Lucas 9

San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ntá chꞌín Jesús kꞌue̱to̱an kíxin tso̱chjina tí teyó sín kꞌuájiko chꞌán. Ntá chjéhe chꞌán sín kjuachaxin tsakitsje sín kaín tí ncha̱kuen tí jínahya chónta chojni la ko sinchekito̱he sín chojni jína.
1 Jesus reuniu os Doze e lhes deu poder e autoridade para expulsar todos os demônios e curar enfermidades.
2 Ntá kꞌue̱to̱an chꞌán kíxin sátsjikjako sín nkexrí tí kjuachaxin tꞌe̱to̱an Dios la ko sinchekito̱he sín chojni jína.
2 Depois, enviou-os para anunciar o reino de Deus e curar os enfermos.
3 La ko kꞌue̱to̱an chꞌán kíxin: ―Ninkehó nkehe sátsjikohyará nti̱a sátsjirá, ni tí nta tjíxinrá la náhí, ni bolsa la náhí, ni nio̱tja̱, ni chichaon, la ko tsjíkoará jehó tí ka tjejóyará ó.
3 Ele os instruiu, dizendo: “Não levem coisa alguma em sua jornada. Não levem cajado, nem bolsa de viagem, nem comida, nem dinheiro, nem mesmo uma muda de roupa extra.
4 A̱ ntá tí tsjasánrá ijnko nchia tsjanjon sín kjuachaxin la ntahó tsito̱hará la tsjixixín tí xra̱ ntá sátsjíxinrá ntiha.
4 Aonde quer que forem, hospedem-se na mesma casa até partirem da cidade.
5 A̱ ntá tí tsjasánrá ijnko chjasin la ntá tsjanjonhya sín kjuachaxin tsjàkorá ntá tꞌaxrjéxinrá tí chjasén sín ntiha tsotsénkará tí nche chónta to̱tárá tsjáko̱xi̱nrá xi̱kaha kíxin Dios sinchekjasóte tí jehe sín ―ichro chꞌán.
5 E, se uma cidade se recusar a recebê-los, sacudam a poeira dos pés ao saírem, em sinal de reprovação”.
6 Ntá sákjuí sín kaín tí chjasin ntsíntsí sákjuíchronka sín tí tan jína tsaáxin chojni la ko kjuínchekito̱he sín chojni jína kaín chjasin.
6 Então começaram a percorrer os povoados, anunciando as boas-novas e curando os enfermos.
7 A̱ ntá tí chꞌín Herodes tꞌe̱to̱an kuínhin chꞌán kaín tí xra̱ tjechꞌe chꞌín Jesús la tóxakonhen chꞌán kíxin iso sín ntáchro sín kíxin chꞌín Juan Bautista la ó tsíxechón chꞌán, ichro sín.
7 Quando Herodes Antipas ouviu falar de tudo que Jesus fazia, ficou perplexo, pois alguns diziam que João Batista havia ressuscitado dos mortos.
8 A̱ ntá iso sín ntáchro sín kíxin chꞌín Elías tsíxechón chꞌán mé tí nkexro kꞌuéchronka itén Dios ósé. A̱ ntá í so sín la ntáchro sín kíxin jnkojín tí sín kꞌuéchronka itén Dios ósé la mé ó tsíxechón, ichro sín.
8 Outros acreditavam que Jesus era Elias, ou um dos antigos profetas que tinha voltado à vida.
9 Kjánchó ntáchro chꞌín Herodes kíxin: ―Janhan mé kuéto̱an kóchrínjin sín kja chꞌín Juan. ¿Á chrókóchaxín jehe chꞌán kíxin nchónhya kjuaxroan kui̱nha̱n tí tjechꞌe chꞌán? ―ichro chꞌán. A̱ ntá kja̱xin jehe chꞌán tóxakonhen chꞌán sáchrókjuitsjehe chꞌán tí chꞌín Jesús.
9 “Eu decapitei João”, dizia Herodes. “Então quem é o homem sobre quem ouço essas histórias?” E procurava ver Jesus.
10 A̱ ntá tió kjan tí sín kꞌuájiko chꞌín Jesús ntá chénka sín tí jehe chꞌán kaín tí xra̱ kjuíchꞌe sín. Ntá kꞌuaxrjentako sín chꞌán tí kohya ninkexró chjinaxón chjasin Betsaida.
