Lucas 9
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs VC
1 Ntá chꞌín Jesús kꞌue̱to̱an kíxin tso̱chjina tí teyó sín kꞌuájiko chꞌán. Ntá chjéhe chꞌán sín kjuachaxin tsakitsje sín kaín tí ncha̱kuen tí jínahya chónta chojni la ko sinchekito̱he sín chojni jína.
1 Reunindo Jesus os doze apóstolos, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios, e para curar enfermidades.
2 Ntá kꞌue̱to̱an chꞌán kíxin sátsjikjako sín nkexrí tí kjuachaxin tꞌe̱to̱an Dios la ko sinchekito̱he sín chojni jína.
2 Enviou-os a pregar o Reino de Deus e a curar os enfermos.
3 La ko kꞌue̱to̱an chꞌán kíxin: ―Ninkehó nkehe sátsjikohyará nti̱a sátsjirá, ni tí nta tjíxinrá la náhí, ni bolsa la náhí, ni nio̱tja̱, ni chichaon, la ko tsjíkoará jehó tí ka tjejóyará ó.
3 Disse-lhes: Não leveis coisa alguma para o caminho, nem bordão, nem mochila, nem pão, nem dinheiro, nem tenhais duas túnicas.
4 A̱ ntá tí tsjasánrá ijnko nchia tsjanjon sín kjuachaxin la ntahó tsito̱hará la tsjixixín tí xra̱ ntá sátsjíxinrá ntiha.
4 Em qualquer casa em que entrardes, ficai ali até que deixeis aquela localidade.
5 A̱ ntá tí tsjasánrá ijnko chjasin la ntá tsjanjonhya sín kjuachaxin tsjàkorá ntá tꞌaxrjéxinrá tí chjasén sín ntiha tsotsénkará tí nche chónta to̱tárá tsjáko̱xi̱nrá xi̱kaha kíxin Dios sinchekjasóte tí jehe sín ―ichro chꞌán.
5 Onde ninguém vos receber, deixai aquela cidade e em testemunho contra eles sacudi a poeira dos vossos pés.
6 Ntá sákjuí sín kaín tí chjasin ntsíntsí sákjuíchronka sín tí tan jína tsaáxin chojni la ko kjuínchekito̱he sín chojni jína kaín chjasin.
6 Partiram, pois, e percorriam as aldeias, pregando o Evangelho e fazendo curas por toda parte.
7 A̱ ntá tí chꞌín Herodes tꞌe̱to̱an kuínhin chꞌán kaín tí xra̱ tjechꞌe chꞌín Jesús la tóxakonhen chꞌán kíxin iso sín ntáchro sín kíxin chꞌín Juan Bautista la ó tsíxechón chꞌán, ichro sín.
7 O tetrarca Herodes ouviu falar de tudo o que Jesus fazia e ficou perplexo. Uns diziam: É João que ressurgiu dos mortos; outros: É Elias que apareceu;
8 A̱ ntá iso sín ntáchro sín kíxin chꞌín Elías tsíxechón chꞌán mé tí nkexro kꞌuéchronka itén Dios ósé. A̱ ntá í so sín la ntáchro sín kíxin jnkojín tí sín kꞌuéchronka itén Dios ósé la mé ó tsíxechón, ichro sín.
8 e ainda outros: É um dos antigos profetas que ressuscitou.
9 Kjánchó ntáchro chꞌín Herodes kíxin: ―Janhan mé kuéto̱an kóchrínjin sín kja chꞌín Juan. ¿Á chrókóchaxín jehe chꞌán kíxin nchónhya kjuaxroan kui̱nha̱n tí tjechꞌe chꞌán? ―ichro chꞌán. A̱ ntá kja̱xin jehe chꞌán tóxakonhen chꞌán sáchrókjuitsjehe chꞌán tí chꞌín Jesús.
9 Mas Herodes dizia: Eu degolei João. Quem é, pois, este, de quem ouço tais coisas? E procurava ocasião de vê-lo.
10 A̱ ntá tió kjan tí sín kꞌuájiko chꞌín Jesús ntá chénka sín tí jehe chꞌán kaín tí xra̱ kjuíchꞌe sín. Ntá kꞌuaxrjentako sín chꞌán tí kohya ninkexró chjinaxón chjasin Betsaida.
