Lucas 16

San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Kja̱xin ntáche chꞌín Jesús tí sín kꞌuájiko chꞌán kíxin: ―Kjuákꞌe ijnko chꞌín lamó ricó chónta chꞌán ijnko nkexro chjéhe chꞌán kjuachaxin kíxin tsꞌe̱to̱an tso̱nhen xra̱. Ntá kui ijnko nkexro chénka tí lamó kíxin: “Tí nkexro tꞌe̱to̱an nchexénhen chꞌán tí nkehe chonta”, ichro chꞌán.
1 Jesus contou a seguinte história a seus discípulos: “Um homem rico tinha um administrador que cuidava de seus negócios. Certo dia, foram-lhe contar que esse administrador estava desperdiçando seu dinheiro.
2 A̱ ntá tí chꞌín lamó kꞌuíye̱he̱ chꞌán tí chꞌín chꞌehe chꞌán xra̱ ntáche chꞌán kíxin: “¿Á chaxín xi̱kaha chꞌe kíxin xi̱kaha ichro sín? A̱ ntá jie tsjánjuan jaha kuentá tí xra̱ kjui̱chꞌe kíxin ijie í si̱chꞌehya xra̱ tséto̱an ntihi”, ichro chꞌán.
2 Então mandou chamá-lo e disse: ‘O que é isso que ouço a seu respeito? Preste contas de sua administração, pois não pode mais permanecer nesse cargo’.
3 A̱ ntá tí chꞌín tꞌe̱to̱an tónhen xra̱ kjuenka̱yáxin chꞌán kíxin: “¿Nkehe chrókjui̱tꞌa jie kíxin tí lamó la í tsjanjonhya chꞌán xra̱ si̱tꞌa? La ko janhan la chontahya fuérza̱ si̱tꞌa xra̱ no̱nte̱e chojni la ko tósuàna kíxin chrókꞌuájia chrókjuánchákꞌá nkehe.
3 “O administrador pensou consigo: ‘E agora? Meu patrão vai me demitir. Não tenho força para trabalhar no campo, e sou orgulhoso demais para mendigar.
4 Ó nòna nkehe si̱tꞌa kíxin ntá tsochonta nkexro tsjanjon kjuachaxin tsjakꞌé nto̱e sín tí í tsochontahya xra̱ si̱tꞌa”, ichro tí chꞌín tꞌe̱to̱an.
4 Já sei como garantir que as pessoas me recebam em suas casas quando eu for despedido!’.
5 Ntá kꞌuíye̱he̱ chꞌán jnkojnko jnkojnko tí sín síkéhe tí lámo̱e chꞌán. A̱ ntá tí chꞌín sa̱o kui ntá tí chꞌín tꞌe̱to̱an mé kjuanchankíhi chꞌán kíxin: “¿Nkekja̱ín tjasikéhé lámo̱éni?” ichro chꞌán.
5 “Então ele convocou todos que deviam dinheiro a seu patrão. Perguntou ao primeiro: ‘Quanto você deve a meu patrão?’.
6 A̱ ntá jehe chꞌán kjuáte̱he chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: “Síkáni ijnko ciento ntabarril aceite”, ichro chꞌán. A̱ ntá tí chꞌín tꞌe̱to̱an ntáchro chꞌán kíxin: “Ntihi tjen xroon tsjénka̱xian a. Tjakꞌe nonte tjoka la chꞌéna í jnko xroon la í cincuenta ó ténixián”, ichro chꞌán.
6 O homem respondeu: ‘Devo cem tonéis de azeite’. Então o administrador lhe disse: ‘Pegue depressa sua conta e mude-a para cinquenta tonéis’.
7 Ntá chrꞌéxi̱n la kjuanchankíhi chꞌán í jnko nkexro kíxin: “A̱ ntá jaha, ¿nkekja̱ín tjásiká?” ichro chꞌán. Ntá ntáchro chꞌán kíxin: “Ijnko ciento medida noatrigo síkáni”, ichro chꞌán. A̱ ntá ntáchro tí chꞌín tꞌe̱to̱an kíxin: “Tí xi̱kaha la ntihi tjen tí xroon tsjénka̱xian. A̱ ntá jie la chꞌéna ochenta ó”, ichro chꞌán.
