Lucas 8
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs NTLH
1 A̱ ntá chrꞌéxi̱n ntá chꞌín Jesús kꞌuáji chꞌán itsjé chjasin hyé la ko chjasin ntsíntsí kjuako chꞌán la ko chrónka chꞌán tí tan jína kíxin nkexrí tí kjuachaxin tꞌe̱to̱an Dios. A̱ ntá tí teyó sín mé kꞌuájiko chꞌán.
1 Algum tempo depois Jesus saiu e viajou por cidades e povoados, anunciando a boa notícia do Reino de Deus . Os doze discípulos foram com ele,
2 Kja̱xin chréhe̱ iso chojni chjin tsíkjinchekito̱he chꞌán jína tsíkakitsje chꞌán tí ncha̱kuen tí jínahya kꞌuéchónta sín la ko tsíkja̱tse̱n chꞌán tí chin kꞌuéchónta sín. Ijnko tjan mé itꞌin María la ko kja̱xin tikitexín tjan Magdalena na mé tsíkꞌaxrje yato ncha̱kuen tí jínahya kꞌuéchónta tjan,
2 e também algumas mulheres que haviam sido livradas de espíritos maus e curadas de doenças. Eram Maria, chamada Madalena, de quem tinham sido expulsos sete demônios;
3 la ko í jnko tjan itꞌin tjan Juana ne mé xìi mé itꞌin chꞌán Chuza. Jehe chꞌán mé chꞌehe chꞌán xra̱ tí chꞌín Herodes tꞌe̱to̱an chꞌán, la ko í jnko tjan mé itꞌin tjan Susana, la ko itsjé í so sín kꞌuéjó sín. A̱ ntá kaín sín kjuanjon sín tí nkehe kꞌuéchónta sín kjuínki̱tsa sín tí chꞌín Jesús la ko tí sín kꞌuájiko chꞌán.
3 Joana, mulher de Cuza, que era alto funcionário do governo de Herodes; Susana e muitas outras mulheres que, com os seus próprios recursos, ajudavam Jesus e os seus discípulos.
4 Ntá nchónhya chojni kójnkotsé sín kjuítsjehe sín tí chꞌín Jesús, kꞌuaxrjexín sín kaín tí chjasin ntiha. A̱ ntá chꞌín Jesús kjuíncheyóe̱xin chꞌán ntáchro chꞌán kíxin:
4 Uma grande multidão, vinda de várias cidades, veio ver Jesus. Quando todos estavam reunidos, ele contou esta parábola :
5 ―Éxí ijnko chꞌín sákjuíkꞌe̱nka̱ noatrigo no̱nte̱e chꞌán. Mé xi̱kaha sákjuí chꞌán ikꞌue chꞌán tí noatrigo a. Ntá iso noa la kꞌuanótjen chrínta nti̱a ntá nkaxénjin chojni tí noa a la ko kja̱xin tí koxroxe kꞌuìnka̱ va.
5 — Certo homem saiu para semear. E, quando estava espalhando as sementes, algumas caíram na beira do caminho, onde foram pisadas pelas pessoas e comidas pelos passarinhos.
6 A̱ ntá í so la kꞌuítji chríkꞌá xro̱ ntá kꞌuayan la xámá kíxin kánhyó siín tjo.
6 Outras sementes caíram num lugar onde havia muitas pedras, e, quando começaram a brotar, as plantas secaram porque não havia umidade.
7 A̱ ntá í so la kjuítsínkákꞌá kachꞌi̱ ntá kꞌuánkí kachꞌi̱ la ntá í xitjahya kꞌuánkí tí no a kíxin tsíkja̱te tí kachꞌi̱.
7 Outra parte caiu no meio de espinhos, que cresceram junto com as plantas e as sufocaram.
8 A̱ ntá í so la mé tsíkꞌitjí nche jína. A̱ ntá tió kꞌuánkí la kꞌóna jína la mé jnkojnko noatje kꞌóna ciento neno noa ―mé xi̱kaha ichro chꞌán. Na ntá kjuixin kjuako chꞌín Jesús kaín tíha ntá itsen ntáchro chꞌán kíxin: ―Tí tjinkáonrá chrókuinhínrá la tinhínrá ―ichro chꞌán.
