Lucas 22
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs ARIB
1 Ntá kuichjina tí ya̱on kia sine sín tí nio̱tja̱ tjikohya tí xro̱a̱n tꞌánkíxin nio̱tja̱ na mé tí kia nchekꞌin sín pascua.
1 Aproximava-se a festa dos pães ázimos, que se chama a páscoa.
2 Ntá tí ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an la ko tí sín maestro tjako tí ley kjuenka̱yáxin sín nkexrí chrókꞌóyán sín tí chꞌín Jesús kíxin chrako̱nhe̱n sín tí chojni chjasin ntiha.
2 E os principais sacerdotes e os escribas andavam procurando um modo de o matar; pois temiam o povo.
3 A̱ ntá chꞌín Tsochren kꞌuíxenhen a̱sén chꞌín Judas, mé kja̱xin itꞌin chꞌán Iscariote, mé jehe chꞌán ijnko tí teyó tí sín kꞌuájiko chꞌín Jesús.
3 Entrou então Satanás em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, que era um dos doze;
4 Tí chꞌín a mé sákjuítsjehe tí sín ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an la ko tí sín tꞌe̱to̱an kuènte ni̱nko, ikjo kíchó sín kíxin nkexrí tsjikaán sín tí chꞌín Jesús.
4 e foi ele tratar com os principais sacerdotes e com os capitães de como lho entregaria.
5 Ntá jehe sín kóchéhe̱ sín la ko ntáchro sín kíxin tsje̱nke̱he sín tí chꞌín Judas.
5 Eles se alegraram com isso, e convieram em lhe dar dinheiro.
6 Ntá kjuáte̱he chꞌán sinchexiteyá chꞌán ntá kjueyá chꞌán nkexrí tsotsé sín tí chꞌín Jesús tí kohya chojni.
6 E ele concordou, e buscava ocasião para lho entregar sem alvoroço.
7 Ntá ó kui ya̱on kia sine sín nio̱tja̱ tjikohya tí xro̱a̱n tꞌánkíxin nio̱tja̱, a̱ ntá tꞌichjánxi̱n tsꞌóyán sín tí kolélo sine sín kuènte tí kia pascua.
7 Ora, chegou o dia dos pães ázimos, em que se devia imolar a páscoa;
8 A̱ ntá chꞌín Jesús kꞌue̱tue̱nhen chꞌán tí chꞌín Pedro la ko tí chꞌín Juan kíxin sátsji sín sincheyaxín sín tí nkehe sine sín kuènte tí kia pascua.
8 e Jesus enviou a Pedro e a João, dizendo: Ide, preparai-nos a páscoa, para que a comamos.
9 Ntá jehe sín kjuanchankíhi sín chꞌán kíxin: ―¿Nketí tjinkávan sincheyaxíxinni? ―ichro sín.
9 Perguntaram-lhe eles: Onde queres que a preparemos?
10 Ntá kjuáte̱he chꞌán kíxin: ―Tió tsꞌixe̱nhenrá chjasin Jerusalén tsoxetará ijnko chojni ntoa yámá ijnko tóa tjiá nta̱. Chréhérá chꞌán sátsjirá tí nchia tsꞌixenhen chꞌán.
10 Respondeu-lhes: Quando entrardes na cidade, sair-vos-á ao encontro um homem, levando um cântaro de água; segui-o até a casa em que ele entrar.
11 Tsontácherá tí ìnché tí nchia kíxin: “Ntáchro Maestro kíxin: ¿Nketí tjen tí cuarto tsjánjuan kjuachaxin tso̱yaxíxin sineko chꞌán tí sín teyó xriko chꞌán tí ya̱on pascua?” tsixrorá.
11 E direis ao dono da casa: O Mestre manda perguntar-te: Onde está o aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
12 A̱ ntá jehe chꞌán tsjakohará chꞌán ijnko cuarto jié tí yóxin piso la ntiha siín nkehe tꞌichjánxi̱n, la ntaha si̱ncheyaxíxinrá tí sineni tso̱njín ―ichro chꞌán.
