Lucas 22
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs NAA
1 Ntá kuichjina tí ya̱on kia sine sín tí nio̱tja̱ tjikohya tí xro̱a̱n tꞌánkíxin nio̱tja̱ na mé tí kia nchekꞌin sín pascua.
1 Estava próxima a Festa dos Pães sem Fermento, chamada Páscoa.
2 Ntá tí ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an la ko tí sín maestro tjako tí ley kjuenka̱yáxin sín nkexrí chrókꞌóyán sín tí chꞌín Jesús kíxin chrako̱nhe̱n sín tí chojni chjasin ntiha.
2 Os principais sacerdotes e os escribas procuravam uma forma de matar Jesus; porque temiam o povo.
3 A̱ ntá chꞌín Tsochren kꞌuíxenhen a̱sén chꞌín Judas, mé kja̱xin itꞌin chꞌán Iscariote, mé jehe chꞌán ijnko tí teyó tí sín kꞌuájiko chꞌín Jesús.
3 Ora, Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze.
4 Tí chꞌín a mé sákjuítsjehe tí sín ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an la ko tí sín tꞌe̱to̱an kuènte ni̱nko, ikjo kíchó sín kíxin nkexrí tsjikaán sín tí chꞌín Jesús.
4 Judas foi entender-se com os principais sacerdotes e os capitães sobre como lhes entregaria Jesus.
5 Ntá jehe sín kóchéhe̱ sín la ko ntáchro sín kíxin tsje̱nke̱he sín tí chꞌín Judas.
5 Eles se alegraram e combinaram em lhe dar dinheiro.
6 Ntá kjuáte̱he chꞌán sinchexiteyá chꞌán ntá kjueyá chꞌán nkexrí tsotsé sín tí chꞌín Jesús tí kohya chojni.
6 Judas concordou e buscava uma boa ocasião para lhes entregar Jesus, longe da multidão.
7 Ntá ó kui ya̱on kia sine sín nio̱tja̱ tjikohya tí xro̱a̱n tꞌánkíxin nio̱tja̱, a̱ ntá tꞌichjánxi̱n tsꞌóyán sín tí kolélo sine sín kuènte tí kia pascua.
7 Chegou o dia da Festa dos Pães sem Fermento, em que era necessário fazer o sacrifício do cordeiro pascal.
8 A̱ ntá chꞌín Jesús kꞌue̱tue̱nhen chꞌán tí chꞌín Pedro la ko tí chꞌín Juan kíxin sátsji sín sincheyaxín sín tí nkehe sine sín kuènte tí kia pascua.
8 Então Jesus enviou Pedro e João, dizendo:
9 Ntá jehe sín kjuanchankíhi sín chꞌán kíxin: ―¿Nketí tjinkávan sincheyaxíxinni? ―ichro sín.
9 Eles lhe perguntaram: — Onde o senhor quer que a preparemos?
10 Ntá kjuáte̱he chꞌán kíxin: ―Tió tsꞌixe̱nhenrá chjasin Jerusalén tsoxetará ijnko chojni ntoa yámá ijnko tóa tjiá nta̱. Chréhérá chꞌán sátsjirá tí nchia tsꞌixenhen chꞌán.
10 Jesus lhes explicou:
11 Tsontácherá tí ìnché tí nchia kíxin: “Ntáchro Maestro kíxin: ¿Nketí tjen tí cuarto tsjánjuan kjuachaxin tso̱yaxíxin sineko chꞌán tí sín teyó xriko chꞌán tí ya̱on pascua?” tsixrorá.
11 e digam ao dono da casa: “O Mestre pergunta: ‘Onde fica o aposento no qual comerei a Páscoa com os meus discípulos?’”
12 A̱ ntá jehe chꞌán tsjakohará chꞌán ijnko cuarto jié tí yóxin piso la ntiha siín nkehe tꞌichjánxi̱n, la ntaha si̱ncheyaxíxinrá tí sineni tso̱njín ―ichro chꞌán.
12 Ele lhes mostrará um espaçoso cenáculo mobiliado; ali façam os preparativos.
13 A̱ ntá jehe sín sákjuí sín kꞌuitja sín kaín nkehe éxí tsíchronka chꞌín Jesús. Ntá ntiha kjuíncheyaxíxin sín sine sín kuènte pascua.
13 E, indo, acharam tudo como Jesus lhes tinha dito e prepararam a Páscoa.
14 A̱ ntá kui tí hora, a̱ ntá chꞌín Jesús la ko tí sín kꞌuájiko chꞌán kjuíji sín ntiha kꞌuéjótja̱xi̱n sín tí tjen tí mesa.
