Lucas 1

San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Nchónhya chojni tjinkaon chrókjin sín ntoá kaín xín nkehe nkexrí kónhen kꞌuátsínka Ìnchéni tí kꞌuéjóni.
1 Visto que muitos já empreenderam uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 Éxí kjua̱ko̱he̱ni tí sín tsíkꞌikonxín kon sín tí xrankíxixín nkehe kꞌuátsínka chꞌán la ntá kꞌuáyéhe̱ sín tí xra̱ sákjuíchronka sín tí tan jína
2 conforme nos transmitiram os que desde o princípio foram deles testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 a̱ ntá janhan kja̱xian kjuánchánkiá jína kaín nkehe kꞌuátsínka tí xrankíxixín. Ntá nòna jína ikjian kaín tíha éxí tsíkónhen ntá tsochrꞌanhan jaha Teófilo kíxin imá tjua̱ha
3 igualmente a mim pareceu bem, depois de cuidadosa investigação de tudo desde a sua origem, dar-lhe por escrito, excelentíssimo Teófilo, uma exposição em ordem,
4 kíxin ntá jaha tso̱noha jína tí nkehe chaxín tsíkja̱ko̱ha sín.
4 para que você tenha plena certeza das verdades em que foi instruído.
5 A̱ ntá tí chꞌín rey Herodes kꞌue̱to̱an chꞌán tí estado Judea la ko ntiha kjuákꞌe ijnko ncha̱tꞌá mé itꞌin Zacarías. Jehe chꞌán mé kuènte tí sín tsíkꞌaxrjeníxin tí chꞌín Abías.A̱ ntá ichjién chꞌán mé itꞌin Elisabet. Jehe tjan mé tsíkꞌaxrjeníxin tjan tí ncha̱tꞌá Aarón.
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, houve um sacerdote chamado Zacarias, do turno de Abias. A mulher dele era das filhas de Arão e se chamava Isabel.
6 Yóí sín na mé jína sín kíxin éxí tjinkaon Dios la mé kjuínchexiteyéhe̱ sín kaín nkehe kꞌue̱to̱an chꞌán. Méxra̱ ninkexró chrókꞌuekahya jie̱ tí jehe sín.
6 Ambos eram justos diante de Deus, vivendo de forma irrepreensível em todos os preceitos e mandamentos do Senhor.
7 A̱ ntá jehe sín chóntahya sín xje̱en sín kíxin ó jehí tsíki̱to̱enhya tjan Elisabet kíxin sichꞌéna tjan xjan la ko ntá jie la ó táda chꞌán la ko ó nána tjan.
7 Eles não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e os dois já tinham idade avançada.
8 A̱ ntá ijnko ya̱on tónhen tocar chꞌín Zacarías la ko tí í so sín tjejóko chꞌán sichꞌe sín xra̱ ncha̱tꞌá kuènte Dios.
8 E aconteceu que, enquanto Zacarias exercia o sacerdócio diante de Deus na ordem do seu turno, coube-lhe por sorteio,
9 A̱ ntá xi̱kaha kuènhen tí sín ncha̱tꞌá a̱ ntá jie chꞌín Zacarías mé kónhen tocar tsꞌixenhen chꞌán tí cuarto tjóá kuènte ni̱nko tsja̱kꞌe̱ chꞌán chji̱nco̱ chrítaón tí altar kuènte Dios.
9 segundo o costume sacerdotal, entrar no santuário do Senhor para queimar o incenso.
10 Ntá kjuákꞌe chꞌán ntiha kjua̱kꞌe̱ chꞌán tí chji̱nco̱ la nachrohe kaín tí chojni kꞌuéjó sín ntója nixje̱he̱ sín Dios.
10 Durante esse tempo, toda a multidão do povo permanecia na parte de fora, orando.
11 Ntá xrína̱hya kꞌuíkon chꞌín Zacarías ijnko ángel kuènte Dios tjexín to̱té chꞌán nánko chjina tí altar tja̱kꞌe̱xi̱n sín chji̱nco̱.
