Lucas 6
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs BKJ
1 Ijnko ya̱on tꞌo̱kꞌéhe sín la chꞌín Jesús kꞌuátsínka chꞌán iso nonte tꞌóna noatrigo. Na ntá tí sín kꞌuájiko chꞌán mé ikꞌuín sín iso noatrigo la kjuankíxin sín nkaya tja sín ó kꞌóntajinyá sín tí noa ntá kjóne sín.
1 E sucedeu que, no segundo shabat após o primeiro, ele passou entre os campos de trigo; e os seus discípulos arrancaram espigas de trigo e, esfregando-as nas mãos, as comiam.
2 Ntá iso tí sín fariseo kjuanchankí sín kíxin: ―¿Nkekuènte kíxin tjejochꞌerá xra̱ jie? La mé kohya kjuachaxin tso̱nhen xra̱ tí ya̱on tꞌo̱kꞌéheni ―ichro sín.
2 E alguns dos fariseus lhes disseram: Por que fazeis o que não é lícito fazer nos dias do shabat?
3 Ntá kjuáte̱he chꞌín Jesús kíxin: ―¿Jahará á kjui̱nchekuáxinhyará tí xroon chrónka nkehe kjuíchꞌe chꞌín David la ko tí sín kꞌuájiko chꞌán tió kꞌuén sín kjinta?
3 E Jesus, respondendo-lhes, disse: Não lestes o que fez Davi quando estava com fome, ele e os que estavam com ele?
4 Na mé jehe chꞌán mé kꞌuíxenhen chꞌán nto̱e Dios la kjóne chꞌán tí nio̱tja̱ tsíkóyaon, la ko kja̱xin chjéhe chꞌán tí nio̱tja̱ tí sín kꞌuájiko chꞌán kjónté jehó siín kjuachaxin sine tí sín ncha̱tꞌá―ichro chꞌín Jesús.
4 Como ele entrou na casa de Deus, e tomou e comeu os pães da proposição, e deu também aos que estavam com ele, dos quais não é lícito comer senão aos sacerdotes?
5 Kja̱xin ntáchro chꞌán kíxin: ―A̱ ntá tí Xje̱en Dios Kꞌóna Chojni mé chónta kjuachaxin tsꞌe̱to̱an nkexrí tso̱nhen tí ya̱on tꞌo̱kꞌéheni ―ichro chꞌán.
5 E dizia-lhes: O Filho do homem é o Senhor também do shabat.
6 A̱ ntá í jnko ya̱on tꞌo̱kꞌéhe chojni ntá kꞌuíxenhen chꞌín Jesús ijnko ni̱nko Israel la ntá kjuankíxin kjuako chꞌán. A̱ ntá ntaha kjuákꞌe ijnko chꞌín tsíxámá tja chꞌán chjina.
6 E aconteceu também em outro shabat, que ele entrou na sinagoga e ensinava; e havia ali um homem que tinha a mão direita atrofiada.
7 Na ntá tí sín tjako tí ley la ko tí sín fariseo tjejó sín tsáyehe sín tí chꞌín Jesús chrókꞌuikon sín á sinchekito̱he chꞌán chojni jína tí ya̱on tꞌo̱kꞌéhe sín kíxin ntá chrókꞌueka sín chꞌán jie̱.
7 E os escribas e fariseus observavam-no, se ele o curaria no dia do shabat, para que eles pudessem encontrar uma acusação contra ele.
8 Kjánchó jehe chꞌán ó nohe chꞌán nkehe tjenka̱yáxin a̱sén sín ntá nixje̱he̱ chꞌán tí chꞌín tsíxámá tja ntáchro chꞌán kíxin: ―Tꞌínkatjen, tjakꞌe jnko̱siné ntihi ―ichro chꞌán. Ntá kꞌuínkatjen tí chꞌín a kjuákꞌexín to̱te chꞌán.
8 Mas ele conhecia os seus pensamentos, e disse ao homem que tinha a mão atrofiada: Levanta-te, e fica em pé no meio. E ele levantando-se, ficou em pé.
9 Ntá nixje̱he̱ chꞌín Jesús tí í so sín ntáchro chꞌán kíxin: ―Tsjánchánkíhárá ijnko xra̱. Tí ya̱on tꞌo̱kꞌéheni la, ¿á jína chrókjuichꞌeni ijnko nkehe jína ní o̱ á chrókjuichꞌeni ijnko nkehe jínahya? ¿Á chrókjuinchekito̱heni chojni jína ní o̱ á chrókꞌóyánni chojni? ―ichro chꞌán.
