Lucas 2

San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 A̱ ntá tí ya̱on a na mé tí chꞌín imá tꞌe̱to̱an mé itꞌin Augusto César na mé kꞌue̱to̱an chꞌán kíxin tsꞌínixín ihni̱é kaín xín chojni siín tí chjasin tꞌe̱to̱an chꞌán kíxin tso̱nohe chꞌán nkekja̱ín chojni siín.
1 Naqueles dias, foi publicado um decreto de César Augusto, convocando toda a população do império para recensear-se.
2 Tí xrankíxixín kꞌuínixín ihni̱é sín tió Cirenio mé kꞌuégobernador kꞌue̱to̱an estado Siria.
2 Este, o primeiro recenseamento, foi feito quando Quirino era governador da Síria.
3 Kaínxín chojni tꞌichjánxi̱n sátsji sín chjasén sín kíxin ntaha tsꞌínixín ihni̱é sín.
3 Todos iam alistar-se, cada um à sua própria cidade.
4 Mé xi̱kaha chꞌín José kja̱xin kꞌuaxrjexín chꞌán tí chjasin Nazaret estado Galilea ntá sákjuí chꞌán tí estado Judea na mé sákjuí chꞌán chjasin Belén tí tsíkokjíexín tí chꞌín rey David kíxin jehe chꞌín José mé tsíkꞌaxrjeníxin chꞌán tí chꞌín David.
4 José também subiu da Galileia, da cidade de Nazaré, para a Judeia, à cidade de Davi, chamada Belém, por ser ele da casa e família de Davi,
5 Sákjuí chꞌán chjasin Belén sákjuíko chꞌán tí tjan María kíxin ntiha tsꞌínixínko ihni̱é chꞌán tjan kíxin jehe tjan tsíkjate̱he kíxin tso̱te̱he chꞌán. A̱ ntá jehe tjan na mé ó tjeyá tjan.
5 a fim de alistar-se com Maria, sua esposa, que estava grávida.
6 A̱ ntá xi̱kaha kónhen nachrohe kꞌuéjó sín chjasin Belén, ntá kjuixraká tí ya̱on tsokjíhi xje̱en tjan María.
6 Estando eles ali, aconteceu completarem-se-lhe os dias,
7 A̱ ntá ntiha kokjíexín tí xje̱en tjan sa̱o. Ntá kjuínchekꞌísímá tjan xjan ka, a̱ ntá kjua̱kꞌe̱nka̱ya tjan ijnko nta neyá iko kíxin jehe sín la kꞌuitjahya sín nchia xranka tsꞌo̱kꞌèxín sín mé kjónté ntiha kꞌuéjó sín.
7 e ela deu à luz o seu filho primogênito, enfaixou-o e o deitou numa manjedoura, porque não havia lugar para eles na hospedaria.
8 Kja̱xin chjinaxón tí chjasin Belén tjejó iso chojni nte̱je̱ ó la ntá ntahó tito̱he sín tí tie a kíxin tꞌayakonhen sín kolélo.
8 Havia, naquela mesma região, pastores que viviam nos campos e guardavam o seu rebanho durante as vigílias da noite.
9 A̱ ntá titàya̱ kꞌuíkuèn sín ijnko ángel kuènte Dios la ko nkuíxín tí tjejó sín la kꞌuínkaséyan kíxin tí kjuachaxin jié kuènte Dios kui̱ka̱o chꞌán. Ntá jehe sín la imá chrakon sín.
9 E um anjo do Senhor desceu aonde eles estavam, e a glória do Senhor brilhou ao redor deles; e ficaram tomados de grande temor.
10 A̱ ntá tí chꞌín ángel ntáchro kíxin: ―Chrakonhyará jahará. Ijie kꞌuinka tso̱tjo̱nka̱rá nkehe jína ni̱xin kíxin tso̱chéhe̱ kaín xín chojni
10 O anjo, porém, lhes disse: Não temais; eis aqui vos trago boa-nova de grande alegria, que o será para todo o povo:
11 kíxin ijie tí chjasén chꞌín David kokjíexín tí nkexro tsaáxinrá jahará na mé Ìnchéni Cristo tíha.
