Lucas 24
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs NVT
1 Tí ya̱on domingo, mé tí ya̱on xrankíxixín semana tí chojni chjin na xíkjan sín ínaá tí tsíxravá chꞌín Jesús sákjuíko sín xro̱a̱n xraxé tsíkꞌe̱na sín. La ko í so chojni chjin sákjuíkotoxi̱n sín.
1 No primeiro dia da semana, bem cedo, as mulheres foram ao túmulo, levando as especiarias que haviam preparado,
2 Ntá ó kjuíji sín ntiha kꞌuíkon sín tí xro̱ tsíkjèxín tí tòye̱ la í xi̱kahya tjen tí sákjuí sín.
2 e viram que a pedra tinha sido afastada da entrada.
3 Ntá kꞌuíxenhen sín tòye̱ ntá kꞌuitjahya sín cuerpo kuènte Ìnchéni Jesús.
3 Quando entraram no túmulo, não encontraram o corpo do Senhor Jesus.
4 Ntá chrakon sín ntá noehya sín nkehe sichꞌe sín. Ntá xrína̱hya kꞌuíkon sín iyó chojni ntoa tjejóxin to̱té chjinaxón tí tjejó sín, la iké sín la tjáki̱ni tsjehe.
4 Enquanto estavam ali, perplexas, dois homens apareceram, vestidos com mantos resplandecentes.
5 A̱ ntá tí chojni chjin kjuínchekꞌisén kja sín tjejótsjehe sín nonte kíxin imá chrakon sín, a̱ ntá tí chojni ntoa ntáchro sín kíxin: ―¿Nkekuènte xrítjéyárá tí nkexro tjechón tí siín tí sín tsíkꞌen?
5 As mulheres ficaram amedrontadas e se curvaram com o rosto em terra. Então os homens perguntaram: “Por que vocês procuram entre os mortos aquele que vive?
6 Tjenhya chꞌán ntihi la ó xechón chꞌán. Xráxinkáonrá nkehe ntáchro chꞌán tí kjuákꞌe chꞌán estado Galilea
6 Ele não está aqui. Ressuscitou! Lembrem-se do que ele lhes disse na Galileia:
7 ntáchro chꞌán kíxin jehe chꞌán tí Xje̱en Dios Kꞌóna Chojni tꞌichjánxi̱n tsotsé tí sín chónta jie̱ tsja̱kꞌe̱nka̱ni sín chꞌán ntacruz la ko tí níxin ya̱on tsoxechón chꞌán ínaá ―ichro sín.
7 ‘É necessário que o Filho do Homem seja traído e entregue nas mãos de pecadores, seja crucificado e ressuscite no terceiro dia’”.
8 A̱ ntá tí síchjin xráxinkaon sín kíxin nkexrí tsíchronka chꞌín Jesús,
8 Então lembraram-se dessas palavras de Jesus
9 a̱ ntá tió kja̱nxi̱n sín tí tsíxravá chꞌán ntá chénka sín tí tejnko tí sín kꞌuékꞌajiko chꞌán la ko kaín tí í so sín.
9 e, voltando do túmulo, foram contar aos onze discípulos e a todos os outros o que havia acontecido.
10 A̱ ntá tí sín sákjuíchenka tí sín apóstol la mé tjan María Magdalena la ko tjan Juana la ko tjan María ìné chꞌín Jacobo la ko tí í so chojni chjin.
10 Maria Madalena, Joana, Maria, mãe de Tiago, e as outras mulheres que as acompanhavam relataram tudo aos apóstolos.
11 A̱ ntá tí sín apóstol kuínhin sín éxí ijnko nkehe chaxínhya tí nkehe chrónka tí jehe sín ntá kuítekakonhya sín.
11 Para eles, porém, a história pareceu absurda, e não acreditaram nelas.
12 Kjánchó chꞌín Pedro kꞌuaxrjexín chꞌán nchia tinká chꞌán sákjuítsjehe chꞌán tí tsíkji̱xravá chꞌín Jesús. Ntá kjuíji chꞌán kꞌuíkon chꞌán tí nkaxenhen tòye̱ kꞌuíkon chꞌán kíxin jehó tí ka tsíkꞌísímá chꞌán ntaha tjen. Ntá kjan chꞌán tí nchia tjen chꞌán chrakon chꞌán kíxin xi̱kaha tsíkónhen.
