Lucas 22
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs NTLH
1 Ntá kuichjina tí ya̱on kia sine sín tí nio̱tja̱ tjikohya tí xro̱a̱n tꞌánkíxin nio̱tja̱ na mé tí kia nchekꞌin sín pascua.
1 Faltava pouco tempo para a Festa dos Pães sem Fermento , chamada Páscoa .
2 Ntá tí ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an la ko tí sín maestro tjako tí ley kjuenka̱yáxin sín nkexrí chrókꞌóyán sín tí chꞌín Jesús kíxin chrako̱nhe̱n sín tí chojni chjasin ntiha.
2 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei procuravam um jeito para matar Jesus em segredo porque tinham medo do povo.
3 A̱ ntá chꞌín Tsochren kꞌuíxenhen a̱sén chꞌín Judas, mé kja̱xin itꞌin chꞌán Iscariote, mé jehe chꞌán ijnko tí teyó tí sín kꞌuájiko chꞌín Jesús.
3 Então Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze discípulos.
4 Tí chꞌín a mé sákjuítsjehe tí sín ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an la ko tí sín tꞌe̱to̱an kuènte ni̱nko, ikjo kíchó sín kíxin nkexrí tsjikaán sín tí chꞌín Jesús.
4 Judas foi falar com os chefes dos sacerdotes e com os oficiais da guarda do Templo para combinar a maneira como ele ia lhes entregar Jesus.
5 Ntá jehe sín kóchéhe̱ sín la ko ntáchro sín kíxin tsje̱nke̱he sín tí chꞌín Judas.
5 Eles ficaram muito contentes e prometeram dar dinheiro a ele.
6 Ntá kjuáte̱he chꞌán sinchexiteyá chꞌán ntá kjueyá chꞌán nkexrí tsotsé sín tí chꞌín Jesús tí kohya chojni.
6 Judas aceitou e começou a procurar uma oportunidade para entregar Jesus a eles, sem que o povo ficasse sabendo.
7 Ntá ó kui ya̱on kia sine sín nio̱tja̱ tjikohya tí xro̱a̱n tꞌánkíxin nio̱tja̱, a̱ ntá tꞌichjánxi̱n tsꞌóyán sín tí kolélo sine sín kuènte tí kia pascua.
7 Chegou o dia da Festa dos Pães sem Fermento , dia em que os judeus matavam carneirinhos para comemorar a Páscoa .
8 A̱ ntá chꞌín Jesús kꞌue̱tue̱nhen chꞌán tí chꞌín Pedro la ko tí chꞌín Juan kíxin sátsji sín sincheyaxín sín tí nkehe sine sín kuènte tí kia pascua.
8 Então Jesus deu a Pedro e a João a seguinte ordem:
9 Ntá jehe sín kjuanchankíhi sín chꞌán kíxin: ―¿Nketí tjinkávan sincheyaxíxinni? ―ichro sín.
9 Eles perguntaram: — Onde o senhor quer que a gente prepare o jantar?
10 Ntá kjuáte̱he chꞌán kíxin: ―Tió tsꞌixe̱nhenrá chjasin Jerusalén tsoxetará ijnko chojni ntoa yámá ijnko tóa tjiá nta̱. Chréhérá chꞌán sátsjirá tí nchia tsꞌixenhen chꞌán.
10 Jesus respondeu:
11 Tsontácherá tí ìnché tí nchia kíxin: “Ntáchro Maestro kíxin: ¿Nketí tjen tí cuarto tsjánjuan kjuachaxin tso̱yaxíxin sineko chꞌán tí sín teyó xriko chꞌán tí ya̱on pascua?” tsixrorá.
11 e digam ao dono dela: “O Mestre mandou perguntar a você onde fica a sala em que ele e os seus discípulos vão comer o jantar da Páscoa.”
12 A̱ ntá jehe chꞌán tsjakohará chꞌán ijnko cuarto jié tí yóxin piso la ntiha siín nkehe tꞌichjánxi̱n, la ntaha si̱ncheyaxíxinrá tí sineni tso̱njín ―ichro chꞌán.
12 Então ele mostrará a vocês uma grande sala mobiliada, no andar de cima. Preparem ali o jantar.
13 A̱ ntá jehe sín sákjuí sín kꞌuitja sín kaín nkehe éxí tsíchronka chꞌín Jesús. Ntá ntiha kjuíncheyaxíxin sín sine sín kuènte pascua.