12 Então ele vos mostrará um grande cenáculo mobiliado; aí fazei os preparativos.
13 A̱ ntá jehe sín sákjuí sín kꞌuitja sín kaín nkehe éxí tsíchronka chꞌín Jesús. Ntá ntiha kjuíncheyaxíxin sín sine sín kuènte pascua.
13 Foram, pois, e acharam tudo como lhes dissera e prepararam a páscoa.
14 A̱ ntá kui tí hora, a̱ ntá chꞌín Jesús la ko tí sín kꞌuájiko chꞌán kjuíji sín ntiha kꞌuéjótja̱xi̱n sín tí tjen tí mesa.
14 E, chegada a hora, pôs-se Jesus à mesa, e com ele os apóstolos.
15 Ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Imá tjínka̱van kíxin tsjasinni kia sine̱kianrá tí ya̱on pascua na̱xa̱ tsꞌénhya janhan.
15 E disse-lhes: Tenho desejado ardentemente comer convosco esta páscoa, antes da minha paixão;
16 Ntáxrja̱n kíxin sine̱hya janhan xi̱kaha ínaá tí na̱xa̱ tsoxiteyáhya tíha tió tsi kjuachaxin kuènte Dios ―ichro chꞌán.
16 pois vos digo que não a comerei mais até que ela se cumpra no reino de Deus.
17 Ntá kuákja chꞌán tí nkehe tjiá ìnté to uva ntá chjéhe chꞌán kjuasáya Dios ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Tákjárá tíhi la itsꞌirá kaín rá
17 Então havendo recebido um cálice, e tendo dado graças, disse: Tomai-o, e reparti-o entre vós;
18 kíxin ntáxrja̱n kíxin xíkꞌikianhyará tí ìnté to uva tí na̱xa̱ tihya tí kjuachaxin kuènte Dios ―ichro chꞌán.
18 porque vos digo que desde agora não mais beberei do fruto da videira, até que venha o reino de Deus.
19 A̱ ntá kjuixin ntá kuákja chꞌán tí nio̱tja̱ ntá kjuanchehe chꞌán kjuasáyé Dios, ntá kóchrítꞌo̱ chꞌán chjéhe chꞌán tí jehe sín ntáchro chꞌán kíxin: ―Tíhi mé cuerpo kuènta̱na kíxin tsꞌényákonhanrá. Mé xi̱kaha tsoxráxinkákonxínrá tí janhan ―ichro chꞌán.
19 E tomando pão, e havendo dado graças, partiu-o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isto em memória de mim.
20 Kja̱xin xi̱kaha kjuanjon chꞌán tí nkehe tjiá ìnté to uva tió kjuixin kjóne sín la ntáchro chꞌán kíxin: ―Tí nkehe tjiá tí vaso chronkaxín tí nkehe ni̱xin tso̱nhen tsoxiteyá kíxin tí jni̱na tsꞌitjí tso̱tjuáxin tí iji̱árá.
20 Semelhantemente, depois da ceia, tomou o cálice, dizendo: Este cálice é o novo pacto em meu sangue, que é derramado por vós.
21 ’Tí nkexro sinchekjina mé tjeki̱an tí tjen mesa ntihi.
21 Mas eis que a mão do que me trai está comigo à mesa.
22 Méxra̱ tí Xje̱en Dios Kꞌóna Chojni itsꞌen éxí kꞌuítuenhen; kjánchó nòa tí chꞌín sinchekji chꞌán kíxin tsjasóte chꞌán ―ichro chꞌán.