12 Mas Pedro se levantou e correu até o túmulo. Abaixando-se, olhou atentamente para dentro e viu os panos de linho vazios; então voltou para casa, admirado com o que havia acontecido.
13 A̱ ntá tí ya̱on a iyó sín sákjuí sín ijnko chjasin ntsí itꞌin Emaús, mé kjínxi̱n tejnko kilómetro tí chjasin Jerusalén.
13 Naquele mesmo dia, dois dos seguidores de Jesus caminhavam para o povoado de Emaús, a onze quilômetros de Jerusalém.
14 Tinkákjo sín kíchó sín kíxin kaín tí nkehe tsíkónhen tí chjasin Jerusalén.
14 No caminho, falavam a respeito de tudo que havia acontecido.
15 A̱ ntá nachrohe nixja sín tinkákjo sín, a̱ ntá chꞌín Jesús kóchjinehe chꞌán tí jehe sín sákjuíko sín chꞌán.
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e começou a andar com eles.
16 Kjónté kꞌuíkon sín chꞌán la kjuanjonhya Dios kjuachaxin kíxin chrókjuatso̱an sín tí jehe chꞌán.
16 Os olhos deles, porém, estavam como que impedidos de reconhecê-lo.
17 A̱ ntá chꞌín Jesús kjuanchankíhi chꞌán sín ntáchro chꞌán kíxin: ―¿Nkehe tí tinkakjórá tí kꞌuinkará nti̱a? ¿Nkekuènte kíxin tꞌavárá? ―ichro chꞌán.
17 Jesus lhes perguntou: “Sobre o que vocês tanto debatem enquanto caminham?”. Eles pararam, com o rosto entristecido.
18 A̱ ntá ijnko tí jehe sín mé itꞌin Cleofas, mé kjuáte̱he chꞌán kíxin: ―Kaín chojni ó nohe sín nkehe tí tsíkónhen chjasin Jerusalén. A̱ ntá jaha kja̱xin kjuákꞌe ntiha la ¿á jahvá noahya nkehe tí tsíkónhen tí ya̱on a ní? ―ichro chꞌán.
18 Então um deles, chamado Cleopas, respondeu: “Você deve ser a única pessoa em Jerusalém que não sabe das coisas que aconteceram lá nos últimos dias”.
19 A̱ ntá jehe chꞌán kjuanchankíhi chꞌán tí jehe sín kíxin: ―¿Xá nkehe tsíkónhen? ―ichro chꞌán. Ntá chénka sín chꞌán kíxin: ―Tí nkehe tsíkónhen chꞌín Jesús tsíkji̱xi̱n chꞌán chjasin Nazaret. Jehe chꞌán na ijnko nkexro kꞌuéchronka itén Dios, na mé kjua̱ko̱xi̱n chꞌán kjuachaxin kuènte nkaya nka̱jní kaín tí nkehe kꞌuékjichꞌe chꞌán la ko kaín nkehe kꞌuéntáchro chꞌán mé xi̱kaha kꞌuíkon Dios la ko kꞌuíkon tí chojni.
19 “Que coisas?”, perguntou Jesus. “As coisas que aconteceram com Jesus de Nazaré”, responderam eles. “Ele era um profeta de palavras e ações poderosas aos olhos de Deus e de todo o povo.
20 A̱ ntá tí ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an la ko tí sín gobierno kjuínchekꞌáyéhe̱ sín chꞌán kíxin itsꞌen chꞌán la tsja̱kꞌe̱nka̱ni sín chꞌán ntacruz.
20 Mas os principais sacerdotes e outros líderes religiosos o entregaram para que fosse condenado à morte e o crucificaram.
21 A̱ ntá jeheni kꞌuejóchónhenni kíxin jehe chꞌán chrókjuinchekaá chꞌán tí sín Israel. A̱ ntá jie ó chónta iní ya̱on xi̱kaha kónhen.
