Lucas 8

San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 A̱ ntá chrꞌéxi̱n ntá chꞌín Jesús kꞌuáji chꞌán itsjé chjasin hyé la ko chjasin ntsíntsí kjuako chꞌán la ko chrónka chꞌán tí tan jína kíxin nkexrí tí kjuachaxin tꞌe̱to̱an Dios. A̱ ntá tí teyó sín mé kꞌuájiko chꞌán.
1 Aconteceu, depois disso, que Jesus andava de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do Reino de Deus. Iam com ele os doze discípulos,
2 Kja̱xin chréhe̱ iso chojni chjin tsíkjinchekito̱he chꞌán jína tsíkakitsje chꞌán tí ncha̱kuen tí jínahya kꞌuéchónta sín la ko tsíkja̱tse̱n chꞌán tí chin kꞌuéchónta sín. Ijnko tjan mé itꞌin María la ko kja̱xin tikitexín tjan Magdalena na mé tsíkꞌaxrje yato ncha̱kuen tí jínahya kꞌuéchónta tjan,
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 la ko í jnko tjan itꞌin tjan Juana ne mé xìi mé itꞌin chꞌán Chuza. Jehe chꞌán mé chꞌehe chꞌán xra̱ tí chꞌín Herodes tꞌe̱to̱an chꞌán, la ko í jnko tjan mé itꞌin tjan Susana, la ko itsjé í so sín kꞌuéjó sín. A̱ ntá kaín sín kjuanjon sín tí nkehe kꞌuéchónta sín kjuínki̱tsa sín tí chꞌín Jesús la ko tí sín kꞌuájiko chꞌán.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes; Suzana e muitas outras, as quais, com os seus bens, ajudavam Jesus e os seus discípulos.
4 Ntá nchónhya chojni kójnkotsé sín kjuítsjehe sín tí chꞌín Jesús, kꞌuaxrjexín sín kaín tí chjasin ntiha. A̱ ntá chꞌín Jesús kjuíncheyóe̱xin chꞌán ntáchro chꞌán kíxin:
4 Quando uma grande multidão se reuniu e pessoas de todas as cidades vieram até Jesus, ele disse por parábola:
5 ―Éxí ijnko chꞌín sákjuíkꞌe̱nka̱ noatrigo no̱nte̱e chꞌán. Mé xi̱kaha sákjuí chꞌán ikꞌue chꞌán tí noatrigo a. Ntá iso noa la kꞌuanótjen chrínta nti̱a ntá nkaxénjin chojni tí noa a la ko kja̱xin tí koxroxe kꞌuìnka̱ va.
5 — Um semeador saiu a semear. E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 A̱ ntá í so la kꞌuítji chríkꞌá xro̱ ntá kꞌuayan la xámá kíxin kánhyó siín tjo.
6 Outra parte caiu sobre a pedra e, tendo crescido, secou por falta de umidade.
7 A̱ ntá í so la kjuítsínkákꞌá kachꞌi̱ ntá kꞌuánkí kachꞌi̱ la ntá í xitjahya kꞌuánkí tí no a kíxin tsíkja̱te tí kachꞌi̱.
7 Outra caiu no meio dos espinhos; e os espinhos, ao crescerem com ela, a sufocaram.
8 A̱ ntá í so la mé tsíkꞌitjí nche jína. A̱ ntá tió kꞌuánkí la kꞌóna jína la mé jnkojnko noatje kꞌóna ciento neno noa ―mé xi̱kaha ichro chꞌán. Na ntá kjuixin kjuako chꞌín Jesús kaín tíha ntá itsen ntáchro chꞌán kíxin: ―Tí tjinkáonrá chrókuinhínrá la tinhínrá ―ichro chꞌán.
8 Outra, enfim, caiu em boa terra; cresceu e produziu a cem por um. Dizendo isto, Jesus clamou:
9 Ntá tí sín kꞌuájiko chꞌán kjuanchankíhi sín chꞌán kíxin nkexrí tꞌaxrjexín tí nkehe kjuíncheyóe̱xin chꞌán.
9 Então os discípulos de Jesus lhe perguntaram o que significava essa parábola.
10 Ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Dios mé tsjinki̱tsa kíxin tso̱nohará tí nkehe noehya í so chojni nkexrí tꞌe̱to̱an Dios. Kjánchó tí í so sín tjáko̱ha̱ sín kjui̱ntayóa̱xoán kíxin ntá kꞌuíkon sín la kjónté tsjátso̱anhya sín la ko kuínhin sín na kjónté na̱xa̱ tienxínhya sín.
