Lucas 2
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs NTLH
1 A̱ ntá tí ya̱on a na mé tí chꞌín imá tꞌe̱to̱an mé itꞌin Augusto César na mé kꞌue̱to̱an chꞌán kíxin tsꞌínixín ihni̱é kaín xín chojni siín tí chjasin tꞌe̱to̱an chꞌán kíxin tso̱nohe chꞌán nkekja̱ín chojni siín.
1 Naquele tempo o imperador Augusto mandou uma ordem para todos os povos do Império. Todas as pessoas deviam se registrar a fim de ser feita uma contagem da população.
2 Tí xrankíxixín kꞌuínixín ihni̱é sín tió Cirenio mé kꞌuégobernador kꞌue̱to̱an estado Siria.
2 Quando foi feito esse primeiro recenseamento, Cirênio era governador da Síria.
3 Kaínxín chojni tꞌichjánxi̱n sátsji sín chjasén sín kíxin ntaha tsꞌínixín ihni̱é sín.
3 Então todos foram se registrar, cada um na sua própria cidade.
4 Mé xi̱kaha chꞌín José kja̱xin kꞌuaxrjexín chꞌán tí chjasin Nazaret estado Galilea ntá sákjuí chꞌán tí estado Judea na mé sákjuí chꞌán chjasin Belén tí tsíkokjíexín tí chꞌín rey David kíxin jehe chꞌín José mé tsíkꞌaxrjeníxin chꞌán tí chꞌín David.
4 Por isso José foi de Nazaré, na Galileia, para a região da Judeia, a uma cidade chamada Belém, onde tinha nascido o rei Davi. José foi registrar-se lá porque era descendente de Davi.
5 Sákjuí chꞌán chjasin Belén sákjuíko chꞌán tí tjan María kíxin ntiha tsꞌínixínko ihni̱é chꞌán tjan kíxin jehe tjan tsíkjate̱he kíxin tso̱te̱he chꞌán. A̱ ntá jehe tjan na mé ó tjeyá tjan.
5 Levou consigo Maria, com quem tinha casamento contratado . Ela estava grávida,
6 A̱ ntá xi̱kaha kónhen nachrohe kꞌuéjó sín chjasin Belén, ntá kjuixraká tí ya̱on tsokjíhi xje̱en tjan María.
6 e aconteceu que, enquanto se achavam em Belém, chegou o tempo de a criança nascer.
7 A̱ ntá ntiha kokjíexín tí xje̱en tjan sa̱o. Ntá kjuínchekꞌísímá tjan xjan ka, a̱ ntá kjua̱kꞌe̱nka̱ya tjan ijnko nta neyá iko kíxin jehe sín la kꞌuitjahya sín nchia xranka tsꞌo̱kꞌèxín sín mé kjónté ntiha kꞌuéjó sín.
7 Então Maria deu à luz o seu primeiro filho. Enrolou o menino em panos e o deitou numa manjedoura , pois não havia lugar para eles na pensão.
8 Kja̱xin chjinaxón tí chjasin Belén tjejó iso chojni nte̱je̱ ó la ntá ntahó tito̱he sín tí tie a kíxin tꞌayakonhen sín kolélo.
8 Naquela região havia pastores que estavam passando a noite nos campos, tomando conta dos rebanhos de ovelhas.
9 A̱ ntá titàya̱ kꞌuíkuèn sín ijnko ángel kuènte Dios la ko nkuíxín tí tjejó sín la kꞌuínkaséyan kíxin tí kjuachaxin jié kuènte Dios kui̱ka̱o chꞌán. Ntá jehe sín la imá chrakon sín.
9 Então um anjo do Senhor apareceu, e a luz gloriosa do Senhor brilhou por cima dos pastores. Eles ficaram com muito medo,
10 A̱ ntá tí chꞌín ángel ntáchro kíxin: ―Chrakonhyará jahará. Ijie kꞌuinka tso̱tjo̱nka̱rá nkehe jína ni̱xin kíxin tso̱chéhe̱ kaín xín chojni
10 mas o anjo disse: — Não tenham medo! Estou aqui a fim de trazer uma boa notícia para vocês, e ela será motivo de grande alegria também para todo o povo!
