Lucas 24

San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Tí ya̱on domingo, mé tí ya̱on xrankíxixín semana tí chojni chjin na xíkjan sín ínaá tí tsíxravá chꞌín Jesús sákjuíko sín xro̱a̱n xraxé tsíkꞌe̱na sín. La ko í so chojni chjin sákjuíkotoxi̱n sín.
1 No primeiro dia da semana, muito cedo, dirigiram-se ao sepulcro com os aromas que haviam preparado.
2 Ntá ó kjuíji sín ntiha kꞌuíkon sín tí xro̱ tsíkjèxín tí tòye̱ la í xi̱kahya tjen tí sákjuí sín.
2 Acharam a pedra removida longe da abertura do sepulcro.
3 Ntá kꞌuíxenhen sín tòye̱ ntá kꞌuitjahya sín cuerpo kuènte Ìnchéni Jesús.
3 Entraram, mas não encontraram o corpo do Senhor Jesus.
4 Ntá chrakon sín ntá noehya sín nkehe sichꞌe sín. Ntá xrína̱hya kꞌuíkon sín iyó chojni ntoa tjejóxin to̱té chjinaxón tí tjejó sín, la iké sín la tjáki̱ni tsjehe.
4 Não sabiam elas o que pensar, quando apareceram em frente delas dois personagens com vestes resplandecentes.
5 A̱ ntá tí chojni chjin kjuínchekꞌisén kja sín tjejótsjehe sín nonte kíxin imá chrakon sín, a̱ ntá tí chojni ntoa ntáchro sín kíxin: ―¿Nkekuènte xrítjéyárá tí nkexro tjechón tí siín tí sín tsíkꞌen?
5 Como estivessem amedrontadas e voltassem o rosto para o chão, disseram-lhes eles: Por que buscais entre os mortos aquele que está vivo?
6 Tjenhya chꞌán ntihi la ó xechón chꞌán. Xráxinkáonrá nkehe ntáchro chꞌán tí kjuákꞌe chꞌán estado Galilea
6 Não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos de como ele vos disse, quando ainda estava na Galiléia:
7 ntáchro chꞌán kíxin jehe chꞌán tí Xje̱en Dios Kꞌóna Chojni tꞌichjánxi̱n tsotsé tí sín chónta jie̱ tsja̱kꞌe̱nka̱ni sín chꞌán ntacruz la ko tí níxin ya̱on tsoxechón chꞌán ínaá ―ichro sín.
7 O Filho do Homem deve ser entregue nas mãos dos pecadores e crucificado, mas ressuscitará ao terceiro dia.
8 A̱ ntá tí síchjin xráxinkaon sín kíxin nkexrí tsíchronka chꞌín Jesús,
8 Então elas se lembraram das palavras de Jesus.
9 a̱ ntá tió kja̱nxi̱n sín tí tsíxravá chꞌán ntá chénka sín tí tejnko tí sín kꞌuékꞌajiko chꞌán la ko kaín tí í so sín.
9 Voltando do sepulcro, contaram tudo isso aos Onze e a todos os demais.
10 A̱ ntá tí sín sákjuíchenka tí sín apóstol la mé tjan María Magdalena la ko tjan Juana la ko tjan María ìné chꞌín Jacobo la ko tí í so chojni chjin.
10 Eram elas Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; as outras suas amigas relataram aos apóstolos a mesma coisa.
11 A̱ ntá tí sín apóstol kuínhin sín éxí ijnko nkehe chaxínhya tí nkehe chrónka tí jehe sín ntá kuítekakonhya sín.
11 Mas essas notícias pareciam-lhes como um delírio, e não lhes deram crédito.
12 Kjánchó chꞌín Pedro kꞌuaxrjexín chꞌán nchia tinká chꞌán sákjuítsjehe chꞌán tí tsíkji̱xravá chꞌín Jesús. Ntá kjuíji chꞌán kꞌuíkon chꞌán tí nkaxenhen tòye̱ kꞌuíkon chꞌán kíxin jehó tí ka tsíkꞌísímá chꞌán ntaha tjen. Ntá kjan chꞌán tí nchia tjen chꞌán chrakon chꞌán kíxin xi̱kaha tsíkónhen.
