Lucas 20
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs NVI
1 A̱ ntá ijnko ya̱on kjuákꞌe chꞌín Jesús tí ni̱nko ntiha kjua̱ko̱he̱ chꞌán chojni tí tan jína tsaáxin sín. A̱ ntá kjui tí sín ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an la ko tí sín maestro tjako tí ley la ko kja̱xin tí sín tꞌe̱to̱an kuènte ni̱nko.
1 Certo dia, quando Jesus estava ensinando o povo no templo e pregando as boas novas, chegaram-se a ele os chefes dos sacerdotes, juntamente com os mestres da lei e os líderes religiosos,
2 Ntá kjuanchankíhi sín chꞌán kíxin: ―Chro̱nka nkehe tí kjuachaxin chonta kíxin xi̱kaha chꞌe. ¿Nkexro kjuanjon tí kjuachaxin a? ―ichro sín.
2 e lhe perguntaram: "Com que autoridade estás fazendo estas coisas? Quem te deu esta autoridade? "
3 Ntá kjuáte̱he chꞌín Jesús ntáchro chꞌán kíxin: ―Kja̱xin janhan tsjánchánkíhará ijnko nkehe siná nkexrí tsjate̱herá.
3 Ele respondeu: "Eu também lhes farei uma pergunta: Digam-me:
4 ¿A̱ ntá nkexro kꞌue̱tue̱nhen tí chꞌín Juan kíxin tsi̱ki̱te chꞌán chojni? ¿Á Dios ní o̱ chojni ó? ―ichro chꞌán.
4 O batismo de João era do céu, ou dos homens? "
5 Ntá kjuankíxin sín tjo sín kíchó sín ntáchro sín kíxin: ―¿Nkehe chrókjuate̱heni? A̱ ntá tí tsontáchroni kíxin Dios tsíchrꞌán tí chꞌín Juan la ntá tsjanchankí chꞌán kíxin nkekuènte kuítekakuenhyani chꞌán.
5 Eles discutiam entre si, dizendo: "Se dissermos: ‘do céu’, ele perguntará: ‘Então por que vocês não creram nele? ’
6 A̱ ntá tí tsontáchroni kíxin chojni ó kꞌue̱tue̱nhen sín chꞌán la ntá kaín chojni tso̱nínkaon sín la ixro̱ tsꞌóyánxinni sín kíxin tjenka̱yáxin sín kíxin chꞌín Juan chaxín kꞌuékjako chꞌán itén Dios ―mé xi̱kaha ikjo sín.
6 Mas se dissermos: ‘dos homens’, todo o povo nos apedrejará, porque convencidos estão de que João era um profeta".
7 Ntá kjuáte̱he sín kíxin noehya sín nkexro tsíchrꞌán tí chꞌín Juan.
7 Assim, responderam: "Não sabemos de onde era".
8 Ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Kja̱xin janhan tso̱xrja̱nkahya nkexro kjuanjon kjuachaxin tjétꞌa̱ tíhi ―ichro chꞌán.
8 Disse então Jesus: "Tampouco lhes direi com que autoridade estou fazendo estas coisas".
9 Ntá tuénxín kjuankíxin chꞌín Jesús nixje̱he̱ chꞌán chojni kjuíncheyóe̱xin chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―Kjuákꞌe ijnko chojni kꞌue̱nka̱xin chꞌán nta to uva tí no̱nte̱e chꞌán, a̱ ntá chrꞌéxi̱n kjuínchekjen chꞌán tí iso tí sín chꞌe xra̱. A̱ ntá kjuixin ntá sákjuí chꞌán imá sé.
9 Então Jesus passou a contar ao povo esta parábola: "Certo homem plantou uma vinha, arrendou-a a alguns lavradores e ausentou-se por longo tempo.
