Lucas 2

San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 A̱ ntá tí ya̱on a na mé tí chꞌín imá tꞌe̱to̱an mé itꞌin Augusto César na mé kꞌue̱to̱an chꞌán kíxin tsꞌínixín ihni̱é kaín xín chojni siín tí chjasin tꞌe̱to̱an chꞌán kíxin tso̱nohe chꞌán nkekja̱ín chojni siín.
1 Naqueles dias, o imperador Augusto decretou um recenseamento em todo o império romano.
2 Tí xrankíxixín kꞌuínixín ihni̱é sín tió Cirenio mé kꞌuégobernador kꞌue̱to̱an estado Siria.
2 (Esse foi o primeiro recenseamento realizado quando Quirino era governador da Síria.)
3 Kaínxín chojni tꞌichjánxi̱n sátsji sín chjasén sín kíxin ntaha tsꞌínixín ihni̱é sín.
3 Todos voltaram à cidade de origem para se registrar.
4 Mé xi̱kaha chꞌín José kja̱xin kꞌuaxrjexín chꞌán tí chjasin Nazaret estado Galilea ntá sákjuí chꞌán tí estado Judea na mé sákjuí chꞌán chjasin Belén tí tsíkokjíexín tí chꞌín rey David kíxin jehe chꞌín José mé tsíkꞌaxrjeníxin chꞌán tí chꞌín David.
4 Por ser descendente do rei Davi, José viajou da cidade de Nazaré da Galileia para Belém, na Judeia, terra natal de Davi,
5 Sákjuí chꞌán chjasin Belén sákjuíko chꞌán tí tjan María kíxin ntiha tsꞌínixínko ihni̱é chꞌán tjan kíxin jehe tjan tsíkjate̱he kíxin tso̱te̱he chꞌán. A̱ ntá jehe tjan na mé ó tjeyá tjan.
5 levando consigo Maria, sua noiva, que estava grávida.
6 A̱ ntá xi̱kaha kónhen nachrohe kꞌuéjó sín chjasin Belén, ntá kjuixraká tí ya̱on tsokjíhi xje̱en tjan María.
6 E, estando eles ali, chegou a hora de nascer o bebê.
7 A̱ ntá ntiha kokjíexín tí xje̱en tjan sa̱o. Ntá kjuínchekꞌísímá tjan xjan ka, a̱ ntá kjua̱kꞌe̱nka̱ya tjan ijnko nta neyá iko kíxin jehe sín la kꞌuitjahya sín nchia xranka tsꞌo̱kꞌèxín sín mé kjónté ntiha kꞌuéjó sín.
7 Ela deu à luz seu primeiro filho, um menino. Envolveu-o em faixas de pano e deitou-o numa manjedoura, porque não havia lugar para eles na hospedaria.
8 Kja̱xin chjinaxón tí chjasin Belén tjejó iso chojni nte̱je̱ ó la ntá ntahó tito̱he sín tí tie a kíxin tꞌayakonhen sín kolélo.
8 Naquela noite, havia alguns pastores nos campos próximos, vigiando rebanhos de ovelhas.
9 A̱ ntá titàya̱ kꞌuíkuèn sín ijnko ángel kuènte Dios la ko nkuíxín tí tjejó sín la kꞌuínkaséyan kíxin tí kjuachaxin jié kuènte Dios kui̱ka̱o chꞌán. Ntá jehe sín la imá chrakon sín.
9 De repente, um anjo do Senhor apareceu entre eles, e o brilho da glória do Senhor os cercou. Ficaram aterrorizados,
10 A̱ ntá tí chꞌín ángel ntáchro kíxin: ―Chrakonhyará jahará. Ijie kꞌuinka tso̱tjo̱nka̱rá nkehe jína ni̱xin kíxin tso̱chéhe̱ kaín xín chojni
10 mas o anjo lhes disse: “Não tenham medo! Trago boas notícias, que darão grande alegria a todo o povo.
