João 18

San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ó kjuixin ntáchro chꞌín Jesús kaín tíha ntá jehe chꞌán la ko tí sín kꞌuájiko chꞌán kꞌuaxrjexín sín ntiha kꞌuatòye̱ sín tí tsa̱ka Cedrón. Ntaha tjen ijnko nonte siín nchónhya nta kꞌuíxenhen chꞌín Jesús la ko tí sín kꞌuájiko chꞌán.
1 Depois de dizer essas coisas, Jesus atravessou com seus discípulos o vale de Cedrom e entrou num bosque de oliveiras.
2 Kja̱xin chꞌín Judas tí chꞌín sinchekji tí chꞌín Jesús mé nohe chꞌán kíxin ntaha tjen tí huerto a kíxin ntaha jnkoya̱xón kójnkotséko chꞌín Jesús tí sín kꞌuájiko chꞌán a.
2 Judas, o traidor, conhecia aquele lugar, pois Jesus tinha ido muitas vezes ali com seus discípulos.
3 A̱ ntá chꞌín Judas ó kjui̱ka̱o chꞌán nchónhya sín soldado la ko iso sín policía kuènte ni̱nko tsíkꞌe̱tue̱nhen tí sín ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an la ko tí sin fariseo. Ntá kjui sín kaín sín xraá sín chica la ko kjui̱ka̱o sín xrohi tꞌinkaséyanxín tí kjui̱xi̱n sín.
3 Os principais sacerdotes e fariseus tinham dado a Judas um destacamento de soldados e alguns guardas do templo para acompanhá-lo. Eles chegaram ao bosque de oliveiras com tochas, lanternas e armas.
4 A̱ ntá chꞌín Jesús ó nohe chꞌán kaín xín nkehe tsꞌatsínka chꞌán, ntá sákjuí chꞌán kjuanchankíhi chꞌán sín ntáchro chꞌán kíxin: ―¿Nkexro xritjéyárá? ―ichro chꞌán.
4 Jesus, sabendo tudo que ia lhe acontecer, foi ao encontro deles. “A quem vocês procuram?”, perguntou.
5 Ntá kjuáte̱he sín ntáchro sín kíxin: ―Tjeyáni tí chꞌín Jesús tsíkji̱xi̱n chjasin Nazaret ―ichro sín. Ntá kjuáte̱he chꞌín Jesús ntáchro chꞌán kíxin: ―Janhan tíha ―ichro chꞌán. A̱ ntá chꞌín Judas tí chꞌín tsíkjinchekji tí chꞌín Jesús mé koí tjenkákjan chꞌán tí jehe sín ntiha.
5 “A Jesus, o nazareno”, responderam. “Sou eu”, disse ele. (Judas, o traidor, estava com eles.)
6 A̱ ntá tió kjuáte̱he chꞌín Jesús kíxin jehe chꞌán tíha, ntá jehe sín xráchonka sín kjuítsínka sín nonte.
6 Quando Jesus disse: “Sou eu”, todos recuaram e caíram para trás, no chão.
7 Ntá xíkjanchankí chꞌín Jesús ínaá ntáchro chꞌán kíxin: ―¿Nkexro xritjéyárá? ―ichro chꞌán. Ntá xíntáchro sín kíxin: ―Tjeyáni tí chꞌín Jesús tsíkji̱xi̱n chjasin Nazaret ―ichro sín.
7 Mais uma vez, ele perguntou: “A quem vocês procuram?”. E, novamente, eles responderam: “A Jesus, o nazareno”.
8 Ntá ntáchro chꞌín Jesús kíxin: ―Ó kjuixin tjo̱nka̱rá kíxin janhan tíha. Tí xritjéyárá tí janhan ntá ti̱to̱hérá sátsji tí í so sín xríki̱an ―ichro chꞌán.
8 “Já lhes disse que sou eu”, respondeu ele. “E, uma vez que é a mim que vocês procuram, deixem estes outros irem embora.”
