Lucas 20
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs NVT
1 A̱ ntá ijnko ya̱on kjuákꞌe chꞌín Jesús tí ni̱nko ntiha kjua̱ko̱he̱ chꞌán chojni tí tan jína tsaáxin sín. A̱ ntá kjui tí sín ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an la ko tí sín maestro tjako tí ley la ko kja̱xin tí sín tꞌe̱to̱an kuènte ni̱nko.
1 Certo dia, quando Jesus ensinava o povo e anunciava as boas-novas no templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo se aproximaram dele
2 Ntá kjuanchankíhi sín chꞌán kíxin: ―Chro̱nka nkehe tí kjuachaxin chonta kíxin xi̱kaha chꞌe. ¿Nkexro kjuanjon tí kjuachaxin a? ―ichro sín.
2 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
3 Ntá kjuáte̱he chꞌín Jesús ntáchro chꞌán kíxin: ―Kja̱xin janhan tsjánchánkíhará ijnko nkehe siná nkexrí tsjate̱herá.
3 “Primeiro, deixe-me fazer uma pergunta”, respondeu ele.
4 ¿A̱ ntá nkexro kꞌue̱tue̱nhen tí chꞌín Juan kíxin tsi̱ki̱te chꞌán chojni? ¿Á Dios ní o̱ chojni ó? ―ichro chꞌán.
4 “A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana?”
5 Ntá kjuankíxin sín tjo sín kíchó sín ntáchro sín kíxin: ―¿Nkehe chrókjuate̱heni? A̱ ntá tí tsontáchroni kíxin Dios tsíchrꞌán tí chꞌín Juan la ntá tsjanchankí chꞌán kíxin nkekuènte kuítekakuenhyani chꞌán.
5 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
6 A̱ ntá tí tsontáchroni kíxin chojni ó kꞌue̱tue̱nhen sín chꞌán la ntá kaín chojni tso̱nínkaon sín la ixro̱ tsꞌóyánxinni sín kíxin tjenka̱yáxin sín kíxin chꞌín Juan chaxín kꞌuékjako chꞌán itén Dios ―mé xi̱kaha ikjo sín.
6 Mas, se dissermos que era apenas humana, seremos apedrejados pela multidão, pois todos estão convencidos de que João era profeta”.
7 Ntá kjuáte̱he sín kíxin noehya sín nkexro tsíchrꞌán tí chꞌín Juan.
7 Por fim, responderam a Jesus que não sabiam.
8 Ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Kja̱xin janhan tso̱xrja̱nkahya nkexro kjuanjon kjuachaxin tjétꞌa̱ tíhi ―ichro chꞌán.
8 E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
9 Ntá tuénxín kjuankíxin chꞌín Jesús nixje̱he̱ chꞌán chojni kjuíncheyóe̱xin chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―Kjuákꞌe ijnko chojni kꞌue̱nka̱xin chꞌán nta to uva tí no̱nte̱e chꞌán, a̱ ntá chrꞌéxi̱n kjuínchekjen chꞌán tí iso tí sín chꞌe xra̱. A̱ ntá kjuixin ntá sákjuí chꞌán imá sé.
9 Em seguida, Jesus se voltou para o povo e contou a seguinte parábola: “Um homem plantou um vinhedo e o arrendou a alguns lavradores. Depois, partiu para um lugar distante, onde passou um longo tempo.
10 A̱ ntá kui tí ya̱on tsakjinjin sín to uva. Ntá kꞌue̱tue̱nhen chꞌán ijnko nkexro chꞌehe chꞌán xra̱ kíxin tsjikjanchehe chꞌán tí sín chꞌe xra̱ no̱nte̱e chꞌán kíxin tsjanjon sín tí to tónhen chꞌán tocar. A̱ ntá jehe sín kjuate sín tí chꞌín a la ntá kꞌuinkíté sín chꞌán la ninkehó tsíchjéhya sín chꞌán.
10 Na época da colheita da uva, enviou um de seus servos para receber sua parte da produção. Os lavradores atacaram o servo, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
11 A̱ ntá tí chꞌín no̱nte̱e ichrꞌán chꞌán í jnko nkexro chꞌehe chꞌán xra̱. A̱ ntá kja̱xin kꞌuántaxínhi̱n sín chꞌán la ko kjuate sín chꞌán la ko kja̱xin ninkehó tsíchjéhya sín chꞌán ínaá.
11 Então o dono da propriedade enviou outro servo, mas eles também o insultaram, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
12 A̱ ntá tí chꞌín no̱nte̱e ichrꞌán chꞌán í jnko nkexro. A̱ ntá tí sín chꞌe xra̱ kja̱xin xi̱kahó tsíkjichꞌehe sín ínaá, tsíkꞌinkíté sín chꞌán.
