Lucas 16
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs ARIB
1 Kja̱xin ntáche chꞌín Jesús tí sín kꞌuájiko chꞌán kíxin: ―Kjuákꞌe ijnko chꞌín lamó ricó chónta chꞌán ijnko nkexro chjéhe chꞌán kjuachaxin kíxin tsꞌe̱to̱an tso̱nhen xra̱. Ntá kui ijnko nkexro chénka tí lamó kíxin: “Tí nkexro tꞌe̱to̱an nchexénhen chꞌán tí nkehe chonta”, ichro chꞌán.
1 Dizia Jesus também aos seus discípulos: Havia certo homem rico, que tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de estar dissipando os seus bens.
2 A̱ ntá tí chꞌín lamó kꞌuíye̱he̱ chꞌán tí chꞌín chꞌehe chꞌán xra̱ ntáche chꞌán kíxin: “¿Á chaxín xi̱kaha chꞌe kíxin xi̱kaha ichro sín? A̱ ntá jie tsjánjuan jaha kuentá tí xra̱ kjui̱chꞌe kíxin ijie í si̱chꞌehya xra̱ tséto̱an ntihi”, ichro chꞌán.
2 Chamou-o, então, e lhe disse: Que é isso que ouço dizer de ti? Presta contas da tua mordomia; porque já não podes mais ser meu mordomo.
3 A̱ ntá tí chꞌín tꞌe̱to̱an tónhen xra̱ kjuenka̱yáxin chꞌán kíxin: “¿Nkehe chrókjui̱tꞌa jie kíxin tí lamó la í tsjanjonhya chꞌán xra̱ si̱tꞌa? La ko janhan la chontahya fuérza̱ si̱tꞌa xra̱ no̱nte̱e chojni la ko tósuàna kíxin chrókꞌuájia chrókjuánchákꞌá nkehe.
3 Disse, pois, o mordomo consigo: Que hei de fazer, já que o meu senhor me tira a mordomia? Para cavar, não tenho forças; de mendigar, tenho vergonha.
4 Ó nòna nkehe si̱tꞌa kíxin ntá tsochonta nkexro tsjanjon kjuachaxin tsjakꞌé nto̱e sín tí í tsochontahya xra̱ si̱tꞌa”, ichro tí chꞌín tꞌe̱to̱an.
4 Agora sei o que vou fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 Ntá kꞌuíye̱he̱ chꞌán jnkojnko jnkojnko tí sín síkéhe tí lámo̱e chꞌán. A̱ ntá tí chꞌín sa̱o kui ntá tí chꞌín tꞌe̱to̱an mé kjuanchankíhi chꞌán kíxin: “¿Nkekja̱ín tjasikéhé lámo̱éni?” ichro chꞌán.
5 E chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, perguntou ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 A̱ ntá jehe chꞌán kjuáte̱he chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: “Síkáni ijnko ciento ntabarril aceite”, ichro chꞌán. A̱ ntá tí chꞌín tꞌe̱to̱an ntáchro chꞌán kíxin: “Ntihi tjen xroon tsjénka̱xian a. Tjakꞌe nonte tjoka la chꞌéna í jnko xroon la í cincuenta ó ténixián”, ichro chꞌán.
6 Respondeu ele: Cem cados de azeite. Disse-lhe então: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve cinqüenta.
7 Ntá chrꞌéxi̱n la kjuanchankíhi chꞌán í jnko nkexro kíxin: “A̱ ntá jaha, ¿nkekja̱ín tjásiká?” ichro chꞌán. Ntá ntáchro chꞌán kíxin: “Ijnko ciento medida noatrigo síkáni”, ichro chꞌán. A̱ ntá ntáchro tí chꞌín tꞌe̱to̱an kíxin: “Tí xi̱kaha la ntihi tjen tí xroon tsjénka̱xian. A̱ ntá jie la chꞌéna ochenta ó”, ichro chꞌán.
7 Perguntou depois a outro: E tu, quanto deves? Respondeu ele: Cem coros de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 A̱ ntá tí chꞌín lamó kjuátso̱an chꞌán kíxin kjónté jehya xra̱ jína kjuíchꞌe tí chꞌín tꞌe̱to̱an kjuíchꞌehe chꞌán xra̱ la kjánchó tí kjuíchꞌia chꞌán la a̱ntsí nohe chꞌán kjuíchꞌia chꞌán. Méxra̱ tí sín chjasintajni a̱ntsí nohe sín chꞌiyehe kíchó sín, a̱ ntá tí sin ixri tí tꞌinkaséyan la xi̱kahya chrókjuenka̱yáxin sín chrókjuichꞌia sín, chrókjuenka̱yáxin sín tí jína.
8 E louvou aquele senhor ao injusto mordomo por haver procedido com sagacidade; porque os filhos deste mundo são mais sagazes para com a sua geração do que os filhos da luz.
