Lucas 16
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs ARA
1 Kja̱xin ntáche chꞌín Jesús tí sín kꞌuájiko chꞌán kíxin: ―Kjuákꞌe ijnko chꞌín lamó ricó chónta chꞌán ijnko nkexro chjéhe chꞌán kjuachaxin kíxin tsꞌe̱to̱an tso̱nhen xra̱. Ntá kui ijnko nkexro chénka tí lamó kíxin: “Tí nkexro tꞌe̱to̱an nchexénhen chꞌán tí nkehe chonta”, ichro chꞌán.
1 Disse Jesus também aos discípulos: Havia um homem rico que tinha um administrador; e este lhe foi denunciado como quem estava a defraudar os seus bens.
2 A̱ ntá tí chꞌín lamó kꞌuíye̱he̱ chꞌán tí chꞌín chꞌehe chꞌán xra̱ ntáche chꞌán kíxin: “¿Á chaxín xi̱kaha chꞌe kíxin xi̱kaha ichro sín? A̱ ntá jie tsjánjuan jaha kuentá tí xra̱ kjui̱chꞌe kíxin ijie í si̱chꞌehya xra̱ tséto̱an ntihi”, ichro chꞌán.
2 Então, mandando-o chamar, lhe disse: Que é isto que ouço a teu respeito? Presta contas da tua administração, porque já não podes mais continuar nela.
3 A̱ ntá tí chꞌín tꞌe̱to̱an tónhen xra̱ kjuenka̱yáxin chꞌán kíxin: “¿Nkehe chrókjui̱tꞌa jie kíxin tí lamó la í tsjanjonhya chꞌán xra̱ si̱tꞌa? La ko janhan la chontahya fuérza̱ si̱tꞌa xra̱ no̱nte̱e chojni la ko tósuàna kíxin chrókꞌuájia chrókjuánchákꞌá nkehe.
3 Disse o administrador consigo mesmo: Que farei, pois o meu senhor me tira a administração? Trabalhar na terra não posso; também de mendigar tenho vergonha.
4 Ó nòna nkehe si̱tꞌa kíxin ntá tsochonta nkexro tsjanjon kjuachaxin tsjakꞌé nto̱e sín tí í tsochontahya xra̱ si̱tꞌa”, ichro tí chꞌín tꞌe̱to̱an.
4 Eu sei o que farei, para que, quando for demitido da administração, me recebam em suas casas.
5 Ntá kꞌuíye̱he̱ chꞌán jnkojnko jnkojnko tí sín síkéhe tí lámo̱e chꞌán. A̱ ntá tí chꞌín sa̱o kui ntá tí chꞌín tꞌe̱to̱an mé kjuanchankíhi chꞌán kíxin: “¿Nkekja̱ín tjasikéhé lámo̱éni?” ichro chꞌán.
5 Tendo chamado cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto deves ao meu patrão?
6 A̱ ntá jehe chꞌán kjuáte̱he chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: “Síkáni ijnko ciento ntabarril aceite”, ichro chꞌán. A̱ ntá tí chꞌín tꞌe̱to̱an ntáchro chꞌán kíxin: “Ntihi tjen xroon tsjénka̱xian a. Tjakꞌe nonte tjoka la chꞌéna í jnko xroon la í cincuenta ó ténixián”, ichro chꞌán.
6 Respondeu ele: Cem cados de azeite. Então, disse: Toma a tua conta, assenta-te depressa e escreve cinquenta.
7 Ntá chrꞌéxi̱n la kjuanchankíhi chꞌán í jnko nkexro kíxin: “A̱ ntá jaha, ¿nkekja̱ín tjásiká?” ichro chꞌán. Ntá ntáchro chꞌán kíxin: “Ijnko ciento medida noatrigo síkáni”, ichro chꞌán. A̱ ntá ntáchro tí chꞌín tꞌe̱to̱an kíxin: “Tí xi̱kaha la ntihi tjen tí xroon tsjénka̱xian. A̱ ntá jie la chꞌéna ochenta ó”, ichro chꞌán.
