue̱nhen chꞌín Jesús iyó tí sín kꞌuájiko chꞌán,
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram às cidades de Betfagé e Betânia, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 ntáchro chꞌán kíxin: ―Sátjirá tí chjasin ntsí chokꞌèxin ntiha. Ntá ikon chjasin tsꞌikonrá kíxin ntaha tjechroé ijnko kolócho na̱xa̱ ninkexró tjitákꞌáhya va. Ntá tjasínta̱nke̱hérá va ntá tsjíkoanará va ntihi.
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
3 A̱ ntá tí jnkojín chojni tsjanchankíhará sín kíxin nkekuènté xi̱kaha chꞌerá ntá tsontáchrorá kíxin: “Tí Maestro mé tꞌichjánxi̱nhin va ntá tió tsoxéhe̱ va la tsjikaáni va”, ichrorá ―ichro chꞌán.
3 Se alguém lhes perguntar: ‘O que estão fazendo?’, digam apenas: ‘O Senhor precisa dele e o devolverá em breve’.”
4 Ntá jehe sín mé sákjuí sín kꞌuitja sín tí kolócho tjechroé va chjinaxón ntója nchia ntá kjuasinta̱nke̱he sín va.
4 Os dois discípulos foram e encontraram o jumentinho na rua, amarrado junto a uma porta.
5 Ntá iso tí chojni tjejó ntiha kjuanchankí sín kíxin: ―¿Nkekuènté xi̱kaha chꞌerá tjasínta̱nke̱hérá tí kolócho a? ―mé chro sín.
5 Enquanto o desamarravam, algumas pessoas que estavam ali perguntaram: “O que vocês estão fazendo, desamarrando esse jumentinho?”.
6 Ntá kjuáte̱exín sín éxí kꞌue̱to̱an chꞌín Jesús. Ntá kjuanjon sín kjuachaxin sátsjiko sín va.
6 Responderam conforme Jesus havia instruído, e os deixaram levar o animal.
7 Ntá tí kolócho mé kjuikohe sín chꞌín Jesús. Na ntá iké sín kjuínchekamá sín va, ntá kjuákꞌekjen chꞌín Jesús.
7 Os discípulos trouxeram o jumentinho, puseram seus mantos sobre o animal, e Jesus montou nele.
8 Ntá itsjé chojni kuakitsje sín iké sín la kjuentoá sín tinkákꞌikjínxi̱n sín ka tí nti̱a tsꞌatsínkaxín chꞌán. Ntá iso sín la mé tóchrínjin sín chaon nta itsá kayoa ntá xráka̱o sín tinkátꞌitjí sín nti̱a.
8 Muitos da multidão espalharam seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros espalharam ramos que haviam cortado nos campos.
9 A̱ ntá tí sín tsítaón nti̱a la ko tí sín chréhe̱ iton kjuankíxin sín itsje sín chéhe̱ sín ntáchro sín kíxin: ―Tsjancheheni kjuasáyé Dios. Jína tí nkexro kui̱xi̱n kjuachaxin ihni̱é Ìnchéni.
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana! Bendito é o que vem em nome do Senhor!
10 Jína tí kjua̱cha̱xién Dios itsi mé tsꞌe̱tue̱nhen tí nkexro kꞌuaxrjeníxin itꞌéni David. Ntá tsjancheheni kjuasáyé Dios tjen nkaya nka̱jní ―ichro sín.
10 Bendito é o reino que vem, o reino de nosso antepassado Davi! Hosana no mais alto céu!”.
11 Ntá kꞌuíxenhen chꞌín Jesús chjasin Jerusalén la ko kja̱xin kꞌuíxenhen chꞌán tí ni̱nko jié tsjehe chꞌán nkuíxín tí nkaxenhen. Ntá ó kóntó ntá chꞌín Jesús sákjuíko chꞌán tí teyó sín kꞌuájiko chꞌán sákjuí sín chjasin Betania.
11 Jesus entrou em Jerusalém e foi ao templo. Depois de olhar tudo ao redor atentamente, voltou a Betânia com os Doze, porque já era tarde.