12 Contudo, Pedro correu ao sepulcro; inclinando-se para olhar, viu só os panos de linho na terra. Depois, retirou-se para a sua casa, admirado do que acontecera.
13 A̱ ntá tí ya̱on a iyó sín sákjuí sín ijnko chjasin ntsí itꞌin Emaús, mé kjínxi̱n tejnko kilómetro tí chjasin Jerusalén.
13 Nesse mesmo dia, dois discípulos caminhavam para uma aldeia chamada Emaús, distante de Jerusalém sessenta estádios.
14 Tinkákjo sín kíchó sín kíxin kaín tí nkehe tsíkónhen tí chjasin Jerusalén.
14 Iam falando um com o outro de tudo o que se tinha passado.
15 A̱ ntá nachrohe nixja sín tinkákjo sín, a̱ ntá chꞌín Jesús kóchjinehe chꞌán tí jehe sín sákjuíko sín chꞌán.
15 Enquanto iam conversando e discorrendo entre si, o mesmo Jesus aproximou-se deles e caminhava com eles.
16 Kjónté kꞌuíkon sín chꞌán la kjuanjonhya Dios kjuachaxin kíxin chrókjuatso̱an sín tí jehe chꞌán.
16 Mas os olhos estavam-lhes como que vendados e não o reconheceram.
17 A̱ ntá chꞌín Jesús kjuanchankíhi chꞌán sín ntáchro chꞌán kíxin: ―¿Nkehe tí tinkakjórá tí kꞌuinkará nti̱a? ¿Nkekuènte kíxin tꞌavárá? ―ichro chꞌán.
17 Perguntou-lhes, então: De que estais falando pelo caminho, e por que estais tristes?
18 A̱ ntá ijnko tí jehe sín mé itꞌin Cleofas, mé kjuáte̱he chꞌán kíxin: ―Kaín chojni ó nohe sín nkehe tí tsíkónhen chjasin Jerusalén. A̱ ntá jaha kja̱xin kjuákꞌe ntiha la ¿á jahvá noahya nkehe tí tsíkónhen tí ya̱on a ní? ―ichro chꞌán.
18 Um deles, chamado Cléofas, respondeu-lhe: És tu acaso o único forasteiro em Jerusalém que não sabe o que nela aconteceu estes dias?
19 A̱ ntá jehe chꞌán kjuanchankíhi chꞌán tí jehe sín kíxin: ―¿Xá nkehe tsíkónhen? ―ichro chꞌán. Ntá chénka sín chꞌán kíxin: ―Tí nkehe tsíkónhen chꞌín Jesús tsíkji̱xi̱n chꞌán chjasin Nazaret. Jehe chꞌán na ijnko nkexro kꞌuéchronka itén Dios, na mé kjua̱ko̱xi̱n chꞌán kjuachaxin kuènte nkaya nka̱jní kaín tí nkehe kꞌuékjichꞌe chꞌán la ko kaín nkehe kꞌuéntáchro chꞌán mé xi̱kaha kꞌuíkon Dios la ko kꞌuíkon tí chojni.
19 Perguntou-lhes ele: Que foi? Disseram: A respeito de Jesus de Nazaré... Era um profeta poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo.
20 A̱ ntá tí ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an la ko tí sín gobierno kjuínchekꞌáyéhe̱ sín chꞌán kíxin itsꞌen chꞌán la tsja̱kꞌe̱nka̱ni sín chꞌán ntacruz.
20 Os nossos sumos sacerdotes e os nossos magistrados o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 A̱ ntá jeheni kꞌuejóchónhenni kíxin jehe chꞌán chrókjuinchekaá chꞌán tí sín Israel. A̱ ntá jie ó chónta iní ya̱on xi̱kaha kónhen.
21 Nós esperávamos que fosse ele quem havia de restaurar Israel e agora, além de tudo isto, é hoje o terceiro dia que essas coisas sucederam.
