Lucas 2
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs ARIB
1 A̱ ntá tí ya̱on a na mé tí chꞌín imá tꞌe̱to̱an mé itꞌin Augusto César na mé kꞌue̱to̱an chꞌán kíxin tsꞌínixín ihni̱é kaín xín chojni siín tí chjasin tꞌe̱to̱an chꞌán kíxin tso̱nohe chꞌán nkekja̱ín chojni siín.
1 Naqueles dias saiu um decreto da parte de César Augusto, para que todo o mundo fosse recenseado.
2 Tí xrankíxixín kꞌuínixín ihni̱é sín tió Cirenio mé kꞌuégobernador kꞌue̱to̱an estado Siria.
2 Este primeiro recenseamento foi feito quando Quirínio era governador da Síria.
3 Kaínxín chojni tꞌichjánxi̱n sátsji sín chjasén sín kíxin ntaha tsꞌínixín ihni̱é sín.
3 E todos iam alistar-se, cada um à sua própria cidade.
4 Mé xi̱kaha chꞌín José kja̱xin kꞌuaxrjexín chꞌán tí chjasin Nazaret estado Galilea ntá sákjuí chꞌán tí estado Judea na mé sákjuí chꞌán chjasin Belén tí tsíkokjíexín tí chꞌín rey David kíxin jehe chꞌín José mé tsíkꞌaxrjeníxin chꞌán tí chꞌín David.
4 Subiu também José, da Galiléia, da cidade de Nazaré, à cidade de Davi, chamada Belém, porque era da casa e família de Davi,
5 Sákjuí chꞌán chjasin Belén sákjuíko chꞌán tí tjan María kíxin ntiha tsꞌínixínko ihni̱é chꞌán tjan kíxin jehe tjan tsíkjate̱he kíxin tso̱te̱he chꞌán. A̱ ntá jehe tjan na mé ó tjeyá tjan.
5 a fim de alistar-se com Maria, sua esposa, que estava grávida.
6 A̱ ntá xi̱kaha kónhen nachrohe kꞌuéjó sín chjasin Belén, ntá kjuixraká tí ya̱on tsokjíhi xje̱en tjan María.
6 Enquanto estavam ali, chegou o tempo em que ela havia de dar à luz,
7 A̱ ntá ntiha kokjíexín tí xje̱en tjan sa̱o. Ntá kjuínchekꞌísímá tjan xjan ka, a̱ ntá kjua̱kꞌe̱nka̱ya tjan ijnko nta neyá iko kíxin jehe sín la kꞌuitjahya sín nchia xranka tsꞌo̱kꞌèxín sín mé kjónté ntiha kꞌuéjó sín.
7 e teve a seu filho primogênito; envolveu-o em faixas e o deitou em uma manjedoura, porque não havia lugar para eles na estalagem.
8 Kja̱xin chjinaxón tí chjasin Belén tjejó iso chojni nte̱je̱ ó la ntá ntahó tito̱he sín tí tie a kíxin tꞌayakonhen sín kolélo.
8 Ora, havia naquela mesma região pastores que estavam no campo, e guardavam durante as vigílias da noite o seu rebanho.
9 A̱ ntá titàya̱ kꞌuíkuèn sín ijnko ángel kuènte Dios la ko nkuíxín tí tjejó sín la kꞌuínkaséyan kíxin tí kjuachaxin jié kuènte Dios kui̱ka̱o chꞌán. Ntá jehe sín la imá chrakon sín.
9 E um anjo do Senhor apareceu-lhes, e a glória do Senhor os cercou de resplendor; pelo que se encheram de grande temor.
10 A̱ ntá tí chꞌín ángel ntáchro kíxin: ―Chrakonhyará jahará. Ijie kꞌuinka tso̱tjo̱nka̱rá nkehe jína ni̱xin kíxin tso̱chéhe̱ kaín xín chojni
10 O anjo, porém, lhes disse: Não temais, porquanto vos trago novas de grande alegria que o será para todo o povo:
11 kíxin ijie tí chjasén chꞌín David kokjíexín tí nkexro tsaáxinrá jahará na mé Ìnchéni Cristo tíha.
