Lucas 20
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs NTLH
1 A̱ ntá ijnko ya̱on kjuákꞌe chꞌín Jesús tí ni̱nko ntiha kjua̱ko̱he̱ chꞌán chojni tí tan jína tsaáxin sín. A̱ ntá kjui tí sín ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an la ko tí sín maestro tjako tí ley la ko kja̱xin tí sín tꞌe̱to̱an kuènte ni̱nko.
1 Certo dia, Jesus estava no pátio do Templo ensinando o povo e anunciando o evangelho . Então chegaram ali alguns chefes dos sacerdotes e alguns mestres da Lei, junto com alguns líderes do povo,
2 Ntá kjuanchankíhi sín chꞌán kíxin: ―Chro̱nka nkehe tí kjuachaxin chonta kíxin xi̱kaha chꞌe. ¿Nkexro kjuanjon tí kjuachaxin a? ―ichro sín.
2 e perguntaram: — Diga para nós: com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu essa autoridade?
3 Ntá kjuáte̱he chꞌín Jesús ntáchro chꞌán kíxin: ―Kja̱xin janhan tsjánchánkíhará ijnko nkehe siná nkexrí tsjate̱herá.
3 Jesus respondeu:
4 ¿A̱ ntá nkexro kꞌue̱tue̱nhen tí chꞌín Juan kíxin tsi̱ki̱te chꞌán chojni? ¿Á Dios ní o̱ chojni ó? ―ichro chꞌán.
4 Quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
5 Ntá kjuankíxin sín tjo sín kíchó sín ntáchro sín kíxin: ―¿Nkehe chrókjuate̱heni? A̱ ntá tí tsontáchroni kíxin Dios tsíchrꞌán tí chꞌín Juan la ntá tsjanchankí chꞌán kíxin nkekuènte kuítekakuenhyani chꞌán.
5 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — O que é que vamos dizer? Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
6 A̱ ntá tí tsontáchroni kíxin chojni ó kꞌue̱tue̱nhen sín chꞌán la ntá kaín chojni tso̱nínkaon sín la ixro̱ tsꞌóyánxinni sín kíxin tjenka̱yáxin sín kíxin chꞌín Juan chaxín kꞌuékjako chꞌán itén Dios ―mé xi̱kaha ikjo sín.
6 Mas, se dissermos que foram pessoas, esta multidão vai nos apedrejar, pois eles acham que João era profeta .
7 Ntá kjuáte̱he sín kíxin noehya sín nkexro tsíchrꞌán tí chꞌín Juan.
7 Por isso responderam: — Nós não sabemos quem deu autoridade a João para batizar.
8 Ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Kja̱xin janhan tso̱xrja̱nkahya nkexro kjuanjon kjuachaxin tjétꞌa̱ tíhi ―ichro chꞌán.
8 Jesus disse:
9 Ntá tuénxín kjuankíxin chꞌín Jesús nixje̱he̱ chꞌán chojni kjuíncheyóe̱xin chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―Kjuákꞌe ijnko chojni kꞌue̱nka̱xin chꞌán nta to uva tí no̱nte̱e chꞌán, a̱ ntá chrꞌéxi̱n kjuínchekjen chꞌán tí iso tí sín chꞌe xra̱. A̱ ntá kjuixin ntá sákjuí chꞌán imá sé.
9 Depois Jesus contou esta parábola para o povo:
10 A̱ ntá kui tí ya̱on tsakjinjin sín to uva. Ntá kꞌue̱tue̱nhen chꞌán ijnko nkexro chꞌehe chꞌán xra̱ kíxin tsjikjanchehe chꞌán tí sín chꞌe xra̱ no̱nte̱e chꞌán kíxin tsjanjon sín tí to tónhen chꞌán tocar. A̱ ntá jehe sín kjuate sín tí chꞌín a la ntá kꞌuinkíté sín chꞌán la ninkehó tsíchjéhya sín chꞌán.
10 Quando chegou o tempo da colheita, ele mandou um empregado para receber a sua parte. Mas os lavradores bateram nele e o mandaram de volta sem nada.
11 A̱ ntá tí chꞌín no̱nte̱e ichrꞌán chꞌán í jnko nkexro chꞌehe chꞌán xra̱. A̱ ntá kja̱xin kꞌuántaxínhi̱n sín chꞌán la ko kjuate sín chꞌán la ko kja̱xin ninkehó tsíchjéhya sín chꞌán ínaá.
11 O dono mandou outro empregado, mas eles também bateram nele, depois o trataram de modo vergonhoso e o mandaram de volta sem nada.
