Lucas 16
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs ACF
1 Kja̱xin ntáche chꞌín Jesús tí sín kꞌuájiko chꞌán kíxin: ―Kjuákꞌe ijnko chꞌín lamó ricó chónta chꞌán ijnko nkexro chjéhe chꞌán kjuachaxin kíxin tsꞌe̱to̱an tso̱nhen xra̱. Ntá kui ijnko nkexro chénka tí lamó kíxin: “Tí nkexro tꞌe̱to̱an nchexénhen chꞌán tí nkehe chonta”, ichro chꞌán.
1 E dizia também aos seus discípulos: Havia um certo homem rico, o qual tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de dissipar os seus bens.
2 A̱ ntá tí chꞌín lamó kꞌuíye̱he̱ chꞌán tí chꞌín chꞌehe chꞌán xra̱ ntáche chꞌán kíxin: “¿Á chaxín xi̱kaha chꞌe kíxin xi̱kaha ichro sín? A̱ ntá jie tsjánjuan jaha kuentá tí xra̱ kjui̱chꞌe kíxin ijie í si̱chꞌehya xra̱ tséto̱an ntihi”, ichro chꞌán.
2 E ele, chamando-o, disse-lhe: Que é isto que ouço de ti? Dá contas da tua mordomia, porque já não poderás ser mais meu mordomo.
3 A̱ ntá tí chꞌín tꞌe̱to̱an tónhen xra̱ kjuenka̱yáxin chꞌán kíxin: “¿Nkehe chrókjui̱tꞌa jie kíxin tí lamó la í tsjanjonhya chꞌán xra̱ si̱tꞌa? La ko janhan la chontahya fuérza̱ si̱tꞌa xra̱ no̱nte̱e chojni la ko tósuàna kíxin chrókꞌuájia chrókjuánchákꞌá nkehe.
3 E o mordomo disse consigo: Que farei, pois que o meu senhor me tira a mordomia? Cavar, não posso; de mendigar, tenho vergonha.
4 Ó nòna nkehe si̱tꞌa kíxin ntá tsochonta nkexro tsjanjon kjuachaxin tsjakꞌé nto̱e sín tí í tsochontahya xra̱ si̱tꞌa”, ichro tí chꞌín tꞌe̱to̱an.
4 Eu sei o que hei de fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 Ntá kꞌuíye̱he̱ chꞌán jnkojnko jnkojnko tí sín síkéhe tí lámo̱e chꞌán. A̱ ntá tí chꞌín sa̱o kui ntá tí chꞌín tꞌe̱to̱an mé kjuanchankíhi chꞌán kíxin: “¿Nkekja̱ín tjasikéhé lámo̱éni?” ichro chꞌán.
5 E, chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 A̱ ntá jehe chꞌán kjuáte̱he chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: “Síkáni ijnko ciento ntabarril aceite”, ichro chꞌán. A̱ ntá tí chꞌín tꞌe̱to̱an ntáchro chꞌán kíxin: “Ntihi tjen xroon tsjénka̱xian a. Tjakꞌe nonte tjoka la chꞌéna í jnko xroon la í cincuenta ó ténixián”, ichro chꞌán.
6 E ele respondeu: Cem medidas de azeite. E disse-lhe: Toma a tua obrigação, e assentando-te já, escreve cinqüenta.
7 Ntá chrꞌéxi̱n la kjuanchankíhi chꞌán í jnko nkexro kíxin: “A̱ ntá jaha, ¿nkekja̱ín tjásiká?” ichro chꞌán. Ntá ntáchro chꞌán kíxin: “Ijnko ciento medida noatrigo síkáni”, ichro chꞌán. A̱ ntá ntáchro tí chꞌín tꞌe̱to̱an kíxin: “Tí xi̱kaha la ntihi tjen tí xroon tsjénka̱xian. A̱ ntá jie la chꞌéna ochenta ó”, ichro chꞌán.
7 Disse depois a outro: E tu, quanto deves? E ele respondeu: Cem alqueires de trigo. E disse-lhe: Toma a tua obrigação, e escreve oitenta.
8 A̱ ntá tí chꞌín lamó kjuátso̱an chꞌán kíxin kjónté jehya xra̱ jína kjuíchꞌe tí chꞌín tꞌe̱to̱an kjuíchꞌehe chꞌán xra̱ la kjánchó tí kjuíchꞌia chꞌán la a̱ntsí nohe chꞌán kjuíchꞌia chꞌán. Méxra̱ tí sín chjasintajni a̱ntsí nohe sín chꞌiyehe kíchó sín, a̱ ntá tí sin ixri tí tꞌinkaséyan la xi̱kahya chrókjuenka̱yáxin sín chrókjuichꞌia sín, chrókjuenka̱yáxin sín tí jína.
8 E louvou aquele senhor o injusto mordomo por haver procedido prudentemente, porque os filhos deste mundo são mais prudentes na sua geração do que os filhos da luz.