11 É que vos nasceu hoje, na cidade de Davi, o Salvador, que é Cristo, o Senhor.
12 Ntá tso̱noaxínrá jahará kíxin tí xjan a kíxin ika tjechrꞌísímá xjan la ko ijnko nta neyá iko mé tjetsínkayá xjan ―mé xi̱kaha chrónka tí chꞌín ángel.
12 E isto vos será por sinal: Achareis um menino envolto em faixas, e deitado em uma manjedoura.
13 A̱ ntá titàya̱ kꞌuíkuèn sín kíxin nchónhya sín ángel kui̱xi̱n nkaya nka̱jní tjejóko tí chꞌin ángel tjejótsje sín tjanchehe sín Dios kjuasáya, ntáchro sín kíxin:
13 Então, de repente, apareceu junto ao anjo grande multidão da milícia celestial, louvando a Deus e dizendo:
14 Mé xi̱kaha ichro sín.
14 Glória a Deus nas maiores alturas, e paz na terra entre os homens de boa vontade.
15 A̱ ntá tí sín ángel xíkjan sín nkaya nka̱jní, a̱ ntá tí sín tꞌayakonhen kolélo ikjo sín kíchó sín ntáchro sín kíxin: ―Ìntá sátsjini tí chjasin Belén tsjitsjeheni tí nkehe tsíkónhen kíxin Ìnchéni kꞌue̱to̱an kui tí nkexro kjuínchenoheni ―ichro sín.
15 E logo que os anjos se retiraram deles para o céu, diziam os pastores uns aos outros: Vamos já até Belém, e vejamos isso que aconteceu e que o Senhor nos deu a conhecer.
16 Ntá tji̱a̱n sákjuí sín ntiha la kꞌuitja sín tí tjan María la ko tí chꞌín José la ko tí xjan a tjetsínkayá nta neyá iko.
16 Foram, pois, a toda a pressa, e acharam Maria e José, e o menino deitado na manjedoura;
17 A̱ ntá tió kꞌuíkon sín xi̱kaha ntá chrónka sín tí nkehe tsíchrónka tí ángel kíxin nkexrí tjen tí xjan a.
17 e, vendo-o, divulgaram a palavra que acerca do menino lhes fora dita;
18 Ntá chrakon kaín tí sín kuínhin kíxin xi̱kaha chrónka tí sín kꞌuáyakonhen kolélo.
18 e todos os que a ouviram se admiravam do que os pastores lhes diziam.
19 Kjánchó tí tjan María la a̱sén tjan ó xraxinkakonxín tjan kaín tíha.
19 Maria, porém, guardava todas estas coisas, meditando-as em seu coração.
20 A̱ ntá tí sín kꞌuáyakonhen kolélo la sákjuí sín nti̱a kuinkákjanchehe sín Dios kjuasáya kíxin kaín tí nkehe tsíkinhin sín la ko kꞌuíkon sín kíxin ó xiteyá kaín nkehe éxí tsíchrónka tí ángel.
20 E voltaram os pastores, glorificando e louvando a Deus por tudo o que tinham ouvido e visto, como lhes fora dito.
21 A̱ ntá tió xétja tí ijní ya̱on ntá kjuíncheka sín xjan xro̱ye kuènte tí sín israelita ntá kjuínchekꞌin sín xjan Jesús éxí tsíntáchro tí chꞌín ángel chénka tí tjan María tí na̱xa̱ kjuákꞌeyáhya tjan.
21 Quando se completaram os oito dias para ser circuncidado o menino, foi-lhe dado o nome de Jesus, que pelo anjo lhe fora posto antes de ser concebido.