9 Mé xi̱kaha ntáchro chꞌín Jesús kíxin ntá tsoxiteyá tí nkehe tsíntáchro chꞌán kíxin: “Tí sín kjuanjon Tꞌaná la ninkexró kjui̱ntakꞌitjáyanhya.”
9 Ele fez isso para cumprir sua própria declaração: “Não perdi um só de todos que me deste”.
10 Ntá chꞌín Simón Pedro kuakitsje chꞌán tí chica espada chrinkatoxi̱n chꞌán kóchrínjin chꞌán ta̱tsjon chjina ijnko chꞌín itꞌin Malco, mé ijnko chꞌín chꞌehe ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an xra̱.
10 Então Simão Pedro puxou uma espada e cortou a orelha direita de Malco, o servo do sumo sacerdote.
11 Kjánchó chꞌín Jesús ntáche chꞌán tí chꞌín Pedro kíxin: ―Chrꞌa̱xenhén tjo̱e chica espada méhe̱. Kjá ntáchrua kíxin tsjasótehyana, kjá ichrua. Kjánchó Tꞌaná kjuanjon kjuachaxin kíxin nchónhya tsjasótena ―ichro chꞌán.
11 Jesus, porém, disse a Pedro: “Guarde sua espada de volta na bainha. Acaso não beberei o cálice que o Pai me deu?”.
12 A̱ ntá tí sín soldado la ko tí chꞌín comandante tꞌe̱tue̱nhen sín la ko tí sín policía judío kuènte ni̱nko mé itsé sín tí chꞌín Jesús kjuínchenteto sín chꞌán.
12 Assim, os soldados, seu comandante e os guardas do templo prenderam Jesus e o amarraram.
13 A̱ ntá sákjuíko sín chꞌán nto̱e chꞌín Anás ichꞌe̱e tí chꞌín Caifás mé tí nkexro tsíkꞌáyéhe̱ xra̱ ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an tí nánó a.
13 Primeiro, levaram Jesus a Anás, pois era sogro de Caifás, o sumo sacerdote naquele ano.
14 A̱ ntá tí chꞌín Caifás, jehe chꞌán na mé tí nkexro tsíntáche tí sín judío kíxin íchá jína kíxin jnkoko̱á chojni chrókꞌuenyákonhe̱n kaín tí sín chjasén chꞌán.
14 Caifás foi quem tinha dito aos outros líderes judeus: “É melhor que um homem morra pelo povo”.
15 Chꞌín Simón Pedro la ko í jnko chꞌín kꞌuékꞌajiko chꞌín Jesús mé kuinkáchréhe̱ sín chꞌán. Tí chꞌín ijnko a mé chóxin chꞌán tí ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an. Ntá kꞌuíxenko chꞌán tí chꞌín Jesús tí nta̱sin nto̱e tí ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an.
15 Simão Pedro e outro discípulo seguiram Jesus. Esse outro discípulo era conhecido do sumo sacerdote, de modo que lhe permitiram entrar com Jesus no pátio do sumo sacerdote.
16 Kjánchó chꞌín Pedro kuíto̱he chꞌán ntója nta̱sin ó. Ntá tí chꞌín ijnko a chóxin tí ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an mé kꞌuaxrje chꞌán nta̱sin nixje̱he̱ chꞌán tí tjan tꞌayakonhen tí ntója nta̱sin chrónóe̱he̱ chꞌán tjan ntá xranjon kjuachaxin ntá kꞌuíxenhen chꞌín Pedro kja̱xin.
16 Pedro teve de ficar do lado de fora do portão. Então o discípulo conhecido do sumo sacerdote falou com a moça que tomava conta do portão, e ela deixou Pedro entrar.
17 Na ntá tí tjan tꞌayakonhen tí ntója nta̱sin kjuanchankíhi tjan tí chꞌín Pedro kíxin: ―¿Á jahya kja̱xin xríkoa tí chꞌín a? ―ichro tjan. Ntá kjuáte̱he chꞌín Pedro kíxin: ―Náhí, janhya ―ichro chꞌán.