11 kíxin ijie tí chjasén chꞌín David kokjíexín tí nkexro tsaáxinrá jahará na mé Ìnchéni Cristo tíha.
11 Hoje mesmo, na cidade de Davi , nasceu o Salvador de vocês — o Messias , o Senhor!
12 Ntá tso̱noaxínrá jahará kíxin tí xjan a kíxin ika tjechrꞌísímá xjan la ko ijnko nta neyá iko mé tjetsínkayá xjan ―mé xi̱kaha chrónka tí chꞌín ángel.
12 Esta será a prova: vocês encontrarão uma criancinha enrolada em panos e deitada numa manjedoura .
13 A̱ ntá titàya̱ kꞌuíkuèn sín kíxin nchónhya sín ángel kui̱xi̱n nkaya nka̱jní tjejóko tí chꞌin ángel tjejótsje sín tjanchehe sín Dios kjuasáya, ntáchro sín kíxin:
13 No mesmo instante apareceu junto com o anjo uma multidão de outros anjos, como se fosse um exército celestial. Eles cantavam hinos de louvor a Deus, dizendo:
14 Mé xi̱kaha ichro sín.
14 — Glória a Deus nas maiores alturas do céu! E paz na terra para as pessoas a quem ele quer bem!
15 A̱ ntá tí sín ángel xíkjan sín nkaya nka̱jní, a̱ ntá tí sín tꞌayakonhen kolélo ikjo sín kíchó sín ntáchro sín kíxin: ―Ìntá sátsjini tí chjasin Belén tsjitsjeheni tí nkehe tsíkónhen kíxin Ìnchéni kꞌue̱to̱an kui tí nkexro kjuínchenoheni ―ichro sín.
15 Quando os anjos voltaram para o céu, os pastores disseram uns aos outros: — Vamos até Belém para ver o que aconteceu; vamos ver aquilo que o Senhor nos contou.
16 Ntá tji̱a̱n sákjuí sín ntiha la kꞌuitja sín tí tjan María la ko tí chꞌín José la ko tí xjan a tjetsínkayá nta neyá iko.
16 Eles foram depressa, e encontraram Maria e José, e viram o menino deitado na manjedoura.
17 A̱ ntá tió kꞌuíkon sín xi̱kaha ntá chrónka sín tí nkehe tsíchrónka tí ángel kíxin nkexrí tjen tí xjan a.
17 Então contaram o que os anjos tinham dito a respeito dele.
18 Ntá chrakon kaín tí sín kuínhin kíxin xi̱kaha chrónka tí sín kꞌuáyakonhen kolélo.
18 Todos os que ouviram o que os pastores disseram ficaram muito admirados.
19 Kjánchó tí tjan María la a̱sén tjan ó xraxinkakonxín tjan kaín tíha.
19 Maria guardava todas essas coisas no seu coração e pensava muito nelas.
20 A̱ ntá tí sín kꞌuáyakonhen kolélo la sákjuí sín nti̱a kuinkákjanchehe sín Dios kjuasáya kíxin kaín tí nkehe tsíkinhin sín la ko kꞌuíkon sín kíxin ó xiteyá kaín nkehe éxí tsíchrónka tí ángel.
20 Então os pastores voltaram para os campos, cantando hinos de louvor a Deus pelo que tinham ouvido e visto. E tudo tinha acontecido como o anjo havia falado.
21 A̱ ntá tió xétja tí ijní ya̱on ntá kjuíncheka sín xjan xro̱ye kuènte tí sín israelita ntá kjuínchekꞌin sín xjan Jesús éxí tsíntáchro tí chꞌín ángel chénka tí tjan María tí na̱xa̱ kjuákꞌeyáhya tjan.
21 Uma semana depois, quando chegou o dia de circuncidar o menino, puseram nele o nome de Jesus. Pois o anjo tinha dado esse nome ao menino antes de ele nascer.