9 Então, Jesus lhes disse: Eu quero vos perguntar uma coisa: É lícito no dia do shabat fazer bem, ou fazer mal? Salvar a vida ou destruí-la?
10 Ntá chꞌín Jesús komá chꞌán kaín tí chojni siín ntiha ntá nixje̱he̱ chꞌán tí chꞌín níhi ntáchro chꞌán kíxin: ―Tjéntoá tjá ―ichro chꞌán. A̱ ntá tí chꞌín a xi̱kaha kjuíchꞌe chꞌán ntá kuíto̱he tja chꞌán jína.
10 E, olhando para todos em redor, ele disse ao homem: Estende a tua mão. E ele assim o fez, e a sua mão foi restaurada, sã como a outra.
11 Kjánchó tí sín fariseo tjejó mé kónínkaon sín mé ntá kjo sín kíchó sín kíxin tjinkaon sín chrókꞌóyán sín tí chꞌín Jesús.
11 E eles ficaram cheios de furor, e uns com os outros conversavam sobre o que eles poderiam fazer a Jesus.
12 A̱ ntá ijnko ya̱on chꞌín Jesús sákjui chꞌán ijnko jna̱ kíxin ntaha tsonixje̱exín chꞌán Dios la ntá ntahó kjuákꞌe chꞌán kuenté tie tjenixje̱he̱ chꞌán Dios.
12 E aconteceu que, naqueles dias ele subiu ao monte para orar, e ele passou a noite toda orando a Deus.
13 A̱ ntá tí kꞌuínkaséyan a na mé kꞌuíye̱he̱ chꞌán tí sín chréhe̱ sín chꞌán ntá kjueyá chꞌán teyó sín kíxin tsꞌóna sín apóstol tsꞌajiko sín chꞌán.
13 E quando já era dia, ele chamou a si os seus discípulos; e escolheu doze deles, a quem também deu o nome de apóstolos:
14 A̱ ntá tí sín í mé xi̱kihi itꞌin sín. Na mé chꞌín Simón la ntá chꞌín Jesús kjuínchekꞌin ihni̱é chꞌán Pedro kja̱xin; la ko kíchó chꞌán chꞌín Andrés; la ko chꞌín Jacobo la ko chꞌín Juan, la ko chꞌín Felipe, la ko chꞌín Bartolomé,
14 Simão (a quem ele também chamou Pedro), e André, seu irmão, Tiago e João, Filipe e Bartolomeu,
15 la ko chꞌín Mateo, la ko chꞌín Tomás, la ko chꞌín Jacobo la mé itꞌé mé itꞌin Alfeo; la ko í jnko chꞌín Simón na mé tí chꞌín a mé kꞌuékꞌaji tí partido cananista;
15 Mateus e Tomé, Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote,
16 la ko chꞌín Judas la kíchó chꞌán mé itꞌin Jacobo; la ko chꞌín Judas Iscariote tí chꞌín kjuínchekji tí chꞌín Jesús.
16 e Judas, irmão de Tiago, e Judas Iscariotes, que também foi o traidor.
17 Ntá chꞌín Jesús la ko tí jehe sín kꞌuínkaji̱nxi̱n sín tí jna̱ ntá kꞌuéjó sín nonte yóxin jehe chꞌán la ko tí sín kjueyá chꞌán. Kja̱xin kꞌuíxikóchjina nchónhya chojni kjui̱xi̱n nkuíxín estado Judea la ko chjasin Jerusalén la ko tí chrínta nta̱yaon tí siín tí chjasin Tiro la ko tí chjasin Sidón. Ó kjui sín kíxin tsinhin sín tí nkehe tsjako chꞌín Jesús la ko tsito̱he sín jína.
17 E, descendo com eles, parou em uma planície, na companhia de seus discípulos, e uma grande multidão de povo de toda a Judeia e Jerusalém, e do litoral de Tiro e de Sidom, que tinham vindo para ouvi-lo, e para serem curados das suas enfermidades,
18 A̱ ntá tí sín kjuaxróxinhya kꞌuéjó kꞌuéchónta sín ncha̱kuen jínahya na mé kuíto̱he sín jína kja̱xin.
18 e os que eram atormentados por espíritos imundos, e eles eram curados.
19 Kaín chojni tjinkaon chrókuákóxi̱n sín tí chꞌín Jesús kíxin kjuínchekito̱he chꞌán jína kaín xín chojni kíxin jehe chꞌán chónta chꞌán kjuachaxin jié.
19 E toda a multidão procurava tocar-lhe; porque saía virtude dele, e curava a todos.
20 Ntá komá chꞌín Jesús tí sín kꞌuájiko chꞌán ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Náxrjón tjejorá jahará nòará kíxin chontará kjua̱cha̱xién Dios.
