Lucas 6
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs ARIB
1 Ijnko ya̱on tꞌo̱kꞌéhe sín la chꞌín Jesús kꞌuátsínka chꞌán iso nonte tꞌóna noatrigo. Na ntá tí sín kꞌuájiko chꞌán mé ikꞌuín sín iso noatrigo la kjuankíxin sín nkaya tja sín ó kꞌóntajinyá sín tí noa ntá kjóne sín.
1 E sucedeu que, num dia de sábado, passava Jesus pelas searas; e seus discípulos iam colhendo espigas e, debulhando-as com as mãos, as comiam.
2 Ntá iso tí sín fariseo kjuanchankí sín kíxin: ―¿Nkekuènte kíxin tjejochꞌerá xra̱ jie? La mé kohya kjuachaxin tso̱nhen xra̱ tí ya̱on tꞌo̱kꞌéheni ―ichro sín.
2 Alguns dos fariseus, porém, perguntaram; Por que estais fazendo o que não é lícito fazer nos sábados?
3 Ntá kjuáte̱he chꞌín Jesús kíxin: ―¿Jahará á kjui̱nchekuáxinhyará tí xroon chrónka nkehe kjuíchꞌe chꞌín David la ko tí sín kꞌuájiko chꞌán tió kꞌuén sín kjinta?
3 E Jesus, respondendo-lhes, disse: Nem ao menos tendes lido o que fez Davi quando teve fome, ele e seus companheiros?
4 Na mé jehe chꞌán mé kꞌuíxenhen chꞌán nto̱e Dios la kjóne chꞌán tí nio̱tja̱ tsíkóyaon, la ko kja̱xin chjéhe chꞌán tí nio̱tja̱ tí sín kꞌuájiko chꞌán kjónté jehó siín kjuachaxin sine tí sín ncha̱tꞌá―ichro chꞌín Jesús.
4 Como entrou na casa de Deus, tomou os pães da proposição, dos quais não era lícito comer senão só aos sacerdotes, e deles comeu e deu também aos companheiros?
5 Kja̱xin ntáchro chꞌán kíxin: ―A̱ ntá tí Xje̱en Dios Kꞌóna Chojni mé chónta kjuachaxin tsꞌe̱to̱an nkexrí tso̱nhen tí ya̱on tꞌo̱kꞌéheni ―ichro chꞌán.
5 Também lhes disse: O Filho do homem é Senhor do sábado.
6 A̱ ntá í jnko ya̱on tꞌo̱kꞌéhe chojni ntá kꞌuíxenhen chꞌín Jesús ijnko ni̱nko Israel la ntá kjuankíxin kjuako chꞌán. A̱ ntá ntaha kjuákꞌe ijnko chꞌín tsíxámá tja chꞌán chjina.
6 Ainda em outro sábado entrou na sinagoga, e pôs-se a ensinar. Estava ali um homem que tinha a mão direita atrofiada.
7 Na ntá tí sín tjako tí ley la ko tí sín fariseo tjejó sín tsáyehe sín tí chꞌín Jesús chrókꞌuikon sín á sinchekito̱he chꞌán chojni jína tí ya̱on tꞌo̱kꞌéhe sín kíxin ntá chrókꞌueka sín chꞌán jie̱.
7 E os escribas e os fariseus observavam-no, para ver se curaria em dia de sábado, para acharem de que o acusar.
8 Kjánchó jehe chꞌán ó nohe chꞌán nkehe tjenka̱yáxin a̱sén sín ntá nixje̱he̱ chꞌán tí chꞌín tsíxámá tja ntáchro chꞌán kíxin: ―Tꞌínkatjen, tjakꞌe jnko̱siné ntihi ―ichro chꞌán. Ntá kꞌuínkatjen tí chꞌín a kjuákꞌexín to̱te chꞌán.
8 Mas ele, conhecendo-lhes os pensamentos, disse ao homem que tinha a mão atrofiada: Levanta-te, e fica em pé aqui no maio. E ele, levantando-se, ficou em pé.
9 Ntá nixje̱he̱ chꞌín Jesús tí í so sín ntáchro chꞌán kíxin: ―Tsjánchánkíhárá ijnko xra̱. Tí ya̱on tꞌo̱kꞌéheni la, ¿á jína chrókjuichꞌeni ijnko nkehe jína ní o̱ á chrókjuichꞌeni ijnko nkehe jínahya? ¿Á chrókjuinchekito̱heni chojni jína ní o̱ á chrókꞌóyánni chojni? ―ichro chꞌán.
