Lucas 24
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs ACF
1 Tí ya̱on domingo, mé tí ya̱on xrankíxixín semana tí chojni chjin na xíkjan sín ínaá tí tsíxravá chꞌín Jesús sákjuíko sín xro̱a̱n xraxé tsíkꞌe̱na sín. La ko í so chojni chjin sákjuíkotoxi̱n sín.
1 E no primeiro dia da semana, muito de madrugada, foram elas ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado, e algumas outras com elas.
2 Ntá ó kjuíji sín ntiha kꞌuíkon sín tí xro̱ tsíkjèxín tí tòye̱ la í xi̱kahya tjen tí sákjuí sín.
2 E acharam a pedra revolvida do sepulcro.
3 Ntá kꞌuíxenhen sín tòye̱ ntá kꞌuitjahya sín cuerpo kuènte Ìnchéni Jesús.
3 E, entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Ntá chrakon sín ntá noehya sín nkehe sichꞌe sín. Ntá xrína̱hya kꞌuíkon sín iyó chojni ntoa tjejóxin to̱té chjinaxón tí tjejó sín, la iké sín la tjáki̱ni tsjehe.
4 E aconteceu que, estando elas muito perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois homens, com vestes resplandecentes.
5 A̱ ntá tí chojni chjin kjuínchekꞌisén kja sín tjejótsjehe sín nonte kíxin imá chrakon sín, a̱ ntá tí chojni ntoa ntáchro sín kíxin: ―¿Nkekuènte xrítjéyárá tí nkexro tjechón tí siín tí sín tsíkꞌen?
5 E, estando elas muito atemorizadas, e abaixando o rosto para o chão, eles lhes disseram: Por que buscais o vivente entre os mortos?
6 Tjenhya chꞌán ntihi la ó xechón chꞌán. Xráxinkáonrá nkehe ntáchro chꞌán tí kjuákꞌe chꞌán estado Galilea
6 Não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos como vos falou, estando ainda na Galiléia,
7 ntáchro chꞌán kíxin jehe chꞌán tí Xje̱en Dios Kꞌóna Chojni tꞌichjánxi̱n tsotsé tí sín chónta jie̱ tsja̱kꞌe̱nka̱ni sín chꞌán ntacruz la ko tí níxin ya̱on tsoxechón chꞌán ínaá ―ichro sín.
7 Dizendo: Convém que o Filho do homem seja entregue nas mãos de homens pecadores, e seja crucificado, e ao terceiro dia ressuscite.
8 A̱ ntá tí síchjin xráxinkaon sín kíxin nkexrí tsíchronka chꞌín Jesús,
8 E lembraram-se das suas palavras.
9 a̱ ntá tió kja̱nxi̱n sín tí tsíxravá chꞌán ntá chénka sín tí tejnko tí sín kꞌuékꞌajiko chꞌán la ko kaín tí í so sín.
9 E, voltando do sepulcro, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os demais.
10 A̱ ntá tí sín sákjuíchenka tí sín apóstol la mé tjan María Magdalena la ko tjan Juana la ko tjan María ìné chꞌín Jacobo la ko tí í so chojni chjin.
10 E eram Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras que com elas estavam, as que diziam estas coisas aos apóstolos.
11 A̱ ntá tí sín apóstol kuínhin sín éxí ijnko nkehe chaxínhya tí nkehe chrónka tí jehe sín ntá kuítekakonhya sín.
11 E as suas palavras lhes pareciam como desvario, e não as creram.
12 Kjánchó chꞌín Pedro kꞌuaxrjexín chꞌán nchia tinká chꞌán sákjuítsjehe chꞌán tí tsíkji̱xravá chꞌín Jesús. Ntá kjuíji chꞌán kꞌuíkon chꞌán tí nkaxenhen tòye̱ kꞌuíkon chꞌán kíxin jehó tí ka tsíkꞌísímá chꞌán ntaha tjen. Ntá kjan chꞌán tí nchia tjen chꞌán chrakon chꞌán kíxin xi̱kaha tsíkónhen.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao sepulcro e, abaixando-se, viu só os lençóis ali postos; e retirou-se, admirando consigo aquele caso.