7 Depois, perguntou a outro: Tu, quanto deves? Respondeu ele: Cem coros de trigo. Disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 A̱ ntá tí chꞌín lamó kjuátso̱an chꞌán kíxin kjónté jehya xra̱ jína kjuíchꞌe tí chꞌín tꞌe̱to̱an kjuíchꞌehe chꞌán xra̱ la kjánchó tí kjuíchꞌia chꞌán la a̱ntsí nohe chꞌán kjuíchꞌia chꞌán. Méxra̱ tí sín chjasintajni a̱ntsí nohe sín chꞌiyehe kíchó sín, a̱ ntá tí sin ixri tí tꞌinkaséyan la xi̱kahya chrókjuenka̱yáxin sín chrókjuichꞌia sín, chrókjuenka̱yáxin sín tí jína.
8 E elogiou o senhor o administrador infiel porque se houvera atiladamente, porque os filhos do mundo são mais hábeis na sua própria geração do que os filhos da luz.
9 ’Janhan la tétua̱nhanrá kíxin chrókuicháxi̱nhanrá tí chichaon siín chjasintajni kjónté tjuáhya kíxin tsjínki̱tsará chojni kíxin ntá itsjórá sín jína. A̱ ntá tió tsjeje̱ kaín chichaon ntá jehe sín tsꞌejóchónhen sín nkaya nka̱jní tsꞌáyáhará sín jnkochríxín.
9 E eu vos recomendo: das riquezas de origem iníqua fazei amigos; para que, quando aquelas vos faltarem, esses amigos vos recebam nos tabernáculos eternos.
10 ’Tí nkexro kꞌuáyakonhen tí nkehe chónta kjónté tsjéhya la kja̱xin chrókjuacha chrókꞌuáyakonhen itsjé nkehe chróchónta. A̱ ntá tí nkexro kjuachahya kꞌuáyakonhen tí nkehe tsjéhya chónta la kja̱xin chrókjuachahya chrókꞌuáyakonhen tí tsjé nkehe chróchónta chꞌán.
10 Quem é fiel no pouco também é fiel no muito; e quem é injusto no pouco também é injusto no muito.
11 Mé xi̱kaha tí xitjahya tꞌayakonhénrá tí chichaon kuènte chjasintajni ntihó la, ¿ntá nkexrí chrókꞌuayéhérá nkehe tjete chaxín kuènte nkaya nka̱jní?
11 Se, pois, não vos tornastes fiéis na aplicação das riquezas de origem injusta, quem vos confiará a verdadeira riqueza?
12 Mé xi̱kaha tí kjuachahyará kꞌuáyakonhénrá tí chichaon kuènte ókjé nkexro, ¿ntá nkexro chrótjáhará jahará tí nkehe chaxín tjete chrókꞌuáyakonhénrá?
12 Se não vos tornastes fiéis na aplicação do alheio, quem vos dará o que é vosso?
13 ’Nijnko nkexro xitjahya sichꞌehe yaá lamó xra̱ kíxin ijnko la tso̱nínkakonhen chꞌán la ko tí í jnko tsotjuèhe chꞌán, o̱ ijnko la tsitekakonhen chꞌán, la tí í jnko la tsitekakuenhya chꞌán. Xitjahya chrókjuichꞌehe chojni xra̱ Dios tí tjinkaon sín tsochónta sín itsjé chichaon ―ichro chꞌán.
13 Ninguém pode servir a dois senhores; porque ou há de aborrecer-se de um e amar ao outro ou se devotará a um e desprezará ao outro. Não podeis servir a Deus e às riquezas.
14 A̱ ntá tí sín fariseo imá kóxrjínhi̱n sín chichaon, ntá kuínhin sín kaín tíha nkerí ichro chꞌín Jesús, ntá kjuanoá sín chꞌán.
