Lucas 24

San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Tí ya̱on domingo, mé tí ya̱on xrankíxixín semana tí chojni chjin na xíkjan sín ínaá tí tsíxravá chꞌín Jesús sákjuíko sín xro̱a̱n xraxé tsíkꞌe̱na sín. La ko í so chojni chjin sákjuíkotoxi̱n sín.
1 Mas, no primeiro dia da semana, alta madrugada, as mulheres foram ao túmulo, levando os óleos aromáticos que haviam preparado.
2 Ntá ó kjuíji sín ntiha kꞌuíkon sín tí xro̱ tsíkjèxín tí tòye̱ la í xi̱kahya tjen tí sákjuí sín.
2 Encontraram a pedra removida do túmulo,
3 Ntá kꞌuíxenhen sín tòye̱ ntá kꞌuitjahya sín cuerpo kuènte Ìnchéni Jesús.
3 mas, ao entrar, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Ntá chrakon sín ntá noehya sín nkehe sichꞌe sín. Ntá xrína̱hya kꞌuíkon sín iyó chojni ntoa tjejóxin to̱té chjinaxón tí tjejó sín, la iké sín la tjáki̱ni tsjehe.
4 Aconteceu que, perplexas a esse respeito, apareceram-lhes dois homens com roupas resplandecentes.
5 A̱ ntá tí chojni chjin kjuínchekꞌisén kja sín tjejótsjehe sín nonte kíxin imá chrakon sín, a̱ ntá tí chojni ntoa ntáchro sín kíxin: ―¿Nkekuènte xrítjéyárá tí nkexro tjechón tí siín tí sín tsíkꞌen?
5 Estando elas com muito medo e baixando os olhos para o chão, eles disseram: — Por que vocês estão procurando entre os mortos aquele que vive?
6 Tjenhya chꞌán ntihi la ó xechón chꞌán. Xráxinkáonrá nkehe ntáchro chꞌán tí kjuákꞌe chꞌán estado Galilea
6 Ele não está aqui, mas ressuscitou. Lembrem-se do que ele falou para vocês, estando ainda na Galileia:
7 ntáchro chꞌán kíxin jehe chꞌán tí Xje̱en Dios Kꞌóna Chojni tꞌichjánxi̱n tsotsé tí sín chónta jie̱ tsja̱kꞌe̱nka̱ni sín chꞌán ntacruz la ko tí níxin ya̱on tsoxechón chꞌán ínaá ―ichro sín.
7 “É necessário que o Filho do Homem seja entregue nas mãos de pecadores, seja crucificado e ressuscite no terceiro dia.”
8 A̱ ntá tí síchjin xráxinkaon sín kíxin nkexrí tsíchronka chꞌín Jesús,
8 Então elas se lembraram das palavras de Jesus.
9 a̱ ntá tió kja̱nxi̱n sín tí tsíxravá chꞌán ntá chénka sín tí tejnko tí sín kꞌuékꞌajiko chꞌán la ko kaín tí í so sín.
9 E, voltando do túmulo, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os outros que estavam com eles.
10 A̱ ntá tí sín sákjuíchenka tí sín apóstol la mé tjan María Magdalena la ko tjan Juana la ko tjan María ìné chꞌín Jacobo la ko tí í so chojni chjin.
10 Essas mulheres eram Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; também as demais que estavam com elas confirmaram estas coisas aos apóstolos.
11 A̱ ntá tí sín apóstol kuínhin sín éxí ijnko nkehe chaxínhya tí nkehe chrónka tí jehe sín ntá kuítekakonhya sín.
11 Mas para eles tais palavras pareciam um delírio; eles não acreditaram no que as mulheres diziam.
12 Kjánchó chꞌín Pedro kꞌuaxrjexín chꞌán nchia tinká chꞌán sákjuítsjehe chꞌán tí tsíkji̱xravá chꞌín Jesús. Ntá kjuíji chꞌán kꞌuíkon chꞌán tí nkaxenhen tòye̱ kꞌuíkon chꞌán kíxin jehó tí ka tsíkꞌísímá chꞌán ntaha tjen. Ntá kjan chꞌán tí nchia tjen chꞌán chrakon chꞌán kíxin xi̱kaha tsíkónhen.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao túmulo. E, abaixando-se, viu somente os lençóis de linho e nada mais; e retirou-se para casa, admirado com o que tinha acontecido.
