Lucas 14
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs ARIB
1 A̱ ntá tí ya̱on tꞌo̱kꞌéhe sín sákjuí chꞌín Jesús nto̱e ijnko chꞌín fariseo tꞌe̱to̱an kíxin ntaha sineko sín chꞌán. A̱ ntá tí í so sín fariseo tinkáchréhe̱ sín tsotsjehe sín nkehe sichꞌe chꞌán.
1 Tendo Jesus entrado, num sábado, em casa de um dos chefes dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 A̱ ntá ntiha ntoí chókꞌèxin tí tjen chꞌán itjen ijnko chojni tsíkꞌatjoyé kuenté.
2 Achava-se ali diante dele certo homem hidrópico.
3 A̱ ntá chꞌín Jesús kjuanchankíhi chꞌán tí sín maestro tjako tí ley la ko tí sín fariseo kíxin: ―¿A̱ siín kjuachaxin sinchekito̱heni jína ijnko chojni níhi tí ya̱on tꞌo̱kꞌéheni o̱ náhí? ―ichro chꞌán.
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei e aos fariseus, e perguntou: É lícito curar no sábado, ou não?
4 A̱ ntá jehe sín la tání sín. A̱ ntá chꞌín Jesús sákjuíko chꞌán tí chꞌín níhi la kjuínchekito̱he chꞌán jína la kꞌue̱tue̱nhen chꞌán kíxin sátsji chꞌán.
4 Eles, porém, ficaram calados. E Jesus, pegando no homem, o curou, e o despediu.
5 A̱ ntá ntáche chꞌán tí sín fariseo kíxin: ―Jnkojín tí jahará chontará kolócho̱ará o̱ koxi̱nta̱ará chrókjuítsínkáya va tòye̱ ¿á senóhya chrókuakítsjetaónrá va tòye̱ kjónté ya̱on tꞌo̱kꞌéheni ní? ―ichro chꞌán.
5 Então lhes perguntou: Qual de vós, se lhe cair num poço um filho, ou um boi, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 A̱ ntá jehe sín ninkehó kjuáte̱ehya sín kíxin xi̱kaha ichro chꞌán.
6 A isto nada puderam responder.
7 Ntá kꞌuíkon chꞌín Jesús kíxin tí sín tsíkóchjina tí kia a kjueyá sín silla náxrjón tsꞌejóya sín tí tjen mesa ntá kjuíncheyóe̱xin chꞌán ntáchro chꞌán kíxin:
7 Ao notar como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes esta parábola:
8 ―Tió jnkojín nkexro tsꞌiya̱ha sín kíxin tsjasán ijnko kia tso̱te̱he chojni la tjéyáhya tí nta silla kuènte tí sín tꞌe̱to̱an kíxin áchꞌe tsi jnkojín nkexro a̱ntsí tꞌe̱to̱an
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te reclines no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 a̱ ntá tí nkexro kꞌuíya̱hará yóírá itsi chꞌán tsjanchahará chꞌán kíxin tꞌinkátje̱nxian tí tjen jaha méhe̱ kíxin ntaha tsjakꞌe í jnko nkexro, tsixro chꞌán. Ntá tso̱suàha sátsjia tsjakꞌetja̱xian tí silla kjuixixín.
9 e vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o último lugar.
10 Íchá jína tió tꞌiya̱ha sín chrókjuakꞌetja̱xian tí silla tjetuanhya, kíxin ntá chrókui tí chꞌín tsíkꞌiya̱ha tsontáchro chꞌán kíxin: “Jína tjoni la tꞌatsínka tjakꞌetja̱xian tí silla a̱ntsí náxrjón”, kíxin ntaha tsjikosáyaha sín nkayakon kaín tí sín tsꞌejótja̱xi̱nkoa sín ntiha.
10 Mas, quando fores convidado, vai e reclina-te no último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante de todos os que estiverem contigo à mesa.
11 Kíxin tí nkexro sinchehnkehe a̱sén kíxin imá chrókꞌue̱to̱an chꞌán la mé chrꞌéxi̱n Dios tsjanjonhya kjuachaxin kíxin tsꞌe̱to̱an chꞌán. A̱ ntá tí nkexro kꞌuékꞌe̱to̱anhya la mé chrꞌéxi̱n Dios tsjanjon kjuachaxin kíxin a̱ntsí tsꞌe̱to̱an chꞌán.
