Lucas 20
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs ARIB
1 A̱ ntá ijnko ya̱on kjuákꞌe chꞌín Jesús tí ni̱nko ntiha kjua̱ko̱he̱ chꞌán chojni tí tan jína tsaáxin sín. A̱ ntá kjui tí sín ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an la ko tí sín maestro tjako tí ley la ko kja̱xin tí sín tꞌe̱to̱an kuènte ni̱nko.
1 Num desses dias, quando Jesus ensinava o povo no templo, e anunciava o evangelho, sobrevieram os principais sacerdotes e os escribas, com os anciãos.
2 Ntá kjuanchankíhi sín chꞌán kíxin: ―Chro̱nka nkehe tí kjuachaxin chonta kíxin xi̱kaha chꞌe. ¿Nkexro kjuanjon tí kjuachaxin a? ―ichro sín.
2 e falaram-lhe deste modo: Dize-nos, com que autoridade fazes tu estas coisas? Ou, quem é o que te deu esta autoridade?
3 Ntá kjuáte̱he chꞌín Jesús ntáchro chꞌán kíxin: ―Kja̱xin janhan tsjánchánkíhará ijnko nkehe siná nkexrí tsjate̱herá.
3 Respondeu-lhes ele: Eu também vos farei uma pergunta; dizei-me, pois:
4 ¿A̱ ntá nkexro kꞌue̱tue̱nhen tí chꞌín Juan kíxin tsi̱ki̱te chꞌán chojni? ¿Á Dios ní o̱ chojni ó? ―ichro chꞌán.
4 O batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Ntá kjuankíxin sín tjo sín kíchó sín ntáchro sín kíxin: ―¿Nkehe chrókjuate̱heni? A̱ ntá tí tsontáchroni kíxin Dios tsíchrꞌán tí chꞌín Juan la ntá tsjanchankí chꞌán kíxin nkekuènte kuítekakuenhyani chꞌán.
5 Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: do céu, ele dirá: Por que não crestes?
6 A̱ ntá tí tsontáchroni kíxin chojni ó kꞌue̱tue̱nhen sín chꞌán la ntá kaín chojni tso̱nínkaon sín la ixro̱ tsꞌóyánxinni sín kíxin tjenka̱yáxin sín kíxin chꞌín Juan chaxín kꞌuékjako chꞌán itén Dios ―mé xi̱kaha ikjo sín.
6 Mas, se dissermos: Dos homens, todo o povo nos apedrejará; pois está convencido de que João era profeta.
7 Ntá kjuáte̱he sín kíxin noehya sín nkexro tsíchrꞌán tí chꞌín Juan.
7 Responderam, pois, que não sabiam donde era.
8 Ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Kja̱xin janhan tso̱xrja̱nkahya nkexro kjuanjon kjuachaxin tjétꞌa̱ tíhi ―ichro chꞌán.
8 Replicou-lhes Jesus: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
9 Ntá tuénxín kjuankíxin chꞌín Jesús nixje̱he̱ chꞌán chojni kjuíncheyóe̱xin chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―Kjuákꞌe ijnko chojni kꞌue̱nka̱xin chꞌán nta to uva tí no̱nte̱e chꞌán, a̱ ntá chrꞌéxi̱n kjuínchekjen chꞌán tí iso tí sín chꞌe xra̱. A̱ ntá kjuixin ntá sákjuí chꞌán imá sé.
9 Começou então a dizer ao povo esta parábola: Um homem plantou uma vinha, arrendou-a a uns lavradores, e ausentou-se do país por muito tempo.
10 A̱ ntá kui tí ya̱on tsakjinjin sín to uva. Ntá kꞌue̱tue̱nhen chꞌán ijnko nkexro chꞌehe chꞌán xra̱ kíxin tsjikjanchehe chꞌán tí sín chꞌe xra̱ no̱nte̱e chꞌán kíxin tsjanjon sín tí to tónhen chꞌán tocar. A̱ ntá jehe sín kjuate sín tí chꞌín a la ntá kꞌuinkíté sín chꞌán la ninkehó tsíchjéhya sín chꞌán.
10 No tempo próprio mandou um servo aos lavradores, para que lhe dessem dos frutos da vinha; mas os lavradores, espancando-o, mandaram-no embora de mãos vazias.
11 A̱ ntá tí chꞌín no̱nte̱e ichrꞌán chꞌán í jnko nkexro chꞌehe chꞌán xra̱. A̱ ntá kja̱xin kꞌuántaxínhi̱n sín chꞌán la ko kjuate sín chꞌán la ko kja̱xin ninkehó tsíchjéhya sín chꞌán ínaá.