22 A̱ ntá tió kuíto̱he tjan María jína éxí chrónka ley kuènte Moisésntá sákjui̱ko sín tí xjan tí chjasin Jerusalén kíxin tsochjéhe sín Dios kjuasáya.
22 Terminados os dias da purificação, segundo a lei de Moisés, levaram-no a Jerusalém, para apresentá-lo ao Senhor
23 Éxí ntáchro tí xroon ley kuènté Ìnchéni Dios kíxin: “A̱ ntá kaín xjan ntoa tsokjíhi sa̱oxín la mé tsochjéhe sín Dios tí xjan a sichꞌehe xjan xra̱ Dios.”
23 {conforme está escrito na lei do Senhor: Todo primogênito será consagrado ao Senhor},
24 Ntá xi̱kaha sákjui̱ sín kíxin ntaha tsjanjon sín iko tsꞌenxín ntiha tsochjéxín sín Dios kjuasáyé éxí tꞌe̱to̱an tí ley kuènte chꞌán na mé yaá kontóá na̱jni o̱ yaá kontóá nte̱je̱ chrókjuanjon sín.
24 e para oferecerem um sacrifício segundo o disposto na lei do Senhor: um par de rolas, ou dois pombinhos.
25 A̱ ntá tí ya̱on a kjuákꞌe chjasin Jerusalén ijnko chꞌán ó táda chꞌán mé itꞌin chꞌán Simeón. Jehe chꞌán ijnko chojni jína la ko jnkochríxín xraxinkaon chꞌán Dios la ko kjuákꞌechónhen chꞌán kíxin itsi tí nkexro tsaáxin tí nación Israel. Tí Ncha̱kuen Dios tjeko tí chꞌín Simeón
25 Ora, havia em Jerusalém um homem cujo nome era Simeão; e este homem, justo e temente a Deus, esperava a consolação de Israel; e o Espírito Santo estava sobre ele.
26 tsíkjinchenohe chꞌán kíxin na̱xa̱ tsꞌenhya chꞌán tsꞌikonjia chꞌán tí nkexro Cristo, na mé tí nkexro tsochrꞌán Ìnchéni Dios.
26 E lhe fora revelado pelo Espírito Santo que ele não morreria antes de ver o Cristo do Senhor.
27 A̱ ntá tí Ncha̱kuen Dios kjuínchexraxinkaon tí chꞌín a kíxin sátsji̱ chꞌán ni̱nko. A̱ ntá tió kui tí ìné la ko itꞌé xjan Jesús kꞌuíxenko sín xjan nkaxenhen ni̱nko kíxin sinchexiteyéhe̱ sín tí nkehe tꞌe̱to̱an tí ley
27 Assim pelo Espírito foi ao templo; e quando os pais trouxeram o menino Jesus, para fazerem por ele segundo o costume da lei,
28 ntá chꞌín Simeón kuakja chꞌán tí xjan a kjóa chꞌán ntá kjuanchehe chꞌán Dios kjuasáya ntáchro chꞌán kíxin:
28 Simeão o tomou em seus braços, e louvou a Deus, e disse:
29 — ausente —
29 Agora, Senhor, despedes em paz o teu servo, segundo a tua palavra;
30 — ausente —
30 pois os meus olhos já viram a tua salvação,
31 — ausente —
31 a qual tu preparaste ante a face de todos os povos;
32 mé ichro chꞌín Simeón.
32 luz para revelação aos gentios, e para glória do teu povo Israel.
33 Ntá chꞌín José la ko tí ìné chꞌín Jesús la chrakon sín kíxin xi̱kaha kuínhin sín ntáchro chꞌín Simeón kíxin nkexrí tjen tí xjan.
33 Enquanto isso, seu pai e sua mãe se admiravam das coisas que deles se diziam.
34 Ntá chꞌín Simeón kjuíncheyaon chꞌán sín ntá chénka chꞌán tí tjan María mé tí ìné xjan Jesús kíxin: ―Tí xjan i tsíki̱ka̱o itsjé xra̱ la itsjé tí sín Israel tsitekakuenhya sín xjan la tsíto̱he sín la ko itsjé sín tsitekaon sín a̱ntsí tso̱nohe sín la ko nchónhya chojni tsotjinkakonhya tsinhin sín tí nkehe tsjako chꞌán.