12 A̱ ntá tí chꞌín no̱nte̱e ichrꞌán chꞌán í jnko nkexro. A̱ ntá tí sín chꞌe xra̱ kja̱xin xi̱kahó tsíkjichꞌehe sín ínaá, tsíkꞌinkíté sín chꞌán.
12 Então ele enviou um terceiro empregado, mas os lavradores também bateram nele e o expulsaram.
13 ’Ntá tí chꞌín no̱nte̱e ntáchro chꞌán kíxin: “¿Nkexrí chrókjui̱tꞌa jie? Tsochrꞌan tí xja̱nna imá tjua̱ha̱. Áchꞌe chrókuitekakonhen sín chꞌán chróchóntehe sín chꞌán kjuasáya”, ichro chꞌán.
13 Aí o dono da plantação pensou: “O que vou fazer? Já sei: vou mandar o meu filho querido. Tenho certeza de que vão respeitá-lo.”
14 A̱ ntá kjónté kui chꞌán la kꞌuíkon tí sín chꞌe xra̱ ntá chénka sín kíchó sín kíxin: “Tí chꞌín i mé tsꞌáyéhe̱ chꞌán kaín nkehe kuènte itꞌé chꞌán. Tsꞌóyánni chꞌán kíxin jeheni tsito̱ekoni kaín tí nkehe a,” ichro sín.
14 — Mas, quando os lavradores viram o filho, disseram: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
15 A̱ ntá kuakitsjexín sín chꞌán tí nonte ntiha la kꞌóyán sín chꞌán. A̱ ntá kjuanchankí chꞌín Jesús kíxin: ―A̱ ntá tí ìnché nonte la, ¿nkehe chrókjuichꞌe chꞌán kíxin xi̱kaha kónhen tí xje̱en chꞌán?
15 — Então eles jogaram o filho para fora da plantação e o mataram. Aí Jesus perguntou:
16 Chrókui chꞌán chrókjuinchekꞌitjáyan chꞌán tí sín chꞌe xra̱ kíxin xi̱kaha kjuíchꞌe sín kꞌóyán sín tí xje̱en chꞌán, a̱ ntá chróchjéhe chꞌán í so nkexro chrókjuichꞌe xra̱ tí nonte a ―ichro chꞌán. A̱ ntá tió kuínhin sín xi̱kaha ntáchro sín kíxin: ―Kjá Dios la xi̱kahya tjinkaon chꞌán ―ichro sín.
16 Ele virá, matará aqueles homens e dará a plantação a outros lavradores. Então as pessoas que estavam ouvindo disseram: — Que Deus não permita que isso aconteça!
17 A̱ ntá chꞌín Jesús komá chꞌán tí jehe sín ntáchro chꞌán kíxin: ―¿A̱ ntá nkehe tꞌaxrjexín tí nkehe ntáchro xroon itén Dios ntáchro xi̱kihi?:
17 Mas Jesus olhou bem para eles e disse:
18 A̱ ntá jnkojín chojni tsjitsínka chrítaón tí xro̱ i tso̱kuen chꞌán. A̱ ntá tsꞌánótjen tí xro̱ i tsoxratja ijnko chojni la tso̱kuen, tsꞌóna nche.
18 Quem cair em cima dessa pedra ficará em pedaços. E, se a pedra cair sobre alguém, essa pessoa vai virar pó.
19 A̱ ntá tí ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an la ko tí maestro tjako tí ley tjinkaon sín chrótsé sín tí chꞌín Jesús tuénxín tí hora a kíxin ó kónohe sín kíxin jehe sín kuakitsjexín tí nkehe nixja chꞌán. Kjánchó xitjahya tsotsé sín chꞌán kíxin chrako̱nhe̱n sín tí chojni siín.
19 Os mestres da Lei e os chefes dos sacerdotes sabiam que era contra eles que Jesus havia contado essa parábola e queriam prendê-lo ali mesmo, porém tinham medo do povo.
20 Ntá kꞌue̱tue̱nhen sín chojni tsotsáyehe sín chꞌán, éxí chojni chónta kjuasáyé chꞌán chrókjo sín chꞌán jnkojína kíxin áchꞌe ichrén nkehe ntoáhya tsonixja chꞌán. A̱ ntá jína tsjanchaxín sín jie̱ tsjikaán sín chꞌán tí tjen tí chꞌín gobernador.
20 Então começaram a vigiar Jesus. Pagaram alguns homens para fazerem perguntas a ele. Eles deviam fingir que eram sinceros e procurar conseguir alguma prova contra Jesus. Assim os mestres da Lei e os chefes dos sacerdotes teriam uma desculpa para o prender e entregar nas mãos do Governador romano.