11 Tornou a mandar outro servo; mas eles espancaram também a este e, afrontando-o, mandaram-no embora de mãos vazias.
12 A̱ ntá tí chꞌín no̱nte̱e ichrꞌán chꞌán í jnko nkexro. A̱ ntá tí sín chꞌe xra̱ kja̱xin xi̱kahó tsíkjichꞌehe sín ínaá, tsíkꞌinkíté sín chꞌán.
12 E mandou ainda um terceiro; mas feriram também a este e lançaram-no fora.
13 ’Ntá tí chꞌín no̱nte̱e ntáchro chꞌán kíxin: “¿Nkexrí chrókjui̱tꞌa jie? Tsochrꞌan tí xja̱nna imá tjua̱ha̱. Áchꞌe chrókuitekakonhen sín chꞌán chróchóntehe sín chꞌán kjuasáya”, ichro chꞌán.
13 Disse então o senhor da vinha: Que farei? Mandarei o meu filho amado; a ele talvez respeitarão.
14 A̱ ntá kjónté kui chꞌán la kꞌuíkon tí sín chꞌe xra̱ ntá chénka sín kíchó sín kíxin: “Tí chꞌín i mé tsꞌáyéhe̱ chꞌán kaín nkehe kuènte itꞌé chꞌán. Tsꞌóyánni chꞌán kíxin jeheni tsito̱ekoni kaín tí nkehe a,” ichro sín.
14 Mas quando os lavradores o viram, arrazoaram entre si, dizendo: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que a herança seja nossa.
15 A̱ ntá kuakitsjexín sín chꞌán tí nonte ntiha la kꞌóyán sín chꞌán. A̱ ntá kjuanchankí chꞌín Jesús kíxin: ―A̱ ntá tí ìnché nonte la, ¿nkehe chrókjuichꞌe chꞌán kíxin xi̱kaha kónhen tí xje̱en chꞌán?
15 E lançando-o fora da vinha, o mataram. Que lhes fará, pois, o senhor da vinha?
16 Chrókui chꞌán chrókjuinchekꞌitjáyan chꞌán tí sín chꞌe xra̱ kíxin xi̱kaha kjuíchꞌe sín kꞌóyán sín tí xje̱en chꞌán, a̱ ntá chróchjéhe chꞌán í so nkexro chrókjuichꞌe xra̱ tí nonte a ―ichro chꞌán. A̱ ntá tió kuínhin sín xi̱kaha ntáchro sín kíxin: ―Kjá Dios la xi̱kahya tjinkaon chꞌán ―ichro sín.
16 Virá e destruirá esses lavradores, e dará a vinha a outros. Ouvindo eles isso, disseram: Tal não aconteça!
17 A̱ ntá chꞌín Jesús komá chꞌán tí jehe sín ntáchro chꞌán kíxin: ―¿A̱ ntá nkehe tꞌaxrjexín tí nkehe ntáchro xroon itén Dios ntáchro xi̱kihi?:
17 Mas Jesus, olhando para eles, disse: Pois, que quer dizer isto que está escrito: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta como pedra angular?
18 A̱ ntá jnkojín chojni tsjitsínka chrítaón tí xro̱ i tso̱kuen chꞌán. A̱ ntá tsꞌánótjen tí xro̱ i tsoxratja ijnko chojni la tso̱kuen, tsꞌóna nche.
18 Todo o que cair sobre esta pedra será despedaçado; mas aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó.
19 A̱ ntá tí ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an la ko tí maestro tjako tí ley tjinkaon sín chrótsé sín tí chꞌín Jesús tuénxín tí hora a kíxin ó kónohe sín kíxin jehe sín kuakitsjexín tí nkehe nixja chꞌán. Kjánchó xitjahya tsotsé sín chꞌán kíxin chrako̱nhe̱n sín tí chojni siín.
19 Ainda na mesma hora os escribas e os principais sacerdotes, percebendo que contra eles proferira essa parábola, procuraram deitar-lhe as mãos, mas temeram o povo.
20 Ntá kꞌue̱tue̱nhen sín chojni tsotsáyehe sín chꞌán, éxí chojni chónta kjuasáyé chꞌán chrókjo sín chꞌán jnkojína kíxin áchꞌe ichrén nkehe ntoáhya tsonixja chꞌán. A̱ ntá jína tsjanchaxín sín jie̱ tsjikaán sín chꞌán tí tjen tí chꞌín gobernador.
20 E, aguardando oportunidade, mandaram espias, os quais se fingiam justos, para o apanharem em alguma palavra, e o entregarem à jurisdição e à autoridade do governador.