12 A̱ ntá tí kóya̱on ntá kja̱nxi̱n sín chjasin Betania ntá chꞌín Jesús mé kꞌuén chꞌán kjinta.
12 Na manhã seguinte, quando saíam de Betânia, Jesus teve fome.
13 Ntá kꞌuíkon chꞌán kjín kíxin itjen ijnko nta tꞌóna to higo itsá kayoa. Ntá sákjuítsjehe chꞌán tí nta kíxin ákué tsahya to. Ntá kꞌuíkon chꞌán kíxin jehó ka itsa tí nta a kíxin jehya tí ya̱on tsꞌóna to.
13 Viu que, a certa distância, havia uma figueira cheia de folhas e foi ver se encontraria figos. No entanto, só havia folhas, pois ainda não era tempo de dar frutos.
14 Ntá nixje̱he̱ chꞌín Jesús tí nta tꞌóna to higo kꞌue̱tue̱nhen chꞌán tí nta kíxin: ―Í ninkexró sinehya tí to tsꞌóna tí jaha ínaá ―ichro chꞌán. A̱ ntá tí sín kꞌuájiko chꞌán mé kuínhin sín xi̱kaha.
14 Então Jesus disse à árvore: “Nunca mais comam de seu fruto!”. E os discípulos ouviram o que ele disse.
15 Ntá kjuíji sín chjasin Jerusalén. Ntá kꞌuíxenhen chꞌín Jesús nkaxenhen ni̱nko a. Ntá kjuankíxin chꞌán kꞌuinkíté chꞌán tí sín nchekjixín nkehe ntiha la ko tí sín tꞌe̱na nkehe ntiha. A̱ ntá kótéka chꞌán tí mesa tjinkítóxixín sín chichaon la ko tí silla tjejókjen tí sín nchekji kontóá
15 Quando voltaram a Jerusalém, Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que compravam e vendiam animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
16 la ko kjuanjonhya chꞌán kjuachaxin kíxin tsamá sín nkehe tsꞌajixenhen sín ni̱nko.
16 impediu todos de usarem o templo como mercado
17 Ntá kjua̱ko̱he̱ chꞌán sín ntáchro chꞌán kíxin: ―Ntáchro xroon itén Dios kíxin: “Tí nto̱na i mé itꞌin nchia tsonixjanaxín chojni nkuíxín nación”, a̱ ntá jahará tsíkji̱chꞌénará itjue̱é xíche̱e―ichro chꞌán.
17 e os ensinava, dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração para todas as nações’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
18 Ntá tí sín ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an la ko tí sín maestro tjako tí ley na mé kuínhin sín tíha, ntá kjueyá sín nkexrí chrókꞌóyán sín chꞌán, kjánchó chrakon sín kíxin kóxrjínhi̱n tí chojni tí nkehe kjuako chꞌán.
18 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei souberam o que Jesus tinha feito, começaram a tramar um modo de matá-lo. Contudo, tinham medo dele, pois o povo estava muito admirado com seu ensino.
19 Kjánchó ntá ó kóntó ntá kꞌuaxrjexín chꞌán tí chjasin a sákjuí chꞌán.
19 Ao entardecer, Jesus e seus discípulos saíram da cidade.
20 A̱ ntá tí nchítjen kꞌuátsínka sín tí tjen tí nta tꞌóna to higo ntá kꞌuíkon sín kíxin ó tsíxámáxin nuèe tí nta.
20 Na manhã seguinte, quando os discípulos passaram pela figueira que Jesus tinha amaldiçoado, notaram que ela estava seca desde a raiz.
21 A̱ ntá chꞌín Pedro xráxinkaon chꞌán ntáche chꞌán tí chꞌín Jesús kíxin: ―Maestro, tsjehé tí nta tꞌóna to higo kónínkakonhén jna na ó tsíxámá nta ―ichro chꞌán.
21 Pedro se lembrou do que Jesus tinha dito à árvore e exclamou: “Veja, Rabi! A figueira que o senhor amaldiçoou secou!”.
22 Ntá kjuáte̱he chꞌín Jesús ntáchro chꞌán kíxin: ―Tinkachónkirá Dios.
22 Então Jesus disse aos discípulos: “Tenham fé em Deus.
23 Chaxín ntáxrja̱n kíxin jnkojínrá chróntácherá tí jna̱ i kíxin: “Sátjíxián ntihi tjíkjia̱nkiá nta̱yaon”, a̱ ntá tí kaín a̱sánrá chrókuinkachónkirá Dios kíxin chróxiteyá tí nkehe tsontáchrorá, ntá xi̱kaha chaxín tso̱nhen.