13 A̱ ntá tí ya̱on a iyó sín sákjuí sín ijnko chjasin ntsí itꞌin Emaús, mé kjínxi̱n tejnko kilómetro tí chjasin Jerusalén.
13 Naquele mesmo dia, dois discípulos estavam indo para uma aldeia chamada Emaús, que ficava a uns dez quilômetros de Jerusalém.
14 Tinkákjo sín kíchó sín kíxin kaín tí nkehe tsíkónhen tí chjasin Jerusalén.
14 E iam conversando a respeito de tudo o que tinha acontecido.
15 A̱ ntá nachrohe nixja sín tinkákjo sín, a̱ ntá chꞌín Jesús kóchjinehe chꞌán tí jehe sín sákjuíko sín chꞌán.
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e ia com eles.
16 Kjónté kꞌuíkon sín chꞌán la kjuanjonhya Dios kjuachaxin kíxin chrókjuatso̱an sín tí jehe chꞌán.
16 Porém os olhos deles estavam como que impedidos de o reconhecer.
17 A̱ ntá chꞌín Jesús kjuanchankíhi chꞌán sín ntáchro chꞌán kíxin: ―¿Nkehe tí tinkakjórá tí kꞌuinkará nti̱a? ¿Nkekuènte kíxin tꞌavárá? ―ichro chꞌán.
17 Então ele lhes perguntou: E eles pararam entristecidos.
18 A̱ ntá ijnko tí jehe sín mé itꞌin Cleofas, mé kjuáte̱he chꞌán kíxin: ―Kaín chojni ó nohe sín nkehe tí tsíkónhen chjasin Jerusalén. A̱ ntá jaha kja̱xin kjuákꞌe ntiha la ¿á jahvá noahya nkehe tí tsíkónhen tí ya̱on a ní? ―ichro chꞌán.
18 Um, porém, chamado Cleopas, respondeu: — Será que você é o único que esteve em Jerusalém e não sabe o que aconteceu lá, nestes últimos dias?
19 A̱ ntá jehe chꞌán kjuanchankíhi chꞌán tí jehe sín kíxin: ―¿Xá nkehe tsíkónhen? ―ichro chꞌán. Ntá chénka sín chꞌán kíxin: ―Tí nkehe tsíkónhen chꞌín Jesús tsíkji̱xi̱n chꞌán chjasin Nazaret. Jehe chꞌán na ijnko nkexro kꞌuéchronka itén Dios, na mé kjua̱ko̱xi̱n chꞌán kjuachaxin kuènte nkaya nka̱jní kaín tí nkehe kꞌuékjichꞌe chꞌán la ko kaín nkehe kꞌuéntáchro chꞌán mé xi̱kaha kꞌuíkon Dios la ko kꞌuíkon tí chojni.
19 Ele lhes perguntou: Eles explicaram: — Aquilo que aconteceu com Jesus, o Nazareno, que era profeta, poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo,
20 A̱ ntá tí ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an la ko tí sín gobierno kjuínchekꞌáyéhe̱ sín chꞌán kíxin itsꞌen chꞌán la tsja̱kꞌe̱nka̱ni sín chꞌán ntacruz.
20 e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 A̱ ntá jeheni kꞌuejóchónhenni kíxin jehe chꞌán chrókjuinchekaá chꞌán tí sín Israel. A̱ ntá jie ó chónta iní ya̱on xi̱kaha kónhen.