11 kíxin ijie tí chjasén chꞌín David kokjíexín tí nkexro tsaáxinrá jahará na mé Ìnchéni Cristo tíha.
11 Hoje em Belém, a cidade de Davi, nasceu o Salvador, que é Cristo, o Senhor!
12 Ntá tso̱noaxínrá jahará kíxin tí xjan a kíxin ika tjechrꞌísímá xjan la ko ijnko nta neyá iko mé tjetsínkayá xjan ―mé xi̱kaha chrónka tí chꞌín ángel.
12 Vocês o reconhecerão por este sinal: encontrarão o bebê enrolado em faixas de pano, deitado numa manjedoura”.
13 A̱ ntá titàya̱ kꞌuíkuèn sín kíxin nchónhya sín ángel kui̱xi̱n nkaya nka̱jní tjejóko tí chꞌin ángel tjejótsje sín tjanchehe sín Dios kjuasáya, ntáchro sín kíxin:
13 De repente, juntou-se ao anjo uma grande multidão do exército celestial, louvando a Deus e dizendo:
14 Mé xi̱kaha ichro sín.
14 “Glória a Deus nos mais altos céus, e paz na terra àqueles de que Deus se agrada!”.
15 A̱ ntá tí sín ángel xíkjan sín nkaya nka̱jní, a̱ ntá tí sín tꞌayakonhen kolélo ikjo sín kíchó sín ntáchro sín kíxin: ―Ìntá sátsjini tí chjasin Belén tsjitsjeheni tí nkehe tsíkónhen kíxin Ìnchéni kꞌue̱to̱an kui tí nkexro kjuínchenoheni ―ichro sín.
15 Quando os anjos voltaram para o céu, os pastores disseram uns aos outros: “Vamos a Belém para ver esse acontecimento que o Senhor nos anunciou”.
16 Ntá tji̱a̱n sákjuí sín ntiha la kꞌuitja sín tí tjan María la ko tí chꞌín José la ko tí xjan a tjetsínkayá nta neyá iko.
16 Indo depressa ao povoado, encontraram Maria e José, e lá estava o bebê, deitado na manjedoura.
17 A̱ ntá tió kꞌuíkon sín xi̱kaha ntá chrónka sín tí nkehe tsíchrónka tí ángel kíxin nkexrí tjen tí xjan a.
17 Depois de o verem, os pastores contaram a todos o que o anjo tinha dito a respeito da criança,
18 Ntá chrakon kaín tí sín kuínhin kíxin xi̱kaha chrónka tí sín kꞌuáyakonhen kolélo.
18 e todos que ouviam a história dos pastores ficavam admirados.
19 Kjánchó tí tjan María la a̱sén tjan ó xraxinkakonxín tjan kaín tíha.
19 Maria, porém, guardava todas essas coisas no coração e refletia sobre elas.
20 A̱ ntá tí sín kꞌuáyakonhen kolélo la sákjuí sín nti̱a kuinkákjanchehe sín Dios kjuasáya kíxin kaín tí nkehe tsíkinhin sín la ko kꞌuíkon sín kíxin ó xiteyá kaín nkehe éxí tsíchrónka tí ángel.
20 Os pastores voltaram, glorificando e louvando a Deus por tudo que tinham visto e ouvido. Tudo aconteceu como o anjo lhes havia anunciado.
21 A̱ ntá tió xétja tí ijní ya̱on ntá kjuíncheka sín xjan xro̱ye kuènte tí sín israelita ntá kjuínchekꞌin sín xjan Jesús éxí tsíntáchro tí chꞌín ángel chénka tí tjan María tí na̱xa̱ kjuákꞌeyáhya tjan.
21 Oito dias depois, quando o bebê foi circuncidado, chamaram-no Jesus, o nome que o anjo lhe tinha dado antes mesmo de ele ser concebido.
22 A̱ ntá tió kuíto̱he tjan María jína éxí chrónka ley kuènte Moisésntá sákjui̱ko sín tí xjan tí chjasin Jerusalén kíxin tsochjéhe sín Dios kjuasáya.
