Lucas 14
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs NVT
1 A̱ ntá tí ya̱on tꞌo̱kꞌéhe sín sákjuí chꞌín Jesús nto̱e ijnko chꞌín fariseo tꞌe̱to̱an kíxin ntaha sineko sín chꞌán. A̱ ntá tí í so sín fariseo tinkáchréhe̱ sín tsotsjehe sín nkehe sichꞌe chꞌán.
1 Certo sábado, Jesus foi comer na casa de um líder fariseu, onde o observavam atentamente.
2 A̱ ntá ntiha ntoí chókꞌèxin tí tjen chꞌán itjen ijnko chojni tsíkꞌatjoyé kuenté.
2 Estava ali um homem com o corpo muito inchado.
3 A̱ ntá chꞌín Jesús kjuanchankíhi chꞌán tí sín maestro tjako tí ley la ko tí sín fariseo kíxin: ―¿A̱ siín kjuachaxin sinchekito̱heni jína ijnko chojni níhi tí ya̱on tꞌo̱kꞌéheni o̱ náhí? ―ichro chꞌán.
3 Jesus perguntou aos fariseus e aos especialistas da lei: “A lei permite ou não curar no sábado?”.
4 A̱ ntá jehe sín la tání sín. A̱ ntá chꞌín Jesús sákjuíko chꞌán tí chꞌín níhi la kjuínchekito̱he chꞌán jína la kꞌue̱tue̱nhen chꞌán kíxin sátsji chꞌán.
4 Eles nada responderam, e Jesus tocou no homem enfermo, o curou e o mandou embora.
5 A̱ ntá ntáche chꞌán tí sín fariseo kíxin: ―Jnkojín tí jahará chontará kolócho̱ará o̱ koxi̱nta̱ará chrókjuítsínkáya va tòye̱ ¿á senóhya chrókuakítsjetaónrá va tòye̱ kjónté ya̱on tꞌo̱kꞌéheni ní? ―ichro chꞌán.
5 Depois, perguntou a eles: “Qual de vocês, se seu filho ou seu boi cair num buraco, não se apressará em tirá-lo de lá, mesmo que seja sábado?”.
6 A̱ ntá jehe sín ninkehó kjuáte̱ehya sín kíxin xi̱kaha ichro chꞌán.
6 Mais uma vez, não puderam responder.
7 Ntá kꞌuíkon chꞌín Jesús kíxin tí sín tsíkóchjina tí kia a kjueyá sín silla náxrjón tsꞌejóya sín tí tjen mesa ntá kjuíncheyóe̱xin chꞌán ntáchro chꞌán kíxin:
7 Quando Jesus observou que os convidados para o jantar procuravam ocupar os lugares de honra à mesa, deu-lhes este conselho:
8 ―Tió jnkojín nkexro tsꞌiya̱ha sín kíxin tsjasán ijnko kia tso̱te̱he chojni la tjéyáhya tí nta silla kuènte tí sín tꞌe̱to̱an kíxin áchꞌe tsi jnkojín nkexro a̱ntsí tꞌe̱to̱an
8 “Quando você for convidado para um banquete de casamento, não ocupe o lugar de honra. E se chegar algum convidado mais importante que você?
9 a̱ ntá tí nkexro kꞌuíya̱hará yóírá itsi chꞌán tsjanchahará chꞌán kíxin tꞌinkátje̱nxian tí tjen jaha méhe̱ kíxin ntaha tsjakꞌe í jnko nkexro, tsixro chꞌán. Ntá tso̱suàha sátsjia tsjakꞌetja̱xian tí silla kjuixixín.
9 O anfitrião virá e dirá: ‘Dê o seu lugar a esta pessoa’, e você, envergonhado, terá de sentar-se no último lugar da mesa.