22 Porque, na verdade, o Filho do homem vai segundo o que está determinado; mas ai daquele homem por quem é traído!
23 A̱ ntá jehe sín kjuankíxin sín tjanchankíhi kíchó sín: ―¿Xá nkexro sinchekji chꞌán? ―ichro sín.
23 Então eles começaram a perguntar entre si qual deles o que ia fazer isso.
24 A̱ ntá jehe sín mé tjo sín kíxin nkexro a̱ntsí tsꞌe̱to̱an.
24 Levantou-se também entre eles contenda, sobre qual deles parecia ser o maior.
25 A̱ ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Tí sín reyes kuènte tí naciones imá tꞌe̱to̱an sín. A̱ ntá tí chojni mé ntáchro sín kíxin tí sín tꞌe̱to̱an la mé chojni chꞌe xra̱ jína.
25 Ao que Jesus lhes disse: Os reis dos gentios dominam sobre eles, e os que sobre eles exercem autoridade são chamados benfeitores.
26 A̱ ntá jahará xi̱kahya chrókjui̱chꞌerá. Íchá jína tí nkexro imá tꞌe̱to̱an chrókꞌóna éxí tí nkexro a̱ntsí ntasoá chróchóxin chrókꞌuítuenhen, na mé tí nkexro tꞌe̱to̱an chrókꞌóna éxí ijnko nkexro chꞌexón xra̱.
26 Mas vós não sereis assim; antes o maior entre vós seja como o mais novo; e quem governa como quem serve.
27 ¿A̱ ntá nkexro tí a̱ntsí tꞌe̱to̱an, á tí nkexro lámo̱ tjetja̱xi̱n tí tjen mesa ntá sine chꞌán, o̱ á a̱ntsí tꞌe̱to̱an tí nkexro kui̱ka̱o tí nkehe sine chꞌán? Náhí. Tí nkexro tjetja̱xi̱n tí tjen mesa mé a̱ntsí tꞌe̱to̱an chꞌán. Mé xi̱kaha janhan tjénka̱kjánrá éxí ijnko nkexro chꞌexón xra̱ tí janhan.
27 Pois qual é maior, quem está à mesa, ou quem serve? porventura não é quem está à mesa? Eu, porém, estou entre vós como quem serve.
28 ’Jahará xráxín kꞌuéjóntaxínrá kꞌuíkonrá kaín nkehe náxrjónhya kònna.
28 Mas vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas provações;
29 Méxra̱ janhan tsjánjuan kjuachaxin tséto̱anrá éxí chjìna Tꞌaná tí této̱an janhan
29 e assim como meu Pai me conferiu domínio, eu vo-lo confiro a vós;
30 kíxin sinterá la ko itsꞌirá tí tsjakꞌe mesa kuènta̱na tí tséto̱an janhan nkaya nka̱jní la ko tséto̱anrá si̱nchekito̱exínrá tí iji̱é kaín tí sín kꞌuaxrjeníxin tí teyó xje̱en chꞌín Israel.
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu reino, e vos senteis sobre tronos, julgando as doze tribos de Israel.
31 Ntá ntáchro Ìnchéni kíxin: ―Simón, Simón, chrókónoha jaha kíxin chꞌín Tsochren kjuanchia chꞌán tí jahará chrókꞌótsjéyehe chꞌán tí jahará éxí noatrigo.
31 Simão, Simão, eis que Satanás vos pediu para vos cirandar como trigo;
32 Kjánchó janhan xrja̱nóa̱ha̱ Tꞌaná kíxin jaha chrókui̱to̱éhya tí tinkachónkia tí janhan. A̱ ntá jaha kjónté tsjásian jie̱, a̱ ntá tsokjan ínaá tsꞌitjáyanhya tinkachónkia tí janhan ntá si̱nchechéhé kíchuárá ―ichro chꞌán.
32 mas eu roguei por ti, para que a tua fé não desfaleça; e tu, quando te converteres, fortalece teus irmãos.
33 A̱ ntá ntáchro chꞌín Simón kíxin: ―Ìnchéni, listo tjenni sátsjini tsꞌikjéhe̱koani la jehya tsꞌikjéhe̱ni ó la kja̱xin tsꞌenkoani ―ichro chꞌán.