9 Disse-lhes, então, Jesus: Eu vos pergunto: É lícito no sábado fazer bem, ou fazer mal? salvar a vida, ou tirá-la?
10 Ntá chꞌín Jesús komá chꞌán kaín tí chojni siín ntiha ntá nixje̱he̱ chꞌán tí chꞌín níhi ntáchro chꞌán kíxin: ―Tjéntoá tjá ―ichro chꞌán. A̱ ntá tí chꞌín a xi̱kaha kjuíchꞌe chꞌán ntá kuíto̱he tja chꞌán jína.
10 E olhando para todos em redor, disse ao homem: Estende a tua mão. Ele assim o fez, e a mão lhe foi restabelecida.
11 Kjánchó tí sín fariseo tjejó mé kónínkaon sín mé ntá kjo sín kíchó sín kíxin tjinkaon sín chrókꞌóyán sín tí chꞌín Jesús.
11 Mas eles se encheram de furor; e uns com os outros conferenciam sobre o que fariam a Jesus.
12 A̱ ntá ijnko ya̱on chꞌín Jesús sákjui chꞌán ijnko jna̱ kíxin ntaha tsonixje̱exín chꞌán Dios la ntá ntahó kjuákꞌe chꞌán kuenté tie tjenixje̱he̱ chꞌán Dios.
12 Naqueles dias retirou-se para o monte a fim de orar; e passou a noite toda em oração a Deus.
13 A̱ ntá tí kꞌuínkaséyan a na mé kꞌuíye̱he̱ chꞌán tí sín chréhe̱ sín chꞌán ntá kjueyá chꞌán teyó sín kíxin tsꞌóna sín apóstol tsꞌajiko sín chꞌán.
13 Depois do amanhecer, chamou seus discípulos, e escolheu doze dentre eles, aos quais deu também o nome de apóstolos:
14 A̱ ntá tí sín í mé xi̱kihi itꞌin sín. Na mé chꞌín Simón la ntá chꞌín Jesús kjuínchekꞌin ihni̱é chꞌán Pedro kja̱xin; la ko kíchó chꞌán chꞌín Andrés; la ko chꞌín Jacobo la ko chꞌín Juan, la ko chꞌín Felipe, la ko chꞌín Bartolomé,
14 Simão, ao qual também chamou Pedro, e André, seu irmão; Tiago e João; Filipe e Bartolomeu;
15 la ko chꞌín Mateo, la ko chꞌín Tomás, la ko chꞌín Jacobo la mé itꞌé mé itꞌin Alfeo; la ko í jnko chꞌín Simón na mé tí chꞌín a mé kꞌuékꞌaji tí partido cananista;
15 Mateus e Tomé; Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote;
16 la ko chꞌín Judas la kíchó chꞌán mé itꞌin Jacobo; la ko chꞌín Judas Iscariote tí chꞌín kjuínchekji tí chꞌín Jesús.
16 Judas, filho de Tiago; e Judas Iscariotes, que veio a ser o traidor.
17 Ntá chꞌín Jesús la ko tí jehe sín kꞌuínkaji̱nxi̱n sín tí jna̱ ntá kꞌuéjó sín nonte yóxin jehe chꞌán la ko tí sín kjueyá chꞌán. Kja̱xin kꞌuíxikóchjina nchónhya chojni kjui̱xi̱n nkuíxín estado Judea la ko chjasin Jerusalén la ko tí chrínta nta̱yaon tí siín tí chjasin Tiro la ko tí chjasin Sidón. Ó kjui sín kíxin tsinhin sín tí nkehe tsjako chꞌín Jesús la ko tsito̱he sín jína.
17 E Jesus, descendo com eles, parou num lugar plano, onde havia não só grande número de seus discípulos, mas também grande multidão do povo, de toda a Judéia e Jerusalém, e do litoral de Tiro e de Sidom, que tinham vindo para ouvi-lo e serem curados das suas doenças;
18 A̱ ntá tí sín kjuaxróxinhya kꞌuéjó kꞌuéchónta sín ncha̱kuen jínahya na mé kuíto̱he sín jína kja̱xin.
18 e os que eram atormentados por espíritos imundos ficavam curados.
19 Kaín chojni tjinkaon chrókuákóxi̱n sín tí chꞌín Jesús kíxin kjuínchekito̱he chꞌán jína kaín xín chojni kíxin jehe chꞌán chónta chꞌán kjuachaxin jié.
19 E toda a multidão procurava tocar-lhe; porque saía dele poder que curava a todos.
20 Ntá komá chꞌín Jesús tí sín kꞌuájiko chꞌán ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Náxrjón tjejorá jahará nòará kíxin chontará kjua̱cha̱xién Dios.
