Lucas 14
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs BKJ
1 A̱ ntá tí ya̱on tꞌo̱kꞌéhe sín sákjuí chꞌín Jesús nto̱e ijnko chꞌín fariseo tꞌe̱to̱an kíxin ntaha sineko sín chꞌán. A̱ ntá tí í so sín fariseo tinkáchréhe̱ sín tsotsjehe sín nkehe sichꞌe chꞌán.
1 E aconteceu que, entrando ele na casa de um dos principais fariseus para comer pão no dia do shabat, eles o estavam observando.
2 A̱ ntá ntiha ntoí chókꞌèxin tí tjen chꞌán itjen ijnko chojni tsíkꞌatjoyé kuenté.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 A̱ ntá chꞌín Jesús kjuanchankíhi chꞌán tí sín maestro tjako tí ley la ko tí sín fariseo kíxin: ―¿A̱ siín kjuachaxin sinchekito̱heni jína ijnko chojni níhi tí ya̱on tꞌo̱kꞌéheni o̱ náhí? ―ichro chꞌán.
3 E Jesus, respondendo, falou aos doutores da lei e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no dia do shabat?
4 A̱ ntá jehe sín la tání sín. A̱ ntá chꞌín Jesús sákjuíko chꞌán tí chꞌín níhi la kjuínchekito̱he chꞌán jína la kꞌue̱tue̱nhen chꞌán kíxin sátsji chꞌán.
4 E eles calaram-se. E tomando-o, ele o curou e o deixou ir;
5 A̱ ntá ntáche chꞌán tí sín fariseo kíxin: ―Jnkojín tí jahará chontará kolócho̱ará o̱ koxi̱nta̱ará chrókjuítsínkáya va tòye̱ ¿á senóhya chrókuakítsjetaónrá va tòye̱ kjónté ya̱on tꞌo̱kꞌéheni ní? ―ichro chꞌán.
5 e perguntou-lhes, dizendo: Qual será de vós que, tendo um jumento ou boi que caindo em um poço, não o retira imediatamente no dia do shabat?
6 A̱ ntá jehe sín ninkehó kjuáte̱ehya sín kíxin xi̱kaha ichro chꞌán.
6 E, novamente, eles não puderam lhe responder acerca dessas coisas.
7 Ntá kꞌuíkon chꞌín Jesús kíxin tí sín tsíkóchjina tí kia a kjueyá sín silla náxrjón tsꞌejóya sín tí tjen mesa ntá kjuíncheyóe̱xin chꞌán ntáchro chꞌán kíxin:
7 E ele propôs aos convidados uma parábola, reparando como eles escolhiam os principais lugares, dizendo-lhes:
8 ―Tió jnkojín nkexro tsꞌiya̱ha sín kíxin tsjasán ijnko kia tso̱te̱he chojni la tjéyáhya tí nta silla kuènte tí sín tꞌe̱to̱an kíxin áchꞌe tsi jnkojín nkexro a̱ntsí tꞌe̱to̱an
8 Quando tu fores convidado por algum homem para as bodas, não te assentes no primeiro lugar, para que não aconteça que esteja convidado um homem mais honrado do que tu,
9 a̱ ntá tí nkexro kꞌuíya̱hará yóírá itsi chꞌán tsjanchahará chꞌán kíxin tꞌinkátje̱nxian tí tjen jaha méhe̱ kíxin ntaha tsjakꞌe í jnko nkexro, tsixro chꞌán. Ntá tso̱suàha sátsjia tsjakꞌetja̱xian tí silla kjuixixín.
9 e, vindo o que convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este homem; e então com vergonha, tenhas de tomar um lugar inferior.
10 Íchá jína tió tꞌiya̱ha sín chrókjuakꞌetja̱xian tí silla tjetuanhya, kíxin ntá chrókui tí chꞌín tsíkꞌiya̱ha tsontáchro chꞌán kíxin: “Jína tjoni la tꞌatsínka tjakꞌetja̱xian tí silla a̱ntsí náxrjón”, kíxin ntaha tsjikosáyaha sín nkayakon kaín tí sín tsꞌejótja̱xi̱nkoa sín ntiha.
10 Mas, quando fores convidado, vai e assenta-te no lugar inferior, para que, quando vier o que te convidou, ele possa te dizer: Amigo, sobe para cá. Então, terás honra diante dos que estiverem assentados contigo na mesa.
11 Kíxin tí nkexro sinchehnkehe a̱sén kíxin imá chrókꞌue̱to̱an chꞌán la mé chrꞌéxi̱n Dios tsjanjonhya kjuachaxin kíxin tsꞌe̱to̱an chꞌán. A̱ ntá tí nkexro kꞌuékꞌe̱to̱anhya la mé chrꞌéxi̱n Dios tsjanjon kjuachaxin kíxin a̱ntsí tsꞌe̱to̱an chꞌán.