10 A̱ ntá kui tí ya̱on tsakjinjin sín to uva. Ntá kꞌue̱tue̱nhen chꞌán ijnko nkexro chꞌehe chꞌán xra̱ kíxin tsjikjanchehe chꞌán tí sín chꞌe xra̱ no̱nte̱e chꞌán kíxin tsjanjon sín tí to tónhen chꞌán tocar. A̱ ntá jehe sín kjuate sín tí chꞌín a la ntá kꞌuinkíté sín chꞌán la ninkehó tsíchjéhya sín chꞌán.
10 Na época da colheita, ele enviou um servo aos lavradores, para que lhe entregassem parte do fruto da vinha. Mas os lavradores o espancaram e o mandaram embora de mãos vazias.
11 A̱ ntá tí chꞌín no̱nte̱e ichrꞌán chꞌán í jnko nkexro chꞌehe chꞌán xra̱. A̱ ntá kja̱xin kꞌuántaxínhi̱n sín chꞌán la ko kjuate sín chꞌán la ko kja̱xin ninkehó tsíchjéhya sín chꞌán ínaá.
11 Ele mandou outro servo, mas a esse também espancaram e o trataram de maneira humilhante, mandando-o embora de mãos vazias.
12 A̱ ntá tí chꞌín no̱nte̱e ichrꞌán chꞌán í jnko nkexro. A̱ ntá tí sín chꞌe xra̱ kja̱xin xi̱kahó tsíkjichꞌehe sín ínaá, tsíkꞌinkíté sín chꞌán.
12 Enviou ainda um terceiro, e eles o feriram e o expulsaram da vinha.
13 ’Ntá tí chꞌín no̱nte̱e ntáchro chꞌán kíxin: “¿Nkexrí chrókjui̱tꞌa jie? Tsochrꞌan tí xja̱nna imá tjua̱ha̱. Áchꞌe chrókuitekakonhen sín chꞌán chróchóntehe sín chꞌán kjuasáya”, ichro chꞌán.
13 "Então o proprietário da vinha disse: ‘Que farei? Mandarei meu filho amado; quem sabe o respeitarão’.
14 A̱ ntá kjónté kui chꞌán la kꞌuíkon tí sín chꞌe xra̱ ntá chénka sín kíchó sín kíxin: “Tí chꞌín i mé tsꞌáyéhe̱ chꞌán kaín nkehe kuènte itꞌé chꞌán. Tsꞌóyánni chꞌán kíxin jeheni tsito̱ekoni kaín tí nkehe a,” ichro sín.
14 "Mas quando os lavradores o viram, combinaram entre si dizendo: ‘Este é o herdeiro. Vamos matá-lo, e a herança será nossa’.
15 A̱ ntá kuakitsjexín sín chꞌán tí nonte ntiha la kꞌóyán sín chꞌán. A̱ ntá kjuanchankí chꞌín Jesús kíxin: ―A̱ ntá tí ìnché nonte la, ¿nkehe chrókjuichꞌe chꞌán kíxin xi̱kaha kónhen tí xje̱en chꞌán?
15 Assim, lançaram-no fora da vinha e o mataram. "O que lhes fará então o dono da vinha?
16 Chrókui chꞌán chrókjuinchekꞌitjáyan chꞌán tí sín chꞌe xra̱ kíxin xi̱kaha kjuíchꞌe sín kꞌóyán sín tí xje̱en chꞌán, a̱ ntá chróchjéhe chꞌán í so nkexro chrókjuichꞌe xra̱ tí nonte a ―ichro chꞌán. A̱ ntá tió kuínhin sín xi̱kaha ntáchro sín kíxin: ―Kjá Dios la xi̱kahya tjinkaon chꞌán ―ichro sín.
16 Virá, matará aqueles lavradores e dará a vinha a outros". Quando o povo ouviu isso, disse: "Que isso nunca aconteça! "
17 A̱ ntá chꞌín Jesús komá chꞌán tí jehe sín ntáchro chꞌán kíxin: ―¿A̱ ntá nkehe tꞌaxrjexín tí nkehe ntáchro xroon itén Dios ntáchro xi̱kihi?:
17 Jesus olhou fixamente para eles e perguntou: "Então, qual é o significado do que está escrito? ‘A pedra que os construtores rejeitaram tornou-se a pedra angular’.