20 Então, levantando ele os olhos para os seus discípulos, dizia: Bem-aventurados vós, os pobres, porque vosso é o reino de Deus.
21 ’Náxrjón tjejorá jahará tꞌénxinrá kjinta ijie kíxin chrꞌéxi̱n sinterá jína. ’Náxrjón tjejorá jahará tsja̱nkará ijie kíxin chrꞌéxi̱n tsjanorá.
21 Bem-aventurados vós, que agora tendes fome, porque sereis fartos. Bem-aventurados vós, que agora chorais, porque haveis de rir.
22 ’Náxrjón tjejorá jahará nínkakonhanrá chojni la ko tsꞌinkítíárá sín sátsjirá ókjé, la ko tꞌántaxínhanrá sín la ko tꞌákjenxi̱n sín ihni̱árá éxí ijnko nkehe jínahya kíxin tinkachónkirá tí Xje̱en Dios Kꞌóna Chojni.
22 Bem-aventurados sereis quando os homens vos odiarem, e quando vos expulsarem da sua companhia, e vos injuriarem, e rejeitarem o vosso nome como indigno, por causa do Filho do homem.
23 Tso̱cháha̱rá má la ko imá tsochontará kjuachéhe̱ tí ya̱on a kíxin tsꞌayéhérá nkehe kuènte nkaya nka̱jní. A̱ ntá xi̱kaha tí tꞌáchri̱i tí sín jínahya chꞌe la mé ósé kjuate sín tí sín kꞌuéchrónka itén Dios.
23 Regozijai-vos nesse dia e exultai, porque eis que é grande o vosso galardão no céu; pois assim faziam os seus pais aos profetas.
24 ’A̱ ntá jahará rícorá kjuaxróxinhya tsꞌejorá chrꞌéxi̱n kíxin ó kjuixin kꞌuayéhérá kaín nkehe.
24 Mas ai de vós que sois ricos! porque já recebestes a vossa consolação.
25 ’A̱ ntá jahará kjónterá jína, kjuaxróxinhya tsꞌejorá chrꞌéxi̱n kíxin tsꞌénxinrá kjinta. ’A̱ ntá jahará tjanorá jie, kjuaxróxinhya tsꞌejorá chrꞌéxi̱n kíxin tsꞌavárá la ko tsotsja̱nkará.
25 Ai de vós, os que agora estais fartos! porque tereis fome. Ai de vós, os que agora rides! porque vos lamentareis e chorareis.
26 ’Kjuaxróxinhya tsꞌejorá tió kaín chojni tsjikosáyahará sín kíxin xi̱kaha tí tꞌáchri̱i sín kjuikosáyehe tí sín ntoáhya kꞌuéchronka itén Dios ósé.
26 Ai de vós, quando todos os homens vos louvarem! porque assim faziam os seus pais aos falsos profetas.
27 ’A̱ ntá jahará tjejotinhínrá mé tjéxrja̱nka kíxin chrótjuèhérá tí sín nínkakonhanrá la ko jína chrókjuínki̱tsará tí sín tjinkakonhya tí jahará.
27 Mas a vós que ouvis, digo: Amai a vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam,
28 Jína nixje̱hérá tí sín tꞌántaxínhanrá la ko tjanchehérá Dios kíxin tsjinki̱tsa chꞌán tí sín chónkíhará sín.
28 bendizei aos que vos maldizem, e orai pelos que vos caluniam.
29 Tí chjéhe ijnko nkexro ijnko tua̱anrá chrókjóka tí í jnko nánko kíxin chróchjéhe sín tíha kja̱xin. La ko tí siín ijnko nkexro tjinkaon sín tsakitsjaha sín tí chamara tjín tꞌinka̱yate na mé ti̱to̱hé kíxin kja̱xin sátsjiko sín camisá kja̱xin.
29 Ao que te ferir numa face, oferece-lhe também a outra; e ao que te houver tirado a capa, não lhe negues também a túnica.
30 Tí jnkojín nkexro tjanchaha nkehe chonta la chje̱hé sín. A̱ ntá tí tsakja sín nkehe kuèntá la tjanchehya sín kíxin na̱xa̱ tsꞌókjanhan sín.
30 Dá a todo o que te pedir; e ao que tomar o que é teu, não lho reclames.
31 Méxra̱ chrókjuíkosáyehérá kíchuárá éxí yóhe̱ nkexrí tjinkáonrá chrókjuikosáyahará tí jehe sín kja̱xin.
31 Assim como quereis que os homens vos façam, do mesmo modo lhes fazei vós também.
32 ’Tí jehó tjuèhérá tí nkexro tjuàhará la tí xi̱kaha la kohya ninkehó tsjachahyará. Kjónté tí sín jínahya tjasin jie̱ la xi̱kaha chꞌe sín.