21 Nós esperávamos que fosse ele quem havia de redimir Israel. Mas, depois de tudo isto, já estamos no terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 A̱ ntá iso chojni chjin kja̱xin kꞌuékinkáchónki sín chꞌán kjuínchechrakon sín tí jeheni kíxin jehe sín tsíkji̱tsjehe sín tí tsíxravá chꞌán imá nchítjén
22 É verdade também que algumas mulheres do nosso grupo nos surpreenderam. Indo de madrugada ao túmulo
23 la mé tsíkꞌitjahya sín tí cuerpo kuènte chꞌán, ntá kjan sín chrónka sín kíxin tsíkꞌikon sín iyó sín ángel chrónka sín kíxin chꞌín Jesús la tjechón chꞌán, ichro sín.
23 e não achando o corpo de Jesus, voltaram dizendo que tinham tido uma visão de anjos, os quais afirmam que ele vive.
24 Ntá tuénxín iyó tí sín kꞌuájikoni kja̱xin sákjui̱tsjehe sín tí tsíxravá chꞌán la kuikꞌitja sín éxí chrónka tí chojni chjin, kjánchó chꞌín Jesús la kꞌuíkonhya sín ―ichro tí yaá sín a.
24 De fato, alguns dos nossos foram ao túmulo e verificaram a exatidão do que as mulheres disseram; mas não o viram.
25 Ntá kjuáte̱he chꞌín Jesús ntáchro chꞌán kíxin: ―Lo̱nti̱rá jahará la tjokahya kuítekáonrá tí nkehe kꞌuéchronka tí sín profeta kꞌuéjó ósé.
25 Então ele lhes disse:
26 ¿Xá tꞌichjánxi̱nhya chrókjuasóte Cristo senó ntá chrókꞌuáyéhe̱ chꞌán tí kjuachaxin chrókꞌue̱to̱an chꞌán? ―ichro chꞌán.
26 Não é verdade que o Cristo tinha de sofrer e entrar na sua glória?
27 Ntá kjuankíxin chꞌán chronkaxín chꞌán nkexrí tꞌaxrjexín kaín tí nkehe nixja xroon itén Dios kíxin nkehe tso̱nhen tí jehe chꞌán la mé kjuankíxixín chꞌán chronkaxín chꞌán tí nkehe tsíkjin chꞌín Moisés la ko kjuintaxín chronkaxín chꞌán tí nkehe tsíkjin tí í so sín profeta.
27 E, começando por Moisés e todos os Profetas, explicou-lhes o que constava a respeito dele em todas as Escrituras.
28 Ntá kjuíji sín tí chjasin ntsí a, a̱ ntá chꞌín Jesús tsjehe chꞌán éxí na̱xa̱ sáchrókjui chꞌán kjín.
28 Quando se aproximavam da aldeia para onde iam, ele fez menção de passar adiante.
29 A̱ ntá jehe sín mé chronóe̱he̱ sín chꞌán kíxin ntahó chrókuito̱he chꞌán, ntáchro sín kíxin: ―Tito̱ha tsꞌejóni ntihi kíxin ntá ó kóntó la ó tsꞌixitie ―ichro sín. Ntá chꞌín Jesús la kꞌuíxenhen chꞌán nchia kíxin tsito̱eko sín chꞌán.
29 Mas eles o convenceram a ficar, dizendo: — Fique conosco, porque é tarde, e o dia já está chegando ao fim. E entrou para ficar com eles.
30 A̱ ntá tjejótja̱xi̱nko sín chꞌán tí tjen tí ntamesa, ntá ntiha xranjon nkehe sine sín, ntá kuákja chꞌán tí nio̱tja̱ la kjuanchehe chꞌán kjuasáyé Dios la kóchrítꞌo̱ chꞌán kuákja tí jehe sín.
