Lucas 8

San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 A̱ ntá chrꞌéxi̱n ntá chꞌín Jesús kꞌuáji chꞌán itsjé chjasin hyé la ko chjasin ntsíntsí kjuako chꞌán la ko chrónka chꞌán tí tan jína kíxin nkexrí tí kjuachaxin tꞌe̱to̱an Dios. A̱ ntá tí teyó sín mé kꞌuájiko chꞌán.
1 Pouco tempo depois, Jesus começou a percorrer as cidades e os povoados vizinhos, anunciando as boas-novas a respeito do reino de Deus. Iam com ele os Doze
2 Kja̱xin chréhe̱ iso chojni chjin tsíkjinchekito̱he chꞌán jína tsíkakitsje chꞌán tí ncha̱kuen tí jínahya kꞌuéchónta sín la ko tsíkja̱tse̱n chꞌán tí chin kꞌuéchónta sín. Ijnko tjan mé itꞌin María la ko kja̱xin tikitexín tjan Magdalena na mé tsíkꞌaxrje yato ncha̱kuen tí jínahya kꞌuéchónta tjan,
2 e também algumas mulheres que tinham sido curadas de espíritos impuros e enfermidades. Entre elas estavam Maria Madalena, de quem ele havia expulsado sete demônios;
3 la ko í jnko tjan itꞌin tjan Juana ne mé xìi mé itꞌin chꞌán Chuza. Jehe chꞌán mé chꞌehe chꞌán xra̱ tí chꞌín Herodes tꞌe̱to̱an chꞌán, la ko í jnko tjan mé itꞌin tjan Susana, la ko itsjé í so sín kꞌuéjó sín. A̱ ntá kaín sín kjuanjon sín tí nkehe kꞌuéchónta sín kjuínki̱tsa sín tí chꞌín Jesús la ko tí sín kꞌuájiko chꞌán.
3 Joana, esposa de Cuza, administrador de Herodes; Susana, e muitas outras que contribuíam com seus próprios recursos para o sustento de Jesus e seus discípulos.
4 Ntá nchónhya chojni kójnkotsé sín kjuítsjehe sín tí chꞌín Jesús, kꞌuaxrjexín sín kaín tí chjasin ntiha. A̱ ntá chꞌín Jesús kjuíncheyóe̱xin chꞌán ntáchro chꞌán kíxin:
4 Certo dia, uma grande multidão, vinda de várias cidades, juntou-se para ouvir Jesus, e ele lhes contou uma parábola:
5 ―Éxí ijnko chꞌín sákjuíkꞌe̱nka̱ noatrigo no̱nte̱e chꞌán. Mé xi̱kaha sákjuí chꞌán ikꞌue chꞌán tí noatrigo a. Ntá iso noa la kꞌuanótjen chrínta nti̱a ntá nkaxénjin chojni tí noa a la ko kja̱xin tí koxroxe kꞌuìnka̱ va.
5 “Um lavrador saiu para semear. Enquanto espalhava as sementes pelo campo, algumas caíram à beira do caminho, onde foram pisadas, e as aves vieram e as comeram.
6 A̱ ntá í so la kꞌuítji chríkꞌá xro̱ ntá kꞌuayan la xámá kíxin kánhyó siín tjo.
6 Outras caíram entre as pedras e começaram a crescer, mas as plantas logo murcharam por falta de umidade.
7 A̱ ntá í so la kjuítsínkákꞌá kachꞌi̱ ntá kꞌuánkí kachꞌi̱ la ntá í xitjahya kꞌuánkí tí no a kíxin tsíkja̱te tí kachꞌi̱.
7 Outras sementes caíram entre os espinhos, que cresceram com elas e sufocaram os brotos.
8 A̱ ntá í so la mé tsíkꞌitjí nche jína. A̱ ntá tió kꞌuánkí la kꞌóna jína la mé jnkojnko noatje kꞌóna ciento neno noa ―mé xi̱kaha ichro chꞌán. Na ntá kjuixin kjuako chꞌín Jesús kaín tíha ntá itsen ntáchro chꞌán kíxin: ―Tí tjinkáonrá chrókuinhínrá la tinhínrá ―ichro chꞌán.