33 Respondeu-lhe Pedro: Senhor, estou pronto a ir contigo tanto para a prisão como para a morte.
34 A̱ ntá kjuáte̱he chꞌín Jesús ntáchro chꞌán kíxin: ―Pedro, ntáxrja̱n kíxin ijie jaí na̱xa̱ tsjehya kochínto̱a si̱nchemána iníya kíxin chonhya tí janhan, tsixrua ―ichro chꞌán.
34 Tornou-lhe Jesus: Digo-te, Pedro, que não cantará hoje o galo antes que três vezes tenhas negado que me conheces.
35 Ntá chꞌín Jesús kjuanchankíhi chꞌán tí jehe sín kíxin: ―Tió kuétua̱nhanrá sákjuírá kjuíkoahyará kabolsa la ko kjuíkoahyará tí nkehe tꞌinka chichaon la ko kjuíkoahyará to̱ka̱te̱ na, ¿á na̱xa̱ tꞌitjáyan ichrén nkehe ní? ―ichro chꞌán. Ntá kjuáte̱he tí jehe sín ntáchro sín kíxin: ―Náhí. Ninkehó nkehe tꞌitjáyanhya ―ichro sín.
35 E perguntou-lhes: Quando vos mandei sem bolsa, alforje, ou alparcas, faltou-vos porventura alguma coisa? Eles responderam: Nada.
36 Ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―A̱ ntá jie tí nkexro chónta kabolsa la tsakja sátsjiko la ko kja̱xin tí nkehe tꞌinka chichaon. A̱ ntá tí nkexro chóntahya chica espada chrókjuinchekji chꞌán tí ka tꞌinkáya chꞌán kíxin chrókꞌue̱naxín chꞌán ijnko chica.
36 Disse-lhes pois: Mas agora, quem tiver bolsa, tome-a, como também o alforje; e quem não tiver espada, venda o seu manto e compre-a.
37 Ntáxrja̱n kíxin tꞌichjánxi̱n tsoxiteyá tso̱na éxí nixja xroon itén Dios ntáchro kíxin: “Éxí yóhe̱ ijnko chojni kjuasin jie̱ mé xi̱kaha tsꞌikon sín chꞌán.”Mé xi̱kaha kaín nkehe chrónka xroon itén Dios kíxin tso̱na mé tꞌichjánxi̱n tsoxiteyá ―ichro chꞌán.
37 Porquanto vos digo que importa que se cumpra em mim isto que está escrito: E com os malfeitores foi contado. Pois o que me diz respeito tem seu cumprimento.
38 A̱ ntá jehe sín ntáchro sín kíxin: ―Ìnchéni, ntihi tjejó yaá chica espada ―ichro sín. Ntá kjuáte̱he chꞌán kíxin: ―Kjónté ó táhó la ó ncho̱xon ―ichro chꞌán.
38 Disseram eles: Senhor, eis aqui duas espadas. Respondeu-lhes: Basta.
39 Ntá chꞌín Jesús sákjui̱xin chꞌán chjasin Jerusalén sákjui̱ chꞌán ijna̱ Olivo kíxin xi̱kaha kuènhen chꞌán kꞌuékjichꞌe chꞌán la koí tí sín kꞌuájiko chꞌán tinkáchréhe̱ sín.
39 Então saiu e, segundo o seu costume, foi para o Monte das Oliveiras; e os discípulos o seguiam.
40 Ntá kjuíji sín ntiha ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Nixje̱hérá Dios kíxin tsjinki̱tsa chꞌán tí jahará kíxin tsjásinhyará jie̱ ―ichro chꞌán.
40 Quando chegou àquele lugar, disse-lhes: Orai, para que não entreis em tentação.
41 Ntá chꞌín Jesús kꞌuaxrjenta chꞌán tí jehe sín sákjuí chꞌán ijnko kjínxi̱n éxí chrókꞌue chojni xro̱. Ntá kjuákꞌexín tochꞌin chꞌán kíxin tsonixje̱he̱ chꞌán Dios.