10 Íchá jína tió tꞌiya̱ha sín chrókjuakꞌetja̱xian tí silla tjetuanhya, kíxin ntá chrókui tí chꞌín tsíkꞌiya̱ha tsontáchro chꞌán kíxin: “Jína tjoni la tꞌatsínka tjakꞌetja̱xian tí silla a̱ntsí náxrjón”, kíxin ntaha tsjikosáyaha sín nkayakon kaín tí sín tsꞌejótja̱xi̱nkoa sín ntiha.
10 “Em vez disso, ocupe o lugar menos importante à mesa. Assim, quando o anfitrião o vir, dirá: ‘Amigo, temos um lugar melhor para você!’. Então você será honrado diante de todos os convidados.
11 Kíxin tí nkexro sinchehnkehe a̱sén kíxin imá chrókꞌue̱to̱an chꞌán la mé chrꞌéxi̱n Dios tsjanjonhya kjuachaxin kíxin tsꞌe̱to̱an chꞌán. A̱ ntá tí nkexro kꞌuékꞌe̱to̱anhya la mé chrꞌéxi̱n Dios tsjanjon kjuachaxin kíxin a̱ntsí tsꞌe̱to̱an chꞌán.
11 Pois os que se exaltam serão humilhados, e os que se humilham serão exaltados”.
12 Kja̱xin ntáche chꞌán tí nkexro tsíkꞌiye̱he̱ chꞌán kíxin: ―Tió tsjásian kia itꞌo̱ ya̱on la o̱ tso̱njin la tꞌi̱ye̱éhya tí sín choxian la ko tí sín kíchuá la ko tí sín na̱xa̱ kjéhya la ko tí sín rico chjino nto̱a, kíxin jehe sín la chrꞌéxi̱n tsꞌiya̱ha sín ínaá la xi̱kahó la ó kjuixin kjan tí kꞌui̱ye̱hé sín.
12 Então Jesus se voltou para o anfitrião e disse: “Quando oferecer um banquete ou jantar, não convide amigos, irmãos, parentes e vizinhos ricos. Eles poderão retribuir o convite, e essa será sua única recompensa.
13 Íchá jína chrókꞌui̱ye̱hé tí sín nòa la ko tí sín tsíxénká to̱té sín la ko tí sín xitjahya tji la ko tí sín tꞌikonhya.
13 Em vez disso, convide os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos.
14 Ntá chrókócháha jaha kíxin jehe sín xitjahya tsꞌiya̱ha sín tsjasin sín kia. A̱ ntá tió tsoxechónjian tí sín jína la mé Dios mé tsjenka̱ha kíxin kjuínki̱tsa tí jehe sín.
14 Assim, na ressurreição dos justos, você será recompensado por ter convidado aqueles que não podiam lhe retribuir”.
15 A̱ ntá kuínhin ijnko tí sín tjejótja̱xi̱n sín chjino tí mesa, a̱ ntá ntáche chꞌán tí chꞌín Jesús kíxin: ―Náxrjón tí sín sine nio̱tja̱ tí tjen Dios tꞌe̱to̱an chꞌán ―ichro chꞌán.
15 Ao ouvir isso, um homem que estava à mesa com Jesus exclamou: “Feliz será aquele que participar do banquete no reino de Deus!”.
16 Ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Ijnko chojni kjuasin ijnko kia jié ijnko kónjín la kꞌuíye̱he̱ chꞌán nchónhya chojni tsi sín tí kia a.
16 Jesus respondeu com a seguinte parábola: “Certo homem preparou um grande banquete e enviou muitos convites.
17 A̱ ntá ó kuichjina tí hora sine sín ntá kꞌue̱tue̱nhen chꞌán ijnko chojni chꞌehe chꞌán xra̱ tsjichenka chꞌán kaín tí sín ó tsíkꞌiye̱he̱ chꞌán kíxin chrókóchjina sín kíxin ó tjejóchónhen kaín nkehe sine sín.
