Lucas 15
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs NVI
1 Kaín tí sín nchekjènki̱ la ko tí sín chónta nchónhya jie̱ kóchjinehe sín tí chꞌín Jesús kíxin tjinkaon sín chrókuinhin sín tí nkehe tjechronka chꞌán.
1 Todos os publicanos e "pecadores" estavam se reunindo para ouvi-lo.
2 A̱ ntá tí sín fariseo la ko tí sín maestro tjako tí ley kjuankíxin sín tjonta sín chꞌán ntáchro sín kíxin: ―Tí chꞌín i la kjónté tí sín chónta nchónhya jie̱ la tꞌito chꞌán la ko neko chꞌán ―ichro sín.
2 Mas os fariseus e os mestres da lei o criticavam: "Este homem recebe pecadores e come com eles".
3 Ntá chꞌín Jesús kjuíncheyóe̱xin chꞌán ntáchro chꞌán kíxin:
3 Então Jesus lhes contou esta parábola:
4 ―A̱ ntá jnkojín tí jahará, tí chontará ijnko ciento kolélo ntá chrókꞌuitjáyan ijnko va, ¿á chrókui̱to̱éhyará tí noventa y nueve va tí nte̱je̱ ó, a̱ ntá á chrókjuíkjéyáhyará tí ko tsíkꞌitjáyan hasta chrókꞌuitjájiará va ní?
4 "Qual de vocês que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma, não deixa as noventa e nove no campo e vai atrás da ovelha perdida, até encontrá-la?
5 A̱ ntá tí tsꞌitjárá va ntá tsamárá va tso̱cháha̱rá.
5 E quando a encontra, coloca-a alegremente sobre os ombros
6 Ntá tió tsokjanrá nto̱ará ntá tsꞌi̱ye̱hérá kaín tí sín choxinrá tjórá jína la ko tí sín chjinaxón nto̱ará ntá tsontácherá sín kíxin: “Tso̱chéhe̱ni tsꞌejóni jie kíxin ó kꞌuítjá tí kolélo tsíkꞌitjáyan.”
6 e vai para casa. Ao chegar, reúne seus amigos e vizinhos e diz: ‘Alegrem-se comigo, pois encontrei minha ovelha perdida’.
7 Na mé kja̱xin xi̱kaha tso̱tjo̱nka̱rá kíxin a̱ntsí tso̱chéhe̱ kaín tí sín siín nkaya nka̱jní tió ijnko chojni tsíto̱he kaín tí jie̱ tsíkjenka̱yáxin chꞌán. Ntá kánhyó tso̱chèxin tí sín nkaya nka̱jní kíxin tí noventa y nueve chojni jína tꞌichjánxi̱enhya chrókjuinkí sín tí nkehe tjenka̱yáxin sín.
7 Eu lhes digo que, da mesma forma, haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não precisam arrepender-se".
8 ’A̱ ntá ijnko chojni chjin chónta ite chichaon, a̱ ntá tí chrókjuinchekꞌitjáyan tjan ijnko tí chichaon a la, ¿á chrókjuinchekꞌákjenhya tjan xrohi kíxin chrókjueyáxin tjan la ko chrokꞌuánjón tjan tí nchia kíxin chrótsjehe tjan jína hasta chrókꞌuitjajia tjan?
8 "Ou, qual é a mulher que, possuindo dez dracmas e, perdendo uma delas, não acende uma candeia, varre a casa e procura atentamente, até encontrá-la?
9 A̱ ntá tió chrókꞌuitja tjan la tsꞌiye̱he̱ tjan kaín tí chojni chjin jína tjo tjan la ko tí sín chjinaxón nto̱e tjan la ntá tso̱ntáche tjan sín kíxin: “Tso̱chéhe̱ni tsꞌejóni kíxin ó kꞌuitjani tí chichaon kjuínchekꞌitjáyanni.”
9 E quando a encontra, reúne suas amigas e vizinhas e diz: ‘Alegrem-se comigo, pois encontrei minha moeda perdida’.
10 Ntá kja̱xin xi̱kaha tso̱tjo̱nka̱rá kíxin imá tso̱chéhe̱ kaín tí sín ángel kuènte Dios tió ijnko chojni tsíto̱he kaín tí jie̱ tsíkjenka̱yáxin chꞌán.
10 Eu lhes digo que, da mesma forma, há alegria na presença dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende".
11 Kja̱xin ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Ijnko nkexro chónta yaá xje̱en chꞌán.
11 Jesus continuou: "Um homem tinha dois filhos.
12 A̱ ntá tí chꞌín tsoyo ntáche chꞌán tí itꞌé chꞌán kíxin: “Itꞌéni, chje̱héni kaín nkehe chróchje̱héni.” A̱ ntá tí itꞌé sín kꞌóchrítꞌo̱he chꞌán tí nkehe chónta chꞌán. A̱ ntá tí chꞌín tsoyo kꞌuáyéhe̱ tí nkehe kuènte chꞌán.
