Lucas 8

San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 A̱ ntá chrꞌéxi̱n ntá chꞌín Jesús kꞌuáji chꞌán itsjé chjasin hyé la ko chjasin ntsíntsí kjuako chꞌán la ko chrónka chꞌán tí tan jína kíxin nkexrí tí kjuachaxin tꞌe̱to̱an Dios. A̱ ntá tí teyó sín mé kꞌuájiko chꞌán.
1 Logo depois disso, andava Jesus de cidade em cidade, e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus; e iam com ele os doze,
2 Kja̱xin chréhe̱ iso chojni chjin tsíkjinchekito̱he chꞌán jína tsíkakitsje chꞌán tí ncha̱kuen tí jínahya kꞌuéchónta sín la ko tsíkja̱tse̱n chꞌán tí chin kꞌuéchónta sín. Ijnko tjan mé itꞌin María la ko kja̱xin tikitexín tjan Magdalena na mé tsíkꞌaxrje yato ncha̱kuen tí jínahya kꞌuéchónta tjan,
2 bem como algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual tinham saído sete demônios.
3 la ko í jnko tjan itꞌin tjan Juana ne mé xìi mé itꞌin chꞌán Chuza. Jehe chꞌán mé chꞌehe chꞌán xra̱ tí chꞌín Herodes tꞌe̱to̱an chꞌán, la ko í jnko tjan mé itꞌin tjan Susana, la ko itsjé í so sín kꞌuéjó sín. A̱ ntá kaín sín kjuanjon sín tí nkehe kꞌuéchónta sín kjuínki̱tsa sín tí chꞌín Jesús la ko tí sín kꞌuájiko chꞌán.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, Susana, e muitas outras que os serviam com os seus bens.
4 Ntá nchónhya chojni kójnkotsé sín kjuítsjehe sín tí chꞌín Jesús, kꞌuaxrjexín sín kaín tí chjasin ntiha. A̱ ntá chꞌín Jesús kjuíncheyóe̱xin chꞌán ntáchro chꞌán kíxin:
4 Ora, ajuntando-se uma grande multidão, e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse Jesus por parábola:
5 ―Éxí ijnko chꞌín sákjuíkꞌe̱nka̱ noatrigo no̱nte̱e chꞌán. Mé xi̱kaha sákjuí chꞌán ikꞌue chꞌán tí noatrigo a. Ntá iso noa la kꞌuanótjen chrínta nti̱a ntá nkaxénjin chojni tí noa a la ko kja̱xin tí koxroxe kꞌuìnka̱ va.
5 Saiu o semeador a semear a sua semente. E quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho; e foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 A̱ ntá í so la kꞌuítji chríkꞌá xro̱ ntá kꞌuayan la xámá kíxin kánhyó siín tjo.
6 Outra caiu sobre pedra; e, nascida, secou-se porque não havia umidade.
7 A̱ ntá í so la kjuítsínkákꞌá kachꞌi̱ ntá kꞌuánkí kachꞌi̱ la ntá í xitjahya kꞌuánkí tí no a kíxin tsíkja̱te tí kachꞌi̱.
7 E outra caiu no meio dos espinhos; e crescendo com ela os espinhos, sufocaram-na.
8 A̱ ntá í so la mé tsíkꞌitjí nche jína. A̱ ntá tió kꞌuánkí la kꞌóna jína la mé jnkojnko noatje kꞌóna ciento neno noa ―mé xi̱kaha ichro chꞌán. Na ntá kjuixin kjuako chꞌín Jesús kaín tíha ntá itsen ntáchro chꞌán kíxin: ―Tí tjinkáonrá chrókuinhínrá la tinhínrá ―ichro chꞌán.
8 Mas outra caiu em boa terra; e, nascida, produziu fruto, cem por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Ntá tí sín kꞌuájiko chꞌán kjuanchankíhi sín chꞌán kíxin nkexrí tꞌaxrjexín tí nkehe kjuíncheyóe̱xin chꞌán.
9 Perguntaram-lhe então seus discípulos o que significava essa parábola.
10 Ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Dios mé tsjinki̱tsa kíxin tso̱nohará tí nkehe noehya í so chojni nkexrí tꞌe̱to̱an Dios. Kjánchó tí í so sín tjáko̱ha̱ sín kjui̱ntayóa̱xoán kíxin ntá kꞌuíkon sín la kjónté tsjátso̱anhya sín la ko kuínhin sín na kjónté na̱xa̱ tienxínhya sín.