8 Ainda outras caíram em solo fértil e produziram uma colheita cem vezes maior que a quantidade semeada”. Quando ele terminou de dizer isso, declarou: “Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.
9 Ntá tí sín kꞌuájiko chꞌán kjuanchankíhi sín chꞌán kíxin nkexrí tꞌaxrjexín tí nkehe kjuíncheyóe̱xin chꞌán.
9 Seus discípulos lhe perguntaram o que a parábola significava.
10 Ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Dios mé tsjinki̱tsa kíxin tso̱nohará tí nkehe noehya í so chojni nkexrí tꞌe̱to̱an Dios. Kjánchó tí í so sín tjáko̱ha̱ sín kjui̱ntayóa̱xoán kíxin ntá kꞌuíkon sín la kjónté tsjátso̱anhya sín la ko kuínhin sín na kjónté na̱xa̱ tienxínhya sín.
10 Ele respondeu: “A vocês é permitido entender os segredos do reino de Deus, mas uso parábolas para ensinar os outros, a fim de que, ‘Quando olharem, não vejam; quando escutarem, não entendam’.
11 ’Ntá tso̱xrja̱nka nkexrí tꞌaxrjexín tí nkehe kjui̱ntayóa̱xoán. Tí noatje mé tí itén Dios.
11 “Este é o significado da parábola: As sementes são a palavra de Deus.
12 A̱ ntá tí noa kꞌuanótjen chrínta nti̱a la mé tóyóhe̱ tí sín kuínhin tí tan a. A̱ ntá ó kui chꞌín Tsochren ntá kjuínchekꞌitjáyan chꞌán kaín tí itén Dios kuínhin sín chrókuaáxin sín kíxin ntá chrókuitekakonhya sín tí nkehe chrókuaáxin sín.
12 As sementes que caíram à beira do caminho representam os que ouvem a mensagem, mas o diabo vem e a arranca do coração deles e os impede de crer e ser salvos.
13 A̱ ntá tí noa kjuítsínkakꞌá xro̱ la éxí yóhe̱ tí chojni kuínhin itén Dios la tjoka kóxrjínhi̱n sín kuinkáchónki sín. Na ntá itsi tí kjuaxróxinhya, a̱ ntá tsíto̱he sín tí itén Dios kuínhin sín kíxin na̱xa̱ ni̱nkahya chónta nuèe.
13 As sementes no solo rochoso representam os que ouvem a mensagem e a recebem com alegria. Uma vez, porém, que não têm raízes profundas, creem apenas por um tempo e depois desanimam quando enfrentam provações.
14 A̱ ntá tí noa kjuítsínkakꞌá kachꞌi̱ na mé éxí yóhe̱ ijnko chojni kuínhin tí tan jína kjánchó tjitoxi̱enhya nti̱e sín kíxin tóxakonhen sín tí xra̱ chónta sín la ko tjinkaon sín tsochónta sín itsjé nkehe la ko kaín tí nkehe tóxrjínhi̱n sín mé tꞌinkákonhe̱n kíxin xi̱kaha la xitjahya sichꞌehe sín xra̱ Dios.
14 As que caíram entre os espinhos representam outros que ouvem a mensagem, mas logo ela é sufocada pelas preocupações, riquezas e prazeres desta vida, de modo que nunca amadurecem.
15 A̱ ntá tí noa kꞌuínka nonte jína na mé éxí yóhe̱ tí chojni kuínhin tí itén Dios a̱ ntá kaín a̱sén sín kuítekaon sín la ntá kuíto̱ehya sín tí tan, a̱ ntá xi̱kaha la jína chꞌehe sín Dios xra̱.
15 E as que caíram em solo fértil representam os que, com coração bom e receptivo, ouvem a mensagem, a aceitam e, com paciência, produzem uma grande colheita.”