14 Os fariseus, que eram avarentos, ouviam tudo isto e o ridiculizavam.
15 Na ntá chꞌín Jesús ntáche chꞌán sín kíxin: ―A̱ ntá jahará tjinkáonrá chrókꞌuejóxi̱nrá jína nkayakon chojni. A̱ ntá Dios la chóxin chꞌán a̱sánrá. A̱ ntá tí nkehe imá tóxrjínhi̱n chꞌe chojni la Dios la tóxrjíe̱nhya chꞌán.
15 Mas Jesus lhes disse: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece o vosso coração; pois aquilo que é elevado entre homens é abominação diante de Deus.
16 ’Na̱xa̱ kjuakohya chꞌín Juan la kꞌuékjako sín tí ley kuènte chꞌín Moisés la ko tí nkehe kꞌuékjin tí sín kꞌuéchronka itén Dios ósé. A̱ ntá kui chꞌín Juan la chrónka chꞌán tí tan jína nkexrí tsꞌe̱to̱an Dios tí kjuachaxin kuènte chꞌán ntá kaín chojni imá tjinkaon sín chrókjuacha sín chrókꞌuejó sín tí tjen Dios tꞌe̱to̱an chꞌán.
16 A Lei e os Profetas vigoraram até João; desde esse tempo, vem sendo anunciado o evangelho do reino de Deus, e todo homem se esforça por entrar nele.
17 ’A̱ntsí xra̱hya chrókꞌuitjáyan tí nkehe siín nka̱jní la ko chjasintajni. A̱ ntá xitjahya kíxin chróxiteyáhya kjónté ijnko nkehe ntsí tꞌe̱to̱an tí ley.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til sequer da Lei.
18 ’A̱ ntá ijnko chojni tsjake̱he̱ ichjién la ntá tsakja chꞌán í jnko chojni chjin la ijie̱ tíha. A̱ ntá tí chꞌín tsakja ijnko tjan tsíkítsínkehe la kja̱xin ijie̱ tíha.
18 Quem repudiar sua mulher e casar com outra comete adultério; e aquele que casa com a mulher repudiada pelo marido também comete adultério.
19 ’Ntá kjuákꞌe ijnko chꞌán imá rico chꞌán la ko kꞌuítsá chꞌán ka imá tjete náxrjón kjátse tié la ko kaín ya̱on kjuasin chꞌán kia.
19 Ora, havia certo homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo e que, todos os dias, se regalava esplendidamente.
20 A̱ ntá ntója nto̱e chꞌán kjuákꞌetja̱xi̱n ijnko chꞌín nòa mé itꞌin chꞌán Lázaro tjanchakꞌá chꞌán la ko níhi chꞌán tsíchrꞌenka kuenté nto̱e chꞌán.
20 Havia também certo mendigo, chamado Lázaro, coberto de chagas, que jazia à porta daquele;
21 A̱ ntá tí chꞌín nòa la imá kjuakꞌe a̱sén chꞌán chrókjóne chꞌán la ko chrókókje̱exín chꞌán tí nkehe to̱tꞌo̱ tsjixènjinkíxin mesa kuènte tí chꞌín rico. A̱ ntá tí koni̱a̱ la kjua̱má va tí to̱sóa chónta chꞌán.
21 e desejava alimentar-se das migalhas que caíam da mesa do rico; e até os cães vinham lamber-lhe as úlceras.
22 A̱ ntá ijnko ya̱on mé ikꞌuén tí chꞌín nòa. A̱ ntá tí sín ángel mé sákjui̱ko chꞌán tí náxrjón tjen chꞌín Abraham. La ko kja̱xin ikꞌuén tí chꞌín kꞌuéríko la sákjuíkja̱vá sín chꞌán.
22 Aconteceu morrer o mendigo e ser levado pelos anjos para o seio de Abraão; morreu também o rico e foi sepultado.
23 Ntá tjen chꞌán tí sátsji tí sín tsíkꞌen tjetjasóte chꞌán. Ntá konta chꞌán kꞌuíkon chꞌán kíxin ikjín náxrjón tjen chꞌín Abraham tjeko chꞌán tí chꞌín Lázaro.