41 E apartou-se deles cerca de um tiro de pedra; e pondo-se de joelhos, orava,
42 Ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Itꞌéni, tí tjinkávan chrókjui̱nchekaáni kaín nkehe náxrjónhya chrókꞌuatsínkani. Kjánchó jehya éxí tjinkaonni jeheni chrókónhenni. Náhí. Éxí tjinkávan jaha ―ichro chꞌán.
42 dizendo: Pai, se queres afasta de mim este cálice; todavia não se faça a minha vontade, mas a tua.
43 Ntá xrína̱hya kꞌuíkon chꞌán itjen ijnko ángel tsíki̱xi̱n nkaya nka̱jní kíxin tsjinki̱tsa chꞌán.
43 Então lhe apareceu um anjo do céu, que o confortava.
44 A̱ ntá imá tóxakonhen chꞌán, a̱ ntá a̱ntsí fuerte nixje̱he̱ chꞌán Dios, ntá kꞌuíxin chꞌán nta̱chjin éxí yóhe̱ jni̱ xi̱kaha kꞌuítji kꞌuánótjen nonte.
44 E, posto em agonia, orava mais intensamente; e o seu suor tornou-se como grandes gotas de sangue, que caíam sobre o chão.
45 Ntá tió kjuixin nixje̱he̱ chꞌán Dios ntá kꞌuínkatjen chꞌán ntá sákjuí chꞌán tí tjejó tí sín kꞌuájiko chꞌán, ntá kꞌuitjaxín chꞌán kíxin tjejójua tí jehe sín kíxin kjuachahya sín imá tꞌává sín.
45 Depois, levantando-se da oração, veio para os seus discípulos, e achou-os dormindo de tristeza;
46 A̱ ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―¿Nkekuènte tjejochrinrá? Tꞌàyará. Nixje̱hérá Dios kíxin tsjinki̱tsará chꞌán kíxin tsjachroehyará chꞌín Tsochren ―ichro chꞌán.
46 e disse-lhes: Por que estais dormindo? Lenvantai-vos, e orai, para que não entreis em tentação.
47 A̱ ntá chꞌín Jesús na̱xa̱ tjenixja chꞌán ntá xrína̱hya kui nchónhya chojni yámá chica. Tí chꞌín itꞌin Judas, ijnko tí teyo sín kꞌuájiko chꞌín Jesús, kuítaón chꞌán nti̱a, ntá kóchjinehe chꞌán tí chꞌín Jesús kíxin sineko chꞌán kochíto.
47 E estando ele ainda a falar, eis que surgiu uma multidão; e aquele que se chamava Judas, um dos doze, ia adiante dela, e chegou-se a Jesus para o beijar.
48 A̱ ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Judas, ¿á ijnko kochíto ó si̱nchekjíxian tí Xje̱en Dios Kꞌóna Chojni? ―ichro chꞌán.
48 Jesus, porém, lhe disse: Judas, com um beijo trais o Filho do homem?
49 A̱ ntá tí sín tjejóko chꞌín Jesús tió kꞌuíkon sín kíxin xi̱kaha kónhen ntá kjuanchankíhi sín chꞌán kíxin: ―Ìnchéni, ¿á chrókuatéxinni sín chica espada? ―ichro sín.
49 Quando os que estavam com ele viram o que ia suceder, disseram: Senhor, feri-los-emos a espada?
50 A̱ ntá ijnko tí jehe sín kjuíncheníhi chꞌán ijnko chꞌín chꞌehe xra̱ ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an, kóchrínjin chꞌán ntatsjon chꞌán chjina.
50 Então um deles feriu o servo do sumo sacerdote, e cortou-lhe a orelha direita.
51 A̱ ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Táhó, ti̱to̱hé, ó tjen ―ichro chꞌán. Ntá chꞌín Jesús itsé chꞌán tí ntatsjon tí chꞌín chꞌe xra̱ a, ntá kjuínchekito̱he chꞌán jína.