12 O mais novo disse ao seu pai: ‘Pai, quero a minha parte da herança’. Assim, ele repartiu sua propriedade entre eles.
13 A̱ ntá kánhyó tsjé ya̱on chrꞌéxi̱n tí xje̱en chꞌán tsoyo kjuínchekji chꞌán kaín nkehe tsíkꞌáyéhe̱ chꞌán, ntá sákjuíko chꞌán tí chichaon sákjuí chꞌán ókjé chjasin kjín. A̱ ntá ntiha kjuínchexénhen chꞌán kaín chichaon chónta chꞌán kíxin jehya tí jína kjuíchꞌe chꞌán.
13 "Não muito tempo depois, o filho mais novo reuniu tudo o que tinha, e foi para uma região distante; e lá desperdiçou os seus bens vivendo irresponsavelmente.
14 A̱ ntá tió kjuixin kjuèhe chꞌán tí chichaon kuicháxi̱nhin chꞌán ntá xrína̱hya kókjinta tí chjasin ntiha ntá kohya nkehe sine kaín sín. A̱ ntá jehe chꞌán kjuankíxin chꞌán tꞌenxín chꞌán kjinta.
14 Depois de ter gasto tudo, houve uma grande fome em toda aquela região, e ele começou a passar necessidade.
15 Ntá jehe chꞌán sákjuíkjeyá chꞌán xra̱ sichꞌe chꞌán. Ntá chjasin ntaha tjen ijnko chꞌín kjuanchehe chꞌán xra̱. Ntá tí chꞌín a kjuanjon chꞌán xra̱ ntá kꞌue̱to̱an chꞌán kíxin sátsji chꞌán no̱nte̱e chꞌán kíxin ntiha tsꞌayakonhen chꞌán cochíno.
15 Por isso foi empregar-se com um dos cidadãos daquela região, que o mandou para o seu campo a fim de cuidar de porcos.
16 A̱ ntá jehe chꞌán tꞌenxín chꞌán kjinta ntá tjinkaon chꞌán chrókjóne chꞌán tí nkehe ine tí cochíno kíxin ninkexró tí ntiha chrohya tsjanjon nkehe sine chꞌán.
16 Ele desejava encher o estômago com as vagens de alfarrobeira que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 Ntá jehe chꞌán kjuákꞌe chꞌán kjuenka̱yáxin chꞌán kíxin: “Nchónhya chojni siín nto̱e tꞌaná chꞌe sín xra̱ la chónta sín nkehe sine sín. Ntá janhan tjétꞌénxi̱a̱n kjinta ntihi.
17 "Caindo em si, ele disse: ‘Quantos empregados de meu pai têm comida de sobra, e eu aqui, morrendo de fome!
18 Ntá jie tsokjan tí tjen tꞌaná la ntá tsontáxrja̱n kíxin: Itꞌéni, kjuasinni jie̱ kuítekakuenhya Itꞌéni nkaya nka̱jní la ko kjuasinhanni jie̱ kuítekakuanhyani tí jaha.
18 Eu me porei a caminho e voltarei para meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e contra ti.
19 Tósuèheni tsontáchrua kíxin xja̱an tí jeheni. Chꞌénani éxí ijnko chojni tꞌaha xra̱”, mé xi̱kaha kjuenka̱yáxin chꞌán tsontáchro chꞌán.
19 Não sou mais digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados’.
20 Ntá kuákja chꞌán nti̱a xrakoa chꞌán tí nto̱e itꞌé chꞌán. ’A̱ ntá kjónté na̱xa̱ kjín kui chꞌán a̱ ntá tí itꞌé chꞌán la ó tsíkꞌikon ntá kui̱konóe̱he̱ chꞌán tí xje̱en chꞌán. Ntá kuinká chꞌán la kjuíxinhin chꞌán nti̱a la kjóa chꞌán la ko kjóneko chꞌán kochíto.
20 A seguir, levantou-se e foi para seu pai. "Estando ainda longe, seu pai o viu e, cheio de compaixão, correu para seu filho, e o abraçou e beijou.
21 Na ntá ntáchro tí xje̱en kíxin: “Itꞌéni kjuasinni jie̱ kuítekakuenhyani Dios la ko kjuasinhanni jie̱ kuítekakuanhyani tí jaha. Tósuèheni tsontáchrua kíxin xja̱an tí jeheni”, ichro chꞌán.
21 "O filho lhe disse: ‘Pai, pequei contra o céu e contra ti. Não sou mais digno de ser chamado teu filho’.