17 A moça perguntou a Pedro: “Você não é um dos discípulos daquele homem?”. “Não”, respondeu ele. “Não sou.”
18 Ntá imá kin ntá tí sín chꞌexón xra̱ la ko tí sín policía kjuaka sín xrohi ntaha tjejóxin to̱té sín tjejóchjixro̱he sín. La ko koí chꞌín Pedro tjechjixro̱he chꞌán ntiha.
18 Como fazia frio, os servos da casa e os guardas tinham feito uma fogueira com carvão e se esquentavam ao redor dela. Pedro estava ali com eles, esquentando-se também.
19 Ntá tí ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an kjuankíxin kjuanchankíhi chꞌán tí chꞌín Jesús kíxin nkexro tí sín kꞌuájiko chꞌán la ko nkehe tí kjua̱ko̱he̱ chꞌán sín.
19 Lá dentro, o sumo sacerdote começou a interrogar Jesus a respeito de seus discípulos e de seus ensinamentos.
20 Ntá kjuáte̱he chꞌín Jesús ntáchro chꞌán kíxin: ―Noxín kjuakꞌé kjuàkua, la ntá kaín xín chojni kuínhin sín. Xráxín kꞌuékjáko̱xia̱n kaín xín tí ni̱nko ntsí la ko tí ni̱nko jié tójnkotséxin kaín xín sín judío. Ninkehó nkehe kjuákohya imó.
20 Jesus respondeu: “Falei abertamente a todos. Ensinei regularmente nas sinagogas e no templo, onde o povo se reúne.
21 ¿Nkekuènté tjanchankìna tí janhan xi̱kaha? Chrókjuanchankíhí tí sín kuínhin kíxin nkexrí kjuáko̱ha̱ sín. Jehe sín mé nohe sín nkehe kjuáko̱ha̱ sín ―ichro chꞌán.
21 Por que você me interroga? Pergunte aos que me ouviram. Eles sabem o que eu disse”.
22 Kjuixin ntáchro chꞌín Jesús tíhi ntá ijnko chꞌín policía kuènte ni̱nko mé tjentaxín chꞌán ntiha chjéhe chꞌán nkayakon tí chꞌín Jesús ntáchro chꞌán kíxin: ―¿Á xi̱kaha jie̱he tsjáte̱hé tí ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an ní? ―ichro chꞌán.
22 Um dos guardas do templo que estava perto bateu no rosto de Jesus, dizendo: “Isso é maneira de responder ao sumo sacerdote?”.
23 Ntá kjuáte̱he chꞌín Jesús ntáchro chꞌán kíxin: ―Tí ntoáhya tí nkehe xrja̱nka ntá chro̱nka nkehe tí ntoáhya. A̱ ntá tí ntoá tí nkehe xrja̱nka, ¿ntá nkekuènté kíxin tjatena? ―ichro chꞌán.
23 Jesus respondeu: “Se eu disse algo errado, prove. Mas, se digo a verdade, por que você me bate?”.
24 Ntá kꞌue̱to̱an chꞌín Anás kíxin tjechróntetoxinhín chꞌín Jesús sátsji chꞌán tí tjen chꞌín Caifás tí ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an.
24 Então Anás amarrou Jesus e o enviou a Caifás, o sumo sacerdote.
25 Ntá chꞌín Simón Pedro mé na̱xa̱ tjexín to̱té chꞌán tjechjixro̱he chꞌán. Ntá kjuanchankíhi sín chꞌán kíxin: ―¿Á kja̱xinhya jaha xríkoa tí nkexro i ní? ―ichro sín. Ntá chꞌín Pedro kjuínchemá chꞌán ínaá ntáchro chꞌán kíxin: ―Náhí, janhya ―ichro chꞌán.
25 Nesse meio-tempo, enquanto Simão Pedro estava perto da fogueira, esquentando-se, perguntaram-lhe novamente: “Você não é um dos discípulos dele?”. Ele negou, dizendo: “Não sou”.