8 Mas algumas sementes caíram em terra boa. As plantas cresceram e produziram cem grãos para cada semente. E Jesus terminou, dizendo:
9 Ntá tí sín kꞌuájiko chꞌán kjuanchankíhi sín chꞌán kíxin nkexrí tꞌaxrjexín tí nkehe kjuíncheyóe̱xin chꞌán.
9 Os discípulos de Jesus perguntaram o que ele queria dizer com essa parábola .
10 Ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Dios mé tsjinki̱tsa kíxin tso̱nohará tí nkehe noehya í so chojni nkexrí tꞌe̱to̱an Dios. Kjánchó tí í so sín tjáko̱ha̱ sín kjui̱ntayóa̱xoán kíxin ntá kꞌuíkon sín la kjónté tsjátso̱anhya sín la ko kuínhin sín na kjónté na̱xa̱ tienxínhya sín.
10 Jesus respondeu:
11 ’Ntá tso̱xrja̱nka nkexrí tꞌaxrjexín tí nkehe kjui̱ntayóa̱xoán. Tí noatje mé tí itén Dios.
11 — O que essa parábola quer dizer é o seguinte: a semente é a mensagem de Deus.
12 A̱ ntá tí noa kꞌuanótjen chrínta nti̱a la mé tóyóhe̱ tí sín kuínhin tí tan a. A̱ ntá ó kui chꞌín Tsochren ntá kjuínchekꞌitjáyan chꞌán kaín tí itén Dios kuínhin sín chrókuaáxin sín kíxin ntá chrókuitekakonhya sín tí nkehe chrókuaáxin sín.
12 As sementes que caíram na beira do caminho são as pessoas que ouvem a mensagem. Porém o Diabo chega e tira a mensagem do coração delas para que não creiam e não sejam salvas.
13 A̱ ntá tí noa kjuítsínkakꞌá xro̱ la éxí yóhe̱ tí chojni kuínhin itén Dios la tjoka kóxrjínhi̱n sín kuinkáchónki sín. Na ntá itsi tí kjuaxróxinhya, a̱ ntá tsíto̱he sín tí itén Dios kuínhin sín kíxin na̱xa̱ ni̱nkahya chónta nuèe.
13 As sementes que caíram onde havia muitas pedras são as pessoas que ouvem a mensagem e a recebem com muita alegria. Elas não têm raízes e por isso creem somente por algum tempo; e, quando chega a tentação, abandonam tudo.
14 A̱ ntá tí noa kjuítsínkakꞌá kachꞌi̱ na mé éxí yóhe̱ ijnko chojni kuínhin tí tan jína kjánchó tjitoxi̱enhya nti̱e sín kíxin tóxakonhen sín tí xra̱ chónta sín la ko tjinkaon sín tsochónta sín itsjé nkehe la ko kaín tí nkehe tóxrjínhi̱n sín mé tꞌinkákonhe̱n kíxin xi̱kaha la xitjahya sichꞌehe sín xra̱ Dios.
14 As sementes que caíram no meio dos espinhos são as pessoas que ouvem a mensagem. Porém as preocupações, as riquezas e os prazeres desta vida aumentam e sufocam essas pessoas. Por isso os frutos que elas produzem nunca amadurecem.
15 A̱ ntá tí noa kꞌuínka nonte jína na mé éxí yóhe̱ tí chojni kuínhin tí itén Dios a̱ ntá kaín a̱sén sín kuítekaon sín la ntá kuíto̱ehya sín tí tan, a̱ ntá xi̱kaha la jína chꞌehe sín Dios xra̱.
15 E as sementes que caíram em terra boa são aquelas pessoas que ouvem e guardam a mensagem no seu coração bom e obediente; e, porque são fiéis, produzem frutos.