21 Tínhamos esperança de que ele fosse aquele que resgataria Israel. Isso tudo aconteceu há três dias.
22 A̱ ntá iso chojni chjin kja̱xin kꞌuékinkáchónki sín chꞌán kjuínchechrakon sín tí jeheni kíxin jehe sín tsíkji̱tsjehe sín tí tsíxravá chꞌán imá nchítjén
22 “Algumas mulheres de nosso grupo foram até seu túmulo hoje bem cedo e voltaram contando uma história surpreendente.
23 la mé tsíkꞌitjahya sín tí cuerpo kuènte chꞌán, ntá kjan sín chrónka sín kíxin tsíkꞌikon sín iyó sín ángel chrónka sín kíxin chꞌín Jesús la tjechón chꞌán, ichro sín.
23 Disseram que o corpo havia sumido e que viram anjos que lhes disseram que Jesus está vivo.
24 Ntá tuénxín iyó tí sín kꞌuájikoni kja̱xin sákjui̱tsjehe sín tí tsíxravá chꞌán la kuikꞌitja sín éxí chrónka tí chojni chjin, kjánchó chꞌín Jesús la kꞌuíkonhya sín ―ichro tí yaá sín a.
24 Alguns homens de nosso grupo correram até lá para ver e, de fato, tudo estava como as mulheres disseram, mas não o viram.”
25 Ntá kjuáte̱he chꞌín Jesús ntáchro chꞌán kíxin: ―Lo̱nti̱rá jahará la tjokahya kuítekáonrá tí nkehe kꞌuéchronka tí sín profeta kꞌuéjó ósé.
25 Então Jesus lhes disse: “Como vocês são tolos! Como custam a entender o que os profetas registraram nas Escrituras!
26 ¿Xá tꞌichjánxi̱nhya chrókjuasóte Cristo senó ntá chrókꞌuáyéhe̱ chꞌán tí kjuachaxin chrókꞌue̱to̱an chꞌán? ―ichro chꞌán.
26 Não percebem que era necessário que o Cristo sofresse essas coisas antes de entrar em sua glória?”.
27 Ntá kjuankíxin chꞌán chronkaxín chꞌán nkexrí tꞌaxrjexín kaín tí nkehe nixja xroon itén Dios kíxin nkehe tso̱nhen tí jehe chꞌán la mé kjuankíxixín chꞌán chronkaxín chꞌán tí nkehe tsíkjin chꞌín Moisés la ko kjuintaxín chronkaxín chꞌán tí nkehe tsíkjin tí í so sín profeta.
27 Então Jesus os conduziu por todos os escritos de Moisés e dos profetas, explicando o que as Escrituras diziam a respeito dele.
28 Ntá kjuíji sín tí chjasin ntsí a, a̱ ntá chꞌín Jesús tsjehe chꞌán éxí na̱xa̱ sáchrókjui chꞌán kjín.
28 Aproximando-se de Emaús, o destino deles, Jesus fez como quem seguiria viagem,
29 A̱ ntá jehe sín mé chronóe̱he̱ sín chꞌán kíxin ntahó chrókuito̱he chꞌán, ntáchro sín kíxin: ―Tito̱ha tsꞌejóni ntihi kíxin ntá ó kóntó la ó tsꞌixitie ―ichro sín. Ntá chꞌín Jesús la kꞌuíxenhen chꞌán nchia kíxin tsito̱eko sín chꞌán.
29 mas eles insistiram: “Fique conosco esta noite, pois já é tarde”. E Jesus foi para casa com eles.
30 A̱ ntá tjejótja̱xi̱nko sín chꞌán tí tjen tí ntamesa, ntá ntiha xranjon nkehe sine sín, ntá kuákja chꞌán tí nio̱tja̱ la kjuanchehe chꞌán kjuasáyé Dios la kóchrítꞌo̱ chꞌán kuákja tí jehe sín.