10 Quando os apóstolos voltaram, contaram a Jesus tudo que tinham feito. Em seguida, Jesus se retirou para a cidade de Betsaida, a fim de estar a sós com eles.
11 Ntá tió kꞌuíxikónohe chojni kíxin ntaha tjen chꞌín Jesús ntá sákjuíchréhe̱ sín chꞌán. A̱ ntá kjuanjon chꞌán kjuachaxin tsꞌejó sín. Ntá kjuankíxin chrónka chꞌán nkexrí tjen tí kjuachaxin tꞌe̱to̱an Dios la ko kjuínchekito̱he chꞌán chojni jína.
11 As multidões descobriram seu paradeiro e o seguiram. Ele as recebeu, ensinou-lhes a respeito do reino de Deus e curou os que estavam enfermos.
12 A̱ ntá ó ntá kóntó ntá tí teyó sín kꞌuájiko chꞌín Jesús kóchjinehe sín chꞌán ntáchro sín kíxin: ―Nixje̱hé tí chojni kíxin sátsji sín tí chjasin ntsí la ko tí ichrén nchia chjinaxón sátsjikꞌo̱kꞌéhe sín la ko sátsjikjeyá sín nkehe sine sín kíxin jaha la ó noha kíxin nte̱je̱ tjejóni la kohya nkehe tsochjéheni sín ―ichro sín.
12 No fim da tarde, os Doze se aproximaram e lhe disseram: “Mande as multidões aos povoados e campos vizinhos, para que encontrem comida e abrigo para passar a noite, pois estamos num lugar isolado”.
13 Kjánchó chꞌín Jesús ntáche chꞌán sín kíxin: ―Chje̱hérá sín nkehe sine sín ―ichro chꞌán. Ntá kjuáte̱he sín ntáchro sín kíxin: ―Chóntahyani itsjé nkehe; jehó inꞌó nio̱tja̱ la ko yaá koche chóntani. ¿Á tjinkávan sátsjikꞌe̱nani nkehe sine kaín tí chojni siín? ―ichro sín.
13 Jesus, porém, disse: “Providenciem vocês mesmos alimento para eles”. “Temos apenas cinco pães e dois peixes”, responderam. “Ou o senhor espera que compremos comida para todo esse povo?”
14 Kíxin siín chjina inꞌó mil chojni ntoa. A̱ ntá chꞌín Jesús ntáche chꞌán tí sín xriko chꞌán kíxin: ―Ntácherá sín tso̱jnkojié sín tsꞌixitja̱xi̱n sín jnkojnko cincuenta sín ―ichro chꞌán.
14 Havia ali cerca de cinco mil homens. Jesus respondeu: “Digam a eles que se sentem em grupos de cinquenta”.
15 A̱ ntá xi̱kaha kjuíchꞌe sín kꞌue̱to̱an sín, a̱ ntá kꞌuíxitja̱xi̱n sín kaín sín.
15 Os discípulos seguiram sua instrução, e todos se sentaram.
16 A̱ ntá chꞌín Jesús kuákja chꞌán tí nꞌó nio̱tja̱ la ko tí yaá koche. Ntá konta chꞌán nka̱jní kjuanchehe chꞌán kjuasáyé Dios kíxin kjuanjon tí nkehe sine sín. Ntá kóchrítꞌo̱ chꞌán tí nio̱tja̱ la ko tí koche la chjéhe chꞌán tí sín xriko chꞌán. A̱ ntá jehe sín kꞌóxika̱ye̱he sín chjéhe sín kaín tí chojni siín.
16 Jesus tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, partiu-os em pedaços e os entregou aos discípulos para que distribuíssem ao povo.
17 A̱ ntá kaín sín kjóne sín la kókje̱he sín. A̱ ntá chrꞌéxi̱n kjuenájín sín kaín tí nkehe síxehe̱ mé teyó ntaxra kjuínchekaón sín.