11 Porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Kja̱xin ntáche chꞌán tí nkexro tsíkꞌiye̱he̱ chꞌán kíxin: ―Tió tsjásian kia itꞌo̱ ya̱on la o̱ tso̱njin la tꞌi̱ye̱éhya tí sín choxian la ko tí sín kíchuá la ko tí sín na̱xa̱ kjéhya la ko tí sín rico chjino nto̱a, kíxin jehe sín la chrꞌéxi̱n tsꞌiya̱ha sín ínaá la xi̱kahó la ó kjuixin kjan tí kꞌui̱ye̱hé sín.
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não convides teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem os vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso retribuído.
13 Íchá jína chrókꞌui̱ye̱hé tí sín nòa la ko tí sín tsíxénká to̱té sín la ko tí sín xitjahya tji la ko tí sín tꞌikonhya.
13 Mas quando deres um banquete, convida os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos;
14 Ntá chrókócháha jaha kíxin jehe sín xitjahya tsꞌiya̱ha sín tsjasin sín kia. A̱ ntá tió tsoxechónjian tí sín jína la mé Dios mé tsjenka̱ha kíxin kjuínki̱tsa tí jehe sín.
14 e serás bem-aventurado; porque eles não têm com que te retribuir; pois retribuído te será na ressurreição dos justos.
15 A̱ ntá kuínhin ijnko tí sín tjejótja̱xi̱n sín chjino tí mesa, a̱ ntá ntáche chꞌán tí chꞌín Jesús kíxin: ―Náxrjón tí sín sine nio̱tja̱ tí tjen Dios tꞌe̱to̱an chꞌán ―ichro chꞌán.
15 Ao ouvir isso um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Ijnko chojni kjuasin ijnko kia jié ijnko kónjín la kꞌuíye̱he̱ chꞌán nchónhya chojni tsi sín tí kia a.
16 Jesus, porém, lhe disse: Certo homem dava uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 A̱ ntá ó kuichjina tí hora sine sín ntá kꞌue̱tue̱nhen chꞌán ijnko chojni chꞌehe chꞌán xra̱ tsjichenka chꞌán kaín tí sín ó tsíkꞌiye̱he̱ chꞌán kíxin chrókóchjina sín kíxin ó tjejóchónhen kaín nkehe sine sín.
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: vinde, porque tudo já está preparado.
18 Ntá kaín sín kjuankíxin sín chrónòa sín kíxin xitjahya tsjiji sín sine sín. A̱ ntá tí chꞌín sa̱oxín kjuítsjehe chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: “Na ntá kꞌue̱nani ijnko no̱nte̱eni la tꞌichjánxi̱n tsjitsjeheni la xitjahya tsjijini tí tꞌiye̱he̱ni chꞌán, ntá chénka chꞌán kíxin chrókónínkakuenhyani chꞌán”, ichro chꞌán.
18 Mas todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e preciso ir vê-lo; rogo-te que me dês por escusado.
19 A̱ ntá í jnko chꞌín ntáchro chꞌán kíxin: “Na ntá kꞌue̱nani inꞌó yunta koxinta, a̱ ntá tꞌichjánxi̱n tsotsjeheni á jína chꞌe va xra̱, ntá chénka chꞌán kíxin chrókónínkakuenhyani chꞌán”, ichro chꞌán.
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me dês por escusado.
20 A̱ ntá í jnko chꞌín ntáchro kíxin: “Na ntá kóte̱heni, méxra̱ xitjahya tsjijini”, ichro chꞌán.
20 Ainda outro disse: Casei-me e portanto não posso ir.
21 Ntá ó kjan tí chꞌín chꞌe xra̱ chénka chꞌán tí chꞌín lámo kaín tí nkehe tsíntáchro sín. A̱ ntá tí chꞌín lámo kuínhin chꞌán xi̱kaha la ntá kónínkaon chꞌán ntá ntáche chꞌán tí chꞌín chꞌehe chꞌán xra̱ kíxin: “Tjoka sátjia kaín nti̱a chjasin i la tsjikoa ntihi tí sín nòa la ko tí sín tsíxénká to̱té sín la ko tí sín xitjahya tji la ko tí sín tꞌikonhya”, ichro chꞌán.
21 Voltou o servo e contou tudo isto a seu senhor: Então o dono da casa, indignado, disse a seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 A̱ ntá chrꞌéxi̱n ntá kjan tí chꞌín chꞌe xra̱ chénka chꞌán tí lámo kíxin: “Ó kjuínchexiteyáni xi̱kaha kuétue̱nhénni la kjónté na̱xa̱ xranka chrókui chojni”, ichro chꞌán.