18 A̱ ntá jnkojín chojni tsjitsínka chrítaón tí xro̱ i tso̱kuen chꞌán. A̱ ntá tsꞌánótjen tí xro̱ i tsoxratja ijnko chojni la tso̱kuen, tsꞌóna nche.
18 Todo o que cair sobre esta pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó".
19 A̱ ntá tí ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an la ko tí maestro tjako tí ley tjinkaon sín chrótsé sín tí chꞌín Jesús tuénxín tí hora a kíxin ó kónohe sín kíxin jehe sín kuakitsjexín tí nkehe nixja chꞌán. Kjánchó xitjahya tsotsé sín chꞌán kíxin chrako̱nhe̱n sín tí chojni siín.
19 Os mestres da lei e os chefes dos sacerdotes procuravam uma forma de prendê-lo imediatamente, pois perceberam que era contra eles que ele havia contado essa parábola. Todavia tinham medo do povo.
20 Ntá kꞌue̱tue̱nhen sín chojni tsotsáyehe sín chꞌán, éxí chojni chónta kjuasáyé chꞌán chrókjo sín chꞌán jnkojína kíxin áchꞌe ichrén nkehe ntoáhya tsonixja chꞌán. A̱ ntá jína tsjanchaxín sín jie̱ tsjikaán sín chꞌán tí tjen tí chꞌín gobernador.
20 Pondo-se a vigiá-lo, eles mandaram espiões, que se fingiam justos, para apanhar Jesus em alguma coisa que ele dissesse, de forma que o pudessem entregar ao poder e à autoridade do governador.
21 Mé xi̱kaha kjuanchankíhi sín chꞌán nkehe, a̱ ntá ntáchro sín kíxin: ―Maestro, ó noheni kíxin kaín nkehe ntáchrua la ko kaín nkehe tjàkua la chaxín ntoá la ko jehya nkexrí tsjehe chojni tjenka̱yáxixián kíxin á jína sín, la ntá ntoá tjàkua nti̱e Dios.
21 Assim, os espiões lhe perguntaram: "Mestre, sabemos que falas e ensinas o que é correto, e que não mostras parcialidade, mas ensinas o caminho de Deus conforme a verdade.
22 A̱ ntá jie la chro̱nka, ¿á jína chrókjue̱nke̱heni tí gobierno romano o̱ náhí? ―ichro sín.
22 É certo pagar imposto a César ou não? "
23 A̱ ntá chꞌín Jesús la ó kónohe chꞌán kíxin ntoáhya tjenka̱yáxin sín ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―¿Nkekuènte chrokjua̱cha̱xi̱nráni?
23 Ele percebeu a astúcia deles e lhes disse:
24 Tjákonará ijnko tí chichaon méhe̱. ¿Nkexro tí tsíkꞌaxrjexín tjenkáni tí chichaon i la ko nkexro ihni̱é chónta méhe̱? ―ichro chꞌán. Ntá kjuáte̱he sín kíxin: ―Tí chꞌín tꞌe̱to̱an mé tjenkáni chꞌán ―ichro sín.
24 "Mostrem-me um denário. De quem é a imagem e a inscrição que há nele? "
25 Ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Chróchje̱hérá tí chꞌín gobierno tꞌe̱to̱an tí nkehe kuènte chꞌán; a̱ ntá tí nkehe kuènte Dios chróchje̱hérá Dios ―ichro chꞌán.
25 "De César", responderam eles. Ele lhes disse: "Portanto, dêem a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus".