16 ’Nijnko nkexro chrókjuinchekꞌákjen xrohi chrókjua̱kꞌe̱ma̱ nkaxenhen chi̱ o̱ chrókjua̱kꞌe̱ma̱ chrínkí cama. Náhí. Noi chrókjuakꞌe xrohi kíxin ntá tí sín tsꞌixenhen nchia tsꞌikonxín sín tí tꞌinkaséyan.
16 Jesus continuou:
17 Kohya nkehe chrókꞌuejómá a̱ ntá chrꞌéxi̱n chrókónoxínhya; la ko kohya nkehe mó chrókónoehyani chrꞌéxi̱n kíxin kaín nkehe la tso̱noxíxin ti xrohi a.
17 Pois tudo o que está escondido será descoberto, e tudo o que está em segredo será conhecido e revelado.
18 A̱ ntá chrókuinhínrá jína kíxin tí tjen ijnko nkexro chónta nkehe la mé tsꞌáyéhe̱ chꞌán má. A̱ ntá tí nkexro chóntahya nkehe la mé tsꞌaxrjehe chꞌán kjónté tí nkehe ntsí tónhen chꞌán kíxin chónta chꞌán.
18 — Portanto, tomem cuidado e vejam como vocês ouvem. Porque quem tem receberá mais; mas quem não tem, até o que pensa que tem será tirado dele.
19 A̱ ntá kjuíji ìné la ko kíchó chꞌín Jesús tí tjen chꞌán. Ntá xitjahya tso̱chjinehe sín chꞌán kíxin nchónhya chojni siín.
19 A mãe e os irmãos de Jesus vieram até o lugar onde ele estava, mas, por causa da multidão, não conseguiam chegar perto dele.
20 A̱ ntá ijnko sín ntiha tsíkjichenka chꞌín Jesús kíxin: ―Ìná la ko kíchuá tjejó sín ntója la tjinkaon sín chrókꞌuikon sín tí jaha ―ichro sín.
20 Então alguém disse a Jesus: — A sua mãe e os seus irmãos estão lá fora e querem falar com o senhor.
21 Kjánchó kjuáte̱he chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―Tí sín tinhin itén Dios la ko titekaon sín na mé tꞌíkua̱n tí jehe sín éxí na̱ná la ko kíchiná ―ichro chꞌán.
21 Mas Jesus disse a todos:
22 Ntá ijnko ya̱on kꞌuíxenhen chꞌín Jesús ijnko ntabárco̱ la koí tí sín kꞌuájiko chꞌán. Ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Sátsjini tóhe̱ nta̱yaon ―ichro chꞌán. Ntá sákjuí sín.
22 Certo dia Jesus subiu num barco com os seus discípulos e disse: Então eles partiram.
23 Ntá nachrohe tjejótꞌatòye̱ sín a̱ ntá chꞌín Jesús mé kjuákꞌejua chꞌán. A̱ ntá xrína̱hya tji̱a̱n chjéhe xri̱nto̱ chrítaón nta̱ ntá xrankíxin sítikia nta̱ tí ntabárco̱ ntá chrakon sín kíxin tsꞌaniankí nta̱ tí ntabárco̱.
23 Enquanto estavam atravessando o lago, Jesus dormiu. Um vento muito forte começou a soprar sobre o lago, e o barco foi ficando cheio de água, de modo que todos estavam em perigo.
24 Ntá kjuínchekjaye̱he sín tí chꞌín Jesús, ntáchro sín kíxin: ―Maestro, Maestro. Tjejótꞌaniankíni nta̱ ―ichro sín. Ntá chꞌín Jesús kꞌuàya chꞌán ntá kꞌue̱tue̱nhen chꞌán tí xri̱nto̱ la ko tí nta̱ kíxin tsꞌixita, a̱ ntá náxrjón kꞌuíxita tí nta̱ la ko tí xri̱nto̱.
24 Aí os discípulos chegaram perto de Jesus e o acordaram, dizendo: — Mestre, Mestre! Nós vamos morrer! Jesus se levantou e deu uma ordem ao vento e à tempestade. Eles pararam, e tudo ficou calmo.
