Lucas 15
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs NTLH
1 Kaín tí sín nchekjènki̱ la ko tí sín chónta nchónhya jie̱ kóchjinehe sín tí chꞌín Jesús kíxin tjinkaon sín chrókuinhin sín tí nkehe tjechronka chꞌán.
1 Certa ocasião, muitos cobradores de impostos e outras pessoas de má fama chegaram perto de Jesus para o ouvir.
2 A̱ ntá tí sín fariseo la ko tí sín maestro tjako tí ley kjuankíxin sín tjonta sín chꞌán ntáchro sín kíxin: ―Tí chꞌín i la kjónté tí sín chónta nchónhya jie̱ la tꞌito chꞌán la ko neko chꞌán ―ichro sín.
2 Os fariseus e os mestres da Lei criticavam Jesus, dizendo: — Este homem se mistura com gente de má fama e toma refeições com eles.
3 Ntá chꞌín Jesús kjuíncheyóe̱xin chꞌán ntáchro chꞌán kíxin:
3 Então Jesus contou esta parábola :
4 ―A̱ ntá jnkojín tí jahará, tí chontará ijnko ciento kolélo ntá chrókꞌuitjáyan ijnko va, ¿á chrókui̱to̱éhyará tí noventa y nueve va tí nte̱je̱ ó, a̱ ntá á chrókjuíkjéyáhyará tí ko tsíkꞌitjáyan hasta chrókꞌuitjájiará va ní?
4 — Se algum de vocês tem cem ovelhas e perde uma, por acaso não vai procurá-la? Assim, deixa no campo as outras noventa e nove e vai procurar a ovelha perdida até achá-la.
5 A̱ ntá tí tsꞌitjárá va ntá tsamárá va tso̱cháha̱rá.
5 Quando a encontra, fica muito contente e volta com ela nos ombros.
6 Ntá tió tsokjanrá nto̱ará ntá tsꞌi̱ye̱hérá kaín tí sín choxinrá tjórá jína la ko tí sín chjinaxón nto̱ará ntá tsontácherá sín kíxin: “Tso̱chéhe̱ni tsꞌejóni jie kíxin ó kꞌuítjá tí kolélo tsíkꞌitjáyan.”
6 Chegando à sua casa, chama os amigos e vizinhos e diz: “Alegrem-se comigo porque achei a minha ovelha perdida.”
7 Na mé kja̱xin xi̱kaha tso̱tjo̱nka̱rá kíxin a̱ntsí tso̱chéhe̱ kaín tí sín siín nkaya nka̱jní tió ijnko chojni tsíto̱he kaín tí jie̱ tsíkjenka̱yáxin chꞌán. Ntá kánhyó tso̱chèxin tí sín nkaya nka̱jní kíxin tí noventa y nueve chojni jína tꞌichjánxi̱enhya chrókjuinkí sín tí nkehe tjenka̱yáxin sín.
7 — Pois eu lhes digo que assim também vai haver mais alegria no céu por um pecador que se arrepende dos seus pecados do que por noventa e nove pessoas boas que não precisam se arrepender.
8 ’A̱ ntá ijnko chojni chjin chónta ite chichaon, a̱ ntá tí chrókjuinchekꞌitjáyan tjan ijnko tí chichaon a la, ¿á chrókjuinchekꞌákjenhya tjan xrohi kíxin chrókjueyáxin tjan la ko chrokꞌuánjón tjan tí nchia kíxin chrótsjehe tjan jína hasta chrókꞌuitjajia tjan?
8 Jesus continuou:
9 A̱ ntá tió chrókꞌuitja tjan la tsꞌiye̱he̱ tjan kaín tí chojni chjin jína tjo tjan la ko tí sín chjinaxón nto̱e tjan la ntá tso̱ntáche tjan sín kíxin: “Tso̱chéhe̱ni tsꞌejóni kíxin ó kꞌuitjani tí chichaon kjuínchekꞌitjáyanni.”
9 E, quando a encontra, convida as amigas e vizinhas e diz: “Alegrem-se comigo porque achei a minha moeda perdida.”
10 Ntá kja̱xin xi̱kaha tso̱tjo̱nka̱rá kíxin imá tso̱chéhe̱ kaín tí sín ángel kuènte Dios tió ijnko chojni tsíto̱he kaín tí jie̱ tsíkjenka̱yáxin chꞌán.
10 — Pois eu digo a vocês que assim também os anjos de Deus se alegrarão por causa de um pecador que se arrepende dos seus pecados.
11 Kja̱xin ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Ijnko nkexro chónta yaá xje̱en chꞌán.
11 E Jesus disse ainda:
12 A̱ ntá tí chꞌín tsoyo ntáche chꞌán tí itꞌé chꞌán kíxin: “Itꞌéni, chje̱héni kaín nkehe chróchje̱héni.” A̱ ntá tí itꞌé sín kꞌóchrítꞌo̱he chꞌán tí nkehe chónta chꞌán. A̱ ntá tí chꞌín tsoyo kꞌuáyéhe̱ tí nkehe kuènte chꞌán.