13 A̱ ntá tí ya̱on a iyó sín sákjuí sín ijnko chjasin ntsí itꞌin Emaús, mé kjínxi̱n tejnko kilómetro tí chjasin Jerusalén.
13 E eis que no mesmo dia iam dois deles para uma aldeia, que distava de Jerusalém sessenta estádios, cujo nome era Emaús.
14 Tinkákjo sín kíchó sín kíxin kaín tí nkehe tsíkónhen tí chjasin Jerusalén.
14 E iam falando entre si de tudo aquilo que havia sucedido.
15 A̱ ntá nachrohe nixja sín tinkákjo sín, a̱ ntá chꞌín Jesús kóchjinehe chꞌán tí jehe sín sákjuíko sín chꞌán.
15 E aconteceu que, indo eles falando entre si, e fazendo perguntas um ao outro, o mesmo Jesus se aproximou, e ia com eles.
16 Kjónté kꞌuíkon sín chꞌán la kjuanjonhya Dios kjuachaxin kíxin chrókjuatso̱an sín tí jehe chꞌán.
16 Mas os olhos deles estavam como que fechados, para que o não conhecessem.
17 A̱ ntá chꞌín Jesús kjuanchankíhi chꞌán sín ntáchro chꞌán kíxin: ―¿Nkehe tí tinkakjórá tí kꞌuinkará nti̱a? ¿Nkekuènte kíxin tꞌavárá? ―ichro chꞌán.
17 E ele lhes disse: Que palavras são essas que, caminhando, trocais entre vós, e por que estais tristes?
18 A̱ ntá ijnko tí jehe sín mé itꞌin Cleofas, mé kjuáte̱he chꞌán kíxin: ―Kaín chojni ó nohe sín nkehe tí tsíkónhen chjasin Jerusalén. A̱ ntá jaha kja̱xin kjuákꞌe ntiha la ¿á jahvá noahya nkehe tí tsíkónhen tí ya̱on a ní? ―ichro chꞌán.
18 E, respondendo um, cujo nome era Cléopas, disse-lhe: És tu só peregrino em Jerusalém, e não sabes as coisas que nela têm sucedido nestes dias?
19 A̱ ntá jehe chꞌán kjuanchankíhi chꞌán tí jehe sín kíxin: ―¿Xá nkehe tsíkónhen? ―ichro chꞌán. Ntá chénka sín chꞌán kíxin: ―Tí nkehe tsíkónhen chꞌín Jesús tsíkji̱xi̱n chꞌán chjasin Nazaret. Jehe chꞌán na ijnko nkexro kꞌuéchronka itén Dios, na mé kjua̱ko̱xi̱n chꞌán kjuachaxin kuènte nkaya nka̱jní kaín tí nkehe kꞌuékjichꞌe chꞌán la ko kaín nkehe kꞌuéntáchro chꞌán mé xi̱kaha kꞌuíkon Dios la ko kꞌuíkon tí chojni.
19 E ele lhes perguntou: Quais? E eles lhe disseram: As que dizem respeito a Jesus Nazareno, que foi homem profeta, poderoso em obras e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 A̱ ntá tí ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an la ko tí sín gobierno kjuínchekꞌáyéhe̱ sín chꞌán kíxin itsꞌen chꞌán la tsja̱kꞌe̱nka̱ni sín chꞌán ntacruz.
20 E como os principais dos sacerdotes e os nossos príncipes o entregaram à condenação de morte, e o crucificaram.
21 A̱ ntá jeheni kꞌuejóchónhenni kíxin jehe chꞌán chrókjuinchekaá chꞌán tí sín Israel. A̱ ntá jie ó chónta iní ya̱on xi̱kaha kónhen.