22 A̱ ntá tió kuíto̱he tjan María jína éxí chrónka ley kuènte Moisésntá sákjui̱ko sín tí xjan tí chjasin Jerusalén kíxin tsochjéhe sín Dios kjuasáya.
22 Chegou o dia de Maria e José cumprirem a cerimônia da purificação , conforme manda a Lei de Moisés. Então eles levaram a criança para Jerusalém a fim de apresentá-la ao Senhor.
23 Éxí ntáchro tí xroon ley kuènté Ìnchéni Dios kíxin: “A̱ ntá kaín xjan ntoa tsokjíhi sa̱oxín la mé tsochjéhe sín Dios tí xjan a sichꞌehe xjan xra̱ Dios.”
23 Pois está escrito na Lei do Senhor: “Todo primeiro filho será separado e dedicado ao Senhor.”
24 Ntá xi̱kaha sákjui̱ sín kíxin ntaha tsjanjon sín iko tsꞌenxín ntiha tsochjéxín sín Dios kjuasáyé éxí tꞌe̱to̱an tí ley kuènte chꞌán na mé yaá kontóá na̱jni o̱ yaá kontóá nte̱je̱ chrókjuanjon sín.
24 Eles foram lá também para oferecer em sacrifício duas rolinhas ou dois pombinhos, como a Lei do Senhor manda.
25 A̱ ntá tí ya̱on a kjuákꞌe chjasin Jerusalén ijnko chꞌán ó táda chꞌán mé itꞌin chꞌán Simeón. Jehe chꞌán ijnko chojni jína la ko jnkochríxín xraxinkaon chꞌán Dios la ko kjuákꞌechónhen chꞌán kíxin itsi tí nkexro tsaáxin tí nación Israel. Tí Ncha̱kuen Dios tjeko tí chꞌín Simeón
25 Em Jerusalém morava um homem chamado Simeão. Ele era bom e piedoso e esperava a salvação do povo de Israel. O Espírito Santo estava com ele,
26 tsíkjinchenohe chꞌán kíxin na̱xa̱ tsꞌenhya chꞌán tsꞌikonjia chꞌán tí nkexro Cristo, na mé tí nkexro tsochrꞌán Ìnchéni Dios.
26 e o próprio Espírito lhe tinha prometido que, antes de morrer, ele iria ver o Messias enviado pelo Senhor.
27 A̱ ntá tí Ncha̱kuen Dios kjuínchexraxinkaon tí chꞌín a kíxin sátsji̱ chꞌán ni̱nko. A̱ ntá tió kui tí ìné la ko itꞌé xjan Jesús kꞌuíxenko sín xjan nkaxenhen ni̱nko kíxin sinchexiteyéhe̱ sín tí nkehe tꞌe̱to̱an tí ley
27 Guiado pelo Espírito, Simeão foi ao Templo. Quando os pais levaram o menino Jesus ao Templo para fazer o que a Lei manda,
28 ntá chꞌín Simeón kuakja chꞌán tí xjan a kjóa chꞌán ntá kjuanchehe chꞌán Dios kjuasáya ntáchro chꞌán kíxin:
28 Simeão pegou o menino no colo e louvou a Deus. Ele disse:
29 — ausente —
29 — Agora, Senhor, cumpriste a promessa que fizeste e já podes deixar este teu partir em paz.
30 — ausente —
30 Pois eu já vi com os meus próprios olhos a tua salvação,
31 — ausente —
31 que preparaste na presença de todos os povos:
32 mé ichro chꞌín Simeón.
32 uma luz para mostrar o teu caminho a todos os que não são judeus e para dar
33 Ntá chꞌín José la ko tí ìné chꞌín Jesús la chrakon sín kíxin xi̱kaha kuínhin sín ntáchro chꞌín Simeón kíxin nkexrí tjen tí xjan.
33 O pai e a mãe do menino ficaram admirados com o que Simeão disse a respeito dele.
34 Ntá chꞌín Simeón kjuíncheyaon chꞌán sín ntá chénka chꞌán tí tjan María mé tí ìné xjan Jesús kíxin: ―Tí xjan i tsíki̱ka̱o itsjé xra̱ la itsjé tí sín Israel tsitekakuenhya sín xjan la tsíto̱he sín la ko itsjé sín tsitekaon sín a̱ntsí tso̱nohe sín la ko nchónhya chojni tsotjinkakonhya tsinhin sín tí nkehe tsjako chꞌán.