12 Certo dia o mais moço disse ao pai: “Pai, quero que o senhor me dê agora a minha parte da herança.”
13 A̱ ntá kánhyó tsjé ya̱on chrꞌéxi̱n tí xje̱en chꞌán tsoyo kjuínchekji chꞌán kaín nkehe tsíkꞌáyéhe̱ chꞌán, ntá sákjuíko chꞌán tí chichaon sákjuí chꞌán ókjé chjasin kjín. A̱ ntá ntiha kjuínchexénhen chꞌán kaín chichaon chónta chꞌán kíxin jehya tí jína kjuíchꞌe chꞌán.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntou tudo o que era seu e partiu para um país que ficava muito longe. Ali viveu uma vida cheia de pecado e desperdiçou tudo o que tinha.
14 A̱ ntá tió kjuixin kjuèhe chꞌán tí chichaon kuicháxi̱nhin chꞌán ntá xrína̱hya kókjinta tí chjasin ntiha ntá kohya nkehe sine kaín sín. A̱ ntá jehe chꞌán kjuankíxin chꞌán tꞌenxín chꞌán kjinta.
14 — O rapaz já havia gastado tudo, quando houve uma grande fome naquele país, e ele começou a passar necessidade.
15 Ntá jehe chꞌán sákjuíkjeyá chꞌán xra̱ sichꞌe chꞌán. Ntá chjasin ntaha tjen ijnko chꞌín kjuanchehe chꞌán xra̱. Ntá tí chꞌín a kjuanjon chꞌán xra̱ ntá kꞌue̱to̱an chꞌán kíxin sátsji chꞌán no̱nte̱e chꞌán kíxin ntiha tsꞌayakonhen chꞌán cochíno.
15 Então procurou um dos moradores daquela terra e pediu ajuda. Este o mandou para a sua fazenda a fim de tratar dos porcos.
16 A̱ ntá jehe chꞌán tꞌenxín chꞌán kjinta ntá tjinkaon chꞌán chrókjóne chꞌán tí nkehe ine tí cochíno kíxin ninkexró tí ntiha chrohya tsjanjon nkehe sine chꞌán.
16 Ali, com fome, ele tinha vontade de comer o que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 Ntá jehe chꞌán kjuákꞌe chꞌán kjuenka̱yáxin chꞌán kíxin: “Nchónhya chojni siín nto̱e tꞌaná chꞌe sín xra̱ la chónta sín nkehe sine sín. Ntá janhan tjétꞌénxi̱a̱n kjinta ntihi.
17 Caindo em si, ele pensou: “Quantos trabalhadores do meu pai têm comida de sobra, e eu estou aqui morrendo de fome!
18 Ntá jie tsokjan tí tjen tꞌaná la ntá tsontáxrja̱n kíxin: Itꞌéni, kjuasinni jie̱ kuítekakuenhya Itꞌéni nkaya nka̱jní la ko kjuasinhanni jie̱ kuítekakuanhyani tí jaha.
18 Vou voltar para a casa do meu pai e dizer: ‘Pai, pequei contra Deus e contra o senhor
19 Tósuèheni tsontáchrua kíxin xja̱an tí jeheni. Chꞌénani éxí ijnko chojni tꞌaha xra̱”, mé xi̱kaha kjuenka̱yáxin chꞌán tsontáchro chꞌán.
19 e não mereço mais ser chamado de seu filho. Me aceite como um dos seus trabalhadores.’ ”
20 Ntá kuákja chꞌán nti̱a xrakoa chꞌán tí nto̱e itꞌé chꞌán. ’A̱ ntá kjónté na̱xa̱ kjín kui chꞌán a̱ ntá tí itꞌé chꞌán la ó tsíkꞌikon ntá kui̱konóe̱he̱ chꞌán tí xje̱en chꞌán. Ntá kuinká chꞌán la kjuíxinhin chꞌán nti̱a la kjóa chꞌán la ko kjóneko chꞌán kochíto.
20 Então saiu dali e voltou para a casa do pai.
21 Na ntá ntáchro tí xje̱en kíxin: “Itꞌéni kjuasinni jie̱ kuítekakuenhyani Dios la ko kjuasinhanni jie̱ kuítekakuanhyani tí jaha. Tósuèheni tsontáchrua kíxin xja̱an tí jeheni”, ichro chꞌán.