22 A̱ ntá tí itꞌé chꞌán kꞌuíye̱he̱ chꞌán tí sín chꞌehe chꞌán xra̱ ntáchro chꞌán kíxin: “Xrákoará tí ka a̱ntsí jína nchekꞌinkáyará chꞌán la ko chrꞌaxenhenrá dedo tja chꞌán ijnko kochꞌa̱ninko la ko nchekjankará chꞌán to̱tjo̱a̱.
22 "Mas o pai disse aos seus servos: ‘Depressa! Tragam a melhor roupa e vistam nele. Coloquem um anel em seu dedo e calçados em seus pés.
23 La ko tjicakjínrá koxintáxjan tsa̱nka̱ la tꞌoyánrá va kíxin sinekoni chꞌán tsjasinhinni chꞌán kia.
23 Tragam o novilho gordo e matem-no. Vamos fazer uma festa e comemorar.
24 Kíxin tí xja̱nna i la éxí ó tsíkꞌen chꞌán xi̱kaha ntá jie la éxí ó xechón chꞌán la tsíkꞌitjáyan chꞌán la ntá jie la ó kónoxín chꞌán ínaá”, ichro chꞌán. Ntá kjuankíxin sín kjuasin sín kia.
24 Pois este meu filho estava morto e voltou à vida; estava perdido e foi achado’. E começaram a festejar.
25 ’A̱ ntá tí xje̱en chꞌán sa̱o la nonte tjechꞌe chꞌán xra̱. A̱ ntá tió kjan chꞌán kui chꞌán chjinaxón nchia ntá kuínhin chꞌán siín són la ko ité sín.
25 "Enquanto isso, o filho mais velho estava no campo. Quando se aproximou da casa, ouviu a música e a dança.
26 Ntá kꞌuíye̱he̱ chꞌán ijnko chꞌín chꞌe xra̱ ntá kjuanchankíhi chꞌán kíxin nkekuènte xi̱kaha sítónhen.
26 Então chamou um dos servos e perguntou-lhe o que estava acontecendo.
27 A̱ ntá tí chꞌín a ntáchro chꞌán kíxin: “Kíchuá la ó tsíkjan. A̱ ntá itꞌá la kꞌue̱to̱an kꞌuén koxintáxjan tsa̱nka̱ kíxin jína xíkjan chꞌán”, ichro chꞌán.
27 Este lhe respondeu: ‘Seu irmão voltou, e seu pai matou o novilho gordo, porque o recebeu de volta são e salvo’.
28 A̱ ntá tí chꞌín sa̱o la kónínkaon chꞌán chrohya chꞌán tsꞌixenhen chꞌán nchia. A̱ ntá tí itꞌé chꞌán kꞌuaxrjexín nchia chronóe̱he̱ chꞌán kíxin chrókꞌuixenhen nchia.
28 "O filho mais velho encheu-se de ira, e não quis entrar. Então seu pai saiu e insistiu com ele.
29 Kjánchó jehe chꞌán kjuáte̱he chꞌán ntáche chꞌán itꞌé chꞌán kíxin: “Nchónhya nánó tꞌahani xra̱, la xráxín kuítekakonhanni kaín nkehe kuéto̱an la kjuánjonhya nijnko kotèntso̱ chrókjónekoni tí sín chóxinni.
29 Mas ele respondeu ao seu pai: ‘Olha! todos esses anos tenho trabalhado como um escravo ao teu serviço e nunca desobedeci às tuas ordens. Mas tu nunca me deste nem um cabrito para eu festejar com os meus amigos.
30 A̱ ntá jie ikui tí xja̱an i kjuínchekꞌitjáyan chꞌán kaín nkehe chje̱hé chꞌán kjuínchekꞌitjáyanxín chꞌán chojni chjin. A̱ ntá jie ikjan chꞌán la na̱xa̱ tꞌoyán koxintáxjan tsa̱nka̱”, ichro chꞌán.
30 Mas quando volta para casa esse seu filho, que esbanjou os teus bens com as prostitutas, matas o novilho gordo para ele! ’
31 A̱ ntá ntáchro tí itꞌé chꞌán kíxin: “Xje̱enni jaha, xráxín tjejóko kíchó ni ntihi. Kaínxín nkehe kuènta̱na la kuènta jaha kja̱xin. ¿Nkekuènte ninkávan?
31 "Disse o pai: ‘Meu filho, você está sempre comigo, e tudo o que tenho é seu.
32 A̱ ntá jie la tꞌichjánxin tsjasinhinni kíchuá kia tso̱chéhe̱ni kíxin éxí tsíkꞌen chꞌán la ntá jie la ó tsíxechón, la tsíkꞌitjáyan chꞌán xi̱kaha la ntá jie la kónoxín chꞌán ínaá.”
32 Mas nós tínhamos que comemorar e alegrar-nos, porque este seu irmão estava morto e voltou à vida, estava perdido e foi achado’ ".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.