11 E eis que apareceu a Zacarias um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 A̱ ntá tió kꞌuíkon chꞌín Zacarías tí ángel la imá kóxakonhen chꞌán la ko imá chrakon chꞌán.
12 Ao vê-lo, Zacarias ficou assustado, e o temor se apoderou dele.
13 A̱ ntá ntáchro tí chꞌín ángel kíxin: ―Zacarías, chrakonhya jaha. Ó kuínhin Dios tí nkehe tjanchehé chꞌán la ntá ichjián Elisabet sichꞌéna tjan ijnko xjan ntoa na mé si̱nchekꞌian xjan Juan.
13 O anjo, porém, lhe disse: — Não tenha medo, Zacarias, porque a sua oração foi ouvida. Isabel, sua esposa, dará à luz um filho, a quem você dará o nome de João.
14 Jaha la tso̱cháha̱ má la ko itsjé chojni tso̱chéhe̱ sín kíxin tsokjíhi xjan
14 Você ficará alegre e feliz, e muitos ficarão contentes com o nascimento dele.
15 kíxin imá tjetoan tsjakꞌe tí xja̱an éxí tóxrjínhi̱n Dios. Ninkehó xran vino la ko ninkehó í jnko xran tsꞌihya chꞌán. Tsochónta chꞌán kjuachaxin kuènte Ncha̱kuen Dios kjónté na̱xa̱ tokjíehya chꞌán.
15 Pois ele será grande diante do Senhor, não beberá vinho nem bebida forte, e será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre materno.
16 Jehe chꞌán mé tsja̱ko̱he̱ chꞌán tí chojni nación Israel a̱ ntá itsjé sín tsokjan sín tsinkáchónki sín Ìnché sín Dios.
16 Ele converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus.
17 Jehe chꞌín Juan tsítaón chꞌán nti̱a tsi̱xi̱n Ìnchéni. Éxí kꞌuékjako chꞌín Elías ósé mé tsjako chꞌán la ko tsochónta chꞌán kjuachaxin éxí kꞌuéchónta chꞌín Elías kíxin tí sín itꞌé xjan la mé jína tsꞌejóko xje̱en sín la ko kja̱xin tí sín titekakonhya mé tsitekaon sín. Mé xi̱kaha tsonixje̱he̱ chꞌán chojni kíxin ó itsi Ìnchéni la chrókuinkáchónki sín tí jehe chꞌán.
17 E irá adiante do Senhor no espírito e poder de Elias, para converter o coração dos pais aos filhos, converter os desobedientes à prudência dos justos e habilitar para o Senhor um povo preparado.
18 A̱ ntá tí chꞌín Zacarías kjuanchankíhi chꞌán tí chꞌín ángel ntáchro chꞌán kíxin: ―¿Nkexrí chrókónòna kíxin chaxín chrókónhen tíhi? Janhan la ó tádana la ko tí chjin chonta la kja̱xin ó nána tjan ―ichro chꞌán.
18 Então Zacarias perguntou ao anjo: — Como terei certeza disso? Pois eu sou velho, e a minha mulher também já tem idade avançada.
19 Ntá kjuáte̱he tí chꞌín ángel ntáchro chꞌán kíxin: ―Janhan mé Gabriel la mé tꞌa̱ha̱ xra̱ Dios. A̱ ntá jehe chꞌán mé kꞌue̱tua̱nna kꞌuinka tsonixja̱ha tso̱xrja̱nka tí nkehe jína tso̱nhen.
19 O anjo respondeu: — Eu sou Gabriel, que estou a serviço de Deus, e fui enviado para falar com você e lhe trazer esta boa notícia.
20 A̱ ntá jie kuítekákonhya tí nkehe xrja̱nka a̱ ntá tso̱nósian jaha xitjahya tsonixja jaha tsoxitjajia tí ya̱on tsokjíhi tí xja̱an. Mé xi̱kaha tsoxiteyá kaín tíha ―ichro chꞌán.
20 Todavia, você ficará mudo e não poderá falar até o dia em que estas coisas vierem a acontecer, porque você não acreditou nas minhas palavras, as quais, no devido tempo, se cumprirão.