16 ’Nijnko nkexro chrókjuinchekꞌákjen xrohi chrókjua̱kꞌe̱ma̱ nkaxenhen chi̱ o̱ chrókjua̱kꞌe̱ma̱ chrínkí cama. Náhí. Noi chrókjuakꞌe xrohi kíxin ntá tí sín tsꞌixenhen nchia tsꞌikonxín sín tí tꞌinkaséyan.
16 “Não faz sentido acender uma lâmpada e depois cobri-la com uma vasilha ou escondê-la debaixo da cama. Pelo contrário, ela é colocada num pedestal, de onde sua luz pode ser vista pelos que entram na casa.
17 Kohya nkehe chrókꞌuejómá a̱ ntá chrꞌéxi̱n chrókónoxínhya; la ko kohya nkehe mó chrókónoehyani chrꞌéxi̱n kíxin kaín nkehe la tso̱noxíxin ti xrohi a.
17 Da mesma forma, tudo que está escondido será revelado, e tudo que está oculto virá à luz e será conhecido por todos.
18 A̱ ntá chrókuinhínrá jína kíxin tí tjen ijnko nkexro chónta nkehe la mé tsꞌáyéhe̱ chꞌán má. A̱ ntá tí nkexro chóntahya nkehe la mé tsꞌaxrjehe chꞌán kjónté tí nkehe ntsí tónhen chꞌán kíxin chónta chꞌán.
18 “Portanto, ouçam com atenção! Pois ao que tem, mais lhe será dado, mas do que não tem, até o que pensa ter lhe será tomado”.
19 A̱ ntá kjuíji ìné la ko kíchó chꞌín Jesús tí tjen chꞌán. Ntá xitjahya tso̱chjinehe sín chꞌán kíxin nchónhya chojni siín.
19 Então a mãe e os irmãos de Jesus foram vê-lo, mas não conseguiram chegar até ele por causa da multidão.
20 A̱ ntá ijnko sín ntiha tsíkjichenka chꞌín Jesús kíxin: ―Ìná la ko kíchuá tjejó sín ntója la tjinkaon sín chrókꞌuikon sín tí jaha ―ichro sín.
20 Alguém disse a Jesus: “Sua mãe e seus irmãos estão lá fora e querem vê-lo”.
21 Kjánchó kjuáte̱he chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―Tí sín tinhin itén Dios la ko titekaon sín na mé tꞌíkua̱n tí jehe sín éxí na̱ná la ko kíchiná ―ichro chꞌán.
21 Jesus respondeu: “Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam”.
22 Ntá ijnko ya̱on kꞌuíxenhen chꞌín Jesús ijnko ntabárco̱ la koí tí sín kꞌuájiko chꞌán. Ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Sátsjini tóhe̱ nta̱yaon ―ichro chꞌán. Ntá sákjuí sín.
22 Certo dia, Jesus disse a seus discípulos: “Vamos para o outro lado do mar”. Assim, entraram num barco e partiram.
23 Ntá nachrohe tjejótꞌatòye̱ sín a̱ ntá chꞌín Jesús mé kjuákꞌejua chꞌán. A̱ ntá xrína̱hya tji̱a̱n chjéhe xri̱nto̱ chrítaón nta̱ ntá xrankíxin sítikia nta̱ tí ntabárco̱ ntá chrakon sín kíxin tsꞌaniankí nta̱ tí ntabárco̱.
23 Durante a travessia, Jesus caiu no sono. Logo, porém, veio sobre o mar uma forte tempestade. O barco começou a se encher de água, colocando-os em grande perigo.
24 Ntá kjuínchekjaye̱he sín tí chꞌín Jesús, ntáchro sín kíxin: ―Maestro, Maestro. Tjejótꞌaniankíni nta̱ ―ichro sín. Ntá chꞌín Jesús kꞌuàya chꞌán ntá kꞌue̱tue̱nhen chꞌán tí xri̱nto̱ la ko tí nta̱ kíxin tsꞌixita, a̱ ntá náxrjón kꞌuíxita tí nta̱ la ko tí xri̱nto̱.