21 E nós esperávamos que fosse ele o que remisse Israel; mas agora, sobre tudo isso, é já hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 A̱ ntá iso chojni chjin kja̱xin kꞌuékinkáchónki sín chꞌán kjuínchechrakon sín tí jeheni kíxin jehe sín tsíkji̱tsjehe sín tí tsíxravá chꞌán imá nchítjén
22 É verdade que também algumas mulheres dentre nós nos maravilharam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 la mé tsíkꞌitjahya sín tí cuerpo kuènte chꞌán, ntá kjan sín chrónka sín kíxin tsíkꞌikon sín iyó sín ángel chrónka sín kíxin chꞌín Jesús la tjechón chꞌán, ichro sín.
23 E, não achando o seu corpo, voltaram, dizendo que também tinham visto uma visão de anjos, que dizem que ele vive.
24 Ntá tuénxín iyó tí sín kꞌuájikoni kja̱xin sákjui̱tsjehe sín tí tsíxravá chꞌán la kuikꞌitja sín éxí chrónka tí chojni chjin, kjánchó chꞌín Jesús la kꞌuíkonhya sín ―ichro tí yaá sín a.
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam ser assim como as mulheres haviam dito; porém, a ele não o viram.
25 Ntá kjuáte̱he chꞌín Jesús ntáchro chꞌán kíxin: ―Lo̱nti̱rá jahará la tjokahya kuítekáonrá tí nkehe kꞌuéchronka tí sín profeta kꞌuéjó ósé.
25 E ele lhes disse: Ó néscios, e tardos de coração para crer tudo o que os profetas disseram!
26 ¿Xá tꞌichjánxi̱nhya chrókjuasóte Cristo senó ntá chrókꞌuáyéhe̱ chꞌán tí kjuachaxin chrókꞌue̱to̱an chꞌán? ―ichro chꞌán.
26 Porventura não convinha que o Cristo padecesse estas coisas e entrasse na sua glória?
27 Ntá kjuankíxin chꞌán chronkaxín chꞌán nkexrí tꞌaxrjexín kaín tí nkehe nixja xroon itén Dios kíxin nkehe tso̱nhen tí jehe chꞌán la mé kjuankíxixín chꞌán chronkaxín chꞌán tí nkehe tsíkjin chꞌín Moisés la ko kjuintaxín chronkaxín chꞌán tí nkehe tsíkjin tí í so sín profeta.
27 E, começando por Moisés, e por todos os profetas, explicava-lhes o que dele se achava em todas as Escrituras.
28 Ntá kjuíji sín tí chjasin ntsí a, a̱ ntá chꞌín Jesús tsjehe chꞌán éxí na̱xa̱ sáchrókjui chꞌán kjín.
28 E chegaram à aldeia para onde iam, e ele fez como quem ia para mais longe.
29 A̱ ntá jehe sín mé chronóe̱he̱ sín chꞌán kíxin ntahó chrókuito̱he chꞌán, ntáchro sín kíxin: ―Tito̱ha tsꞌejóni ntihi kíxin ntá ó kóntó la ó tsꞌixitie ―ichro sín. Ntá chꞌín Jesús la kꞌuíxenhen chꞌán nchia kíxin tsito̱eko sín chꞌán.
29 E eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco, porque já é tarde, e já declinou o dia. E entrou para ficar com eles.
30 A̱ ntá tjejótja̱xi̱nko sín chꞌán tí tjen tí ntamesa, ntá ntiha xranjon nkehe sine sín, ntá kuákja chꞌán tí nio̱tja̱ la kjuanchehe chꞌán kjuasáyé Dios la kóchrítꞌo̱ chꞌán kuákja tí jehe sín.