17 Todos comeram à vontade, e os discípulos encheram ainda doze cestos com as sobras.
18 Ntá ijnko ya̱on chꞌín Jesús kꞌuaxrjenta chꞌán tjenixje̱he̱ chꞌán Dios. Ntá tjejóko chꞌán tí sín xriko chꞌán ntá kjuanchankíhi chꞌán tí jehe sín kíxin: ―¿Nkehe ichro tí chojni kíxin nkexro tí janhan? ―ichro chꞌán.
18 Certo dia, Jesus orava em particular, acompanhado apenas dos discípulos. Ele lhes perguntou: “Quem as multidões dizem que eu sou?”.
19 A̱ ntá jehe sín kjuáte̱he sín ntáchro sín kíxin: ―Iso sín ntáchro sín kíxin jaha tí Juan Bautista. A̱ ntá í so sín ntáchro sín kíxin jaha la tí chꞌín Elías. A̱ ntá í so sín ntáchro sín kíxin jaha ijnko nkexro kꞌuéchrónka itén Dios ósé mé ó tsíxechón ―ichro sín.
19 Os discípulos responderam: “Alguns dizem que o senhor é João Batista; outros, que é Elias; e outros ainda, que é um dos profetas antigos que ressuscitou”.
20 A̱ ntá kjuanchankíhi chꞌin Jesús tí jehe sín kíxin: ―A̱ ntá jahará, ¿nkechrorá, nkexro tí janhan? ―ichro chꞌán. Ntá ntáchro chꞌín Pedro kíxin: ―Jaha tí Cristo ichrꞌán Dios ―ichro chꞌán.
20 “E vocês?”, perguntou ele. “Quem vocês dizem que eu sou?” Pedro respondeu: “O senhor é o Cristo enviado por Deus!”.
21 Ntá chꞌín Jesús kꞌue̱tue̱nhen chꞌán sín kíxin ninkexró tsochenkahya sín kíxin nkexro tí jehe chꞌán.
21 Jesus advertiu severamente seus discípulos de que não dissessem a ninguém quem ele era.
22 Ntá chénka chꞌán sín kíxin: ―Tí Xje̱en Dios Kꞌóna Chojni tꞌichjánxi̱n tsjasóte nchónhya nkehe tso̱nhen la ko tsitekakuenhya tí sín tꞌe̱to̱an kuènte ni̱nko la ko tí sín tꞌe̱to̱an kuènte tí sín ncha̱tꞌá la ko tí sín maestro tjako tí ley. Tsꞌóyán sín tí jehe chꞌán, kjánchó tí níxin ya̱on na ó tsoxechón chꞌán ínaá ―ichro chꞌán.
22 “É necessário que o Filho do Homem sofra muitas coisas”, disse. “Ele será rejeitado pelos líderes do povo, pelos principais sacerdotes e pelos mestres da lei. Será morto, mas no terceiro dia ressuscitará.”
23 Ntá chrꞌéxi̱n chénka chꞌán kaín sín kíxin: ―Tí chaxín tsochréhérá tí janhan na tꞌichjánxi̱n tsi̱to̱hérá kaín tí nkehe tjaké a̱sánrá, ntá tsamárá tí ntacruz kuèntárá jnkojnko ya̱on, a̱ ntá tsochréhérá tí janhan.
23 Disse ele à multidão: “Se alguém quer ser meu seguidor, negue a si mesmo, tome diariamente sua cruz e siga-me.
24 Tí nkexro tjinkaon jehó sinchekaá a̱sén mé tsꞌitjáyan. A̱ ntá tí nkexro sinchekꞌitjáyanxín a̱sén kíxin tinkáchónki tí janhan la tsaá.
24 Se tentar se apegar à sua vida, a perderá. Mas, se abrir mão de sua vida por minha causa, a salvará.
25 ¿A̱ ntá nkehe tso̱nhen tí chrókjuacha ijnko chojni chróchónta kaín nkehe siín chjasintajni a̱ ntá kjuachón chrókjuinchekꞌitjáyan chꞌán?
25 Que vantagem há em ganhar o mundo inteiro, mas perder ou destruir a própria vida?
26 A̱ ntá jnkojín chojni chrókósuèhe̱ kíxin tinkáchónki tí janhan la ko tí nkehe tjàkua, a̱ ntá kja̱xin tí Xje̱en Dios Kꞌóna Chojni mé tso̱suèhe̱ chróntáchro chꞌán kíxin chóxin chꞌán tí jehe sín tió tsi chꞌán éxí ijnko rey tsi̱ka̱o chꞌán tí kjuachaxin kuènte Itꞌé chꞌán la ko tí sín ángel jína.