22 A̱ ntá iso chojni chjin kja̱xin kꞌuékinkáchónki sín chꞌán kjuínchechrakon sín tí jeheni kíxin jehe sín tsíkji̱tsjehe sín tí tsíxravá chꞌán imá nchítjén
22 É verdade que algumas mulheres dentre nós nos alarmaram. Elas foram ao sepulcro, antes do nascer do sol;
23 la mé tsíkꞌitjahya sín tí cuerpo kuènte chꞌán, ntá kjan sín chrónka sín kíxin tsíkꞌikon sín iyó sín ángel chrónka sín kíxin chꞌín Jesús la tjechón chꞌán, ichro sín.
23 e não tendo achado o seu corpo, voltaram, dizendo que tiveram uma visão de anjos, os quais asseguravam que está vivo.
24 Ntá tuénxín iyó tí sín kꞌuájikoni kja̱xin sákjui̱tsjehe sín tí tsíxravá chꞌán la kuikꞌitja sín éxí chrónka tí chojni chjin, kjánchó chꞌín Jesús la kꞌuíkonhya sín ―ichro tí yaá sín a.
24 Alguns dos nossos foram ao sepulcro e acharam assim como as mulheres tinham dito, mas a ele mesmo não viram.
25 Ntá kjuáte̱he chꞌín Jesús ntáchro chꞌán kíxin: ―Lo̱nti̱rá jahará la tjokahya kuítekáonrá tí nkehe kꞌuéchronka tí sín profeta kꞌuéjó ósé.
25 Jesus lhes disse: Ó gente sem inteligência! Como sois tardos de coração para crerdes em tudo o que anunciaram os profetas!
26 ¿Xá tꞌichjánxi̱nhya chrókjuasóte Cristo senó ntá chrókꞌuáyéhe̱ chꞌán tí kjuachaxin chrókꞌue̱to̱an chꞌán? ―ichro chꞌán.
26 Porventura não era necessário que Cristo sofresse essas coisas e assim entrasse na sua glória?
27 Ntá kjuankíxin chꞌán chronkaxín chꞌán nkexrí tꞌaxrjexín kaín tí nkehe nixja xroon itén Dios kíxin nkehe tso̱nhen tí jehe chꞌán la mé kjuankíxixín chꞌán chronkaxín chꞌán tí nkehe tsíkjin chꞌín Moisés la ko kjuintaxín chronkaxín chꞌán tí nkehe tsíkjin tí í so sín profeta.
27 E começando por Moisés, percorrendo todos os profetas, explicava-lhes o que dele se achava dito em todas as Escrituras.
28 Ntá kjuíji sín tí chjasin ntsí a, a̱ ntá chꞌín Jesús tsjehe chꞌán éxí na̱xa̱ sáchrókjui chꞌán kjín.
28 Aproximaram-se da aldeia para onde iam e ele fez como se quisesse passar adiante.
29 A̱ ntá jehe sín mé chronóe̱he̱ sín chꞌán kíxin ntahó chrókuito̱he chꞌán, ntáchro sín kíxin: ―Tito̱ha tsꞌejóni ntihi kíxin ntá ó kóntó la ó tsꞌixitie ―ichro sín. Ntá chꞌín Jesús la kꞌuíxenhen chꞌán nchia kíxin tsito̱eko sín chꞌán.
29 Mas eles forçaram-no a parar: Fica conosco, já é tarde e já declina o dia. Entrou então com eles.
30 A̱ ntá tjejótja̱xi̱nko sín chꞌán tí tjen tí ntamesa, ntá ntiha xranjon nkehe sine sín, ntá kuákja chꞌán tí nio̱tja̱ la kjuanchehe chꞌán kjuasáyé Dios la kóchrítꞌo̱ chꞌán kuákja tí jehe sín.