7 “‘E quanto você deve a meu patrão?’, perguntou ao segundo. “Devo cem cestos grandes de trigo’, respondeu ele. E o administrador disse: ‘Tome sua conta e mude-a para oitenta cestos’.
8 A̱ ntá tí chꞌín lamó kjuátso̱an chꞌán kíxin kjónté jehya xra̱ jína kjuíchꞌe tí chꞌín tꞌe̱to̱an kjuíchꞌehe chꞌán xra̱ la kjánchó tí kjuíchꞌia chꞌán la a̱ntsí nohe chꞌán kjuíchꞌia chꞌán. Méxra̱ tí sín chjasintajni a̱ntsí nohe sín chꞌiyehe kíchó sín, a̱ ntá tí sin ixri tí tꞌinkaséyan la xi̱kahya chrókjuenka̱yáxin sín chrókjuichꞌia sín, chrókjuenka̱yáxin sín tí jína.
8 “O patrão elogiou o administrador desonesto por sua astúcia. E é verdade que os filhos deste mundo são mais astutos ao lidar com o mundo ao redor que os filhos da luz.
9 ’Janhan la tétua̱nhanrá kíxin chrókuicháxi̱nhanrá tí chichaon siín chjasintajni kjónté tjuáhya kíxin tsjínki̱tsará chojni kíxin ntá itsjórá sín jína. A̱ ntá tió tsjeje̱ kaín chichaon ntá jehe sín tsꞌejóchónhen sín nkaya nka̱jní tsꞌáyáhará sín jnkochríxín.
9 Esta é a lição: usem a riqueza deste mundo para fazer amigos. Assim, quando suas posses se extinguirem, eles os receberão num lar eterno.
10 ’Tí nkexro kꞌuáyakonhen tí nkehe chónta kjónté tsjéhya la kja̱xin chrókjuacha chrókꞌuáyakonhen itsjé nkehe chróchónta. A̱ ntá tí nkexro kjuachahya kꞌuáyakonhen tí nkehe tsjéhya chónta la kja̱xin chrókjuachahya chrókꞌuáyakonhen tí tsjé nkehe chróchónta chꞌán.
10 “Se forem fiéis nas pequenas coisas, também o serão nas grandes. Mas, se forem desonestos nas pequenas coisas, também o serão nas maiores.
11 Mé xi̱kaha tí xitjahya tꞌayakonhénrá tí chichaon kuènte chjasintajni ntihó la, ¿ntá nkexrí chrókꞌuayéhérá nkehe tjete chaxín kuènte nkaya nka̱jní?
11 E, se vocês não são confiáveis ao lidar com a riqueza injusta deste mundo, quem lhes confiará a verdadeira riqueza?
12 Mé xi̱kaha tí kjuachahyará kꞌuáyakonhénrá tí chichaon kuènte ókjé nkexro, ¿ntá nkexro chrótjáhará jahará tí nkehe chaxín tjete chrókꞌuáyakonhénrá?
12 E, se não são fiéis com os bens dos outros, por que alguém lhes confiaria o que é de vocês?
13 ’Nijnko nkexro xitjahya sichꞌehe yaá lamó xra̱ kíxin ijnko la tso̱nínkakonhen chꞌán la ko tí í jnko tsotjuèhe chꞌán, o̱ ijnko la tsitekakonhen chꞌán, la tí í jnko la tsitekakuenhya chꞌán. Xitjahya chrókjuichꞌehe chojni xra̱ Dios tí tjinkaon sín tsochónta sín itsjé chichaon ―ichro chꞌán.
13 “Ninguém pode servir a dois senhores, pois odiará um e amará o outro; será dedicado a um e desprezará o outro. Vocês não podem servir a Deus e ao dinheiro”.
14 A̱ ntá tí sín fariseo imá kóxrjínhi̱n sín chichaon, ntá kuínhin sín kaín tíha nkerí ichro chꞌín Jesús, ntá kjuanoá sín chꞌán.
14 Os fariseus, que tinham grande amor ao dinheiro, ouviam isso tudo e zombavam de Jesus.
15 Na ntá chꞌín Jesús ntáche chꞌán sín kíxin: ―A̱ ntá jahará tjinkáonrá chrókꞌuejóxi̱nrá jína nkayakon chojni. A̱ ntá Dios la chóxin chꞌán a̱sánrá. A̱ ntá tí nkehe imá tóxrjínhi̱n chꞌe chojni la Dios la tóxrjíe̱nhya chꞌán.