22 Então chegou o tempo da oferta de purificação, como era a exigência da lei de Moisés. Seus pais o levaram a Jerusalém para apresentá-lo ao Senhor,
23 Éxí ntáchro tí xroon ley kuènté Ìnchéni Dios kíxin: “A̱ ntá kaín xjan ntoa tsokjíhi sa̱oxín la mé tsochjéhe sín Dios tí xjan a sichꞌehe xjan xra̱ Dios.”
23 pois a lei do Senhor dizia: “Se o primeiro filho for menino, será consagrado ao Senhor”.
24 Ntá xi̱kaha sákjui̱ sín kíxin ntaha tsjanjon sín iko tsꞌenxín ntiha tsochjéxín sín Dios kjuasáyé éxí tꞌe̱to̱an tí ley kuènte chꞌán na mé yaá kontóá na̱jni o̱ yaá kontóá nte̱je̱ chrókjuanjon sín.
24 Assim, ofereceram o sacrifício exigido pela lei do Senhor: “duas rolinhas ou dois pombinhos”.
25 A̱ ntá tí ya̱on a kjuákꞌe chjasin Jerusalén ijnko chꞌán ó táda chꞌán mé itꞌin chꞌán Simeón. Jehe chꞌán ijnko chojni jína la ko jnkochríxín xraxinkaon chꞌán Dios la ko kjuákꞌechónhen chꞌán kíxin itsi tí nkexro tsaáxin tí nación Israel. Tí Ncha̱kuen Dios tjeko tí chꞌín Simeón
25 Naquela época, vivia em Jerusalém um homem chamado Simeão. Ele era justo e devoto, e esperava ansiosamente pela restauração de Israel. O Espírito Santo estava sobre ele
26 tsíkjinchenohe chꞌán kíxin na̱xa̱ tsꞌenhya chꞌán tsꞌikonjia chꞌán tí nkexro Cristo, na mé tí nkexro tsochrꞌán Ìnchéni Dios.
26 e lhe havia revelado que ele não morreria enquanto não visse o Cristo enviado pelo Senhor.
27 A̱ ntá tí Ncha̱kuen Dios kjuínchexraxinkaon tí chꞌín a kíxin sátsji̱ chꞌán ni̱nko. A̱ ntá tió kui tí ìné la ko itꞌé xjan Jesús kꞌuíxenko sín xjan nkaxenhen ni̱nko kíxin sinchexiteyéhe̱ sín tí nkehe tꞌe̱to̱an tí ley
27 Nesse dia, o Espírito o conduziu ao templo. Assim, quando Maria e José chegaram para apresentar o menino Jesus ao Senhor, como a lei exigia,
28 ntá chꞌín Simeón kuakja chꞌán tí xjan a kjóa chꞌán ntá kjuanchehe chꞌán Dios kjuasáya ntáchro chꞌán kíxin:
28 Simeão tomou a criança nos braços e louvou a Deus, dizendo:
29 — ausente —
29 “Soberano Deus, agora podes levar em paz o teu servo, como prometeste.
30 — ausente —
30 Vi a tua salvação,
31 — ausente —
31 que preparaste para todos os povos.
32 mé ichro chꞌín Simeón.
32 Ele é uma luz de revelação às nações e é a glória do teu povo, Israel!”.
33 Ntá chꞌín José la ko tí ìné chꞌín Jesús la chrakon sín kíxin xi̱kaha kuínhin sín ntáchro chꞌín Simeón kíxin nkexrí tjen tí xjan.
33 Os pais de Jesus ficaram admirados com o que se dizia a respeito dele.
34 Ntá chꞌín Simeón kjuíncheyaon chꞌán sín ntá chénka chꞌán tí tjan María mé tí ìné xjan Jesús kíxin: ―Tí xjan i tsíki̱ka̱o itsjé xra̱ la itsjé tí sín Israel tsitekakuenhya sín xjan la tsíto̱he sín la ko itsjé sín tsitekaon sín a̱ntsí tso̱nohe sín la ko nchónhya chojni tsotjinkakonhya tsinhin sín tí nkehe tsjako chꞌán.