30 Quando estavam à mesa, ele tomou o pão e o abençoou. Depois, partiu-o e lhes deu.
31 Ntá tuénxín xraxinkaon sín ntá kjuátso̱an sín tí jehe chꞌán. Ntá tuénxín kꞌuitjáyankoá chꞌán.
31 Então os olhos deles foram abertos e o reconheceram. Nesse momento, ele desapareceu.
32 Ntá jehe sín itjo sín kíchó sín ntáchro sín kíxin: ―¿Á chaxínhya chéhe̱ a̱sénni tí kui̱ka̱oni chꞌán nti̱a kíxin chronkaxín chꞌán nkexrí tꞌaxrjexín tí itén Dios tsíkjin sín ósé? ―ichro sín.
32 Disseram um ao outro: “Não ardia o nosso coração quando ele falava conosco no caminho e nos explicava as Escrituras?”.
33 Ntá tuénxín kꞌuínkatjen sín kjan sín chjasin Jerusalén. A̱ ntá ntaha kꞌuitja sín tí tejnko sín jnkoko̱á tjejó sín la ko tí í so sín.
33 E, na mesma hora, levantaram-se e voltaram para Jerusalém. Ali, encontraram os onze discípulos e os outros que estavam reunidos com eles,
34 A̱ ntá tí sín ntiha chrónka sín kíxin: ―Chaxín tjechón Ìnchéni la mé chꞌín Simón tsíkꞌikon chꞌán tí jehe chꞌán ―ichro sín.
34 que lhes disseram: “É verdade que o Senhor ressuscitou! Ele apareceu a Pedro!”.
35 Ntá jehe sín kja̱xin chrónka sín nkehe tsíkónhen tí nti̱a sákjuí sín kíxin nkexrí kjuátso̱anxín sín tí chꞌín Jesús tí kóchrítꞌo̱ chꞌán nio̱tja̱ kjuanjon chꞌán.
35 Então os dois contaram como Jesus tinha aparecido enquanto andavam pelo caminho, e como o haviam reconhecido quando ele partiu o pão.
36 A̱ ntá jehe sín na̱xa̱ tjejótjo sín kaín tí nkehe tsíkónhen, a̱ ntá xrína̱hya chꞌín Jesús kjuákꞌe jnko̱siné tí tjejó sín, nixje̱he̱ chꞌán tí jehe sín ntáchro chꞌán kíxin: ―¿Á kjuaxróxin tjejorá? ―ichro chꞌán.
36 Enquanto contavam isso, o próprio Jesus apareceu entre eles e lhes disse: “Paz seja com vocês!”.
37 A̱ ntá jehe sín la imá chrakon sín kjuenka̱yáxin sín kíxin kꞌuíkon sín ijnko xri̱nto̱e chojni. ―Áchꞌe kjuachani ―ichro sín.
37 Eles se assustaram e ficaram amedrontados, pensando que viam um fantasma.
38 A̱ ntá ntáche chꞌín Jesús tí jehe sín kíxin: ―¿Nkekuènte chrakonrá? ¿Nkekuènte xi̱kaha tjenka̱yáxin a̱sánrá?
38 “Por que estão perturbados?”, perguntou ele. “Por que seu coração está cheio de dúvida?
39 Tsjehérá tjaná la ko to̱tená kíxin chaxín janhan. Itse̱rána la ko komárána, kíxin ijnko xri̱nto̱e chojni chóntahya nto la ko chóntahya hueso éxí tꞌikonrá kíxin chonta janhan ―ichro chꞌán.
39 Vejam minhas mãos e meus pés. Sou eu mesmo! Toquem-me e vejam que não sou um fantasma, pois fantasmas não têm carne nem ossos e, como veem, eu tenho.”
40 A̱ ntá xi̱kaha ichro chꞌán ntá kjuako chꞌán itja chꞌán la ko to̱té chꞌán.
40 Enquanto falava, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Ntá kjónté xi̱kaha kꞌuíkon sín la na̱xa̱ kuítekakonhya sín kíxin chéhe̱ sín la ko chrakon sín. A̱ ntá chꞌín Jesús ntáchro chꞌán kíxin: ―¿Á chontará ichrén nkehe sineni ntihi ní? ―ichro chꞌán.
41 Eles continuaram sem acreditar, cheios de alegria e espanto. Então Jesus perguntou: “Vocês têm aqui alguma coisa para comer?”.