10 Respondeu ele: A vós é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; mas aos outros se fala por parábolas; para que vendo, não vejam, e ouvindo, não entendam.
11 ’Ntá tso̱xrja̱nka nkexrí tꞌaxrjexín tí nkehe kjui̱ntayóa̱xoán. Tí noatje mé tí itén Dios.
11 É, pois, esta a parábola: A semente é a palavra de Deus.
12 A̱ ntá tí noa kꞌuanótjen chrínta nti̱a la mé tóyóhe̱ tí sín kuínhin tí tan a. A̱ ntá ó kui chꞌín Tsochren ntá kjuínchekꞌitjáyan chꞌán kaín tí itén Dios kuínhin sín chrókuaáxin sín kíxin ntá chrókuitekakonhya sín tí nkehe chrókuaáxin sín.
12 Os que estão à beira do caminho são os que ouvem; mas logo vem o Diabo e tira-lhe do coração a palavra, para que não suceda que, crendo, sejam salvos.
13 A̱ ntá tí noa kjuítsínkakꞌá xro̱ la éxí yóhe̱ tí chojni kuínhin itén Dios la tjoka kóxrjínhi̱n sín kuinkáchónki sín. Na ntá itsi tí kjuaxróxinhya, a̱ ntá tsíto̱he sín tí itén Dios kuínhin sín kíxin na̱xa̱ ni̱nkahya chónta nuèe.
13 Os que estão sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria; mas estes não têm raiz, apenas crêem por algum tempo, mas na hora da provação se desviam.
14 A̱ ntá tí noa kjuítsínkakꞌá kachꞌi̱ na mé éxí yóhe̱ ijnko chojni kuínhin tí tan jína kjánchó tjitoxi̱enhya nti̱e sín kíxin tóxakonhen sín tí xra̱ chónta sín la ko tjinkaon sín tsochónta sín itsjé nkehe la ko kaín tí nkehe tóxrjínhi̱n sín mé tꞌinkákonhe̱n kíxin xi̱kaha la xitjahya sichꞌehe sín xra̱ Dios.
14 A parte que caiu entre os espinhos são os que ouviram e, indo seu caminho, são sufocados pelos cuidados, riquezas, e deleites desta vida e não dão fruto com perfeição.
15 A̱ ntá tí noa kꞌuínka nonte jína na mé éxí yóhe̱ tí chojni kuínhin tí itén Dios a̱ ntá kaín a̱sén sín kuítekaon sín la ntá kuíto̱ehya sín tí tan, a̱ ntá xi̱kaha la jína chꞌehe sín Dios xra̱.
15 Mas a que caiu em boa terra são os que, ouvindo a palavra com coração reto e bom, a retêm e dão fruto com perseverança.
16 ’Nijnko nkexro chrókjuinchekꞌákjen xrohi chrókjua̱kꞌe̱ma̱ nkaxenhen chi̱ o̱ chrókjua̱kꞌe̱ma̱ chrínkí cama. Náhí. Noi chrókjuakꞌe xrohi kíxin ntá tí sín tsꞌixenhen nchia tsꞌikonxín sín tí tꞌinkaséyan.
16 Ninguém, pois, acende uma candeia e a cobre com algum vaso, ou a põe debaixo da cama; mas põe-na no velador, para que os que entram vejam a luz.
17 Kohya nkehe chrókꞌuejómá a̱ ntá chrꞌéxi̱n chrókónoxínhya; la ko kohya nkehe mó chrókónoehyani chrꞌéxi̱n kíxin kaín nkehe la tso̱noxíxin ti xrohi a.
17 Porque não há coisa encoberta que não haja de manifestar-se, nem coisa secreta que não haja de saber-se e vir à luz.
18 A̱ ntá chrókuinhínrá jína kíxin tí tjen ijnko nkexro chónta nkehe la mé tsꞌáyéhe̱ chꞌán má. A̱ ntá tí nkexro chóntahya nkehe la mé tsꞌaxrjehe chꞌán kjónté tí nkehe ntsí tónhen chꞌán kíxin chónta chꞌán.
18 Vede, pois, como ouvis; porque a qualquer que tiver lhe será dado, e a qualquer que não tiver, até o que parece ter lhe será tirado.