9 ’Janhan la tétua̱nhanrá kíxin chrókuicháxi̱nhanrá tí chichaon siín chjasintajni kjónté tjuáhya kíxin tsjínki̱tsará chojni kíxin ntá itsjórá sín jína. A̱ ntá tió tsjeje̱ kaín chichaon ntá jehe sín tsꞌejóchónhen sín nkaya nka̱jní tsꞌáyáhará sín jnkochríxín.
9 E eu vos digo: Granjeai amigos com as riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 ’Tí nkexro kꞌuáyakonhen tí nkehe chónta kjónté tsjéhya la kja̱xin chrókjuacha chrókꞌuáyakonhen itsjé nkehe chróchónta. A̱ ntá tí nkexro kjuachahya kꞌuáyakonhen tí nkehe tsjéhya chónta la kja̱xin chrókjuachahya chrókꞌuáyakonhen tí tsjé nkehe chróchónta chꞌán.
10 Quem é fiel no mínimo, também é fiel no muito; quem é injusto no mínimo, também é injusto no muito.
11 Mé xi̱kaha tí xitjahya tꞌayakonhénrá tí chichaon kuènte chjasintajni ntihó la, ¿ntá nkexrí chrókꞌuayéhérá nkehe tjete chaxín kuènte nkaya nka̱jní?
11 Pois, se nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Mé xi̱kaha tí kjuachahyará kꞌuáyakonhénrá tí chichaon kuènte ókjé nkexro, ¿ntá nkexro chrótjáhará jahará tí nkehe chaxín tjete chrókꞌuáyakonhénrá?
12 E, se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 ’Nijnko nkexro xitjahya sichꞌehe yaá lamó xra̱ kíxin ijnko la tso̱nínkakonhen chꞌán la ko tí í jnko tsotjuèhe chꞌán, o̱ ijnko la tsitekakonhen chꞌán, la tí í jnko la tsitekakuenhya chꞌán. Xitjahya chrókjuichꞌehe chojni xra̱ Dios tí tjinkaon sín tsochónta sín itsjé chichaon ―ichro chꞌán.
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque, ou há de odiar um e amar o outro, ou se há de chegar a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e a Mamom.
14 A̱ ntá tí sín fariseo imá kóxrjínhi̱n sín chichaon, ntá kuínhin sín kaín tíha nkerí ichro chꞌín Jesús, ntá kjuanoá sín chꞌán.
14 E os fariseus, que eram avarentos, ouviam todas estas coisas, e zombavam dele.
15 Na ntá chꞌín Jesús ntáche chꞌán sín kíxin: ―A̱ ntá jahará tjinkáonrá chrókꞌuejóxi̱nrá jína nkayakon chojni. A̱ ntá Dios la chóxin chꞌán a̱sánrá. A̱ ntá tí nkehe imá tóxrjínhi̱n chꞌe chojni la Dios la tóxrjíe̱nhya chꞌán.
15 E disse-lhes: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações, porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 ’Na̱xa̱ kjuakohya chꞌín Juan la kꞌuékjako sín tí ley kuènte chꞌín Moisés la ko tí nkehe kꞌuékjin tí sín kꞌuéchronka itén Dios ósé. A̱ ntá kui chꞌín Juan la chrónka chꞌán tí tan jína nkexrí tsꞌe̱to̱an Dios tí kjuachaxin kuènte chꞌán ntá kaín chojni imá tjinkaon sín chrókjuacha sín chrókꞌuejó sín tí tjen Dios tꞌe̱to̱an chꞌán.
16 A lei e os profetas duraram até João; desde então é anunciado o reino de Deus, e todo o homem emprega força para entrar nele.
17 ’A̱ntsí xra̱hya chrókꞌuitjáyan tí nkehe siín nka̱jní la ko chjasintajni. A̱ ntá xitjahya kíxin chróxiteyáhya kjónté ijnko nkehe ntsí tꞌe̱to̱an tí ley.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 ’A̱ ntá ijnko chojni tsjake̱he̱ ichjién la ntá tsakja chꞌán í jnko chojni chjin la ijie̱ tíha. A̱ ntá tí chꞌín tsakja ijnko tjan tsíkítsínkehe la kja̱xin ijie̱ tíha.
18 Qualquer que deixa sua mulher, e casa com outra, adultera; e aquele que casa com a repudiada pelo marido, adultera também.
19 ’Ntá kjuákꞌe ijnko chꞌán imá rico chꞌán la ko kꞌuítsá chꞌán ka imá tjete náxrjón kjátse tié la ko kaín ya̱on kjuasin chꞌán kia.
19 Ora, havia um homem rico, e vestia-se de púrpura e de linho finíssimo, e vivia todos os dias regalada e esplendidamente.
20 A̱ ntá ntója nto̱e chꞌán kjuákꞌetja̱xi̱n ijnko chꞌín nòa mé itꞌin chꞌán Lázaro tjanchakꞌá chꞌán la ko níhi chꞌán tsíchrꞌenka kuenté nto̱e chꞌán.