34 Simeão os abençoou e disse a Maria, a mãe de Jesus: — Este menino foi escolhido por Deus tanto para a destruição como para a salvação de muita gente em Israel. Ele vai ser um sinal de Deus; muitas pessoas falarão contra ele,
35 Mé xi̱kaha tso̱noxín nkexrí tjenka̱yáxin jnkojnko a̱sén chojni. Kjánchó kaín tíha tso̱yóhe̱ éxí ijnko chica espada chróchrꞌáte a̱sán na mé tso̱xakonhan la ko tsꞌavá má ―ichro chꞌán nixje̱he̱ chꞌán tí tjan María.
35 e assim os pensamentos secretos delas serão conhecidos. E a tristeza, como uma espada afiada, cortará o seu coração, Maria.
36 Kja̱xin ntaha kjuákꞌe ijnko tjan chrónka itén Dios mé itꞌin tjan Ana, itꞌé mé itꞌin Fanuel, la mé tsíkꞌaxrjeníxin chꞌán tí chꞌín Aser. Jehe tjan la ó nána tjan. Tí na̱xa̱ kꞌuétjarisoá tjan la kóte̱he tjan. Ntá yatokoá nánó kjuákꞌeko tí xìi tjan
36 Havia ali também uma profetisa chamada Ana, que era viúva e muito idosa. Ela era filha de Fanuel, da tribo de Aser. Sete anos depois que ela havia casado, o seu marido morreu.
37 ntá jie ochenta y cuatro nánó tsíkókꞌán tjan. Kuíto̱ehya tjan tí xra̱ kuènte ni̱nko la mé ntahó tjen tjan chꞌehe tjan Ìnchéni Dios xra̱ ncha̱kotjin la ko tie la jnkoya̱xón nehya tjan kíxin jína tsonixje̱he̱ tjan Dios.
37 Agora ela estava com oitenta e quatro anos de idade. Nunca saía do pátio do Templo e adorava a Deus dia e noite, jejuando e fazendo orações.
38 Ntá kóchjina tí tjan Ana tí ya̱on, a̱ ntá kjuixin kjuanchehe tjan kjuasáyé Dios ntá kjuankíxin chrónka tjan nkexrí tjen tí xjan Jesús nixje̱he̱ tjan kaín tí sín tjejóchónhen kíxin itsi nkexro sinchekaá tí chjasin Jerusalén.
38 Naquele momento ela chegou e começou a louvar a Deus e a falar a respeito do menino para todos os que esperavam a libertação de Jerusalém.
39 Na ntá tió kjuixin kjuínchexiteyá sín kaín nkehe tꞌe̱to̱an tí ley kuènte Dios ntá kjan sín estado Galilea na mé chjasén sín chaxín Nazaret.
39 Quando terminaram de fazer tudo o que a Lei do Senhor manda, José e Maria voltaram para a Galileia, para a casa deles na cidade de Nazaré.
40 A̱ ntá tí xjan a mé kꞌuánkí xjan la ko tsa̱nka̱ xjan la ko imá kónohe xjan kíxin Dios imá tjinki̱tsa tjencheyaon xjan.
40 O menino crescia e ficava forte; tinha muita sabedoria e era abençoado por Deus.
41 Tí itꞌé la ko ìné tí xjan Jesús xráxín kꞌuékji̱ sín kaín nánó tí chjasin Jerusalén kíxin tí kia pascua.
41 Todos os anos os pais de Jesus iam a Jerusalém para a Festa da Páscoa .
42 A̱ ntá tió xetjehe chꞌín Jesús tí teyó nánó, ntá sákjui̱ sín kaín sín tí chjasin Jerusalén kíxin xi̱kaha kuènhen sín kíxin tí kia a.