10 Os apóstolos, ao voltarem, contaram a Jesus tudo o que haviam feito. Tomando-os ele consigo à parte, dirigiu-se a um lugar deserto para o lado de Betsaida.
11 Ntá tió kꞌuíxikónohe chojni kíxin ntaha tjen chꞌín Jesús ntá sákjuíchréhe̱ sín chꞌán. A̱ ntá kjuanjon chꞌán kjuachaxin tsꞌejó sín. Ntá kjuankíxin chrónka chꞌán nkexrí tjen tí kjuachaxin tꞌe̱to̱an Dios la ko kjuínchekito̱he chꞌán chojni jína.
11 Logo que a multidão o soube, o foi seguindo; Jesus recebeu-os e falava-lhes do Reino de Deus. Restabelecia também a saúde dos doentes.
12 A̱ ntá ó ntá kóntó ntá tí teyó sín kꞌuájiko chꞌín Jesús kóchjinehe sín chꞌán ntáchro sín kíxin: ―Nixje̱hé tí chojni kíxin sátsji sín tí chjasin ntsí la ko tí ichrén nchia chjinaxón sátsjikꞌo̱kꞌéhe sín la ko sátsjikjeyá sín nkehe sine sín kíxin jaha la ó noha kíxin nte̱je̱ tjejóni la kohya nkehe tsochjéheni sín ―ichro sín.
12 Ora, o dia começava a declinar e os Doze foram dizer-lhe: Despede as turbas, para que vão pelas aldeias e sítios da vizinhança e procurem alimento e hospedagem, porque aqui estamos num lugar deserto.
13 Kjánchó chꞌín Jesús ntáche chꞌán sín kíxin: ―Chje̱hérá sín nkehe sine sín ―ichro chꞌán. Ntá kjuáte̱he sín ntáchro sín kíxin: ―Chóntahyani itsjé nkehe; jehó inꞌó nio̱tja̱ la ko yaá koche chóntani. ¿Á tjinkávan sátsjikꞌe̱nani nkehe sine kaín tí chojni siín? ―ichro sín.
13 Jesus replicou-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Retrucaram eles: Não temos mais do que cinco pães e dois peixes, a menos que nós mesmos vamos e compremos mantimentos para todo este povo.
14 Kíxin siín chjina inꞌó mil chojni ntoa. A̱ ntá chꞌín Jesús ntáche chꞌán tí sín xriko chꞌán kíxin: ―Ntácherá sín tso̱jnkojié sín tsꞌixitja̱xi̱n sín jnkojnko cincuenta sín ―ichro chꞌán.
14 {Pois eram quase cinco mil homens.} Jesus disse aos discípulos: Mandai-os sentar, divididos em grupos de cinqüenta.
15 A̱ ntá xi̱kaha kjuíchꞌe sín kꞌue̱to̱an sín, a̱ ntá kꞌuíxitja̱xi̱n sín kaín sín.
15 Assim o fizeram e todos se assentaram.
16 A̱ ntá chꞌín Jesús kuákja chꞌán tí nꞌó nio̱tja̱ la ko tí yaá koche. Ntá konta chꞌán nka̱jní kjuanchehe chꞌán kjuasáyé Dios kíxin kjuanjon tí nkehe sine sín. Ntá kóchrítꞌo̱ chꞌán tí nio̱tja̱ la ko tí koche la chjéhe chꞌán tí sín xriko chꞌán. A̱ ntá jehe sín kꞌóxika̱ye̱he sín chjéhe sín kaín tí chojni siín.
16 Então Jesus tomou os cinco pães e os dois peixes, levantou os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e deu-os a seus discípulos, para que os servissem ao povo.
17 A̱ ntá kaín sín kjóne sín la kókje̱he sín. A̱ ntá chrꞌéxi̱n kjuenájín sín kaín tí nkehe síxehe̱ mé teyó ntaxra kjuínchekaón sín.
17 E todos comeram e ficaram fartos. Do que sobrou recolheram ainda doze cestos de pedaços.
18 Ntá ijnko ya̱on chꞌín Jesús kꞌuaxrjenta chꞌán tjenixje̱he̱ chꞌán Dios. Ntá tjejóko chꞌán tí sín xriko chꞌán ntá kjuanchankíhi chꞌán tí jehe sín kíxin: ―¿Nkehe ichro tí chojni kíxin nkexro tí janhan? ―ichro chꞌán.
