Lucas 22
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs NVT
1 Ntá kuichjina tí ya̱on kia sine sín tí nio̱tja̱ tjikohya tí xro̱a̱n tꞌánkíxin nio̱tja̱ na mé tí kia nchekꞌin sín pascua.
1 A Festa dos Pães sem Fermento, também chamada de Páscoa, se aproximava.
2 Ntá tí ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an la ko tí sín maestro tjako tí ley kjuenka̱yáxin sín nkexrí chrókꞌóyán sín tí chꞌín Jesús kíxin chrako̱nhe̱n sín tí chojni chjasin ntiha.
2 Os principais sacerdotes e mestres da lei tramavam uma forma de matar Jesus, mas tinham medo da reação do povo.
3 A̱ ntá chꞌín Tsochren kꞌuíxenhen a̱sén chꞌín Judas, mé kja̱xin itꞌin chꞌán Iscariote, mé jehe chꞌán ijnko tí teyó tí sín kꞌuájiko chꞌín Jesús.
3 Então Satanás entrou em Judas Iscariotes, um dos Doze,
4 Tí chꞌín a mé sákjuítsjehe tí sín ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an la ko tí sín tꞌe̱to̱an kuènte ni̱nko, ikjo kíchó sín kíxin nkexrí tsjikaán sín tí chꞌín Jesús.
4 e ele foi aos principais sacerdotes e aos capitães da guarda do templo para combinar a melhor maneira de lhes entregar Jesus.
5 Ntá jehe sín kóchéhe̱ sín la ko ntáchro sín kíxin tsje̱nke̱he sín tí chꞌín Judas.
5 Eles ficaram muito satisfeitos e lhe prometeram dinheiro.
6 Ntá kjuáte̱he chꞌán sinchexiteyá chꞌán ntá kjueyá chꞌán nkexrí tsotsé sín tí chꞌín Jesús tí kohya chojni.
6 Judas concordou e começou a procurar uma oportunidade de trair Jesus, para que o prendessem quando as multidões não estivessem por perto.
7 Ntá ó kui ya̱on kia sine sín nio̱tja̱ tjikohya tí xro̱a̱n tꞌánkíxin nio̱tja̱, a̱ ntá tꞌichjánxi̱n tsꞌóyán sín tí kolélo sine sín kuènte tí kia pascua.
7 Chegou o dia da Festa dos Pães sem Fermento, quando o cordeiro pascal era sacrificado.
8 A̱ ntá chꞌín Jesús kꞌue̱tue̱nhen chꞌán tí chꞌín Pedro la ko tí chꞌín Juan kíxin sátsji sín sincheyaxín sín tí nkehe sine sín kuènte tí kia pascua.
8 Jesus mandou Pedro e João na frente e disse: “Vão e preparem a refeição da Páscoa, para que a comamos juntos”.
9 Ntá jehe sín kjuanchankíhi sín chꞌán kíxin: ―¿Nketí tjinkávan sincheyaxíxinni? ―ichro sín.
9 “Onde o senhor quer que a preparemos?”, perguntaram.
10 Ntá kjuáte̱he chꞌán kíxin: ―Tió tsꞌixe̱nhenrá chjasin Jerusalén tsoxetará ijnko chojni ntoa yámá ijnko tóa tjiá nta̱. Chréhérá chꞌán sátsjirá tí nchia tsꞌixenhen chꞌán.
10 Ele respondeu: “Logo que vocês entrarem em Jerusalém, um homem carregando uma vasilha de água virá ao seu encontro. Sigam-no. Na casa onde ele entrar,
11 Tsontácherá tí ìnché tí nchia kíxin: “Ntáchro Maestro kíxin: ¿Nketí tjen tí cuarto tsjánjuan kjuachaxin tso̱yaxíxin sineko chꞌán tí sín teyó xriko chꞌán tí ya̱on pascua?” tsixrorá.
11 digam ao dono: ‘O Mestre pergunta: Onde fica o aposento no qual comerei a refeição da Páscoa com meus discípulos?’.