20 E ele levantando os olhos para os seus discípulos, disse: Abençoados sois vós, os pobres; porque vosso é o reino de Deus.
21 ’Náxrjón tjejorá jahará tꞌénxinrá kjinta ijie kíxin chrꞌéxi̱n sinterá jína. ’Náxrjón tjejorá jahará tsja̱nkará ijie kíxin chrꞌéxi̱n tsjanorá.
21 Abençoados sois vós, que agora tendes fome; porque sereis fartos. Abençoados sois vós, que agora chorais; porque haveis de rir.
22 ’Náxrjón tjejorá jahará nínkakonhanrá chojni la ko tsꞌinkítíárá sín sátsjirá ókjé, la ko tꞌántaxínhanrá sín la ko tꞌákjenxi̱n sín ihni̱árá éxí ijnko nkehe jínahya kíxin tinkachónkirá tí Xje̱en Dios Kꞌóna Chojni.
22 Abençoados sereis quando os homens vos odiarem, e quando eles vos separarem da sua companhia, e vos insultarem, e rejeitarem o vosso nome como mau, por causa do Filho do homem.
23 Tso̱cháha̱rá má la ko imá tsochontará kjuachéhe̱ tí ya̱on a kíxin tsꞌayéhérá nkehe kuènte nkaya nka̱jní. A̱ ntá xi̱kaha tí tꞌáchri̱i tí sín jínahya chꞌe la mé ósé kjuate sín tí sín kꞌuéchrónka itén Dios.
23 Regozijai-vos nesse dia, e salteis de alegria, porque eis que é grande a vossa recompensa no céu; porque de maneira semelhante faziam os seus pais aos profetas.
24 ’A̱ ntá jahará rícorá kjuaxróxinhya tsꞌejorá chrꞌéxi̱n kíxin ó kjuixin kꞌuayéhérá kaín nkehe.
24 Mas ai de vós que sois ricos! Porque já recebestes a vossa consolação.
25 ’A̱ ntá jahará kjónterá jína, kjuaxróxinhya tsꞌejorá chrꞌéxi̱n kíxin tsꞌénxinrá kjinta. ’A̱ ntá jahará tjanorá jie, kjuaxróxinhya tsꞌejorá chrꞌéxi̱n kíxin tsꞌavárá la ko tsotsja̱nkará.
25 Ai de vós que estais fartos! Porque tereis fome. Ai de vós que agora rides! Porque haveis de lamentar e chorar.
26 ’Kjuaxróxinhya tsꞌejorá tió kaín chojni tsjikosáyahará sín kíxin xi̱kaha tí tꞌáchri̱i sín kjuikosáyehe tí sín ntoáhya kꞌuéchronka itén Dios ósé.
26 Ai de vós quando todos os homens falarem bem de vós! Porque assim faziam seus pais aos falsos profetas.
27 ’A̱ ntá jahará tjejotinhínrá mé tjéxrja̱nka kíxin chrótjuèhérá tí sín nínkakonhanrá la ko jína chrókjuínki̱tsará tí sín tjinkakonhya tí jahará.
27 Mas a vós que ouvis, eu digo: Amai aos vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam;
28 Jína nixje̱hérá tí sín tꞌántaxínhanrá la ko tjanchehérá Dios kíxin tsjinki̱tsa chꞌán tí sín chónkíhará sín.
28 abençoai os que vos amaldiçoam, e orai pelos que vos maltratam.
29 Tí chjéhe ijnko nkexro ijnko tua̱anrá chrókjóka tí í jnko nánko kíxin chróchjéhe sín tíha kja̱xin. La ko tí siín ijnko nkexro tjinkaon sín tsakitsjaha sín tí chamara tjín tꞌinka̱yate na mé ti̱to̱hé kíxin kja̱xin sátsjiko sín camisá kja̱xin.
29 Ao que te ferir em uma face, oferece-lhe também a outra; e ao que te tomar a capa, não o proíba de tirar-te a túnica também.
30 Tí jnkojín nkexro tjanchaha nkehe chonta la chje̱hé sín. A̱ ntá tí tsakja sín nkehe kuèntá la tjanchehya sín kíxin na̱xa̱ tsꞌókjanhan sín.
30 Dá para cada homem que te pedir; e aquele que levar os teus bens, não lhe exijas que os devolva.
31 Méxra̱ chrókjuíkosáyehérá kíchuárá éxí yóhe̱ nkexrí tjinkáonrá chrókjuikosáyahará tí jehe sín kja̱xin.
31 E assim como quereis que os homens vos façam, fazei-lhes igualmente.
32 ’Tí jehó tjuèhérá tí nkexro tjuàhará la tí xi̱kaha la kohya ninkehó tsjachahyará. Kjónté tí sín jínahya tjasin jie̱ la xi̱kaha chꞌe sín.