12 Enviou ainda um terceiro, e eles o feriram e o expulsaram do vinhedo.
13 ’Ntá tí chꞌín no̱nte̱e ntáchro chꞌán kíxin: “¿Nkexrí chrókjui̱tꞌa jie? Tsochrꞌan tí xja̱nna imá tjua̱ha̱. Áchꞌe chrókuitekakonhen sín chꞌán chróchóntehe sín chꞌán kjuasáya”, ichro chꞌán.
13 “‘Que farei?’, disse o dono do vinhedo. ‘Já sei; enviarei meu filho amado. Certamente eles o respeitarão.’
14 A̱ ntá kjónté kui chꞌán la kꞌuíkon tí sín chꞌe xra̱ ntá chénka sín kíchó sín kíxin: “Tí chꞌín i mé tsꞌáyéhe̱ chꞌán kaín nkehe kuènte itꞌé chꞌán. Tsꞌóyánni chꞌán kíxin jeheni tsito̱ekoni kaín tí nkehe a,” ichro sín.
14 “No entanto, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
15 A̱ ntá kuakitsjexín sín chꞌán tí nonte ntiha la kꞌóyán sín chꞌán. A̱ ntá kjuanchankí chꞌín Jesús kíxin: ―A̱ ntá tí ìnché nonte la, ¿nkehe chrókjuichꞌe chꞌán kíxin xi̱kaha kónhen tí xje̱en chꞌán?
15 Então o arrastaram para fora do vinhedo e o mataram. “O que vocês acham que o dono do vinhedo fará com eles?”, perguntou Jesus.
16 Chrókui chꞌán chrókjuinchekꞌitjáyan chꞌán tí sín chꞌe xra̱ kíxin xi̱kaha kjuíchꞌe sín kꞌóyán sín tí xje̱en chꞌán, a̱ ntá chróchjéhe chꞌán í so nkexro chrókjuichꞌe xra̱ tí nonte a ―ichro chꞌán. A̱ ntá tió kuínhin sín xi̱kaha ntáchro sín kíxin: ―Kjá Dios la xi̱kahya tjinkaon chꞌán ―ichro sín.
16 “Ele virá, matará os lavradores, e arrendará o vinhedo a outros.” “Que isso jamais aconteça!”, disseram os que o ouviam.
17 A̱ ntá chꞌín Jesús komá chꞌán tí jehe sín ntáchro chꞌán kíxin: ―¿A̱ ntá nkehe tꞌaxrjexín tí nkehe ntáchro xroon itén Dios ntáchro xi̱kihi?:
17 Jesus olhou para eles e perguntou: “Então o que significa esta passagem das Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular’?
18 A̱ ntá jnkojín chojni tsjitsínka chrítaón tí xro̱ i tso̱kuen chꞌán. A̱ ntá tsꞌánótjen tí xro̱ i tsoxratja ijnko chojni la tso̱kuen, tsꞌóna nche.
18 Quem tropeçar nessa pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó”.
19 A̱ ntá tí ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an la ko tí maestro tjako tí ley tjinkaon sín chrótsé sín tí chꞌín Jesús tuénxín tí hora a kíxin ó kónohe sín kíxin jehe sín kuakitsjexín tí nkehe nixja chꞌán. Kjánchó xitjahya tsotsé sín chꞌán kíxin chrako̱nhe̱n sín tí chojni siín.
19 Os mestres da lei e os principais sacerdotes queriam prender Jesus ali mesmo, pois perceberam que eles eram os lavradores maus a que Jesus se referia. No entanto, tinham medo da reação do povo.
20 Ntá kꞌue̱tue̱nhen sín chojni tsotsáyehe sín chꞌán, éxí chojni chónta kjuasáyé chꞌán chrókjo sín chꞌán jnkojína kíxin áchꞌe ichrén nkehe ntoáhya tsonixja chꞌán. A̱ ntá jína tsjanchaxín sín jie̱ tsjikaán sín chꞌán tí tjen tí chꞌín gobernador.
20 Esperando uma oportunidade, os líderes enviaram espiões que fingiam ser pessoas sinceras. Tentaram fazer Jesus dizer algo que pudesse ser relatado ao governador romano, de modo que ele fosse preso.
21 Mé xi̱kaha kjuanchankíhi sín chꞌán nkehe, a̱ ntá ntáchro sín kíxin: ―Maestro, ó noheni kíxin kaín nkehe ntáchrua la ko kaín nkehe tjàkua la chaxín ntoá la ko jehya nkexrí tsjehe chojni tjenka̱yáxixián kíxin á jína sín, la ntá ntoá tjàkua nti̱e Dios.