11 é que hoje vos nasceu, na cidade de Davi, o Salvador, que é Cristo, o Senhor.
12 Ntá tso̱noaxínrá jahará kíxin tí xjan a kíxin ika tjechrꞌísímá xjan la ko ijnko nta neyá iko mé tjetsínkayá xjan ―mé xi̱kaha chrónka tí chꞌín ángel.
12 E isto vos servirá de sinal: encontrareis uma criança envolta em faixas e deitada em manjedoura.
13 A̱ ntá titàya̱ kꞌuíkuèn sín kíxin nchónhya sín ángel kui̱xi̱n nkaya nka̱jní tjejóko tí chꞌin ángel tjejótsje sín tjanchehe sín Dios kjuasáya, ntáchro sín kíxin:
13 E, subitamente, apareceu com o anjo uma multidão da milícia celestial, louvando a Deus e dizendo:
14 Mé xi̱kaha ichro sín.
14 Glória a Deus nas maiores alturas, e paz na terra entre os homens, a quem ele quer bem.
15 A̱ ntá tí sín ángel xíkjan sín nkaya nka̱jní, a̱ ntá tí sín tꞌayakonhen kolélo ikjo sín kíchó sín ntáchro sín kíxin: ―Ìntá sátsjini tí chjasin Belén tsjitsjeheni tí nkehe tsíkónhen kíxin Ìnchéni kꞌue̱to̱an kui tí nkexro kjuínchenoheni ―ichro sín.
15 E, ausentando-se deles os anjos para o céu, diziam os pastores uns aos outros: Vamos até Belém e vejamos os acontecimentos que o Senhor nos deu a conhecer.
16 Ntá tji̱a̱n sákjuí sín ntiha la kꞌuitja sín tí tjan María la ko tí chꞌín José la ko tí xjan a tjetsínkayá nta neyá iko.
16 Foram apressadamente e acharam Maria e José e a criança deitada na manjedoura.
17 A̱ ntá tió kꞌuíkon sín xi̱kaha ntá chrónka sín tí nkehe tsíchrónka tí ángel kíxin nkexrí tjen tí xjan a.
17 E, vendo-o, divulgaram o que lhes tinha sido dito a respeito deste menino.
18 Ntá chrakon kaín tí sín kuínhin kíxin xi̱kaha chrónka tí sín kꞌuáyakonhen kolélo.
18 Todos os que ouviram se admiraram das coisas referidas pelos pastores.
19 Kjánchó tí tjan María la a̱sén tjan ó xraxinkakonxín tjan kaín tíha.
19 Maria, porém, guardava todas estas palavras, meditando-as no coração.
20 A̱ ntá tí sín kꞌuáyakonhen kolélo la sákjuí sín nti̱a kuinkákjanchehe sín Dios kjuasáya kíxin kaín tí nkehe tsíkinhin sín la ko kꞌuíkon sín kíxin ó xiteyá kaín nkehe éxí tsíchrónka tí ángel.
20 Voltaram, então, os pastores glorificando e louvando a Deus por tudo o que tinham ouvido e visto, como lhes fora anunciado.
21 A̱ ntá tió xétja tí ijní ya̱on ntá kjuíncheka sín xjan xro̱ye kuènte tí sín israelita ntá kjuínchekꞌin sín xjan Jesús éxí tsíntáchro tí chꞌín ángel chénka tí tjan María tí na̱xa̱ kjuákꞌeyáhya tjan.
21 Completados oito dias para ser circuncidado o menino, deram-lhe o nome de Jesus , como lhe chamara o anjo, antes de ser concebido.