14 Chegada a hora, Jesus se pôs à mesa, e os apóstolos estavam com ele.
15 Ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Imá tjínka̱van kíxin tsjasinni kia sine̱kianrá tí ya̱on pascua na̱xa̱ tsꞌénhya janhan.
15 Então Jesus lhes disse:
16 Ntáxrja̱n kíxin sine̱hya janhan xi̱kaha ínaá tí na̱xa̱ tsoxiteyáhya tíha tió tsi kjuachaxin kuènte Dios ―ichro chꞌán.
16 Pois eu lhes digo que nunca mais a comerei, até que ela se cumpra no Reino de Deus.
17 Ntá kuákja chꞌán tí nkehe tjiá ìnté to uva ntá chjéhe chꞌán kjuasáya Dios ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Tákjárá tíhi la itsꞌirá kaín rá
17 E, pegando um cálice, depois de ter dado graças, disse:
18 kíxin ntáxrja̱n kíxin xíkꞌikianhyará tí ìnté to uva tí na̱xa̱ tihya tí kjuachaxin kuènte Dios ―ichro chꞌán.
18 Pois eu digo a vocês que, de agora em diante, não mais beberei do fruto da videira, até que venha o Reino de Deus.
19 A̱ ntá kjuixin ntá kuákja chꞌán tí nio̱tja̱ ntá kjuanchehe chꞌán kjuasáyé Dios, ntá kóchrítꞌo̱ chꞌán chjéhe chꞌán tí jehe sín ntáchro chꞌán kíxin: ―Tíhi mé cuerpo kuènta̱na kíxin tsꞌényákonhanrá. Mé xi̱kaha tsoxráxinkákonxínrá tí janhan ―ichro chꞌán.
19 E, pegando um pão, tendo dado graças, o partiu e lhes deu, dizendo:
20 Kja̱xin xi̱kaha kjuanjon chꞌán tí nkehe tjiá ìnté to uva tió kjuixin kjóne sín la ntáchro chꞌán kíxin: ―Tí nkehe tjiá tí vaso chronkaxín tí nkehe ni̱xin tso̱nhen tsoxiteyá kíxin tí jni̱na tsꞌitjí tso̱tjuáxin tí iji̱árá.
20 Do mesmo modo, depois da ceia, pegou o cálice, dizendo:
21 ’Tí nkexro sinchekjina mé tjeki̱an tí tjen mesa ntihi.
21 — Mas eis que a mão do traidor está comigo à mesa.
22 Méxra̱ tí Xje̱en Dios Kꞌóna Chojni itsꞌen éxí kꞌuítuenhen; kjánchó nòa tí chꞌín sinchekji chꞌán kíxin tsjasóte chꞌán ―ichro chꞌán.
22 Pois o Filho do Homem vai segundo o que está determinado, mas ai daquele por quem ele está sendo traído!
23 A̱ ntá jehe sín kjuankíxin sín tjanchankíhi kíchó sín: ―¿Xá nkexro sinchekji chꞌán? ―ichro sín.
23 Então começaram a perguntar entre si qual deles seria o que estava para fazer isso.
24 A̱ ntá jehe sín mé tjo sín kíxin nkexro a̱ntsí tsꞌe̱to̱an.
24 Houve também entre eles uma discussão sobre qual deles parecia ser o maior.
25 A̱ ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Tí sín reyes kuènte tí naciones imá tꞌe̱to̱an sín. A̱ ntá tí chojni mé ntáchro sín kíxin tí sín tꞌe̱to̱an la mé chojni chꞌe xra̱ jína.
25 Mas Jesus lhes disse:
26 A̱ ntá jahará xi̱kahya chrókjui̱chꞌerá. Íchá jína tí nkexro imá tꞌe̱to̱an chrókꞌóna éxí tí nkexro a̱ntsí ntasoá chróchóxin chrókꞌuítuenhen, na mé tí nkexro tꞌe̱to̱an chrókꞌóna éxí ijnko nkexro chꞌexón xra̱.
26 Mas vocês não são assim; pelo contrário, o maior entre vocês seja como o menor; e aquele que dirige seja como o que serve.