25 Ntá ntáche chꞌán tí sín kꞌuájiko chꞌán kíxin: ―¿Á na̱xa̱ tinkachónkihyará Dios? ―ichro chꞌán. Kjánchó jehe sín mé chrakon sín itjo sín kíchó sín kíxin: ―¿Xá nkexro tíhi kíxin tꞌe̱tue̱nhen chꞌán xri̱nto̱ la ko tí nta̱ la titekakonhen chꞌán?
25 Então ele disse aos discípulos: Mas eles estavam admirados e com medo e diziam uns aos outros: — Que homem é este? Ele manda até no vento e nas ondas, e eles obedecem!
26 Ntá kjuíji sín tí nonte Gadara, na mé tóhe nta̱yaon ntoí chókꞌèxin estado Galilea.
26 Jesus e os discípulos chegaram à região de Gerasa, no lado leste do lago da Galileia.
27 Ntá kꞌuínkaji̱nxi̱n chꞌín Jesús tí ntabárco̱ ntá kóchjina ijnko chꞌín chjasin ntiha. Ntá ó má sé chónta chꞌán ncha̱kuen tí jínahya. Na ntá ni ké chꞌán tꞌinkáyahya chꞌán, la ko jehya nto̱e chꞌán kꞌuékjakꞌe chꞌán na mé tjen chꞌán tí panteón.
27 Assim que Jesus saiu do barco, um homem daquela cidade foi encontrar-se com ele. Esse homem estava dominado por demônios. Fazia muito tempo que ele andava sem roupas e não morava numa casa, mas vivia nos túmulos do cemitério.
28 Tió kꞌuíkon chꞌán tí chꞌín Jesús ntá kjuákꞌexín tochꞌin chꞌán nkayakon tí chꞌín Jesús, ntá kꞌóyako chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―¿Nkekuènte tji̱a̱té tí jeheni, jaha Jesús Xje̱en Dios itjen nkaya nka̱jní? Chronóa̱hani nchekjasótehyani ―ichro chꞌán.
28 Quando viu Jesus, o homem deu um grito, caiu no chão diante dele e disse bem alto: — Jesus, Filho do Deus Altíssimo! O que o senhor quer de mim? Por favor, não me castigue!
29 Xi̱kaha ntáchro chꞌán kíxin chꞌín Jesús tsíkꞌe̱tue̱nhen tí ncha̱kuen tí jínahya kíxin tsꞌaxrjexín tí jehe chꞌán. Nchónhya veces tí ncha̱kuen tí jínahya kꞌuékꞌe̱tue̱nhen tí jehe chꞌán; a̱ ntá tí chojni kꞌuétsé sín chꞌán kꞌuékjinchenteto sín tja chꞌán la ko to̱té chꞌán la mé cadena tsíkóntetoxín chꞌán kíxin tjinkaon sín chrókjuakꞌe chꞌán. Kjánchó kꞌuékóchrínjin chꞌán tí nkehe tsíkóntetoxín chꞌán kíxin ncha̱kuen tí jínahya tjinkaon sáchrókjui̱ko chꞌán nte̱je̱.
29 Ele disse isso porque Jesus havia mandado o espírito mau sair dele. Esse espírito o havia agarrado muitas vezes. As pessoas chegaram até a amarrar os pés e as mãos do homem com correntes de ferro, mas ele as quebrava, e o demônio o levava para o deserto.
30 Ntá chꞌín Jesús kjuanchankíhi chꞌán tí chꞌín a kíxin: ―¿Nkexrí itꞌian? ―ichro chꞌán. Ntá kjuáte̱he chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―Legión mé itꞌinni ―ichro chꞌán. Ntáchro chꞌán xi̱kaha kíxin nchónhya ncha̱kuen tí jínahya chónta chꞌán.
30 Jesus perguntou a ele: — O meu nome é Multidão! — respondeu ele. (Ele disse isso porque muitos demônios tinham entrado nele.)