12 A̱ ntá jehe chꞌán tsjakohará chꞌán ijnko cuarto jié tí yóxin piso la ntiha siín nkehe tꞌichjánxi̱n, la ntaha si̱ncheyaxíxinrá tí sineni tso̱njín ―ichro chꞌán.
12 Ele os levará a uma sala grande no andar superior, que já estará arrumada. Preparem ali a refeição”.
13 A̱ ntá jehe sín sákjuí sín kꞌuitja sín kaín nkehe éxí tsíchronka chꞌín Jesús. Ntá ntiha kjuíncheyaxíxin sín sine sín kuènte pascua.
13 Eles foram e encontraram tudo como Jesus tinha dito, e ali prepararam a refeição da Páscoa.
14 A̱ ntá kui tí hora, a̱ ntá chꞌín Jesús la ko tí sín kꞌuájiko chꞌán kjuíji sín ntiha kꞌuéjótja̱xi̱n sín tí tjen tí mesa.
14 Quando chegou a hora, Jesus e seus apóstolos tomaram lugar à mesa.
15 Ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Imá tjínka̱van kíxin tsjasinni kia sine̱kianrá tí ya̱on pascua na̱xa̱ tsꞌénhya janhan.
15 Jesus disse: “Estava ansioso para comer a refeição da Páscoa com vocês antes do meu sofrimento.
16 Ntáxrja̱n kíxin sine̱hya janhan xi̱kaha ínaá tí na̱xa̱ tsoxiteyáhya tíha tió tsi kjuachaxin kuènte Dios ―ichro chꞌán.
16 Pois eu lhes digo agora que não voltarei a comê-la até que ela se cumpra no reino de Deus”.
17 Ntá kuákja chꞌán tí nkehe tjiá ìnté to uva ntá chjéhe chꞌán kjuasáya Dios ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Tákjárá tíhi la itsꞌirá kaín rá
17 Então tomou um cálice de vinho e agradeceu a Deus. Depois, disse: “Tomem isto e partilhem entre vocês.
18 kíxin ntáxrja̱n kíxin xíkꞌikianhyará tí ìnté to uva tí na̱xa̱ tihya tí kjuachaxin kuènte Dios ―ichro chꞌán.
18 Pois não beberei vinho outra vez até que venha o reino de Deus”.
19 A̱ ntá kjuixin ntá kuákja chꞌán tí nio̱tja̱ ntá kjuanchehe chꞌán kjuasáyé Dios, ntá kóchrítꞌo̱ chꞌán chjéhe chꞌán tí jehe sín ntáchro chꞌán kíxin: ―Tíhi mé cuerpo kuènta̱na kíxin tsꞌényákonhanrá. Mé xi̱kaha tsoxráxinkákonxínrá tí janhan ―ichro chꞌán.
19 Tomou o pão e agradeceu a Deus. Depois, partiu-o e o deu aos discípulos, dizendo: “Este é o meu corpo, entregue por vocês. Façam isto em memória de mim”.
20 Kja̱xin xi̱kaha kjuanjon chꞌán tí nkehe tjiá ìnté to uva tió kjuixin kjóne sín la ntáchro chꞌán kíxin: ―Tí nkehe tjiá tí vaso chronkaxín tí nkehe ni̱xin tso̱nhen tsoxiteyá kíxin tí jni̱na tsꞌitjí tso̱tjuáxin tí iji̱árá.
20 Depois da ceia, Jesus tomou o cálice de vinho e disse: “Este é o cálice da nova aliança, confirmada com o meu sangue, que é derramado como sacrifício por vocês.
21 ’Tí nkexro sinchekjina mé tjeki̱an tí tjen mesa ntihi.
21 “Mas aqui, partilhando da mesa conosco, está o homem que vai me trair.
22 Méxra̱ tí Xje̱en Dios Kꞌóna Chojni itsꞌen éxí kꞌuítuenhen; kjánchó nòa tí chꞌín sinchekji chꞌán kíxin tsjasóte chꞌán ―ichro chꞌán.