18 Num dia em que ele estava a orar a sós com os discípulos, perguntou-lhes: Quem dizem que eu sou?
19 A̱ ntá jehe sín kjuáte̱he sín ntáchro sín kíxin: ―Iso sín ntáchro sín kíxin jaha tí Juan Bautista. A̱ ntá í so sín ntáchro sín kíxin jaha la tí chꞌín Elías. A̱ ntá í so sín ntáchro sín kíxin jaha ijnko nkexro kꞌuéchrónka itén Dios ósé mé ó tsíxechón ―ichro sín.
19 Responderam-lhe: Uns dizem que és João Batista; outros, Elias; outros pensam que ressuscitou algum dos antigos profetas.
20 A̱ ntá kjuanchankíhi chꞌin Jesús tí jehe sín kíxin: ―A̱ ntá jahará, ¿nkechrorá, nkexro tí janhan? ―ichro chꞌán. Ntá ntáchro chꞌín Pedro kíxin: ―Jaha tí Cristo ichrꞌán Dios ―ichro chꞌán.
20 Perguntou-lhes, então: E vós, quem dizeis que eu sou? Pedro respondeu: O Cristo de Deus.
21 Ntá chꞌín Jesús kꞌue̱tue̱nhen chꞌán sín kíxin ninkexró tsochenkahya sín kíxin nkexro tí jehe chꞌán.
21 Ordenou-lhes energicamente que não o dissessem a ninguém.
22 Ntá chénka chꞌán sín kíxin: ―Tí Xje̱en Dios Kꞌóna Chojni tꞌichjánxi̱n tsjasóte nchónhya nkehe tso̱nhen la ko tsitekakuenhya tí sín tꞌe̱to̱an kuènte ni̱nko la ko tí sín tꞌe̱to̱an kuènte tí sín ncha̱tꞌá la ko tí sín maestro tjako tí ley. Tsꞌóyán sín tí jehe chꞌán, kjánchó tí níxin ya̱on na ó tsoxechón chꞌán ínaá ―ichro chꞌán.
22 Ele acrescentou: É necessário que o Filho do Homem padeça muitas coisas, seja rejeitado pelos anciãos, pelos príncipes dos sacerdotes e pelos escribas. É necessário que seja levado à morte e que ressuscite ao terceiro dia.
23 Ntá chrꞌéxi̱n chénka chꞌán kaín sín kíxin: ―Tí chaxín tsochréhérá tí janhan na tꞌichjánxi̱n tsi̱to̱hérá kaín tí nkehe tjaké a̱sánrá, ntá tsamárá tí ntacruz kuèntárá jnkojnko ya̱on, a̱ ntá tsochréhérá tí janhan.
23 Em seguida, dirigiu-se a todos: Se alguém quer vir após mim, renegue-se a si mesmo, tome cada dia a sua cruz e siga-me.
24 Tí nkexro tjinkaon jehó sinchekaá a̱sén mé tsꞌitjáyan. A̱ ntá tí nkexro sinchekꞌitjáyanxín a̱sén kíxin tinkáchónki tí janhan la tsaá.
24 Porque, quem quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem sacrificar a sua vida por amor de mim, salvá-la-á.
25 ¿A̱ ntá nkehe tso̱nhen tí chrókjuacha ijnko chojni chróchónta kaín nkehe siín chjasintajni a̱ ntá kjuachón chrókjuinchekꞌitjáyan chꞌán?
25 Pois que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro, se vem a perder-se a si mesmo e se causa a sua própria ruína?
26 A̱ ntá jnkojín chojni chrókósuèhe̱ kíxin tinkáchónki tí janhan la ko tí nkehe tjàkua, a̱ ntá kja̱xin tí Xje̱en Dios Kꞌóna Chojni mé tso̱suèhe̱ chróntáchro chꞌán kíxin chóxin chꞌán tí jehe sín tió tsi chꞌán éxí ijnko rey tsi̱ka̱o chꞌán tí kjuachaxin kuènte Itꞌé chꞌán la ko tí sín ángel jína.