31 A̱ ntá kaín tí ncha̱kuen tí jínahya chronóe̱he̱ tí chꞌín Jesús kíxin chrókꞌue̱to̱anhya chꞌán kíxin chrókjuitsínkayá tí tòye̱ ni̱nka.
31 Aí os demônios começaram a pedir com insistência a Jesus que não os mandasse para o abismo .
32 A̱ ntá ntiha tí jna̱ siín nchónhya cochíno xrine va. A̱ ntá tí ncha̱kuen tí jínahya chronóe̱he̱ tí chꞌín Jesús kíxin chrókjuanjon chꞌán kjuachaxin chrókꞌuixenhen tí cochíno a. A̱ ntá kjuanjon chꞌán kjuachaxin.
32 Muitos porcos estavam comendo num morro ali perto. Os demônios pediram com insistência a Jesus que os deixasse entrar nos porcos, e ele deixou.
33 A̱ ntá tí ncha̱kuen tí jínahya kꞌuaxrjexín tí chꞌín a, a̱ ntá kꞌuíxenhen tí cochíno a. A̱ ntá kaín tí cochíno kuinká va sákjuí va nó nkaya tsa̱ka kꞌuánótjenkí va nta̱ kjuínhin va nta̱.
33 Então eles saíram do homem e entraram nos porcos, que se atiraram morro abaixo, para dentro do lago, e se afogaram.
34 A̱ ntá tí sín sítꞌayakonhen tí cochíno kꞌuíkon sín kíxin xi̱kaha kónhen ntá chrakon sín kuinká sín sákjuíchronka sín tí chjasén sín la ko tí rancho.
34 Quando os homens que estavam tomando conta dos porcos viram o que havia acontecido, fugiram e espalharam a notícia na cidade e nos seus arredores.
35 A ntá tí chojni kꞌuaxrjexín sín chjasin sákjuitsjehe sín nkehe tí tsíkónhen. A̱ ntá kjuíji sín ntiha tí tjen chꞌín Jesús ntá kꞌuíkon sín kíxin ntaha tjen tí chꞌín tsíkꞌaxrjexín tí ncha̱kuen tí jínahya. Ntaha tjetja̱xi̱n chꞌán chrínkí to̱té tí chꞌín Jesús, ó tsíkꞌinkáya chꞌán iké chꞌán kíxin ó jína tjen chꞌán, a̱ ntá chrakon sín tí kꞌuíkon sín xi̱kaha.
35 Muita gente foi ver o que havia acontecido. Quando chegaram perto de Jesus, viram o homem de quem haviam saído os demônios. E ficaram assustados porque ele estava sentado aos pés de Jesus, vestido e no seu perfeito juízo.
36 A̱ ntá tí jehe sín tsíkꞌikon sín kíxin xi̱kaha kónhen la chrónka sín kíxin nkexrí kuíto̱he jína tí chꞌín kꞌuéchónta tí ncha̱kuen tí jínahya.
36 Os que haviam visto tudo contaram ao povo como o homem tinha sido curado.
37 A̱ ntá kaín tí chojni chjasin Gadara kjuankíxin chronóe̱he̱ sín tí chꞌín Jesús kíxin sáchrókjuixin chꞌán ntiha kíxin imá chrakon sín. A̱ ntá tí chꞌín Jesús kꞌui̱tꞌótjen chꞌán tí ntabárco̱ sákjuíxin chꞌán ntiha.
37 Aí toda a gente da região de Gerasa ficou com muito medo e pediu que Jesus saísse da terra deles. Então Jesus subiu no barco e foi embora.