23 No inferno, estando em tormentos, levantou os olhos e viu ao longe a Abraão e Lázaro no seu seio.
24 Ntá kꞌuèya tí chꞌín kꞌuéchónta tsjé nkehe ntáchro chꞌán kíxin: “Itꞌéni Abraham, ti̱konóa̱na tétue̱nhén tí chꞌín Lázaro kíxin sinchekjataxín chꞌán kóhe dedo tja chꞌán ìnta̱ ntá tsi chꞌán tsjakꞌeta̱kꞌá chꞌán ne̱je̱n kíxin tsoxrue̱he kíxin tjinahya sóa tí xrohi siín ntihi”, ichro chꞌán.
24 Então, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim! E manda a Lázaro que molhe em água a ponta do dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 Kjánchó ntáchro chꞌín Abraham kíxin: “Xje̱enni, xráxinkávan kíxin tió kjuákꞌe chjasintajni na ó kꞌuayéhé itsjé nkehe náxrjón. A̱ ntá chꞌín Lázaro mé kꞌuáyéhe̱ chꞌán nkehe náxrjónhya. A̱ ntá jie ntihi kjuaxróxin tjen chꞌán, a̱ ntá jaha tjetjasótia méhe̱.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que recebeste os teus bens em tua vida, e Lázaro igualmente, os males; agora, porém, aqui, ele está consolado; tu, em tormentos.
26 A̱ ntá kja̱xin jnko̱siné tjen tsa̱ka imá jié xitjahya tsꞌátòye̱ tí sín siín ntihi tsjihya sín tí tjen jaha la ko kja̱xin tí sín siín méhe̱ xitjahya tsꞌátòye̱ sín itsji sín ntihi”, mé ichro chꞌín Abraham.
26 E, além de tudo, está posto um grande abismo entre nós e vós, de sorte que os que querem passar daqui para vós outros não podem, nem os de lá passar para nós.
27 A̱ ntá tí chꞌín kꞌuéríko mé ntáchro chꞌán kíxin: “Ntá xrja̱nóa̱ha jaha Itꞌéni Abraham kíxin tétue̱nhén tí chꞌín Lázaro sátsji chꞌán nto̱e tꞌaná
27 Então, replicou: Pai, eu te imploro que o mandes à minha casa paterna,
28 kíxin ntaha kuíto̱he inꞌó tí sín kíchiná, ntá chróchenka chꞌán sín kíxin chrókuihya sín ntihi chrókjuasótehya sín kíxin imá náxrjónhya ntihi”, mé ichro chꞌán.
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de não virem também para este lugar de tormento.
29 Kjánchó kjuáte̱he chꞌín Abraham ntáchro chꞌán kíxin: “Ó chónta sín tí nkehe tsíkjin chꞌín Moisés la ko tí sín kꞌuéchronka itén Dios ósé a. Chrókuinhin sín tí nkehe tsíntáchro tí sín a”, ichro chꞌán.
29 Respondeu Abraão: Eles têm Moisés e os Profetas; ouçam-nos.
30 Ntá ntáchro tí chꞌín a ínaá kíxin: “Náhí, Itꞌéni Abraham. Chrókójína sáchrókjuitsjehe ijnko chojni tsíkꞌen ntá chrókuitekaon sín chrókuíto̱he sín iji̱é sín”, ichro chꞌán.
30 Mas ele insistiu: Não, pai Abraão; se alguém dentre os mortos for ter com eles, arrepender-se-ão.
31 Ntá ntáchro chꞌín Abraham kíxin: “Tí tsitekakonhya sín tí nkehe tsíntáchro chꞌín Moisés la ko tí nkehe tsíntáchro tí í so sín tsíchronka itén Dios ósé, ntá kja̱xin tsitekakonhya sín kjónté chróxechón ijnko chojni tsíkꞌen chrókjuichronka ínaá”, ichro chꞌán.
31 Abraão, porém, lhe respondeu: Se não ouvem a Moisés e aos Profetas, tampouco se deixarão persuadir, ainda que ressuscite alguém dentre os mortos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.