17 Quando estava tudo pronto, mandou seu servo dizer aos convidados: ‘Venham, o banquete está pronto’.
18 Ntá kaín sín kjuankíxin sín chrónòa sín kíxin xitjahya tsjiji sín sine sín. A̱ ntá tí chꞌín sa̱oxín kjuítsjehe chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: “Na ntá kꞌue̱nani ijnko no̱nte̱eni la tꞌichjánxi̱n tsjitsjeheni la xitjahya tsjijini tí tꞌiye̱he̱ni chꞌán, ntá chénka chꞌán kíxin chrókónínkakuenhyani chꞌán”, ichro chꞌán.
18 Mas todos eles deram desculpas. Um disse: ‘Acabei de comprar um campo e preciso inspecioná-lo. Peço que me desculpe’.
19 A̱ ntá í jnko chꞌín ntáchro chꞌán kíxin: “Na ntá kꞌue̱nani inꞌó yunta koxinta, a̱ ntá tꞌichjánxi̱n tsotsjeheni á jína chꞌe va xra̱, ntá chénka chꞌán kíxin chrókónínkakuenhyani chꞌán”, ichro chꞌán.
19 Outro disse: ‘Acabei de comprar cinco juntas de bois e quero experimentá-las. Sinto muito’.
20 A̱ ntá í jnko chꞌín ntáchro kíxin: “Na ntá kóte̱heni, méxra̱ xitjahya tsjijini”, ichro chꞌán.
20 Ainda outro disse: ‘Acabei de me casar e não posso ir’.
21 Ntá ó kjan tí chꞌín chꞌe xra̱ chénka chꞌán tí chꞌín lámo kaín tí nkehe tsíntáchro sín. A̱ ntá tí chꞌín lámo kuínhin chꞌán xi̱kaha la ntá kónínkaon chꞌán ntá ntáche chꞌán tí chꞌín chꞌehe chꞌán xra̱ kíxin: “Tjoka sátjia kaín nti̱a chjasin i la tsjikoa ntihi tí sín nòa la ko tí sín tsíxénká to̱té sín la ko tí sín xitjahya tji la ko tí sín tꞌikonhya”, ichro chꞌán.
21 “O servo voltou e informou a seu senhor o que tinham dito. Ele ficou furioso e ordenou: ‘Vá depressa pelas ruas e becos da cidade e convide os pobres, os aleijados, os cegos e os mancos’.
22 A̱ ntá chrꞌéxi̱n ntá kjan tí chꞌín chꞌe xra̱ chénka chꞌán tí lámo kíxin: “Ó kjuínchexiteyáni xi̱kaha kuétue̱nhénni la kjónté na̱xa̱ xranka chrókui chojni”, ichro chꞌán.
22 Depois de cumprir essa ordem, o servo informou: ‘Ainda há lugar para mais gente’.
23 A̱ ntá tí chꞌín lámo ntáche chꞌán tí chꞌín chꞌehe chꞌán xra̱ kíxin: “Sátjia kaín nti̱a jié la ko kaín nti̱a ntsí la tétue̱nhén chojni siín chrókui sín chrókꞌuixixenhen nchia nto̱na na̱xa̱ xranka.
23 Então o senhor disse: ‘Vá pelas estradas do campo e junto às cercas entre as videiras e insista com todos que encontrar para que venham, de modo que minha casa fique cheia.
24 Kíxin ntáxrja̱n kíxin nijnko tí sín kꞌuíya̱ha̱ senó chrókui sín chrókjone sín tí nkehe chrótja̱ha̱ sín”, ichro chꞌán.
24 Pois nenhum dos que antes foram convidados provará do meu banquete’”.
25 Nchónhya chojni nkáchréhe̱ sín tí chꞌín Jesús, ntá jehe chꞌán kuinkátjíá chꞌán kotónhen chꞌán ton chꞌán ntáchro chꞌán kíxin:
25 Uma grande multidão seguia Jesus, que se voltou para ela e disse:
26 ―A̱ ntá jnkojín chojni tsotjinkaon tsochréhe̱ tí janhan la a̱ntsí má tjetoan chrótjua̱na sín la kjónté kénhyó chrótjuèhe itꞌé sín la ko ìné sín la ko ichjién sín la ko xje̱en sín la ko kíchó sín ntoa la ko kíchó sín chjin la ko kjónté kénhyó chrótjuèhe a̱sén sín. A̱ ntá náhí la xitjahya tsꞌóna discípulo kuènta̱na jehe sín.