9 ’Janhan la tétua̱nhanrá kíxin chrókuicháxi̱nhanrá tí chichaon siín chjasintajni kjónté tjuáhya kíxin tsjínki̱tsará chojni kíxin ntá itsjórá sín jína. A̱ ntá tió tsjeje̱ kaín chichaon ntá jehe sín tsꞌejóchónhen sín nkaya nka̱jní tsꞌáyáhará sín jnkochríxín.
9 Eu vos digo ainda: Granjeai amigos por meio das riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 ’Tí nkexro kꞌuáyakonhen tí nkehe chónta kjónté tsjéhya la kja̱xin chrókjuacha chrókꞌuáyakonhen itsjé nkehe chróchónta. A̱ ntá tí nkexro kjuachahya kꞌuáyakonhen tí nkehe tsjéhya chónta la kja̱xin chrókjuachahya chrókꞌuáyakonhen tí tsjé nkehe chróchónta chꞌán.
10 Quem é fiel no pouco, também é fiel no muito; quem é injusto no pouco, também é injusto no muito.
11 Mé xi̱kaha tí xitjahya tꞌayakonhénrá tí chichaon kuènte chjasintajni ntihó la, ¿ntá nkexrí chrókꞌuayéhérá nkehe tjete chaxín kuènte nkaya nka̱jní?
11 Se, pois, nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Mé xi̱kaha tí kjuachahyará kꞌuáyakonhénrá tí chichaon kuènte ókjé nkexro, ¿ntá nkexro chrótjáhará jahará tí nkehe chaxín tjete chrókꞌuáyakonhénrá?
12 E se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 ’Nijnko nkexro xitjahya sichꞌehe yaá lamó xra̱ kíxin ijnko la tso̱nínkakonhen chꞌán la ko tí í jnko tsotjuèhe chꞌán, o̱ ijnko la tsitekakonhen chꞌán, la tí í jnko la tsitekakuenhya chꞌán. Xitjahya chrókjuichꞌehe chojni xra̱ Dios tí tjinkaon sín tsochónta sín itsjé chichaon ―ichro chꞌán.
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque ou há de odiar a um e amar ao outro, o há de odiar a um e amar ao outro, o há de dedicar-se a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e às riquezas.
14 A̱ ntá tí sín fariseo imá kóxrjínhi̱n sín chichaon, ntá kuínhin sín kaín tíha nkerí ichro chꞌín Jesús, ntá kjuanoá sín chꞌán.
14 Os fariseus, que eram gananciosos, ouviam todas essas coisas e zombavam dele.
15 Na ntá chꞌín Jesús ntáche chꞌán sín kíxin: ―A̱ ntá jahará tjinkáonrá chrókꞌuejóxi̱nrá jína nkayakon chojni. A̱ ntá Dios la chóxin chꞌán a̱sánrá. A̱ ntá tí nkehe imá tóxrjínhi̱n chꞌe chojni la Dios la tóxrjíe̱nhya chꞌán.
15 E ele lhes disse: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações; porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 ’Na̱xa̱ kjuakohya chꞌín Juan la kꞌuékjako sín tí ley kuènte chꞌín Moisés la ko tí nkehe kꞌuékjin tí sín kꞌuéchronka itén Dios ósé. A̱ ntá kui chꞌín Juan la chrónka chꞌán tí tan jína nkexrí tsꞌe̱to̱an Dios tí kjuachaxin kuènte chꞌán ntá kaín chojni imá tjinkaon sín chrókjuacha sín chrókꞌuejó sín tí tjen Dios tꞌe̱to̱an chꞌán.
16 A lei e os profetas vigoraram até João; desde então é anunciado o evangelho do reino de Deus, e todo homem forceja por entrar nele.
17 ’A̱ntsí xra̱hya chrókꞌuitjáyan tí nkehe siín nka̱jní la ko chjasintajni. A̱ ntá xitjahya kíxin chróxiteyáhya kjónté ijnko nkehe ntsí tꞌe̱to̱an tí ley.
17 É, porém, mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 ’A̱ ntá ijnko chojni tsjake̱he̱ ichjién la ntá tsakja chꞌán í jnko chojni chjin la ijie̱ tíha. A̱ ntá tí chꞌín tsakja ijnko tjan tsíkítsínkehe la kja̱xin ijie̱ tíha.
18 Todo aquele que repudia sua mulher e casa com outra, comete adultério; e quem casa com a que foi repudiada pelo marido, também comete adultério.
19 ’Ntá kjuákꞌe ijnko chꞌán imá rico chꞌán la ko kꞌuítsá chꞌán ka imá tjete náxrjón kjátse tié la ko kaín ya̱on kjuasin chꞌán kia.
19 Ora, havia um homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo, e todos os dias se regalava esplendidamente.
20 A̱ ntá ntója nto̱e chꞌán kjuákꞌetja̱xi̱n ijnko chꞌín nòa mé itꞌin chꞌán Lázaro tjanchakꞌá chꞌán la ko níhi chꞌán tsíchrꞌenka kuenté nto̱e chꞌán.