20 Havia também um certo mendigo, chamado Lázaro, que jazia cheio de chagas à porta daquele;
21 A̱ ntá tí chꞌín nòa la imá kjuakꞌe a̱sén chꞌán chrókjóne chꞌán la ko chrókókje̱exín chꞌán tí nkehe to̱tꞌo̱ tsjixènjinkíxin mesa kuènte tí chꞌín rico. A̱ ntá tí koni̱a̱ la kjua̱má va tí to̱sóa chónta chꞌán.
21 E desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as chagas.
22 A̱ ntá ijnko ya̱on mé ikꞌuén tí chꞌín nòa. A̱ ntá tí sín ángel mé sákjui̱ko chꞌán tí náxrjón tjen chꞌín Abraham. La ko kja̱xin ikꞌuén tí chꞌín kꞌuéríko la sákjuíkja̱vá sín chꞌán.
22 E aconteceu que o mendigo morreu, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; e morreu também o rico, e foi sepultado.
23 Ntá tjen chꞌán tí sátsji tí sín tsíkꞌen tjetjasóte chꞌán. Ntá konta chꞌán kꞌuíkon chꞌán kíxin ikjín náxrjón tjen chꞌín Abraham tjeko chꞌán tí chꞌín Lázaro.
23 E no inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe Abraão, e Lázaro no seu seio.
24 Ntá kꞌuèya tí chꞌín kꞌuéchónta tsjé nkehe ntáchro chꞌán kíxin: “Itꞌéni Abraham, ti̱konóa̱na tétue̱nhén tí chꞌín Lázaro kíxin sinchekjataxín chꞌán kóhe dedo tja chꞌán ìnta̱ ntá tsi chꞌán tsjakꞌeta̱kꞌá chꞌán ne̱je̱n kíxin tsoxrue̱he kíxin tjinahya sóa tí xrohi siín ntihi”, ichro chꞌán.
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e manda a Lázaro, que molhe na água a ponta do seu dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 Kjánchó ntáchro chꞌín Abraham kíxin: “Xje̱enni, xráxinkávan kíxin tió kjuákꞌe chjasintajni na ó kꞌuayéhé itsjé nkehe náxrjón. A̱ ntá chꞌín Lázaro mé kꞌuáyéhe̱ chꞌán nkehe náxrjónhya. A̱ ntá jie ntihi kjuaxróxin tjen chꞌán, a̱ ntá jaha tjetjasótia méhe̱.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que recebeste os teus bens em tua vida, e Lázaro somente males; e agora este é consolado e tu atormentado.
26 A̱ ntá kja̱xin jnko̱siné tjen tsa̱ka imá jié xitjahya tsꞌátòye̱ tí sín siín ntihi tsjihya sín tí tjen jaha la ko kja̱xin tí sín siín méhe̱ xitjahya tsꞌátòye̱ sín itsji sín ntihi”, mé ichro chꞌín Abraham.
26 E, além disso, está posto um grande abismo entre nós e vós, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem tampouco os de lá passar para cá.
27 A̱ ntá tí chꞌín kꞌuéríko mé ntáchro chꞌán kíxin: “Ntá xrja̱nóa̱ha jaha Itꞌéni Abraham kíxin tétue̱nhén tí chꞌín Lázaro sátsji chꞌán nto̱e tꞌaná
27 E disse ele: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 kíxin ntaha kuíto̱he inꞌó tí sín kíchiná, ntá chróchenka chꞌán sín kíxin chrókuihya sín ntihi chrókjuasótehya sín kíxin imá náxrjónhya ntihi”, mé ichro chꞌán.
28 Pois tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham também para este lugar de tormento.
29 Kjánchó kjuáte̱he chꞌín Abraham ntáchro chꞌán kíxin: “Ó chónta sín tí nkehe tsíkjin chꞌín Moisés la ko tí sín kꞌuéchronka itén Dios ósé a. Chrókuinhin sín tí nkehe tsíntáchro tí sín a”, ichro chꞌán.
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 Ntá ntáchro tí chꞌín a ínaá kíxin: “Náhí, Itꞌéni Abraham. Chrókójína sáchrókjuitsjehe ijnko chojni tsíkꞌen ntá chrókuitekaon sín chrókuíto̱he sín iji̱é sín”, ichro chꞌán.
30 E disse ele: Não, pai Abraão; mas, se algum dentre os mortos fosse ter com eles, arrepender-se-iam.
31 Ntá ntáchro chꞌín Abraham kíxin: “Tí tsitekakonhya sín tí nkehe tsíntáchro chꞌín Moisés la ko tí nkehe tsíntáchro tí í so sín tsíchronka itén Dios ósé, ntá kja̱xin tsitekakonhya sín kjónté chróxechón ijnko chojni tsíkꞌen chrókjuichronka ínaá”, ichro chꞌán.
31 Porém, Abraão lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que algum dos mortos ressuscite.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.