26 Se alguém se envergonhar de mim e das minhas palavras, também o Filho do Homem se envergonhará dele, quando vier na sua glória, na glória de seu Pai e dos santos anjos.
27 Tíhi mé ntoá xrja̱nka kíxin iso chojni tjejó ntihi tjejótinhin sín na̱xa̱ tsꞌenhya sín tsꞌikon sín kíxin Dios tsꞌe̱to̱an tí kjuachaxin kuènte chꞌán.
27 Em verdade vos digo: dos que aqui se acham, alguns há que não morrerão, até que vejam o Reino de Deus.
28 A̱ ntá kꞌuátsínka ijní ya̱on tí tsíchronka chꞌán tíhi ntá sákjui̱ko chꞌán chꞌín Pedro la ko chꞌín Juan la ko chꞌín Jacobo la chrìin sín ijnko jna̱ kíxin tsonixje̱he̱ chꞌán Dios.
28 Passados uns oitos dias, Jesus tomou consigo Pedro, Tiago e João, e subiu ao monte para orar.
29 Ntá chꞌín Jesús tjenixje̱he̱ chꞌán Dios ntá kꞌuíxitóxi̱n nkexrí tsjehe chꞌán la ko tí iké chꞌán la tjóá la ko tjáki̱ni tsjehe.
29 Enquanto orava, transformou-se o seu rosto e as suas vestes tornaram-se resplandecentes de brancura.
30 Ntá xrína̱hya kꞌuíkon sín yaá chojni tjejótjo sín tí jehe chꞌán na mé jehe sín la tí chꞌín Moisés la ko tí chꞌín Elías.
30 E eis que falavam com ele dois personagens: eram Moisés e Elias,
31 Imá tꞌinkáséyan jnkontatjen tí tjejó sín tjejótjo sín tí chꞌín Jesús kíxin nkexrí itsꞌen chꞌán la ko nkexrí tsjasótexín chꞌán tí chjasin Jerusalén.
31 que apareceram envoltos em glória, e falavam da morte dele, que se havia de cumprir em Jerusalém.
32 A̱ ntá chꞌín Pedro la ko tí sín tjejóko chꞌán la imá kuihi sín kotáchrin; kjónté la kꞌuéjótsjehe sín kꞌuikon sín tí kjuachaxin kuènte chꞌín Jesús la ko kꞌuíkon sín tí yóí chojni ntoa tjejóko sín chꞌán.
32 Entretanto, Pedro e seus companheiros tinham-se deixado vencer pelo sono; ao despertarem, viram a glória de Jesus e os dois personagens em sua companhia.
33 A̱ ntá tió sátsji tí yóí sín tjejóko chꞌín Jesús ntá chꞌín Pedro ntáche chꞌán tí chꞌín Jesús kíxin: ―Maestro, jína kíxin tjejóni ntihi. Chrókjuichꞌénani iní nchia la mé ijnko kuèntá la ijnko kuènte chꞌín Moisés la ko ijnko kuènte chꞌín Elías ―ichro chꞌán. Kjánchó chꞌín Pedro í noehya chꞌán nkehe chróntáchro chꞌán kíxin chrakon chꞌán.
33 Quando estes se apartaram de Jesus, Pedro disse: Mestre, é bom estarmos aqui. Podemos levantar três tendas: uma para ti, outra para Moisés e outra para Elias!... Ele não sabia o que dizia.
34 A̱ ntá na̱xa̱ tjenixja chꞌán ikui ijnko tjui̱ kjuákꞌetja tí jna̱ tjejó sín. Ntá chrakon sín tjejó sín chrínkí tí tjui̱.
34 Enquanto ainda assim falava, veio uma nuvem e encobriu-os com a sua sombra; e os discípulos, vendo-os desaparecer na nuvem, tiveram um grande pavor.
35 Ntá xrína̱hya kuínhin sín chríkjan tí tjui̱ itén nkexro ntáchro kíxin: ―Tíhi mé Xja̱nna, imá tjua̱ha̱ chꞌán. Tinhínrá tí nkehe tsochronka chꞌán la ko tí nkehe tjako chꞌán.