26 A̱ ntá ijnko chꞌín chꞌehe tí ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an xra̱, na mé tí chꞌín a mé na̱xa̱ kjéhya chꞌán tí chꞌín tsíkóchrínjin chꞌín Pedro ntatsjon, na mé kjuanchankí chꞌán kíxin: ―¿Á jehya jaha tí kꞌuíkua̱n tjekoa chꞌán tí huerto ní? ―ichro chꞌán.
26 Mas um dos servos da casa do sumo sacerdote, parente do homem de quem Pedro havia cortado a orelha, perguntou: “Eu não vi você no bosque de oliveiras com Jesus?”.
27 Ntá chꞌín Pedro xíkjinchemá chꞌán ínaá kíxin jehya chꞌán, ichro chꞌán. Ntá xrína̱hya tuénxín itsje ijnko kochínto̱a.
27 Mais uma vez, Pedro negou. E, no mesmo instante, o galo cantou.
28 Ntá kꞌuaxrjexín sín nto̱e chꞌín Caifás, sákjuíko sín chꞌín Jesús tí palacio tꞌe̱to̱anxín tí chꞌín gobernador. Ntá ó kjuankíxin kꞌuínkaséyan kjuíji sín ntiha. A̱ ntá tí sín judío la mé í kꞌuíxenhya sín tí palacio kíxin tí xi̱kaha chrókꞌuixenhen sín tí nchia a la chrókuamá sín tí jie̱ siín ntiha la í xitjahya sine sín tí kia pascua, ichro sín.
28 O julgamento de Jesus diante de Caifás terminou nas primeiras horas da manhã. Em seguida, foi levado ao palácio do governador romano. Seus acusadores não entraram, pois se contaminariam e não poderiam celebrar a Páscoa.
29 A̱ ntá chꞌín Pilato kꞌuaxrjexín chꞌán tí nchia tꞌe̱to̱anxín chꞌán kjuanchankíhi chꞌán sín kíxin: ―¿Nkehe tí jie̱ chónta tí nkexro i? ―ichro chꞌán.
29 Então o governador Pilatos foi até eles e perguntou: “Qual é a acusação contra este homem?”.
30 Ntá kjuáte̱he sín ntáchro sín kíxin: ―Tí chróchóntahya chꞌán jie̱ jié la chrókjui̱ko̱ahyani chꞌán ―ichro sín.
30 Eles responderam: “Não o teríamos entregue ao senhor se ele não fosse um criminoso”.
31 Ntá kꞌue̱to̱an chꞌín Pilato kíxin: ―Sátjíkoará chꞌán nchekito̱exínrá nkerí jie̱ chónta chꞌán kíxin éxí ntáchro tí ley kuèntárá ―ichro chꞌán. Ntá kjuáte̱he tí sín judío ntáchro sín kíxin: ―Jeheni chojni judíoni la chóntahyani kjuachaxin tsꞌóyánni ninkexró ―ichro sín.
31 “Então levem-no embora e julguem-no de acordo com a lei de vocês”, disse Pilatos. “Só os romanos têm direito de executar alguém”,
32 Mé xi̱kaha tsoxiteyá tí nkehe tsíntachro chꞌín Jesús kíxin nkexrí tsꞌenxín chꞌán.
32 Assim cumpriu-se a previsão de Jesus sobre como ele morreria.
33 Ntá chꞌín Pilato xíkꞌixenhen chꞌán tí nchia tꞌe̱to̱anxín chꞌán ntá kꞌuíye̱he̱ chꞌán tí chꞌín Jesús kjuanchankíhi chꞌán kíxin: ―¿Á jaha tí nkexro Rey tꞌe̱tue̱nhen tí sín judío ní? ―ichro chꞌán.
33 Então Pilatos entrou novamente no palácio e ordenou que trouxessem Jesus. “Você é o rei dos judeus?”, perguntou ele.
34 Ntá ntáchro chꞌín Jesús kjuanchankí chꞌán kíxin: ―Tí nkehe tjanchankìná, ¿á jahyá kjuenka̱yáxian xi̱kaha, o̱ á í jnko nkexro kjuanchia jie̱ kíxin tí janhan? ―ichro chꞌán.