21 Mé xi̱kaha kjuanchankíhi sín chꞌán nkehe, a̱ ntá ntáchro sín kíxin: ―Maestro, ó noheni kíxin kaín nkehe ntáchrua la ko kaín nkehe tjàkua la chaxín ntoá la ko jehya nkexrí tsjehe chojni tjenka̱yáxixián kíxin á jína sín, la ntá ntoá tjàkua nti̱e Dios.
21 Esses homens perguntaram: — Mestre, sabemos que aquilo que o senhor diz e ensina é certo. Sabemos também que o senhor não julga pela aparência e ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige.
22 A̱ ntá jie la chro̱nka, ¿á jína chrókjue̱nke̱heni tí gobierno romano o̱ náhí? ―ichro sín.
22 Diga: é ou não é contra a nossa Lei pagar impostos ao Imperador romano?
23 A̱ ntá chꞌín Jesús la ó kónohe chꞌán kíxin ntoáhya tjenka̱yáxin sín ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―¿Nkekuènte chrokjua̱cha̱xi̱nráni?
23 Mas Jesus percebeu a má intenção deles e disse:
24 Tjákonará ijnko tí chichaon méhe̱. ¿Nkexro tí tsíkꞌaxrjexín tjenkáni tí chichaon i la ko nkexro ihni̱é chónta méhe̱? ―ichro chꞌán. Ntá kjuáte̱he sín kíxin: ―Tí chꞌín tꞌe̱to̱an mé tjenkáni chꞌán ―ichro sín.
24 — Tragam aqui uma moeda. De quem são o nome e a cara que estão gravados nela? — São do Imperador! — responderam eles.
25 Ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Chróchje̱hérá tí chꞌín gobierno tꞌe̱to̱an tí nkehe kuènte chꞌán; a̱ ntá tí nkehe kuènte Dios chróchje̱hérá Dios ―ichro chꞌán.
25 Então Jesus disse:
26 A̱ ntá ninkehó kjuachahya sín kjua̱cha̱xi̱n sín chꞌán tí nkehe ntáchro chꞌán nkayakon chojni chjasin ntiha. A̱ ntá chrakon sín kuínhin sín kaín nkehe kjuáte̱he chꞌán la ntá tí sín kjuanchankí la tání sín kohya nkehe ichro sín.
26 Eles não puderam conseguir nenhuma prova contra Jesus diante do povo. Por isso ficaram calados, admirados com a resposta dele.
27 A̱ ntá chrꞌéxi̱n iso tí sín saduceo sákjuítsjehe sín tí chꞌín Jesús. Kjánchó tí sín saduceo titekakonhya sín kíxin tsoxechón chojni tsíkꞌen. Xi̱kaha ntáche sín tí chꞌín Jesús kíxin:
27 Alguns saduceus , os quais afirmam que ninguém ressuscita, chegaram perto de Jesus
28 ―Maestro, chꞌín Moisés tsíkjin chꞌán tí xroon ley ntáchro kíxin tió tsꞌen ijnko chojni la ntá tsito̱he ichjién, tí chóntahya sín xje̱en, la tꞌichjánxi̱n kíxin kíchó tí chꞌín tsíkꞌen tso̱te̱he tí tjan kꞌán kíxin tsochónta sín xje̱en sín éxí xje̱en tí chꞌín sa̱o tsíkꞌen tsꞌikon sín.
28 e disseram: — Mestre, Moisés escreveu para nós a seguinte
29 A̱ ntá kꞌuéjó sín yato sín jnkoko̱á kíchó sín. A̱ ntá tí chꞌín sa̱o la kóte̱he chꞌán. Ntá kꞌuén chꞌán la chóntahya chꞌán ninkehó xje̱en chꞌán.
29 Acontece que havia sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos.
30 A̱ ntá tí chꞌín yóxin kíchó chꞌán la kóte̱he tí tjan kꞌán. Kja̱xin kꞌuén chꞌán chóntahya sín xje̱en sín.
30 Então o segundo casou com a viúva,
31 A̱ ntá tí chꞌín níxin xíkóte̱he jehe tjan ínaá. Kja̱xin xi̱kaha kayatoé sín. Kaín sín kꞌuén sín ninkehó xje̱en sín chóntahya sín.
31 e depois, o terceiro. E assim a mesma coisa aconteceu com os sete irmãos, isto é, todos morreram sem deixar filhos.