51 Mas Jesus disse: Deixei-os; basta. E tocando-lhe a orelha, o curou.
52 Ntá tuénxín chꞌín Jesús ntáche chꞌán tí sín ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an la ko tí sín tꞌe̱to̱an kuènte ni̱nko la ko tí sín táda tꞌe̱to̱an mé tí sín tsíki sátsjiko sín chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―¿Nkekuènte kꞌuinkakoará chica espada la ko inta éxí chrótse̱rá ijnko xíche̱e?
52 Então disse Jesus aos principais sacerdotes, oficiais do templo e anciãos, que tinham ido contra ele: Saístes, como a um salteador, com espadas e varapaus?
53 A̱ ntá kaín ya̱on kjuakꞌé janhan kꞌuejóni kjuákoáxinrá tí ni̱nko ntiha la ninkehó tse̱hyará tí janhan. A̱ ntá jie mé tí hora kuèntará ntá kjuacha tí kjuachaxin kuènte sítié ―ichro chꞌán.
53 Todos os dias estava eu convosco no templo, e não estendestes as mãos contra mim; mas esta é a vossa hora e o poder das trevas.
54 Ntá itsé sín tí chꞌín Jesús kjuínchenteto sín chꞌán sákjuíko sín chꞌán nto̱e ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an. A̱ ntá chꞌín Pedro ikjín tinkáchréhe̱ chꞌán.
54 Então, prendendo-o, o levaram e o introduziram na casa do sumo sacerdote; e Pedro seguia-o de longe.
55 A̱ ntá tí nta̱sin ntiha kjuaka sín xrohi síxro̱he sín. A̱ ntá chꞌín Pedro kja̱xin kjuákꞌentaxín chꞌán tí tjejó sín ntiha.
55 E tendo eles acendido fogo no meio do pátio e havendo-se sentado à roda, sentou-se Pedro entre eles.
56 A̱ ntá ijnko tjachjin chꞌe xra̱ tió kꞌuíkon tjan kíxin koí chꞌín Pedro tjechjíxro̱he chꞌán ntiha ntá komá tjan tí jehe chꞌán ntá ntáchro tjan kíxin: ―Kja̱xin tí chꞌín i xriko tí chꞌín Jesús ―ichro tjan.
56 — ausente —
57 Ntá chꞌín Pedro kjuínchemá chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―¿Nkekuènte xi̱kaha ichrua jaha? Ni chonhya tí nkexro a ―ichro chꞌán.
57 Mas Pedro o negou, dizendo: Mulher, não o conheço.
58 A̱ ntá a̱ntsíkoá chrꞌéxi̱n ikui í jnko chojni kꞌuíkon tí jehe chꞌán ntá ntáchro kíxin: ―Kja̱xin jaha xríkoa tí nkexro a ―ichro. Ntá chꞌín Pedro ntáchro chꞌán kíxin: ―Náhí, janhya ―ichro chꞌán.
58 Daí a pouco, outro o viu, e disse: Tu também és um deles. Mas Pedro disse: Homem, não sou.
59 Ntá éxí ijnko hora chrꞌéxi̱n ntá nixja í jnko chꞌín chénka tí í so sín kíxin: ―Tí chꞌín i chaxín xriko tí chꞌín Jesús kíxin kja̱xin tsíkji̱xi̱n chꞌán estado Galilea ―ichro chꞌán.
59 E, tendo passado quase uma hora, outro afirmava, dizendo: Certamente este também estava com ele, pois é galileu.
60 Ntá ntáchro chꞌín Pedro kíxin: ―Nonahya janhan nkehe tí ntáchrua ―ichro chꞌán. Ntá tuénxín na̱xa̱ tjenixja chꞌán ntá xrína̱hya ó tsje kochínto̱a.