34 Então Simeão os abençoou e disse a Maria, a mãe do bebê: “Este menino está destinado a provocar a queda de muitos em Israel, mas também a ascensão de tantos outros. Foi enviado como sinal de Deus, mas muitos resistirão a ele.
35 Mé xi̱kaha tso̱noxín nkexrí tjenka̱yáxin jnkojnko a̱sén chojni. Kjánchó kaín tíha tso̱yóhe̱ éxí ijnko chica espada chróchrꞌáte a̱sán na mé tso̱xakonhan la ko tsꞌavá má ―ichro chꞌán nixje̱he̱ chꞌán tí tjan María.
35 Como resultado, serão revelados os pensamentos mais profundos de muitos corações, e você sentirá como se uma espada lhe atravessasse a alma”.
36 Kja̱xin ntaha kjuákꞌe ijnko tjan chrónka itén Dios mé itꞌin tjan Ana, itꞌé mé itꞌin Fanuel, la mé tsíkꞌaxrjeníxin chꞌán tí chꞌín Aser. Jehe tjan la ó nána tjan. Tí na̱xa̱ kꞌuétjarisoá tjan la kóte̱he tjan. Ntá yatokoá nánó kjuákꞌeko tí xìi tjan
36 A profetisa Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser, também estava no templo. Era muito idosa e havia perdido o marido depois de sete anos de casados
37 ntá jie ochenta y cuatro nánó tsíkókꞌán tjan. Kuíto̱ehya tjan tí xra̱ kuènte ni̱nko la mé ntahó tjen tjan chꞌehe tjan Ìnchéni Dios xra̱ ncha̱kotjin la ko tie la jnkoya̱xón nehya tjan kíxin jína tsonixje̱he̱ tjan Dios.
37 e vivido como viúva até os 84 anos. Nunca deixava o templo, adorando a Deus dia e noite, em jejum e oração.
38 Ntá kóchjina tí tjan Ana tí ya̱on, a̱ ntá kjuixin kjuanchehe tjan kjuasáyé Dios ntá kjuankíxin chrónka tjan nkexrí tjen tí xjan Jesús nixje̱he̱ tjan kaín tí sín tjejóchónhen kíxin itsi nkexro sinchekaá tí chjasin Jerusalén.
38 Chegou ali naquele momento e começou a louvar a Deus. Falava a respeito da criança a todos que esperavam a redenção de Jerusalém.
39 Na ntá tió kjuixin kjuínchexiteyá sín kaín nkehe tꞌe̱to̱an tí ley kuènte Dios ntá kjan sín estado Galilea na mé chjasén sín chaxín Nazaret.
39 Após cumprirem todas as exigências da lei do Senhor, os pais de Jesus voltaram para casa em Nazaré, na Galileia.
40 A̱ ntá tí xjan a mé kꞌuánkí xjan la ko tsa̱nka̱ xjan la ko imá kónohe xjan kíxin Dios imá tjinki̱tsa tjencheyaon xjan.
40 Ali o menino foi crescendo, saudável e forte. Era cheio de sabedoria, e o favor de Deus estava sobre ele.
41 Tí itꞌé la ko ìné tí xjan Jesús xráxín kꞌuékji̱ sín kaín nánó tí chjasin Jerusalén kíxin tí kia pascua.
41 Todos os anos, os pais de Jesus iam a Jerusalém para a festa da Páscoa.
42 A̱ ntá tió xetjehe chꞌín Jesús tí teyó nánó, ntá sákjui̱ sín kaín sín tí chjasin Jerusalén kíxin xi̱kaha kuènhen sín kíxin tí kia a.