32 Porque, se amardes aos que vos amam, qual é o vosso reconhecimento? Pois os pecadores também amam os que os amam.
33 A̱ ntá tí tjíkosáyehérá jehó tí sín tjikosáyahará la kohya ninkehó tsjachahyará xi̱kaha. Kjónté tí sín jínahya tjasin jie̱ mé kja̱xin xi̱kaha chꞌe sín.
33 E se fizerdes bem aos que vos fazem bem, qual é o vosso reconhecimento? Pois os pecadores também fazem o mesmo.
34 La ko tí nchekjenrá chichaon jehó tí sín tjenka̱yáxinrá kíxin tsꞌókjanhanrá sín tí chichaon, la tí xi̱kaha kohya ninkehó tsjachahyará. Kjónté tí sín jínahya tjasin jie̱ xi̱kaha chꞌe sín nchekjen kíchó sín chichaon la ko chónhen sín kíxin tsokjan tí chi̱cha̱ko̱en sín ínaá.
34 E se emprestardes àqueles de quem esperais receber, qual é o vosso reconhecimento? Pois os pecadores também emprestam aos pecadores, para receberem novamente outro tanto.
35 Kjánchó jahará chrótjuèhérá tí sín nínkakonhanrá la ko jína chrókjui̱chꞌeherá sín xra̱ la ko chrókjui̱nchekjenrá sín chichaon la chróchoénhyará kíxin chrókjan tí chi̱cha̱ko̱anrá ínaá. Mé xi̱kaha chrókjui̱chꞌerá la imá tsjachará la ko tsꞌónará xje̱en Dios nkaya nka̱jní kíxin jehe chꞌán chꞌehe chꞌán jína tí sín chóntehya chꞌán kjuasáya la ko tí sín jínahya.
35 Amai, pois, a vossos inimigos, e fazei bem, e emprestai, sem nada esperardes de volta, e será grande a vossa recompensa, e sereis filhos do Altíssimo; porque ele é bondoso para com os ingratos e para com os maus.
36 Chrókui̱konóe̱hérá kíchuárá éxí yóhe̱ Itꞌárá nkaya nka̱jní ti̱konóe̱he̱ chꞌán chojni.
36 Sede, pois, misericordiosos, assim como vosso Pai também é misericordioso.
37 ’Chrókuékahyará jie̱ ókjé chojni kíxin ntá Dios chrókjuanchahya chꞌán jie̱ tí jahará. Chrókuétua̱nhyará kíxin chrókjuasóte í jnko chojni kíxin Dios kja̱xin chrókjuinchekjasótiahyará chꞌán tí jahará. Chrókꞌuitjáyanhanrá ichrén jie̱ kjuasinhanrá í jnko chojni kíxin ntá Dios chrókjuinchekꞌitjáyanhanrá chꞌán tí jie̱ kjuásinrá.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; perdoai, e sereis perdoados;
38 Chje̱hérá í so sín tí nkehe tsꞌáyéhe̱ sín kíxin ntá Dios tsotjáhará chꞌán nkehe jína kja̱xin, tjetóxin ijnko medida jína chrókjuanjon chꞌán, icha tsíkꞌe̱nka̱ chꞌán kíxin tsíkꞌótsjéyehe chꞌán tí nkehe tsíkjachro̱ayá chꞌán tjetóxin tsjanjon chꞌán. Dios tsotjáhará xi̱kaha yóhe̱ éxí tsíchje̱hérá í so chojni.
38 dai, e vos será dado, boa medida, prensada, sacudida e transbordante, os homens vos darão no vosso regaço; porque com a mesma medida com que medirdes vos medirão novamente.
39 Ntá kjuíncheyóe̱xin chꞌín Jesús ntáchro chꞌán kíxin: ―¿Xá á chrókójína ijnko chojni tꞌikonhya chrókjuiko í jnko chojni tꞌikonhya? Tí xi̱kaha la yóí sín chrókꞌuanótjenyá sín ichrén tòye̱.
39 E falou-lhes uma parábola: Pode um cego conduzir um cego? Não cairão ambos na cova?
40 Ijnko nkexro xrako̱he̱ la noehya éxí tí nkexro tjako. Kjánchó tió tsjixin tsoxrako̱he̱ chꞌán ntá tso̱nohe chꞌán éxí nohe tí nkexro kjua̱ko̱he̱ chꞌán.