21 Disseram: “Mestre, sabemos que o senhor fala e ensina o que é certo, não se deixa influenciar por outros e ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade.
22 A̱ ntá jie la chro̱nka, ¿á jína chrókjue̱nke̱heni tí gobierno romano o̱ náhí? ―ichro sín.
22 Então, diga-nos: É certo pagar impostos a César ou não?”.
23 A̱ ntá chꞌín Jesús la ó kónohe chꞌán kíxin ntoáhya tjenka̱yáxin sín ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―¿Nkekuènte chrokjua̱cha̱xi̱nráni?
23 Jesus percebeu a hipocrisia deles e disse:
24 Tjákonará ijnko tí chichaon méhe̱. ¿Nkexro tí tsíkꞌaxrjexín tjenkáni tí chichaon i la ko nkexro ihni̱é chónta méhe̱? ―ichro chꞌán. Ntá kjuáte̱he sín kíxin: ―Tí chꞌín tꞌe̱to̱an mé tjenkáni chꞌán ―ichro sín.
24 “Mostrem-me uma moeda de prata. De quem são a imagem e o título nela gravados?”. “De César”, responderam.
25 Ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Chróchje̱hérá tí chꞌín gobierno tꞌe̱to̱an tí nkehe kuènte chꞌán; a̱ ntá tí nkehe kuènte Dios chróchje̱hérá Dios ―ichro chꞌán.
25 “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele.
26 A̱ ntá ninkehó kjuachahya sín kjua̱cha̱xi̱n sín chꞌán tí nkehe ntáchro chꞌán nkayakon chojni chjasin ntiha. A̱ ntá chrakon sín kuínhin sín kaín nkehe kjuáte̱he chꞌán la ntá tí sín kjuanchankí la tání sín kohya nkehe ichro sín.
26 Eles não conseguiam apanhá-lo em nada que ele dizia diante do povo. Em vez disso, admiraram-se de sua resposta e se calaram.
27 A̱ ntá chrꞌéxi̱n iso tí sín saduceo sákjuítsjehe sín tí chꞌín Jesús. Kjánchó tí sín saduceo titekakonhya sín kíxin tsoxechón chojni tsíkꞌen. Xi̱kaha ntáche sín tí chꞌín Jesús kíxin:
27 Então vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos,
28 ―Maestro, chꞌín Moisés tsíkjin chꞌán tí xroon ley ntáchro kíxin tió tsꞌen ijnko chojni la ntá tsito̱he ichjién, tí chóntahya sín xje̱en, la tꞌichjánxi̱n kíxin kíchó tí chꞌín tsíkꞌen tso̱te̱he tí tjan kꞌán kíxin tsochónta sín xje̱en sín éxí xje̱en tí chꞌín sa̱o tsíkꞌen tsꞌikon sín.
28 e perguntaram: “Mestre, Moisés nos deu uma lei segundo a qual se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho que dará continuidade ao nome do irmão.
29 A̱ ntá kꞌuéjó sín yato sín jnkoko̱á kíchó sín. A̱ ntá tí chꞌín sa̱o la kóte̱he chꞌán. Ntá kꞌuén chꞌán la chóntahya chꞌán ninkehó xje̱en chꞌán.
29 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos.
30 A̱ ntá tí chꞌín yóxin kíchó chꞌán la kóte̱he tí tjan kꞌán. Kja̱xin kꞌuén chꞌán chóntahya sín xje̱en sín.
30 O segundo irmão se casou com a viúva, mas também morreu.
31 A̱ ntá tí chꞌín níxin xíkóte̱he jehe tjan ínaá. Kja̱xin xi̱kaha kayatoé sín. Kaín sín kꞌuén sín ninkehó xje̱en sín chóntahya sín.
31 Então o terceiro irmão se casou com ela. O mesmo aconteceu aos sete irmãos, que morreram sem deixar filhos.
32 A̱ ntá kjuixixín kja̱xin jehe tjan ikꞌuén tjan.
32 Por fim, a mulher também morreu.
33 A̱ ntá tió tsoxechón chojni tsíkꞌen, ¿ntá nkexro tí jehe sin tsꞌóna ichjién tí jehe tjan kíxin yato tí jehe sín kóte̱he tjan? ―ichro sín.
33 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
34 Ntá chꞌín Jesús kjuáte̱he chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―Ntihi chjasintajni tí chojni ntoa la ko ti chojni chjin tóte̱he sín takja kíchó sín.
