Gálatas 4
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs NVT
1 Mé xi̱kaha ntáxrja̱n tíhi. A̱ ntá ijnko chánjan tió chrókꞌuen tí itꞌé ntá chrókuito̱eko tí nkehe kuènte tí itꞌé la jehe chꞌán la tóyóhó ijnko nkexro chꞌexón xra̱ kíxin tí jehe la xitjahya tꞌe̱to̱an xra̱ kjónté chaxín kuènte chꞌán kaín tí nkehe a.
1 Portanto, pensem da seguinte forma: enquanto não atingir a idade adequada, o herdeiro não está numa posição muito melhor que a de um escravo, apesar de ser dono de todos os bens.
2 Siín nkexro tꞌayakonhen chꞌán la tꞌe̱to̱an tí xra̱ kuènte chꞌán tsjixrakájia tí ya̱on tsíntáchro tí itꞌé.
2 Deve obedecer a seus tutores e administradores até a idade determinada por seu pai.
3 Mé xi̱kaha kónhen tí jeheni. Kíxin tí na̱xa̱ kꞌuéchánjanni la kuítekaonni kaín tí nkehe kuènte chjasintajni.
3 O mesmo acontecia conosco. Éramos como crianças; éramos escravos dos princípios básicos deste mundo.
4 A̱ ntá ó kjuixraká tí ya̱on ntá Dios ichrꞌán tí Xje̱en chꞌán ikui chꞌán kꞌuaxrjeníxin chꞌán ijnko chojni chjin. La kjuínchexiteyá chꞌán kaín tí nkehe tsíkꞌe̱to̱an tí ley kuènte Moisés.
4 Mas, quando chegou o tempo certo, Deus enviou seu Filho, nascido de uma mulher e sob a lei.
5 Ikui chꞌán xi̱kaha kíxin tsaáxinni chꞌán kjónté senó kꞌuékꞌe̱tue̱nhenni tí ley. A̱ ntá jie la chrókꞌuáyéhe̱ Dios tí jeheni éxí xje̱en chꞌán.
5 Assim o fez para resgatar a nós que estávamos sob a lei, a fim de nos adotar como seus filhos.
6 A̱ ntá kjua̱ko̱xi̱n Dios kíxin jeheni mé xje̱en chꞌán mé ichrꞌán Dios tí Ncha̱kuen Xje̱en chꞌán tsochónta a̱sénni la tí Ncha̱kuen chꞌán mé tꞌèyaxín: “Itꞌéni jaha mé kuèntá tí jeheni.”
6 E, porque nós somos seus filhos, Deus enviou ao nosso coração o Espírito de seu Filho, e por meio dele clamamos: “ Aba , Pai”.
7 Méxra̱ xi̱kaha jahará la jehya ijnko nkexro chꞌexón xra̱. Náhí. Jahará mé xje̱en Dios. Jahará mé xje̱en chꞌán la jehe chꞌán tjinkaon sincheki̱to̱nhanrá tí nkehe kuènte chꞌán kíxin tinkachónkirá Cristo.
7 Agora você já não é escravo, mas filho de Deus. E, uma vez que é filho, Deus o tornou herdeiro dele.
8 Ósé la jahará kꞌuéchonhyará Dios la kjui̱nchexiteyéhérá tí dios chaxínhya.
8 Antes de conhecerem a Deus, vocês eram escravos de supostos deuses que, na verdade, nem existem.
9 A̱ ntá ijie la ó choxínrá Dios, o̱ íchá jína chróntáchroni kíxin Dios la ó chóxin chꞌán tí jahará. A̱ ntá jehya jína kíxin na̱xa̱ chrókuinkachónkirá ínaá tí nkehe chóntahya kjuachaxin la ko tí nkehe chónkó kíxin tí xi̱kaha na̱xa̱ chrókjui̱nchexiteyéhérá tí nkehe tinkáchónki chojni.
9 Agora que conhecem a Deus, ou melhor, agora que Deus os conhece, por que desejam voltar atrás e tornar-se novamente escravos dos frágeis e inúteis princípios básicos deste mundo?