27 ¿A̱ ntá nkexro tí a̱ntsí tꞌe̱to̱an, á tí nkexro lámo̱ tjetja̱xi̱n tí tjen mesa ntá sine chꞌán, o̱ á a̱ntsí tꞌe̱to̱an tí nkexro kui̱ka̱o tí nkehe sine chꞌán? Náhí. Tí nkexro tjetja̱xi̱n tí tjen mesa mé a̱ntsí tꞌe̱to̱an chꞌán. Mé xi̱kaha janhan tjénka̱kjánrá éxí ijnko nkexro chꞌexón xra̱ tí janhan.
27 Pois qual é maior: aquele que está à mesa ou aquele que serve? Não é verdade que é aquele que está à mesa? Pois, no meio de vocês, eu sou como quem serve.
28 ’Jahará xráxín kꞌuéjóntaxínrá kꞌuíkonrá kaín nkehe náxrjónhya kònna.
28 Vocês são os que têm permanecido comigo nas minhas tentações.
29 Méxra̱ janhan tsjánjuan kjuachaxin tséto̱anrá éxí chjìna Tꞌaná tí této̱an janhan
29 E eu confio a vocês um reino, assim como o meu Pai confiou a mim,
30 kíxin sinterá la ko itsꞌirá tí tsjakꞌe mesa kuènta̱na tí tséto̱an janhan nkaya nka̱jní la ko tséto̱anrá si̱nchekito̱exínrá tí iji̱é kaín tí sín kꞌuaxrjeníxin tí teyó xje̱en chꞌín Israel.
30 para que comam e bebam à minha mesa no meu Reino; e vocês se assentarão em tronos para julgar as doze tribos de Israel.
31 Ntá ntáchro Ìnchéni kíxin: ―Simón, Simón, chrókónoha jaha kíxin chꞌín Tsochren kjuanchia chꞌán tí jahará chrókꞌótsjéyehe chꞌán tí jahará éxí noatrigo.
31 — Simão, Simão, eis que Satanás pediu para peneirar vocês como trigo!
32 Kjánchó janhan xrja̱nóa̱ha̱ Tꞌaná kíxin jaha chrókui̱to̱éhya tí tinkachónkia tí janhan. A̱ ntá jaha kjónté tsjásian jie̱, a̱ ntá tsokjan ínaá tsꞌitjáyanhya tinkachónkia tí janhan ntá si̱nchechéhé kíchuárá ―ichro chꞌán.
32 Eu, porém, orei por você, para que a sua fé não desfaleça. E você, quando voltar para mim, fortaleça os seus irmãos.
33 A̱ ntá ntáchro chꞌín Simón kíxin: ―Ìnchéni, listo tjenni sátsjini tsꞌikjéhe̱koani la jehya tsꞌikjéhe̱ni ó la kja̱xin tsꞌenkoani ―ichro chꞌán.
33 Porém Pedro respondeu: — Estou pronto para ir com o Senhor, tanto para a prisão como para a morte.
34 A̱ ntá kjuáte̱he chꞌín Jesús ntáchro chꞌán kíxin: ―Pedro, ntáxrja̱n kíxin ijie jaí na̱xa̱ tsjehya kochínto̱a si̱nchemána iníya kíxin chonhya tí janhan, tsixrua ―ichro chꞌán.
34 Mas Jesus lhe disse:
35 Ntá chꞌín Jesús kjuanchankíhi chꞌán tí jehe sín kíxin: ―Tió kuétua̱nhanrá sákjuírá kjuíkoahyará kabolsa la ko kjuíkoahyará tí nkehe tꞌinka chichaon la ko kjuíkoahyará to̱ka̱te̱ na, ¿á na̱xa̱ tꞌitjáyan ichrén nkehe ní? ―ichro chꞌán. Ntá kjuáte̱he tí jehe sín ntáchro sín kíxin: ―Náhí. Ninkehó nkehe tꞌitjáyanhya ―ichro sín.
35 A seguir, Jesus perguntou aos discípulos: Eles responderam: — Não faltou nada!
36 Ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―A̱ ntá jie tí nkexro chónta kabolsa la tsakja sátsjiko la ko kja̱xin tí nkehe tꞌinka chichaon. A̱ ntá tí nkexro chóntahya chica espada chrókjuinchekji chꞌán tí ka tꞌinkáya chꞌán kíxin chrókꞌue̱naxín chꞌán ijnko chica.