21 A̱ ntá tí í so sín ntiha kꞌuéjóchónhen sín ntója ni̱nko kíxin tsꞌaxrje chꞌín Zacarías, ntá kóxakonhen sín kíxin imá sé kóxrjenhen chꞌán nkaxenhen ni̱nko.
21 O povo estava esperando Zacarias e admirava-se com a demora dele no santuário.
22 Ntá tió kꞌuaxrjexín chꞌín Zacarías tí nkaxenhen ni̱nko la í xitjahya nixja chꞌán. Ntá kónohe sín kíxin ichrén kjuaxroan kuènte Dios tsíkꞌikon chꞌán tí nkaxenhen ni̱nko. Ntá itja chꞌán ó tja̱ko̱xi̱n chꞌán tí nkehe chróntáchro chꞌán kíxin í xitjahya nixja chꞌán.
22 Quando Zacarias saiu, não lhes podia falar. Então entenderam que ele havia tido uma visão no santuário. E expressava-se por sinais e permanecia mudo.
23 A̱ ntá tió kjuixin tí ya̱on kjuíchꞌe chꞌín Zacarías xra̱ ni̱nko ntá sákjuí chꞌán nto̱e chꞌán.
23 Aconteceu que, terminados os dias do seu ministério, Zacarias voltou para casa.
24 A̱ ntá chrꞌéxi̱n ntá kjuákꞌeyá tí ichjién chꞌán Elisabet. Ntá nto̱e tjan ó kuíto̱he tjan inꞌó nitjó kjuenka̱yáxin tjan kíxin:
24 Passados esses dias, Isabel, a mulher de Zacarias, ficou grávida. E ela não saiu de casa durante cinco meses, dizendo:
25 “Mé xi̱kaha ijnko kjuaxroan kjuanjon Ìnchéni kíxin chrókꞌuántaxíe̱nhyani chojni kíxin ó tsochóntani xje̱enni jie chrókjuikosáyeheni sín”, ichro tjan.
25 — Foi isto o que o Senhor me fez, ao contemplar-me, para acabar com a minha vergonha diante das pessoas.
26 A̱ ntá kꞌuátsínka injon nitjó ntá Dios kꞌue̱tue̱nhen tí chꞌín ángel Gabriel kíxin sátsji chꞌán ijnko chjasin estado Galilea mé itꞌin Nazaret,
26 No sexto mês, o anjo Gabriel foi enviado por Deus a uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 sátsji nixje̱he̱ chꞌán ijnko tjan tjarisoá na̱xa̱ kuákjahya tjan chojni ntoa mé itꞌin tjan María. Jehe tjan mé tsíkjate̱he tjan kíxin tso̱te̱he tjan ijnko chꞌín mé itꞌin José, mé tsíkꞌaxrjeníxin chꞌán tí chꞌín rey David.
27 a uma virgem que estava comprometida a casar com um homem da casa de Davi, cujo nome era José. A virgem se chamava Maria.
28 A̱ ntá tí chꞌín ángel kꞌuíxenhen tí tjen tjan ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Kꞌuinka nixja̱ha jaha kíxin Dios kjuínki̱tsa tí jaha. Ìnchéni Dios tjekoa tí jaha. A̱ ntá jaha imá kjuíntaya̱van chꞌán ntá tí í so chojni chjin la kénhyó ―ichro chꞌán.
28 E, aproximando-se dela, o anjo disse: — Salve, agraciada! O Senhor está com você.
29 Kjánchó tió kꞌuíkon tjan tí chꞌín ángel na mé kóxakonhen tjan kjuenkayáxin tjan kíxin nkekuènte xi̱kaha nixje̱he̱ni chꞌán, ichro tjan.