34 Jesus respondeu: “O casamento é para pessoas deste mundo.
35 A̱ ntá tí sín kuítekaon sín tí janhan ntá tsjacha sín tsoxechón sín ínaá la í tso̱te̱ehya sín la koí tso̱te̱ehya tí xje̱en sín.
35 Mas, na era futura, aqueles que forem considerados dignos de ser ressuscitados dos mortos não se casarão nem se darão em casamento,
36 Kíxin tí sín a la xitjahya tsꞌen kíxin éxí tí sín ángel tsꞌejó sín kíxin xje̱en Dios tí jehe sín kíxin Dios kjuínchexechón chꞌán sín.
36 e nunca mais morrerão. Nesse sentido, serão como os anjos. São filhos de Deus e filhos da ressurreição.
37 Kja̱xin chꞌín Moisés tió chrónka chꞌán kuènte tí nta tjeche kjuínchenoheni chꞌán kíxin tí sín tsíkꞌen tsoxechón sín. Ntáchro chꞌán kíxin Ìnchéni Dios na mé tí Dios tinkáchónki chꞌín Abraham la ko chꞌín Isaac la ko chꞌín Jacob.
37 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, o próprio Moisés provou isso quando escreveu a respeito do arbusto em chamas. Ele se referiu ao Senhor como ‘o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’.
38 Tí Dios i la jehya tinkáchónki tí sín tsíkꞌen. Náhí. Tí Dios i la tinkáchónki tí sín tjejóchón, la Dios la tꞌikon chꞌán kíxin kaín chojni la síchón ―ichro chꞌán.
38 Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos, pois para ele todos vivem”.
39 A̱ ntá iso tí sín tjako tí ley la ntáchro sín kíxin: ―Jína kjuàkua la ko jína ntáchrua, Maestro― ichro sín.
39 “Mestre, o senhor disse bem!”, comentaram alguns mestres da lei.
40 A̱ ntá chrakon sín la í ninkehó kjuanchankíehya sín chꞌán.
40 E ninguém mais teve coragem de lhe fazer perguntas.
41 Ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―¿Nkexrí kíxin ntáchro sín kíxin tí Cristo mé tsꞌaxrjeníxin tí chꞌín David?
41 Então Jesus lhes perguntou: “Por que se diz que o Cristo é filho de Davi?
42 A̱ ntá chꞌín David ikjin chꞌán tí libro Salmos la ntáchro chꞌán kíxin:
42 Afinal, o próprio Davi escreveu no Livro de Salmos: ‘O Senhor disse ao meu Senhor, Sente-se no lugar de honra à minha direita
43 — ausente —
43 até que eu humilhe seus inimigos, e os ponha debaixo de seus pés’.
44 ¿Xá nkexrí kíxin Cristo chrókꞌóna itꞌé David, kíxin jehe David kui̱ki̱texín chꞌán Ìnché chꞌán tí Cristo? ―ichro chꞌín Jesús.
44 Uma vez que Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”.
45 Kaín chojni tjejótinhin sín nixje̱he̱ chꞌín Jesús tí sín kꞌuájiko chꞌán ntáchro chꞌán kíxin:
45 Então, enquanto as multidões o ouviam, Jesus se voltou para seus discípulos e disse:
46 ―Chrókóxakonhanrá chrókuankíehyará tí sín maestro tjako tí ley. Tóxrjínhi̱n sín chrókꞌuinkáya sín ka kjínjin la ko tjinkaon sín kíxin kaín chojni chrókjuikosáyehe sín tsoxeta sín ntasin la ko tjeyá sín silla a̱ntsí náxrjón chrókꞌuejóyá sín nkaxenhen ni̱nko la ko tjeyá sín kíxin jína chrókꞌuejó sín tí sátsji sín kia,
46 “Cuidado com os mestres da lei! Eles gostam de se exibir com vestes longas e de receber saudações respeitosas quando andam pelas praças. E como gostam de sentar-se nos lugares de honra nas sinagogas e à cabeceira da mesa nos banquetes!
47 la ko kja̱xin takitsjehe sín nto̱e tí chojni chjin kꞌán. A̱ ntá kjuixin kjuíchꞌiyehe sín chojni ntá náxrjón nixje̱he̱ sín Dios. A̱ ntá jehe sín a̱ntsí má sinchekjasóte sín Dios kíxin xi̱kaha kjuíchꞌia sín.
47 No entanto, tomam posse dos bens das viúvas de maneira desonesta e, depois, para dar a impressão de piedade, fazem longas orações em público. Por causa disso, serão duramente castigados”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.