19 A̱ ntá kjuíji ìné la ko kíchó chꞌín Jesús tí tjen chꞌán. Ntá xitjahya tso̱chjinehe sín chꞌán kíxin nchónhya chojni siín.
19 Vieram, então, ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele por causa da multidão.
20 A̱ ntá ijnko sín ntiha tsíkjichenka chꞌín Jesús kíxin: ―Ìná la ko kíchuá tjejó sín ntója la tjinkaon sín chrókꞌuikon sín tí jaha ―ichro sín.
20 Foi-lhe dito: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora, e querem ver-te.
21 Kjánchó kjuáte̱he chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―Tí sín tinhin itén Dios la ko titekaon sín na mé tꞌíkua̱n tí jehe sín éxí na̱ná la ko kíchiná ―ichro chꞌán.
21 Ele, porém, lhes respondeu: Minha mãe e meus irmãos são estes que ouvem a palavra de Deus e a observam.
22 Ntá ijnko ya̱on kꞌuíxenhen chꞌín Jesús ijnko ntabárco̱ la koí tí sín kꞌuájiko chꞌán. Ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Sátsjini tóhe̱ nta̱yaon ―ichro chꞌán. Ntá sákjuí sín.
22 Ora, aconteceu certo dia que entrou num barco com seus discípulos, e disse-lhes: Passemos à outra margem do lago. E partiram.
23 Ntá nachrohe tjejótꞌatòye̱ sín a̱ ntá chꞌín Jesús mé kjuákꞌejua chꞌán. A̱ ntá xrína̱hya tji̱a̱n chjéhe xri̱nto̱ chrítaón nta̱ ntá xrankíxin sítikia nta̱ tí ntabárco̱ ntá chrakon sín kíxin tsꞌaniankí nta̱ tí ntabárco̱.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu; e desceu uma tempestade de vento sobre o lago; e o barco se enchia de água, de sorte que perigavam.
24 Ntá kjuínchekjaye̱he sín tí chꞌín Jesús, ntáchro sín kíxin: ―Maestro, Maestro. Tjejótꞌaniankíni nta̱ ―ichro sín. Ntá chꞌín Jesús kꞌuàya chꞌán ntá kꞌue̱tue̱nhen chꞌán tí xri̱nto̱ la ko tí nta̱ kíxin tsꞌixita, a̱ ntá náxrjón kꞌuíxita tí nta̱ la ko tí xri̱nto̱.
24 Chegando-se a ele, o despertaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e cessaram, e fez-se bonança.
25 Ntá ntáche chꞌán tí sín kꞌuájiko chꞌán kíxin: ―¿Á na̱xa̱ tinkachónkihyará Dios? ―ichro chꞌán. Kjánchó jehe sín mé chrakon sín itjo sín kíchó sín kíxin: ―¿Xá nkexro tíhi kíxin tꞌe̱tue̱nhen chꞌán xri̱nto̱ la ko tí nta̱ la titekakonhen chꞌán?
25 Então lhes perguntou: Onde está a vossa fé? Eles, atemorizados, admiraram-se, dizendo uns aos outros: Quem, pois, é este, que até aos ventos e à água manda, e lhe obedecem?
26 Ntá kjuíji sín tí nonte Gadara, na mé tóhe nta̱yaon ntoí chókꞌèxin estado Galilea.
26 Apontaram à terra dos gerasenos, que está defronte da Galiléia.
27 Ntá kꞌuínkaji̱nxi̱n chꞌín Jesús tí ntabárco̱ ntá kóchjina ijnko chꞌín chjasin ntiha. Ntá ó má sé chónta chꞌán ncha̱kuen tí jínahya. Na ntá ni ké chꞌán tꞌinkáyahya chꞌán, la ko jehya nto̱e chꞌán kꞌuékjakꞌe chꞌán na mé tjen chꞌán tí panteón.
27 Logo que saltou em terra, saiu-lhe ao encontro um homem da cidade, possesso de demônios, que havia muito tempo não vestia roupa, nem morava em casa, mas nos sepulcros.
28 Tió kꞌuíkon chꞌán tí chꞌín Jesús ntá kjuákꞌexín tochꞌin chꞌán nkayakon tí chꞌín Jesús, ntá kꞌóyako chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―¿Nkekuènte tji̱a̱té tí jeheni, jaha Jesús Xje̱en Dios itjen nkaya nka̱jní? Chronóa̱hani nchekjasótehyani ―ichro chꞌán.