13 Os dois discípulos foram até a cidade e encontraram tudo como Jesus tinha dito. Então prepararam o jantar da Páscoa.
14 A̱ ntá kui tí hora, a̱ ntá chꞌín Jesús la ko tí sín kꞌuájiko chꞌán kjuíji sín ntiha kꞌuéjótja̱xi̱n sín tí tjen tí mesa.
14 Quando chegou a hora, Jesus sentou-se à mesa com os apóstolos
15 Ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Imá tjínka̱van kíxin tsjasinni kia sine̱kianrá tí ya̱on pascua na̱xa̱ tsꞌénhya janhan.
15 e lhes disse:
16 Ntáxrja̱n kíxin sine̱hya janhan xi̱kaha ínaá tí na̱xa̱ tsoxiteyáhya tíha tió tsi kjuachaxin kuènte Dios ―ichro chꞌán.
16 Pois eu digo a vocês que nunca comerei este jantar até que eu coma o verdadeiro jantar que haverá no
17 Ntá kuákja chꞌán tí nkehe tjiá ìnté to uva ntá chjéhe chꞌán kjuasáya Dios ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Tákjárá tíhi la itsꞌirá kaín rá
17 Então Jesus pegou o cálice de vinho, deu graças a Deus e disse:
18 kíxin ntáxrja̱n kíxin xíkꞌikianhyará tí ìnté to uva tí na̱xa̱ tihya tí kjuachaxin kuènte Dios ―ichro chꞌán.
18 Pois eu afirmo a vocês que nunca mais beberei deste vinho até que chegue o Reino de Deus.
19 A̱ ntá kjuixin ntá kuákja chꞌán tí nio̱tja̱ ntá kjuanchehe chꞌán kjuasáyé Dios, ntá kóchrítꞌo̱ chꞌán chjéhe chꞌán tí jehe sín ntáchro chꞌán kíxin: ―Tíhi mé cuerpo kuènta̱na kíxin tsꞌényákonhanrá. Mé xi̱kaha tsoxráxinkákonxínrá tí janhan ―ichro chꞌán.
19 Depois pegou o pão e deu graças a Deus. Em seguida partiu o pão e o deu aos apóstolos, dizendo:
20 Kja̱xin xi̱kaha kjuanjon chꞌán tí nkehe tjiá ìnté to uva tió kjuixin kjóne sín la ntáchro chꞌán kíxin: ―Tí nkehe tjiá tí vaso chronkaxín tí nkehe ni̱xin tso̱nhen tsoxiteyá kíxin tí jni̱na tsꞌitjí tso̱tjuáxin tí iji̱árá.
20 Depois do jantar, do mesmo modo deu a eles o cálice de vinho, dizendo:
21 ’Tí nkexro sinchekjina mé tjeki̱an tí tjen mesa ntihi.
21 Mas vejam: o traidor está aqui sentado comigo à mesa!
22 Méxra̱ tí Xje̱en Dios Kꞌóna Chojni itsꞌen éxí kꞌuítuenhen; kjánchó nòa tí chꞌín sinchekji chꞌán kíxin tsjasóte chꞌán ―ichro chꞌán.
22 Pois o
23 A̱ ntá jehe sín kjuankíxin sín tjanchankíhi kíchó sín: ―¿Xá nkexro sinchekji chꞌán? ―ichro sín.
23 Então os apóstolos começaram a perguntar uns aos outros quem seria o traidor.
24 A̱ ntá jehe sín mé tjo sín kíxin nkexro a̱ntsí tsꞌe̱to̱an.
24 Os apóstolos tiveram uma forte discussão sobre qual deles deveria ser considerado o mais importante.
25 A̱ ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Tí sín reyes kuènte tí naciones imá tꞌe̱to̱an sín. A̱ ntá tí chojni mé ntáchro sín kíxin tí sín tꞌe̱to̱an la mé chojni chꞌe xra̱ jína.
25 Então Jesus disse:
26 A̱ ntá jahará xi̱kahya chrókjui̱chꞌerá. Íchá jína tí nkexro imá tꞌe̱to̱an chrókꞌóna éxí tí nkexro a̱ntsí ntasoá chróchóxin chrókꞌuítuenhen, na mé tí nkexro tꞌe̱to̱an chrókꞌóna éxí ijnko nkexro chꞌexón xra̱.
26 Mas entre vocês não pode ser assim. Pelo contrário, o mais importante deve ser como o menos importante; e o que manda deve ser como o que é mandado.