42 Ntá chjéhe sín chꞌán itꞌo̱ koche tsíchjántaón xrohi la ko ijnko tꞌo̱ katjé kotsje̱nta tjiá tsje̱n.
42 Eles lhe deram um pedaço de peixe assado,
43 A̱ ntá jehe chꞌán kuákja chꞌán kjóne chꞌán kꞌuíkonxín kon sín.
43 e ele comeu diante de todos.
44 Na ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Kaín tí nkehe kꞌuátsínka tí janhan mé kꞌuéntáxrja̱n tí na̱xa̱ kꞌuékꞌejóni senó; kíxin tꞌichjánxi̱n tsoxiteyá kaín tí nkehe chrónka tí ley tsíkjin chꞌín Moisés la ko tí nkehe tsíkjin tí sín profeta la ko tí nkehe ntáchro tí salmo kíxin nkexrí tso̱na janhan ―ichro chꞌán.
44 Em seguida, disse: “Enquanto ainda estava com vocês, eu lhes falei que devia se cumprir tudo que a lei de Moisés, os profetas e os salmos diziam a meu respeito”.
45 Ntá kjuanjon chꞌán kjuachaxin kíxin tsienxín sín tí xroon itén Dios tsíkjin sín ósé.
45 Então ele lhes abriu a mente para que entendessem as Escrituras,
46 Ntá chénka chꞌán sín kíxin: ―Mé xi̱kaha nixja tí xroon itén Dios kíxin tí Cristo la tꞌichjánxi̱n tsꞌen, la níxin ya̱on tꞌichjánxi̱n tsoxechón chꞌán.
46 e disse: “Sim, está escrito que o Cristo haveria de sofrer, morrer e ressuscitar no terceiro dia,
47 A̱ ntá tꞌichjánxi̱n tsja̱ko̱xi̱n sín ihni̱é chꞌán tsjankíxixín sín chjasin Jerusalén la ko chrókuinhin chojni kuenté chjasintajni kíxin chrókuíto̱he sín iji̱é sín chrókuitekaon sín tí jehe chꞌán kíxin jehe chꞌán mé chrókjuincheyaon tí iji̱é sín.
47 e que a mensagem de arrependimento para o perdão dos pecados seria proclamada com a autoridade de seu nome a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 A̱ ntá jahará mé tso̱chro̱nka̱xínrá kíxin xi̱kaha kꞌuíkonrá kaín tíha.
48 Vocês são testemunhas dessas coisas.
49 Ntá tsochrꞌan janhan tí Ncha̱kuen Tꞌaná éxí tsíntáchro chꞌán. Kjánchó chjasin Jerusalén ntahó tito̱hará tsoxiteyájia tsꞌayéhérá kjuachaxin tsi̱xi̱n nkaya nka̱jní.
49 “Agora, envio a vocês a promessa de meu Pai. Mas fiquem na cidade até que sejam revestidos do poder do céu”.
50 A̱ ntá chꞌín Jesús sákjuíko sín chꞌán kꞌuaxrjexín sín chjasin Jerusalén sákjuí sín chjasin Betania. Ntá kjuàya̱ chꞌán tja chꞌán kjuíncheyaon chꞌán tí jehe sín.
50 Depois Jesus os levou a Betânia e, levantando as mãos para o céu, os abençoou.
51 A̱ ntá kjuixin kjuíncheyaon chꞌán sín ntá kꞌuaxrjenta chꞌán tí jehe sín ntá sákjui̱ chꞌán nkaya nka̱jní.
51 Enquanto ainda os abençoava, deixou-os e foi elevado ao céu.
52 A̱ ntá jehe sín kꞌuíkon sín xíkaha, a̱ ntá xraxinkaon sín chꞌán, ntá kjan sín chjasin Jerusalén chéhe̱ sín.
52 Então eles o adoraram e voltaram para Jerusalém cheios de grande alegria.
53 A̱ ntá kaín ya̱on tjejó sín nkaxenhen ni̱nko tjanchehe sín Dios kjuasáya. Amén.
53 E estavam sempre no templo, louvando a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.