34 E Simeão os abençoou, e disse a Maria, mãe do menino: Eis que este é posto para queda e para levantamento de muitos em Israel, e para ser alvo de contradição,
35 Mé xi̱kaha tso̱noxín nkexrí tjenka̱yáxin jnkojnko a̱sén chojni. Kjánchó kaín tíha tso̱yóhe̱ éxí ijnko chica espada chróchrꞌáte a̱sán na mé tso̱xakonhan la ko tsꞌavá má ―ichro chꞌán nixje̱he̱ chꞌán tí tjan María.
35 sim, e uma espada traspassará a tua própria alma, para que se manifestem os pensamentos de muitos corações.
36 Kja̱xin ntaha kjuákꞌe ijnko tjan chrónka itén Dios mé itꞌin tjan Ana, itꞌé mé itꞌin Fanuel, la mé tsíkꞌaxrjeníxin chꞌán tí chꞌín Aser. Jehe tjan la ó nána tjan. Tí na̱xa̱ kꞌuétjarisoá tjan la kóte̱he tjan. Ntá yatokoá nánó kjuákꞌeko tí xìi tjan
36 Havia também uma profetisa, Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser. Era já avançada em idade, tendo vivido com o marido sete anos desde a sua virgindade;
37 ntá jie ochenta y cuatro nánó tsíkókꞌán tjan. Kuíto̱ehya tjan tí xra̱ kuènte ni̱nko la mé ntahó tjen tjan chꞌehe tjan Ìnchéni Dios xra̱ ncha̱kotjin la ko tie la jnkoya̱xón nehya tjan kíxin jína tsonixje̱he̱ tjan Dios.
37 e era viúva, de quase oitenta e quatro anos. Não se afastava do templo, servindo a Deus noite e dia em jejuns e orações.
38 Ntá kóchjina tí tjan Ana tí ya̱on, a̱ ntá kjuixin kjuanchehe tjan kjuasáyé Dios ntá kjuankíxin chrónka tjan nkexrí tjen tí xjan Jesús nixje̱he̱ tjan kaín tí sín tjejóchónhen kíxin itsi nkexro sinchekaá tí chjasin Jerusalén.
38 Chegando ela na mesma hora, deu graças a Deus, e falou a respeito do menino a todos os que esperavam a redenção de Jerusalém.
39 Na ntá tió kjuixin kjuínchexiteyá sín kaín nkehe tꞌe̱to̱an tí ley kuènte Dios ntá kjan sín estado Galilea na mé chjasén sín chaxín Nazaret.
39 Assim que cumpriram tudo segundo a lei do Senhor, voltaram à Galiléia, para sua cidade de Nazaré.
40 A̱ ntá tí xjan a mé kꞌuánkí xjan la ko tsa̱nka̱ xjan la ko imá kónohe xjan kíxin Dios imá tjinki̱tsa tjencheyaon xjan.
40 E o menino ia crescendo e fortalecendo-se, ficando cheio de sabedoria; e a graça de Deus estava sobre ele.
41 Tí itꞌé la ko ìné tí xjan Jesús xráxín kꞌuékji̱ sín kaín nánó tí chjasin Jerusalén kíxin tí kia pascua.
41 Ora, seus pais iam todos os anos a Jerusalém, à festa da páscoa.
42 A̱ ntá tió xetjehe chꞌín Jesús tí teyó nánó, ntá sákjui̱ sín kaín sín tí chjasin Jerusalén kíxin xi̱kaha kuènhen sín kíxin tí kia a.