27 ¿A̱ ntá nkexro tí a̱ntsí tꞌe̱to̱an, á tí nkexro lámo̱ tjetja̱xi̱n tí tjen mesa ntá sine chꞌán, o̱ á a̱ntsí tꞌe̱to̱an tí nkexro kui̱ka̱o tí nkehe sine chꞌán? Náhí. Tí nkexro tjetja̱xi̱n tí tjen mesa mé a̱ntsí tꞌe̱to̱an chꞌán. Mé xi̱kaha janhan tjénka̱kjánrá éxí ijnko nkexro chꞌexón xra̱ tí janhan.
27 Quem é o mais importante? É o que está sentado à mesa para comer ou é o que está servindo? Claro que é o que está sentado à mesa. Mas entre vocês eu sou como aquele que serve.
28 ’Jahará xráxín kꞌuéjóntaxínrá kꞌuíkonrá kaín nkehe náxrjónhya kònna.
28 — Vocês têm estado sempre comigo nos meus sofrimentos.
29 Méxra̱ janhan tsjánjuan kjuachaxin tséto̱anrá éxí chjìna Tꞌaná tí této̱an janhan
29 Por isso, assim como o meu Pai me deu o direito de governar, eu também dou o mesmo direito a vocês.
30 kíxin sinterá la ko itsꞌirá tí tsjakꞌe mesa kuènta̱na tí tséto̱an janhan nkaya nka̱jní la ko tséto̱anrá si̱nchekito̱exínrá tí iji̱é kaín tí sín kꞌuaxrjeníxin tí teyó xje̱en chꞌín Israel.
30 Vocês vão comer e beber à minha mesa no meu
31 Ntá ntáchro Ìnchéni kíxin: ―Simón, Simón, chrókónoha jaha kíxin chꞌín Tsochren kjuanchia chꞌán tí jahará chrókꞌótsjéyehe chꞌán tí jahará éxí noatrigo.
31 Jesus continuou:
32 Kjánchó janhan xrja̱nóa̱ha̱ Tꞌaná kíxin jaha chrókui̱to̱éhya tí tinkachónkia tí janhan. A̱ ntá jaha kjónté tsjásian jie̱, a̱ ntá tsokjan ínaá tsꞌitjáyanhya tinkachónkia tí janhan ntá si̱nchechéhé kíchuárá ―ichro chꞌán.
32 Mas eu tenho orado por você, Simão, para que não lhe falte fé. E, quando você voltar para mim, anime os seus irmãos.
33 A̱ ntá ntáchro chꞌín Simón kíxin: ―Ìnchéni, listo tjenni sátsjini tsꞌikjéhe̱koani la jehya tsꞌikjéhe̱ni ó la kja̱xin tsꞌenkoani ―ichro chꞌán.
33 Então Pedro disse a Jesus: — Estou pronto para ser preso e morrer com o senhor!
34 A̱ ntá kjuáte̱he chꞌín Jesús ntáchro chꞌán kíxin: ―Pedro, ntáxrja̱n kíxin ijie jaí na̱xa̱ tsjehya kochínto̱a si̱nchemána iníya kíxin chonhya tí janhan, tsixrua ―ichro chꞌán.
34 Então Jesus afirmou:
35 Ntá chꞌín Jesús kjuanchankíhi chꞌán tí jehe sín kíxin: ―Tió kuétua̱nhanrá sákjuírá kjuíkoahyará kabolsa la ko kjuíkoahyará tí nkehe tꞌinka chichaon la ko kjuíkoahyará to̱ka̱te̱ na, ¿á na̱xa̱ tꞌitjáyan ichrén nkehe ní? ―ichro chꞌán. Ntá kjuáte̱he tí jehe sín ntáchro sín kíxin: ―Náhí. Ninkehó nkehe tꞌitjáyanhya ―ichro sín.
35 Depois Jesus perguntou aos discípulos: — Não faltou nada! — responderam eles.
36 Ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―A̱ ntá jie tí nkexro chónta kabolsa la tsakja sátsjiko la ko kja̱xin tí nkehe tꞌinka chichaon. A̱ ntá tí nkexro chóntahya chica espada chrókjuinchekji chꞌán tí ka tꞌinkáya chꞌán kíxin chrókꞌue̱naxín chꞌán ijnko chica.