60 Mas Pedro respondeu: Homem, não sei o que dizes. E imediatamente estando ele ainda a falar, cantou o galo.
61 Ntá Ìnchéni kuinkátjíá chꞌán komá chꞌán tí chꞌín Pedro. Ntá chꞌín Pedro xraxinkaon chꞌán kíxin xi̱kaha tsíchronka Ìnchéni kíxin: “Na̱xa̱ tsotsjehya kochínto̱a si̱nchemána iníya.”
61 Virando-se o Senhor, olhou para Pedro; e Pedro lembrou-se da palavra do Senhor, como lhe havia dito: Hoje, antes que o galo cante, três vezes me negarás.
62 Ntá chꞌín Pedro sákjuí chꞌán ntója, tsjánka chꞌán xraxinkaon chꞌán tí jie̱ kjuasin chꞌán.
62 E, havendo saído, chorou amargamente.
63 Tí sín sákjuíko chꞌín Jesús kjuanoá sín chꞌán la ko kjuate sín chꞌán.
63 Os homens que detinham Jesus zombavam dele, e feriam-no;
64 Kꞌuikjéhe̱ sín ka kon chꞌán ntá kjuate sín chꞌán ntá kjuanchankíhi sín chꞌán kíxin: ―Ijie la tónoha nkexro kjuatia ―ichro sín.
64 e, vendando-lhe os olhos, perguntavam, dizendo: Profetiza, quem foi que te bateu?
65 La ko í so nkehe ntáchro sín kꞌuántaxínhi̱n sín chꞌán.
65 E, blasfemando, diziam muitas outras coisas contra ele.
66 A̱ ntá kóya̱on ncha̱kotjin la kójnkotsé kaín tí sín táda tꞌe̱tue̱nhen tí sín judío, la ko tí ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an, la ko tí sín maestro tjako tí ley la sákjuíko sín tí chꞌín Jesús nkayakon tí sín imá tꞌe̱to̱an. Ntá ntiha kjuanchankíexín sín chꞌán kíxin:
66 Logo que amanheceu reuniu-se a assembléia dos anciãos do povo, tanto os principais sacerdotes como os escribas, e o conduziam ao sinédrio deles, onde lhe disseram:
67 ―Ijie la chro̱nka, ¿á jaha tí Cristo? ―ichro sín. Ntá jehe chꞌán kjuáte̱he chꞌán kíxin: ―Tí tsontáxrja̱n kíxin chaxín janhan na tsitekákonhyará.
67 Se tu és o Cristo, dize-no-lo. Replicou-lhes ele: Se eu vo-lo disser, não o crereis;
68 A̱ ntá tí chrókjuánchánkíhará ichrén nkehe la chrókjuáte̱ehyará la ko chrókꞌuatjántahyarána.
68 e se eu vos interrogar, de modo algum me respondereis.
69 A̱ ntá jie tí Xje̱en Dios Kꞌóna Chojni mé tsjakꞌetja̱xi̱n tí tja chjina kuènte Dios chónta kaín xín kjuachaxin ―ichro chꞌán.
69 Mas desde agora estará assentado o Filho do homem à mão direita do poder de Deus.
70 A̱ ntá tuénxín kaín sín kjuanchankíhi sín chꞌán kíxin: ―¿Á chaxín jaha tí Xje̱en Dios? ―ichro sín. A̱ ntá kjuáte̱he chꞌín Jesús ntáchro chꞌán kíxin: ―Chaxín janhan xi̱kaha ntáchrorá tí jahará ―ichro chꞌán.
70 Ao que perguntaram todos: Logo, tu és o Filho de Deus? Respondeu-lhes: Vós dizeis que eu sou.
71 Ntá kjo sín kíchó sín kíxin: ―¿Nkehe tso̱nhen na̱xa̱ chróchrónka í so chojni? Jeheni kaín ni kuínhinni nkehe kꞌuaxrjexín irꞌva chꞌán ―ichro sín.
71 Então disseram: Por que ainda temos necessidade de testemunho? pois nós mesmos o ouvimos da sua própria boca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.