28 Quando ele viu a Jesus, gritou, prostrou-se diante dele, e com grande voz exclamou: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes.
29 Xi̱kaha ntáchro chꞌán kíxin chꞌín Jesús tsíkꞌe̱tue̱nhen tí ncha̱kuen tí jínahya kíxin tsꞌaxrjexín tí jehe chꞌán. Nchónhya veces tí ncha̱kuen tí jínahya kꞌuékꞌe̱tue̱nhen tí jehe chꞌán; a̱ ntá tí chojni kꞌuétsé sín chꞌán kꞌuékjinchenteto sín tja chꞌán la ko to̱té chꞌán la mé cadena tsíkóntetoxín chꞌán kíxin tjinkaon sín chrókjuakꞌe chꞌán. Kjánchó kꞌuékóchrínjin chꞌán tí nkehe tsíkóntetoxín chꞌán kíxin ncha̱kuen tí jínahya tjinkaon sáchrókjui̱ko chꞌán nte̱je̱.
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem. Pois já havia muito tempo que se apoderara dele; e guardavam-no preso com grilhões e cadeias; mas ele, quebrando as prisões, era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Ntá chꞌín Jesús kjuanchankíhi chꞌán tí chꞌín a kíxin: ―¿Nkexrí itꞌian? ―ichro chꞌán. Ntá kjuáte̱he chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―Legión mé itꞌinni ―ichro chꞌán. Ntáchro chꞌán xi̱kaha kíxin nchónhya ncha̱kuen tí jínahya chónta chꞌán.
30 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião; porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 A̱ ntá kaín tí ncha̱kuen tí jínahya chronóe̱he̱ tí chꞌín Jesús kíxin chrókꞌue̱to̱anhya chꞌán kíxin chrókjuitsínkayá tí tòye̱ ni̱nka.
31 E rogavam-lhe que não os mandasse para o abismo.
32 A̱ ntá ntiha tí jna̱ siín nchónhya cochíno xrine va. A̱ ntá tí ncha̱kuen tí jínahya chronóe̱he̱ tí chꞌín Jesús kíxin chrókjuanjon chꞌán kjuachaxin chrókꞌuixenhen tí cochíno a. A̱ ntá kjuanjon chꞌán kjuachaxin.
32 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos; rogaram-lhe, pois que lhes permitisse entrar neles, e lho permitiu.
33 A̱ ntá tí ncha̱kuen tí jínahya kꞌuaxrjexín tí chꞌín a, a̱ ntá kꞌuíxenhen tí cochíno a. A̱ ntá kaín tí cochíno kuinká va sákjuí va nó nkaya tsa̱ka kꞌuánótjenkí va nta̱ kjuínhin va nta̱.
33 E tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos; e a manada precipitou-se pelo despenhadeiro no lago, e afogou-se.
34 A̱ ntá tí sín sítꞌayakonhen tí cochíno kꞌuíkon sín kíxin xi̱kaha kónhen ntá chrakon sín kuinká sín sákjuíchronka sín tí chjasén sín la ko tí rancho.
34 Quando os pastores viram o que acontecera, fugiram, e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 A ntá tí chojni kꞌuaxrjexín sín chjasin sákjuitsjehe sín nkehe tí tsíkónhen. A̱ ntá kjuíji sín ntiha tí tjen chꞌín Jesús ntá kꞌuíkon sín kíxin ntaha tjen tí chꞌín tsíkꞌaxrjexín tí ncha̱kuen tí jínahya. Ntaha tjetja̱xi̱n chꞌán chrínkí to̱té tí chꞌín Jesús, ó tsíkꞌinkáya chꞌán iké chꞌán kíxin ó jína tjen chꞌán, a̱ ntá chrakon sín tí kꞌuíkon sín xi̱kaha.
35 Saíram, pois, a ver o que tinha acontecido, e foram ter com Jesus, a cujos pés acharam sentado, vestido e em perfeito juízo, o homem de quem havia saído os demônios; e se atemorizaram.
36 A̱ ntá tí jehe sín tsíkꞌikon sín kíxin xi̱kaha kónhen la chrónka sín kíxin nkexrí kuíto̱he jína tí chꞌín kꞌuéchónta tí ncha̱kuen tí jínahya.