22 Pois foi determinado que o Filho do Homem deve morrer. Mas que aflição espera aquele que o trair!”
23 A̱ ntá jehe sín kjuankíxin sín tjanchankíhi kíchó sín: ―¿Xá nkexro sinchekji chꞌán? ―ichro sín.
23 Os discípulos perguntavam uns aos outros qual deles faria uma coisa dessas.
24 A̱ ntá jehe sín mé tjo sín kíxin nkexro a̱ntsí tsꞌe̱to̱an.
24 Depois, começaram a discutir entre si qual deles era o mais importante.
25 A̱ ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Tí sín reyes kuènte tí naciones imá tꞌe̱to̱an sín. A̱ ntá tí chojni mé ntáchro sín kíxin tí sín tꞌe̱to̱an la mé chojni chꞌe xra̱ jína.
25 Jesus lhes disse: “Neste mundo, os reis e os grandes homens exercem poder sobre o povo e, no entanto, são chamados de seus benfeitores.
26 A̱ ntá jahará xi̱kahya chrókjui̱chꞌerá. Íchá jína tí nkexro imá tꞌe̱to̱an chrókꞌóna éxí tí nkexro a̱ntsí ntasoá chróchóxin chrókꞌuítuenhen, na mé tí nkexro tꞌe̱to̱an chrókꞌóna éxí ijnko nkexro chꞌexón xra̱.
26 Entre vocês, porém, será diferente. Que o maior entre vocês ocupe a posição inferior, e o líder seja o servo.
27 ¿A̱ ntá nkexro tí a̱ntsí tꞌe̱to̱an, á tí nkexro lámo̱ tjetja̱xi̱n tí tjen mesa ntá sine chꞌán, o̱ á a̱ntsí tꞌe̱to̱an tí nkexro kui̱ka̱o tí nkehe sine chꞌán? Náhí. Tí nkexro tjetja̱xi̱n tí tjen mesa mé a̱ntsí tꞌe̱to̱an chꞌán. Mé xi̱kaha janhan tjénka̱kjánrá éxí ijnko nkexro chꞌexón xra̱ tí janhan.
27 Quem é mais importante, o que está à mesa ou o que serve? Não é aquele que está à mesa? Mas não aqui! Pois eu estou entre vocês como quem serve.
28 ’Jahará xráxín kꞌuéjóntaxínrá kꞌuíkonrá kaín nkehe náxrjónhya kònna.
28 “Vocês permaneceram comigo durante meu tempo de provação.
29 Méxra̱ janhan tsjánjuan kjuachaxin tséto̱anrá éxí chjìna Tꞌaná tí této̱an janhan
29 E, assim como meu Pai me concedeu um reino, eu agora lhes concedo o direito de
30 kíxin sinterá la ko itsꞌirá tí tsjakꞌe mesa kuènta̱na tí tséto̱an janhan nkaya nka̱jní la ko tséto̱anrá si̱nchekito̱exínrá tí iji̱é kaín tí sín kꞌuaxrjeníxin tí teyó xje̱en chꞌín Israel.
30 comer e beber à minha mesa, em meu reino. Vocês se sentarão em tronos e julgarão as doze tribos de Israel”.
31 Ntá ntáchro Ìnchéni kíxin: ―Simón, Simón, chrókónoha jaha kíxin chꞌín Tsochren kjuanchia chꞌán tí jahará chrókꞌótsjéyehe chꞌán tí jahará éxí noatrigo.
31 Então o Senhor disse: “Simão, Simão, Satanás pediu para peneirar cada um de vocês como trigo.
32 Kjánchó janhan xrja̱nóa̱ha̱ Tꞌaná kíxin jaha chrókui̱to̱éhya tí tinkachónkia tí janhan. A̱ ntá jaha kjónté tsjásian jie̱, a̱ ntá tsokjan ínaá tsꞌitjáyanhya tinkachónkia tí janhan ntá si̱nchechéhé kíchuárá ―ichro chꞌán.
32 Contudo, supliquei em oração por você, Simão, para que sua fé não vacile. Portanto, quando tiver se arrependido e voltado para mim, fortaleça seus irmãos”.