32 Se amardes aos que vos amam, que mérito há nisso? Pois também os pecadores amam aos que os amam.
33 A̱ ntá tí tjíkosáyehérá jehó tí sín tjikosáyahará la kohya ninkehó tsjachahyará xi̱kaha. Kjónté tí sín jínahya tjasin jie̱ mé kja̱xin xi̱kaha chꞌe sín.
33 E se fizerdes bem aos que vos fazem bem, que mérito há nisso? Também os pecadores fazem o mesmo.
34 La ko tí nchekjenrá chichaon jehó tí sín tjenka̱yáxinrá kíxin tsꞌókjanhanrá sín tí chichaon, la tí xi̱kaha kohya ninkehó tsjachahyará. Kjónté tí sín jínahya tjasin jie̱ xi̱kaha chꞌe sín nchekjen kíchó sín chichaon la ko chónhen sín kíxin tsokjan tí chi̱cha̱ko̱en sín ínaá.
34 E se emprestardes àqueles de quem esperais receber, que mérito há nisso? Também os pecadores emprestam aos pecadores, para receberem outro tanto.
35 Kjánchó jahará chrótjuèhérá tí sín nínkakonhanrá la ko jína chrókjui̱chꞌeherá sín xra̱ la ko chrókjui̱nchekjenrá sín chichaon la chróchoénhyará kíxin chrókjan tí chi̱cha̱ko̱anrá ínaá. Mé xi̱kaha chrókjui̱chꞌerá la imá tsjachará la ko tsꞌónará xje̱en Dios nkaya nka̱jní kíxin jehe chꞌán chꞌehe chꞌán jína tí sín chóntehya chꞌán kjuasáya la ko tí sín jínahya.
35 Amai, porém a vossos inimigos, fazei bem e emprestai, nunca desanimado; e grande será a vossa recompensa, e sereis filhos do Altíssimo; porque ele é benigno até para com os integrantes e maus.
36 Chrókui̱konóe̱hérá kíchuárá éxí yóhe̱ Itꞌárá nkaya nka̱jní ti̱konóe̱he̱ chꞌán chojni.
36 Sede misericordiosos, como também vosso Pai é misericordioso.
37 ’Chrókuékahyará jie̱ ókjé chojni kíxin ntá Dios chrókjuanchahya chꞌán jie̱ tí jahará. Chrókuétua̱nhyará kíxin chrókjuasóte í jnko chojni kíxin Dios kja̱xin chrókjuinchekjasótiahyará chꞌán tí jahará. Chrókꞌuitjáyanhanrá ichrén jie̱ kjuasinhanrá í jnko chojni kíxin ntá Dios chrókjuinchekꞌitjáyanhanrá chꞌán tí jie̱ kjuásinrá.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; perdoai, e sereis perdoados.
38 Chje̱hérá í so sín tí nkehe tsꞌáyéhe̱ sín kíxin ntá Dios tsotjáhará chꞌán nkehe jína kja̱xin, tjetóxin ijnko medida jína chrókjuanjon chꞌán, icha tsíkꞌe̱nka̱ chꞌán kíxin tsíkꞌótsjéyehe chꞌán tí nkehe tsíkjachro̱ayá chꞌán tjetóxin tsjanjon chꞌán. Dios tsotjáhará xi̱kaha yóhe̱ éxí tsíchje̱hérá í so chojni.
38 Dai, e ser-vos-á dado; boa medida, recalcada, sacudida e transbordando vos deitarão no regaço; porque com a mesma medida com que medis, vos medirão a vós.
39 Ntá kjuíncheyóe̱xin chꞌín Jesús ntáchro chꞌán kíxin: ―¿Xá á chrókójína ijnko chojni tꞌikonhya chrókjuiko í jnko chojni tꞌikonhya? Tí xi̱kaha la yóí sín chrókꞌuanótjenyá sín ichrén tòye̱.
39 E propôs-lhes também uma parábola: Pode porventura um cego guiar outro cego? não cairão ambos no barranco?
40 Ijnko nkexro xrako̱he̱ la noehya éxí tí nkexro tjako. Kjánchó tió tsjixin tsoxrako̱he̱ chꞌán ntá tso̱nohe chꞌán éxí nohe tí nkexro kjua̱ko̱he̱ chꞌán.