30 Aconteceu que, estando sentado conjuntamente à mesa, ele tomou o pão, abençoou-o, partiu-o e serviu-lho.
31 Ntá tuénxín xraxinkaon sín ntá kjuátso̱an sín tí jehe chꞌán. Ntá tuénxín kꞌuitjáyankoá chꞌán.
31 Então se lhes abriram os olhos e o reconheceram... mas ele desapareceu.
32 Ntá jehe sín itjo sín kíchó sín ntáchro sín kíxin: ―¿Á chaxínhya chéhe̱ a̱sénni tí kui̱ka̱oni chꞌán nti̱a kíxin chronkaxín chꞌán nkexrí tꞌaxrjexín tí itén Dios tsíkjin sín ósé? ―ichro sín.
32 Diziam então um para o outro: Não se nos abrasava o coração, quando ele nos falava pelo caminho e nos explicava as Escrituras?
33 Ntá tuénxín kꞌuínkatjen sín kjan sín chjasin Jerusalén. A̱ ntá ntaha kꞌuitja sín tí tejnko sín jnkoko̱á tjejó sín la ko tí í so sín.
33 Levantaram-se na mesma hora e voltaram a Jerusalém. Aí acharam reunidos os Onze e os que com eles estavam.
34 A̱ ntá tí sín ntiha chrónka sín kíxin: ―Chaxín tjechón Ìnchéni la mé chꞌín Simón tsíkꞌikon chꞌán tí jehe chꞌán ―ichro sín.
34 Todos diziam: O Senhor ressuscitou verdadeiramente e apareceu a Simão.
35 Ntá jehe sín kja̱xin chrónka sín nkehe tsíkónhen tí nti̱a sákjuí sín kíxin nkexrí kjuátso̱anxín sín tí chꞌín Jesús tí kóchrítꞌo̱ chꞌán nio̱tja̱ kjuanjon chꞌán.
35 Eles, por sua parte, contaram o que lhes havia acontecido no caminho e como o tinham reconhecido ao partir o pão.
36 A̱ ntá jehe sín na̱xa̱ tjejótjo sín kaín tí nkehe tsíkónhen, a̱ ntá xrína̱hya chꞌín Jesús kjuákꞌe jnko̱siné tí tjejó sín, nixje̱he̱ chꞌán tí jehe sín ntáchro chꞌán kíxin: ―¿Á kjuaxróxin tjejorá? ―ichro chꞌán.
36 Enquanto ainda falavam dessas coisas, Jesus apresentou-se no meio deles e disse-lhes: A paz esteja convosco!
37 A̱ ntá jehe sín la imá chrakon sín kjuenka̱yáxin sín kíxin kꞌuíkon sín ijnko xri̱nto̱e chojni. ―Áchꞌe kjuachani ―ichro sín.
37 Perturbados e espantados, pensaram estar vendo um espírito.
38 A̱ ntá ntáche chꞌín Jesús tí jehe sín kíxin: ―¿Nkekuènte chrakonrá? ¿Nkekuènte xi̱kaha tjenka̱yáxin a̱sánrá?
38 Mas ele lhes disse: Por que estais perturbados, e por que essas dúvidas nos vossos corações?
39 Tsjehérá tjaná la ko to̱tená kíxin chaxín janhan. Itse̱rána la ko komárána, kíxin ijnko xri̱nto̱e chojni chóntahya nto la ko chóntahya hueso éxí tꞌikonrá kíxin chonta janhan ―ichro chꞌán.
39 Vede minhas mãos e meus pés, sou eu mesmo; apalpai e vede: um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que tenho.
40 A̱ ntá xi̱kaha ichro chꞌán ntá kjuako chꞌán itja chꞌán la ko to̱té chꞌán.
40 E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Ntá kjónté xi̱kaha kꞌuíkon sín la na̱xa̱ kuítekakonhya sín kíxin chéhe̱ sín la ko chrakon sín. A̱ ntá chꞌín Jesús ntáchro chꞌán kíxin: ―¿Á chontará ichrén nkehe sineni ntihi ní? ―ichro chꞌán.