42 Quando Jesus completou doze anos, subiram eles segundo o costume da festa;
43 A̱ ntá kja̱nxi̱n sín ntiha sáchrókjui sín chjasén sín tió kꞌuátsínka kia la tí xjan Jesús ó tsíkito̱he xjan Jerusalén ntahó, kjánchó ìné xjan la ko chꞌín José xraxinkakonhya sín kíxin kohya tí xjan.
43 e, terminados aqueles dias, ao regressarem, ficou o menino Jesus em Jerusalém sem o saberem seus pais;
44 Jehe sín mé kjuenka̱yáxin sín kíxin áchꞌe tí sín kuichréhe̱ mé kui̱ka̱o sín xjan la ntá xi̱kaha chjina ijnko ya̱on ó tjejóyá sín nti̱a tsíkji sín. A̱ ntá kjueyá sín xjan tí tjejó tí sín kjéhya la ko tí sín chóxin sín
44 julgando, porém, que estivesse entre os companheiros de viagem, andaram caminho de um dia, e o procuravam entre os parentes e conhecidos;
45 kjánchó kꞌuitjahya sín xjan. Ntá kjan sín tí chjasin Jerusalén kíxin tsjeyá sín xjan ntiha.
45 e não o achando, voltaram a Jerusalém em busca dele.
46 Ntá kꞌuátsínka iní ya̱on ntá kꞌuitja sín xjan la mé nkaxenhen ni̱nko ntiha tjetja̱xi̱n xjan jnko̱siné tí tjejó tí sín maestro tjako tí ley la tjetinhin xjan tí nkehe ntáchro sín la ko tjetjanchankíhi xjan tí jehe sín.
46 E aconteceu que, passados três dias, o acharam no templo, sentado no meio dos doutores, ouvindo-os, e interrogando-os.
47 Ntá kaín tí sín tjejóntaxín tjejótinhin sín mé chrakon sín kíxin xi̱kaha imá nohe xjan la ko xi̱kaha tjate̱he xjan kaín nkehe tjanchankíhi sín xjan.
47 E todos os que o ouviam se admiravam da sua inteligência e das suas respostas.
48 Ntá tió kꞌuíkon ìné la ko itꞌé la chrakon sín. Ntá ntáchro ìné kíxin: ―Xje̱enni, ¿nkekuènte xi̱kaha kjui̱chꞌe? Itꞌá la ko janhan imá kóxakonhenni kjueyáni tí jaha ―ichro tjan.
48 Quando o viram, ficaram maravilhados, e disse-lhe sua mãe: Filho, por que procedeste assim para conosco? Eis que teu pai e eu ansiosos te procurávamos.
49 Ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―¿Nkekuènte tjéyá tí jeheni? ¿Á noahya jaha kíxin tóxakonhenni kíxin tí xra̱ kuènte Itꞌéni? ―ichro chꞌán.
49 Respondeu-lhes ele: Por que me procuráveis? Não sabíeis que eu devia estar na casa de meu Pai?
50 Kjánchó kíenxínhya sín nkexrí tꞌaxrjexín tí nkehe ntáchro chꞌán.
50 Eles, porém, não entenderam as palavras que lhes dissera.
51 Ntá kjan sín chjasin Nazaret. A̱ ntá ntiha na̱xa̱ kuítekakonhen xjan tí jehe sín. A̱ ntá tí ìné la ntá a̱sén tjan xráxín ó nohe kíxin xi̱kaha kónhen.
51 Então, descendo com eles, foi para Nazaré, e era-lhes sujeito. E sua mãe guardava todas estas coisas em seu coração.
52 La ko na̱xa̱ kꞌuánkí xjan kónte̱to xjan la ko kꞌuánkí tí kjuaxrexinkaon kuènte xjan la ko Dios kóxrjínhi̱n nkexrí kjuínchexiteyá xjan la ko kja̱xin kaín chojni kóxrjínhi̱n sín kíxin jína tjen xjan.
52 E crescia Jesus em sabedoria, em estatura e em graça diante de Deus e dos homens.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.