24 Os discípulos foram acordá-lo, clamando: “Mestre, Mestre, vamos morrer!”. Quando Jesus despertou, repreendeu o vento e as ondas violentas. A tempestade parou, e tudo se acalmou.
25 Ntá ntáche chꞌán tí sín kꞌuájiko chꞌán kíxin: ―¿Á na̱xa̱ tinkachónkihyará Dios? ―ichro chꞌán. Kjánchó jehe sín mé chrakon sín itjo sín kíchó sín kíxin: ―¿Xá nkexro tíhi kíxin tꞌe̱tue̱nhen chꞌán xri̱nto̱ la ko tí nta̱ la titekakonhen chꞌán?
25 Então ele lhes perguntou: “Onde está a sua fé?”. Admirados e temerosos, os discípulos diziam entre si: “Quem é este homem? Quando ele ordena, até os ventos e o mar lhe obedecem!”.
26 Ntá kjuíji sín tí nonte Gadara, na mé tóhe nta̱yaon ntoí chókꞌèxin estado Galilea.
26 Então chegaram à região dos gadarenos, do outro lado do mar da Galileia.
27 Ntá kꞌuínkaji̱nxi̱n chꞌín Jesús tí ntabárco̱ ntá kóchjina ijnko chꞌín chjasin ntiha. Ntá ó má sé chónta chꞌán ncha̱kuen tí jínahya. Na ntá ni ké chꞌán tꞌinkáyahya chꞌán, la ko jehya nto̱e chꞌán kꞌuékjakꞌe chꞌán na mé tjen chꞌán tí panteón.
27 Quando Jesus desembarcou, um homem possuído por demônios veio ao seu encontro. Fazia muito tempo que ele não tinha casa nem roupas e vivia num cemitério fora da cidade.
28 Tió kꞌuíkon chꞌán tí chꞌín Jesús ntá kjuákꞌexín tochꞌin chꞌán nkayakon tí chꞌín Jesús, ntá kꞌóyako chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―¿Nkekuènte tji̱a̱té tí jeheni, jaha Jesús Xje̱en Dios itjen nkaya nka̱jní? Chronóa̱hani nchekjasótehyani ―ichro chꞌán.
28 Assim que viu Jesus, gritou e caiu diante dele. Então disse em alta voz: “Por que vem me importunar, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Suplico que não me atormente!”.
29 Xi̱kaha ntáchro chꞌán kíxin chꞌín Jesús tsíkꞌe̱tue̱nhen tí ncha̱kuen tí jínahya kíxin tsꞌaxrjexín tí jehe chꞌán. Nchónhya veces tí ncha̱kuen tí jínahya kꞌuékꞌe̱tue̱nhen tí jehe chꞌán; a̱ ntá tí chojni kꞌuétsé sín chꞌán kꞌuékjinchenteto sín tja chꞌán la ko to̱té chꞌán la mé cadena tsíkóntetoxín chꞌán kíxin tjinkaon sín chrókjuakꞌe chꞌán. Kjánchó kꞌuékóchrínjin chꞌán tí nkehe tsíkóntetoxín chꞌán kíxin ncha̱kuen tí jínahya tjinkaon sáchrókjui̱ko chꞌán nte̱je̱.
29 Pois Jesus já havia ordenado que o espírito impuro saísse dele. Esse espírito tinha dominado o homem em várias ocasiões. Mesmo quando era colocado sob guarda, com os pés e as mãos acorrentados, ele quebrava as correntes e, sob controle do demônio, corria para o deserto.
30 Ntá chꞌín Jesús kjuanchankíhi chꞌán tí chꞌín a kíxin: ―¿Nkexrí itꞌian? ―ichro chꞌán. Ntá kjuáte̱he chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―Legión mé itꞌinni ―ichro chꞌán. Ntáchro chꞌán xi̱kaha kíxin nchónhya ncha̱kuen tí jínahya chónta chꞌán.
30 Jesus lhe perguntou: “Qual é o seu nome?”. “Legião”, respondeu ele, pois havia muitos demônios dentro do homem.
31 A̱ ntá kaín tí ncha̱kuen tí jínahya chronóe̱he̱ tí chꞌín Jesús kíxin chrókꞌue̱to̱anhya chꞌán kíxin chrókjuitsínkayá tí tòye̱ ni̱nka.