36 Então Jesus disse:
37 Ntáxrja̱n kíxin tꞌichjánxi̱n tsoxiteyá tso̱na éxí nixja xroon itén Dios ntáchro kíxin: “Éxí yóhe̱ ijnko chojni kjuasin jie̱ mé xi̱kaha tsꞌikon sín chꞌán.”Mé xi̱kaha kaín nkehe chrónka xroon itén Dios kíxin tso̱na mé tꞌichjánxi̱n tsoxiteyá ―ichro chꞌán.
37 Pois as
38 A̱ ntá jehe sín ntáchro sín kíxin: ―Ìnchéni, ntihi tjejó yaá chica espada ―ichro sín. Ntá kjuáte̱he chꞌán kíxin: ―Kjónté ó táhó la ó ncho̱xon ―ichro chꞌán.
38 Aí os seus discípulos disseram: — Senhor, aqui estão duas espadas.
39 Ntá chꞌín Jesús sákjui̱xin chꞌán chjasin Jerusalén sákjui̱ chꞌán ijna̱ Olivo kíxin xi̱kaha kuènhen chꞌán kꞌuékjichꞌe chꞌán la koí tí sín kꞌuájiko chꞌán tinkáchréhe̱ sín.
39 Jesus saiu e foi, como de costume, ao monte das Oliveiras; e os seus discípulos foram com ele.
40 Ntá kjuíji sín ntiha ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Nixje̱hérá Dios kíxin tsjinki̱tsa chꞌán tí jahará kíxin tsjásinhyará jie̱ ―ichro chꞌán.
40 Quando chegou ao lugar escolhido, Jesus disse:
41 Ntá chꞌín Jesús kꞌuaxrjenta chꞌán tí jehe sín sákjuí chꞌán ijnko kjínxi̱n éxí chrókꞌue chojni xro̱. Ntá kjuákꞌexín tochꞌin chꞌán kíxin tsonixje̱he̱ chꞌán Dios.
41 Então se afastou a uma distância de mais ou menos trinta metros. Ajoelhou-se e começou a orar,
42 Ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Itꞌéni, tí tjinkávan chrókjui̱nchekaáni kaín nkehe náxrjónhya chrókꞌuatsínkani. Kjánchó jehya éxí tjinkaonni jeheni chrókónhenni. Náhí. Éxí tjinkávan jaha ―ichro chꞌán.
42 dizendo:
43 Ntá xrína̱hya kꞌuíkon chꞌán itjen ijnko ángel tsíki̱xi̱n nkaya nka̱jní kíxin tsjinki̱tsa chꞌán.
43 [Então um anjo do céu apareceu e o animava.
44 A̱ ntá imá tóxakonhen chꞌán, a̱ ntá a̱ntsí fuerte nixje̱he̱ chꞌán Dios, ntá kꞌuíxin chꞌán nta̱chjin éxí yóhe̱ jni̱ xi̱kaha kꞌuítji kꞌuánótjen nonte.
44 Cheio de uma grande aflição, Jesus orava com mais força ainda. O seu suor era como gotas de sangue caindo no chão.]
45 Ntá tió kjuixin nixje̱he̱ chꞌán Dios ntá kꞌuínkatjen chꞌán ntá sákjuí chꞌán tí tjejó tí sín kꞌuájiko chꞌán, ntá kꞌuitjaxín chꞌán kíxin tjejójua tí jehe sín kíxin kjuachahya sín imá tꞌává sín.
45 Depois de orar, ele se levantou, voltou para o lugar onde os discípulos estavam e os encontrou dormindo, pois a tristeza deles era muito grande.
46 A̱ ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―¿Nkekuènte tjejochrinrá? Tꞌàyará. Nixje̱hérá Dios kíxin tsjinki̱tsará chꞌán kíxin tsjachroehyará chꞌín Tsochren ―ichro chꞌán.
46 E disse:
47 A̱ ntá chꞌín Jesús na̱xa̱ tjenixja chꞌán ntá xrína̱hya kui nchónhya chojni yámá chica. Tí chꞌín itꞌin Judas, ijnko tí teyo sín kꞌuájiko chꞌín Jesús, kuítaón chꞌán nti̱a, ntá kóchjinehe chꞌán tí chꞌín Jesús kíxin sineko chꞌán kochíto.
47 Jesus ainda estava falando, quando chegou uma multidão. Judas, um dos doze discípulos, que era quem guiava aquela gente, chegou perto de Jesus para beijá-lo.
48 A̱ ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Judas, ¿á ijnko kochíto ó si̱nchekjíxian tí Xje̱en Dios Kꞌóna Chojni? ―ichro chꞌán.