10 A̱ ntá jahará la tjásinrá kia ichrén tí ya̱on la ko tí nitjó la ko tí ya̱on kia tí nánó.
10 Vocês insistem em guardar certos dias, meses, estações ou anos.
11 Imá tóxakonna kíxin á chónkó tí xra̱ kjui̱tꞌa kjuákohárá.
11 Temo por vocês. Talvez meu árduo trabalho em seu favor tenha sido inútil.
12 Kíchóni, xrja̱nóa̱hará kíxin chrókóyóha̱rá éxí tí janhan kíxin janhan mé tóyóhe̱ éxí kꞌuejorá senó kíxin tꞌe̱tue̱nhyani tí ley. Janhan la tékahyará ninkehó jie̱.
12 Irmãos, peço-lhes que sejam como eu, pois eu também sou como vocês. E vocês não me trataram mal
13 Ó nohará kíxin tió sa̱oxín kjuákohárá tí tan tsaáxinni la kꞌuétsa̱nka̱hyana kíxin kꞌuénìna kꞌuéchonta ijnko chin kꞌuékjínchekjoténa.
13 e certamente se lembram de que eu estava doente quando lhes anunciei as boas-novas pela primeira vez.
14 Kjónté xi̱kaha kꞌuénìna la jahará kjuanoáhyará tí janhan la kꞌuéchontará kjuasáya tí janhan. A̱ ntá jahará la jína kjuánjonrá kjuachaxin kjuakꞌé ntiha. Éxí chrókꞌuayéhérá ijnko ángel kuènte Dios o̱ éxí chrókꞌuayéhérá jehe Ìnchéni Jesucristo mé xi̱kaha kjuakꞌé jína ntiha.
14 Embora minha saúde precária fosse uma tentação para me rejeitarem, vocês não me desprezaram nem me mandaram embora. Ao contrário, acolheram-me e cuidaram de mim como se eu fosse um anjo de Deus, ou mesmo o próprio Cristo Jesus.
15 ¿Nkehe kónhen tí kjuachéhe̱ kꞌuéchontará? Kíxin ntáxrja̱n kíxin jína tí jahará kíxin tjinkáonrá kjónté ikonrá chrókuakítsjerá chróchjìnará tí janhan.
15 Que aconteceu com a alegria que vocês demonstraram naquela ocasião? Estou certo de que, se fosse possível, teriam arrancado os próprios olhos e os teriam dado a mim.
16 A̱ ntá ijie la, ¿á ninkákònnará jehó kíxin kuinhínrá tí nkehe ntoá xrja̱nka?
16 Acaso me tornei inimigo de vocês porque lhes digo a verdade?
17 Tí sín í so a la imá tjinkaon sín tí jahará. Kjánchó ntoáhya tí nkehe tjenka̱yáxin sín kíxin jehe sín tjinkaon sín kíxin chrókui̱to̱hérá tí jeheni kíxin ntá tjinkaon sín kíxin jahará chróchréhérá tí jehe sín.
17 Esses falsos mestres estão extremamente ansiosos para agradá-los, mas suas intenções não são boas. Querem afastá-los de mim para que dependam deles.
18 Jína chrókótjinkáonrá tí í so sín kjánchó ntoá chrókjuenka̱yáxinrá kíxin jehya tí chrókjuakꞌé tí tjejorá ó chrókuítekáonrá jína.
18 Se alguém deseja agradá-los, muito bem; mas que o faça sempre, e não só quando estou com vocês.
19 Tꞌikonni tí jahará éxí xje̱enni. Ijie la imá kjuíncheníhi a̱senná kíxin tóxakonna tí jahará. Éxí yóhe̱ ijnko ìné xjan tsjoté tjan tió sinchekokjíhi tjan xje̱en tjan mé xi̱kaha janhan la na̱xa̱ tsjasótena kíxin tjínka̱van kíxin Cristo chrókjuinchetjóá tí jahará.
19 Ó meus filhos queridos, sinto como se estivesse passando outra vez pelas dores de parto por sua causa, e elas continuarão até que Cristo seja plenamente desenvolvido em vocês.
20 Chrókójína ijie na̱xa̱ chrókjuakꞌé ntiha ntá ókjé nkexrí chrónixja̱hará ntá ijie la nonahya nkehe tí tjenka̱yáxinrá.
20 Gostaria de poder estar aí com vocês para lhes falar em outro tom. Mas, distante como estou, não sei o que mais fazer para ajudá-los.