31 E imploravam que Jesus não os mandasse para o abismo.
32 A̱ ntá ntiha tí jna̱ siín nchónhya cochíno xrine va. A̱ ntá tí ncha̱kuen tí jínahya chronóe̱he̱ tí chꞌín Jesús kíxin chrókjuanjon chꞌán kjuachaxin chrókꞌuixenhen tí cochíno a. A̱ ntá kjuanjon chꞌán kjuachaxin.
32 Ali perto, uma grande manada de porcos pastava na encosta de uma colina, e os demônios suplicaram que ele os deixasse entrar nos porcos. Jesus lhes deu permissão.
33 A̱ ntá tí ncha̱kuen tí jínahya kꞌuaxrjexín tí chꞌín a, a̱ ntá kꞌuíxenhen tí cochíno a. A̱ ntá kaín tí cochíno kuinká va sákjuí va nó nkaya tsa̱ka kꞌuánótjenkí va nta̱ kjuínhin va nta̱.
33 Os demônios saíram do homem e entraram nos porcos, e toda a manada se atirou pela encosta íngreme para dentro do mar e se afogou.
34 A̱ ntá tí sín sítꞌayakonhen tí cochíno kꞌuíkon sín kíxin xi̱kaha kónhen ntá chrakon sín kuinká sín sákjuíchronka sín tí chjasén sín la ko tí rancho.
34 Quando os que cuidavam dos porcos viram isso, fugiram para uma cidade próxima e para seus arredores, espalhando a notícia.
35 A ntá tí chojni kꞌuaxrjexín sín chjasin sákjuitsjehe sín nkehe tí tsíkónhen. A̱ ntá kjuíji sín ntiha tí tjen chꞌín Jesús ntá kꞌuíkon sín kíxin ntaha tjen tí chꞌín tsíkꞌaxrjexín tí ncha̱kuen tí jínahya. Ntaha tjetja̱xi̱n chꞌán chrínkí to̱té tí chꞌín Jesús, ó tsíkꞌinkáya chꞌán iké chꞌán kíxin ó jína tjen chꞌán, a̱ ntá chrakon sín tí kꞌuíkon sín xi̱kaha.
35 O povo correu para ver o que havia ocorrido. Uma multidão se juntou ao redor de Jesus, e eles viram o homem que havia sido liberto dos demônios. Estava sentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e todos tiveram medo.
36 A̱ ntá tí jehe sín tsíkꞌikon sín kíxin xi̱kaha kónhen la chrónka sín kíxin nkexrí kuíto̱he jína tí chꞌín kꞌuéchónta tí ncha̱kuen tí jínahya.
36 Os que presenciaram os acontecimentos contaram aos demais como o homem possuído por demônios tinha sido curado.
37 A̱ ntá kaín tí chojni chjasin Gadara kjuankíxin chronóe̱he̱ sín tí chꞌín Jesús kíxin sáchrókjuixin chꞌán ntiha kíxin imá chrakon sín. A̱ ntá tí chꞌín Jesús kꞌui̱tꞌótjen chꞌán tí ntabárco̱ sákjuíxin chꞌán ntiha.
37 Todo o povo da região dos gadarenos suplicou que Jesus fosse embora, pois ficaram muito assustados. Então ele voltou ao barco e partiu.
38 A̱ ntá tí chꞌín tsíkꞌaxrjexín tí ncha̱kuen tí jínahya chronóe̱he̱ chꞌán tí chꞌín Jesús kíxin á chrókjuanjonhya chꞌán kjuachaxin sáchrókjui chꞌán koí chꞌán. Kjánchó chꞌín Jesús kꞌue̱tue̱nhen chꞌán kíxin tsito̱he chꞌán ntáchro chꞌán kíxin:
38 O homem que tinha sido liberto dos demônios suplicou para ir com ele, mas Jesus o mandou para casa, dizendo:
39 ―Tito̱ha satjia nto̱a la ko chro̱nka nkexrí ti kjuachaxin jié kuènte Dios kuíto̱axián jína jaha ―ichro chꞌán. A̱ ntá sákjuí tí chꞌín a chrónka chꞌán nkuíxín tí chjasén chꞌán kíxin ijnko kjuaxroan jié kjuíchꞌe chꞌín Jesús kjuínchekito̱he chꞌán jína.