36 Os que tinham visto aquilo contaram-lhes como fora curado o endemoninhado.
37 A̱ ntá kaín tí chojni chjasin Gadara kjuankíxin chronóe̱he̱ sín tí chꞌín Jesús kíxin sáchrókjuixin chꞌán ntiha kíxin imá chrakon sín. A̱ ntá tí chꞌín Jesús kꞌui̱tꞌótjen chꞌán tí ntabárco̱ sákjuíxin chꞌán ntiha.
37 Então todo o povo da região dos gerasenos rogou-lhe que se retirasse deles; porque estavam possuídos de grande medo. Pelo que ele entrou no barco, e voltou.
38 A̱ ntá tí chꞌín tsíkꞌaxrjexín tí ncha̱kuen tí jínahya chronóe̱he̱ chꞌán tí chꞌín Jesús kíxin á chrókjuanjonhya chꞌán kjuachaxin sáchrókjui chꞌán koí chꞌán. Kjánchó chꞌín Jesús kꞌue̱tue̱nhen chꞌán kíxin tsito̱he chꞌán ntáchro chꞌán kíxin:
38 Pedia-lhe, porém, o homem de quem haviam saído os demônios que o deixasse estar com ele; mas Jesus o despediu, dizendo:
39 ―Tito̱ha satjia nto̱a la ko chro̱nka nkexrí ti kjuachaxin jié kuènte Dios kuíto̱axián jína jaha ―ichro chꞌán. A̱ ntá sákjuí tí chꞌín a chrónka chꞌán nkuíxín tí chjasén chꞌán kíxin ijnko kjuaxroan jié kjuíchꞌe chꞌín Jesús kjuínchekito̱he chꞌán jína.
39 Volta para tua casa, e conta tudo quanto Deus te fez. E ele se retirou, publicando por toda a cidade tudo quanto Jesus lhe fizera.
40 Tió chꞌín Jesús kjan chꞌán tí í jnko chrínta nta̱ ntá nchónhya chojni siín ntiha la chéhe̱ sín kjuíji chꞌán ntiha, kíxin kaín sín tjejóchónhen sín chꞌán.
40 Quando Jesus voltou, a multidão o recebeu; porque todos o estavam esperando.
41 Ntá kui ijnko chꞌín itꞌin Jairo na mé ijnko chꞌín tꞌe̱to̱an kuènte ni̱nko. A̱ ntá kjuákꞌexín tochꞌin chꞌán to̱te tí chꞌín Jesús chronóe̱he̱ chꞌán kíxin sáchrókjui chꞌín Jesús nto̱e chꞌán
41 E eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga; e prostrando-se aos pés de Jesus, rogava-lhe que fosse a sua casa;
42 kíxin chónta chꞌán jnkoko̱áxón xje̱en chꞌán chjin chónta teyó nánó la ó mero tjetꞌen tjan. A̱ ntá sákjuí chꞌín Jesús la ntá nchónhya chojni chréhe̱ kꞌuíxitja kíchó sín.
42 porque tinha uma filha única, de cerca de doze anos, que estava à morte. Enquanto, pois, ele ia, apertavam-no as multidões.
43 Ntá siín sín ntiha. Na mé ntiha tjenkákjan ijnko chojni chjin níhi tjan sítji tjan jni̱ na mé chónta tjan teyó nánó tito̱ehya tjan jína. A̱ ntá kaín nkehe kꞌuéchónta tjan kjue̱nke̱he tjan tí sín chꞌe xro̱a̱n la ko nijnko sín kjuachahya sín kjuínchekito̱he sín tjan jína.
43 E certa mulher, que tinha uma hemorragia havia doze anos {e gastara com os médicos todos os seus haveres} e por ninguém pudera ser curada,
44 A̱ ntá jehe tjan kóchjina tjan nóton tí chꞌín Jesús na ntá kuákóxi̱n tjan tí iké chꞌán, a̱ ntá tuénxín tí jni̱ la í kjuíhya tjan.
44 chegando-se por detrás, tocou-lhe a orla do manto, e imediatamente cessou a sua hemorragia.
45 Ntá kjuanchankí chꞌín Jesús kíxin: ―¿Nkexro tí kuákóxi̱nna? ―ichro chꞌán. A̱ ntá kaín sín ntáchro sín kíxin ninkexró, ichro sín. A̱ ntá chꞌín Pedro la ko tí sín kꞌuéjóko chꞌán ntáchro sín kíxin: ―Maestro, nchónhya chojni siín la ko tótéka sín la ntáhi ntáha, ¿ntá nkekuènte kíxin na̱xa̱ tjanchankiá kíxin nkexro tí kuákóxian? ―ichro sín.