26 Se alguém se envergonhar de mim e de minha mensagem, o Filho do Homem se envergonhará dele quando vier em sua glória e na glória do Pai e dos santos anjos.
27 Tíhi mé ntoá xrja̱nka kíxin iso chojni tjejó ntihi tjejótinhin sín na̱xa̱ tsꞌenhya sín tsꞌikon sín kíxin Dios tsꞌe̱to̱an tí kjuachaxin kuènte chꞌán.
27 Eu lhes digo a verdade: alguns que aqui estão não morrerão antes de ver o reino de Deus!”.
28 A̱ ntá kꞌuátsínka ijní ya̱on tí tsíchronka chꞌán tíhi ntá sákjui̱ko chꞌán chꞌín Pedro la ko chꞌín Juan la ko chꞌín Jacobo la chrìin sín ijnko jna̱ kíxin tsonixje̱he̱ chꞌán Dios.
28 Cerca de oito dias depois, Jesus levou consigo Pedro, João e Tiago a um monte para orar.
29 Ntá chꞌín Jesús tjenixje̱he̱ chꞌán Dios ntá kꞌuíxitóxi̱n nkexrí tsjehe chꞌán la ko tí iké chꞌán la tjóá la ko tjáki̱ni tsjehe.
29 Enquanto ele orava, a aparência de seu rosto foi transformada, e suas roupas se tornaram brancas e resplandecentes.
30 Ntá xrína̱hya kꞌuíkon sín yaá chojni tjejótjo sín tí jehe chꞌán na mé jehe sín la tí chꞌín Moisés la ko tí chꞌín Elías.
30 De repente, Moisés e Elias apareceram e começaram a falar com Jesus.
31 Imá tꞌinkáséyan jnkontatjen tí tjejó sín tjejótjo sín tí chꞌín Jesús kíxin nkexrí itsꞌen chꞌán la ko nkexrí tsjasótexín chꞌán tí chjasin Jerusalén.
31 Tinham um aspecto glorioso e falavam sobre a partida de Jesus, que estava para se cumprir em Jerusalém.
32 A̱ ntá chꞌín Pedro la ko tí sín tjejóko chꞌán la imá kuihi sín kotáchrin; kjónté la kꞌuéjótsjehe sín kꞌuikon sín tí kjuachaxin kuènte chꞌín Jesús la ko kꞌuíkon sín tí yóí chojni ntoa tjejóko sín chꞌán.
32 Pedro e os outros lutavam contra o sono, mas acabaram despertando e viram a glória de Jesus e os dois homens que estavam com ele.
33 A̱ ntá tió sátsji tí yóí sín tjejóko chꞌín Jesús ntá chꞌín Pedro ntáche chꞌán tí chꞌín Jesús kíxin: ―Maestro, jína kíxin tjejóni ntihi. Chrókjuichꞌénani iní nchia la mé ijnko kuèntá la ijnko kuènte chꞌín Moisés la ko ijnko kuènte chꞌín Elías ―ichro chꞌán. Kjánchó chꞌín Pedro í noehya chꞌán nkehe chróntáchro chꞌán kíxin chrakon chꞌán.
33 Quando Moisés e Elias iam se retirando, Pedro, sem saber o que dizia, falou: “Mestre, é maravilhoso estarmos aqui! Vamos fazer três tendas: uma será sua, uma de Moisés e outra de Elias”.
34 A̱ ntá na̱xa̱ tjenixja chꞌán ikui ijnko tjui̱ kjuákꞌetja tí jna̱ tjejó sín. Ntá chrakon sín tjejó sín chrínkí tí tjui̱.
34 Enquanto ele ainda falava, uma nuvem surgiu e os envolveu, enchendo-os de medo.
35 Ntá xrína̱hya kuínhin sín chríkjan tí tjui̱ itén nkexro ntáchro kíxin: ―Tíhi mé Xja̱nna, imá tjua̱ha̱ chꞌán. Tinhínrá tí nkehe tsochronka chꞌán la ko tí nkehe tjako chꞌán.
