Marcos 11
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs NTLH
1 Ntá tió kjuíji chjina sín chjasin Jerusalén chjinaxón tí chjasin Betfagé la ko chjasin Betania chokꞌèxin tí jna̱ Olivo ntá kꞌue̱tue̱nhen chꞌín Jesús iyó tí sín kꞌuájiko chꞌán,
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, foram até o monte das Oliveiras, que fica perto dos povoados de Betfagé e Betânia. Então Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 ntáchro chꞌán kíxin: ―Sátjirá tí chjasin ntsí chokꞌèxin ntiha. Ntá ikon chjasin tsꞌikonrá kíxin ntaha tjechroé ijnko kolócho na̱xa̱ ninkexró tjitákꞌáhya va. Ntá tjasínta̱nke̱hérá va ntá tsjíkoanará va ntihi.
2 com a seguinte ordem:
3 A̱ ntá tí jnkojín chojni tsjanchankíhará sín kíxin nkekuènté xi̱kaha chꞌerá ntá tsontáchrorá kíxin: “Tí Maestro mé tꞌichjánxi̱nhin va ntá tió tsoxéhe̱ va la tsjikaáni va”, ichrorá ―ichro chꞌán.
3 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele, mas o devolverá logo.
4 Ntá jehe sín mé sákjuí sín kꞌuitja sín tí kolócho tjechroé va chjinaxón ntója nchia ntá kjuasinta̱nke̱he sín va.
4 Eles foram e acharam o jumentinho na rua, amarrado perto da porta de uma casa. Quando estavam desamarrando o animal,
5 Ntá iso tí chojni tjejó ntiha kjuanchankí sín kíxin: ―¿Nkekuènté xi̱kaha chꞌerá tjasínta̱nke̱hérá tí kolócho a? ―mé chro sín.
5 algumas pessoas que estavam ali perguntaram: — O que é que vocês estão fazendo? Por que estão desamarrando o jumentinho?
6 Ntá kjuáte̱exín sín éxí kꞌue̱to̱an chꞌín Jesús. Ntá kjuanjon sín kjuachaxin sátsjiko sín va.
6 Eles responderam como Jesus havia mandado, e então aquelas pessoas deixaram que os dois discípulos levassem o animal.
7 Ntá tí kolócho mé kjuikohe sín chꞌín Jesús. Na ntá iké sín kjuínchekamá sín va, ntá kjuákꞌekjen chꞌín Jesús.
7 Eles levaram o jumentinho a Jesus e puseram as suas capas sobre o animal. Em seguida, Jesus o montou.
8 Ntá itsjé chojni kuakitsje sín iké sín la kjuentoá sín tinkákꞌikjínxi̱n sín ka tí nti̱a tsꞌatsínkaxín chꞌán. Ntá iso sín la mé tóchrínjin sín chaon nta itsá kayoa ntá xráka̱o sín tinkátꞌitjí sín nti̱a.
8 Muitas pessoas estenderam as suas capas no caminho, e outras espalharam no caminho ramos que tinham cortado nos campos.
9 A̱ ntá tí sín tsítaón nti̱a la ko tí sín chréhe̱ iton kjuankíxin sín itsje sín chéhe̱ sín ntáchro sín kíxin: ―Tsjancheheni kjuasáyé Dios. Jína tí nkexro kui̱xi̱n kjuachaxin ihni̱é Ìnchéni.
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor!
10 Jína tí kjua̱cha̱xién Dios itsi mé tsꞌe̱tue̱nhen tí nkexro kꞌuaxrjeníxin itꞌéni David. Ntá tsjancheheni kjuasáyé Dios tjen nkaya nka̱jní ―ichro sín.
10 Que Deus abençoe o Reino de Davi, o nosso pai, o Reino que está vindo! Hosana a Deus nas alturas do céu!
11 Ntá kꞌuíxenhen chꞌín Jesús chjasin Jerusalén la ko kja̱xin kꞌuíxenhen chꞌán tí ni̱nko jié tsjehe chꞌán nkuíxín tí nkaxenhen. Ntá ó kóntó ntá chꞌín Jesús sákjuíko chꞌán tí teyó sín kꞌuájiko chꞌán sákjuí sín chjasin Betania.
11 Jesus entrou em Jerusalém, foi até o Templo e olhou tudo em redor. Mas, como já era tarde, foi para o povoado de Betânia com os doze discípulos.