38 A̱ ntá tí chꞌín tsíkꞌaxrjexín tí ncha̱kuen tí jínahya chronóe̱he̱ chꞌán tí chꞌín Jesús kíxin á chrókjuanjonhya chꞌán kjuachaxin sáchrókjui chꞌán koí chꞌán. Kjánchó chꞌín Jesús kꞌue̱tue̱nhen chꞌán kíxin tsito̱he chꞌán ntáchro chꞌán kíxin:
38 E o homem de quem os demônios tinham saído implorou a Jesus: — Me deixe ir com o senhor! Mas Jesus o mandou embora, dizendo:
39 ―Tito̱ha satjia nto̱a la ko chro̱nka nkexrí ti kjuachaxin jié kuènte Dios kuíto̱axián jína jaha ―ichro chꞌán. A̱ ntá sákjuí tí chꞌín a chrónka chꞌán nkuíxín tí chjasén chꞌán kíxin ijnko kjuaxroan jié kjuíchꞌe chꞌín Jesús kjuínchekito̱he chꞌán jína.
39 — Volte para casa e conte o que Deus fez por você. Então o homem foi pela cidade, contando o que Jesus tinha feito por ele.
40 Tió chꞌín Jesús kjan chꞌán tí í jnko chrínta nta̱ ntá nchónhya chojni siín ntiha la chéhe̱ sín kjuíji chꞌán ntiha, kíxin kaín sín tjejóchónhen sín chꞌán.
40 Quando Jesus voltou para o lado oeste do lago, a multidão o recebeu com alegria, pois todos tinham ficado ali à espera dele.
41 Ntá kui ijnko chꞌín itꞌin Jairo na mé ijnko chꞌín tꞌe̱to̱an kuènte ni̱nko. A̱ ntá kjuákꞌexín tochꞌin chꞌán to̱te tí chꞌín Jesús chronóe̱he̱ chꞌán kíxin sáchrókjui chꞌín Jesús nto̱e chꞌán
41 Então chegou um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga daquele lugar. Ele se jogou aos pés de Jesus e pediu com insistência que fosse até a sua casa
42 kíxin chónta chꞌán jnkoko̱áxón xje̱en chꞌán chjin chónta teyó nánó la ó mero tjetꞌen tjan. A̱ ntá sákjuí chꞌín Jesús la ntá nchónhya chojni chréhe̱ kꞌuíxitja kíchó sín.
42 porque a sua filha única, de doze anos, estava morrendo. Enquanto Jesus ia caminhando, a multidão o apertava de todos os lados.
43 Ntá siín sín ntiha. Na mé ntiha tjenkákjan ijnko chojni chjin níhi tjan sítji tjan jni̱ na mé chónta tjan teyó nánó tito̱ehya tjan jína. A̱ ntá kaín nkehe kꞌuéchónta tjan kjue̱nke̱he tjan tí sín chꞌe xro̱a̱n la ko nijnko sín kjuachahya sín kjuínchekito̱he sín tjan jína.
43 Nisto, chegou uma mulher que fazia doze anos que estava com uma hemorragia. Ela havia gastado com os médicos tudo o que tinha, mas ninguém havia conseguido curá-la.
44 A̱ ntá jehe tjan kóchjina tjan nóton tí chꞌín Jesús na ntá kuákóxi̱n tjan tí iké chꞌán, a̱ ntá tuénxín tí jni̱ la í kjuíhya tjan.
44 Ela foi por trás de Jesus e tocou na barra da capa dele, e logo o sangue parou de escorrer.
45 Ntá kjuanchankí chꞌín Jesús kíxin: ―¿Nkexro tí kuákóxi̱nna? ―ichro chꞌán. A̱ ntá kaín sín ntáchro sín kíxin ninkexró, ichro sín. A̱ ntá chꞌín Pedro la ko tí sín kꞌuéjóko chꞌán ntáchro sín kíxin: ―Maestro, nchónhya chojni siín la ko tótéka sín la ntáhi ntáha, ¿ntá nkekuènte kíxin na̱xa̱ tjanchankiá kíxin nkexro tí kuákóxian? ―ichro sín.
45 Aí Jesus perguntou: Todos negaram. Então Pedro disse: — Mestre, todo o povo está rodeando o senhor e o está apertando.
46 Kjánchó ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Jnkojín nkexro kuákóxi̱nna kíxin kónòna kíxin kjuachaxin kuènta̱ná kuíto̱exín ijnko chojni jína ―ichro chꞌán.