34 Jesus respondeu: “Essa pergunta é sua ou outros lhe falaram a meu respeito?”.
35 Ntá kjuáte̱he chꞌín Pilato ntáchro chꞌán kíxin: ―¿Á kjanhya janhan tí judío kíxin? Tí sín chjasán la ko tí sín ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an mé kjuikaán sín tí jaha. ¿Xá nkehe kjui̱chꞌe kíxin? ―ichro chꞌán.
35 “Acaso sou judeu?”, disse Pilatos. “Seu próprio povo e os principais sacerdotes o trouxeram a mim para ser julgado. Por quê? O que você fez?”
36 Ntá kjuáte̱he chꞌín Jesús ntáchro chꞌán kíxin: ―Tí kjuachaxin chonta janhan jehya kíxin chjasintajni chrókuéto̱an. Náhí. Tí chrókuéto̱an chjasintajni ntá tí sín xríki̱an chrókjuanjo̱nko sín tí sín judío kíxin chrótséhyana sín la chrókjuikánhyana sín ntihi. Kjánchó tí kjuachaxin chonta janhan jehya kíxin chjasintajni chrókuéto̱an ―ichro chꞌán.
36 Jesus respondeu: “Meu reino não é deste mundo. Se fosse, meus seguidores lutariam para impedir que eu fosse entregue aos líderes judeus. Mas meu reino não procede deste mundo”.
37 Ntá ntáchro chꞌín Pilato kíxin: ―¿Á jaha chaxín ijnko rey? ―ichro chꞌán. Ntá kjuáte̱he chꞌín Jesús ntáchro chꞌán kíxin: ―Janhan tí rey éxí ntáchrua jaha. Tí xra̱ ó kokjìna la ko tí xra̱ ó kꞌuinka chjasintajni kíxin tso̱xrja̱nka nkehe tí chaxín ntoá. Kaín tí sín titekaon tí nkehe chaxín ntoá mé tjejótinhin sín tí nkehe tjàkua ―ichro chꞌán.
37 Pilatos disse: “Então você é rei?”. “Você diz que sou rei”, respondeu Jesus. “De fato, nasci e vim ao mundo para testemunhar a verdade. Todos que amam a verdade ouvem minha voz.”
38 Ntá ntáchro chꞌín Pilato kíxin: ―¿Xá nkehe tí nkehe chaxín ntoá, ichrua? ―ichro chꞌán. Chꞌín Pilato kjuanjon kjuachaxin kíxin itsꞌen chꞌín Jesús (Mt. 27.15-31; Mr. 15.6-20; Lc. 23.13-25) Ntá kjuixin kjuanchankí chꞌín Pilato tíha ntá kꞌuaxrjexín chꞌán ntiha ntá sákjuí chꞌán tí tjejó tí sin judío nixje̱he̱ chꞌán sín ntáchro chꞌán kíxin: ―Kꞌuítjáhya ninkehó jie̱ chónta tí nkexro i.
38 Pilatos perguntou: “Que é a verdade?”. Depois que disse isso, Pilatos saiu outra vez para onde estava o povo e declarou: “Ele não é culpado de crime algum.
39 Kjánchó jahará la ó kuánhanrá kíxin tí kia pascua tsjánjuan kjuachaxin kíxin tsꞌatjánta ijnko nkexro tjechjina. ¿Á tjinkáonrá kíxin tsꞌatjánta tí chꞌín Rey tꞌe̱tue̱nhen tí sín judío? ―ichro chꞌán.
39 Mas vocês têm o costume de pedir que eu solte um prisioneiro cada ano, na Páscoa. Vocês querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.
40 Ntá kaín sín kꞌóyako sín kjuanchia sín kíxin: ―Tí chꞌín a la náhí. Tꞌatjánta tí chꞌín Barrabás ―ichro sín. Kjánchó tí chꞌín Barrabás mé ijnko chojni che̱e tíha.
40 Eles, porém, gritaram: “Não! Esse homem, não! Queremos Barrabás!”. Esse Barrabás era um criminoso.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.