22 A̱ ntá tió kuíto̱he tjan María jína éxí chrónka ley kuènte Moisésntá sákjui̱ko sín tí xjan tí chjasin Jerusalén kíxin tsochjéhe sín Dios kjuasáya.
22 Passados os dias da purificação deles segundo a Lei de Moisés, levaram-no a Jerusalém para o apresentarem ao Senhor,
23 Éxí ntáchro tí xroon ley kuènté Ìnchéni Dios kíxin: “A̱ ntá kaín xjan ntoa tsokjíhi sa̱oxín la mé tsochjéhe sín Dios tí xjan a sichꞌehe xjan xra̱ Dios.”
23 conforme o que está escrito na Lei do Senhor: Todo primogênito ao Senhor será consagrado;
24 Ntá xi̱kaha sákjui̱ sín kíxin ntaha tsjanjon sín iko tsꞌenxín ntiha tsochjéxín sín Dios kjuasáyé éxí tꞌe̱to̱an tí ley kuènte chꞌán na mé yaá kontóá na̱jni o̱ yaá kontóá nte̱je̱ chrókjuanjon sín.
24 e para oferecer um sacrifício, segundo o que está escrito na referida Lei: Um par de rolas ou dois pombinhos.
25 A̱ ntá tí ya̱on a kjuákꞌe chjasin Jerusalén ijnko chꞌán ó táda chꞌán mé itꞌin chꞌán Simeón. Jehe chꞌán ijnko chojni jína la ko jnkochríxín xraxinkaon chꞌán Dios la ko kjuákꞌechónhen chꞌán kíxin itsi tí nkexro tsaáxin tí nación Israel. Tí Ncha̱kuen Dios tjeko tí chꞌín Simeón
25 Havia em Jerusalém um homem chamado Simeão; homem este justo e piedoso que esperava a consolação de Israel; e o Espírito Santo estava sobre ele.
26 tsíkjinchenohe chꞌán kíxin na̱xa̱ tsꞌenhya chꞌán tsꞌikonjia chꞌán tí nkexro Cristo, na mé tí nkexro tsochrꞌán Ìnchéni Dios.
26 Revelara-lhe o Espírito Santo que não passaria pela morte antes de ver o Cristo do Senhor.
27 A̱ ntá tí Ncha̱kuen Dios kjuínchexraxinkaon tí chꞌín a kíxin sátsji̱ chꞌán ni̱nko. A̱ ntá tió kui tí ìné la ko itꞌé xjan Jesús kꞌuíxenko sín xjan nkaxenhen ni̱nko kíxin sinchexiteyéhe̱ sín tí nkehe tꞌe̱to̱an tí ley
27 Movido pelo Espírito, foi ao templo; e, quando os pais trouxeram o menino Jesus para fazerem com ele o que a Lei ordenava,
28 ntá chꞌín Simeón kuakja chꞌán tí xjan a kjóa chꞌán ntá kjuanchehe chꞌán Dios kjuasáya ntáchro chꞌán kíxin:
28 Simeão o tomou nos braços e louvou a Deus, dizendo:
29 — ausente —
29 Agora, Senhor, podes despedir em paz o teu servo, segundo a tua palavra;
30 — ausente —
30 porque os meus olhos já viram a tua salvação,
31 — ausente —
31 a qual preparaste diante de todos os povos:
32 mé ichro chꞌín Simeón.
32 luz para revelação aos gentios, e para glória do teu povo de Israel.
33 Ntá chꞌín José la ko tí ìné chꞌín Jesús la chrakon sín kíxin xi̱kaha kuínhin sín ntáchro chꞌín Simeón kíxin nkexrí tjen tí xjan.
33 E estavam o pai e a mãe do menino admirados do que dele se dizia.
34 Ntá chꞌín Simeón kjuíncheyaon chꞌán sín ntá chénka chꞌán tí tjan María mé tí ìné xjan Jesús kíxin: ―Tí xjan i tsíki̱ka̱o itsjé xra̱ la itsjé tí sín Israel tsitekakuenhya sín xjan la tsíto̱he sín la ko itsjé sín tsitekaon sín a̱ntsí tso̱nohe sín la ko nchónhya chojni tsotjinkakonhya tsinhin sín tí nkehe tsjako chꞌán.