22 Depois disse o servo: Senhor, feito está como o ordenaste, e ainda há lugar.
23 A̱ ntá tí chꞌín lámo ntáche chꞌán tí chꞌín chꞌehe chꞌán xra̱ kíxin: “Sátjia kaín nti̱a jié la ko kaín nti̱a ntsí la tétue̱nhén chojni siín chrókui sín chrókꞌuixixenhen nchia nto̱na na̱xa̱ xranka.
23 Respondeu o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e obriga-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 Kíxin ntáxrja̱n kíxin nijnko tí sín kꞌuíya̱ha̱ senó chrókui sín chrókjone sín tí nkehe chrótja̱ha̱ sín”, ichro chꞌán.
24 Pois eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Nchónhya chojni nkáchréhe̱ sín tí chꞌín Jesús, ntá jehe chꞌán kuinkátjíá chꞌán kotónhen chꞌán ton chꞌán ntáchro chꞌán kíxin:
25 Ora, iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 ―A̱ ntá jnkojín chojni tsotjinkaon tsochréhe̱ tí janhan la a̱ntsí má tjetoan chrótjua̱na sín la kjónté kénhyó chrótjuèhe itꞌé sín la ko ìné sín la ko ichjién sín la ko xje̱en sín la ko kíchó sín ntoa la ko kíchó sín chjin la ko kjónté kénhyó chrótjuèhe a̱sén sín. A̱ ntá náhí la xitjahya tsꞌóna discípulo kuènta̱na jehe sín.
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a pai e mãe, a mulher e filhos, a irmãos e irmãs, e ainda também à própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Tí nkexro tsamáhya tí ntacruz kuènte sín tsochrèhya sín tí janhan la xitjahya tsꞌóna discípulo kuènta̱na.
27 Quem não leva a sua cruz e não me segue, não pode ser meu discípulo.
28 A̱ ntá jnkojín tí jahará chrókjui̱chꞌénará ijnko tja̱tꞌo̱ nte̱to, ¿á senóhya chrókjuenka̱yáxinrá kíxin nkekja̱ín chichaon tsꞌichjánxi̱n tsꞌixenhen chrótsjehérá á ncho̱xon chrókjuixixín chrókꞌónaxín tí tja̱tꞌo̱ a?
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se senta primeiro a calcular as despesas, para ver se tem com que a acabar?
29 A̱ ntá tió tsjankíxinrá si̱chꞌénará tí tja̱tꞌo̱ ntá chrꞌéxi̱n xitjahya tsjixin si̱chꞌénará, ntá kaín chojni tsꞌikon sín tsjanoárá sín
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a zombar dele,
30 tsontáchro sín kíxin jaha kjuankíxian kjui̱chꞌéna, a̱ ntá jie xitjahya si̱nchekjixian tsꞌóna, tsixro sín.
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não pode acabar.
31 A̱ ntá jnkojín tí chꞌín rey tꞌe̱to̱an tsjanjo̱nko í jnko rey tꞌe̱to̱an kja̱xin násenó chrókjuenka̱yáxin chꞌán kíxin ite mil soldado chónta chꞌán, á chrókjuacha chꞌán chrókjua̱cha̱xi̱n chꞌán tí kán mil soldado chónta tí í jnko chꞌín tꞌe̱to̱an.
31 Ou qual é o rei que, indo entrar em guerra contra outro rei, não se senta primeiro a consultar se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 A̱ ntá ti chrókjuachahya chꞌán chrókjuanjo̱nko chꞌán tí í jnko chꞌín rey, ntá na̱xa̱ ikjín tjen chꞌán la íchá jína chróchrꞌán chꞌán ijnko nkexro tsochronóe̱he̱ chꞌán kíxin chrókꞌuixinhya kjuanínkaon.
32 No caso contrário, enquanto o outro ainda está longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 Mé xi̱kaha jnkojín tí jahará tí tsi̱to̱éhyará kaín nkehe ntoáhya tjenka̱yáxinrá xitjahya tsꞌóna discípulo kuènta̱na.
33 Assim, pois, todo aquele dentre vós que não renuncia a tudo quanto possui, não pode ser meu discípulo.
34 ’A̱ ntá jína tí xíjnta, kjánchó tí chrókꞌuánkéhé tí jní la ntá xitjahya chrókójní ínaá.
34 Bom é o sal; mas se o sal se tornar insípido, com que se há de restaurar-lhe o sabor?
35 Ntá tí xi̱kaha la ni tí nche xitjahya tsjiko la chrókꞌónahya nkehe la chrokꞌuitjini ntója. Tí nkexro tjinkaon chrókuinhin la chrókuinhin kaín tíhi ―ichro chꞌin Jesús.
35 Não presta nem para terra, nem para adubo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.