30 E aconteceu que, quando estavam à mesa, ele pegou o pão e o abençoou; depois, partiu o pão e o deu a eles.
31 Ntá tuénxín xraxinkaon sín ntá kjuátso̱an sín tí jehe chꞌán. Ntá tuénxín kꞌuitjáyankoá chꞌán.
31 Então os olhos deles se abriram, e eles reconheceram Jesus; mas ele desapareceu da presença deles.
32 Ntá jehe sín itjo sín kíchó sín ntáchro sín kíxin: ―¿Á chaxínhya chéhe̱ a̱sénni tí kui̱ka̱oni chꞌán nti̱a kíxin chronkaxín chꞌán nkexrí tꞌaxrjexín tí itén Dios tsíkjin sín ósé? ―ichro sín.
32 E disseram um ao outro: — Não é verdade que o coração nos ardia no peito, quando ele nos falava pelo caminho, quando nos explicava as Escrituras?
33 Ntá tuénxín kꞌuínkatjen sín kjan sín chjasin Jerusalén. A̱ ntá ntaha kꞌuitja sín tí tejnko sín jnkoko̱á tjejó sín la ko tí í so sín.
33 E, na mesma hora, levantando-se, voltaram para Jerusalém, onde acharam reunidos os onze e outros com eles,
34 A̱ ntá tí sín ntiha chrónka sín kíxin: ―Chaxín tjechón Ìnchéni la mé chꞌín Simón tsíkꞌikon chꞌán tí jehe chꞌán ―ichro sín.
34 os quais diziam: — De fato, o Senhor ressuscitou e já apareceu a Simão!
35 Ntá jehe sín kja̱xin chrónka sín nkehe tsíkónhen tí nti̱a sákjuí sín kíxin nkexrí kjuátso̱anxín sín tí chꞌín Jesús tí kóchrítꞌo̱ chꞌán nio̱tja̱ kjuanjon chꞌán.
35 Então os dois contaram o que lhes tinha acontecido no caminho e como tinham reconhecido o Senhor no partir do pão.
36 A̱ ntá jehe sín na̱xa̱ tjejótjo sín kaín tí nkehe tsíkónhen, a̱ ntá xrína̱hya chꞌín Jesús kjuákꞌe jnko̱siné tí tjejó sín, nixje̱he̱ chꞌán tí jehe sín ntáchro chꞌán kíxin: ―¿Á kjuaxróxin tjejorá? ―ichro chꞌán.
36 Falavam eles ainda estas coisas quando Jesus apareceu no meio deles e lhes disse:
37 A̱ ntá jehe sín la imá chrakon sín kjuenka̱yáxin sín kíxin kꞌuíkon sín ijnko xri̱nto̱e chojni. ―Áchꞌe kjuachani ―ichro sín.
37 Eles, porém, ficaram assustados e com medo, pensando que estavam vendo um espírito.
38 A̱ ntá ntáche chꞌín Jesús tí jehe sín kíxin: ―¿Nkekuènte chrakonrá? ¿Nkekuènte xi̱kaha tjenka̱yáxin a̱sánrá?
38 Mas ele lhes disse:
39 Tsjehérá tjaná la ko to̱tená kíxin chaxín janhan. Itse̱rána la ko komárána, kíxin ijnko xri̱nto̱e chojni chóntahya nto la ko chóntahya hueso éxí tꞌikonrá kíxin chonta janhan ―ichro chꞌán.
39 Vejam as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo. Toquem em mim e vejam que é verdade, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vocês estão vendo que eu tenho.
40 A̱ ntá xi̱kaha ichro chꞌán ntá kjuako chꞌán itja chꞌán la ko to̱té chꞌán.
40 Dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Ntá kjónté xi̱kaha kꞌuíkon sín la na̱xa̱ kuítekakonhya sín kíxin chéhe̱ sín la ko chrakon sín. A̱ ntá chꞌín Jesús ntáchro chꞌán kíxin: ―¿Á chontará ichrén nkehe sineni ntihi ní? ―ichro chꞌán.