10 Jesus respondeu:
11 ’Ntá tso̱xrja̱nka nkexrí tꞌaxrjexín tí nkehe kjui̱ntayóa̱xoán. Tí noatje mé tí itén Dios.
11 — Este é o significado da parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 A̱ ntá tí noa kꞌuanótjen chrínta nti̱a la mé tóyóhe̱ tí sín kuínhin tí tan a. A̱ ntá ó kui chꞌín Tsochren ntá kjuínchekꞌitjáyan chꞌán kaín tí itén Dios kuínhin sín chrókuaáxin sín kíxin ntá chrókuitekakonhya sín tí nkehe chrókuaáxin sín.
12 Os que estão à beira do caminho são os que a ouviram; depois vem o diabo e tira-lhes a palavra do coração, para não acontecer que, crendo, sejam salvos.
13 A̱ ntá tí noa kjuítsínkakꞌá xro̱ la éxí yóhe̱ tí chojni kuínhin itén Dios la tjoka kóxrjínhi̱n sín kuinkáchónki sín. Na ntá itsi tí kjuaxróxinhya, a̱ ntá tsíto̱he sín tí itén Dios kuínhin sín kíxin na̱xa̱ ni̱nkahya chónta nuèe.
13 Os que estão sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria. Estes não têm raiz, creem apenas por algum tempo e, na hora da provação, se desviam.
14 A̱ ntá tí noa kjuítsínkakꞌá kachꞌi̱ na mé éxí yóhe̱ ijnko chojni kuínhin tí tan jína kjánchó tjitoxi̱enhya nti̱e sín kíxin tóxakonhen sín tí xra̱ chónta sín la ko tjinkaon sín tsochónta sín itsjé nkehe la ko kaín tí nkehe tóxrjínhi̱n sín mé tꞌinkákonhe̱n kíxin xi̱kaha la xitjahya sichꞌehe sín xra̱ Dios.
14 A parte que caiu entre espinhos, estes são os que ouviram e, no decorrer dos dias, foram sufocados com as preocupações, as riquezas e os prazeres desta vida; os seus frutos não chegam a amadurecer.
15 A̱ ntá tí noa kꞌuínka nonte jína na mé éxí yóhe̱ tí chojni kuínhin tí itén Dios a̱ ntá kaín a̱sén sín kuítekaon sín la ntá kuíto̱ehya sín tí tan, a̱ ntá xi̱kaha la jína chꞌehe sín Dios xra̱.
15 A parte que caiu na terra boa, estes são os que, tendo ouvido de bom e reto coração, retêm a palavra; estes frutificam com perseverança.
16 ’Nijnko nkexro chrókjuinchekꞌákjen xrohi chrókjua̱kꞌe̱ma̱ nkaxenhen chi̱ o̱ chrókjua̱kꞌe̱ma̱ chrínkí cama. Náhí. Noi chrókjuakꞌe xrohi kíxin ntá tí sín tsꞌixenhen nchia tsꞌikonxín sín tí tꞌinkaséyan.
16 — Ninguém, depois de acender uma lamparina, a cobre com um vaso ou a põe debaixo de uma cama; pelo contrário, coloca-a num lugar em que ilumina bem, a fim de que os que entram vejam a luz.
17 Kohya nkehe chrókꞌuejómá a̱ ntá chrꞌéxi̱n chrókónoxínhya; la ko kohya nkehe mó chrókónoehyani chrꞌéxi̱n kíxin kaín nkehe la tso̱noxíxin ti xrohi a.
17 Não há nada oculto que não venha a ser manifesto, nem escondido que não venha a ser conhecido e revelado.
18 A̱ ntá chrókuinhínrá jína kíxin tí tjen ijnko nkexro chónta nkehe la mé tsꞌáyéhe̱ chꞌán má. A̱ ntá tí nkexro chóntahya nkehe la mé tsꞌaxrjehe chꞌán kjónté tí nkehe ntsí tónhen chꞌán kíxin chónta chꞌán.
18 Portanto, vejam como vocês ouvem. Porque ao que tiver, mais será dado; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 A̱ ntá kjuíji ìné la ko kíchó chꞌín Jesús tí tjen chꞌán. Ntá xitjahya tso̱chjinehe sín chꞌán kíxin nchónhya chojni siín.