33 A̱ ntá ntáchro chꞌín Simón kíxin: ―Ìnchéni, listo tjenni sátsjini tsꞌikjéhe̱koani la jehya tsꞌikjéhe̱ni ó la kja̱xin tsꞌenkoani ―ichro chꞌán.
33 Pedro disse: “Senhor, estou pronto a ir para a prisão, e até a morrer ao seu lado”.
34 A̱ ntá kjuáte̱he chꞌín Jesús ntáchro chꞌán kíxin: ―Pedro, ntáxrja̱n kíxin ijie jaí na̱xa̱ tsjehya kochínto̱a si̱nchemána iníya kíxin chonhya tí janhan, tsixrua ―ichro chꞌán.
34 Jesus, porém, respondeu: “Pedro, vou lhe dizer uma coisa: hoje, antes que o galo cante, você negará três vezes que me conhece”.
35 Ntá chꞌín Jesús kjuanchankíhi chꞌán tí jehe sín kíxin: ―Tió kuétua̱nhanrá sákjuírá kjuíkoahyará kabolsa la ko kjuíkoahyará tí nkehe tꞌinka chichaon la ko kjuíkoahyará to̱ka̱te̱ na, ¿á na̱xa̱ tꞌitjáyan ichrén nkehe ní? ―ichro chꞌán. Ntá kjuáte̱he tí jehe sín ntáchro sín kíxin: ―Náhí. Ninkehó nkehe tꞌitjáyanhya ―ichro sín.
35 Em seguida, Jesus lhes perguntou: “Quando eu os enviei para anunciar as boas-novas sem dinheiro, sem bolsa de viagem e sem sandálias extras, alguma coisa lhes faltou?”. “Não”, responderam eles.
36 Ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―A̱ ntá jie tí nkexro chónta kabolsa la tsakja sátsjiko la ko kja̱xin tí nkehe tꞌinka chichaon. A̱ ntá tí nkexro chóntahya chica espada chrókjuinchekji chꞌán tí ka tꞌinkáya chꞌán kíxin chrókꞌue̱naxín chꞌán ijnko chica.
36 Então ele disse: “Agora, porém, peguem dinheiro e uma bolsa de viagem. E, se não tiverem uma espada, vendam sua capa e comprem uma.
37 Ntáxrja̱n kíxin tꞌichjánxi̱n tsoxiteyá tso̱na éxí nixja xroon itén Dios ntáchro kíxin: “Éxí yóhe̱ ijnko chojni kjuasin jie̱ mé xi̱kaha tsꞌikon sín chꞌán.”Mé xi̱kaha kaín nkehe chrónka xroon itén Dios kíxin tso̱na mé tꞌichjánxi̱n tsoxiteyá ―ichro chꞌán.
37 Pois é necessário que se cumpra esta profecia a meu respeito: ‘Ele foi contado entre os rebeldes’. Sim, tudo que os profetas escreveram a meu respeito se cumprirá”.
38 A̱ ntá jehe sín ntáchro sín kíxin: ―Ìnchéni, ntihi tjejó yaá chica espada ―ichro sín. Ntá kjuáte̱he chꞌán kíxin: ―Kjónté ó táhó la ó ncho̱xon ―ichro chꞌán.
38 Eles responderam: “Senhor, temos aqui duas espadas”. “É suficiente”, disse ele.
39 Ntá chꞌín Jesús sákjui̱xin chꞌán chjasin Jerusalén sákjui̱ chꞌán ijna̱ Olivo kíxin xi̱kaha kuènhen chꞌán kꞌuékjichꞌe chꞌán la koí tí sín kꞌuájiko chꞌán tinkáchréhe̱ sín.
39 Então, acompanhado de seus discípulos, Jesus foi, como de costume, ao monte das Oliveiras.
40 Ntá kjuíji sín ntiha ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Nixje̱hérá Dios kíxin tsjinki̱tsa chꞌán tí jahará kíxin tsjásinhyará jie̱ ―ichro chꞌán.