41 E, por não acreditarem eles ainda, por causa da alegria, e como estavam admirados, Jesus lhes disse:
42 Ntá chjéhe sín chꞌán itꞌo̱ koche tsíchjántaón xrohi la ko ijnko tꞌo̱ katjé kotsje̱nta tjiá tsje̱n.
42 Então lhe apresentaram um pedaço de peixe assado,
43 A̱ ntá jehe chꞌán kuákja chꞌán kjóne chꞌán kꞌuíkonxín kon sín.
43 e ele comeu na presença deles.
44 Na ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Kaín tí nkehe kꞌuátsínka tí janhan mé kꞌuéntáxrja̱n tí na̱xa̱ kꞌuékꞌejóni senó; kíxin tꞌichjánxi̱n tsoxiteyá kaín tí nkehe chrónka tí ley tsíkjin chꞌín Moisés la ko tí nkehe tsíkjin tí sín profeta la ko tí nkehe ntáchro tí salmo kíxin nkexrí tso̱na janhan ―ichro chꞌán.
44 A seguir, Jesus lhes disse:
45 Ntá kjuanjon chꞌán kjuachaxin kíxin tsienxín sín tí xroon itén Dios tsíkjin sín ósé.
45 Então lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 Ntá chénka chꞌán sín kíxin: ―Mé xi̱kaha nixja tí xroon itén Dios kíxin tí Cristo la tꞌichjánxi̱n tsꞌen, la níxin ya̱on tꞌichjánxi̱n tsoxechón chꞌán.
46 E disse-lhes:
47 A̱ ntá tꞌichjánxi̱n tsja̱ko̱xi̱n sín ihni̱é chꞌán tsjankíxixín sín chjasin Jerusalén la ko chrókuinhin chojni kuenté chjasintajni kíxin chrókuíto̱he sín iji̱é sín chrókuitekaon sín tí jehe chꞌán kíxin jehe chꞌán mé chrókjuincheyaon tí iji̱é sín.
47 e que em seu nome se pregasse arrependimento para remissão de pecados a todas as nações, começando em Jerusalém.
48 A̱ ntá jahará mé tso̱chro̱nka̱xínrá kíxin xi̱kaha kꞌuíkonrá kaín tíha.
48 Vocês são testemunhas destas coisas.
49 Ntá tsochrꞌan janhan tí Ncha̱kuen Tꞌaná éxí tsíntáchro chꞌán. Kjánchó chjasin Jerusalén ntahó tito̱hará tsoxiteyájia tsꞌayéhérá kjuachaxin tsi̱xi̱n nkaya nka̱jní.
49 Eis que envio sobre vocês a promessa de meu Pai; permaneçam, pois, na cidade, até que vocês sejam revestidos do poder que vem do alto.
50 A̱ ntá chꞌín Jesús sákjuíko sín chꞌán kꞌuaxrjexín sín chjasin Jerusalén sákjuí sín chjasin Betania. Ntá kjuàya̱ chꞌán tja chꞌán kjuíncheyaon chꞌán tí jehe sín.
50 Então Jesus os levou para fora, até Betânia. E, erguendo as mãos, os abençoou.
51 A̱ ntá kjuixin kjuíncheyaon chꞌán sín ntá kꞌuaxrjenta chꞌán tí jehe sín ntá sákjui̱ chꞌán nkaya nka̱jní.
51 Aconteceu que, enquanto os abençoava, ia-se retirando deles, sendo elevado para o céu.
52 A̱ ntá jehe sín kꞌuíkon sín xíkaha, a̱ ntá xraxinkaon sín chꞌán, ntá kjan sín chjasin Jerusalén chéhe̱ sín.
52 Então eles, adorando-o, voltaram para Jerusalém cheios de alegria.
53 A̱ ntá kaín ya̱on tjejó sín nkaxenhen ni̱nko tjanchehe sín Dios kjuasáya. Amén.
53 E estavam sempre no templo, louvando a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.