26 A̱ ntá ninkehó kjuachahya sín kjua̱cha̱xi̱n sín chꞌán tí nkehe ntáchro chꞌán nkayakon chojni chjasin ntiha. A̱ ntá chrakon sín kuínhin sín kaín nkehe kjuáte̱he chꞌán la ntá tí sín kjuanchankí la tání sín kohya nkehe ichro sín.
26 E não conseguiram apanhá-lo em nenhuma palavra diante do povo. E, admirados com a sua resposta, ficaram em silêncio.
27 A̱ ntá chrꞌéxi̱n iso tí sín saduceo sákjuítsjehe sín tí chꞌín Jesús. Kjánchó tí sín saduceo titekakonhya sín kíxin tsoxechón chojni tsíkꞌen. Xi̱kaha ntáche sín tí chꞌín Jesús kíxin:
27 Alguns dos saduceus, que dizem que não há ressurreição, aproximaram-se de Jesus com a seguinte questão:
28 ―Maestro, chꞌín Moisés tsíkjin chꞌán tí xroon ley ntáchro kíxin tió tsꞌen ijnko chojni la ntá tsito̱he ichjién, tí chóntahya sín xje̱en, la tꞌichjánxi̱n kíxin kíchó tí chꞌín tsíkꞌen tso̱te̱he tí tjan kꞌán kíxin tsochónta sín xje̱en sín éxí xje̱en tí chꞌín sa̱o tsíkꞌen tsꞌikon sín.
28 "Mestre", disseram eles, "Moisés nos deixou escrito que, se o irmão de um homem morrer e deixar mulher sem filhos, este deverá casar-se com a viúva e ter filhos para seu irmão.
29 A̱ ntá kꞌuéjó sín yato sín jnkoko̱á kíchó sín. A̱ ntá tí chꞌín sa̱o la kóte̱he chꞌán. Ntá kꞌuén chꞌán la chóntahya chꞌán ninkehó xje̱en chꞌán.
29 Havia sete irmãos. O primeiro casou-se e morreu sem deixar filhos.
30 A̱ ntá tí chꞌín yóxin kíchó chꞌán la kóte̱he tí tjan kꞌán. Kja̱xin kꞌuén chꞌán chóntahya sín xje̱en sín.
30 O segundo
31 A̱ ntá tí chꞌín níxin xíkóte̱he jehe tjan ínaá. Kja̱xin xi̱kaha kayatoé sín. Kaín sín kꞌuén sín ninkehó xje̱en sín chóntahya sín.
31 e o terceiro e depois também os outros casaram-se com ela; e morreram os sete sucessivamente, sem deixar filhos.
32 A̱ ntá kjuixixín kja̱xin jehe tjan ikꞌuén tjan.
32 Finalmente morreu também a mulher.
33 A̱ ntá tió tsoxechón chojni tsíkꞌen, ¿ntá nkexro tí jehe sin tsꞌóna ichjién tí jehe tjan kíxin yato tí jehe sín kóte̱he tjan? ―ichro sín.
33 Na ressurreição, de quem ela será esposa, visto que os sete foram casados com ela? "
34 Ntá chꞌín Jesús kjuáte̱he chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―Ntihi chjasintajni tí chojni ntoa la ko ti chojni chjin tóte̱he sín takja kíchó sín.
34 Jesus respondeu: "Os filhos desta era casam-se e são dados em casamento,
35 A̱ ntá tí sín kuítekaon sín tí janhan ntá tsjacha sín tsoxechón sín ínaá la í tso̱te̱ehya sín la koí tso̱te̱ehya tí xje̱en sín.
35 mas os que forem considerados dignos de tomar parte na era que há de vir e na ressurreição dos mortos não se casarão nem serão dados em casamento,
36 Kíxin tí sín a la xitjahya tsꞌen kíxin éxí tí sín ángel tsꞌejó sín kíxin xje̱en Dios tí jehe sín kíxin Dios kjuínchexechón chꞌán sín.