21 A̱ ntá jie chro̱nka̱rá nkehe. Jahará na̱xa̱ tjinkáonrá chrókjui̱nchexiteyéhérá tí ley tsíkꞌe̱to̱an chꞌín Moisés la ¿á kuiénhyará nkehe chro tí ley?
21 Digam-me, vocês que desejam viver debaixo da lei: acaso sabem o que a lei diz de fato?
22 Ntáchro kíxin chꞌín Abraham mé chónta chꞌán yaá xje̱en chꞌán la ijnko mé xje̱en tjan chꞌexón xra̱ la tí í jnko mé xje̱en ichjién chꞌán mé ijnko tjan tꞌítuenhya.
22 De acordo com as Escrituras, Abraão teve dois filhos, um nascido de uma escrava e outro de sua esposa, que era livre.
23 Tí xje̱en tjan chꞌexón xra̱ kokjíhi chꞌán éxí tokjíhi chojni ó. A ntá tí xje̱en tí tjan tꞌítuenhya la mé ó kokjíhi chꞌán kíxin tsoxiteyá tí nkehe tsíntáchro Dios.
23 O filho da escrava nasceu segundo a vontade humana; o filho da mulher livre nasceu segundo a promessa.
24 Tíhi mé nta̱yóa̱xián. Tí yaá chojni chjin mé tóyóe̱xín tí yaá nkehe tsíkꞌe̱to̱an Dios. Tí tjan Agar mé tóyóe̱xín tí ley xránjonxín ijna̱ Sinaí. La ntá tí sín titekaon tíha mé éxí chojni chꞌexón xra̱ tí jehe sín kíxin tꞌítuenhen sín.
24 Essas duas mulheres ilustram duas alianças. A primeira, Hagar, representa o monte Sinai, onde o povo recebeu a lei que o escravizou.
25 Mé xi̱kaha tí tjan Agar mé tóyóe̱xín tí jna̱ Sinaí nación Arabia la tíha tóyóe̱xín tí chjasin Jerusalén kíxin tí chjasin la ko tí sín tjejó ntiha la mé tꞌítuenhen sín la ko kaín xje̱en sín.
25 E Hagar, que é o monte Sinai, na Arábia, representa a Jerusalém de agora, pois ela e seus filhos vivem sob a escravidão da lei.
26 A̱ ntá tí chjasin Jerusalén itjen nkaya nka̱jní la mé tꞌítuenhya. Náhí. Mé jeheni la kuènteni tíha.
26 A segunda, Sara, representa a Jerusalém celestial. Ela é a mulher livre, e é nossa mãe.
27 Ntáchro xroon itén Dios kíxin:
27 Como dizem as Escrituras: “Alegre-se, mulher sem filhos, você que nunca deu à luz! Grite de alegria, você que nunca esteve em trabalho de parto! Pois a abandonada agora tem mais filhos que a mulher que vive com o marido”.
28 Kíchóni jeheni la éxí yóhe̱ni chꞌín Isaac kíxin kaín ni la xje̱en Dios kíxin xi̱kaha tsíntáchro chꞌán.
28 E vocês, irmãos, são filhos da promessa, como Isaque.
29 A̱ ntá éxí senó tí xjan kokjíhi éxí tokjíhi chojni ó la jehe chꞌán kꞌuéchónkíhi chꞌán tí xjan kokjíexín kjua̱cha̱xién Ncha̱kuen Dios. Mé xi̱kaha kja̱xin sítónhen jie.
29 Ismael, o filho nascido da vontade humana, perseguiu Isaque, o filho nascido do poder do Espírito, e o mesmo ocorre agora.
30 A̱ ntá ntáchro tí xroon itén Dios kíxin: “Tétue̱nhén tí tjan chꞌexón xra̱ sátsji tjan la ko tí xje̱en tjan kíxin tí xje̱en tjan la tsꞌáyèhya chꞌán tí nkehe tsi̱to̱nhe̱n tí xje̱en tí tjan tꞌítuenhya.”
30 Mas o que dizem as Escrituras sobre isso? “Livre-se da escrava e do filho dela, pois o filho da escrava não será herdeiro junto com o filho da mulher livre.”
31 Méxra̱ kíchó ni, kaín ni la jehya xje̱en ijnko tjan chꞌexón xra̱. Náhí. Jeheni mé xje̱en tí tjan tꞌítuenhya.
31 Portanto, irmãos, não somos filhos da escrava; somos filhos da mulher livre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.