21 Mé xi̱kaha kjuanchankíhi sín chꞌán nkehe, a̱ ntá ntáchro sín kíxin: ―Maestro, ó noheni kíxin kaín nkehe ntáchrua la ko kaín nkehe tjàkua la chaxín ntoá la ko jehya nkexrí tsjehe chojni tjenka̱yáxixián kíxin á jína sín, la ntá ntoá tjàkua nti̱e Dios.
21 Estes, pois, o interrogaram, dizendo: Mestre, sabemos que falas e ensinas retamente, e que não consideras a aparência da pessoa, mas ensinas segundo a verdade o caminho de Deus;
22 A̱ ntá jie la chro̱nka, ¿á jína chrókjue̱nke̱heni tí gobierno romano o̱ náhí? ―ichro sín.
22 é-nos lícito dar tributo a César, ou não?
23 A̱ ntá chꞌín Jesús la ó kónohe chꞌán kíxin ntoáhya tjenka̱yáxin sín ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―¿Nkekuènte chrokjua̱cha̱xi̱nráni?
23 Mas Jesus, percebendo a astúcia deles, disse-lhes:
24 Tjákonará ijnko tí chichaon méhe̱. ¿Nkexro tí tsíkꞌaxrjexín tjenkáni tí chichaon i la ko nkexro ihni̱é chónta méhe̱? ―ichro chꞌán. Ntá kjuáte̱he sín kíxin: ―Tí chꞌín tꞌe̱to̱an mé tjenkáni chꞌán ―ichro sín.
24 Mostrai-me um denário. De quem é a imagem e a inscrição que ele tem? Responderam: De César.
25 Ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Chróchje̱hérá tí chꞌín gobierno tꞌe̱to̱an tí nkehe kuènte chꞌán; a̱ ntá tí nkehe kuènte Dios chróchje̱hérá Dios ―ichro chꞌán.
25 Disse-lhes então: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
26 A̱ ntá ninkehó kjuachahya sín kjua̱cha̱xi̱n sín chꞌán tí nkehe ntáchro chꞌán nkayakon chojni chjasin ntiha. A̱ ntá chrakon sín kuínhin sín kaín nkehe kjuáte̱he chꞌán la ntá tí sín kjuanchankí la tání sín kohya nkehe ichro sín.
26 E não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e admirados da sua resposta, calaram-se.
27 A̱ ntá chrꞌéxi̱n iso tí sín saduceo sákjuítsjehe sín tí chꞌín Jesús. Kjánchó tí sín saduceo titekakonhya sín kíxin tsoxechón chojni tsíkꞌen. Xi̱kaha ntáche sín tí chꞌín Jesús kíxin:
27 Chegaram então alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição, e perguntaram-lhe:
28 ―Maestro, chꞌín Moisés tsíkjin chꞌán tí xroon ley ntáchro kíxin tió tsꞌen ijnko chojni la ntá tsito̱he ichjién, tí chóntahya sín xje̱en, la tꞌichjánxi̱n kíxin kíchó tí chꞌín tsíkꞌen tso̱te̱he tí tjan kꞌán kíxin tsochónta sín xje̱en sín éxí xje̱en tí chꞌín sa̱o tsíkꞌen tsꞌikon sín.
28 Mestre, Moisés nos deixou escrito que se morrer alguém, tendo mulher mas não tendo filhos, o irmão dele case com a viúva, e suscite descendência ao irmão.
29 A̱ ntá kꞌuéjó sín yato sín jnkoko̱á kíchó sín. A̱ ntá tí chꞌín sa̱o la kóte̱he chꞌán. Ntá kꞌuén chꞌán la chóntahya chꞌán ninkehó xje̱en chꞌán.
29 Havia, pois, sete irmãos. O primeiro casou-se e morreu sem filhos;
30 A̱ ntá tí chꞌín yóxin kíchó chꞌán la kóte̱he tí tjan kꞌán. Kja̱xin kꞌuén chꞌán chóntahya sín xje̱en sín.
30 então o segundo, e depois o terceiro, casaram com a viúva;
31 A̱ ntá tí chꞌín níxin xíkóte̱he jehe tjan ínaá. Kja̱xin xi̱kaha kayatoé sín. Kaín sín kꞌuén sín ninkehó xje̱en sín chóntahya sín.
31 e assim todos os sete, e morreram, sem deixar filhos.
32 A̱ ntá kjuixixín kja̱xin jehe tjan ikꞌuén tjan.
32 Depois morreu também a mulher.
33 A̱ ntá tió tsoxechón chojni tsíkꞌen, ¿ntá nkexro tí jehe sin tsꞌóna ichjién tí jehe tjan kíxin yato tí jehe sín kóte̱he tjan? ―ichro sín.