36 Então Jesus lhes disse:
37 Ntáxrja̱n kíxin tꞌichjánxi̱n tsoxiteyá tso̱na éxí nixja xroon itén Dios ntáchro kíxin: “Éxí yóhe̱ ijnko chojni kjuasin jie̱ mé xi̱kaha tsꞌikon sín chꞌán.”Mé xi̱kaha kaín nkehe chrónka xroon itén Dios kíxin tso̱na mé tꞌichjánxi̱n tsoxiteyá ―ichro chꞌán.
37 Pois eu lhes digo que é preciso que se cumpra em mim o que está escrito: “Ele foi contado com os malfeitores.” Pois o que a mim se refere está sendo cumprido.
38 A̱ ntá jehe sín ntáchro sín kíxin: ―Ìnchéni, ntihi tjejó yaá chica espada ―ichro sín. Ntá kjuáte̱he chꞌán kíxin: ―Kjónté ó táhó la ó ncho̱xon ―ichro chꞌán.
38 Então lhe disseram: — Senhor, aqui estão duas espadas! Jesus lhes respondeu:
39 Ntá chꞌín Jesús sákjui̱xin chꞌán chjasin Jerusalén sákjui̱ chꞌán ijna̱ Olivo kíxin xi̱kaha kuènhen chꞌán kꞌuékjichꞌe chꞌán la koí tí sín kꞌuájiko chꞌán tinkáchréhe̱ sín.
39 E, saindo, Jesus foi, como de costume, para o monte das Oliveiras; e os discípulos o acompanharam.
40 Ntá kjuíji sín ntiha ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Nixje̱hérá Dios kíxin tsjinki̱tsa chꞌán tí jahará kíxin tsjásinhyará jie̱ ―ichro chꞌán.
40 Chegando ao lugar escolhido, Jesus lhes disse:
41 Ntá chꞌín Jesús kꞌuaxrjenta chꞌán tí jehe sín sákjuí chꞌán ijnko kjínxi̱n éxí chrókꞌue chojni xro̱. Ntá kjuákꞌexín tochꞌin chꞌán kíxin tsonixje̱he̱ chꞌán Dios.
41 Ele, por sua vez, se afastou um pouco, e, de joelhos, orava,
42 Ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Itꞌéni, tí tjinkávan chrókjui̱nchekaáni kaín nkehe náxrjónhya chrókꞌuatsínkani. Kjánchó jehya éxí tjinkaonni jeheni chrókónhenni. Náhí. Éxí tjinkávan jaha ―ichro chꞌán.
42 dizendo:
43 Ntá xrína̱hya kꞌuíkon chꞌán itjen ijnko ángel tsíki̱xi̱n nkaya nka̱jní kíxin tsjinki̱tsa chꞌán.
43 Então lhe apareceu um anjo do céu que o confortava.
44 A̱ ntá imá tóxakonhen chꞌán, a̱ ntá a̱ntsí fuerte nixje̱he̱ chꞌán Dios, ntá kꞌuíxin chꞌán nta̱chjin éxí yóhe̱ jni̱ xi̱kaha kꞌuítji kꞌuánótjen nonte.
44 E, estando em agonia, orava mais intensamente. E aconteceu que o suor dele se tornou como gotas de sangue caindo sobre a terra.
45 Ntá tió kjuixin nixje̱he̱ chꞌán Dios ntá kꞌuínkatjen chꞌán ntá sákjuí chꞌán tí tjejó tí sín kꞌuájiko chꞌán, ntá kꞌuitjaxín chꞌán kíxin tjejójua tí jehe sín kíxin kjuachahya sín imá tꞌává sín.
45 Levantando-se da oração, Jesus foi até onde os discípulos estavam, e os encontrou dormindo de tristeza.
46 A̱ ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―¿Nkekuènte tjejochrinrá? Tꞌàyará. Nixje̱hérá Dios kíxin tsjinki̱tsará chꞌán kíxin tsjachroehyará chꞌín Tsochren ―ichro chꞌán.
46 E disse:
47 A̱ ntá chꞌín Jesús na̱xa̱ tjenixja chꞌán ntá xrína̱hya kui nchónhya chojni yámá chica. Tí chꞌín itꞌin Judas, ijnko tí teyo sín kꞌuájiko chꞌín Jesús, kuítaón chꞌán nti̱a, ntá kóchjinehe chꞌán tí chꞌín Jesús kíxin sineko chꞌán kochíto.
47 Enquanto Jesus ainda falava, eis que chegou uma multidão. E um dos doze, que se chamava Judas, vinha à frente deles e se aproximou de Jesus para o beijar.