48 Mas Jesus disse:
49 A̱ ntá tí sín tjejóko chꞌín Jesús tió kꞌuíkon sín kíxin xi̱kaha kónhen ntá kjuanchankíhi sín chꞌán kíxin: ―Ìnchéni, ¿á chrókuatéxinni sín chica espada? ―ichro sín.
49 Quando os discípulos que estavam com Jesus viram o que ia acontecer, disseram: — Senhor, devemos atacar essa gente com as nossas espadas?
50 A̱ ntá ijnko tí jehe sín kjuíncheníhi chꞌán ijnko chꞌín chꞌehe xra̱ ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an, kóchrínjin chꞌán ntatsjon chꞌán chjina.
50 Um deles feriu com a espada o empregado do Grande Sacerdote , cortando a sua orelha direita.
51 A̱ ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Táhó, ti̱to̱hé, ó tjen ―ichro chꞌán. Ntá chꞌín Jesús itsé chꞌán tí ntatsjon tí chꞌín chꞌe xra̱ a, ntá kjuínchekito̱he chꞌán jína.
51 Mas Jesus ordenou: Aí tocou na orelha do homem e o curou.
52 Ntá tuénxín chꞌín Jesús ntáche chꞌán tí sín ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an la ko tí sín tꞌe̱to̱an kuènte ni̱nko la ko tí sín táda tꞌe̱to̱an mé tí sín tsíki sátsjiko sín chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―¿Nkekuènte kꞌuinkakoará chica espada la ko inta éxí chrótse̱rá ijnko xíche̱e?
52 Em seguida disse aos chefes dos sacerdotes, aos oficiais da guarda do Templo e aos líderes judeus que tinham vindo para prendê-lo:
53 A̱ ntá kaín ya̱on kjuakꞌé janhan kꞌuejóni kjuákoáxinrá tí ni̱nko ntiha la ninkehó tse̱hyará tí janhan. A̱ ntá jie mé tí hora kuèntará ntá kjuacha tí kjuachaxin kuènte sítié ―ichro chꞌán.
53 Eu estava com vocês todos os dias no pátio do Templo, e vocês não tentaram me prender. Mas esta é a hora de vocês e também a hora do poder da escuridão.
54 Ntá itsé sín tí chꞌín Jesús kjuínchenteto sín chꞌán sákjuíko sín chꞌán nto̱e ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an. A̱ ntá chꞌín Pedro ikjín tinkáchréhe̱ chꞌán.
54 Eles prenderam Jesus e o levaram até a casa do Grande Sacerdote . E Pedro os seguia de longe.
55 A̱ ntá tí nta̱sin ntiha kjuaka sín xrohi síxro̱he sín. A̱ ntá chꞌín Pedro kja̱xin kjuákꞌentaxín chꞌán tí tjejó sín ntiha.
55 Quando acenderam uma fogueira no meio do pátio, Pedro foi e sentou-se com os que estavam em volta do fogo.
56 A̱ ntá ijnko tjachjin chꞌe xra̱ tió kꞌuíkon tjan kíxin koí chꞌín Pedro tjechjíxro̱he chꞌán ntiha ntá komá tjan tí jehe chꞌán ntá ntáchro tjan kíxin: ―Kja̱xin tí chꞌín i xriko tí chꞌín Jesús ―ichro tjan.
56 Uma das empregadas o viu sentado ali perto da fogueira, olhou bem para ele e disse: — Este homem também estava com Jesus!
57 Ntá chꞌín Pedro kjuínchemá chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―¿Nkekuènte xi̱kaha ichrua jaha? Ni chonhya tí nkexro a ―ichro chꞌán.
57 Mas Pedro negou, dizendo: — Mulher, eu nem conheço esse homem!
58 A̱ ntá a̱ntsíkoá chrꞌéxi̱n ikui í jnko chojni kꞌuíkon tí jehe chꞌán ntá ntáchro kíxin: ―Kja̱xin jaha xríkoa tí nkexro a ―ichro. Ntá chꞌín Pedro ntáchro chꞌán kíxin: ―Náhí, janhya ―ichro chꞌán.
58 Pouco tempo depois, um homem o viu ali e disse: — Você também é um deles! Mas Pedro respondeu: — Homem, eu não sou um deles.