19 A mãe e os irmãos de Jesus chegaram até onde ele estava, mas não podiam aproximar-se por causa da multidão.
20 A̱ ntá ijnko sín ntiha tsíkjichenka chꞌín Jesús kíxin: ―Ìná la ko kíchuá tjejó sín ntója la tjinkaon sín chrókꞌuikon sín tí jaha ―ichro sín.
20 E lhe comunicaram: — A sua mãe e os seus irmãos estão lá fora e querem vê-lo.
21 Kjánchó kjuáte̱he chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―Tí sín tinhin itén Dios la ko titekaon sín na mé tꞌíkua̱n tí jehe sín éxí na̱ná la ko kíchiná ―ichro chꞌán.
21 Jesus, porém, lhes respondeu:
22 Ntá ijnko ya̱on kꞌuíxenhen chꞌín Jesús ijnko ntabárco̱ la koí tí sín kꞌuájiko chꞌán. Ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Sátsjini tóhe̱ nta̱yaon ―ichro chꞌán. Ntá sákjuí sín.
22 Aconteceu que, num daqueles dias, Jesus entrou num barco em companhia dos seus discípulos e lhes disse: E partiram.
23 Ntá nachrohe tjejótꞌatòye̱ sín a̱ ntá chꞌín Jesús mé kjuákꞌejua chꞌán. A̱ ntá xrína̱hya tji̱a̱n chjéhe xri̱nto̱ chrítaón nta̱ ntá xrankíxin sítikia nta̱ tí ntabárco̱ ntá chrakon sín kíxin tsꞌaniankí nta̱ tí ntabárco̱.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. E sobreveio uma tempestade de vento no lago, e eles corriam perigo.
24 Ntá kjuínchekjaye̱he sín tí chꞌín Jesús, ntáchro sín kíxin: ―Maestro, Maestro. Tjejótꞌaniankíni nta̱ ―ichro sín. Ntá chꞌín Jesús kꞌuàya chꞌán ntá kꞌue̱tue̱nhen chꞌán tí xri̱nto̱ la ko tí nta̱ kíxin tsꞌixita, a̱ ntá náxrjón kꞌuíxita tí nta̱ la ko tí xri̱nto̱.
24 Chegando-se a Jesus, os discípulos o despertaram, dizendo: — Mestre, Mestre, estamos perecendo! Levantando-se, Jesus repreendeu o vento e a fúria da água. Tudo cessou e ficou bem calmo.
25 Ntá ntáche chꞌán tí sín kꞌuájiko chꞌán kíxin: ―¿Á na̱xa̱ tinkachónkihyará Dios? ―ichro chꞌán. Kjánchó jehe sín mé chrakon sín itjo sín kíchó sín kíxin: ―¿Xá nkexro tíhi kíxin tꞌe̱tue̱nhen chꞌán xri̱nto̱ la ko tí nta̱ la titekakonhen chꞌán?
25 Então Jesus lhes perguntou: Eles, possuídos de temor e admiração, diziam uns aos outros: — Quem é este que até manda nos ventos e nas ondas, e lhe obedecem?
26 Ntá kjuíji sín tí nonte Gadara, na mé tóhe nta̱yaon ntoí chókꞌèxin estado Galilea.
26 Então rumaram para a terra dos gerasenos, que fica de frente para a Galileia.
27 Ntá kꞌuínkaji̱nxi̱n chꞌín Jesús tí ntabárco̱ ntá kóchjina ijnko chꞌín chjasin ntiha. Ntá ó má sé chónta chꞌán ncha̱kuen tí jínahya. Na ntá ni ké chꞌán tꞌinkáyahya chꞌán, la ko jehya nto̱e chꞌán kꞌuékjakꞌe chꞌán na mé tjen chꞌán tí panteón.
27 Logo que Jesus desembarcou, veio da cidade ao seu encontro um homem possuído de demônios que, havia muito, não se vestia, nem habitava em casa alguma, porém vivia nos túmulos.
28 Tió kꞌuíkon chꞌán tí chꞌín Jesús ntá kjuákꞌexín tochꞌin chꞌán nkayakon tí chꞌín Jesús, ntá kꞌóyako chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―¿Nkekuènte tji̱a̱té tí jeheni, jaha Jesús Xje̱en Dios itjen nkaya nka̱jní? Chronóa̱hani nchekjasótehyani ―ichro chꞌán.
28 Quando ele viu Jesus, prostrou-se diante dele, dizendo com voz forte: — O que você quer comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Peço-lhe que não me atormente.