35 Então uma voz que vinha da nuvem disse: “Este é meu Filho, meu Escolhido. Ouçam-no!”.
36 A̱ ntá tió kjuixin kuínhin sín tí tan nixja ntá kꞌuíkon sín kíxin jeho chꞌín Jesús tjen. A̱ ntá tí jehe sín la tání sín kíxin xi̱kaha kꞌuíkon sín tí ya̱on a la ninkexró chenkahya sín tí nkehe kꞌuíkon sín.
36 Quando a voz silenciou, só Jesus estava ali. Naquela ocasião, os discípulos não contaram a ninguém o que tinham visto.
37 A̱ ntá tí ya̱on chrꞌéxi̱n kꞌuínkaji̱nxi̱n sín jna̱ la ntá nchónhya chojni sákjuixinhin sín nti̱a chꞌín Jesús.
37 No dia seguinte, quando desceram do monte, uma grande multidão veio ao encontro de Jesus.
38 A̱ ntá ijnko chojni tjenkákjan chꞌán tí chojni kjuíji ntá itsen nixja chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―Maestro, chronóa̱hani kíxin chrótsjehé tí xje̱enni kíxin jnkoko̱axón ó chóntani a̱ ntá níhi xjan.
38 Um homem na multidão gritou: “Mestre, suplico-lhe que veja meu filho, o único que tenho!
39 Chónta xjan ncha̱kuen tí jínahya la ntá nchekꞌíyato xjan la ko nchekꞌaniáte xjan nchexrànka̱ xjan kíxin tjotéhe xjan la ko nta̱lóxrjo sítji̱xi̱n irꞌva xjan la ko ncheníhi xjan, na mé chrohya tsjìinhin xjan.
39 Um espírito impuro se apodera dele e o faz gritar. Lança-o em convulsões e o faz espumar pela boca. Sacode-o violentamente e quase nunca o deixa em paz.
40 A̱ ntá chronóe̱he̱ni tí sín xríkoa chrókuakitsje sín tí ncha̱kuen tí jínahya, kjánchó kjuachahya sín ―ichro chꞌán.
40 Supliquei a seus discípulos que o expulsassem, mas eles não conseguiram”.
41 Ntá kjuáte̱he chꞌín Jesús ntáchro chꞌán kíxin: ―Jahará chaxínhya chojni tinkáchónki tí janhan. Jehya jína tjenka̱yáxinrá. ¿Xá hasta nkesá tjinkáonrá tsꞌejóni tsjákohará kixin nunca tꞌitjáhyará? Xrákoa tí xjan ntihi ―ichro chꞌán.
41 Jesus disse: “Geração incrédula e corrompida! Até quando estarei com vocês e terei de suportá-los?”. Então disse ao homem: “Traga-me seu filho”.
42 A̱ ntá kóchjina tí chánjan. A̱ ntá tí ncha̱kuen tí jínahya kjuáka xjan nonte la ko kjuínchekꞌaniáte xjan ínaá. Kjánchó chꞌín Jesús jie̱he kꞌue̱tue̱nhen tí ncha̱kuen tí jínahya kíxin tsꞌaxrjexín xjan. Ntá kꞌuaxrje tí ncha̱kuen tí jínahya ntá kuíto̱he xjan jína. A̱ ntá chꞌín Jesús kjuínchekꞌáyéhe̱ tí itꞌé xjan.
42 Quando o menino se aproximou, o demônio o derrubou no chão, numa convulsão violenta. Jesus, porém, repreendeu o espírito impuro, curou o menino e o devolveu ao pai.
43 A̱ ntá kaín sín chrakon sín kíxin kꞌuíkon sín tí kjuachaxin jié kuènte Dios. Chꞌín Jesús chrónka chꞌán ínaá kíxin itsꞌen chꞌán (Mt. 17.22-23; Mr. 9.30-32) Na̱xa̱ chrakon sín kaín sín kíxin tí kjuaxroan kjuíchꞌe chꞌín Jesús la ntá ntáche chꞌán tí sín xriko chꞌán kíxin:
43 Todos se espantaram com a grandiosidade do poder de Deus. Enquanto todos se maravilhavam com seus feitos, Jesus disse aos discípulos:
44 ―Tinhínrá jína tíhi la ko tꞌitjáyanhyará. Tsotsé sín tí Xje̱en Dios Kꞌóna Chojni la ko tsjikaán sín chꞌán tí tjejó tí sín tꞌe̱to̱an ―ichro chꞌán.