39 “Volte para sua família e conte a eles tudo que Deus fez por você”. E o homem foi pela cidade inteira, anunciando tudo que Jesus tinha feito por ele.
40 Tió chꞌín Jesús kjan chꞌán tí í jnko chrínta nta̱ ntá nchónhya chojni siín ntiha la chéhe̱ sín kjuíji chꞌán ntiha, kíxin kaín sín tjejóchónhen sín chꞌán.
40 Do outro lado do mar, as multidões receberam Jesus com alegria, pois o estavam esperando.
41 Ntá kui ijnko chꞌín itꞌin Jairo na mé ijnko chꞌín tꞌe̱to̱an kuènte ni̱nko. A̱ ntá kjuákꞌexín tochꞌin chꞌán to̱te tí chꞌín Jesús chronóe̱he̱ chꞌán kíxin sáchrókjui chꞌín Jesús nto̱e chꞌán
41 Então um homem chamado Jairo, um dos líderes da sinagoga local, veio e se prostrou aos pés de Jesus, suplicando que ele fosse à sua casa.
42 kíxin chónta chꞌán jnkoko̱áxón xje̱en chꞌán chjin chónta teyó nánó la ó mero tjetꞌen tjan. A̱ ntá sákjuí chꞌín Jesús la ntá nchónhya chojni chréhe̱ kꞌuíxitja kíchó sín.
42 Sua única filha, de cerca de doze anos, estava à beira da morte. Jesus o acompanhou, cercado pela multidão.
43 Ntá siín sín ntiha. Na mé ntiha tjenkákjan ijnko chojni chjin níhi tjan sítji tjan jni̱ na mé chónta tjan teyó nánó tito̱ehya tjan jína. A̱ ntá kaín nkehe kꞌuéchónta tjan kjue̱nke̱he tjan tí sín chꞌe xro̱a̱n la ko nijnko sín kjuachahya sín kjuínchekito̱he sín tjan jína.
43 Uma mulher no meio do povo sofria havia doze anos de uma hemorragia, sem encontrar cura.
44 A̱ ntá jehe tjan kóchjina tjan nóton tí chꞌín Jesús na ntá kuákóxi̱n tjan tí iké chꞌán, a̱ ntá tuénxín tí jni̱ la í kjuíhya tjan.
44 Ela se aproximou por trás de Jesus e tocou na borda de seu manto. No mesmo instante, a hemorragia parou.
45 Ntá kjuanchankí chꞌín Jesús kíxin: ―¿Nkexro tí kuákóxi̱nna? ―ichro chꞌán. A̱ ntá kaín sín ntáchro sín kíxin ninkexró, ichro sín. A̱ ntá chꞌín Pedro la ko tí sín kꞌuéjóko chꞌán ntáchro sín kíxin: ―Maestro, nchónhya chojni siín la ko tótéka sín la ntáhi ntáha, ¿ntá nkekuènte kíxin na̱xa̱ tjanchankiá kíxin nkexro tí kuákóxian? ―ichro sín.
45 “Quem tocou em mim?”, perguntou Jesus. Todos negaram, e Pedro disse: “Mestre, a multidão toda se aperta em volta do senhor”.
46 Kjánchó ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Jnkojín nkexro kuákóxi̱nna kíxin kónòna kíxin kjuachaxin kuènta̱ná kuíto̱exín ijnko chojni jína ―ichro chꞌán.