12 A̱ ntá tí kóya̱on ntá kja̱nxi̱n sín chjasin Betania ntá chꞌín Jesús mé kꞌuén chꞌán kjinta.
12 No dia seguinte, quando eles estavam voltando de Betânia, Jesus teve fome.
13 Ntá kꞌuíkon chꞌán kjín kíxin itjen ijnko nta tꞌóna to higo itsá kayoa. Ntá sákjuítsjehe chꞌán tí nta kíxin ákué tsahya to. Ntá kꞌuíkon chꞌán kíxin jehó ka itsa tí nta a kíxin jehya tí ya̱on tsꞌóna to.
13 Viu de longe uma figueira cheia de folhas e foi até lá para ver se havia figos. Quando chegou perto, encontrou somente folhas porque não era tempo de figos.
14 Ntá nixje̱he̱ chꞌín Jesús tí nta tꞌóna to higo kꞌue̱tue̱nhen chꞌán tí nta kíxin: ―Í ninkexró sinehya tí to tsꞌóna tí jaha ínaá ―ichro chꞌán. A̱ ntá tí sín kꞌuájiko chꞌán mé kuínhin sín xi̱kaha.
14 Então disse à figueira: E os seus discípulos ouviram isso.
15 Ntá kjuíji sín chjasin Jerusalén. Ntá kꞌuíxenhen chꞌín Jesús nkaxenhen ni̱nko a. Ntá kjuankíxin chꞌán kꞌuinkíté chꞌán tí sín nchekjixín nkehe ntiha la ko tí sín tꞌe̱na nkehe ntiha. A̱ ntá kótéka chꞌán tí mesa tjinkítóxixín sín chichaon la ko tí silla tjejókjen tí sín nchekji kontóá
15 Quando Jesus e os discípulos chegaram a Jerusalém, ele entrou no pátio do Templo e começou a expulsar todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 la ko kjuanjonhya chꞌán kjuachaxin kíxin tsamá sín nkehe tsꞌajixenhen sín ni̱nko.
16 E não deixava ninguém atravessar o pátio do Templo carregando coisas.
17 Ntá kjua̱ko̱he̱ chꞌán sín ntáchro chꞌán kíxin: ―Ntáchro xroon itén Dios kíxin: “Tí nto̱na i mé itꞌin nchia tsonixjanaxín chojni nkuíxín nación”, a̱ ntá jahará tsíkji̱chꞌénará itjue̱é xíche̱e―ichro chꞌán.
17 E ele ensinava a todos assim:
18 Ntá tí sín ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an la ko tí sín maestro tjako tí ley na mé kuínhin sín tíha, ntá kjueyá sín nkexrí chrókꞌóyán sín chꞌán, kjánchó chrakon sín kíxin kóxrjínhi̱n tí chojni tí nkehe kjuako chꞌán.
18 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ouviram isso e começaram a procurar um jeito de matar Jesus. Mas tinham medo dele porque o povo admirava os seus ensinamentos.
19 Kjánchó ntá ó kóntó ntá kꞌuaxrjexín chꞌán tí chjasin a sákjuí chꞌán.
19 De tardinha, Jesus e os discípulos saíram da cidade.
20 A̱ ntá tí nchítjen kꞌuátsínka sín tí tjen tí nta tꞌóna to higo ntá kꞌuíkon sín kíxin ó tsíxámáxin nuèe tí nta.
20 No dia seguinte, de manhã cedo, Jesus e os discípulos passaram perto da figueira e viram que ela estava seca desde a raiz.
21 A̱ ntá chꞌín Pedro xráxinkaon chꞌán ntáche chꞌán tí chꞌín Jesús kíxin: ―Maestro, tsjehé tí nta tꞌóna to higo kónínkakonhén jna na ó tsíxámá nta ―ichro chꞌán.
21 Então Pedro lembrou do que havia acontecido e disse a Jesus: — Olhe, Mestre! A figueira que o senhor amaldiçoou ficou seca.
22 Ntá kjuáte̱he chꞌín Jesús ntáchro chꞌán kíxin: ―Tinkachónkirá Dios.
22 Jesus respondeu:
23 Chaxín ntáxrja̱n kíxin jnkojínrá chróntácherá tí jna̱ i kíxin: “Sátjíxián ntihi tjíkjia̱nkiá nta̱yaon”, a̱ ntá tí kaín a̱sánrá chrókuinkachónkirá Dios kíxin chróxiteyá tí nkehe tsontáchrorá, ntá xi̱kaha chaxín tso̱nhen.