48 A̱ ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Judas, ¿á ijnko kochíto ó si̱nchekjíxian tí Xje̱en Dios Kꞌóna Chojni? ―ichro chꞌán.
48 Jesus, porém, lhe disse:
49 A̱ ntá tí sín tjejóko chꞌín Jesús tió kꞌuíkon sín kíxin xi̱kaha kónhen ntá kjuanchankíhi sín chꞌán kíxin: ―Ìnchéni, ¿á chrókuatéxinni sín chica espada? ―ichro sín.
49 Os que estavam ao redor de Jesus, vendo o que estava por acontecer, perguntaram: — Senhor, devemos atacar com as espadas?
50 A̱ ntá ijnko tí jehe sín kjuíncheníhi chꞌán ijnko chꞌín chꞌehe xra̱ ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an, kóchrínjin chꞌán ntatsjon chꞌán chjina.
50 Um deles golpeou o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha direita.
51 A̱ ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Táhó, ti̱to̱hé, ó tjen ―ichro chꞌán. Ntá chꞌín Jesús itsé chꞌán tí ntatsjon tí chꞌín chꞌe xra̱ a, ntá kjuínchekito̱he chꞌán jína.
51 Mas Jesus interveio, dizendo: E, tocando na orelha do homem, o curou.
52 Ntá tuénxín chꞌín Jesús ntáche chꞌán tí sín ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an la ko tí sín tꞌe̱to̱an kuènte ni̱nko la ko tí sín táda tꞌe̱to̱an mé tí sín tsíki sátsjiko sín chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―¿Nkekuènte kꞌuinkakoará chica espada la ko inta éxí chrótse̱rá ijnko xíche̱e?
52 Então Jesus disse aos principais sacerdotes, capitães do templo e anciãos que vieram prendê-lo:
53 A̱ ntá kaín ya̱on kjuakꞌé janhan kꞌuejóni kjuákoáxinrá tí ni̱nko ntiha la ninkehó tse̱hyará tí janhan. A̱ ntá jie mé tí hora kuèntará ntá kjuacha tí kjuachaxin kuènte sítié ―ichro chꞌán.
53 Todos os dias, estando eu com vocês no templo, vocês não tentaram me prender. Esta, porém, é a hora de vocês e a hora do poder das trevas.
54 Ntá itsé sín tí chꞌín Jesús kjuínchenteto sín chꞌán sákjuíko sín chꞌán nto̱e ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an. A̱ ntá chꞌín Pedro ikjín tinkáchréhe̱ chꞌán.
54 Então, prendendo Jesus, levaram-no e o introduziram na casa do sumo sacerdote. Pedro seguia de longe.
55 A̱ ntá tí nta̱sin ntiha kjuaka sín xrohi síxro̱he sín. A̱ ntá chꞌín Pedro kja̱xin kjuákꞌentaxín chꞌán tí tjejó sín ntiha.
55 Quando acenderam um fogo no meio do pátio e se assentaram juntos, Pedro tomou lugar entre eles.
56 A̱ ntá ijnko tjachjin chꞌe xra̱ tió kꞌuíkon tjan kíxin koí chꞌín Pedro tjechjíxro̱he chꞌán ntiha ntá komá tjan tí jehe chꞌán ntá ntáchro tjan kíxin: ―Kja̱xin tí chꞌín i xriko tí chꞌín Jesús ―ichro tjan.
56 Uma empregada, vendo-o sentado perto do fogo, fixou os olhos nele e disse: — Este também estava com ele.
57 Ntá chꞌín Pedro kjuínchemá chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―¿Nkekuènte xi̱kaha ichrua jaha? Ni chonhya tí nkexro a ―ichro chꞌán.
57 Mas Pedro negou, dizendo: — Mulher, não o conheço.
58 A̱ ntá a̱ntsíkoá chrꞌéxi̱n ikui í jnko chojni kꞌuíkon tí jehe chꞌán ntá ntáchro kíxin: ―Kja̱xin jaha xríkoa tí nkexro a ―ichro. Ntá chꞌín Pedro ntáchro chꞌán kíxin: ―Náhí, janhya ―ichro chꞌán.
58 Pouco depois, outro homem, ao ver Pedro, disse: — Você também é um deles. Mas Pedro disse: — Homem, eu não sou um deles.
59 Ntá éxí ijnko hora chrꞌéxi̱n ntá nixja í jnko chꞌín chénka tí í so sín kíxin: ―Tí chꞌín i chaxín xriko tí chꞌín Jesús kíxin kja̱xin tsíkji̱xi̱n chꞌán estado Galilea ―ichro chꞌán.