15 Então ele disse: “Vocês gostam de parecer justos em público, mas Deus conhece o seu coração. Aquilo que este mundo valoriza é detestável aos olhos de Deus.
16 ’Na̱xa̱ kjuakohya chꞌín Juan la kꞌuékjako sín tí ley kuènte chꞌín Moisés la ko tí nkehe kꞌuékjin tí sín kꞌuéchronka itén Dios ósé. A̱ ntá kui chꞌín Juan la chrónka chꞌán tí tan jína nkexrí tsꞌe̱to̱an Dios tí kjuachaxin kuènte chꞌán ntá kaín chojni imá tjinkaon sín chrókjuacha sín chrókꞌuejó sín tí tjen Dios tꞌe̱to̱an chꞌán.
16 “Até a chegada de João, a lei de Moisés e a mensagem dos profetas eram seus guias. Agora, porém, as boas-novas do reino de Deus estão sendo anunciadas, e todos estão ansiosos para entrar.
17 ’A̱ntsí xra̱hya chrókꞌuitjáyan tí nkehe siín nka̱jní la ko chjasintajni. A̱ ntá xitjahya kíxin chróxiteyáhya kjónté ijnko nkehe ntsí tꞌe̱to̱an tí ley.
17 É mais fácil o céu e a terra desaparecerem que ser anulado até o menor traço da lei de Deus.
18 ’A̱ ntá ijnko chojni tsjake̱he̱ ichjién la ntá tsakja chꞌán í jnko chojni chjin la ijie̱ tíha. A̱ ntá tí chꞌín tsakja ijnko tjan tsíkítsínkehe la kja̱xin ijie̱ tíha.
18 “Assim, o homem que se divorcia de sua esposa e se casa com outra mulher comete adultério. E o homem que se casa com uma mulher divorciada também comete adultério”.
19 ’Ntá kjuákꞌe ijnko chꞌán imá rico chꞌán la ko kꞌuítsá chꞌán ka imá tjete náxrjón kjátse tié la ko kaín ya̱on kjuasin chꞌán kia.
19 Jesus disse: “Havia um homem rico que se vestia de púrpura e linho fino e vivia sempre cercado de luxos.
20 A̱ ntá ntója nto̱e chꞌán kjuákꞌetja̱xi̱n ijnko chꞌín nòa mé itꞌin chꞌán Lázaro tjanchakꞌá chꞌán la ko níhi chꞌán tsíchrꞌenka kuenté nto̱e chꞌán.
20 À sua porta ficava um mendigo coberto de feridas chamado Lázaro.
21 A̱ ntá tí chꞌín nòa la imá kjuakꞌe a̱sén chꞌán chrókjóne chꞌán la ko chrókókje̱exín chꞌán tí nkehe to̱tꞌo̱ tsjixènjinkíxin mesa kuènte tí chꞌín rico. A̱ ntá tí koni̱a̱ la kjua̱má va tí to̱sóa chónta chꞌán.
21 Ele ansiava comer o que caía da mesa do homem rico, e os cachorros vinham lamber suas feridas abertas.
22 A̱ ntá ijnko ya̱on mé ikꞌuén tí chꞌín nòa. A̱ ntá tí sín ángel mé sákjui̱ko chꞌán tí náxrjón tjen chꞌín Abraham. La ko kja̱xin ikꞌuén tí chꞌín kꞌuéríko la sákjuíkja̱vá sín chꞌán.
22 “Por fim, o mendigo morreu, e os anjos o levaram para junto de Abraão. O rico também morreu e foi sepultado,
23 Ntá tjen chꞌán tí sátsji tí sín tsíkꞌen tjetjasóte chꞌán. Ntá konta chꞌán kꞌuíkon chꞌán kíxin ikjín náxrjón tjen chꞌín Abraham tjeko chꞌán tí chꞌín Lázaro.
23 e foi para o lugar dos mortos. Ali, em tormento, ele viu Abraão de longe, com Lázaro ao seu lado.