32 A̱ ntá kjuixixín kja̱xin jehe tjan ikꞌuén tjan.
32 Depois a mulher também morreu.
33 A̱ ntá tió tsoxechón chojni tsíkꞌen, ¿ntá nkexro tí jehe sin tsꞌóna ichjién tí jehe tjan kíxin yato tí jehe sín kóte̱he tjan? ―ichro sín.
33 Portanto, no dia da ressurreição, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
34 Ntá chꞌín Jesús kjuáte̱he chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―Ntihi chjasintajni tí chojni ntoa la ko ti chojni chjin tóte̱he sín takja kíchó sín.
34 Jesus respondeu:
35 A̱ ntá tí sín kuítekaon sín tí janhan ntá tsjacha sín tsoxechón sín ínaá la í tso̱te̱ehya sín la koí tso̱te̱ehya tí xje̱en sín.
35 Mas as pessoas que merecem alcançar a ressurreição e a vida futura não vão casar lá,
36 Kíxin tí sín a la xitjahya tsꞌen kíxin éxí tí sín ángel tsꞌejó sín kíxin xje̱en Dios tí jehe sín kíxin Dios kjuínchexechón chꞌán sín.
36 pois serão como os anjos e não poderão morrer. Serão filhos de Deus porque ressuscitaram.
37 Kja̱xin chꞌín Moisés tió chrónka chꞌán kuènte tí nta tjeche kjuínchenoheni chꞌán kíxin tí sín tsíkꞌen tsoxechón sín. Ntáchro chꞌán kíxin Ìnchéni Dios na mé tí Dios tinkáchónki chꞌín Abraham la ko chꞌín Isaac la ko chꞌín Jacob.
37 E Moisés mostra claramente que os mortos serão ressuscitados. Quando fala do espinheiro que estava em fogo, ele escreve que o Senhor é “o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.”
38 Tí Dios i la jehya tinkáchónki tí sín tsíkꞌen. Náhí. Tí Dios i la tinkáchónki tí sín tjejóchón, la Dios la tꞌikon chꞌán kíxin kaín chojni la síchón ―ichro chꞌán.
38 Isso mostra que Deus é Deus dos vivos e não dos mortos, pois para ele todos estão vivos.
39 A̱ ntá iso tí sín tjako tí ley la ntáchro sín kíxin: ―Jína kjuàkua la ko jína ntáchrua, Maestro― ichro sín.
39 Aí alguns mestres da Lei disseram: — Boa resposta, Mestre!
40 A̱ ntá chrakon sín la í ninkehó kjuanchankíehya sín chꞌán.
40 E não tinham coragem de lhe fazer mais perguntas.
41 Ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―¿Nkexrí kíxin ntáchro sín kíxin tí Cristo mé tsꞌaxrjeníxin tí chꞌín David?
41 Em seguida Jesus perguntou a eles:
42 A̱ ntá chꞌín David ikjin chꞌán tí libro Salmos la ntáchro chꞌán kíxin:
42 Pois o próprio Davi diz assim no livro de Salmos:
43 — ausente —
43 até que eu ponha os seus inimigos
44 ¿Xá nkexrí kíxin Cristo chrókꞌóna itꞌé David, kíxin jehe David kui̱ki̱texín chꞌán Ìnché chꞌán tí Cristo? ―ichro chꞌín Jesús.
44 Se Davi chama o Messias de Senhor, como é que o Messias pode ser descendente de Davi?
45 Kaín chojni tjejótinhin sín nixje̱he̱ chꞌín Jesús tí sín kꞌuájiko chꞌán ntáchro chꞌán kíxin:
45 O povo todo estava escutando, e Jesus disse aos discípulos:
46 ―Chrókóxakonhanrá chrókuankíehyará tí sín maestro tjako tí ley. Tóxrjínhi̱n sín chrókꞌuinkáya sín ka kjínjin la ko tjinkaon sín kíxin kaín chojni chrókjuikosáyehe sín tsoxeta sín ntasin la ko tjeyá sín silla a̱ntsí náxrjón chrókꞌuejóyá sín nkaxenhen ni̱nko la ko tjeyá sín kíxin jína chrókꞌuejó sín tí sátsji sín kia,
46 — Cuidado com os
47 la ko kja̱xin takitsjehe sín nto̱e tí chojni chjin kꞌán. A̱ ntá kjuixin kjuíchꞌiyehe sín chojni ntá náxrjón nixje̱he̱ sín Dios. A̱ ntá jehe sín a̱ntsí má sinchekjasóte sín Dios kíxin xi̱kaha kjuíchꞌia sín.
47 Exploram as viúvas e roubam os seus bens; e, para disfarçar, fazem orações compridas. Portanto, o castigo que eles vão sofrer será pior ainda!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.