34 Simeão os abençoou e disse a Maria, mãe do menino: Eis que este menino está destinado tanto para ruína como para levantamento de muitos em Israel e para ser alvo de contradição
35 Mé xi̱kaha tso̱noxín nkexrí tjenka̱yáxin jnkojnko a̱sén chojni. Kjánchó kaín tíha tso̱yóhe̱ éxí ijnko chica espada chróchrꞌáte a̱sán na mé tso̱xakonhan la ko tsꞌavá má ―ichro chꞌán nixje̱he̱ chꞌán tí tjan María.
35 (também uma espada traspassará a tua própria alma), para que se manifestem os pensamentos de muitos corações.
36 Kja̱xin ntaha kjuákꞌe ijnko tjan chrónka itén Dios mé itꞌin tjan Ana, itꞌé mé itꞌin Fanuel, la mé tsíkꞌaxrjeníxin chꞌán tí chꞌín Aser. Jehe tjan la ó nána tjan. Tí na̱xa̱ kꞌuétjarisoá tjan la kóte̱he tjan. Ntá yatokoá nánó kjuákꞌeko tí xìi tjan
36 Havia uma profetisa, chamada Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser, avançada em dias, que vivera com seu marido sete anos desde que se casara
37 ntá jie ochenta y cuatro nánó tsíkókꞌán tjan. Kuíto̱ehya tjan tí xra̱ kuènte ni̱nko la mé ntahó tjen tjan chꞌehe tjan Ìnchéni Dios xra̱ ncha̱kotjin la ko tie la jnkoya̱xón nehya tjan kíxin jína tsonixje̱he̱ tjan Dios.
37 e que era viúva de oitenta e quatro anos. Esta não deixava o templo, mas adorava noite e dia em jejuns e orações.
38 Ntá kóchjina tí tjan Ana tí ya̱on, a̱ ntá kjuixin kjuanchehe tjan kjuasáyé Dios ntá kjuankíxin chrónka tjan nkexrí tjen tí xjan Jesús nixje̱he̱ tjan kaín tí sín tjejóchónhen kíxin itsi nkexro sinchekaá tí chjasin Jerusalén.
38 E, chegando naquela hora, dava graças a Deus e falava a respeito do menino a todos os que esperavam a redenção de Jerusalém.
39 Na ntá tió kjuixin kjuínchexiteyá sín kaín nkehe tꞌe̱to̱an tí ley kuènte Dios ntá kjan sín estado Galilea na mé chjasén sín chaxín Nazaret.
39 Cumpridas todas as ordenanças segundo a Lei do Senhor, voltaram para a Galileia, para a sua cidade de Nazaré.
40 A̱ ntá tí xjan a mé kꞌuánkí xjan la ko tsa̱nka̱ xjan la ko imá kónohe xjan kíxin Dios imá tjinki̱tsa tjencheyaon xjan.
40 Crescia o menino e se fortalecia, enchendo-se de sabedoria; e a graça de Deus estava sobre ele.
41 Tí itꞌé la ko ìné tí xjan Jesús xráxín kꞌuékji̱ sín kaín nánó tí chjasin Jerusalén kíxin tí kia pascua.
41 Ora, anualmente iam seus pais a Jerusalém, para a Festa da Páscoa.
42 A̱ ntá tió xetjehe chꞌín Jesús tí teyó nánó, ntá sákjui̱ sín kaín sín tí chjasin Jerusalén kíxin xi̱kaha kuènhen sín kíxin tí kia a.