40 Não é o discípulo mais do que o seu mestre; mas todo o que for bem instruído será como o seu mestre.
41 ’¿A̱ ntá nkekuènté tsjehé tí chji̱nínó ntsí tjenkánkí ikon tí kíchuá, tí na̱xa̱ ánto̱sán tí nta jié tjenkánkí ikuan?
41 Por que vês o argueiro no olho de teu irmão, e não reparas na trave que está no teu próprio olho?
42 ¿Mé xi̱kaha nkexrí kíxin chróntáche kíchuá kíxin chrókuíto̱he chꞌán kíxin chrókuakitsjenkíhí chꞌán tí chji̱nínó ntsí tjenkánkí ikon chꞌán tí na̱xa̱ ánto̱sán tí nta jié tjenkánkí ikuan? Jaha la ntoáhya tjenka̱yáxian chꞌia jaha. Senó chrókuakitsjenkiá tí nta jié tjenkánkí ikuan kíxin ntá chrókꞌuikuan chrókuakitsjenkiá chji̱nínó ntsí tjenkánkí ikon tí kíchuá.
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Irmão, deixa-me tirar o argueiro que está no teu olho, não vendo tu mesmo a trave que está no teu? Hipócrita! tira primeiro a trave do teu olho; e então verás bem para tirar o argueiro que está no olho de teu irmão.
43 ’Kohya nta jína chrókꞌóna to jínahya, la ko kja̱xin kohya nta jínahya chrókꞌóna to jína.
43 Porque não há árvore boa que dê mau fruto nem tampouco árvore má que dê bom fruto.
44 Jnkojnko tí nta mé tjatso̱anxínni tí to tꞌóna. Tí ntachꞌi̱ xitjahya tsjakjinjinni to higo la ko xitjahya tsꞌinni to uva.
44 Porque cada árvore se conhece pelo seu próprio fruto; pois dos espinheiros não se colhem figos, nem dos abrolhos se vindimam uvas.
45 Ijnko chojni jína la jína nixja chꞌán kíxin jína a̱sén chꞌán. A̱ ntá ijnko chojni jínahya la mé nixja tí nkehe jínahya kíxin jínahya a̱sén chꞌán. Kíxin éxí tjenka̱yáxin a̱sén mé xi̱kaha nixja irꞌva.
45 O homem bom, do bom tesouro do seu coração tira o bem; e o homem mau, do seu mau tesouro tira o mal; pois do que há em abundância no coração, disso fala a boca.
46 ’¿Nkekuènte ntáchrorá kíxin janhan Ìnchárá, la ntá tahyará kuenté tí nkehe tétua̱nhanrá?
46 E por que me chamais: Senhor, Senhor, e não fazeis o que eu vos digo?
47 Méxra̱ kaín tí nkexro tóchjina tinhin tí nkehe ntáxrja̱n la ko titekaon sín la mé tsontáxrja̱n nkexro tí tóyóhe̱ sín.
47 Todo aquele que vem a mim, e ouve as minhas palavras, e as pratica, eu vos mostrarei a quem é semelhante:
48 Na mé jehe sín tóyóhe̱ ijnko nkexro kjuíchꞌéna nchia la senó kꞌóxra̱ya chꞌán tòye̱ ni̱nka kíxin ntá sichꞌéna chꞌán nchia chrítaón tí tjo̱ a. A̱ ntá tió kꞌuánkí tí nta̱río la ikui tí nta̱ kꞌuíntate tí nchia, kjónté xi̱kaha la kꞌuátjoákohya la ní kuínkíhya tí nchia a kíxin jína tsíkꞌóna chrítaón tjo̱ tjekjen.
48 É semelhante ao homem que, edificando uma casa, cavou, abriu profunda vala, e pôs os alicerces sobre a rocha; e vindo a enchente, bateu com ímpeto a torrente naquela casa, e não a pôde abalar, porque tinha sido bem edificada.
49 A̱ ntá tí nkexro tinhin tí nkehe ntáxrja̱n la ntá tahya sín kuenté la mé tóyóhe̱ ijnko nkexro kjuíchꞌéna nchia chrítaón nche la kohya tjo̱ chrínkí. A̱ ntá tió kꞌuánkí tí nta̱río la ikui tí nta̱ kꞌuíntate tí nchia la ntá kꞌuátjoáko nta̱ tí nchia la ntá kuenté tí nchia la kꞌuítjáyan ―mé ichro chꞌín Jesús.
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante a um homem que edificou uma casa sobre terra, sem alicerces, na qual bateu com ímpeto a torrente, e logo caiu; e foi grande a ruína daquela casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.