46 Jesus, no entanto, disse: “Alguém certamente tocou em mim, pois senti que de mim saiu poder”.
47 A̱ ntá tió kꞌuíkon tjan kíxin ó kónoxín ntá kóchjina tjan chrakon tjan kjuákꞌexín tjan tochꞌin tjan chrínkí to̱té tí chꞌín Jesús. Ntá chrónka tjan nkayakon kaín xín chojni kíxin nkekuènte kuákóxi̱n tjan iké chꞌán la ko nkexrí kuíto̱exín tjan jína xi̱kaha.
47 Quando a mulher percebeu que não poderia permanecer despercebida, começou a tremer e caiu de joelhos diante dele. Todos a ouviram explicar por que havia tocado nele e como havia sido curada de imediato.
48 Ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Jaha, xje̱enni, ó kuíto̱ha jína kíxin kuítekávan tí janhan. Kjuaxróxin sátjia ―ichro chꞌán.
48 Então ele disse: “Filha, sua fé a curou. Vá em paz”.
49 Na̱xa̱ tjejótjo sín ntiha ntá xrína̱hya ikui ijnko nkexro kjui̱xi̱n nto̱e tí chꞌín tꞌe̱to̱an kuènte ni̱nko, a̱ ntá chénka chꞌán tí chꞌín tꞌe̱to̱an kíxin: ―Xja̱an na mé ó kjuixin kꞌuén. Áxri í chje̱éhya xra̱ tí maestro ―ichro chꞌán.
49 Enquanto Jesus ainda falava com a mulher, chegou um mensageiro da casa de Jairo, o líder da sinagoga, a quem disse: “Sua filha morreu. Não incomode mais o mestre”.
50 A̱ ntá tió kuínhin chꞌín Jesús la kjuáte̱he chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―Chrakonhya. Títekávan tí janhan la tsito̱he xja̱an jína ―ichro chꞌán. A̱ ntá sákjuí sín.
50 Ao ouvir isso, Jesus disse a Jairo: “Não tenha medo. Apenas creia, e ela será curada”.
51 A̱ ntá tí kjuíjikꞌixenhen sín nchia ntá kuíto̱ehya chꞌín Jesús kíxin ókjé nkexro chrókꞌuixenko chꞌán nchia. Jehó chꞌín Pedro la ko chꞌín Jacobo la ko chꞌín Juan la ko tí itꞌé la ko tí ìné tí xjachjin chrókꞌuixenhen sín tí tjen tí xjan a.
51 Quando chegaram à casa de Jairo, Jesus não deixou que ninguém o acompanhasse, exceto Pedro, João, Tiago e o pai e a mãe da menina.
52 Kaín tí sín tjejó ntaha tsjánkàma̱ sín tí xjan a. Kjánchó jehe chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―Tsja̱nkahyará. Tí xjan la tsíkꞌenhya la tjejua xjan ―ichro chꞌán.
52 A casa estava cheia de gente chorando e se lamentando, mas ele disse: “Parem de chorar! Ela não está morta; está apenas dormindo”.
53 Ntá tjanoá sín chꞌán kíxin jehe sín la ó nohe sín kíxin tsíkꞌen xjan.
53 A multidão riu dele, pois todos sabiam que ela havia morrido.
54 A̱ ntá jehe chꞌán itsé chꞌán tja xjan ntá itsen kꞌuíye̱he̱ chꞌán tí xjan ntáchro chꞌán kíxin: ―Tjarisoá, tꞌàya ―ichro chꞌán.
54 Então Jesus a tomou pela mão e disse em voz alta: “Menina, levante-se!”.
55 Ntá kjan a̱sén tjan ntá tuénxín kꞌuínkatjen tjan. Ntá kꞌue̱to̱an chꞌín Jesús kíxin tsjanjon sín nkehe sine tjan.
55 Naquele momento, ela voltou à vida e levantou-se de imediato. Então Jesus ordenou que dessem alguma coisa para ela comer.
56 Ntá itꞌé la ko ìné xjan la chrakon sín. A̱ ntá chꞌín Jesús kꞌue̱tue̱nhen chꞌán sín kíxin ninkexró chróchenkahya sín kíxin xi̱kaha kónhen.
56 Os pais dela ficaram maravilhados, mas Jesus insistiu que não contassem a ninguém o que havia acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.