35 Então da nuvem saiu uma voz: Este é o meu Filho muito amado; ouvi-o!
36 A̱ ntá tió kjuixin kuínhin sín tí tan nixja ntá kꞌuíkon sín kíxin jeho chꞌín Jesús tjen. A̱ ntá tí jehe sín la tání sín kíxin xi̱kaha kꞌuíkon sín tí ya̱on a la ninkexró chenkahya sín tí nkehe kꞌuíkon sín.
36 E, enquanto ainda ressoava esta voz, achou-se Jesus sozinho. Os discípulos calaram-se e a ninguém disseram naqueles dias coisa alguma do que tinham visto.
37 A̱ ntá tí ya̱on chrꞌéxi̱n kꞌuínkaji̱nxi̱n sín jna̱ la ntá nchónhya chojni sákjuixinhin sín nti̱a chꞌín Jesús.
37 No dia seguinte, descendo eles do monte, veio ao encontro de Jesus uma grande multidão.
38 A̱ ntá ijnko chojni tjenkákjan chꞌán tí chojni kjuíji ntá itsen nixja chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―Maestro, chronóa̱hani kíxin chrótsjehé tí xje̱enni kíxin jnkoko̱axón ó chóntani a̱ ntá níhi xjan.
38 Eis que um homem exclamou do meio da multidão: Mestre, rogo-te que olhes para meu filho, pois é o único que tenho.
39 Chónta xjan ncha̱kuen tí jínahya la ntá nchekꞌíyato xjan la ko nchekꞌaniáte xjan nchexrànka̱ xjan kíxin tjotéhe xjan la ko nta̱lóxrjo sítji̱xi̱n irꞌva xjan la ko ncheníhi xjan, na mé chrohya tsjìinhin xjan.
39 Um espírito se apodera dele e subitamente dá gritos, lança-o por terra, agita-o com violência, fá-lo espumar e só o larga depois de o deixar todo ofegante.
40 A̱ ntá chronóe̱he̱ni tí sín xríkoa chrókuakitsje sín tí ncha̱kuen tí jínahya, kjánchó kjuachahya sín ―ichro chꞌán.
40 Pedi a teus discípulos que o expelissem, mas não o puderam fazer.
41 Ntá kjuáte̱he chꞌín Jesús ntáchro chꞌán kíxin: ―Jahará chaxínhya chojni tinkáchónki tí janhan. Jehya jína tjenka̱yáxinrá. ¿Xá hasta nkesá tjinkáonrá tsꞌejóni tsjákohará kixin nunca tꞌitjáhyará? Xrákoa tí xjan ntihi ―ichro chꞌán.
41 Respondeu Jesus: Ó geração incrédula e perversa, até quando estarei convosco e vos aturarei? Traze cá teu filho.
42 A̱ ntá kóchjina tí chánjan. A̱ ntá tí ncha̱kuen tí jínahya kjuáka xjan nonte la ko kjuínchekꞌaniáte xjan ínaá. Kjánchó chꞌín Jesús jie̱he kꞌue̱tue̱nhen tí ncha̱kuen tí jínahya kíxin tsꞌaxrjexín xjan. Ntá kꞌuaxrje tí ncha̱kuen tí jínahya ntá kuíto̱he xjan jína. A̱ ntá chꞌín Jesús kjuínchekꞌáyéhe̱ tí itꞌé xjan.
42 E quando ele ia chegando, o demônio lançou-o por terra e agitou-o violentamente. Mas Jesus intimou o espírito imundo, curou o menino e o restituiu a seu pai.
43 A̱ ntá kaín sín chrakon sín kíxin kꞌuíkon sín tí kjuachaxin jié kuènte Dios. Chꞌín Jesús chrónka chꞌán ínaá kíxin itsꞌen chꞌán (Mt. 17.22-23; Mr. 9.30-32) Na̱xa̱ chrakon sín kaín sín kíxin tí kjuaxroan kjuíchꞌe chꞌín Jesús la ntá ntáche chꞌán tí sín xriko chꞌán kíxin:
43 Todos ficaram pasmados ante a grandeza de Deus. Como todos se admirassem de tudo o que Jesus fazia, disse ele a seus discípulos:
44 ―Tinhínrá jína tíhi la ko tꞌitjáyanhyará. Tsotsé sín tí Xje̱en Dios Kꞌóna Chojni la ko tsjikaán sín chꞌán tí tjejó tí sín tꞌe̱to̱an ―ichro chꞌán.