46 Mas Jesus disse:
47 A̱ ntá tió kꞌuíkon tjan kíxin ó kónoxín ntá kóchjina tjan chrakon tjan kjuákꞌexín tjan tochꞌin tjan chrínkí to̱té tí chꞌín Jesús. Ntá chrónka tjan nkayakon kaín xín chojni kíxin nkekuènte kuákóxi̱n tjan iké chꞌán la ko nkexrí kuíto̱exín tjan jína xi̱kaha.
47 Então a mulher, vendo que não podia mais ficar escondida, veio, tremendo, e se atirou aos pés de Jesus. E, diante de todos, contou a Jesus por que tinha tocado nele e como havia sido curada na mesma hora.
48 Ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Jaha, xje̱enni, ó kuíto̱ha jína kíxin kuítekávan tí janhan. Kjuaxróxin sátjia ―ichro chꞌán.
48 Aí Jesus disse:
49 Na̱xa̱ tjejótjo sín ntiha ntá xrína̱hya ikui ijnko nkexro kjui̱xi̱n nto̱e tí chꞌín tꞌe̱to̱an kuènte ni̱nko, a̱ ntá chénka chꞌán tí chꞌín tꞌe̱to̱an kíxin: ―Xja̱an na mé ó kjuixin kꞌuén. Áxri í chje̱éhya xra̱ tí maestro ―ichro chꞌán.
49 Jesus ainda estava falando, quando chegou da casa de Jairo um empregado, que disse: — Seu Jairo, a menina já morreu. Não aborreça mais o Mestre.
50 A̱ ntá tió kuínhin chꞌín Jesús la kjuáte̱he chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―Chrakonhya. Títekávan tí janhan la tsito̱he xja̱an jína ―ichro chꞌán. A̱ ntá sákjuí sín.
50 Jesus ouviu isso e disse a Jairo:
51 A̱ ntá tí kjuíjikꞌixenhen sín nchia ntá kuíto̱ehya chꞌín Jesús kíxin ókjé nkexro chrókꞌuixenko chꞌán nchia. Jehó chꞌín Pedro la ko chꞌín Jacobo la ko chꞌín Juan la ko tí itꞌé la ko tí ìné tí xjachjin chrókꞌuixenhen sín tí tjen tí xjan a.
51 Quando Jesus chegou à casa de Jairo, deixou que Pedro, João e Tiago entrassem com ele, além do pai e da mãe da menina, e mais ninguém.
52 Kaín tí sín tjejó ntaha tsjánkàma̱ sín tí xjan a. Kjánchó jehe chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―Tsja̱nkahyará. Tí xjan la tsíkꞌenhya la tjejua xjan ―ichro chꞌán.
52 Todos os que estavam ali choravam e se lamentavam por causa da menina. Então Jesus disse:
53 Ntá tjanoá sín chꞌán kíxin jehe sín la ó nohe sín kíxin tsíkꞌen xjan.
53 Aí começaram a caçoar dele porque sabiam que ela estava morta.
54 A̱ ntá jehe chꞌán itsé chꞌán tja xjan ntá itsen kꞌuíye̱he̱ chꞌán tí xjan ntáchro chꞌán kíxin: ―Tjarisoá, tꞌàya ―ichro chꞌán.
54 Mas Jesus foi, pegou-a pela mão e disse bem alto:
55 Ntá kjan a̱sén tjan ntá tuénxín kꞌuínkatjen tjan. Ntá kꞌue̱to̱an chꞌín Jesús kíxin tsjanjon sín nkehe sine tjan.
55 Ela tornou a viver e se levantou imediatamente. Aí Jesus mandou que dessem comida a ela.
56 Ntá itꞌé la ko ìné xjan la chrakon sín. A̱ ntá chꞌín Jesús kꞌue̱tue̱nhen chꞌán sín kíxin ninkexró chróchenkahya sín kíxin xi̱kaha kónhen.
56 Os seus pais ficaram muito admirados, mas Jesus mandou que não contassem a ninguém o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.