29 Xi̱kaha ntáchro chꞌán kíxin chꞌín Jesús tsíkꞌe̱tue̱nhen tí ncha̱kuen tí jínahya kíxin tsꞌaxrjexín tí jehe chꞌán. Nchónhya veces tí ncha̱kuen tí jínahya kꞌuékꞌe̱tue̱nhen tí jehe chꞌán; a̱ ntá tí chojni kꞌuétsé sín chꞌán kꞌuékjinchenteto sín tja chꞌán la ko to̱té chꞌán la mé cadena tsíkóntetoxín chꞌán kíxin tjinkaon sín chrókjuakꞌe chꞌán. Kjánchó kꞌuékóchrínjin chꞌán tí nkehe tsíkóntetoxín chꞌán kíxin ncha̱kuen tí jínahya tjinkaon sáchrókjui̱ko chꞌán nte̱je̱.
29 Porque Jesus havia ordenado ao espírito imundo que saísse do homem, pois muitas vezes se havia apoderado dele. E, embora procurassem conservá-lo preso com cadeias e correntes, despedaçava tudo e era impelido pelo demônio para o deserto.
30 Ntá chꞌín Jesús kjuanchankíhi chꞌán tí chꞌín a kíxin: ―¿Nkexrí itꞌian? ―ichro chꞌán. Ntá kjuáte̱he chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―Legión mé itꞌinni ―ichro chꞌán. Ntáchro chꞌán xi̱kaha kíxin nchónhya ncha̱kuen tí jínahya chónta chꞌán.
30 Jesus perguntou a ele: Ele respondeu: — Legião. Isto porque muitos demônios tinham entrado nele.
31 A̱ ntá kaín tí ncha̱kuen tí jínahya chronóe̱he̱ tí chꞌín Jesús kíxin chrókꞌue̱to̱anhya chꞌán kíxin chrókjuitsínkayá tí tòye̱ ni̱nka.
31 Estes pediram a Jesus que não os mandasse para o abismo.
32 A̱ ntá ntiha tí jna̱ siín nchónhya cochíno xrine va. A̱ ntá tí ncha̱kuen tí jínahya chronóe̱he̱ tí chꞌín Jesús kíxin chrókjuanjon chꞌán kjuachaxin chrókꞌuixenhen tí cochíno a. A̱ ntá kjuanjon chꞌán kjuachaxin.
32 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando ali no monte. E os demônios pediram a Jesus que os deixasse entrar naqueles porcos. E Jesus o permitiu.
33 A̱ ntá tí ncha̱kuen tí jínahya kꞌuaxrjexín tí chꞌín a, a̱ ntá kꞌuíxenhen tí cochíno a. A̱ ntá kaín tí cochíno kuinká va sákjuí va nó nkaya tsa̱ka kꞌuánótjenkí va nta̱ kjuínhin va nta̱.
33 Tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do lago, e se afogou.
34 A̱ ntá tí sín sítꞌayakonhen tí cochíno kꞌuíkon sín kíxin xi̱kaha kónhen ntá chrakon sín kuinká sín sákjuíchronka sín tí chjasén sín la ko tí rancho.
34 Vendo o que tinha acontecido, os que tratavam dos porcos fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos.
35 A ntá tí chojni kꞌuaxrjexín sín chjasin sákjuitsjehe sín nkehe tí tsíkónhen. A̱ ntá kjuíji sín ntiha tí tjen chꞌín Jesús ntá kꞌuíkon sín kíxin ntaha tjen tí chꞌín tsíkꞌaxrjexín tí ncha̱kuen tí jínahya. Ntaha tjetja̱xi̱n chꞌán chrínkí to̱té tí chꞌín Jesús, ó tsíkꞌinkáya chꞌán iké chꞌán kíxin ó jína tjen chꞌán, a̱ ntá chrakon sín tí kꞌuíkon sín xi̱kaha.
35 Então o povo saiu para ver o que tinha acontecido. Aproximando-se de Jesus, encontraram o homem de quem tinham saído os demônios, vestido, em perfeito juízo, sentado aos pés de Jesus; e temeram.
36 A̱ ntá tí jehe sín tsíkꞌikon sín kíxin xi̱kaha kónhen la chrónka sín kíxin nkexrí kuíto̱he jína tí chꞌín kꞌuéchónta tí ncha̱kuen tí jínahya.