42 Quando ele atingiu os doze anos, subiram a Jerusalém, segundo o costume da festa.
43 A̱ ntá kja̱nxi̱n sín ntiha sáchrókjui sín chjasén sín tió kꞌuátsínka kia la tí xjan Jesús ó tsíkito̱he xjan Jerusalén ntahó, kjánchó ìné xjan la ko chꞌín José xraxinkakonhya sín kíxin kohya tí xjan.
43 Terminados os dias da festa, ao regressarem, permaneceu o menino Jesus em Jerusalém, sem que seus pais o soubessem.
44 Jehe sín mé kjuenka̱yáxin sín kíxin áchꞌe tí sín kuichréhe̱ mé kui̱ka̱o sín xjan la ntá xi̱kaha chjina ijnko ya̱on ó tjejóyá sín nti̱a tsíkji sín. A̱ ntá kjueyá sín xjan tí tjejó tí sín kjéhya la ko tí sín chóxin sín
44 Pensando, porém, estar ele entre os companheiros de viagem, foram caminho de um dia e, então, passaram a procurá-lo entre os parentes e os conhecidos;
45 kjánchó kꞌuitjahya sín xjan. Ntá kjan sín tí chjasin Jerusalén kíxin tsjeyá sín xjan ntiha.
45 e, não o tendo encontrado, voltaram a Jerusalém à sua procura.
46 Ntá kꞌuátsínka iní ya̱on ntá kꞌuitja sín xjan la mé nkaxenhen ni̱nko ntiha tjetja̱xi̱n xjan jnko̱siné tí tjejó tí sín maestro tjako tí ley la tjetinhin xjan tí nkehe ntáchro sín la ko tjetjanchankíhi xjan tí jehe sín.
46 Três dias depois, o acharam no templo, assentado no meio dos doutores, ouvindo-os e interrogando-os.
47 Ntá kaín tí sín tjejóntaxín tjejótinhin sín mé chrakon sín kíxin xi̱kaha imá nohe xjan la ko xi̱kaha tjate̱he xjan kaín nkehe tjanchankíhi sín xjan.
47 E todos os que o ouviam muito se admiravam da sua inteligência e das suas respostas.
48 Ntá tió kꞌuíkon ìné la ko itꞌé la chrakon sín. Ntá ntáchro ìné kíxin: ―Xje̱enni, ¿nkekuènte xi̱kaha kjui̱chꞌe? Itꞌá la ko janhan imá kóxakonhenni kjueyáni tí jaha ―ichro tjan.
48 Logo que seus pais o viram, ficaram maravilhados; e sua mãe lhe disse: Filho, por que fizeste assim conosco? Teu pai e eu, aflitos, estamos à tua procura.
49 Ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―¿Nkekuènte tjéyá tí jeheni? ¿Á noahya jaha kíxin tóxakonhenni kíxin tí xra̱ kuènte Itꞌéni? ―ichro chꞌán.
49 Ele lhes respondeu: Por que me procuráveis? Não sabíeis que me cumpria estar na casa de meu Pai?
50 Kjánchó kíenxínhya sín nkexrí tꞌaxrjexín tí nkehe ntáchro chꞌán.
50 Não compreenderam, porém, as palavras que lhes dissera.
51 Ntá kjan sín chjasin Nazaret. A̱ ntá ntiha na̱xa̱ kuítekakonhen xjan tí jehe sín. A̱ ntá tí ìné la ntá a̱sén tjan xráxín ó nohe kíxin xi̱kaha kónhen.
51 E desceu com eles para Nazaré; e era-lhes submisso. Sua mãe, porém, guardava todas estas coisas no coração.
52 La ko na̱xa̱ kꞌuánkí xjan kónte̱to xjan la ko kꞌuánkí tí kjuaxrexinkaon kuènte xjan la ko Dios kóxrjínhi̱n nkexrí kjuínchexiteyá xjan la ko kja̱xin kaín chojni kóxrjínhi̱n sín kíxin jína tjen xjan.
52 E crescia Jesus em sabedoria, estatura e graça, diante de Deus e dos homens.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.