44 Gravai nos vossos corações estas palavras: O Filho do Homem há de ser entregue às mãos dos homens!
45 Kjánchó jehe sín kienxínhya sín tí nkehe ntáchro chꞌán kíxin na̱xa̱ kjuanjonhya Dios kjuachaxin kíxin chrókuienxín sín, ntá chrakon sín na kjuanchankíehya sín chꞌán kíxin nkexrí tꞌaxrjexín tí nkehe ntáchro chꞌán.
45 Eles, porém, não entendiam esta palavra e era-lhes obscura, de modo que não alcançaram o seu sentido; e tinham medo de lhe perguntar a este respeito.
46 A̱ ntá tí sín kꞌuájiko chꞌín Jesús kjuankíxin sín itjo sín kíchó sín kíxin nkexro tí jehe sín a̱ntsí má tjetoan tsꞌe̱to̱an.
46 Veio-lhes então o pensamento de qual deles seria o maior.
47 Kjánchó chꞌín Jesús kónohe chꞌán nkehe tjenka̱yáxin a̱sén sín. Ntá kuákja chꞌán ijnko chánjan ntá kjuakꞌe chꞌán tí tjen chꞌán
47 Penetrando Jesus nos pensamentos de seus corações, tomou um menino, colocou-o junto de si e disse-lhes:
48 ntá ntáche chꞌán sín kíxin: ―Tí jnkojín nkexro chrókꞌuáyéhe̱ tí xjan i kíxin tinkáchónki sín tí janhan mé xi̱kaha chrókꞌuáyéhe̱ sín tí janhan. A̱ ntá jnkojín nkexro chrókꞌuáyéhe̱ tí janhan mé xi̱kaha chrókꞌuáyéhe̱ tí nkexro chrꞌánna kꞌuinka. A̱ ntá tí jnkojín nkexro a̱ntsí chrókjuinchehnkehya la mé a̱ntsí chrókꞌuáyéhe̱ kjuachaxin chrókꞌue̱to̱an.
48 Todo o que recebe este menino em meu nome, a mim é que recebe; e quem recebe a mim, recebe aquele que me enviou; pois quem dentre vós for o menor, esse será grande.
49 Ntá ntáchro chꞌín Juan kíxin: ―Maestro, kꞌuíkonni ijnko nkexro kjuachaxin ihni̱á kuakitsjexín chꞌán ncha̱kuen tí jínahya chónta chojni. A̱ ntá chénkani chꞌán kíxin xi̱kahya chrókjuichꞌe chꞌán kíxin xrikohyani chꞌán.
49 João tomou a palavra e disse: Mestre, vimos um homem que expelia demônios em teu nome, e nós lho proibimos, porque não é dos nossos.
50 Kjánchó chꞌín Jesús ntáchro chꞌán kíxin: ―Xi̱kahya chróntáche chꞌán kíxin tí nkexro nínkakuenhya tí jeheni la kjá tóxrjínhi̱n tí xra̱ chꞌeni ―ichro chꞌán.
50 Mas Jesus lhe disse: Não lho proibais; porque, o que não é contra vós, é a vosso favor.
51 A̱ ntá ó kóchjina tí ya̱on sátsji̱ chꞌín Jesús nkaya nka̱jní, na ntá táhó kjuenka̱yáxin chꞌán sátsji̱ chꞌán chjasin Jerusalén.
51 Aproximando-se o tempo em que Jesus devia ser arrebatado deste mundo, ele resolveu dirigir-se a Jerusalém.
52 Ichrꞌán chꞌán chojni kuitónxin nti̱a a̱ ntá jehe sín sákjui̱ sín ijnko chjasin ntsí estado Samaria sákjuikjeyá sín nchia tsꞌo̱kꞌèxin sín.
52 Enviou diante de si mensageiros que, tendo partido, entraram em uma povoação dos samaritanos para lhe arranjar pousada.
53 Kjánchó tí sín samaritano kjuanjonhya sín kjuachaxin chrókꞌuejó sín kíxin kꞌuíkon sín kíxin ó xra̱ ó sátsji̱ chꞌán chjasin Jerusalén.