11 Porque, qualquer que se exaltar a si mesmo, será humilhado, e aquele que se humilhar a si mesmo, será exaltado.
12 Kja̱xin ntáche chꞌán tí nkexro tsíkꞌiye̱he̱ chꞌán kíxin: ―Tió tsjásian kia itꞌo̱ ya̱on la o̱ tso̱njin la tꞌi̱ye̱éhya tí sín choxian la ko tí sín kíchuá la ko tí sín na̱xa̱ kjéhya la ko tí sín rico chjino nto̱a, kíxin jehe sín la chrꞌéxi̱n tsꞌiya̱ha sín ínaá la xi̱kahó la ó kjuixin kjan tí kꞌui̱ye̱hé sín.
12 E ele disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem os teus vizinhos ricos, para que não aconteça que eles também te tornem a convidar, e te seja recompensado.
13 Íchá jína chrókꞌui̱ye̱hé tí sín nòa la ko tí sín tsíxénká to̱té sín la ko tí sín xitjahya tji la ko tí sín tꞌikonhya.
13 Mas, quando tu deres um banquete, chama os pobres, aleijados, mancos e cegos;
14 Ntá chrókócháha jaha kíxin jehe sín xitjahya tsꞌiya̱ha sín tsjasin sín kia. A̱ ntá tió tsoxechónjian tí sín jína la mé Dios mé tsjenka̱ha kíxin kjuínki̱tsa tí jehe sín.
14 e tu serás abençoado; porque eles não podem te recompensar; pois tu serás recompensado na ressurreição dos justos.
15 A̱ ntá kuínhin ijnko tí sín tjejótja̱xi̱n sín chjino tí mesa, a̱ ntá ntáche chꞌán tí chꞌín Jesús kíxin: ―Náxrjón tí sín sine nio̱tja̱ tí tjen Dios tꞌe̱to̱an chꞌán ―ichro chꞌán.
15 E, ao ouvir estas coisas, um dos que estavam assentados com ele à mesa, disse-lhe: Abençoado é o que comer pão no reino de Deus.
16 Ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Ijnko chojni kjuasin ijnko kia jié ijnko kónjín la kꞌuíye̱he̱ chꞌán nchónhya chojni tsi sín tí kia a.
16 Então, ele lhe disse: Certo homem fez uma grande ceia e convidou a muitos;
17 A̱ ntá ó kuichjina tí hora sine sín ntá kꞌue̱tue̱nhen chꞌán ijnko chojni chꞌehe chꞌán xra̱ tsjichenka chꞌán kaín tí sín ó tsíkꞌiye̱he̱ chꞌán kíxin chrókóchjina sín kíxin ó tjejóchónhen kaín nkehe sine sín.
17 e enviou seu servo, na hora da ceia, para dizer aos convidados: Vinde, pois todas as coisas estão preparadas.
18 Ntá kaín sín kjuankíxin sín chrónòa sín kíxin xitjahya tsjiji sín sine sín. A̱ ntá tí chꞌín sa̱oxín kjuítsjehe chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: “Na ntá kꞌue̱nani ijnko no̱nte̱eni la tꞌichjánxi̱n tsjitsjeheni la xitjahya tsjijini tí tꞌiye̱he̱ni chꞌán, ntá chénka chꞌán kíxin chrókónínkakuenhyani chꞌán”, ichro chꞌán.
18 E todos em consenso começaram a dar desculpas. O primeiro disse-lhe: Eu comprei um pedaço de terra, e preciso ir vê-lo; peço-te que me desculpes.
19 A̱ ntá í jnko chꞌín ntáchro chꞌán kíxin: “Na ntá kꞌue̱nani inꞌó yunta koxinta, a̱ ntá tꞌichjánxi̱n tsotsjeheni á jína chꞌe va xra̱, ntá chénka chꞌán kíxin chrókónínkakuenhyani chꞌán”, ichro chꞌán.
19 E outro disse: Eu comprei cinco juntas de bois, e vou examiná-las; peço-te que me desculpe.
20 A̱ ntá í jnko chꞌín ntáchro kíxin: “Na ntá kóte̱heni, méxra̱ xitjahya tsjijini”, ichro chꞌán.
20 E outro disse: Casei-me e, portanto, não posso ir.
21 Ntá ó kjan tí chꞌín chꞌe xra̱ chénka chꞌán tí chꞌín lámo kaín tí nkehe tsíntáchro sín. A̱ ntá tí chꞌín lámo kuínhin chꞌán xi̱kaha la ntá kónínkaon chꞌán ntá ntáche chꞌán tí chꞌín chꞌehe chꞌán xra̱ kíxin: “Tjoka sátjia kaín nti̱a chjasin i la tsjikoa ntihi tí sín nòa la ko tí sín tsíxénká to̱té sín la ko tí sín xitjahya tji la ko tí sín tꞌikonhya”, ichro chꞌán.
21 E, vindo aquele servo, anunciou essas coisas ao seu senhor. Então, o dono da casa, irritado, disse ao seu servo: Sai depressa pelas ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, e os aleijados, e os coxos, e os cegos.
22 A̱ ntá chrꞌéxi̱n ntá kjan tí chꞌín chꞌe xra̱ chénka chꞌán tí lámo kíxin: “Ó kjuínchexiteyáni xi̱kaha kuétue̱nhénni la kjónté na̱xa̱ xranka chrókui chojni”, ichro chꞌán.