44 “Ouçam-me e lembrem-se do que lhes digo: o Filho do Homem será traído e entregue em mãos humanas”.
45 Kjánchó jehe sín kienxínhya sín tí nkehe ntáchro chꞌán kíxin na̱xa̱ kjuanjonhya Dios kjuachaxin kíxin chrókuienxín sín, ntá chrakon sín na kjuanchankíehya sín chꞌán kíxin nkexrí tꞌaxrjexín tí nkehe ntáchro chꞌán.
45 Eles, porém, não entendiam essas coisas. O significado estava escondido deles, de modo que não eram capazes de compreender e tinham medo de perguntar.
46 A̱ ntá tí sín kꞌuájiko chꞌín Jesús kjuankíxin sín itjo sín kíchó sín kíxin nkexro tí jehe sín a̱ntsí má tjetoan tsꞌe̱to̱an.
46 Os discípulos começaram a discutir sobre qual deles seria o maior.
47 Kjánchó chꞌín Jesús kónohe chꞌán nkehe tjenka̱yáxin a̱sén sín. Ntá kuákja chꞌán ijnko chánjan ntá kjuakꞌe chꞌán tí tjen chꞌán
47 Jesus, conhecendo seus pensamentos, trouxe para junto de si uma criança pequena
48 ntá ntáche chꞌán sín kíxin: ―Tí jnkojín nkexro chrókꞌuáyéhe̱ tí xjan i kíxin tinkáchónki sín tí janhan mé xi̱kaha chrókꞌuáyéhe̱ sín tí janhan. A̱ ntá jnkojín nkexro chrókꞌuáyéhe̱ tí janhan mé xi̱kaha chrókꞌuáyéhe̱ tí nkexro chrꞌánna kꞌuinka. A̱ ntá tí jnkojín nkexro a̱ntsí chrókjuinchehnkehya la mé a̱ntsí chrókꞌuáyéhe̱ kjuachaxin chrókꞌue̱to̱an.
48 e disse: “Quem recebe uma criança como esta em meu nome recebe a mim, e quem me recebe também recebe aquele que me enviou. Portanto, o menor entre vocês será o maior”.
49 Ntá ntáchro chꞌín Juan kíxin: ―Maestro, kꞌuíkonni ijnko nkexro kjuachaxin ihni̱á kuakitsjexín chꞌán ncha̱kuen tí jínahya chónta chojni. A̱ ntá chénkani chꞌán kíxin xi̱kahya chrókjuichꞌe chꞌán kíxin xrikohyani chꞌán.
49 João disse a Jesus: “Mestre, vimos alguém usar seu nome para expulsar demônios; nós o proibimos, pois ele não era do nosso grupo”.
50 Kjánchó chꞌín Jesús ntáchro chꞌán kíxin: ―Xi̱kahya chróntáche chꞌán kíxin tí nkexro nínkakuenhya tí jeheni la kjá tóxrjínhi̱n tí xra̱ chꞌeni ―ichro chꞌán.
50 “Não o proíbam!”, disse Jesus. “Quem não é contra vocês é a favor de vocês.”
51 A̱ ntá ó kóchjina tí ya̱on sátsji̱ chꞌín Jesús nkaya nka̱jní, na ntá táhó kjuenka̱yáxin chꞌán sátsji̱ chꞌán chjasin Jerusalén.
51 Como se aproximava o tempo de ser elevado ao céu, Jesus partiu com determinação para Jerusalém.
52 Ichrꞌán chꞌán chojni kuitónxin nti̱a a̱ ntá jehe sín sákjui̱ sín ijnko chjasin ntsí estado Samaria sákjuikjeyá sín nchia tsꞌo̱kꞌèxin sín.
52 Enviou mensageiros adiante até um povoado samaritano, a fim de fazerem os preparativos para sua chegada.
53 Kjánchó tí sín samaritano kjuanjonhya sín kjuachaxin chrókꞌuejó sín kíxin kꞌuíkon sín kíxin ó xra̱ ó sátsji̱ chꞌán chjasin Jerusalén.