24 Ntá kꞌuèya tí chꞌín kꞌuéchónta tsjé nkehe ntáchro chꞌán kíxin: “Itꞌéni Abraham, ti̱konóa̱na tétue̱nhén tí chꞌín Lázaro kíxin sinchekjataxín chꞌán kóhe dedo tja chꞌán ìnta̱ ntá tsi chꞌán tsjakꞌeta̱kꞌá chꞌán ne̱je̱n kíxin tsoxrue̱he kíxin tjinahya sóa tí xrohi siín ntihi”, ichro chꞌán.
24 “O rico gritou: ‘Pai Abraão, tenha compaixão de mim! Mande Lázaro aqui para que molhe a ponta do dedo em água e refresque minha língua. Estou em agonia nestas chamas!’.
25 Kjánchó ntáchro chꞌín Abraham kíxin: “Xje̱enni, xráxinkávan kíxin tió kjuákꞌe chjasintajni na ó kꞌuayéhé itsjé nkehe náxrjón. A̱ ntá chꞌín Lázaro mé kꞌuáyéhe̱ chꞌán nkehe náxrjónhya. A̱ ntá jie ntihi kjuaxróxin tjen chꞌán, a̱ ntá jaha tjetjasótia méhe̱.
25 “Abraão, porém, respondeu: ‘Filho, lembre-se de que durante a vida você teve tudo que queria e Lázaro não teve coisa alguma. Agora, ele está aqui sendo consolado, e você está em agonia.
26 A̱ ntá kja̱xin jnko̱siné tjen tsa̱ka imá jié xitjahya tsꞌátòye̱ tí sín siín ntihi tsjihya sín tí tjen jaha la ko kja̱xin tí sín siín méhe̱ xitjahya tsꞌátòye̱ sín itsji sín ntihi”, mé ichro chꞌín Abraham.
26 Além do mais, há entre nós um grande abismo. Ninguém daqui pode atravessar para o seu lado, e ninguém daí pode atravessar para o nosso’.
27 A̱ ntá tí chꞌín kꞌuéríko mé ntáchro chꞌán kíxin: “Ntá xrja̱nóa̱ha jaha Itꞌéni Abraham kíxin tétue̱nhén tí chꞌín Lázaro sátsji chꞌán nto̱e tꞌaná
27 “Então o rico disse: ‘Por favor, Pai Abraão, pelo menos mande Lázaro à casa de meu pai,
28 kíxin ntaha kuíto̱he inꞌó tí sín kíchiná, ntá chróchenka chꞌán sín kíxin chrókuihya sín ntihi chrókjuasótehya sín kíxin imá náxrjónhya ntihi”, mé ichro chꞌán.
28 pois tenho cinco irmãos e quero avisá-los para que não terminem neste lugar de tormento’.
29 Kjánchó kjuáte̱he chꞌín Abraham ntáchro chꞌán kíxin: “Ó chónta sín tí nkehe tsíkjin chꞌín Moisés la ko tí sín kꞌuéchronka itén Dios ósé a. Chrókuinhin sín tí nkehe tsíntáchro tí sín a”, ichro chꞌán.
29 “‘Moisés e os profetas já os avisaram’, respondeu Abraão. ‘Seus irmãos podem ouvir o que eles disseram.’
30 Ntá ntáchro tí chꞌín a ínaá kíxin: “Náhí, Itꞌéni Abraham. Chrókójína sáchrókjuitsjehe ijnko chojni tsíkꞌen ntá chrókuitekaon sín chrókuíto̱he sín iji̱é sín”, ichro chꞌán.
30 “Então o rico disse: ‘Não, Pai Abraão! Mas, se alguém dentre os mortos lhes fosse enviado, eles se arrependeriam!’.
31 Ntá ntáchro chꞌín Abraham kíxin: “Tí tsitekakonhya sín tí nkehe tsíntáchro chꞌín Moisés la ko tí nkehe tsíntáchro tí í so sín tsíchronka itén Dios ósé, ntá kja̱xin tsitekakonhya sín kjónté chróxechón ijnko chojni tsíkꞌen chrókjuichronka ínaá”, ichro chꞌán.
31 “Abraão, porém, disse: ‘Se eles não ouvem Moisés e os profetas, não se convencerão, mesmo que alguém ressuscite dos mortos’”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.