36 E algumas pessoas que tinham presenciado os fatos contaram-lhes também como o endemoniado tinha sido salvo.
37 A̱ ntá kaín tí chojni chjasin Gadara kjuankíxin chronóe̱he̱ sín tí chꞌín Jesús kíxin sáchrókjuixin chꞌán ntiha kíxin imá chrakon sín. A̱ ntá tí chꞌín Jesús kꞌui̱tꞌótjen chꞌán tí ntabárco̱ sákjuíxin chꞌán ntiha.
37 Todo o povo da terra dos gerasenos pediu a Jesus que se retirasse, pois ficaram com muito medo. E Jesus, entrando de novo no barco, voltou.
38 A̱ ntá tí chꞌín tsíkꞌaxrjexín tí ncha̱kuen tí jínahya chronóe̱he̱ chꞌán tí chꞌín Jesús kíxin á chrókjuanjonhya chꞌán kjuachaxin sáchrókjui chꞌán koí chꞌán. Kjánchó chꞌín Jesús kꞌue̱tue̱nhen chꞌán kíxin tsito̱he chꞌán ntáchro chꞌán kíxin:
38 O homem de quem tinham saído os demônios lhe pediu que o deixasse estar com ele. Jesus, porém, o despediu, dizendo:
39 ―Tito̱ha satjia nto̱a la ko chro̱nka nkexrí ti kjuachaxin jié kuènte Dios kuíto̱axián jína jaha ―ichro chꞌán. A̱ ntá sákjuí tí chꞌín a chrónka chꞌán nkuíxín tí chjasén chꞌán kíxin ijnko kjuaxroan jié kjuíchꞌe chꞌín Jesús kjuínchekito̱he chꞌán jína.
39 — Volte para a sua casa e conte tudo o que Deus fez por você. Então ele foi, proclamando por toda a cidade o que Jesus lhe tinha feito.
40 Tió chꞌín Jesús kjan chꞌán tí í jnko chrínta nta̱ ntá nchónhya chojni siín ntiha la chéhe̱ sín kjuíji chꞌán ntiha, kíxin kaín sín tjejóchónhen sín chꞌán.
40 Quando Jesus voltou, a multidão o recebeu com alegria, porque todos o estavam esperando.
41 Ntá kui ijnko chꞌín itꞌin Jairo na mé ijnko chꞌín tꞌe̱to̱an kuènte ni̱nko. A̱ ntá kjuákꞌexín tochꞌin chꞌán to̱te tí chꞌín Jesús chronóe̱he̱ chꞌán kíxin sáchrókjui chꞌín Jesús nto̱e chꞌán
41 Eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga, e, prostrando-se aos pés de Jesus, suplicou-lhe que fosse até a sua casa.
42 kíxin chónta chꞌán jnkoko̱áxón xje̱en chꞌán chjin chónta teyó nánó la ó mero tjetꞌen tjan. A̱ ntá sákjuí chꞌín Jesús la ntá nchónhya chojni chréhe̱ kꞌuíxitja kíchó sín.
42 Pois tinha uma filha única de uns doze anos, que estava morrendo. Enquanto Jesus caminhava, as multidões o apertavam.
43 Ntá siín sín ntiha. Na mé ntiha tjenkákjan ijnko chojni chjin níhi tjan sítji tjan jni̱ na mé chónta tjan teyó nánó tito̱ehya tjan jína. A̱ ntá kaín nkehe kꞌuéchónta tjan kjue̱nke̱he tjan tí sín chꞌe xro̱a̱n la ko nijnko sín kjuachahya sín kjuínchekito̱he sín tjan jína.
43 Certa mulher que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia e que havia gastado todos os seus bens com os médicos, sem que ninguém a pudesse curar,
44 A̱ ntá jehe tjan kóchjina tjan nóton tí chꞌín Jesús na ntá kuákóxi̱n tjan tí iké chꞌán, a̱ ntá tuénxín tí jni̱ la í kjuíhya tjan.
44 veio por trás de Jesus e tocou na borda da capa dele. E logo a hemorragia dela estancou.
45 Ntá kjuanchankí chꞌín Jesús kíxin: ―¿Nkexro tí kuákóxi̱nna? ―ichro chꞌán. A̱ ntá kaín sín ntáchro sín kíxin ninkexró, ichro sín. A̱ ntá chꞌín Pedro la ko tí sín kꞌuéjóko chꞌán ntáchro sín kíxin: ―Maestro, nchónhya chojni siín la ko tótéka sín la ntáhi ntáha, ¿ntá nkekuènte kíxin na̱xa̱ tjanchankiá kíxin nkexro tí kuákóxian? ―ichro sín.