36 e não podem mais morrer, pois são como os anjos. São filhos de Deus, visto que são filhos da ressurreição.
37 Kja̱xin chꞌín Moisés tió chrónka chꞌán kuènte tí nta tjeche kjuínchenoheni chꞌán kíxin tí sín tsíkꞌen tsoxechón sín. Ntáchro chꞌán kíxin Ìnchéni Dios na mé tí Dios tinkáchónki chꞌín Abraham la ko chꞌín Isaac la ko chꞌín Jacob.
37 E que os mortos ressuscitam, já Moisés mostrou, no relato da sarça, quando ao Senhor ele chama ‘Deus de Abraão, Deus de Isaque e Deus de Jacó’.
38 Tí Dios i la jehya tinkáchónki tí sín tsíkꞌen. Náhí. Tí Dios i la tinkáchónki tí sín tjejóchón, la Dios la tꞌikon chꞌán kíxin kaín chojni la síchón ―ichro chꞌán.
38 Ele não é Deus de mortos, mas de vivos, pois para ele todos vivem".
39 A̱ ntá iso tí sín tjako tí ley la ntáchro sín kíxin: ―Jína kjuàkua la ko jína ntáchrua, Maestro― ichro sín.
39 Alguns dos mestres da lei disseram: "Respondeste bem, Mestre! "
40 A̱ ntá chrakon sín la í ninkehó kjuanchankíehya sín chꞌán.
40 E ninguém mais ousava fazer-lhe perguntas.
41 Ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―¿Nkexrí kíxin ntáchro sín kíxin tí Cristo mé tsꞌaxrjeníxin tí chꞌín David?
41 Então Jesus lhes perguntou: "Como dizem que o Cristo é Filho de Davi?
42 A̱ ntá chꞌín David ikjin chꞌán tí libro Salmos la ntáchro chꞌán kíxin:
42 "O próprio Davi afirma no Livro dos Salmos: ‘O Senhor disse ao meu Senhor: "Senta-te à minha direita
43 — ausente —
43 até que eu ponha os teus inimigos como estrado para os teus pés" ’.
44 ¿Xá nkexrí kíxin Cristo chrókꞌóna itꞌé David, kíxin jehe David kui̱ki̱texín chꞌán Ìnché chꞌán tí Cristo? ―ichro chꞌín Jesús.
44 Portanto Davi o chama ‘Senhor’. Então, como é que ele pode ser seu filho? "
45 Kaín chojni tjejótinhin sín nixje̱he̱ chꞌín Jesús tí sín kꞌuájiko chꞌán ntáchro chꞌán kíxin:
45 Estando todo o povo a ouvi-lo, Jesus disse aos seus discípulos:
46 ―Chrókóxakonhanrá chrókuankíehyará tí sín maestro tjako tí ley. Tóxrjínhi̱n sín chrókꞌuinkáya sín ka kjínjin la ko tjinkaon sín kíxin kaín chojni chrókjuikosáyehe sín tsoxeta sín ntasin la ko tjeyá sín silla a̱ntsí náxrjón chrókꞌuejóyá sín nkaxenhen ni̱nko la ko tjeyá sín kíxin jína chrókꞌuejó sín tí sátsji sín kia,
46 "Cuidado com os mestres da lei. Eles fazem questão de andar com roupas especiais, e gostam muito de receber saudações nas praças e de ocupar os lugares mais importantes nas sinagogas e os lugares de honra nos banquetes.
47 la ko kja̱xin takitsjehe sín nto̱e tí chojni chjin kꞌán. A̱ ntá kjuixin kjuíchꞌiyehe sín chojni ntá náxrjón nixje̱he̱ sín Dios. A̱ ntá jehe sín a̱ntsí má sinchekjasóte sín Dios kíxin xi̱kaha kjuíchꞌia sín.
47 Eles devoram as casas das viúvas, e, para disfarçar, fazem longas orações. Esses homens serão punidos com maior rigor! "
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.