29 Ela, porém, ao ouvir esta palavra, perturbou-se muito e pôs-se a pensar no que poderia significar esta saudação.
30 A̱ ntá ntáchro tí chꞌín ángel kíxin: ―Chrakonhya, María. Dios la imá tjetjinki̱tsa tí jaha.
30 Mas o anjo lhe disse: — Não tenha medo, Maria; porque você foi abençoada por Deus.
31 A̱ ntá jie la tsjakꞌèyá jaha, tsochonta ijnko xjan ntoa la ko si̱nchekꞌian xjan Jesús.
31 Você ficará grávida e dará à luz um filho, a quem chamará pelo nome de Jesus.
32 Imá tsꞌe̱to̱an chꞌán la ko itsꞌin chꞌán Xje̱en Dios nkaya nka̱jní. Ìnchéni Dios mé tsjanjon chꞌán kjuachaxin tsꞌe̱to̱an chꞌán éxí ijnko rey éxí kꞌue̱to̱an chꞌín David, tí nkexro tsꞌaxrjeníxin chꞌán.
32 Este será grande e será chamado Filho do Altíssimo. Deus, o Senhor, lhe dará o trono de Davi, seu pai.
33 Jnkochríxín tsjakꞌe chꞌán tsꞌe̱tue̱nhen chꞌán tí sín nación Israel, la mé tsjeje̱hya tí kjuachaxin tsꞌe̱to̱an chꞌán ―ichro tí chꞌín ángel.
33 Ele reinará para sempre sobre a casa de Jacó, e o seu reinado não terá fim.
34 Ntá kjuanchankíhi tjan María tí chꞌín ángel kíxin: ―¿Nkekuènte kíxin xi̱kaha chrókónhen kíxin janhan la na̱xa̱ chontahya chojni ntoa? ―ichro tjan.
34 Então Maria disse ao anjo: — Como será isto, se eu nunca tive relações com homem algum?
35 Ntá kjuate̱he tí chꞌín ángel, ntáchro chꞌán kíxin: ―Tí Ncha̱kuen Dios mé tsꞌinkajin éxí ijnko tjui̱ la ko tí kjuachaxin kuènte Dios mé tsjakꞌetja tí jaha, a̱ ntá tsꞌóna tí xjan. Mé xi̱kaha tí xjan tsokjíhi la mé tjóá xjan la mé itsꞌin xjan Xje̱en Dios.
35 O anjo respondeu: — O Espírito Santo virá sobre você, e o poder do Altíssimo a envolverá com a sua sombra; por isso, também o ente santo que há de nascer será chamado Filho de Deus.
36 La ko kja̱xin tjan Elisabet kjéhya jaha kjónté ó nána tjan la mé tjeyá tjan. Senó la kꞌuéchóntahya tjan xjan, a̱ ntá jie la ó injon nitjó tjeyá tjan.
36 E Isabel, sua parenta, igualmente está grávida, apesar de sua idade avançada, sendo este já o sexto mês de gestação para aquela que diziam ser estéril.
37 Kíxin tí kjua̱cha̱xién Dios la tsjacha tso̱nhen kaín xín nkehe ―ichro tí chꞌín ángel.
37 Porque para Deus não há nada impossível.
38 Ntá ntáchro tjan María kíxin: ―Janhan mé tꞌa̱ha̱ Ìnchéni Dios xra̱. Ó ncho̱xon tí nkehe kꞌue̱to̱an chꞌán si̱ntaxiteyáha̱ chꞌán éxí chro̱nka jaha ―ichro tjan. A̱ ntá kjuixin chrónka tí chꞌín ángel ntá sákjuí chꞌán.
38 Então Maria disse: — Aqui está a serva do Senhor; que aconteça comigo o que você falou. Então o anjo foi embora.
39 A̱ ntá ijnko ya̱on tí tjan María tji̱a̱n sákjui̱ tjan ijnko chjasin tjen tí jna̱ estado Judea.
39 Naqueles dias, Maria se aprontou e foi depressa à região montanhosa, a uma cidade de Judá.
40 Ntá kjuíji tjan tí chjasin ntiha ntá kꞌuíxenhen tjan nto̱e chꞌín Zacarías la ntá nixje̱he̱ tjan tí tjan Elisabet.
40 Entrou na casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 A̱ ntá tió kuínhin tjan Elisabet nixja tjan María ntá chrika tí xjan nkaya tse̱e tí tjan Elisabet. Ntá a̱ntsí kꞌuáyéhe̱ tjan kjua̱cha̱xién Ncha̱kuen Dios
41 Quando Isabel ouviu a saudação de Maria, a criança lhe estremeceu no ventre. Então Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 ntá itsen nixja tjan ntáchro tjan kíxin: ―Dios imá kjuíntaya̱van la ntá tí í so chojni chjin la kénhyó la ko kja̱xin kjuíncheyaon chꞌán tí xja̱an.