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles será ela esposa, pois os sete por esposa a tiveram?
34 Ntá chꞌín Jesús kjuáte̱he chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―Ntihi chjasintajni tí chojni ntoa la ko ti chojni chjin tóte̱he sín takja kíchó sín.
34 Respondeu-lhes Jesus: Os filhos deste mundo casaram-se e dão-se em casamento;
35 A̱ ntá tí sín kuítekaon sín tí janhan ntá tsjacha sín tsoxechón sín ínaá la í tso̱te̱ehya sín la koí tso̱te̱ehya tí xje̱en sín.
35 mas os que são julgados dignos de alcançar o mundo vindouro, e a ressurreição dentre os mortos, nem se casam nem se dão em casamento;
36 Kíxin tí sín a la xitjahya tsꞌen kíxin éxí tí sín ángel tsꞌejó sín kíxin xje̱en Dios tí jehe sín kíxin Dios kjuínchexechón chꞌán sín.
36 porque já não podem mais morrer; pois são iguais aos anjos, e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Kja̱xin chꞌín Moisés tió chrónka chꞌán kuènte tí nta tjeche kjuínchenoheni chꞌán kíxin tí sín tsíkꞌen tsoxechón sín. Ntáchro chꞌán kíxin Ìnchéni Dios na mé tí Dios tinkáchónki chꞌín Abraham la ko chꞌín Isaac la ko chꞌín Jacob.
37 Mas que os mortos hão de ressurgir, o próprio Moisés o mostrou, na passagem a respeito da sarça, quando chama ao Senhor; Deus de Abraão, e Deus de Isaque, e Deus de Jacó.
38 Tí Dios i la jehya tinkáchónki tí sín tsíkꞌen. Náhí. Tí Dios i la tinkáchónki tí sín tjejóchón, la Dios la tꞌikon chꞌán kíxin kaín chojni la síchón ―ichro chꞌán.
38 Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos; porque para ele todos vivem.
39 A̱ ntá iso tí sín tjako tí ley la ntáchro sín kíxin: ―Jína kjuàkua la ko jína ntáchrua, Maestro― ichro sín.
39 Responderam alguns dos escribas: Mestre, disseste bem.
40 A̱ ntá chrakon sín la í ninkehó kjuanchankíehya sín chꞌán.
40 Não ousavam, pois, perguntar-lhe mais coisa alguma.
41 Ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―¿Nkexrí kíxin ntáchro sín kíxin tí Cristo mé tsꞌaxrjeníxin tí chꞌín David?
41 Jesus, porém, lhes perguntou: Como dizem que o Cristo é filho de Davi?
42 A̱ ntá chꞌín David ikjin chꞌán tí libro Salmos la ntáchro chꞌán kíxin:
42 Pois o próprio Davi diz no livro dos Salmos: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
43 — ausente —
43 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés.
44 ¿Xá nkexrí kíxin Cristo chrókꞌóna itꞌé David, kíxin jehe David kui̱ki̱texín chꞌán Ìnché chꞌán tí Cristo? ―ichro chꞌín Jesús.
44 Logo Davi lhe chama Senhor como, pois, é ele seu filho?
45 Kaín chojni tjejótinhin sín nixje̱he̱ chꞌín Jesús tí sín kꞌuájiko chꞌán ntáchro chꞌán kíxin:
45 Enquanto todo o povo o ouvia, disse Jesus aos seus discípulos:
46 ―Chrókóxakonhanrá chrókuankíehyará tí sín maestro tjako tí ley. Tóxrjínhi̱n sín chrókꞌuinkáya sín ka kjínjin la ko tjinkaon sín kíxin kaín chojni chrókjuikosáyehe sín tsoxeta sín ntasin la ko tjeyá sín silla a̱ntsí náxrjón chrókꞌuejóyá sín nkaxenhen ni̱nko la ko tjeyá sín kíxin jína chrókꞌuejó sín tí sátsji sín kia,
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar com vestes compridas, e gostam das saudações nas praças, dos primeiros assentos nas sinagogas, e dos primeiros lugares nos banquetes;
47 la ko kja̱xin takitsjehe sín nto̱e tí chojni chjin kꞌán. A̱ ntá kjuixin kjuíchꞌiyehe sín chojni ntá náxrjón nixje̱he̱ sín Dios. A̱ ntá jehe sín a̱ntsí má sinchekjasóte sín Dios kíxin xi̱kaha kjuíchꞌia sín.
47 que devoram as casas das viúvas, fazendo, por pretexto, longas orações; estes hão de receber maior condenação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.