42 Quando Jesus completou doze anos, foram à festa, como de costume.
43 A̱ ntá kja̱nxi̱n sín ntiha sáchrókjui sín chjasén sín tió kꞌuátsínka kia la tí xjan Jesús ó tsíkito̱he xjan Jerusalén ntahó, kjánchó ìné xjan la ko chꞌín José xraxinkakonhya sín kíxin kohya tí xjan.
43 Terminada a celebração, partiram de volta para Nazaré, mas Jesus ficou para trás, em Jerusalém, sem que seus pais notassem sua falta.
44 Jehe sín mé kjuenka̱yáxin sín kíxin áchꞌe tí sín kuichréhe̱ mé kui̱ka̱o sín xjan la ntá xi̱kaha chjina ijnko ya̱on ó tjejóyá sín nti̱a tsíkji sín. A̱ ntá kjueyá sín xjan tí tjejó tí sín kjéhya la ko tí sín chóxin sín
44 Pensaram que ele estivesse entre os demais viajantes, mas depois de caminharem um dia inteiro começaram a procurá-lo entre os parentes e amigos.
45 kjánchó kꞌuitjahya sín xjan. Ntá kjan sín tí chjasin Jerusalén kíxin tsjeyá sín xjan ntiha.
45 Como não o encontravam, voltaram a Jerusalém para procurá-lo.
46 Ntá kꞌuátsínka iní ya̱on ntá kꞌuitja sín xjan la mé nkaxenhen ni̱nko ntiha tjetja̱xi̱n xjan jnko̱siné tí tjejó tí sín maestro tjako tí ley la tjetinhin xjan tí nkehe ntáchro sín la ko tjetjanchankíhi xjan tí jehe sín.
46 Por fim, depois de três dias, acharam Jesus no templo, sentado entre os mestres da lei, ouvindo-os e fazendo perguntas.
47 Ntá kaín tí sín tjejóntaxín tjejótinhin sín mé chrakon sín kíxin xi̱kaha imá nohe xjan la ko xi̱kaha tjate̱he xjan kaín nkehe tjanchankíhi sín xjan.
47 Todos que o ouviam se admiravam de seu entendimento e de suas respostas.
48 Ntá tió kꞌuíkon ìné la ko itꞌé la chrakon sín. Ntá ntáchro ìné kíxin: ―Xje̱enni, ¿nkekuènte xi̱kaha kjui̱chꞌe? Itꞌá la ko janhan imá kóxakonhenni kjueyáni tí jaha ―ichro tjan.
48 Quando o viram, seus pais ficaram perplexos. Sua mãe lhe disse: “Filho, por que você fez isso conosco? Seu pai e eu estávamos aflitos, procurando você por toda parte”.
49 Ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―¿Nkekuènte tjéyá tí jeheni? ¿Á noahya jaha kíxin tóxakonhenni kíxin tí xra̱ kuènte Itꞌéni? ―ichro chꞌán.
49 “Mas por que me procuravam?”, perguntou ele. “Não sabiam que eu devia estar na casa de meu Pai?”
50 Kjánchó kíenxínhya sín nkexrí tꞌaxrjexín tí nkehe ntáchro chꞌán.
50 Não entenderam, porém, o que ele quis dizer.
51 Ntá kjan sín chjasin Nazaret. A̱ ntá ntiha na̱xa̱ kuítekakonhen xjan tí jehe sín. A̱ ntá tí ìné la ntá a̱sén tjan xráxín ó nohe kíxin xi̱kaha kónhen.
51 Então voltou com os pais para Nazaré, e lhes era obediente. Sua mãe guardava todas essas coisas no coração.
52 La ko na̱xa̱ kꞌuánkí xjan kónte̱to xjan la ko kꞌuánkí tí kjuaxrexinkaon kuènte xjan la ko Dios kóxrjínhi̱n nkexrí kjuínchexiteyá xjan la ko kja̱xin kaín chojni kóxrjínhi̱n sín kíxin jína tjen xjan.
52 Jesus crescia em sabedoria, em estatura e no favor de Deus e das pessoas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.