40 O discípulo não está acima do seu mestre; mas todo o que for perfeito será como o seu mestre.
41 ’¿A̱ ntá nkekuènté tsjehé tí chji̱nínó ntsí tjenkánkí ikon tí kíchuá, tí na̱xa̱ ánto̱sán tí nta jié tjenkánkí ikuan?
41 E por que tu reparas no cisco que está no olho de teu irmão, e não reparas na viga que está no teu próprio olho?
42 ¿Mé xi̱kaha nkexrí kíxin chróntáche kíchuá kíxin chrókuíto̱he chꞌán kíxin chrókuakitsjenkíhí chꞌán tí chji̱nínó ntsí tjenkánkí ikon chꞌán tí na̱xa̱ ánto̱sán tí nta jié tjenkánkí ikuan? Jaha la ntoáhya tjenka̱yáxian chꞌia jaha. Senó chrókuakitsjenkiá tí nta jié tjenkánkí ikuan kíxin ntá chrókꞌuikuan chrókuakitsjenkiá chji̱nínó ntsí tjenkánkí ikon tí kíchuá.
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Irmão, deixa-me tirar o cisco que está no teu olho, não reparando tu mesmo na viga que está no teu próprio olho? Hipócrita, tira primeiro a viga do teu próprio olho, e, então, verás claramente para tirar o cisco que está no olho de teu irmão.
43 ’Kohya nta jína chrókꞌóna to jínahya, la ko kja̱xin kohya nta jínahya chrókꞌóna to jína.
43 Porque não há árvore boa que produza mau fruto, nem árvore má que produza bom fruto.
44 Jnkojnko tí nta mé tjatso̱anxínni tí to tꞌóna. Tí ntachꞌi̱ xitjahya tsjakjinjinni to higo la ko xitjahya tsꞌinni to uva.
44 Porque toda árvore é reconhecida pelo seu próprio fruto. Porque dos espinheiros o homem não colhe figos, nem de um arbusto se colhe uvas.
45 Ijnko chojni jína la jína nixja chꞌán kíxin jína a̱sén chꞌán. A̱ ntá ijnko chojni jínahya la mé nixja tí nkehe jínahya kíxin jínahya a̱sén chꞌán. Kíxin éxí tjenka̱yáxin a̱sén mé xi̱kaha nixja irꞌva.
45 O homem bom, do bom tesouro do seu coração tira o que é bom, e o homem mau, do mau tesouro do seu coração tira o que é mau; porque da abundância do seu coração fala a boca.
46 ’¿Nkekuènte ntáchrorá kíxin janhan Ìnchárá, la ntá tahyará kuenté tí nkehe tétua̱nhanrá?
46 E por que me chamais, Senhor, Senhor, e não fazeis as coisas que eu digo?
47 Méxra̱ kaín tí nkexro tóchjina tinhin tí nkehe ntáxrja̱n la ko titekaon sín la mé tsontáxrja̱n nkexro tí tóyóhe̱ sín.
47 Todo aquele que vem a mim, e ouve as minhas palavras, e as pratica, eu vos mostrarei a quem ele é semelhante;
48 Na mé jehe sín tóyóhe̱ ijnko nkexro kjuíchꞌéna nchia la senó kꞌóxra̱ya chꞌán tòye̱ ni̱nka kíxin ntá sichꞌéna chꞌán nchia chrítaón tí tjo̱ a. A̱ ntá tió kꞌuánkí tí nta̱río la ikui tí nta̱ kꞌuíntate tí nchia, kjónté xi̱kaha la kꞌuátjoákohya la ní kuínkíhya tí nchia a kíxin jína tsíkꞌóna chrítaón tjo̱ tjekjen.
48 ele é semelhante a um homem que edificou uma casa, e cavou fundo, e pôs os alicerces sobre a rocha; e, vindo a enchente, a corrente batia veementemente sobre aquela casa, e não a pôde abalar, pois esta estava fundada sobre a rocha.
49 A̱ ntá tí nkexro tinhin tí nkehe ntáxrja̱n la ntá tahya sín kuenté la mé tóyóhe̱ ijnko nkexro kjuíchꞌéna nchia chrítaón nche la kohya tjo̱ chrínkí. A̱ ntá tió kꞌuánkí tí nta̱río la ikui tí nta̱ kꞌuíntate tí nchia la ntá kꞌuátjoáko nta̱ tí nchia la ntá kuenté tí nchia la kꞌuítjáyan ―mé ichro chꞌín Jesús.
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante a um homem que edificou uma casa sobre a terra, sem alicerces; na qual a corrente batia veementemente, e imediatamente desabou; e foi grande a ruína daquela casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.