41 Mas, vacilando eles ainda e estando transportados de alegria, perguntou: Tendes aqui alguma coisa para comer?
42 Ntá chjéhe sín chꞌán itꞌo̱ koche tsíchjántaón xrohi la ko ijnko tꞌo̱ katjé kotsje̱nta tjiá tsje̱n.
42 Então ofereceram-lhe um pedaço de peixe assado.
43 A̱ ntá jehe chꞌán kuákja chꞌán kjóne chꞌán kꞌuíkonxín kon sín.
43 Ele tomou e comeu à vista deles.
44 Na ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Kaín tí nkehe kꞌuátsínka tí janhan mé kꞌuéntáxrja̱n tí na̱xa̱ kꞌuékꞌejóni senó; kíxin tꞌichjánxi̱n tsoxiteyá kaín tí nkehe chrónka tí ley tsíkjin chꞌín Moisés la ko tí nkehe tsíkjin tí sín profeta la ko tí nkehe ntáchro tí salmo kíxin nkexrí tso̱na janhan ―ichro chꞌán.
44 Depois lhes disse: Isto é o que vos dizia quando ainda estava convosco: era necessário que se cumprisse tudo o que de mim está escrito na Lei de Moisés, nos profetas e nos Salmos.
45 Ntá kjuanjon chꞌán kjuachaxin kíxin tsienxín sín tí xroon itén Dios tsíkjin sín ósé.
45 Abriu-lhes então o espírito, para que compreendessem as Escrituras, dizendo:
46 Ntá chénka chꞌán sín kíxin: ―Mé xi̱kaha nixja tí xroon itén Dios kíxin tí Cristo la tꞌichjánxi̱n tsꞌen, la níxin ya̱on tꞌichjánxi̱n tsoxechón chꞌán.
46 Assim é que está escrito, e assim era necessário que Cristo padecesse, mas que ressurgisse dos mortos ao terceiro dia.
47 A̱ ntá tꞌichjánxi̱n tsja̱ko̱xi̱n sín ihni̱é chꞌán tsjankíxixín sín chjasin Jerusalén la ko chrókuinhin chojni kuenté chjasintajni kíxin chrókuíto̱he sín iji̱é sín chrókuitekaon sín tí jehe chꞌán kíxin jehe chꞌán mé chrókjuincheyaon tí iji̱é sín.
47 E que em seu nome se pregasse a penitência e a remissão dos pecados a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 A̱ ntá jahará mé tso̱chro̱nka̱xínrá kíxin xi̱kaha kꞌuíkonrá kaín tíha.
48 Vós sois as testemunhas de tudo isso.
49 Ntá tsochrꞌan janhan tí Ncha̱kuen Tꞌaná éxí tsíntáchro chꞌán. Kjánchó chjasin Jerusalén ntahó tito̱hará tsoxiteyájia tsꞌayéhérá kjuachaxin tsi̱xi̱n nkaya nka̱jní.
49 Eu vos mandarei o Prometido de meu Pai; entretanto, permanecei na cidade, até que sejais revestidos da força do alto.
50 A̱ ntá chꞌín Jesús sákjuíko sín chꞌán kꞌuaxrjexín sín chjasin Jerusalén sákjuí sín chjasin Betania. Ntá kjuàya̱ chꞌán tja chꞌán kjuíncheyaon chꞌán tí jehe sín.
50 Depois os levou para Betânia e, levantando as mãos, os abençoou.
51 A̱ ntá kjuixin kjuíncheyaon chꞌán sín ntá kꞌuaxrjenta chꞌán tí jehe sín ntá sákjui̱ chꞌán nkaya nka̱jní.
51 Enquanto os abençoava, separou-se deles e foi arrebatado ao céu.
52 A̱ ntá jehe sín kꞌuíkon sín xíkaha, a̱ ntá xraxinkaon sín chꞌán, ntá kjan sín chjasin Jerusalén chéhe̱ sín.
52 Depois de o terem adorado, voltaram para Jerusalém com grande júbilo.
53 A̱ ntá kaín ya̱on tjejó sín nkaxenhen ni̱nko tjanchehe sín Dios kjuasáya. Amén.
53 E permaneciam no templo, louvando e bendizendo a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.