42 E exclamou em alta voz: — Bendita é você entre as mulheres, e bendito o fruto do seu ventre!
43 ¿Xá nkexro tí janhan kíxin kjuínixja̱na ìné Ìnchéni?
43 E que grande honra é para mim receber a visita da mãe do meu Senhor!
44 Tió kui̱nha̱n nixjana ntá tí xjan la chrika xjan nkaya tse̱na kíxin chéhe̱ xjan kjuiha.
44 Pois, logo que me chegou aos ouvidos a voz da saudação que você fez, a criança estremeceu de alegria dentro de mim.
45 Ntá jaha la cháha kíxin kuítekávan kíxin Ìnchéni Dios sinchexiteyá tí nkehe ntáchro chꞌán ―ichro tjan.
45 Bem-aventurada a que creu, porque serão cumpridas as palavras que lhe foram ditas da parte do Senhor.
46 Ntá ntáchro tjan María kíxin:
46 Então Maria disse: “A minha alma engrandece ao Senhor,
47 — ausente —
47 e o meu espírito se alegrou em Deus, meu Salvador,
48 — ausente —
48 porque ele atentou para a humildade da sua serva. Pois, desde agora, todas as gerações me considerarão bem-aventurada,
49 — ausente —
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas. Santo é o seu nome.
50 — ausente —
50 A sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 — ausente —
51 Agiu com o seu braço valorosamente; dispersou os que, no coração, alimentavam pensamentos soberbos.
52 — ausente —
52 Derrubou dos seus tronos os poderosos e exaltou os humildes.
53 — ausente —
53 Encheu de bens os famintos e despediu vazios os ricos.
54 — ausente —
54 Amparou Israel, seu servo, a fim de lembrar-se da sua misericórdia
55 — ausente —
55 a favor de Abraão e de sua descendência, para sempre, como havia prometido aos nossos pais.”
56 A̱ ntá tjan María kuíto̱eko tjan tí tjan Elisabet iní nitjó la ntá chrꞌéxi̱n xíkjan tjan nto̱e tjan.
56 Maria permaneceu cerca de três meses com Isabel e voltou para casa.
57 Ntá xétja tí ya̱on sinchekokjíhi tjan Elisabet tí xje̱en tjan, a̱ ntá kjuínchekokjíhi tjan ijnko xjan ntoa.
57 Quando chegou o tempo de Isabel dar à luz, ela teve um filho.
58 A̱ ntá tí sín chjinaxón nto̱e la ko tí sín kjéhya tjan mé kjuíjitsjehe sín kíxin tso̱chéhe̱ko sín tjan kíxin kuínhin sín kíxin Dios imá tsíki̱konóe̱he̱ tí jehe tjan.
58 Os vizinhos e parentes ouviram que o Senhor tinha usado de grande misericórdia para com Isabel e se alegraram com ela.
59 Ntá tí ya̱on jníxin ikui sín sincheka sín xjan tí xro̱ye kuènte tí sín judío. Ntá chrókjuinchekꞌin sín xjan Zacarías éxí itꞌin itꞌé.
59 Aconteceu que, no oitavo dia, foram circuncidar o menino e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 Kjánchó ntáchro ìné xjan kíxin: ―Náhí. Tꞌichjánxi̱n itsꞌin xjan Juan ―ichro tjan.
60 Mas a mãe do menino disse: — De modo nenhum! Ele será chamado João.
61 Ntá ntáchro sín kíxin: ―¿Nkekuènte kíxin xi̱kaha chrókꞌuin xjan? Kohya nkexro na̱xa̱ kjéhya xi̱kaha itꞌin ―ichro sín.
61 Disseram-lhe: — Mas você não tem nenhum parente com esse nome!
62 A̱ ntá kaín tí sín kjéhya kjua̱ko̱xi̱n sín tja sín kjuanchankíhi sín tí itꞌé xjan kíxin nkexrí tjinkaon chꞌán chrókꞌuin tí xjan.