40 Ao chegar, disse: “Orem para que vocês não cedam à tentação”.
41 Ntá chꞌín Jesús kꞌuaxrjenta chꞌán tí jehe sín sákjuí chꞌán ijnko kjínxi̱n éxí chrókꞌue chojni xro̱. Ntá kjuákꞌexín tochꞌin chꞌán kíxin tsonixje̱he̱ chꞌán Dios.
41 Afastou-se a uma distância como de um arremesso de pedra, ajoelhou-se e orou:
42 Ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Itꞌéni, tí tjinkávan chrókjui̱nchekaáni kaín nkehe náxrjónhya chrókꞌuatsínkani. Kjánchó jehya éxí tjinkaonni jeheni chrókónhenni. Náhí. Éxí tjinkávan jaha ―ichro chꞌán.
42 “Pai, se queres, afasta de mim este cálice. Contudo, que seja feita a tua vontade, e não a minha”.
43 Ntá xrína̱hya kꞌuíkon chꞌán itjen ijnko ángel tsíki̱xi̱n nkaya nka̱jní kíxin tsjinki̱tsa chꞌán.
43 Então apareceu um anjo do céu, que o fortalecia.
44 A̱ ntá imá tóxakonhen chꞌán, a̱ ntá a̱ntsí fuerte nixje̱he̱ chꞌán Dios, ntá kꞌuíxin chꞌán nta̱chjin éxí yóhe̱ jni̱ xi̱kaha kꞌuítji kꞌuánótjen nonte.
44 Ele orou com ainda mais fervor, e sua angústia era tanta que seu suor caía na terra como gotas de sangue.
45 Ntá tió kjuixin nixje̱he̱ chꞌán Dios ntá kꞌuínkatjen chꞌán ntá sákjuí chꞌán tí tjejó tí sín kꞌuájiko chꞌán, ntá kꞌuitjaxín chꞌán kíxin tjejójua tí jehe sín kíxin kjuachahya sín imá tꞌává sín.
45 Por fim, ele se levantou, voltou aos discípulos e os encontrou dormindo, exaustos de tristeza.
46 A̱ ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―¿Nkekuènte tjejochrinrá? Tꞌàyará. Nixje̱hérá Dios kíxin tsjinki̱tsará chꞌán kíxin tsjachroehyará chꞌín Tsochren ―ichro chꞌán.
46 “Por que vocês dormem?”, perguntou ele. “Levantem-se e orem para que não cedam à tentação.”
47 A̱ ntá chꞌín Jesús na̱xa̱ tjenixja chꞌán ntá xrína̱hya kui nchónhya chojni yámá chica. Tí chꞌín itꞌin Judas, ijnko tí teyo sín kꞌuájiko chꞌín Jesús, kuítaón chꞌán nti̱a, ntá kóchjinehe chꞌán tí chꞌín Jesús kíxin sineko chꞌán kochíto.
47 Enquanto Jesus ainda falava, chegou uma multidão conduzida por Judas, um dos Doze. Ele se aproximou de Jesus e o cumprimentou com um beijo.
48 A̱ ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Judas, ¿á ijnko kochíto ó si̱nchekjíxian tí Xje̱en Dios Kꞌóna Chojni? ―ichro chꞌán.
48 Jesus, porém, lhe disse: “Judas, com um beijo você trai o Filho do Homem?”.
49 A̱ ntá tí sín tjejóko chꞌín Jesús tió kꞌuíkon sín kíxin xi̱kaha kónhen ntá kjuanchankíhi sín chꞌán kíxin: ―Ìnchéni, ¿á chrókuatéxinni sín chica espada? ―ichro sín.
49 Quando aqueles que estavam com Jesus viram o que ia acontecer, disseram: “Senhor, devemos lutar? Trouxemos as espadas!”.
50 A̱ ntá ijnko tí jehe sín kjuíncheníhi chꞌán ijnko chꞌín chꞌehe xra̱ ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an, kóchrínjin chꞌán ntatsjon chꞌán chjina.
50 E um deles feriu o servo do sumo sacerdote, cortando-lhe a orelha direita.
51 A̱ ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Táhó, ti̱to̱hé, ó tjen ―ichro chꞌán. Ntá chꞌín Jesús itsé chꞌán tí ntatsjon tí chꞌín chꞌe xra̱ a, ntá kjuínchekito̱he chꞌán jína.