59 E, tendo passado cerca de uma hora, outro afirmou, dizendo: — Com certeza este também estava com ele, porque também é galileu.
60 Ntá ntáchro chꞌín Pedro kíxin: ―Nonahya janhan nkehe tí ntáchrua ―ichro chꞌán. Ntá tuénxín na̱xa̱ tjenixja chꞌán ntá xrína̱hya ó tsje kochínto̱a.
60 Mas Pedro insistiu: — Homem, não sei do que você está falando. E logo, enquanto Pedro ainda falava, o galo cantou.
61 Ntá Ìnchéni kuinkátjíá chꞌán komá chꞌán tí chꞌín Pedro. Ntá chꞌín Pedro xraxinkaon chꞌán kíxin xi̱kaha tsíchronka Ìnchéni kíxin: “Na̱xa̱ tsotsjehya kochínto̱a si̱nchemána iníya.”
61 Então, o Senhor voltou-se e fixou os olhos em Pedro. E Pedro se lembrou da palavra do Senhor, como lhe tinha dito: “Hoje, antes que o galo cante, você me negará três vezes.”
62 Ntá chꞌín Pedro sákjuí chꞌán ntója, tsjánka chꞌán xraxinkaon chꞌán tí jie̱ kjuasin chꞌán.
62 E Pedro, saindo dali, chorou amargamente.
63 Tí sín sákjuíko chꞌín Jesús kjuanoá sín chꞌán la ko kjuate sín chꞌán.
63 Os homens que detinham Jesus zombavam dele, davam-lhe pancadas e,
64 Kꞌuikjéhe̱ sín ka kon chꞌán ntá kjuate sín chꞌán ntá kjuanchankíhi sín chꞌán kíxin: ―Ijie la tónoha nkexro kjuatia ―ichro sín.
64 colocando uma venda sobre os olhos dele, diziam: — Profetize! Quem foi que bateu em você?
65 La ko í so nkehe ntáchro sín kꞌuántaxínhi̱n sín chꞌán.
65 E muitas outras coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 A̱ ntá kóya̱on ncha̱kotjin la kójnkotsé kaín tí sín táda tꞌe̱tue̱nhen tí sín judío, la ko tí ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an, la ko tí sín maestro tjako tí ley la sákjuíko sín tí chꞌín Jesús nkayakon tí sín imá tꞌe̱to̱an. Ntá ntiha kjuanchankíexín sín chꞌán kíxin:
66 Logo que amanheceu, reuniu-se a assembleia dos anciãos do povo, tanto os principais sacerdotes como os escribas, e o conduziram ao Sinédrio, onde lhe disseram:
67 ―Ijie la chro̱nka, ¿á jaha tí Cristo? ―ichro sín. Ntá jehe chꞌán kjuáte̱he chꞌán kíxin: ―Tí tsontáxrja̱n kíxin chaxín janhan na tsitekákonhyará.
67 — Se você é o Cristo, diga-nos. Então Jesus lhes respondeu:
68 A̱ ntá tí chrókjuánchánkíhará ichrén nkehe la chrókjuáte̱ehyará la ko chrókꞌuatjántahyarána.
68 E, se eu perguntar, vocês não me darão resposta.
69 A̱ ntá jie tí Xje̱en Dios Kꞌóna Chojni mé tsjakꞌetja̱xi̱n tí tja chjina kuènte Dios chónta kaín xín kjuachaxin ―ichro chꞌán.
69 Desde agora, o Filho do Homem estará sentado à direita do Deus Todo-Poderoso.
70 A̱ ntá tuénxín kaín sín kjuanchankíhi sín chꞌán kíxin: ―¿Á chaxín jaha tí Xje̱en Dios? ―ichro sín. A̱ ntá kjuáte̱he chꞌín Jesús ntáchro chꞌán kíxin: ―Chaxín janhan xi̱kaha ntáchrorá tí jahará ―ichro chꞌán.
70 Todos perguntaram: — Então você é o Filho de Deus? Jesus respondeu:
71 Ntá kjo sín kíchó sín kíxin: ―¿Nkehe tso̱nhen na̱xa̱ chróchrónka í so chojni? Jeheni kaín ni kuínhinni nkehe kꞌuaxrjexín irꞌva chꞌán ―ichro sín.
71 Eles disseram: — Que necessidade ainda temos de testemunho? Porque nós mesmos ouvimos o que ele falou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.