62 Fizeram sinais, perguntando ao pai do menino que nome queria que lhe dessem.
63 A̱ ntá tí itꞌé xjan mé kjuanchia chꞌán ijnko ntachiso ntsí tsokjin chꞌán ntá kjin chꞌán kíxin: “Ihni̱é xjan mé Juan.” A̱ ntá kaín tí sín tjejó sín ntiha la chrakon sín kuínhin sín xi̱kaha kónhen.
63 Então, pedindo uma tabuinha, ele escreveu: — O nome dele é João. E todos se admiraram.
64 A̱ ntá xrína̱hya chꞌín Zacarías kjuankíxin chꞌán nixja chꞌán ínaá kjuanchehe chꞌán Dios kjuasáya.
64 Imediatamente a boca de Zacarias se abriu e a língua se soltou. Então começou a falar, louvando a Deus.
65 A̱ ntá kaín tí sín chjinaxón nto̱e sín mé chrakon sín. La ntá nkuíxín tí jna̱ kuènte estado Judea mé kjo sín kíchó sín chrónka sín kíxin xi̱kaha tsíkónhen.
65 Todos os vizinhos deles ficaram possuídos de temor, e essas coisas foram divulgadas por toda a região montanhosa da Judeia.
66 A̱ ntá kaín tí sín kuínhin mé kjuenka̱yáxin sín kjuanchankíhi sín kíchó sín kíxin: ―¿Xá nkehe tí xra̱ tsíki̱to̱nhe̱n tí xjan i? ―ichro sín. Kíxin chaxín Ìnchéni Dios tsíkjincheyaon chꞌán tí xjan.
66 Todos os que as ouviram guardavam-nas no coração, dizendo: — O que virá a ser este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 A̱ ntá itꞌé tí xjan mé chꞌín Zacarías, mé a̱ntsí kꞌuáyéhe̱ chꞌán kjuachaxin kuènte Ncha̱kuen Dios ntá xi̱kaha nixja chꞌán itén Dios ntáchro chꞌán kíxin:
67 Zacarias, o pai de João, cheio do Espírito Santo, profetizou, dizendo:
68 — ausente —
68 “Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e redimiu o seu povo,
69 — ausente —
69 e nos suscitou plena e poderosa salvação na casa de Davi, seu servo,
70 — ausente —
70 como havia prometido, desde a antiguidade, por boca dos seus santos profetas,
71 — ausente —
71 para nos libertar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam;
72 — ausente —
72 para usar de misericórdia com os nossos pais e lembrar-se da sua santa aliança
73 — ausente —
73 e do juramento que fez a nosso pai Abraão,
74 — ausente —
74 de conceder-nos que, livres das mãos de inimigos, o adorássemos sem temor,
75 — ausente —
75 em santidade e justiça diante dele, todos os nossos dias.
76 — ausente —
76 E você, menino, será chamado profeta do Altíssimo, porque precederá o Senhor, preparando-lhe os caminhos,
77 — ausente —
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, por meio da remissão dos seus pecados,
78 — ausente —
78 graças à profunda misericórdia de nosso Deus, pela qual nos visitará o sol nascente das alturas,
79 Na mé kaín tíhi chrónka tí chꞌín Zacarías.
79 para iluminar os que jazem nas trevas e na sombra da morte, e dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.”
80 A̱ ntá tinkákꞌánkí tí xjan a la ko Dios kjuínchekꞌánkí tí kjuaxrexinkaon kuènte xjan kíxin a̱ntsí tso̱nohe xjan nkexrí tjen Dios. A̱ ntá kjuákꞌe xjan nte̱je̱ kꞌuánkí xjan kjuixrakájia tí ya̱on kjuankíxin kjua̱ko̱he̱ chꞌán tí chojni nación Israel.
80 O menino crescia e se fortalecia em espírito. E viveu nos desertos até o dia em que havia de manifestar-se a Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.