20 Ao seu portão fora deitado um mendigo, chamado Lázaro, todo coberto de úlceras;
21 A̱ ntá tí chꞌín nòa la imá kjuakꞌe a̱sén chꞌán chrókjóne chꞌán la ko chrókókje̱exín chꞌán tí nkehe to̱tꞌo̱ tsjixènjinkíxin mesa kuènte tí chꞌín rico. A̱ ntá tí koni̱a̱ la kjua̱má va tí to̱sóa chónta chꞌán.
21 o qual desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as úlceras.
22 A̱ ntá ijnko ya̱on mé ikꞌuén tí chꞌín nòa. A̱ ntá tí sín ángel mé sákjui̱ko chꞌán tí náxrjón tjen chꞌín Abraham. La ko kja̱xin ikꞌuén tí chꞌín kꞌuéríko la sákjuíkja̱vá sín chꞌán.
22 Veio a morrer o mendigo, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; morreu também o rico, e foi sepultado.
23 Ntá tjen chꞌán tí sátsji tí sín tsíkꞌen tjetjasóte chꞌán. Ntá konta chꞌán kꞌuíkon chꞌán kíxin ikjín náxrjón tjen chꞌín Abraham tjeko chꞌán tí chꞌín Lázaro.
23 No inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe a Abraão, e a Lázaro no seu seio.
24 Ntá kꞌuèya tí chꞌín kꞌuéchónta tsjé nkehe ntáchro chꞌán kíxin: “Itꞌéni Abraham, ti̱konóa̱na tétue̱nhén tí chꞌín Lázaro kíxin sinchekjataxín chꞌán kóhe dedo tja chꞌán ìnta̱ ntá tsi chꞌán tsjakꞌeta̱kꞌá chꞌán ne̱je̱n kíxin tsoxrue̱he kíxin tjinahya sóa tí xrohi siín ntihi”, ichro chꞌán.
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e envia-me Lázaro, para que molhe na água a ponta do dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 Kjánchó ntáchro chꞌín Abraham kíxin: “Xje̱enni, xráxinkávan kíxin tió kjuákꞌe chjasintajni na ó kꞌuayéhé itsjé nkehe náxrjón. A̱ ntá chꞌín Lázaro mé kꞌuáyéhe̱ chꞌán nkehe náxrjónhya. A̱ ntá jie ntihi kjuaxróxin tjen chꞌán, a̱ ntá jaha tjetjasótia méhe̱.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que em tua vida recebeste os teus bens, e Lázaro de igual modo os males; agora, porém, ele aqui é consolado, e tu atormentado.
26 A̱ ntá kja̱xin jnko̱siné tjen tsa̱ka imá jié xitjahya tsꞌátòye̱ tí sín siín ntihi tsjihya sín tí tjen jaha la ko kja̱xin tí sín siín méhe̱ xitjahya tsꞌátòye̱ sín itsji sín ntihi”, mé ichro chꞌín Abraham.
26 E além disso, entre nós e vós está posto um grande abismo, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem os de lá passar para nós.
27 A̱ ntá tí chꞌín kꞌuéríko mé ntáchro chꞌán kíxin: “Ntá xrja̱nóa̱ha jaha Itꞌéni Abraham kíxin tétue̱nhén tí chꞌín Lázaro sátsji chꞌán nto̱e tꞌaná
27 Disse ele então: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 kíxin ntaha kuíto̱he inꞌó tí sín kíchiná, ntá chróchenka chꞌán sín kíxin chrókuihya sín ntihi chrókjuasótehya sín kíxin imá náxrjónhya ntihi”, mé ichro chꞌán.
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham eles também para este lugar de tormento.
29 Kjánchó kjuáte̱he chꞌín Abraham ntáchro chꞌán kíxin: “Ó chónta sín tí nkehe tsíkjin chꞌín Moisés la ko tí sín kꞌuéchronka itén Dios ósé a. Chrókuinhin sín tí nkehe tsíntáchro tí sín a”, ichro chꞌán.
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 Ntá ntáchro tí chꞌín a ínaá kíxin: “Náhí, Itꞌéni Abraham. Chrókójína sáchrókjuitsjehe ijnko chojni tsíkꞌen ntá chrókuitekaon sín chrókuíto̱he sín iji̱é sín”, ichro chꞌán.
30 Respondeu ele: Não! pai Abraão; mas, se alguém dentre os mortos for ter com eles, hão de se arrepender.
31 Ntá ntáchro chꞌín Abraham kíxin: “Tí tsitekakonhya sín tí nkehe tsíntáchro chꞌín Moisés la ko tí nkehe tsíntáchro tí í so sín tsíchronka itén Dios ósé, ntá kja̱xin tsitekakonhya sín kjónté chróxechón ijnko chojni tsíkꞌen chrókjuichronka ínaá”, ichro chꞌán.
31 Abraão, porém, lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que ressuscite alguém dentre os mortos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.