51 Mas Jesus disse: “Basta!”. E, tocando a orelha do homem, curou-o.
52 Ntá tuénxín chꞌín Jesús ntáche chꞌán tí sín ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an la ko tí sín tꞌe̱to̱an kuènte ni̱nko la ko tí sín táda tꞌe̱to̱an mé tí sín tsíki sátsjiko sín chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―¿Nkekuènte kꞌuinkakoará chica espada la ko inta éxí chrótse̱rá ijnko xíche̱e?
52 Então Jesus se dirigiu aos principais sacerdotes, aos capitães da guarda do templo e aos líderes do povo que tinham vindo buscá-lo: “Por acaso sou um revolucionário perigoso para que venham me prender com espadas e pedaços de pau?
53 A̱ ntá kaín ya̱on kjuakꞌé janhan kꞌuejóni kjuákoáxinrá tí ni̱nko ntiha la ninkehó tse̱hyará tí janhan. A̱ ntá jie mé tí hora kuèntará ntá kjuacha tí kjuachaxin kuènte sítié ―ichro chꞌán.
53 Por que não me prenderam no templo? Todos os dias eu estava ali, ensinando. Mas esta é a hora de vocês, o tempo em que reina o poder das trevas”.
54 Ntá itsé sín tí chꞌín Jesús kjuínchenteto sín chꞌán sákjuíko sín chꞌán nto̱e ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an. A̱ ntá chꞌín Pedro ikjín tinkáchréhe̱ chꞌán.
54 Então eles o prenderam e o levaram à casa do sumo sacerdote. Pedro o seguiu de longe.
55 A̱ ntá tí nta̱sin ntiha kjuaka sín xrohi síxro̱he sín. A̱ ntá chꞌín Pedro kja̱xin kjuákꞌentaxín chꞌán tí tjejó sín ntiha.
55 Os guardas acenderam uma fogueira no meio do pátio e sentaram-se em volta, e Pedro sentou-se com eles.
56 A̱ ntá ijnko tjachjin chꞌe xra̱ tió kꞌuíkon tjan kíxin koí chꞌín Pedro tjechjíxro̱he chꞌán ntiha ntá komá tjan tí jehe chꞌán ntá ntáchro tjan kíxin: ―Kja̱xin tí chꞌín i xriko tí chꞌín Jesús ―ichro tjan.
56 Uma criada o notou à luz da fogueira e começou a olhar fixamente para ele. Por fim, disse: “Este homem era um dos seguidores de Jesus!”.
57 Ntá chꞌín Pedro kjuínchemá chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―¿Nkekuènte xi̱kaha ichrua jaha? Ni chonhya tí nkexro a ―ichro chꞌán.
57 Mas Pedro negou, dizendo: “Mulher, eu nem o conheço!”.
58 A̱ ntá a̱ntsíkoá chrꞌéxi̱n ikui í jnko chojni kꞌuíkon tí jehe chꞌán ntá ntáchro kíxin: ―Kja̱xin jaha xríkoa tí nkexro a ―ichro. Ntá chꞌín Pedro ntáchro chꞌán kíxin: ―Náhí, janhya ―ichro chꞌán.
58 Pouco depois, um homem olhou para ele e disse: “Você também é um deles!”. “Não sou!”, retrucou Pedro.
59 Ntá éxí ijnko hora chrꞌéxi̱n ntá nixja í jnko chꞌín chénka tí í so sín kíxin: ―Tí chꞌín i chaxín xriko tí chꞌín Jesús kíxin kja̱xin tsíkji̱xi̱n chꞌán estado Galilea ―ichro chꞌán.
59 Cerca de uma hora mais tarde, outro homem afirmou: “Com certeza esse aí também estava com ele, pois também é galileu!”.
60 Ntá ntáchro chꞌín Pedro kíxin: ―Nonahya janhan nkehe tí ntáchrua ―ichro chꞌán. Ntá tuénxín na̱xa̱ tjenixja chꞌán ntá xrína̱hya ó tsje kochínto̱a.