53 Mas não o receberam, por ele dar mostras de que ia para Jerusalém.
54 A̱ ntá tió kꞌuíkon tí sín kꞌuájiko chꞌán la mé chꞌín Jacobo la ko chꞌín Juan la ntáchro sín kíxin: ―Ìnchéni, ¿á tjinkávan kíxin chrókjuanchiani xrohi chrókꞌuinkaji̱nxi̱n nkaya nka̱jní chrókjuinchekꞌitjáyan tí jehe sín éxí kjuanchia tí chꞌín Elías?―ichro sín.
54 Vendo isto, Tiago e João disseram: Senhor, queres que mandemos que desça fogo do céu e os consuma?
55 Ntá chꞌín Jesús kuinkátjíá chꞌán komá chꞌán tí jehe sín ntá kjuentuéhe chꞌán sín ntáchro chꞌán kíxin: ―Jahará la kjá noahyará nkexro ncha̱kuen chontará.
55 Jesus voltou-se e repreendeu-os severamente. {Não sabeis de que espírito sois animados.
56 Kíxin tí Xje̱en Dios Kꞌóna Chojni kuihya chꞌán kíxin chrókjuinchekꞌitjáyan chꞌán chojni. Náhí. Xra̱ ó ikui chꞌán sinchekaá chꞌán chojni ―ichro chꞌán. Ntá sákjui̱ sín í jnko chjasin ntsí.
56 O Filho do Homem não veio para perder as vidas dos homens, mas para salvá-las.} Foram então para outra povoação.
57 A̱ ntá jehe sín sákjui̱ sín nti̱a ínaá. Ntá xeta sín ijnko nkexro ntáche chꞌán tí chꞌín Jesús kíxin: ―Ìnchéni, tjinkaonni chróchréhe̱ni tí jaha nketí tjinkávan sátsjia ―ichro chꞌán.
57 Enquanto caminhavam, um homem lhe disse: Senhor, seguir-te-ei para onde quer que vás.
58 Ntá chꞌín Jesús kjuáte̱he chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―Tí koxróntá chónta va itjue̱é va la ko tí koxroxe chónta va ka̱ké va. A̱ ntá tí Xje̱en Dios Kꞌóna Chojni chóntahya nketí tsꞌo̱kꞌèxin chꞌán ―ichro chꞌán.
58 Jesus replicou-lhe: As raposas têm covas e as aves do céu, ninhos, mas o Filho do Homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 A̱ ntá ntáche chꞌán í jnko nkexro: ―Chréhé tí janhan ―ichro chꞌán. Kjánchó kjuáte̱he chꞌán kíxin: ―Ìnchéni, ti̱to̱héni senó sátsjikja̱váni itꞌéni ―ichro chꞌán.
59 A outro disse: Segue-me. Mas ele pediu: Senhor, permite-me ir primeiro enterrar meu pai.
60 Ntá kjuáte̱he chꞌín Jesús ntáchro chꞌán kíxin: ―Ti̱to̱hé kíxin tí chojni tsíkꞌen la jnkokón sín tsíkꞌen tsja̱vá kíchó sín. A̱ ntá jaha la sátsjikjàkua nkexrí tjen tí kjuachaxin tꞌe̱to̱an Dios ―ichro chꞌán.
60 Mas Jesus disse-lhe: Deixa que os mortos enterrem seus mortos; tu, porém, vai e anuncia o Reino de Deus.
61 Ntá ntáchro í jnko nkexro kíxin: ―Ìnchéni, tjinkaonni tsochréhe̱ni tí jaha. Jehí ti̱to̱hé tsjinixje̱he̱ni tí sín siín nto̱eni ―ichro chꞌán.
61 Um outro ainda lhe falou: Senhor, seguir-te-ei, mas permite primeiro que me despeça dos que estão em casa.
62 Kjánchó ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Tí nkexro kjuankíxin tsotsé chꞌán arado ntá chrókjan chrókotónhen nóton mé xi̱kaha xitjahya sichꞌehe chꞌán Dios xra̱.
62 Mas Jesus disse-lhe: Aquele que põe a mão no arado e olha para trás, não é apto para o Reino de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.