26 “Se alguém que me segue amar pai e mãe, esposa e filhos, irmãos e irmãs, e até mesmo a própria vida, mais que a mim, não pode ser meu discípulo.
27 Tí nkexro tsamáhya tí ntacruz kuènte sín tsochrèhya sín tí janhan la xitjahya tsꞌóna discípulo kuènta̱na.
27 E, se não tomar sua cruz e me seguir, não pode ser meu discípulo.
28 A̱ ntá jnkojín tí jahará chrókjui̱chꞌénará ijnko tja̱tꞌo̱ nte̱to, ¿á senóhya chrókjuenka̱yáxinrá kíxin nkekja̱ín chichaon tsꞌichjánxi̱n tsꞌixenhen chrótsjehérá á ncho̱xon chrókjuixixín chrókꞌónaxín tí tja̱tꞌo̱ a?
28 “Quem começa a construir uma torre sem antes calcular o custo e ver se possui dinheiro suficiente para terminá-la?
29 A̱ ntá tió tsjankíxinrá si̱chꞌénará tí tja̱tꞌo̱ ntá chrꞌéxi̱n xitjahya tsjixin si̱chꞌénará, ntá kaín chojni tsꞌikon sín tsjanoárá sín
29 Pois, se completar apenas os alicerces e ficar sem dinheiro, todos rirão dele,
30 tsontáchro sín kíxin jaha kjuankíxian kjui̱chꞌéna, a̱ ntá jie xitjahya si̱nchekjixian tsꞌóna, tsixro sín.
30 dizendo: ‘Esse aí começou a construir, mas não conseguiu terminar!’.
31 A̱ ntá jnkojín tí chꞌín rey tꞌe̱to̱an tsjanjo̱nko í jnko rey tꞌe̱to̱an kja̱xin násenó chrókjuenka̱yáxin chꞌán kíxin ite mil soldado chónta chꞌán, á chrókjuacha chꞌán chrókjua̱cha̱xi̱n chꞌán tí kán mil soldado chónta tí í jnko chꞌín tꞌe̱to̱an.
31 “Ou que rei iria à guerra sem antes avaliar se seu exército de dez mil poderia derrotar os vinte mil que vêm contra ele?
32 A̱ ntá ti chrókjuachahya chꞌán chrókjuanjo̱nko chꞌán tí í jnko chꞌín rey, ntá na̱xa̱ ikjín tjen chꞌán la íchá jína chróchrꞌán chꞌán ijnko nkexro tsochronóe̱he̱ chꞌán kíxin chrókꞌuixinhya kjuanínkaon.
32 E, se concluir que não, o rei enviará uma delegação para negociar um acordo de paz enquanto o inimigo está longe.
33 Mé xi̱kaha jnkojín tí jahará tí tsi̱to̱éhyará kaín nkehe ntoáhya tjenka̱yáxinrá xitjahya tsꞌóna discípulo kuènta̱na.
33 Da mesma forma, ninguém pode se tornar meu discípulo sem abrir mão de tudo que possui.
34 ’A̱ ntá jína tí xíjnta, kjánchó tí chrókꞌuánkéhé tí jní la ntá xitjahya chrókójní ínaá.
34 “O sal é bom para temperar, mas, se perder o sabor, como torná-lo salgado outra vez?
35 Ntá tí xi̱kaha la ni tí nche xitjahya tsjiko la chrókꞌónahya nkehe la chrokꞌuitjini ntója. Tí nkexro tjinkaon chrókuinhin la chrókuinhin kaín tíhi ―ichro chꞌin Jesús.
35 O sal sem sabor não serve nem para o solo nem para adubo; é jogado fora. Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.