42 Quando Jesus tinha doze anos, eles foram à Festa, conforme o seu costume.
43 A̱ ntá kja̱nxi̱n sín ntiha sáchrókjui sín chjasén sín tió kꞌuátsínka kia la tí xjan Jesús ó tsíkito̱he xjan Jerusalén ntahó, kjánchó ìné xjan la ko chꞌín José xraxinkakonhya sín kíxin kohya tí xjan.
43 Depois que a Festa acabou, eles começaram a viagem de volta para casa. Mas Jesus tinha ficado em Jerusalém, e os seus pais não sabiam disso.
44 Jehe sín mé kjuenka̱yáxin sín kíxin áchꞌe tí sín kuichréhe̱ mé kui̱ka̱o sín xjan la ntá xi̱kaha chjina ijnko ya̱on ó tjejóyá sín nti̱a tsíkji sín. A̱ ntá kjueyá sín xjan tí tjejó tí sín kjéhya la ko tí sín chóxin sín
44 Eles pensavam que ele estivesse no grupo de pessoas que vinha voltando e por isso viajaram o dia todo. Então começaram a procurá-lo entre os parentes e amigos.
45 kjánchó kꞌuitjahya sín xjan. Ntá kjan sín tí chjasin Jerusalén kíxin tsjeyá sín xjan ntiha.
45 Como não o encontraram, voltaram a Jerusalém para procurá-lo.
46 Ntá kꞌuátsínka iní ya̱on ntá kꞌuitja sín xjan la mé nkaxenhen ni̱nko ntiha tjetja̱xi̱n xjan jnko̱siné tí tjejó tí sín maestro tjako tí ley la tjetinhin xjan tí nkehe ntáchro sín la ko tjetjanchankíhi xjan tí jehe sín.
46 Três dias depois encontraram o menino num dos pátios do Templo, sentado no meio dos mestres da Lei, ouvindo-os e fazendo perguntas a eles.
47 Ntá kaín tí sín tjejóntaxín tjejótinhin sín mé chrakon sín kíxin xi̱kaha imá nohe xjan la ko xi̱kaha tjate̱he xjan kaín nkehe tjanchankíhi sín xjan.
47 Todos os que o ouviam estavam muito admirados com a sua inteligência e com as respostas que dava.
48 Ntá tió kꞌuíkon ìné la ko itꞌé la chrakon sín. Ntá ntáchro ìné kíxin: ―Xje̱enni, ¿nkekuènte xi̱kaha kjui̱chꞌe? Itꞌá la ko janhan imá kóxakonhenni kjueyáni tí jaha ―ichro tjan.
48 Quando os pais viram o menino, também ficaram admirados. E a sua mãe lhe disse: — Meu filho, por que foi que você fez isso conosco? O seu pai e eu estávamos muito aflitos procurando você.
49 Ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―¿Nkekuènte tjéyá tí jeheni? ¿Á noahya jaha kíxin tóxakonhenni kíxin tí xra̱ kuènte Itꞌéni? ―ichro chꞌán.
49 Jesus respondeu:
50 Kjánchó kíenxínhya sín nkexrí tꞌaxrjexín tí nkehe ntáchro chꞌán.
50 Mas eles não entenderam o que ele disse.
51 Ntá kjan sín chjasin Nazaret. A̱ ntá ntiha na̱xa̱ kuítekakonhen xjan tí jehe sín. A̱ ntá tí ìné la ntá a̱sén tjan xráxín ó nohe kíxin xi̱kaha kónhen.
51 Então Jesus voltou com os seus pais para Nazaré e continuava a ser obediente a eles. E a sua mãe guardava tudo isso no coração.
52 La ko na̱xa̱ kꞌuánkí xjan kónte̱to xjan la ko kꞌuánkí tí kjuaxrexinkaon kuènte xjan la ko Dios kóxrjínhi̱n nkexrí kjuínchexiteyá xjan la ko kja̱xin kaín chojni kóxrjínhi̱n sín kíxin jína tjen xjan.
52 Conforme crescia, Jesus ia crescendo também em sabedoria, e tanto Deus como as pessoas gostavam cada vez mais dele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.