23 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: vocês poderão dizer a este monte: “Levante-se e jogue-se no mar.” Se não duvidarem no seu coração, mas crerem que vai acontecer o que disseram, então isso será feito.
24 Mé xi̱kaha ntáxrja̱n kíxin kaín tí nkehe tsjanchehérá Dios tí tsítekáonrá kíxin chaxín tsꞌayéhérá ntá xi̱kaha tso̱nhen tsoxiteyá.
24 Por isso eu afirmo a vocês: quando vocês orarem e pedirem alguma coisa, creiam que já a receberam, e assim tudo lhes será dado.
25 A̱ ntá tió tjejonixje̱hérá Dios ntá jnkojín nkexro na̱xa̱ ninkákonhénrá, la chrókꞌuitjáyanhanrá tíha kíxin Itꞌárá tjen nkaya nka̱jní kja̱xin chrókjuinchekꞌitjáyan chꞌán tí jie̱ chontará.
25 E, quando estiverem orando, perdoem os que os ofenderam, para que o Pai de vocês, que está no céu, perdoe as ofensas de vocês.
26 A̱ ntá tí si̱nchekꞌitjáyanhyará tí iji̱é chojni ntá Itꞌárá tjen nkaya nka̱jní la kja̱xin sinchekꞌitjáyanhya chꞌán tí jie̱ chontará.
26 [Se não perdoarem os outros, o Pai de vocês, que está no céu, também não perdoará as ofensas de vocês.]
27 Ntá xíkjan sín chjasin Jerusalén ínaá. Ntá xritjakꞌe chꞌán nkaxenhen ni̱nko ntá kóchjina tí sín ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an la ko tí sín tjako tí ley la ko tí sín táda tꞌe̱to̱an ni̱nko
27 Depois voltaram para Jerusalém. Quando Jesus estava andando pelo pátio do Templo, chegaram perto dele os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes dos judeus que estavam ali
28 kjuanchankíhi sín chꞌán kíxin: ―¿Nkehe tí kjuachaxin chonta jaha kíxin xi̱kaha chꞌe? ¿Nkexro tjáha tí kjuachaxin kíxin xi̱kaha kjui̱chꞌe? ―ichro sín.
28 e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu autoridade para fazer isso?
29 Ntá kjuáte̱he chꞌín Jesús ntáchro chꞌán kíxin: ―Ntá kja̱xin janhan tsjánchánkíhárá ijnko nkehe, siná á chrókjuáte̱herá, ntá tso̱tjo̱nkará nkehe tí kjuachaxin chonta janhan kíxin xi̱kaha itꞌa̱.
29 Jesus respondeu:
30 ¿A̱ ntá nkexro kꞌue̱tue̱nhen chꞌín Juan kíxin tsi̱ki̱te chꞌán chojni? ¿Á Dios ní o̱ á chojni ó? A̱ ntá jie la tjáte̱herá ―ichro chꞌán.
30 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
31 Ntá kjuankíxin jehó sín tjo sín kíchó sín kíxin: ―Tí tsontáchroni kíxin Dios tsíkꞌe̱tue̱nhen tí chꞌín Juan ntá tsjanchankí tí chꞌín a kíxin nkekuènté kuítekakuenhyani chꞌán.
31 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
32 ¿Á chróntáchroni kíxin chojni ó tsíkꞌe̱tue̱nhen chꞌán? ―ichro sín. Kjánchó chrako̱nhe̱n sín tí chojni chjasin kíxin kaín sín kuítekaon sín kíxin chꞌín Juan mé kꞌuénixja chꞌán itén Dios.
32 Mas, se dissermos que foram pessoas, ai de nós! Eles estavam com medo do povo, pois todos achavam que, de fato, João era
33 Ntá ntáche sín tí chꞌín Jesús kíxin: ―Noehyani ―ichro sín. Ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―La ko kja̱xin janhan tso̱xrja̱nka̱hya nkexro kjuanjon kjuachaxin kíxin xi̱kaha tꞌa̱ ―ichro chꞌán.
33 Por isso responderam: — Não sabemos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.