21 E o filho disse: “Pai, pequei contra Deus e contra o senhor e não mereço mais ser chamado de seu filho!”
22 A̱ ntá tí itꞌé chꞌán kꞌuíye̱he̱ chꞌán tí sín chꞌehe chꞌán xra̱ ntáchro chꞌán kíxin: “Xrákoará tí ka a̱ntsí jína nchekꞌinkáyará chꞌán la ko chrꞌaxenhenrá dedo tja chꞌán ijnko kochꞌa̱ninko la ko nchekjankará chꞌán to̱tjo̱a̱.
22 — Mas o pai ordenou aos empregados: “Depressa! Tragam a melhor roupa e vistam nele. Ponham um anel no dedo dele e sandálias nos seus pés.
23 La ko tjicakjínrá koxintáxjan tsa̱nka̱ la tꞌoyánrá va kíxin sinekoni chꞌán tsjasinhinni chꞌán kia.
23 Também tragam e matem o bezerro gordo. Vamos começar a festejar
24 Kíxin tí xja̱nna i la éxí ó tsíkꞌen chꞌán xi̱kaha ntá jie la éxí ó xechón chꞌán la tsíkꞌitjáyan chꞌán la ntá jie la ó kónoxín chꞌán ínaá”, ichro chꞌán. Ntá kjuankíxin sín kjuasin sín kia.
24 porque este meu filho estava morto e viveu de novo; estava perdido e foi achado.”
25 ’A̱ ntá tí xje̱en chꞌán sa̱o la nonte tjechꞌe chꞌán xra̱. A̱ ntá tió kjan chꞌán kui chꞌán chjinaxón nchia ntá kuínhin chꞌán siín són la ko ité sín.
25 — Enquanto isso, o filho mais velho estava no campo. Quando ele voltou e chegou perto da casa, ouviu a música e o barulho da dança.
26 Ntá kꞌuíye̱he̱ chꞌán ijnko chꞌín chꞌe xra̱ ntá kjuanchankíhi chꞌán kíxin nkekuènte xi̱kaha sítónhen.
26 Então chamou um empregado e perguntou: “O que é que está acontecendo?”
27 A̱ ntá tí chꞌín a ntáchro chꞌán kíxin: “Kíchuá la ó tsíkjan. A̱ ntá itꞌá la kꞌue̱to̱an kꞌuén koxintáxjan tsa̱nka̱ kíxin jína xíkjan chꞌán”, ichro chꞌán.
27 — O empregado respondeu: “O seu irmão voltou para casa vivo e com saúde. Por isso o seu pai mandou matar o bezerro gordo.”
28 A̱ ntá tí chꞌín sa̱o la kónínkaon chꞌán chrohya chꞌán tsꞌixenhen chꞌán nchia. A̱ ntá tí itꞌé chꞌán kꞌuaxrjexín nchia chronóe̱he̱ chꞌán kíxin chrókꞌuixenhen nchia.
28 — O filho mais velho ficou zangado e não quis entrar. Então o pai veio para fora e insistiu com ele para que entrasse.
29 Kjánchó jehe chꞌán kjuáte̱he chꞌán ntáche chꞌán itꞌé chꞌán kíxin: “Nchónhya nánó tꞌahani xra̱, la xráxín kuítekakonhanni kaín nkehe kuéto̱an la kjuánjonhya nijnko kotèntso̱ chrókjónekoni tí sín chóxinni.
29 Mas ele respondeu: “Faz tantos anos que trabalho como um escravo para o senhor e nunca desobedeci a uma ordem sua. Mesmo assim o senhor nunca me deu nem ao menos um cabrito para eu fazer uma festa com os meus amigos.
30 A̱ ntá jie ikui tí xja̱an i kjuínchekꞌitjáyan chꞌán kaín nkehe chje̱hé chꞌán kjuínchekꞌitjáyanxín chꞌán chojni chjin. A̱ ntá jie ikjan chꞌán la na̱xa̱ tꞌoyán koxintáxjan tsa̱nka̱”, ichro chꞌán.
30 Porém esse seu filho desperdiçou tudo o que era do senhor, gastando dinheiro com prostitutas. E agora ele volta, e o senhor manda matar o bezerro gordo!”
31 A̱ ntá ntáchro tí itꞌé chꞌán kíxin: “Xje̱enni jaha, xráxín tjejóko kíchó ni ntihi. Kaínxín nkehe kuènta̱na la kuènta jaha kja̱xin. ¿Nkekuènte ninkávan?
31 — Então o pai respondeu: “Meu filho, você está sempre comigo, e tudo o que é meu é seu.
32 A̱ ntá jie la tꞌichjánxin tsjasinhinni kíchuá kia tso̱chéhe̱ni kíxin éxí tsíkꞌen chꞌán la ntá jie la ó tsíxechón, la tsíkꞌitjáyan chꞌán xi̱kaha la ntá jie la kónoxín chꞌán ínaá.”
32 Mas era preciso fazer esta festa para mostrar a nossa alegria. Pois este seu irmão estava morto e viveu de novo; estava perdido e foi achado.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.