53 Contudo, os habitantes do povoado não receberam Jesus, porque parecia evidente que ele estava a caminho de Jerusalém.
54 A̱ ntá tió kꞌuíkon tí sín kꞌuájiko chꞌán la mé chꞌín Jacobo la ko chꞌín Juan la ntáchro sín kíxin: ―Ìnchéni, ¿á tjinkávan kíxin chrókjuanchiani xrohi chrókꞌuinkaji̱nxi̱n nkaya nka̱jní chrókjuinchekꞌitjáyan tí jehe sín éxí kjuanchia tí chꞌín Elías?―ichro sín.
54 Percebendo isso, Tiago e João disseram a Jesus: “Senhor, quer que mandemos cair fogo do céu para consumi-los?”.
55 Ntá chꞌín Jesús kuinkátjíá chꞌán komá chꞌán tí jehe sín ntá kjuentuéhe chꞌán sín ntáchro chꞌán kíxin: ―Jahará la kjá noahyará nkexro ncha̱kuen chontará.
55 Jesus, porém, se voltou para eles e os repreendeu.
56 Kíxin tí Xje̱en Dios Kꞌóna Chojni kuihya chꞌán kíxin chrókjuinchekꞌitjáyan chꞌán chojni. Náhí. Xra̱ ó ikui chꞌán sinchekaá chꞌán chojni ―ichro chꞌán. Ntá sákjui̱ sín í jnko chjasin ntsí.
56 E seguiram para outro povoado.
57 A̱ ntá jehe sín sákjui̱ sín nti̱a ínaá. Ntá xeta sín ijnko nkexro ntáche chꞌán tí chꞌín Jesús kíxin: ―Ìnchéni, tjinkaonni chróchréhe̱ni tí jaha nketí tjinkávan sátsjia ―ichro chꞌán.
57 Quando andavam pelo caminho, alguém disse a Jesus: “Eu o seguirei aonde quer que vá”.
58 Ntá chꞌín Jesús kjuáte̱he chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―Tí koxróntá chónta va itjue̱é va la ko tí koxroxe chónta va ka̱ké va. A̱ ntá tí Xje̱en Dios Kꞌóna Chojni chóntahya nketí tsꞌo̱kꞌèxin chꞌán ―ichro chꞌán.
58 Jesus respondeu: “As raposas têm tocas onde morar e as aves têm ninhos, mas o Filho do Homem não tem sequer um lugar para recostar a cabeça”.
59 A̱ ntá ntáche chꞌán í jnko nkexro: ―Chréhé tí janhan ―ichro chꞌán. Kjánchó kjuáte̱he chꞌán kíxin: ―Ìnchéni, ti̱to̱héni senó sátsjikja̱váni itꞌéni ―ichro chꞌán.
59 E a outra pessoa ele disse: “Siga-me”. O homem, porém, respondeu: “Senhor, deixe-me primeiro sepultar meu pai”.
60 Ntá kjuáte̱he chꞌín Jesús ntáchro chꞌán kíxin: ―Ti̱to̱hé kíxin tí chojni tsíkꞌen la jnkokón sín tsíkꞌen tsja̱vá kíchó sín. A̱ ntá jaha la sátsjikjàkua nkexrí tjen tí kjuachaxin tꞌe̱to̱an Dios ―ichro chꞌán.
60 Jesus respondeu: “Deixe que os mortos sepultem seus próprios mortos. Você, porém, deve ir e anunciar o reino de Deus”.
61 Ntá ntáchro í jnko nkexro kíxin: ―Ìnchéni, tjinkaonni tsochréhe̱ni tí jaha. Jehí ti̱to̱hé tsjinixje̱he̱ni tí sín siín nto̱eni ―ichro chꞌán.
61 Outro, ainda, disse: “Senhor, eu o seguirei, mas deixe que antes me despeça de minha família”.
62 Kjánchó ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Tí nkexro kjuankíxin tsotsé chꞌán arado ntá chrókjan chrókotónhen nóton mé xi̱kaha xitjahya sichꞌehe chꞌán Dios xra̱.
62 Mas Jesus lhe disse: “Quem põe a mão no arado e olha para trás não está apto para o reino de Deus”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.