45 Mas Jesus perguntou: Como todos negassem, Pedro disse: — Mestre, é a multidão que o rodeia e aperta!
46 Kjánchó ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Jnkojín nkexro kuákóxi̱nna kíxin kónòna kíxin kjuachaxin kuènta̱ná kuíto̱exín ijnko chojni jína ―ichro chꞌán.
46 Mas Jesus insistiu:
47 A̱ ntá tió kꞌuíkon tjan kíxin ó kónoxín ntá kóchjina tjan chrakon tjan kjuákꞌexín tjan tochꞌin tjan chrínkí to̱té tí chꞌín Jesús. Ntá chrónka tjan nkayakon kaín xín chojni kíxin nkekuènte kuákóxi̱n tjan iké chꞌán la ko nkexrí kuíto̱exín tjan jína xi̱kaha.
47 A mulher, vendo que não podia passar despercebida, aproximou-se trêmula e, prostrando-se diante de Jesus, declarou, à vista de todo o povo, o motivo por que havia tocado nele e como imediatamente tinha sido curada.
48 Ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Jaha, xje̱enni, ó kuíto̱ha jína kíxin kuítekávan tí janhan. Kjuaxróxin sátjia ―ichro chꞌán.
48 Então Jesus lhe disse:
49 Na̱xa̱ tjejótjo sín ntiha ntá xrína̱hya ikui ijnko nkexro kjui̱xi̱n nto̱e tí chꞌín tꞌe̱to̱an kuènte ni̱nko, a̱ ntá chénka chꞌán tí chꞌín tꞌe̱to̱an kíxin: ―Xja̱an na mé ó kjuixin kꞌuén. Áxri í chje̱éhya xra̱ tí maestro ―ichro chꞌán.
49 Enquanto Jesus ainda falava, veio uma pessoa da casa do chefe da sinagoga, dizendo: — A sua filha já morreu; não incomode mais o Mestre.
50 A̱ ntá tió kuínhin chꞌín Jesús la kjuáte̱he chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―Chrakonhya. Títekávan tí janhan la tsito̱he xja̱an jína ―ichro chꞌán. A̱ ntá sákjuí sín.
50 Mas Jesus, ouvindo isto, lhe disse:
51 A̱ ntá tí kjuíjikꞌixenhen sín nchia ntá kuíto̱ehya chꞌín Jesús kíxin ókjé nkexro chrókꞌuixenko chꞌán nchia. Jehó chꞌín Pedro la ko chꞌín Jacobo la ko chꞌín Juan la ko tí itꞌé la ko tí ìné tí xjachjin chrókꞌuixenhen sín tí tjen tí xjan a.
51 Tendo chegado à casa, Jesus não permitiu que ninguém entrasse com ele, a não ser Pedro, João e Tiago, além do pai e da mãe da menina.
52 Kaín tí sín tjejó ntaha tsjánkàma̱ sín tí xjan a. Kjánchó jehe chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―Tsja̱nkahyará. Tí xjan la tsíkꞌenhya la tjejua xjan ―ichro chꞌán.
52 E todos choravam e a pranteavam. Mas Jesus disse:
53 Ntá tjanoá sín chꞌán kíxin jehe sín la ó nohe sín kíxin tsíkꞌen xjan.
53 E riam-se dele, porque sabiam que ela estava morta.
54 A̱ ntá jehe chꞌán itsé chꞌán tja xjan ntá itsen kꞌuíye̱he̱ chꞌán tí xjan ntáchro chꞌán kíxin: ―Tjarisoá, tꞌàya ―ichro chꞌán.
54 Mas Jesus, tomando-a pela mão, disse em voz alta:
55 Ntá kjan a̱sén tjan ntá tuénxín kꞌuínkatjen tjan. Ntá kꞌue̱to̱an chꞌín Jesús kíxin tsjanjon sín nkehe sine tjan.
55 Voltou-lhe o espírito, ela imediatamente se levantou, e Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Ntá itꞌé la ko ìné xjan la chrakon sín. A̱ ntá chꞌín Jesús kꞌue̱tue̱nhen chꞌán sín kíxin ninkexró chróchenkahya sín kíxin xi̱kaha kónhen.
56 Seus pais ficaram maravilhados, mas ele lhes advertiu que a ninguém contassem o que havia acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.