23 Eu lhes digo a verdade: vocês poderão dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá. É preciso, no entanto, crer que acontecerá, e não ter nenhuma dúvida em seu coração.
24 Mé xi̱kaha ntáxrja̱n kíxin kaín tí nkehe tsjanchehérá Dios tí tsítekáonrá kíxin chaxín tsꞌayéhérá ntá xi̱kaha tso̱nhen tsoxiteyá.
24 Digo-lhes que, se crerem que já receberam, qualquer coisa que pedirem em oração lhes será concedido.
25 A̱ ntá tió tjejonixje̱hérá Dios ntá jnkojín nkexro na̱xa̱ ninkákonhénrá, la chrókꞌuitjáyanhanrá tíha kíxin Itꞌárá tjen nkaya nka̱jní kja̱xin chrókjuinchekꞌitjáyan chꞌán tí jie̱ chontará.
25 Quando estiverem orando, se tiverem alguma coisa contra alguém, perdoem-no, para que seu Pai no céu também perdoe seus pecados.
26 A̱ ntá tí si̱nchekꞌitjáyanhyará tí iji̱é chojni ntá Itꞌárá tjen nkaya nka̱jní la kja̱xin sinchekꞌitjáyanhya chꞌán tí jie̱ chontará.
26 Mas, se vocês se recusarem a perdoar, seu Pai no céu não perdoará seus pecados”.
27 Ntá xíkjan sín chjasin Jerusalén ínaá. Ntá xritjakꞌe chꞌán nkaxenhen ni̱nko ntá kóchjina tí sín ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an la ko tí sín tjako tí ley la ko tí sín táda tꞌe̱to̱an ni̱nko
27 Mais uma vez, voltaram a Jerusalém. Enquanto Jesus passava pelo templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo vieram até ele
28 kjuanchankíhi sín chꞌán kíxin: ―¿Nkehe tí kjuachaxin chonta jaha kíxin xi̱kaha chꞌe? ¿Nkexro tjáha tí kjuachaxin kíxin xi̱kaha kjui̱chꞌe? ―ichro sín.
28 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
29 Ntá kjuáte̱he chꞌín Jesús ntáchro chꞌán kíxin: ―Ntá kja̱xin janhan tsjánchánkíhárá ijnko nkehe, siná á chrókjuáte̱herá, ntá tso̱tjo̱nkará nkehe tí kjuachaxin chonta janhan kíxin xi̱kaha itꞌa̱.
29 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
30 ¿A̱ ntá nkexro kꞌue̱tue̱nhen chꞌín Juan kíxin tsi̱ki̱te chꞌán chojni? ¿Á Dios ní o̱ á chojni ó? A̱ ntá jie la tjáte̱herá ―ichro chꞌán.
30 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana? Respondam-me!”.
31 Ntá kjuankíxin jehó sín tjo sín kíchó sín kíxin: ―Tí tsontáchroni kíxin Dios tsíkꞌe̱tue̱nhen tí chꞌín Juan ntá tsjanchankí tí chꞌín a kíxin nkekuènté kuítekakuenhyani chꞌán.
31 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
32 ¿Á chróntáchroni kíxin chojni ó tsíkꞌe̱tue̱nhen chꞌán? ―ichro sín. Kjánchó chrako̱nhe̱n sín tí chojni chjasin kíxin kaín sín kuítekaon sín kíxin chꞌín Juan mé kꞌuénixja chꞌán itén Dios.
32 Mas será que ousamos dizer que era apenas humana?”. Tinham medo do que o povo faria, pois todos acreditavam que João era profeta.
33 Ntá ntáche sín tí chꞌín Jesús kíxin: ―Noehyani ―ichro sín. Ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―La ko kja̱xin janhan tso̱xrja̱nka̱hya nkexro kjuanjon kjuachaxin kíxin xi̱kaha tꞌa̱ ―ichro chꞌán.
33 Por fim, responderam: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.