59 Ntá éxí ijnko hora chrꞌéxi̱n ntá nixja í jnko chꞌín chénka tí í so sín kíxin: ―Tí chꞌín i chaxín xriko tí chꞌín Jesús kíxin kja̱xin tsíkji̱xi̱n chꞌán estado Galilea ―ichro chꞌán.
59 Mais ou menos uma hora depois, outro insistiu: — Você estava mesmo com ele porque também é galileu.
60 Ntá ntáchro chꞌín Pedro kíxin: ―Nonahya janhan nkehe tí ntáchrua ―ichro chꞌán. Ntá tuénxín na̱xa̱ tjenixja chꞌán ntá xrína̱hya ó tsje kochínto̱a.
60 Mas Pedro respondeu: — Homem, eu não sei do que é que você está falando! Naquele instante, enquanto ele falava, o galo cantou.
61 Ntá Ìnchéni kuinkátjíá chꞌán komá chꞌán tí chꞌín Pedro. Ntá chꞌín Pedro xraxinkaon chꞌán kíxin xi̱kaha tsíchronka Ìnchéni kíxin: “Na̱xa̱ tsotsjehya kochínto̱a si̱nchemána iníya.”
61 Então o Senhor virou-se e olhou firme para Pedro, e ele lembrou das palavras que o Senhor lhe tinha dito: “Hoje, antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.”
62 Ntá chꞌín Pedro sákjuí chꞌán ntója, tsjánka chꞌán xraxinkaon chꞌán tí jie̱ kjuasin chꞌán.
62 Então Pedro saiu dali e chorou amargamente.
63 Tí sín sákjuíko chꞌín Jesús kjuanoá sín chꞌán la ko kjuate sín chꞌán.
63 Os homens que estavam guardando Jesus zombavam dele e batiam nele.
64 Kꞌuikjéhe̱ sín ka kon chꞌán ntá kjuate sín chꞌán ntá kjuanchankíhi sín chꞌán kíxin: ―Ijie la tónoha nkexro kjuatia ―ichro sín.
64 Taparam os olhos dele e perguntavam: — Quem foi que bateu em você? Adivinhe!
65 La ko í so nkehe ntáchro sín kꞌuántaxínhi̱n sín chꞌán.
65 E diziam muitas outras coisas para insultá-lo.
66 A̱ ntá kóya̱on ncha̱kotjin la kójnkotsé kaín tí sín táda tꞌe̱tue̱nhen tí sín judío, la ko tí ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an, la ko tí sín maestro tjako tí ley la sákjuíko sín tí chꞌín Jesús nkayakon tí sín imá tꞌe̱to̱an. Ntá ntiha kjuanchankíexín sín chꞌán kíxin:
66 Quando amanheceu, alguns líderes dos judeus, alguns chefes dos sacerdotes e alguns mestres da Lei se reuniram. Depois mandaram levar Jesus diante do Conselho Superior .
67 ―Ijie la chro̱nka, ¿á jaha tí Cristo? ―ichro sín. Ntá jehe chꞌán kjuáte̱he chꞌán kíxin: ―Tí tsontáxrja̱n kíxin chaxín janhan na tsitekákonhyará.
67 Então lhe disseram: — Diga para nós se você é o Ele respondeu:
68 A̱ ntá tí chrókjuánchánkíhará ichrén nkehe la chrókjuáte̱ehyará la ko chrókꞌuatjántahyarána.
68 E, se eu fizer uma pergunta, vocês não vão responder.
69 A̱ ntá jie tí Xje̱en Dios Kꞌóna Chojni mé tsjakꞌetja̱xi̱n tí tja chjina kuènte Dios chónta kaín xín kjuachaxin ―ichro chꞌán.
69 Mas de agora em diante o
70 A̱ ntá tuénxín kaín sín kjuanchankíhi sín chꞌán kíxin: ―¿Á chaxín jaha tí Xje̱en Dios? ―ichro sín. A̱ ntá kjuáte̱he chꞌín Jesús ntáchro chꞌán kíxin: ―Chaxín janhan xi̱kaha ntáchrorá tí jahará ―ichro chꞌán.
70 Aí todos perguntaram: — Então você é o Filho de Deus? Jesus respondeu:
71 Ntá kjo sín kíchó sín kíxin: ―¿Nkehe tso̱nhen na̱xa̱ chróchrónka í so chojni? Jeheni kaín ni kuínhinni nkehe kꞌuaxrjexín irꞌva chꞌán ―ichro sín.
71 E eles disseram: — Não precisamos mais de testemunhas. Nós mesmos ouvimos o que ele disse.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.