30 E aconteceu que, estando com eles à mesa, tomando o pão, o abençoou e partiu-o, e lho deu.
31 Ntá tuénxín xraxinkaon sín ntá kjuátso̱an sín tí jehe chꞌán. Ntá tuénxín kꞌuitjáyankoá chꞌán.
31 Abriram-se-lhes então os olhos, e o conheceram, e ele desapareceu-lhes.
32 Ntá jehe sín itjo sín kíchó sín ntáchro sín kíxin: ―¿Á chaxínhya chéhe̱ a̱sénni tí kui̱ka̱oni chꞌán nti̱a kíxin chronkaxín chꞌán nkexrí tꞌaxrjexín tí itén Dios tsíkjin sín ósé? ―ichro sín.
32 E disseram um para o outro: Porventura não ardia em nós o nosso coração quando, pelo caminho, nos falava, e quando nos abria as Escrituras?
33 Ntá tuénxín kꞌuínkatjen sín kjan sín chjasin Jerusalén. A̱ ntá ntaha kꞌuitja sín tí tejnko sín jnkoko̱á tjejó sín la ko tí í so sín.
33 E na mesma hora, levantando-se, tornaram para Jerusalém, e acharam congregados os onze, e os que estavam com eles,
34 A̱ ntá tí sín ntiha chrónka sín kíxin: ―Chaxín tjechón Ìnchéni la mé chꞌín Simón tsíkꞌikon chꞌán tí jehe chꞌán ―ichro sín.
34 Os quais diziam: Ressuscitou verdadeiramente o Senhor, e já apareceu a Simão.
35 Ntá jehe sín kja̱xin chrónka sín nkehe tsíkónhen tí nti̱a sákjuí sín kíxin nkexrí kjuátso̱anxín sín tí chꞌín Jesús tí kóchrítꞌo̱ chꞌán nio̱tja̱ kjuanjon chꞌán.
35 E eles lhes contaram o que lhes acontecera no caminho, e como deles fora conhecido no partir do pão.
36 A̱ ntá jehe sín na̱xa̱ tjejótjo sín kaín tí nkehe tsíkónhen, a̱ ntá xrína̱hya chꞌín Jesús kjuákꞌe jnko̱siné tí tjejó sín, nixje̱he̱ chꞌán tí jehe sín ntáchro chꞌán kíxin: ―¿Á kjuaxróxin tjejorá? ―ichro chꞌán.
36 E falando eles destas coisas, o mesmo Jesus se apresentou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 A̱ ntá jehe sín la imá chrakon sín kjuenka̱yáxin sín kíxin kꞌuíkon sín ijnko xri̱nto̱e chojni. ―Áchꞌe kjuachani ―ichro sín.
37 E eles, espantados e atemorizados, pensavam que viam algum espírito.
38 A̱ ntá ntáche chꞌín Jesús tí jehe sín kíxin: ―¿Nkekuènte chrakonrá? ¿Nkekuènte xi̱kaha tjenka̱yáxin a̱sánrá?
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados, e por que sobem tais pensamentos aos vossos corações?
39 Tsjehérá tjaná la ko to̱tená kíxin chaxín janhan. Itse̱rána la ko komárána, kíxin ijnko xri̱nto̱e chojni chóntahya nto la ko chóntahya hueso éxí tꞌikonrá kíxin chonta janhan ―ichro chꞌán.
39 Vede as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; apalpai-me e vede, pois um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 A̱ ntá xi̱kaha ichro chꞌán ntá kjuako chꞌán itja chꞌán la ko to̱té chꞌán.
40 E, dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Ntá kjónté xi̱kaha kꞌuíkon sín la na̱xa̱ kuítekakonhya sín kíxin chéhe̱ sín la ko chrakon sín. A̱ ntá chꞌín Jesús ntáchro chꞌán kíxin: ―¿Á chontará ichrén nkehe sineni ntihi ní? ―ichro chꞌán.