22 E disse o servo: Senhor, está feito como tu ordenaste, e ainda há lugar.
23 A̱ ntá tí chꞌín lámo ntáche chꞌán tí chꞌín chꞌehe chꞌán xra̱ kíxin: “Sátjia kaín nti̱a jié la ko kaín nti̱a ntsí la tétue̱nhén chojni siín chrókui sín chrókꞌuixixenhen nchia nto̱na na̱xa̱ xranka.
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelas estradas e sendas, e obriga-os a entrar, para que a minha casa possa estar cheia.
24 Kíxin ntáxrja̱n kíxin nijnko tí sín kꞌuíya̱ha̱ senó chrókui sín chrókjone sín tí nkehe chrótja̱ha̱ sín”, ichro chꞌán.
24 Porque eu vos digo: Que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Nchónhya chojni nkáchréhe̱ sín tí chꞌín Jesús, ntá jehe chꞌán kuinkátjíá chꞌán kotónhen chꞌán ton chꞌán ntáchro chꞌán kíxin:
25 E iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 ―A̱ ntá jnkojín chojni tsotjinkaon tsochréhe̱ tí janhan la a̱ntsí má tjetoan chrótjua̱na sín la kjónté kénhyó chrótjuèhe itꞌé sín la ko ìné sín la ko ichjién sín la ko xje̱en sín la ko kíchó sín ntoa la ko kíchó sín chjin la ko kjónté kénhyó chrótjuèhe a̱sén sín. A̱ ntá náhí la xitjahya tsꞌóna discípulo kuènta̱na jehe sín.
26 Se algum homem vier a mim, e não aborrecer a seu pai, e mãe, e esposa, e filhos, e irmãos, e irmãs, sim, e também a sua própria vida, ele não pode ser meu discípulo.
27 Tí nkexro tsamáhya tí ntacruz kuènte sín tsochrèhya sín tí janhan la xitjahya tsꞌóna discípulo kuènta̱na.
27 E quem não carregar a sua cruz, e não vir após mim, não pode ser meu discípulo.
28 A̱ ntá jnkojín tí jahará chrókjui̱chꞌénará ijnko tja̱tꞌo̱ nte̱to, ¿á senóhya chrókjuenka̱yáxinrá kíxin nkekja̱ín chichaon tsꞌichjánxi̱n tsꞌixenhen chrótsjehérá á ncho̱xon chrókjuixixín chrókꞌónaxín tí tja̱tꞌo̱ a?
28 Porque qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro para calcular o seu custo, para ver se tem o suficiente para acabá-la?
29 A̱ ntá tió tsjankíxinrá si̱chꞌénará tí tja̱tꞌo̱ ntá chrꞌéxi̱n xitjahya tsjixin si̱chꞌénará, ntá kaín chojni tsꞌikon sín tsjanoárá sín
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não sendo capaz de acabá-la, todos os que a virem comecem a escarnecer dele,
30 tsontáchro sín kíxin jaha kjuankíxian kjui̱chꞌéna, a̱ ntá jie xitjahya si̱nchekjixian tsꞌóna, tsixro sín.
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não foi capaz de acabar.
31 A̱ ntá jnkojín tí chꞌín rey tꞌe̱to̱an tsjanjo̱nko í jnko rey tꞌe̱to̱an kja̱xin násenó chrókjuenka̱yáxin chꞌán kíxin ite mil soldado chónta chꞌán, á chrókjuacha chꞌán chrókjua̱cha̱xi̱n chꞌán tí kán mil soldado chónta tí í jnko chꞌín tꞌe̱to̱an.
31 Ou qual é o rei que, indo guerrear contra outro rei, não se assenta primeiro a se aconselhar se com dez mil é capaz de sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 A̱ ntá ti chrókjuachahya chꞌán chrókjuanjo̱nko chꞌán tí í jnko chꞌín rey, ntá na̱xa̱ ikjín tjen chꞌán la íchá jína chróchrꞌán chꞌán ijnko nkexro tsochronóe̱he̱ chꞌán kíxin chrókꞌuixinhya kjuanínkaon.
32 Do contrário, estando o outro ainda longe, ele envia embaixadores e pede condições de paz.
33 Mé xi̱kaha jnkojín tí jahará tí tsi̱to̱éhyará kaín nkehe ntoáhya tjenka̱yáxinrá xitjahya tsꞌóna discípulo kuènta̱na.
33 Assim, pois, qualquer de vós que não renunciar a tudo quanto tem, não pode ser meu discípulo.
34 ’A̱ ntá jína tí xíjnta, kjánchó tí chrókꞌuánkéhé tí jní la ntá xitjahya chrókójní ínaá.
34 Sal é bom; mas, se ele perder o sabor, com que se há de temperar?
35 Ntá tí xi̱kaha la ni tí nche xitjahya tsjiko la chrókꞌónahya nkehe la chrokꞌuitjini ntója. Tí nkexro tjinkaon chrókuinhin la chrókuinhin kaín tíhi ―ichro chꞌin Jesús.
35 Nem servirá para a terra, nem para adubo; mas homens lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.