60 Pedro, porém, respondeu: “Homem, eu não sei do que você está falando”. E, no mesmo instante, o galo cantou.
61 Ntá Ìnchéni kuinkátjíá chꞌán komá chꞌán tí chꞌín Pedro. Ntá chꞌín Pedro xraxinkaon chꞌán kíxin xi̱kaha tsíchronka Ìnchéni kíxin: “Na̱xa̱ tsotsjehya kochínto̱a si̱nchemána iníya.”
61 Então o Senhor se voltou e olhou para Pedro. E Pedro se lembrou das palavras dele: “Hoje, antes que o galo cante, você me negará três vezes”.
62 Ntá chꞌín Pedro sákjuí chꞌán ntója, tsjánka chꞌán xraxinkaon chꞌán tí jie̱ kjuasin chꞌán.
62 E Pedro saiu dali, chorando amargamente.
63 Tí sín sákjuíko chꞌín Jesús kjuanoá sín chꞌán la ko kjuate sín chꞌán.
63 Os guardas encarregados de Jesus começaram a zombar dele e a bater nele.
64 Kꞌuikjéhe̱ sín ka kon chꞌán ntá kjuate sín chꞌán ntá kjuanchankíhi sín chꞌán kíxin: ―Ijie la tónoha nkexro kjuatia ―ichro sín.
64 Vendaram seus olhos e diziam: “Profetize para nós! Quem foi que lhe bateu desta vez?”.
65 La ko í so nkehe ntáchro sín kꞌuántaxínhi̱n sín chꞌán.
65 E o insultavam de muitas outras maneiras.
66 A̱ ntá kóya̱on ncha̱kotjin la kójnkotsé kaín tí sín táda tꞌe̱tue̱nhen tí sín judío, la ko tí ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an, la ko tí sín maestro tjako tí ley la sákjuíko sín tí chꞌín Jesús nkayakon tí sín imá tꞌe̱to̱an. Ntá ntiha kjuanchankíexín sín chꞌán kíxin:
66 Ao amanhecer, todos os líderes do povo se reuniram, incluindo os principais sacerdotes e os mestres da lei. Jesus foi conduzido à presença desse conselho,
67 ―Ijie la chro̱nka, ¿á jaha tí Cristo? ―ichro sín. Ntá jehe chꞌán kjuáte̱he chꞌán kíxin: ―Tí tsontáxrja̱n kíxin chaxín janhan na tsitekákonhyará.
67 e eles perguntaram: “Diga-nos, você é o Cristo?”. Jesus respondeu: “Se eu lhes disser, de modo algum acreditarão em mim.
68 A̱ ntá tí chrókjuánchánkíhará ichrén nkehe la chrókjuáte̱ehyará la ko chrókꞌuatjántahyarána.
68 E, se eu lhes fizer uma pergunta, não responderão.
69 A̱ ntá jie tí Xje̱en Dios Kꞌóna Chojni mé tsjakꞌetja̱xi̱n tí tja chjina kuènte Dios chónta kaín xín kjuachaxin ―ichro chꞌán.
69 Mas, de agora em diante, o Filho do Homem se sentará à direita do Deus Poderoso”.
70 A̱ ntá tuénxín kaín sín kjuanchankíhi sín chꞌán kíxin: ―¿Á chaxín jaha tí Xje̱en Dios? ―ichro sín. A̱ ntá kjuáte̱he chꞌín Jesús ntáchro chꞌán kíxin: ―Chaxín janhan xi̱kaha ntáchrorá tí jahará ―ichro chꞌán.
70 Todos gritaram: “Então você afirma que é o Filho de Deus?”. E ele respondeu: “Vocês dizem que eu sou”.
71 Ntá kjo sín kíchó sín kíxin: ―¿Nkehe tso̱nhen na̱xa̱ chróchrónka í so chojni? Jeheni kaín ni kuínhinni nkehe kꞌuaxrjexín irꞌva chꞌán ―ichro sín.
71 “Que necessidade temos de outras testemunhas?”, disseram eles. “Nós mesmos o ouvimos de sua boca!”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.