45 Perguntou Jesus: Quem é que me tocou? Como todos negassem, disse-lhe Pedro: Mestre, as multidões te apertam e te oprimem.
46 Kjánchó ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Jnkojín nkexro kuákóxi̱nna kíxin kónòna kíxin kjuachaxin kuènta̱ná kuíto̱exín ijnko chojni jína ―ichro chꞌán.
46 Mas disse Jesus: Alguém me tocou; pois percebi que de mim saiu poder.
47 A̱ ntá tió kꞌuíkon tjan kíxin ó kónoxín ntá kóchjina tjan chrakon tjan kjuákꞌexín tjan tochꞌin tjan chrínkí to̱té tí chꞌín Jesús. Ntá chrónka tjan nkayakon kaín xín chojni kíxin nkekuènte kuákóxi̱n tjan iké chꞌán la ko nkexrí kuíto̱exín tjan jína xi̱kaha.
47 Então, vendo a mulher que não passara despercebida, aproximou-se tremendo e, prostrando-se diante dele, declarou-lhe perante todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como fora imediatamente curada.
48 Ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Jaha, xje̱enni, ó kuíto̱ha jína kíxin kuítekávan tí janhan. Kjuaxróxin sátjia ―ichro chꞌán.
48 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz.
49 Na̱xa̱ tjejótjo sín ntiha ntá xrína̱hya ikui ijnko nkexro kjui̱xi̱n nto̱e tí chꞌín tꞌe̱to̱an kuènte ni̱nko, a̱ ntá chénka chꞌán tí chꞌín tꞌe̱to̱an kíxin: ―Xja̱an na mé ó kjuixin kꞌuén. Áxri í chje̱éhya xra̱ tí maestro ―ichro chꞌán.
49 Enquanto ainda falava, veio alguém da casa do chefe da sinagoga dizendo: A tua filha já está morta; não incomodes mais o Mestre.
50 A̱ ntá tió kuínhin chꞌín Jesús la kjuáte̱he chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―Chrakonhya. Títekávan tí janhan la tsito̱he xja̱an jína ―ichro chꞌán. A̱ ntá sákjuí sín.
50 Jesus, porém, ouvindo-o, respondeu-lhe: Não temas: crê somente, e será salva.
51 A̱ ntá tí kjuíjikꞌixenhen sín nchia ntá kuíto̱ehya chꞌín Jesús kíxin ókjé nkexro chrókꞌuixenko chꞌán nchia. Jehó chꞌín Pedro la ko chꞌín Jacobo la ko chꞌín Juan la ko tí itꞌé la ko tí ìné tí xjachjin chrókꞌuixenhen sín tí tjen tí xjan a.
51 Tendo chegado à casa, a ninguém deixou entrar com ele, senão a Pedro, João, Tiago, e o pai e a mãe da menina.
52 Kaín tí sín tjejó ntaha tsjánkàma̱ sín tí xjan a. Kjánchó jehe chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―Tsja̱nkahyará. Tí xjan la tsíkꞌenhya la tjejua xjan ―ichro chꞌán.
52 E todos choravam e pranteavam; ele, porém, disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Ntá tjanoá sín chꞌán kíxin jehe sín la ó nohe sín kíxin tsíkꞌen xjan.
53 E riam-se dele, sabendo que ela estava morta.
54 A̱ ntá jehe chꞌán itsé chꞌán tja xjan ntá itsen kꞌuíye̱he̱ chꞌán tí xjan ntáchro chꞌán kíxin: ―Tjarisoá, tꞌàya ―ichro chꞌán.
54 Então ele, tomando-lhe a mão, exclamou: Menina, levanta-te.
55 Ntá kjan a̱sén tjan ntá tuénxín kꞌuínkatjen tjan. Ntá kꞌue̱to̱an chꞌín Jesús kíxin tsjanjon sín nkehe sine tjan.
55 E o seu espírito voltou, e ela se levantou imediatamente; e Jesus mandou que lhe desse de comer.
56 Ntá itꞌé la ko ìné xjan la chrakon sín. A̱ ntá chꞌín Jesús kꞌue̱tue̱nhen chꞌán sín kíxin ninkexró chróchenkahya sín kíxin xi̱kaha kónhen.
56 E seus pais ficaram maravilhados; e ele mandou-lhes que a ninguém contassem o que havia sucedido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.