41 E, não o crendo eles ainda por causa da alegria, e estando maravilhados, disse-lhes: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 Ntá chjéhe sín chꞌán itꞌo̱ koche tsíchjántaón xrohi la ko ijnko tꞌo̱ katjé kotsje̱nta tjiá tsje̱n.
42 Então eles apresentaram-lhe parte de um peixe assado, e um favo de mel;
43 A̱ ntá jehe chꞌán kuákja chꞌán kjóne chꞌán kꞌuíkonxín kon sín.
43 O que ele tomou, e comeu diante deles.
44 Na ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Kaín tí nkehe kꞌuátsínka tí janhan mé kꞌuéntáxrja̱n tí na̱xa̱ kꞌuékꞌejóni senó; kíxin tꞌichjánxi̱n tsoxiteyá kaín tí nkehe chrónka tí ley tsíkjin chꞌín Moisés la ko tí nkehe tsíkjin tí sín profeta la ko tí nkehe ntáchro tí salmo kíxin nkexrí tso̱na janhan ―ichro chꞌán.
44 E disse-lhes: São estas as palavras que vos disse estando ainda convosco: Que convinha que se cumprisse tudo o que de mim estava escrito na lei de Moisés, e nos profetas e nos Salmos.
45 Ntá kjuanjon chꞌán kjuachaxin kíxin tsienxín sín tí xroon itén Dios tsíkjin sín ósé.
45 Então abriu-lhes o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 Ntá chénka chꞌán sín kíxin: ―Mé xi̱kaha nixja tí xroon itén Dios kíxin tí Cristo la tꞌichjánxi̱n tsꞌen, la níxin ya̱on tꞌichjánxi̱n tsoxechón chꞌán.
46 E disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo padecesse, e ao terceiro dia ressuscitasse dentre os mortos,
47 A̱ ntá tꞌichjánxi̱n tsja̱ko̱xi̱n sín ihni̱é chꞌán tsjankíxixín sín chjasin Jerusalén la ko chrókuinhin chojni kuenté chjasintajni kíxin chrókuíto̱he sín iji̱é sín chrókuitekaon sín tí jehe chꞌán kíxin jehe chꞌán mé chrókjuincheyaon tí iji̱é sín.
47 E em seu nome se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados, em todas as nações, começando por Jerusalém.
48 A̱ ntá jahará mé tso̱chro̱nka̱xínrá kíxin xi̱kaha kꞌuíkonrá kaín tíha.
48 E destas coisas sois vós testemunhas.
49 Ntá tsochrꞌan janhan tí Ncha̱kuen Tꞌaná éxí tsíntáchro chꞌán. Kjánchó chjasin Jerusalén ntahó tito̱hará tsoxiteyájia tsꞌayéhérá kjuachaxin tsi̱xi̱n nkaya nka̱jní.
49 E eis que sobre vós envio a promessa de meu Pai; ficai, porém, na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 A̱ ntá chꞌín Jesús sákjuíko sín chꞌán kꞌuaxrjexín sín chjasin Jerusalén sákjuí sín chjasin Betania. Ntá kjuàya̱ chꞌán tja chꞌán kjuíncheyaon chꞌán tí jehe sín.
50 E levou-os fora, até betânia; e, levantando as suas mãos, os abençoou.
51 A̱ ntá kjuixin kjuíncheyaon chꞌán sín ntá kꞌuaxrjenta chꞌán tí jehe sín ntá sákjui̱ chꞌán nkaya nka̱jní.
51 E aconteceu que, abençoando-os ele, se apartou deles e foi elevado ao céu.
52 A̱ ntá jehe sín kꞌuíkon sín xíkaha, a̱ ntá xraxinkaon sín chꞌán, ntá kjan sín chjasin Jerusalén chéhe̱ sín.
52 E, adorando-o eles, tornaram com grande júbilo para Jerusalém.
53 A̱ ntá kaín ya̱on tjejó sín nkaxenhen ni̱nko tjanchehe sín Dios kjuasáya. Amén.
53 E estavam sempre no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.